Звичайний друк
Виконується верстка сторінок…
Папір A4, книжкова орієнтація, поля «Немає», без колонтитулів, масштаб 100%. Сторінки йдуть підряд. Для двостороннього друку виберіть переворот по довгому краю.
Друкувати / зберегти PDF
Закрити
Κεφάλαιο 1
Давньогрецькою
Острозька Біблія
1
ΚΑΙ ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ πρεσβύτερος προβεβηκὼς ἡμέραις, καὶ περιέβαλλον αὐτὸν ἱματίοις, καὶ οὐκ ἐθερμαίνετο.
1
И$
цр~ь дв~дъ бы'сть состарњ'въся. и^ прешеD дн~и своя. и^ ѓ^дњва'хђ и& ри'зами мно'гими. и^ не съгрњва'шеся”
2
καὶ εἶπον οἱ παῖδες αὐτοῦ· ζητησάτωσαν τῷ βασιλεῖ παρθένον νεάνιδα, καὶ παραστήσεται τῷ βασιλεῖ καὶ ἔσται αὐτὸν θάλπουσαν καὶ κοιμηθήσεται μετ᾿ αὐτοῦ καὶ θερμανθήσεται ὁ κύριός μου ὁ βασιλεύς.
2
И$ рњша ѓ%троцы е^мђ да пои%щемъ господи'нђ свое^мђ цр~ю. дв~ица ё'ныи и^ преDста'нетъ цр~еви. и^ бђдетъ грњ'ющи е^го, и^ да лежи'тъ с ни'мъ, и^ съгрњ'етъ господи'на на'шего цр~я”
3
καὶ ἐζήτησαν νεάνιδα καλὴν ἐκ παντὸς ὁρίου ᾿Ισραὴλ καὶ εὗρον τὴν ᾿Αβισὰγ τὴν Σωμανῖτιν καὶ ἤνεγκαν αὐτὴν πρὸς τὸν βασιλέα.
3
И$ възыска'ша ё%нотка до'бры въ всемъ предњ'ли і^и^л~евњ. и^ ѓ^брњто'ша а^виса'нђ сђман#тяны'ню. и^ приведо'ша я& къ цр~ю”
4
καὶ ἡ νεᾶνις καλὴ ἕως σφόδρα· καὶ ἦν θάλπουσα τὸν βασιλέα καὶ ἐλειτούργει αὐτῷ, καὶ ὁ βασιλεὺς οὐκ ἔγνω αὐτήν.
4
И$ б^њ ю%нотка добра` видњ'нїемъ ѕњло. и^ бы'сть грњ'ющи цр~я, и^ слђжа'щи е^мђ. цр~ь же не позна'ше ея`”
5
Καὶ ᾿Αδωνίας υἱὸς ᾿Αγγὶθ ἐπῄρετο λέγων· ἐγὼ βασιλεύσω· καὶ ἐποίησεν ἑαυτῷ ἅρματα καὶ ἱππεῖς καὶ πεντήκοντα ἄνδρας παρατρέχειν ἔμπροσθεν αὐτοῦ.
5
И$ посеM а^до'нїя сн~ъ а^сги'џовъ поDне'съся гл~я а%зъ и%мамъ црsтвова'ти. и^ сътвори` себњ` колесни'ца и^ ко'ня, и^ н~, мђжъ и^же хожда'хђ преD ни'мъ”
6
καὶ οὐκ ἀπεκώλυσεν αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ οὐδέποτε λέγων· διατὶ σὺ ἐποίησας; καί γε αὐτὸς ὡραῖος τῇ ὄψει σφόδρα, καὶ αὐτὸν ἔτεκεν ὀπίσω ᾿Αβεσσαλώμ.
