Звичайний друк Виконується верстка сторінок…
Папір A4, книжкова орієнтація, поля «Немає», без колонтитулів, масштаб 100%. Сторінки йдуть підряд. Для двостороннього друку виберіть переворот по довгому краю.
1
ΚΑΙ ἤγγισαν αἱ ἡμέραι Δαυὶδ ἀποθανεῖν αὐτόν, καὶ ἀπεκρίνατο Σαλωμὼν υἱῷ αὐτοῦ λέγων·
1
И прибли́жишася даві́ду дні́є умре́ти єму́, и заповѣ́да Соломо́ну сы́ну своєму́, глаго́ля:
2
ἐγώ εἰμι πορεύομαι ἐν ὁδῷ πάσης τῆς γῆς· καὶ ἰσχύσεις καὶ ἔσῃ εἰς ἄνδρα.
2
а́зъ отхожду́ въ пу́ть всея́ земли́: ты́ же крѣпи́ся, и бу́ди му́жъ соверше́нъ,
3
καὶ φυλάξεις φυλακὴν Κυρίου Θεοῦ σου τοῦ πορεύεσθαι ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ, φυλάσσειν τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ καὶ τὰ δικαιώματα καὶ τὰ κρίματα τὰ γεγραμμένα ἐν τῶ νόμῳ Μωυσέως· ἵνα συνήσῃς ἃ ποιήσεις κατὰ πάντα, ὅσα ἂν ἐντείλωμαί σοι,
3
и сохрани́ завѣ́тъ Го́спода Бо́га твоєго́, є́же ходи́ти во всѣ́хъ путе́хъ єго́, храни́ти за́повѣди єго́ и оправда́нія єго́, и судьбы́ єго́ и свидѣ́нія єго́, пи́санная въ зако́нѣ Моисе́овѣ: да разумѣ́єши я́же сотвори́ши по всѣ́мъ, єли́ка заповѣ́дахъ тебѣ́:
4
ἵνα στήσῃ Κύριος τὸν λόγον αὐτοῦ, ὃν ἐλάλησε λέγων· ἐὰν φυλάξωσιν οἱ υἱοί σου τὴν ὁδὸν αὐτῶν πορεύεσθαι ἐνώπιόν μου ἐν ἀληθείᾳ ἐν ὅλῃ καρδίᾳ αὐτῶν λέγων· οὐκ ἐξολοθρευθήσεταί σοι ἀνὴρ ἐπάνωθεν θρόνου ᾿Ισραήλ.
4
да утверди́тъ Госпо́дь сло́во своє́, є́же рече́ о мнѣ́, глаго́ля: а́ще сохраня́тъ сы́нове твои́ пути́ своя́, є́же ходи́ти предо мно́ю во и́стинѣ всѣ́мъ се́рдцемъ свои́мъ и все́ю душе́ю своє́ю, глаго́ля: не искорени́тся тебѣ́ му́жъ съ престо́ла Ізра́илева:
5
καί γε σὺ ἔγνως ὅσα ἐποίησέ μοι ᾿Ιωὰβ υἱὸς Σαρουΐας, ὅσα ἐποίησε τοῖς δυσὶν ἄρχουσι τῶν δυνάμεων ᾿Ισραήλ, τῷ ᾿Αβεννὴρ υἱῷ Νὴρ καὶ τῷ ᾿Αμεσσαΐ υἱῷ ᾿Ιεθέρ, καὶ ἀπέκτεινεν αὐτοὺς καὶ ἔταξε τὰ αἵματα πολέμου ἐν εἰρήνῃ καὶ ἔδωκεν αἷμα ἀθῷον ἐν τῇ ζώνῃ αὐτοῦ τῇ ἐν τῇ ὀσφύϊ αὐτοῦ καὶ ἐν τῷ ὑποδήματι αὐτοῦ τῷ ἐν τῶ ποδὶ αὐτοῦ·
5
