20
По си́хъ всѣ́хъ, и҆̀хже сотворѝ і҆ѡсі́а въ домꙋ̀, и҆ басночре́вныхъ и҆ волхвꙋ́ющихъ, и҆ кꙋмі̑рницы и҆ і҆́дѡлы и҆ дꙋбра̑вы, ꙗ҆̀же бѧ́хꙋ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ и҆ во і҆ꙋде́и, пожжѐ ѻ҆гне́мъ ца́рь і҆ѡсі́а, да оу҆тверди́тъ глаго́лы зако́на пи̑санныѧ въ кни́зѣ, ю҆́же ѡ҆брѣ́те хелкі́а жре́цъ въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни: подо́бенъ є҆мꙋ̀ не бы́сть пред̾ ни́мъ, и҆́же бы ѡ҆брати́лсѧ ко гдⷭ҇ꙋ всѣ́мъ се́рдцемъ свои́мъ и҆ все́ю дꙋше́ю свое́ю и҆ все́ю крѣ́постїю свое́ю по всемꙋ̀ зако́нꙋ мѡѷсе́овꙋ, и҆ по не́мъ не воста̀ подо́бенъ є҆мꙋ̀. Ѻ҆ба́че не ѿврати́сѧ гдⷭ҇ь ѿ гнѣ́ва ꙗ҆́рости своеѧ̀ вели́кїѧ, є҆́юже разгнѣ́васѧ ꙗ҆́ростїю гдⷭ҇ь на і҆ꙋде́ю, всѣ́хъ ра́ди разгнѣ́ванїй є҆ѧ̀, и҆́миже прогнѣ́ва манассі́а. И҆ речѐ гдⷭ҇ь: и҆ і҆ꙋ́дꙋ оу҆̀бо ѿри́нꙋ ѿ лица̀ моегѡ̀, ꙗ҆́коже ѿри́нꙋхъ до́мъ і҆и҃левъ, и҆ ѿверго́хъ гра́дъ, є҆го́же и҆збра́хъ, і҆ерⷭ҇ли́мъ, и҆ хра́мъ, ѡ҆ не́мже рѣ́хъ: бꙋ́детъ и҆́мѧ моѐ та́мѡ. И҆ и҆зы́де фараѡ́нъ нехаѡ̀ ца́рь є҆гѵ́петскїй на царѧ̀ а҆ссѷрі́йскаго на рѣкꙋ̀ є҆ѵфра́тъ, є҆́же ра́товати є҆го̀ въ хархами́сѣ. И҆ и҆зы́де во срѣ́тенїе є҆мꙋ̀ і҆ѡсі́а ца́рь.