0

Pал0мъ дв7ду, въ четвeртый суббHты, ч7G.

Псало́м Дави́ду, в четве́ртий субо́ти, 93.

¹

БGъ tмщeній гDь, бGъ tмщeній не њбинyлсz є4сть.

¹

Бог отмще́ній Госпо́дь, Бог отмще́ній не обину́лся єсть.

²

Вознеси1сz, судsй земли2, воздaждь воздаsніе гHрдымъ.

²

Вознеси́ся, судя́й землі́, возда́ждь воздая́ніє го́рдим.

³

Док0лэ грBшницы, гDи, док0лэ грBшницы восхвaлzтсz;

³

Доко́лі грі́шници, Го́споди, доко́лі грі́шници восхва́ляться?

⁴

Провэщaютъ и3 возглаг0лютъ непрaвду, возглаг0лютъ вси2 дёлающіи беззак0ніе;

⁴

Провіща́ють і возглаго́лють непра́вду, возглаго́лють всі ді́лающії беззако́ніє?

⁵

Лю1ди тво‰, гDи, смири1ша, и3 достоsніе твоE њѕл0биша:

⁵

Лю́ди Твоя́, Го́споди, смири́ша, і достоя́ніє Твоє́ озло́биша:

⁶

вдови1цу и3 си1ра ўмори1ша, и3 пришeлца ўби1ша,

⁶

вдови́цю і си́ра умори́ша, і прише́лця уби́ша,

⁷

и3 рёша: не ќзритъ гDь, нижE ўразумёетъ бGъ їaкwвль.

⁷

і рі́ша: не у́зрить Госпо́дь, ніже́ уразумі́єть Бог Іа́ковль.

⁸

Разумёйте же, безyмніи въ лю1дехъ, и3 бyіи нёкогда, ўмудри1тесz:

⁸

Разумі́йте же, безу́мнії в лю́дех, і бу́її ні́когда, умудрі́теся;

⁹

насаждeй ќхо, не слhшитъ ли; и3ли2 создaвый џко, не сматрsетъ ли;

⁹

насажде́й у́хо, не сли́шить ли? Іли́ созда́вий о́ко, не сматря́єть ли?

¹⁰

наказyzй kзhки, не њбличи1тъ ли, ўчaй человёка рaзуму;

¹⁰

Наказу́яй язи́ки, не обличи́ть ли, уча́й челові́ка ра́зуму?

¹¹

ГDь вёсть помышлє1ніz человёчєскаz, ћкw сyть сyєтна.

¹¹

Госпо́дь вість помишле́нія челові́чеськая, я́ко суть су́єтна.

¹²

Бlжeнъ человёкъ, є3г0же ѓще накaжеши, гDи, и3 t зак0на твоегw2 научи1ши є3го2:

¹²

Блаже́н челові́к, єго́же а́ще нака́жеши, Го́споди, і от зако́на Твоєго́ научи́ши єго́;

¹³

ўкроти1ти є3го2 t днjй лю1тыхъ, д0ндеже и3зрhетсz грёшному ћма.

¹³

укроти́ти єго́ от дній лю́тих, до́ндеже ізри́ється грі́шному я́ма.

¹⁴

Ћкw не tри1нетъ гDь людjй свои1хъ, и3 достоsніz своегw2 не њстaвитъ:

¹⁴

Я́ко не отри́неть Госпо́дь люді́й Свої́х, і достоя́нія Своєго́ не оста́вить;

¹⁵

д0ндеже прaвда њбрати1тсz на сyдъ, и3 держaщіисz є3S вси2 прaвіи с®цемъ.

¹⁵

до́ндеже пра́вда обрати́ться на суд, і держа́щіїся єя́ всі пра́вії се́рдцем.

¹⁶

Кто2 востaнетъ ми2 на лукaвнующыz; и3ли2 кто2 спредстaнетъ ми2 на дёлающыz беззак0ніе;

¹⁶

Кто воста́неть мі на лука́внующия? Іли́ кто спредста́неть мі на ді́лающия беззако́ніє?

¹⁷

Ѓще не гDь пом0глъ бы ми2, вмaлэ всели1ласz бы во ѓдъ душA моS.

¹⁷

А́ще не Госпо́дь помо́гл би мі, вма́лі всели́лася би во ад душа́ моя́.

¹⁸

Ѓще глаг0лахъ: подви1жесz ногA моS, млcть твоS, гDи, помогaше ми2:

¹⁸

А́ще глаго́лах: подви́жеся нога́ моя́, ми́лость Твоя́, Го́споди, помога́ше мі:

¹⁹

по мн0жеству болёзней мои1хъ въ сeрдцы моeмъ, ўтэшє1ніz тво‰ возвесели1ша дyшу мою2.

¹⁹

по мно́жеству болі́зней мої́х в се́рдці моє́м, утіше́нія Твоя́ возвесели́ша ду́шу мою́.

²⁰

Да не пребyдетъ тебЁ прест0лъ беззак0ніz, созидazй трyдъ на повелёніе.

²⁰

Да не пребу́деть Тебі́ престо́л беззако́нія, созида́яй труд на повелі́ніє.

²¹

Ўловsтъ на дyшу првdничу, и3 кр0вь непови1нную њсyдzтъ.

²¹

Улов'я́ть на ду́шу пра́ведничу, і кров непови́нную осу́дять.

²²

И# бhсть мнЁ гDь въ прибёжище, и3 бGъ м0й въ п0мощь ўповaніz моегw2:

²²

І бисть мні Госпо́дь в прибі́жище, і Бог мой в по́мощ упова́нія моєго́;

²³

и3 воздaстъ и5мъ гDь беззак0ніе и4хъ, и3 по лукaвствію и4хъ погуби1тъ | гDь бGъ [нaшъ].

²³

і возда́сть їм Госпо́дь беззако́ніє їх, і по лука́вствію їх погуби́ть я Госпо́дь Бог наш.

1001

Слaва:

Сла́ва: