¹

(За? №.) Пeрвое ќбw сл0во сотвори1хъ њ всёхъ, q, fе0філе, ±же начaтъ ї}съ твори1ти же и3 ўчи1ти

¹

(Зач. 1) Пе́рвоє у́бо сло́во сотвори́х о всіх, о Фео́філе, я́же нача́т Ісу́с твори́ти же і учи́ти

²

дaже до днE, въ џньже, заповёдавъ ґпcлwмъ д¦омъ с™hмъ, и5хже и3збрA, вознесeсz:

²

да́же до дне, в о́ньже, запові́дав апо́столом Ду́хом Святи́м, ї́хже ізбра́, вознесе́ся;

³

пред8 ни1миже и3 постaви себE жи1ва по страдaніи своeмъ во мн0зэхъ и4стинныхъ знaменіихъ, дeнми четhредесzтьми kвлszсz и5мъ и3 гlz ±же њ цrтвіи б9іи:

³

пред ни́миже і поста́ви Себе́ жи́ва по страда́нії Своє́м во мно́зіх і́стинних зна́меніїх, де́ньми чети́редесятьми явля́яся їм і глаго́ля я́же о Ца́рствії Бо́жиї;

⁴

съ ни1миже и3 kдhй повелЁ и5мъ t їеrли1ма не tлучaтисz, но ждaти њбэтовaніz џ§а, є4же слhшасте t менє2:

⁴

с ни́миже і яди́й повелі́ їм от Ієрусали́ма не отлуча́тися, но жда́ти обітова́нія О́тча, є́же сли́шасте от Мене́;

⁵

ћкw їwaннъ ќбw крести1лъ є4сть вод0ю, вh же и4мате крести1тисz д¦омъ с™hмъ не по мн0зэхъ си1хъ днeхъ.

⁵

я́ко Іоа́нн у́бо крести́л єсть водо́ю, ви же і́мате крести́тися Ду́хом Святи́м не по мно́зіх сих днех.

⁶

Nни1 же u5бо сошeдшесz вопрошaху є3го2, глаг0люще: гDи, ѓще въ лёто сіE ўстроsеши цaрствіе ї}лево;

⁶

Они́ же у́бо соше́дшеся вопроша́ху Єго́, глаго́люще: Го́споди, а́ще в лі́то сіє́ устроя́єши ца́рствіє Ізра́їлево?

⁷

Речe же къ ни6мъ: нёсть вaше разумёти временA и3 лBта, ±же nц7ъ положи2 во своeй влaсти:

⁷

Рече́ же к ним: ність ва́ше разумі́ти времена́ і лі́та, я́же Оте́ць положи́ во Своє́й вла́сті;

⁸

но пріи1мете си1лу, нашeдшу с™0му д¦у на вы2, и3 бyдете ми2 свидётєліе во їеrли1мэ же и3 во всeй їудeи и3 самарjи и3 дaже до послёднихъ земли2.

⁸

но при́ймете си́лу, наше́дшу Свято́му Ду́ху на ви, і бу́дете Мі свиді́теліє во Ієрусали́мі же і во всей Іуде́ї і Самарі́ї і да́же до послі́дніх землі́.

⁹

И# сі‰ рeкъ, зрsщымъ и5мъ взsтсz, и3 w4блакъ под8sтъ є3го2 t џчію и4хъ.

⁹

І сія́ рек, зря́щим їм взя́тся, і о́блак под'я́т Єго́ от о́чію їх.

¹⁰

И# є3гдA взирaюще бsху на нeбо, и3дyщу є3мY, и3 сE, м{жа двA стaста пред8 ни1ми во nдeжди бэлЁ,

¹⁰

І єгда́ взира́юще бя́ху на не́бо, іду́щу Єму́, і се му́жа два ста́ста пред ни́ми во оде́жді білі́,

¹¹

±же и3 рек0ста: мyжіе галілeйстіи, что2 стоитE зрsще на нeбо; сeй ї}съ, вознесhйсz t вaсъ на нб7о, тaкожде пріи1детъ, и4мже w4бразомъ ви1дэсте є3го2 и3дyща на нб7о.

¹¹

я́же і реко́ста: «Му́жіє галиле́йстії, что стоїте́ зря́ще на не́бо? Сей Ісу́с, вознеси́йся от вас на не́бо, та́кожде при́йдеть, і́мже о́бразом ви́дісте Єго́ іду́ща на не́бо».

¹²

(За? в7.) ТогдA возврати1шасz во їеrли1мъ t горы2 нарицaемыz є3леHнъ, ћже є4сть бли1з8 їеrли1ма, суббHты и3мyщіz пyть.

¹²

(Зач. 2) Тогда́ возврати́шася во Ієрусали́м от гори́ нарица́ємия Єлео́н, я́же єсть близ Ієрусали́ма, субо́ти іму́щия путь.

¹³

И# є3гдA внид0ша, взыд0ша на г0рницу, и3дёже бsху пребывaюще, пeтръ же и3 їaкwвъ, и3 їwaннъ и3 ґндрeй, філjппъ и3 fwмA, варfоломeй и3 матfeй, їaкwвъ ґлфeовъ и3 сjмwнъ зилHтъ и3 їyда їaкwвль:

¹³

І єгда́ внидо́ша, взидо́ша на го́рницю, іді́же бя́ху пребива́юще, Петр же і Іа́ков, і Іоа́нн і Андре́й, Фили́пп і Фома́, Варфоломе́й і Матфе́й, Іа́ков Алфе́йов, і Си́мон Зило́т, і Іу́да Іа́ковль;

¹⁴

сjи вси2 бsху терпsще є3динодyшнw въ моли1твэ и3 молeніи, съ женaми и3 мRjею м™рію ї}совою и3 съ брaтіею є3гw2.