6
И$ не ѓ^ста'ви е^го эTцъ е^го никогда'же гл~я почто` с^е т^ы та'котвори'ши. и^ б^њ то'и кра'сенъ зра'комъ ѕњ'ло” и^ того` роди'лъ по а^весоло'мњ”
7
καὶ ἐγένοντο οἱ λόγοι αὐτοῦ μετὰ ᾿Ιωὰβ τοῦ υἱοῦ Σαρουΐας καὶ μετὰ ᾿Αβιάθαρ τοῦ ἱερέως, καὶ ἐβοήθουν ὀπίσω ᾿Αδωνίου·
7
И$ бњша совњти е^го съ і^ѓ^а'вомъ сн~омъ сарђиа'совымъ. и^ съ вїа^џа'ромъ і^е^ре'ѓ^мъ. и^ помага'хђ въ слDњ а^донїя'”
8
καὶ Σαδὼκ ὁ ἱερεὺς καὶ Βαναίας υἱὸς ᾿Ιωδαὲ καὶ Νάθαν ὁ προφήτης καὶ Σεμεΐ καὶ Ρησὶ καὶ υἱοὶ δυνατοὶ τοῦ Δαυὶδ οὐκ ἦσαν ὀπίσω ᾿Αδωνίου.
8
Садо'к же і^е^ре'и. и^ ванњя сн~ъ и^ѓ^а^наданїи'нъ. и^ наџа'нъ прoркъ, и^ семеи'нъ и^ рисі'и и^ сн~ове си'лнїи, двд~вњ не бњша по а^до'нїи”
9
καὶ ἐθυσίασεν ᾿Αδωνίας πρόβατα καὶ μόσχους καὶ ἄρνας παρὰ τὸν λίθον τοῦ Ζωελεθί, ὃς ἦν ἐχόμενα τῆς Ρωγήλ, καὶ ἐκάλεσε πάντας τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ καὶ πάντας τοὺς ἁδροὺς ᾿Ιούδα παῖδας τοῦ βασιλέως·
9
И$ жря'ше а^до'нїя ѓ%вца и^ те'лца и^ а'гнеца. при ка'мени зое^ле'џњ. и^же ѓ^блежа'ше ё%стїе кла'дяѕю роги'ля. и^ призва` вс^ю бра'тїю свою, сн~ы цр~евы. и^ вс^я мђжа і^ё'довы ѓ%троки цр~евы.
10
καὶ Νάθαν τὸν προφήτην καὶ Βαναίαν καὶ τοὺς δυνατούς, καὶ τὸν Σαλωμὼν ἀδελφὸν αὐτοῦ οὐκ ἐκάλεσε.
10
наџа'на же прoрка и^ ване'я. и^ вс^я си'лнїи. и^ соло'мона бра'та свое^го не зва`”
11
Καὶ εἶπε Νάθαν πρὸς Βηρσαβεὲ μητέρα Σαλωμὼν λέγων· οὐκ ἤκουσας ὅτι ἐβασίλευσεν ᾿Αδωνίας υἱὸς ᾿Αγγίθ; καὶ ὁ κύριος ἡμῶν Δαυὶδ οὐκ ἔγνω.
11
И$ рече наџа'нъ къ вирсаві'и ма'тери соло'мони гл~я” Слы'шала л^и е^си ја%ко црsтвђ'етъ а^до'нїя. сн~ъ а^сги'џы. господи'нъ нашъ дв~дъ не вњ'дњ.
12
καὶ νῦν δεῦρο συμβουλεύσω σοι δὴ συμβουλίαν, καὶ ἐξελοῦ τὴν ψυχήν σου καὶ τὴν ψυχὴν τοῦ υἱοῦ σου Σαλωμών.
12
и^ н~нњ прїиди` совњща'ю т^и совњтъ, і^ и^зба'виши дш~ђ свою и^ дш~ђ сн~а свое^го соло'мона”
13
δεῦρο εἴσελθε πρὸς τὸν βασιλέα Δαυὶδ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτὸν λέγουσα· οὐχὶ σύ, κύριέ μου βασιλεῦ, ὤμοσας τῇ δούλῃ σου λέγων ὅτι ὁ υἱός σου Σαλωμὼν βασιλεύσει μετ᾿ ἐμὲ καὶ αὐτὸς καθιεῖται ἐπὶ τοῦ θρόνου μου; καὶ τί ὅτι ἐβασίλευσεν ᾿Αδωνίας;
13
Прїиди` и^ вни'ди къ цр~ю дв~дђ. и^ речеши к не'мђ гл~ющи, нњ'си л^и г~и мои цр~ю кля'лся рабњ` свое'и преD гм~ъ бм~ъ гл~я. ја^ко соло'монъ сн~ъ твои црsтвђе^тъ по мн^њ. и^ то'и ся'детъ на престо'лњ мое'мъ” Чт^о с^е е%сть да црsтвђетъ а^до'нїя,
14
καὶ ἰδοὺ ἔτι λαλούσης σου ἐκεῖ μετὰ τοῦ βασιλέως καὶ ἐγὼ εἰσελεύσομαι ὀπίσω σου καὶ πληρώσω τοὺς λόγους σου.
14
и^ с^е бђ'детъ гл~юще тебњ` съ цр~емъ, и^ а'зъ вни'дђ въ слњ'дъ тебе` и^ сконча'ю гл~ъ тво'и”
15
καὶ εἰσῆλθε Βηρσαβεὲ πρὸς τὸν βασιλέα εἰς τὸ ταμιεῖον, καὶ ὁ βασιλεὺς πρεσβύτης σφόδρα, καὶ ᾿Αβισὰγ ἡ Σωμανῖτις ἦν λειτουργοῦσα τῷ βασιλεῖ.
15
И$ вни'де вир#саві'я къ цр~ю въ ло'жницђ, и^ цр~ь состарњ'лся бя'ше ё^же ѕњ'ло, и^ ави'са сђман#тяны'ни бя'ше слђжащи цр~ю”
16
καὶ ἔκυψε Βηρσαβεὲ καὶ προσεκύνησε τῷ βασιλεῖ· καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· τί ἔστι σοι;
16
И$ прикло'ньшеся вир#савїя, поклони'ся цр~еви. и^ рече цр~ь что` т^и е^сть”
17
ἡ δὲ εἶπε· κύριέ μου βασιλεῦ, σὺ ὤμοσας ἐν Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου τῇ δούλῃ σου λέγων· ὅτι ὁ υἱός σου Σαλωμὼν βασιλεύσει μετ᾿ ἐμὲ καὶ αὐτὸς καθήσεται ἐπὶ τοῦ θρόνου μου.
17
ѓ^на' же рече г~и мои цр~ю. т^ы кля'ся преD гм~ъ бм~ъ твои^мъ рабњ` твое'и. ја%ко црsтвђ'етъ сн~ъ твои соло'монъ по мн^њ, и^ то'и ся'детъ на прsтлњ мое^мъ”
18
καὶ νῦν ἰδοὺ ᾿Αδωνίας ἐβασίλευσε, καὶ σύ, κύριέ μου βασιλεῦ, οὐκ ἔγνως·
18
И$ с^е нн~њ а^до'нїя црsтвђ'ет#, и^ ты` господи'не мои цр~ю не вњ'си”
19
καὶ ἐθυσίασε μόσχους καὶ ἄρνας καὶ πρόβατα εἰς πλῆθος καὶ ἐκάλεσε πάντας τοὺς υἱοὺς τοῦ βασιλέως καὶ ᾿Αβιάθαρ τὸν ἱερέα καὶ ᾿Ιωὰβ τὸν ἄρχοντα τῆς δυνάμεως, καὶ τὸν Σαλωμὼν τὸν δοῦλόν σου οὐκ ἐκάλεσε.
19
И$ поже'рлъ е^сть телца` и^ а'гнеца. и ѓ'вца мно'жество. и^ созва` вс^я сн~ы цр~евы. и^ а^вїа^џа'ра жерца` и^ѓ^а'ва. кня'ѕя си'лныхъ. соло'мона же раба` твое^го не призва`”
20
καὶ σύ, κύριέ μου βασιλεῦ, οἱ ὀφθαλμοὶ παντὸς ᾿Ισραὴλ πρός σε. ἀπάγγειλαι αὐτοῖς τίς καθήσεται ἐπὶ τοῦ θρόνου τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως μετ᾿ αὐτόν.