и ты́ вѣ́си, єли́ка сотвори́ мнѣ́ Іоа́въ сы́нъ сару́инъ, єли́ка сотвори́ двѣма́ воєво́дама си́лъ Ізра́илевыхъ, Авени́ру сы́ну ни́рову и Амесса́ю сы́ну Ієѳе́рову, и уби́ и́хъ, и излія́ кро́ви бра́ни въ ми́рѣ, и даде́ кро́вь непови́нныхъ на по́ясѣ своє́мъ, и́же на чре́слѣхъ єго́, и на сапозѣ́ своє́мъ су́щемъ на нозѣ́ єго́:
6
καὶ ποιήσεις κατὰ τὴν σοφίαν σου καὶ οὐ κατάξεις τὴν πολιὰν αὐτοῦ ἐν εἰρήνῃ εἰς ᾅδου·
6
и сотвори́ши по му́дрости твоє́й, и не сведе́ши ста́рости єго́ съ ми́ромъ во а́дъ:
7
καὶ τοῖς υἱοῖς Βερζελλὶ τοῦ Γαλααδίτου ποιήσεις ἔλεος, καὶ ἔσονται ἐν τοῖς ἐσθίουσι τὴν τράπεζάν σου, ὅτι οὕτως ἤγγισάν μοι ἐν τῷ με ἀποδιδράσκειν ἀπὸ προσώπου ᾿Αβεσσαλὼμ τοῦ ἀδελφοῦ σου.
7
сыно́мъ же верзеллі́и Галааді́тина сотвори́ши ми́лость, и да бу́дутъ съ яду́щими трапе́зу твою́: я́ко та́ко прибли́жишася мнѣ́, внегда́ бѣжа́ти мнѣ́ от лица́ Авессало́ма бра́та твоєго́:
8
καὶ ἰδοὺ μετὰ σοῦ Σεμεΐ υἱὸς Γηρὰ υἱὸς τοῦ ᾿Ιεμενὶ ἐκ Βαουρίμ, καὶ αὐτὸς κατηράσατό με κατάραν ὀδυνηρὰν τῇ ἡμέρᾳ, ᾗ ἐπορευόμην εἰς Παρεμβολάς, καὶ αὐτὸς κατέβη εἰς ἀπαντήν μου εἰς τὸν ᾿Ιορδάνην, καὶ ὤμοσα αὐτῷ ἐν Κυρίῳ λέγων· εἰ θανατώσω σε ἐν ρομφαίᾳ·
8
и се́, съ тобо́ю Семе́й сы́нъ Гира́нь сы́нъ Іємені́инъ от ваурі́ма, и то́й прокля́ мя прокля́тіємъ го́рькимъ, въ де́нь въ о́ньже исхожда́хъ въ полки́: и то́й сни́де на срѣ́теніє ми́ на Іорда́нъ, и кля́хся єму́ о Го́сподѣ, глаго́ля: не убію́ тя ору́жіємъ:
9
καὶ οὐ μὴ ἀθῳώσῃς αὐτόν, ὅτι ἀνὴρ σοφὸς εἶ σὺ καὶ γνώσῃ ἃ ποιήσεις αὐτῷ, καὶ κατάξεις τὴν πολιὰν αὐτοῦ ἐν αἵματι εἰς ᾅδου.
9
и да не обезвини́ши єго́, я́ко му́жъ му́дръ єси́ ты́, и увѣ́си что́ сотвори́ши єму́, и сведе́ши ста́рость єго́ съ кро́вію во а́дъ.
10
καὶ ἐκοιμήθη Δαυὶδ μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ ἐτάφη ἐν πόλει Δαυίδ.
10
И у́спе даві́дъ со отцы́ свои́ми, и погребе́нъ бы́сть во гра́дѣ даві́довѣ.
11
καὶ αἱ ἡμέραι, ἃς ἐβασίλευσε Δαυὶδ ἐπὶ τὸν ᾿Ισραὴλ τεσσαράκοντα ἔτη· ἐν Χεβρὼν ἐβασίλευσεν ἑπτὰ ἔτη καὶ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ τριακοντατρία ἔτη.
11
И бы́сть дні́й, въ ня́же ца́рствова даві́дъ во Ізра́или, четы́редесять лѣ́тъ: въ Хевро́нѣ ца́рствова се́дмь лѣ́тъ, во Ієрусали́мѣ же три́десять три́ лѣ́та.
12
Καὶ Σαλωμὼν ἐκάθισεν ἐπὶ θρόνου Δαυὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ υἱὸς ἐτῶν δώδεκα καὶ ἡτοιμάσθη ἡ βασιλεία αὐτοῦ σφόδρα.
12
И Соломо́нъ сѣ́де на престо́лѣ даві́да отца́ своєго́ сы́нъ двана́десяти лѣ́тъ, и угото́вася ца́рствіє єго́ зѣло́.
13
καὶ εἰσῆλθεν ᾿Αδωνίας υἱὸς ᾿Αγγὶθ πρὸς Βηρσαβεὲ μητέρα Σαλωμὼν καὶ προσεκύνησεν αὐτῇ. ἡ δὲ εἶπεν· εἰρήνη ἡ εἴσοδός σου; καὶ εἶπεν· εἰρήνη·
13
И вни́де Адо́ніа сы́нъ Аггі́ѳинъ къ вирсаві́и ма́тери Соломо́ни, и поклони́ся є́й. Она́ же рече́: ми́ръ ли вхо́дъ тво́й? И рече́: ми́ръ.
14
λόγος μοι πρός σε· καὶ εἶπεν αὐτῷ· λάλησον.
14
И рече́: сло́во мнѣ́ къ тебѣ́. И рече́ єму́: глаго́ли.
15
καὶ εἶπεν αὐτῇ· σὺ οἶδας, ὅτι ἐμοὶ ἦν βασιλεία καὶ ἐπ᾿ ἐμὲ ἔθετο πᾶς ᾿Ισραὴλ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ εἰς βασιλέα, καὶ ἐστράφη ἡ βασιλεία καὶ ἐγένετο τῷ ἀδελφῷ μου, ὅτι παρὰ Κυρίου ἐγενήθη αὐτῷ·
15
И рече́ є́й: ты́ вѣ́си, я́ко мнѣ́ бѣ́ ца́рство, и на мя́ ве́сь Ізра́иль положи́ лице́ своє́, є́же ца́рствовати, и обрати́ся ца́рство, и бы́сть бра́ту моєму́, я́ко от Го́спода бы́сть єму́:
16
καὶ νῦν αἴτησιν μίαν ἐγὼ αἰτοῦμαι παρὰ σοῦ, μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου. καὶ εἶπεν αὐτῷ Βηρσαβεέ· λάλει.
16
и ны́нѣ проше́нія єди́наго а́зъ прошу́ от тебе́, не отврати́ лица́ своєго́. И рече́ єму́ вирсаві́а: глаго́ли.
17
καὶ εἶπεν αὐτῇ· εἰπὸν δὴ πρὸς Σαλωμὼν τὸν βασιλέα, ὅτι οὐκ ἀποστρέψει τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἀπὸ σοῦ, καὶ δώσει μοι τὴν ᾿Αβισὰγ τὴν Σωμανῖτιν εἰς γυναῖκα.
17
И рече́ къ не́й: рцы́ къ Соломо́ну царю́, я́ко не и́мать отврати́ти лица́ своєго́ от тебе́, и дабы́ ми́ да́лъ Авіса́гу сумантяны́ню въ жену́.
18
καὶ εἶπε Βηρσαβεέ· καλῶς· ἐγὼ λαλήσω περὶ σοῦ τῷ βασιλεῖ.
18
И рече́ вирсаві́а: до́брѣ, а́зъ и́мамъ глаго́лати о тебѣ́ къ царю́.
19
καὶ εἰσῆλθε Βηρσαβεὲ πρὸς τὸν βασιλέα Σαλωμὼν λαλῆσαι αὐτῷ περὶ ᾿Αδωνίου. καὶ ἐξανέστη ὁ βασιλεὺς εἰς ἀπαντὴν αὐτῇ καὶ κατεφίλησεν αὐτὴν καὶ ἐκάθισεν ἐπὶ τοῦ θρόνου, καὶ ἐτέθη θρόνος τῇ μητρὶ τοῦ βασιλέως καὶ ἐκάθισεν ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ.
