¹

Въ конeцъ, сынHвъ корeовыхъ, въ рaзумъ, pал0мъ, м7G.

¹

В коне́ць, сино́в Коре́йових, в ра́зум, псало́м, 43.

²

Б9е, ўши1ма нaшима ўслhшахомъ, и3 nтцы2 нaши возвэсти1ша нaмъ дёло, є4же содёлалъ є3си2 во днeхъ и4хъ, во днeхъ дрeвнихъ.

²

Бо́же, уши́ма на́шима усли́шахом, і отці́ на́ші возвісти́ша нам ді́ло, є́же соді́лал єси́ во днех їх, во днех дре́вніх.

³

РукA твоS kзhки потреби2, и3 насади1лъ | є3си2: њѕл0билъ є3си2 лю1ди и3 и3згнaлъ є3си2 |.

³

Рука́ Твоя́ язи́ки потреби́, і насади́л я єси́; озло́бил єси́ лю́ди і ізгна́л єси́ я.

⁴

Не бо мечeмъ свои1мъ наслёдиша зeмлю, и3 мhшца и4хъ не спасE и4хъ, но десни1ца твоS и3 мhшца твоS и3 просвэщeніе лицA твоегw2, ћкw бlговоли1лъ є3си2 въ ни1хъ.

⁴

Не бо мече́м свої́м наслі́диша зе́млю, і ми́шця їх не спасе́ їх, но десни́ця Твоя́ і ми́шця Твоя́ і просвіще́ніє лиця́ Твоєго́, я́ко благоволи́л єси́ в них.

⁵

Ты2 є3си2 сaмъ цRь м0й и3 бGъ м0й, заповёдаzй спасє1ніz ї†кwвлz.

⁵

Ти єси́ Сам Цар мой і Бог мой, запові́даяй спасе́нія Іа́ковля.

⁶

Њ тебЁ враги2 нaшz и3збодeмъ рHги, и3 њ и4мени твоeмъ ўничижи1мъ востаю1щыz на ны2.

⁶

О Тебі́ враги́ на́ша ізбоде́м ро́ги, і о і́мені Твоє́м уничижи́м востаю́щия на ни.

⁷

Не на лyкъ бо м0й ўповaю, и3 мeчь м0й не спасeтъ менE:

⁷

Не на лук бо мой упова́ю, і меч мой не спасе́ть мене́;

⁸

спcлъ бо є3си2 нaсъ t стужaющихъ нaмъ, и3 ненави1дzщихъ нaсъ посрами1лъ є3си2.

⁸

спасл бо єси́ нас от стужа́ющих нам, і ненави́дящих нас посрами́л єси́.

⁹

Њ бз7э похвaлимсz вeсь дeнь, и3 њ и4мени твоeмъ и3сповёмысz во вёкъ.

⁹

О Бо́зі похва́лимся весь день, і о і́мені Твоє́м іспові́мися во вік.

¹⁰

Нн7э же tри1нулъ є3си2 и3 посрами1лъ є3си2 нaсъ, и3 не и3зhдеши, б9е, въ си1лахъ нaшихъ.

¹⁰

Ни́ні же отри́нул єси́ і посрами́л єси́ нас, і не ізи́деши, Бо́же, в си́лах на́ших.

¹¹

Возврати1лъ є3си2 нaсъ вспsть при вразёхъ нaшихъ, и3 ненави1дzщіи нaсъ расхищaху себЁ.

¹¹

Возврати́л єси́ нас всп'ять при вразі́х на́ших, і ненави́дящії нас расхища́ху себі́.

¹²

Дaлъ є3си2 нaсъ ћкw џвцы снёди, и3 во kзhцэхъ разсёzлъ ны2 є3си2.

¹²

Дал єси́ нас, я́ко о́вці, сні́ди і во язи́ціх разсі́ял ни єси́.

¹³

Tдaлъ є3си2 лю1ди тво‰ без8 цэны2, и3 не бЁ мн0жество въ восклицaніихъ нaшихъ.