20
Ты' же г~и мои цр~ю ѓ%чи всего і^и^л~я к тебњ возира'юT да възвњсти'ши и^мъ кт^о ся'детъ на прsтњ господи'на мое^го и^ цр~я”
21
καὶ ἔσται ὡς ἂν κοιμηθῇ ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ, καὶ ἔσομαι ἐγὼ καὶ Σαλωμὼν ὁ υἱὸς μου ἁμαρτωλοί.
21
И$ бђдетъ ја%ко ё^сне'тъ господиn мои цр~ь съ эTц~ы свои'ми. и^ бђ'девњ а^зъ и^ сн~ъ мо'и соло'монъ грњшна”
22
καὶ ἰδοὺ ἔτι αὐτῆς λαλούσης μετὰ τοῦ βασιλέως καὶ Νάθαν ὁ προφήτης ἦλθε.
22
И$ быs е^ще е'и гл~ющи съ цр~емъ и^ наџа'нъ прoркъ прїиде”
23
καὶ ἀνηγγέλη τῷ βασιλεῖ· ἰδοὺ Νάθαν ὁ προφήτης· καὶ εἰσῆλθε κατὰ πρόσωπον τοῦ βασιλέως καὶ προσεκύνησε τῷ βασιλεῖ κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν.
23
И$ възвњсти'ша цр~ю гл~юще с^е наџа'нъ прoркъ и^ вни'де преD лице` цр~ево. и^ поклони'ся цр~ю преD лицемъ е^го до земля`”
24
καὶ εἶπε Νάθαν· κύριέ μου βασιλεῦ, σὺ εἶπας ᾿Αδωνίας βασιλεύσει ὀπίσω μου καὶ αὐτὸς καθήσεται ἐπὶ τοῦ θρόνου μου;
24
И$ рече наџа'нъ г~и мо'и цр~ю. ты' ли рече а^до'нїи да црsтвђ'етъ по мнњ`. и^ да ся'детъ на прsтлњ мое^мъ”
25
ὅτι κατέβη σήμερον καὶ ἐθυσίασε μόσχους καὶ ἄρνας καὶ πρόβατα εἰς πλῆθος καὶ ἐκάλεσε πάντας τοὺς υἱοὺς τοῦ βασιλέως καὶ τοὺς ἄρχοντας τῆς δυνάμεως καὶ ᾿Αβιάθαρ τὸν ἱερέα, καὶ ἰδοὺ εἰσὶν ἐσθίοντες καὶ πίνοντες ἐνώπιον αὐτοῦ καὶ εἶπαν· ζήτω ὁ βασιλεὺς ᾿Αδωνίας.
25
ЈА/ко сни'де днsь и^ закла` те'лца, и^ ја^гня'та. и^ ѓ^вца` въ мно'жество. и^ созва` вс^я сн~ы цр~вы и^ кня'ѕя си'лныX. и^ а^вїа^џа'ра и^ере'я, и^ с^е сђть ја^дђщи и^ пїю'щи преD ниM. и рњша да живе'тъ цр~ь а^до'нїя”
26
καὶ ἐμὲ αὐτὸν τὸν δοῦλόν σου καὶ Σαδὼκ τὸν ἱερέα καὶ Βαναίαν υἱὸν ᾿Ιωδαὲ καὶ Σαλωμὼν τὸν δοῦλόν σου οὐκ ἐκάλεσεν.
26
И мене` самого раба` твое^го. и^ садо'ка і^ере'я. и^ ванњя сн~а и^ѓ^да'ева. и^ соло'мона раба` твое^го не зва`”
27
εἰ διὰ τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως γέγονε τὸ ρῆμα τοῦτο καὶ οὐκ ἐγνώρισας τῷ δούλῳ σου τίς καθήσεται ἐπὶ τὸν θρόνον τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως μετ᾿ αὐτόν;
27
эT господи'на л^и цр~я мое^го бы'сть гл~ъ се'и. не сказа` б^о рабђ` свое^мђ, кт^о ся'деT на прsтлњ господи'на мое^го цр~я по неM”
28
καὶ ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ καὶ εἶπε· καλέσατέ μοι τὴν Βηρσαβεέ· καὶ εἰσῆλθεν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως καὶ ἔστη ἐνώπιον αὐτοῦ.
28
И$ эTвњща` цр~ь дв~дъ, и^ рече зови` м^и вирсавїю. и^ вни'де вирсавїя, и^ ста` преD цр~емъ”
29
καὶ ὤμοσεν ὁ βασιλεὺς καὶ εἶπε· ζῇ Κύριος, ὃς ἐλυτρώσατο τὴν ψυχήν μου ἐκ πάσης θλίψεως,
29
И$ кля'тся цр~ь и^ рече, жи'въ г~ь и^же и^зба'ви дш~ђ мою` эT всея` печа'ли.
30
ὅτι καθὼς ὤμοσά σοι ἐν Κυρίῳ Θεῷ ᾿Ισραὴλ λέγων ὅτι Σαλωμὼν ὁ υἱός σου βασιλεύσει μετ᾿ ἐμὲ καὶ αὐτὸς καθήσεται ἐπὶ τοῦ θρόνου μου ἀντ᾿ ἐμοῦ, ὅτι οὕτω ποιήσω τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ.
30
ја%коже кляX ти ся преD гм~ъ бм~ъ і^и^л~евымъ гл~я ја%ко соло'монъ сн~ъ твои, се'и црsтвђ'етъ по мнњ`. и^ то'и ся'детъ на прsтлњ моеM въ мене` мњсто. ја%кота'ко сътворю` е^мђ въ дне'шнїи дн~ь”
31
καὶ ἔκυψε Βηρσαβεὲ ἐπὶ πρόσωπον ἐπὶ τὴν γῆν καὶ προσεκύνησε τῷ βασιλεῖ καὶ εἶπε· ζήτω ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ εἰς τὸν αἰῶνα.
31
И$ преклони'ся вирсавїя лице'мъ на' землю, и^ поклони'ся цр~еви. и^ рече да живе'тъ господи'нъ мо'и цр~ь дв~дъ въ вњ'ки”
32
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς Δαυίδ· καλέσατέ μοι Σαδὼκ τὸν ἱερέα καὶ Νάθαν τὸν προφήτην καὶ Βαναίαν υἱὸν ᾿Ιωδαέ· καὶ εἰσῆλθον ἐνώπιον τοῦ βασιλέως,
32
И$ рече дв~дъ цр~ь. призови` м^и садо'ка жеrца` и^ наџа'на прoрка. и^ ванњя сн~а и^ѓ^да'е^ва. и^ въшеDше ста'ша преD цр~емъ”
33
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς αὐτοῖς· λάβετε τοὺς δούλους τοῦ κυρίου ὑμῶν μεθ᾿ ὑμῶν καὶ ἐπιβιβάσατε τὸν υἱόν μου Σαλωμὼν ἐπὶ τὴν ἡμίονον τὴν ἐμὴν καὶ καταγάγετε αὐτὸν εἰς τὴν Γιών,
33
И$ рече и^мъ цр~ь, пои^мњте съ собо'ю рабы` господи'на свое^го. и^ всади'те сн~а мое^го соло'мона на м#ща` мое`. и^ ведњте и& на ѓ^лта'рь”
34
καὶ χρισάτω αὐτὸν ἐκεῖ Σαδὼκ ὁ ἱερεὺς καὶ Νάθαν ὁ προφήτης εἰς βασιλέα ἐπὶ ᾿Ισραήλ, καὶ σαλπίσατε κερατίνῃ καὶ ἐρεῖτε· ζήτω ὁ βασιλεὺς Σαλωμών.