19
И вни́де вирсаві́а предъ царя́ Соломо́на глаго́лати єму́ о Адо́ніи. И воста́ ца́рь на срѣ́теніє є́й, и поклони́ся є́й, и сѣ́де на престо́лѣ своє́мъ: и поста́виша престо́лъ другі́й ма́тери царе́вѣ, и сѣ́де одесну́ю єго́,
20
καὶ εἶπεν αὐτῷ· αἴτησιν μίαν μικρὰν ἐγὼ αἰτοῦμαι παρὰ σοῦ, μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου. καὶ εἶπεν αὐτῇ ὁ βασιλεύς· αἴτησαι, μῆτερ ἐμή, καὶ οὐκ ἀποστρέψω σε.
20
и рече́ єму́: проше́нія ма́ла єди́наго а́зъ прошу́ у тебе́, не отврати́ лица́ моєго́. И рече́ къ не́й ца́рь: проси́, ма́ти моя́, я́ко не отвращу́ся от тебе́.
21
καὶ εἶπε· δοθήτω δὴ ᾿Αβισὰγ ἡ Σωμανῖτις τῷ ᾿Αδωνίᾳ τῷ ἀδελφῷ σου εἰς γυναῖκα.
21
И рече́: да́ждь Авіса́гу сумантяны́ню Адо́ніи бра́ту твоєму́ въ жену́.
22
καὶ ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν καὶ εἶπε τῇ μητρὶ αὐτοῦ· καὶ ἱνατί σὺ ᾔτησαι τὴν ᾿Αβισὰγ τῷ ᾿Αδωνίᾳ; καὶ αἴτησαι αὐτῷ τὴν βασιλείαν, ὅτι οὗτος ἀδελφός μου ὁ μέγας ὑπὲρ ἐμέ, καὶ αὐτῷ ᾿Αβιάθαρ ὁ ἱερεὺς καὶ αὐτῷ ᾿Ιωὰβ υἱὸς Σαρουΐας ἀρχιστράτηγος ἑταῖρος.
22
И отвѣща́ ца́рь Соломо́нъ и рече́ ма́тери своє́й: вску́ю ты́ про́сиши Авіса́ги сумантяны́ни Адо́ніи? єще́ проси́ єму́ и ца́рства, я́ко то́й бра́тъ мо́й бо́лшій мене́, и єму́ Авіа́ѳаръ ієре́й, и єму́ Іоа́въ сы́нъ сару́инъ воєво́да дру́гъ.
23
καὶ ὤμοσεν ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν κατὰ τοῦ Κυρίου λέγων· τάδε ποιήσαι μοι ὁ Θεὸς καὶ τάδε προσθείη, ὅτι κατὰ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ ἐλάλησεν ᾿Αδωνίας τὸν λόγον τοῦτον·
23
И кля́тся ца́рь Соломо́нъ Го́сподемъ, глаго́ля: сія́ да сотвори́тъ мнѣ́ Бо́гъ и сія́ да приложи́тъ, я́ко на ду́шу свою́ глаго́ла Адо́ніа сло́во сіє́:
24
καὶ νῦν ζῇ Κύριος, ὃς ἡτοίμασέ με καὶ ἔθετό με ἐπὶ τὸν θρόνον Δαυὶδ τοῦ πατρός μου, καὶ αὐτὸς ἐποίησέ μοι οἶκον, καθὼς ἐλάλησε Κύριος, ὅτι σήμερον θανατωθήσεται ᾿Αδωνίας.
24
и ны́нѣ жи́въ Госпо́дь, и́же угото́ва мя́, и посади́ мя на престо́лѣ отца́ моєго́ даві́да, и то́й сотвори́ ми до́мъ, я́коже глаго́ла Госпо́дь, я́ко дне́сь у́мретъ Адо́ніа.
