43
и҆ зе́млю помѧнꙋ̀, и҆ землѧ̀ ѡ҆ста́нетсѧ ѿ ни́хъ. Тогда̀ прїи́метъ землѧ̀ сꙋббѡ̑ты своѧ̑, внегда̀ ѡ҆пꙋстѣ́ти є҆́й и҆́хъ ра́ди: и҆ ѻ҆нѝ прїи́мꙋтъ своѧ̑ беззакѡ́нїѧ, и҆́хже ра́ди презрѣ́ша сꙋдбы̑ моѧ̑, и҆ ѡ҆ повелѣ́нїихъ мои́хъ вознегодова̀ дꙋша̀ и҆́хъ: