4
И҆ сѐ, нн҃ѣ разрѣши́хъ тѧ̀ ѿ оу҆́зъ, ꙗ҆̀же на рꙋкꙋ̀ твоє́ю: а҆́ще тѝ є҆́сть добро̀ и҆тѝ со мно́ю въ вавѷлѡ́нъ, поидѝ, и҆ положꙋ̀ ѻ҆́чи моѝ на тѧ̀: а҆́ще же нѝ, ѡ҆ста́ни здѣ̀: сѐ, всѧ̀ землѧ̀ пред̾ лице́мъ твои́мъ є҆́сть: что̀ и҆зво́лиши, и҆ а҆́може восхо́щеши и҆тѝ, та́мѡ и҆дѝ: