0

Pал0мъ дв7ду, в7.

Псало́м Дави́ду, 2.

¹

Вскyю шатaшасz kзhцы, и3 лю1діе поучи1шасz тщє1тнымъ;

¹

Вску́ю шата́шася язи́ци, і лю́діє поучи́шася тще́тним?

²

Предстaша цaріе зeмстіи, и3 кн‰зи собрaшасz вкyпэ на гDа и3 на хrтA є3гw2.

²

Предста́ша ца́ріє зе́мстії, і кня́зі собра́шася вку́пі на Го́спода і на Христа́ Єго́.

³

Раст0ргнемъ [раст0ргнимъ] ќзы и4хъ и3 tвeржемъ [tвeржимъ] t нaсъ и4го и4хъ.

³

Расто́ргнем [расто́ргним] у́зи їх і отве́ржем [отве́ржим] от нас і́го їх.

⁴

Живhй на нб7сёхъ посмэeтсz и5мъ, и3 гDь поругaетсz и5мъ.

⁴

Живи́й на небесі́х посміє́ться їм, і Госпо́дь поруга́ється їм.

⁵

ТогдA возгlетъ къ ни6мъ гнёвомъ свои1мъ и3 ћростію своeю смzтeтъ |:

⁵

Тогда́ возглаго́леть к ним гні́вом Свої́м і я́ростію Своє́ю см'яте́ть я;

⁶

ѓзъ же постaвленъ є4смь цRь t негw2 над8 сіHномъ, гор0ю с™0ю є3гw2,

⁶

Аз же поста́влен єсьм Цар от Него́ над Сіо́ном, горо́ю свято́ю Єго́,

⁷

возвэщazй повелёніе гDне. ГDь речE ко мнЁ: сн7ъ м0й є3си2 ты2, ѓзъ днeсь роди1хъ тS:

⁷

возвіща́яй повелі́ніє Госпо́днє. Госпо́дь рече́ ко Мні: Син Мой єси́ Ти, Аз днесь роди́х Тя;

⁸

проси2 t менє2, и3 дaмъ ти2 kзhки достоsніе твоE, и3 њдержaніе твоE концы2 земли2:

⁸

проси́ от Мене́, і дам Ті язи́ки достоя́ніє Твоє́, і одержа́ніє Твоє́ конці́ землі́;

⁹

ўпасeши | жезл0мъ желёзнымъ, ћкw сосyды скудє1льничи сокруши1ши |.

⁹

упасе́ши я жезло́м желі́зним, я́ко сосу́ди скуде́льничі сокруши́ши я.

¹⁰

И# нн7э, цaріе, разумёйте, накажи1тесz вси2 судsщіи земли2.

¹⁰

І ни́ні, ца́ріє, разумі́йте, накажі́теся^* всі судя́щії землі́.

¹¹

Раб0тайте гDеви со стрaхомъ, и3 рaдуйтесz є3мY со трeпетомъ.

¹¹

Рабо́тайте Го́сподеві со стра́хом і ра́дуйтеся Єму́ со тре́петом.

¹²

Пріими1те наказaніе, да не когдA прогнёваетсz гDь, и3 поги1бнете t пути2 првdнагw, є3гдA возгори1тсz вск0рэ ћрость є3гw2: бlжeни вси2 надёющіисz нaнь.

¹²

Приймі́те наказа́ніє, да не когда́ прогні́вається Госпо́дь, і поги́бнете от путі́ пра́веднаго, єгда́ возгори́ться вско́рі я́рость Єго́; блаже́нні всі наді́ющіїся Нань.