¹³

Отда́л єси́ лю́ди Твоя́ без ціни́, і не бі мно́жество в восклица́ніїх на́ших.

¹⁴

Положи1лъ є3си2 нaсъ поношeніе сосёдwмъ нaшымъ, подражнeніе и3 поругaніе сyщымъ w4крестъ нaсъ.

¹⁴

Положи́л єси́ нас поноше́ніє сосі́дом на́шим, подражне́ніє і поруга́ніє су́щим о́крест нас.

¹⁵

Положи1лъ є3си2 нaсъ въ при1тчу во kзhцэхъ, покивaнію главы2 въ лю1дехъ.

¹⁵

Положи́л єси́ нас в при́тчу во язи́ціх, покива́нію глави́ в лю́дех.

¹⁶

Вeсь дeнь срaмъ м0й предо мн0ю є4сть, и3 стyдъ лицA моегw2 покрh мz,

¹⁶

Весь день срам мой предо мно́ю єсть, і студ лиця́ моєго́ покри́ м'я,

¹⁷

t глaса поношaющагw и3 њклеветaющагw, t лицA врaжіz и3 и3згонsщагw.

¹⁷

от гла́са поноша́ющаго і оклевета́ющаго, от лиця́ вра́жия і ізгоня́щаго.

¹⁸

Сі‰ вс‰ пріид0ша на ны2, и3 не забhхомъ тебє2, и3 не непрaвдовахомъ въ завётэ твоeмъ,

¹⁸

Сія́ вся прийдо́ша на ни, і не заби́хом Тебе́, і не непра́вдовахом в заві́ті Твоє́м,

¹⁹

и3 не tступи2 вспsть сeрдце нaше: и3 ўклони1лъ є3си2 стези2 нaшz t пути2 твоегw2,

¹⁹

і не отступи́ всп'ять се́рдце на́ше; і уклони́л єси́ стезі́ на́ша от путі́ Твоєго́,

²⁰

ћкw смири1лъ є3си2 нaсъ на мёстэ њѕлоблeніz, и3 прикрh ны сёнь смeртнаz.

²⁰

я́ко смири́л єси́ нас на мі́сті озлобле́нія, і прикри́ ни сінь сме́ртная.

²¹

Ѓще забhхомъ и4мz бGа нaшегw, и3 ѓще воздёхомъ рyки нaшz къ б0гу чуждeму,

²¹

А́ще заби́хом і́м'я Бо́га на́шего, і а́ще возді́хом ру́ки на́ша к бо́гу чужде́му,

²²

не бGъ ли взhщетъ си1хъ; т0й бо вёсть т†йнаz сeрдца.

²²

не Бог ли взи́щеть сих? Той бо вість та́йная се́рдця.

²³

ЗанE тебє2 рaди ўмерщвлsемсz вeсь дeнь, вмэни1хомсz ћкw џвцы заколeніz.

²³

Зане́ Тебе́ ра́ди умерщвля́ємся весь день, вміни́хомся, я́ко о́вці заколе́нія.

²⁴

Востaни, вскyю спи1ши, гDи; воскrни2, и3 не tри1ни до концA.

²⁴

Воста́ни, вску́ю спи́ши, Го́споди? Воскресни́, і не отри́ни до конця́.

²⁵

Вскyю лицE твоE tвращaеши; забывaеши нищетY нaшу и3 ск0рбь нaшу;

²⁵

Вску́ю лице́ Твоє́ отвраща́єши? Забива́єши нищету́ на́шу і скорб на́шу?

²⁶

Ћкw смири1сz въ пeрсть душA нaша, прильпE земли2 ўтр0ба нaша.

²⁶

Я́ко смири́ся в персть душа́ на́ша, прильпе́ землі́ утро́ба на́ша.

²⁷

Воскrни2, гDи, помози2 нaмъ, и3 и3збaви нaсъ и4мене рaди твоегw2.

²⁷

Воскресни́, Го́споди, помози́ нам і ізба́ви нас і́мене ра́ди Твоєго́.