21
А҆́ще же оу҆бо́гъ є҆́сть, и҆ рꙋка̀ є҆гѡ̀ не дости́гнетъ, да во́зметъ а҆́гнца є҆динолѣ́тнаго є҆ди́наго, въ ѻ҆́ньже престꙋпи́лъ на ѿлꙋче́нїе, ꙗ҆́кѡ помоли́тисѧ ѡ҆ не́мъ, и҆ десѧти́нꙋ мꙋкѝ пшени́чны смѣ́шаны съ є҆ле́емъ въ же́ртвꙋ, и҆ ча́шꙋ є҆ле́а є҆ди́нꙋ,