34
И$ да пома'жет# е^гот^ђ садо'къ і^ере'и и^ наџа'нъ прoркъ на црsтво въ і^и^л~и і^ и^ё'дњ. и^ въстрђби'те ро'гомъ. и^ речете` живе'тъ цр~ь соло'монъ”
35
καὶ καθήσεται ἐπὶ τοῦ θρόνου μου καὶ βασιλεύσει ἀντ᾿ ἐμοῦ, καὶ ἐγὼ ἐνετειλάμην τοῦ εἶναι εἰς ἡγούμενον ἐπὶ ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδαν.
35
І$ и^зыидњте и^ в^ы въ слDњ е^го. и^ вни'детъ и^ ся'детъ на прsтлњ мое^мъ. ја%кото'и црsтвђ'етъ въ мое` мњ'сто. и^ а'зъ заповњ'дахъ да бђдеT властели'нъ, надъ і^и^л~емъ і^ и^ё'дою”
36
καὶ ἀπεκρίθη Βαναίας υἱὸς ᾿Ιωδαὲ τῷ βασιλεῖ καὶ εἶπε· γένοιτο οὕτως· πιστώσαι Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως.
36
И$ эTвњща'въ и^ ванњя' сн~ъ и^ѓ^а^нада'евъ, ц~рю и^ рече. да бђдет# та'ко вњренъ г~ђ б~ђ гл~ъ се'и господи'на мое^го цр~я”
37
καθὼς ἦν Κύριος μετὰ τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως, οὕτως εἴη μετὰ Σαλωμὼν καὶ μεγαλύναι τὸν θρόνον αὐτοῦ ὑπὲρ τὸν θρόνον τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως Δαυίδ.
37
ЈА/коже е^сть г~ь съ господи'номъ мои^мъ цр~емъ. та'ко да бђдетъ и^ с# соло'мономъ. и^ да възвели'читъ прsетлъ е^го паче прsтла господи'на мое^го дв~да”
38
καὶ κατέβη Σαδὼκ ὁ ἱερεὺς καὶ Νάθαν ὁ προφήτης καὶ Βαναίας υἱὸς ᾿Ιωδαὲ καὶ ὁ Χερεθὶ καὶ ὁ Φελεθὶ καὶ ἐπεκάθισαν τὸν Σαλωμὼν ἐπὶ τὴν ἡμίονον τοῦ βασιλέως Δαυὶδ καὶ ἀπήγαγον αὐτὸν εἰς τὴν Γιών.
38
И$ сни'де садо'къ і^е^ре'и, и^ а^наџа'нъ прoркъ. и^ ванњя' сн~ъ и^ѓ^да'евъ. и^ хере'џ#џи и^ ѓ^ џелеџїи'. и^ всади'ша соло'мона на м#ща` цр~я двDва. и^ възведо'ша и& на ѓ^лтаr.
39
καὶ ἔλαβε Σαδὼκ ὁ ἱερεὺς τὸ κέρας τοῦ ἐλαίου ἐκ τῆς σκηνῆς καὶ ἔχρισε τὸν Σαλωμὼν καὶ ἐσάλπισε τῇ κερατίνῃ, καὶ εἶπε πᾶς ὁ λαός· ζήτω ὁ βασιλεὺς Σαλωμών.
39
И взя'тъ садо'къ і^е^ре'и ро'гъ съ и^еле'ѓM эT скљ'нїя. и^ помаза` соло'мона, и^ въстрђби'ша ро'гомъ, и^ рњша вс^и лю'дїе, живе'тъ цр~ь соло'монъ”
40
καὶ ἀνέβη πᾶς ὁ λαὸς ὀπίσω αὐτοῦ καὶ ἐχόρευον ἐν χοροῖς καὶ εὐφραινόμενοι εὐφροσύνην μεγάλην, καὶ ἐρράγη ἡ γῆ ἐν τῇ φωνῇ αὐτῶν.