¹⁴

сі́ї всі бя́ху терп'я́ще єдиноду́шно в моли́тві і моле́нії, с жена́ми і Марі́єю, Ма́терію Ісу́совою, і с бра́тією Єго́.

¹⁵

И# во дни6 ты6z востaвъ пeтръ посредЁ ўчн7къ, речE,

¹⁵

І во дні ти́я воста́в Петр посреді́ учени́к, рече́,

¹⁶

бё же и3мeнъ нар0да вкyпэ ћкw сто2 и3 двaдесzть: мyжіе брaтіе, подобaше скончaтисz писaнію семY, є4же предречE д¦ъ с™hй ўсты6 дв7довыми њ їyдэ, бhвшемъ вожди2 є4мшымъ ї}са:

¹⁶

бі же іме́н наро́да вку́пі я́ко сто і два́десять: «Му́жіє бра́тіє, подоба́ше сконча́тися Писа́нію сему́, є́же предрече́ Дух Святи́й усти́ Дави́довими о Іу́ді, би́вшем вожді́ є́мшим Ісу́са;

¹⁷

ћкw причтeнъ бЁ съ нaми и3 пріsлъ бsше жрeбій слyжбы сеS:

¹⁷

я́ко причте́н бі с на́ми і прия́л бя́ше жре́бій слу́жби сея́;

¹⁸

сeй u5бо стzжA село2 t мзды2 непрaведныz, и3 ни1цъ бhвъ просёдесz посредЁ, и3 и3зліsсz всS ўтр0ба є3гw2:

¹⁸

сей у́бо стяжа́ село́ от мзди непра́ведния, і ниць бив просі́деся посреді́, і ізлія́ся вся утро́ба єго́;

¹⁹

и3 разyмно бhсть всёмъ живyщымъ во їеrли1мэ, ћкw нарещи1сz селY томY свои1мъ и4хъ љзhкомъ ґкелдамA, є4же є4сть село2 кр0ве:

¹⁹

і разу́мно бисть всім живу́щим во Ієрусали́мі, я́ко нарещи́ся селу́ тому́ свої́м їх язи́ком «Акелдама́», є́же єсть «Село́ кро́ве»;

²⁰

пи1шетсz бо въ кни1зэ pал0мстэй: да бyдетъ дв0ръ є3гw2 пyстъ, и3 да не бyдетъ живyщагw въ нeмъ, и3 є3пjскопство є3гw2 да пріи1метъ и4нъ:

²⁰

пи́шеться бо в кни́зі Псало́мстій: «Да бу́деть двор єго́ пуст, і да не бу́деть живу́щаго в нем, і єпи́скопство єго́ да при́йметь ін»;

²¹

подобaетъ u5бо t сходи1вшихсz съ нaми мужeй во всsко лёто, въ нeже вни1де и3 и3зhде въ нaсъ гDь ї}съ,

²¹

подоба́єть у́бо от сходи́вшихся с на́ми муже́й во вся́ко лі́то, в не́же вни́де і ізи́де в нас Госпо́дь Ісу́с,

²²

начeнъ t крещeніz їwaннова дaже до днE, въ џньже вознесeсz (на нб7о) t нaсъ, свидётелю воскrніz є3гw2 бhти съ нaми є3ди1ному t си1хъ.

²²

наче́н от креще́нія Іоа́ннова да́же до дне, в о́ньже вознесе́ся (на не́бо) от нас, свиді́телю воскресе́нія Єго́ би́ти с на́ми єди́ному от сих».

²³

И# постaвиша двA, їHсифа нарицaемаго варсaву, и4же наречeнъ бhсть їyстъ, и3 матfjа,

²³

І поста́виша два, Іо́сифа, нарица́ємаго Варса́ву, і́же нарече́н бисть Іу́ст, і Матфі́я,

²⁴

и3 помоли1вшесz рёша: ты2, гDи, с®цевёдче всёхъ, покажи2, є3г0же и3збрaлъ є3си2 t сею2 двою2 є3ди1наго,

²⁴

і помоли́вшеся рі́ша: «Ти, Го́споди, Сердцеві́дче всіх, покажи́, єго́же ізбра́л єси́ от сею́ двою́ єди́наго,

²⁵

пріsти жрeбій служeніz сегw2 и3 ґпcлства, и3з8 негHже и3спадE їyда, и3ти2 въ мёсто своE.

²⁵

прия́ти жре́бій служе́нія сего́ і апо́стольства, із него́же іспаде́ Іу́да, іти́ в мі́сто своє́».

²⁶

И# дaша жрє1біz и4ма, и3 падE жрeбій на матfjа, и3 причтeнъ бhсть ко є3динонaдесzти ґпcлwмъ.

²⁶

І да́ша жре́бія ї́ма, і паде́ жре́бій на Матфі́я, і причте́н бисть ко єдинона́десяти апо́столом.