25
καὶ ἐξαπέστειλεν ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν ἐν χειρὶ Βαναίου υἱοῦ ᾿Ιωδαὲ καὶ ἀνεῖλεν αὐτόν, καὶ ἀπέθανεν ᾿Αδωνίας ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ.
25
И посла́ ца́рь Соломо́нъ руко́ю ване́а сы́на Іода́єва, и уби́ єго́, и у́мре Адо́ніа въ то́й де́нь.
26
Καὶ τῷ ᾿Αβιάθαρ τῷ ἱερεῖ εἶπεν ὁ βασιλεύς· ἀπότρεχε σὺ εἰς ᾿Αναθὼθ εἰς ἀγρόν σου, ὅτι ἀνὴρ θανάτου εἶ σὺ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ, καὶ οὐ θανατώσω σε, ὅτι ᾖρας τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης Κυρίου ἐνώπιον τοῦ πατρός μου, καὶ ὅτι ἐκακουχήθης ἐν πᾶσιν, οἷς ἐκακουχήθη ὁ πατήρ μου.
26
И Авіа́ѳару ієре́ю рече́ ца́рь: тецы́ ты́ во Анаѳо́ѳъ на село́ твоє́, я́ко му́жъ сме́рти єси́ ты́ въ дне́шній де́нь, но не умерщвлю́ тебе́, я́ко носи́лъ єси́ ківо́тъ завѣ́та Госпо́дня предъ отце́мъ мои́мъ [даві́домъ], и я́ко озло́бленъ бы́лъ єси́ во всѣ́хъ, и́миже озло́бленъ бѣ́ оте́цъ мо́й.
27
καὶ ἐξέβαλε Σαλωμὼν τὸν ᾿Αβιάθαρ τοῦ μὴ εἶναι ἱερέα τοῦ Κυρίου, πληρωθῆναι τὸ ρῆμα Κυρίου, ὃ ἐλάλησεν ἐπὶ τὸν οἶκον ῾Ηλὶ ἐν Σηλώμ.
27
И изгна́ Соломо́нъ Авіа́ѳара, є́же не бы́ти єму́ ієре́ємъ Госпо́днимъ, я́коже сбы́тися словеси́ Госпо́дню, є́же глаго́ла на до́мъ илі́євъ въ Сило́мѣ.
28
καὶ ἡ ἀκοὴ ἦλθεν ἕως ᾿Ιωὰβ υἱοῦ Σαρουΐας (ὅτι ᾿Ιωὰβ ἦν κεκλικὼς ὀπίσω ᾿Αδωνίου, καὶ ὀπίσω Σαλωμὼν οὐκ ἔκλινε), καὶ ἔφυγεν ᾿Ιωὰβ εἰς τὸ σκήνωμα τοῦ Κυρίου καὶ κατέσχε τῶν κεράτων τοῦ θυσιαστηρίου.
28
И слу́хъ до́йде до Іоа́ва сы́на сару́ина, я́ко Іоа́въ послѣ́дова Адо́ніи, и въ слѣ́дъ Соломо́нь не уклони́ся. И бѣжа́ Іоа́въ въ ски́нію Госпо́дню, и я́тся рого́въ олтаре́выхъ.
29
καὶ ἀπηγγέλη τῷ Σαλωμὼν λέγοντες ὅτι πέφυγεν ᾿Ιωὰβ εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ Κυρίου καὶ ἰδοὺ κατέχει τῶν κεράτων τοῦ θυσιαστηρίου. καὶ ἀπέστειλε Σαλωμὼν ὁ βασιλεὺς πρὸς ᾿Ιωὰβ λέγων· τί γέγονέ σοι, ὅτι πέφυγας εἰς τὸ θυσιαστήριον; καὶ εἶπεν ᾿Ιωάβ· ὅτι ἐφοβήθην ἀπὸ προσώπου σου, καὶ ἔφυγον πρὸς Κύριον. καὶ ἀπέστειλε Σαλωμὼν τὸν Βαναίου υἱὸν ᾿Ιωδαὲ λέγων· πορεύου καὶ ἄνελε αὐτὸν καὶ θάψον αὐτόν.