40
И$ възыидо'ша вс^и лю'дїе въслњд# е^го. и^ ликова'хђ в ли'цњхъ, и^ веселя'хђся весе'лїемъ вели'кимъ, и^ рас#сњде'ся земля` эT гласа и^хъ”
41
Καὶ ἤκουσεν ᾿Αδωνίας καὶ πάντες οἱ κλητοὶ αὐτοῦ, καὶ αὐτοὶ συνετέλεσαν φαγεῖν· καὶ ἤκουσεν ᾿Ιωὰβ τὴν φωνὴν τῆς κερατίνης καὶ εἶπε· τίς ἡ φωνὴ τῆς πόλεως ἠχούσης;
41
И$ слы'ша а^до'нїя и^ вс^и и^збра'ннїи е^го, и^ тїи бя'хђ сконча'ли ё^же` ја^дђще, и^ слы'ша іѓ^а'въ гла'съ ро'жныи, и^ рече чїи' глаs е^сть гра'дђ шђмя'щђ”
42
ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος καὶ ἰδοὺ ᾿Ιωνάθαν υἱὸς ᾿Αβιάθαρ τοῦ ἱερέως εἰσῆλθε, καὶ εἶπεν ᾿Αδωνίας· εἴσελθε, ὅτι ἀνὴρ δυνάμεως εἶ σύ, καὶ ἀγαθὰ εὐαγγέλισαι.
42
И$ с^е е^мђ е^ще` гл~ющђ. и^ се'и і^ѓ^а^наџа'нъ сн~ъ и^а^вїа^џа'рь і^е^ре'я прїиде. и^ рече а^до'нїя, вни'ди ја%ко мђжъ си'лныи т^ы е^си. и^ бл~га'я възвњща'еши”
43
καὶ ἀπεκρίθη ᾿Ιωνάθαν καὶ εἶπε· καὶ μάλα ὁ κύριος ἡμῶν ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ ἐβασίλευσε τὸν Σαλωμών·
43
И$ эTвњща` і^ѓ^а^наџа'нъ и^ рече, и^звњстно господи'нъ нашъ цр~ь дв~дъ постави` соло'мона цр~ем#”
44
καὶ ἀπέστειλε μετ᾿ αὐτοῦ ὁ βασιλεὺς τὸν Σαδὼκ τὸν ἱερέα καὶ Νάθαν τὸν προφήτην καὶ Βαναίαν τὸν υἱὸν ᾿Ιωδαὲ καὶ τὸν Χερεθὶ καὶ τὸν Φελεθὶ καὶ ἐπεκάθισαν αὐτὸν ἐπὶ τὴν ἡμίονον τοῦ βασιλέως·
44
И$ посла` с ни'ми цр~ь садо'ка і^е^ре'я, и^ наџа'на прoрка. и^ ванњя' сн~а и^ѓ^да'ева. и^ хереџі'я, и^ фелеџїю', и^ всади'ша и& на м#ща` цр~ево”
45
καὶ ἔχρισαν αὐτὸν Σαδὼκ ὁ ἱερεὺς καὶ Νάθαν ὁ προφήτης ἐν τῇ Γιών, καὶ ἀνέβησαν ἐκεῖθεν εὐφραινόμενοι καὶ ἤχησεν ἡ πόλις· αὕτη ἡ φωνὴ ἣν ἠκούσατε.
45
И$ помаза'ста и& садо'къ і^е^ре'и, и^ наџаn прoрк# на црsтво на ѓ^лтари`. и^ взыидо'ша эTтђдђ веселя'щеся, и^ то'и т^и е^сть бы'лъ шђмъ гра'да. и^ гласъ и^же слы'шасте”
46
καὶ ἐκάθισε Σαλωμὼν ἐπὶ θρόνον βασιλείας,
46
И$ сњ'де соло'монъ на прsтлњ црsтњмъ”
47
καὶ εἰσῆλθον οἱ δοῦλοι τοῦ βασιλέως εὐλογῆσαι τὸν κύριον ἡμῶν τὸν βασιλέα Δαυὶδ λέγοντες· ἀγαθύναι ὁ Θεὸς τὸ ὄνομα Σαλωμὼν ὑπὲρ τὸ ὄνομά σου καὶ μεγαλύναι τὸν θρόνον αὐτοῦ ὑπὲρ τὸν θρόνον σου· καὶ προσεκύνησεν ὁ βασιλεὺς ἐπὶ τὴν κοίτην,
47
И$ внидо'ша раби` цр~еви блsви'ти господи'на на'шего цр~я дв~да гл~юще. да ё^бл~житъ г~ь да ё^бл~житъ и%мя соломоне сн~а твое^го, паче и%мени твое^го, и^ да възвели'читъ прsтлъ е^го. па'че прsтола твое^го. и^ поклони'ся цр~ь къ ѓ^дрђ е^го”
48
καί γε οὕτως εἶπεν ὁ βασιλεύς· εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, ὃς ἔδωκε σήμερον ἐκ τοῦ σπέρματός μου καθήμενον ἐπὶ τοῦ θρόνου μου, καὶ οἱ ὀφθαλμοί μου βλέπουσι.
