32
Е#ліссeй же сэдsше въ домY своeмъ, и3 стaрцы сэдsху съ ни1мъ. И# послA цaрь мyжа пред8 лицeмъ свои1мъ. И# прeжде дaже пріити2 п0сланному къ немY, и3 т0й речE ко стaрцємъ: не вёсте ли, ћкw послA сhнъ ўбjйцы сeй, да tсэчeтъ главY мою2; ви1дите, є3гдA пріи1детъ вёстникъ, заключи1те двє1ри и3 сти1сните є3го2 во двeрехъ: не т0потъ ли н0гъ господи1на є3гw2 в8слёдъ є3гw2;