48
И$ си'це рече цр~ь. блsвен# г~ь б~ъ і^и^л~евъ. и^же да'стъ днесь эT сњмене мое^го, на прsтлњ мое^мъ. и^ ѓ'чи мои` с^е ви'дњста”
49
Καὶ ἐξέστησαν πάντες οἱ κλητοὶ τοῦ ᾿Αδωνίου καὶ ἦλθον ἀνὴρ εἰς τὴν ὁδὸν αὐτοῦ.
49
И$ ё^жасо'шася ё'жасомъ, и^ въста'ша вс^и и'збра'ннїи а^до'нїе^вы. і^ и^дя'хђ коQдо пђте'мъ свои'мъ”
50
καὶ ᾿Αδωνίας ἐφοβήθη ἀπὸ προσώπου Σαλωμὼν καὶ ἀνέστη καὶ ἀπῆλθε καὶ ἐπελάβετο τῶν κεράτων τοῦ θυσιαστηρίου.
50
И$ а^до'нїя ё^боя'ся эT лица` соло'моня. и^ въстаv и эTи'де. и^ ја%ся за ро'гъ ѓ^лтаря`,
51
καὶ ἀνηγγέλη τῷ Σαλωμὼν λέγοντες· ἰδοὺ ᾿Αδωνίας ἐφοβήθη τὸν βασιλέα Σαλωμὼν καὶ κατέχει τῶν κεράτων τοῦ θυσιαστηρίου λέγων· ὀμοσάτω μοι σήμερον Σαλωμών, εἰ οὐ θανατώσει τὸν δοῦλον αὐτοῦ ἐν ρομφαίᾳ.
51
и^ възвњсти'ша соло'монђ гл~юще. с^е а^до'нїя ё^боја%ся эT лица` цр~я соло'мона, и^ держи'тся за ро'гъ ѓ^лтаря` гл~я. да клене'тъ м^и ся цр~ь днесь ја^ко да не ё^бїетъ раба` свое^го ѓ^рђжие^мъ”
52
καὶ εἶπε Σαλωμών· ἐὰν γένηται εἰς υἱὸν δυνάμεων, εἰ πεσεῖται τῶν τριχῶν αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν· καὶ ἐὰν κακία εὑρεθῇ ἐν αὐτῷ, θανατωθήσεται.
52
И рече соло'монъ, а^ще бђдеT съ сн~ы си'лныхъ т^о ни власъ главы` е^го ё^падеT на' землю. и^ а'ще ѕло'ба ѓ^бря'шется в неM потоM, т^о да ё'мретъ”
53
καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν καὶ κατήνεγκαν αὐτὸν ἀπάνωθεν τοῦ θυσιαστηρίου· καὶ εἰσῆλθε καὶ προσεκύνησε τῷ βασιλεῖ Σαλωμών, καὶ εἶπεν αὐτῷ Σαλωμών· δεῦρο εἰς τὸν οἶκόν σου.
53
И$ посла` цр~ь соло'моn, и^ сведо'ша и& со ѓ^лтаря`, и^ поклони'ся цр~ю соло'монђ, и^ рече е^мђ соло'моn и^ди` в доM свои”
Для підготовки друку потрібно ввімкнути JavaScript у браузері.