29
И возвѣсти́ша Соломо́ну, глаго́люще: я́ко бѣжа́ Іоа́въ въ ски́нію Госпо́дню, и се́, держи́тся рого́въ олтаре́выхъ. И посла́ ца́рь Соломо́нъ ко Іоа́ву, глаго́ля: что́ ти бы́сть, я́ко убѣжа́лъ єси́ во олта́рь? И рече́ Іоа́въ: я́ко убоя́хся от лица́ твоєго́, и бѣжа́хъ ко Го́споду. И посла́ Соломо́нъ ване́а сы́на Іода́єва, глаго́ля: иди́, и убі́й єго́, и погреби́ єго́.
30
καὶ ἦλθε Βαναίας υἱὸς ᾿Ιωδαὲ πρὸς ᾿Ιωὰβ εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ Κυρίου καὶ εἶπεν αὐτῷ· τάδε λέγει ὁ βασιλεύς· ἔξελθε. καὶ εἶπεν ᾿Ιωάβ· οὐκ ἐκπορεύομαι, ὅτι ὧδε ἀποθανοῦμαι. καὶ ἐπέστρεψε Βαναίας υἱὸς ᾿Ιωδαὲ καὶ εἶπε τῷ βασιλεῖ λέγων· τάδε λελάληκεν ᾿Ιωὰβ καὶ τάδε ἀποκέκριταί μοι.
30
И пріи́де ване́а сы́нъ Іода́євъ ко Іоа́ву въ ски́нію Госпо́дню, и рече́ єму́: сія́ глаго́летъ ца́рь: изы́ди. И рече́ Іоа́въ: не изы́ду, но да здѣ́ умру́. И возврати́ся ване́а сы́нъ Іода́євъ и рече́ царю́, глаго́ля: сія́ глаго́ла Іоа́въ и сія́ отвѣща́ мнѣ́.
31
καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύς· πορεύου καὶ ποίησον αὐτῷ καθὼς εἴρηκε, καὶ ἄνελε αὐτὸν καὶ θάψεις αὐτὸν καὶ ἐξαρεῖς σήμερον τὸ αἷμα, ὃ δωρεὰν ἐξέχεεν ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός μου·
31
И рече́ єму́ ца́рь: иди́ и сотвори́ єму́, я́коже рече́, и убі́й єго́, и погреби́ єго́, и отими́ дне́сь кро́вь, ю́же ту́не пролія́ Іоа́въ, от мене́ и от до́му отца́ моєго́:
32
καὶ ἐπέστεψε Κύριος τὸ αἷμα τῆς ἀδικίας αὐτοῦ εἰς κεφαλὴν αὐτοῦ, ὡς ἀπήντησε τοῖς δυσὶν ἀνθρώποις τοῖς δικαίοις καὶ ἀγαθοῖς ὑπὲρ αὐτὸν καὶ ἀπέκτεινεν αὐτοὺς ἐν ρομφαίᾳ, καὶ ὁ πατήρ μου Δαυὶδ οὐκ ἔγνω τὸ αἷμα αὐτῶν, τὸν ᾿Αβεννὴρ υἱὸν Νὴρ ἀρχιστράτηγον ᾿Ισραὴλ καὶ τὸν ᾿Αμεσσὰ υἱὸν ᾿Ιεθὲρ ἀρχιστράτηγον ᾿Ιούδα·
32
и возврати́ Госпо́дь кро́вь непра́вды єго́ на главу́ єго́, я́коже нападе́ на два́ му́жа пра́ведна и бла́га па́че єго́, и уби́ и́хъ ору́жіємъ: и оте́цъ мо́й даві́дъ не разумѣ́ кро́ве и́хъ, Авени́ра сы́на ни́рова, воєво́ду Ізра́илева, и Амесса́я сы́на Ієѳе́рова, воєво́ду Іу́дина:
33
καὶ ἐπεστράφη τὰ αἵματα αὐτῶν εἰς κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ εἰς κεφαλὴν τοῦ σπέρματος αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ τῷ Δαυὶδ καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ καὶ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ καὶ τῷ θρόνῳ αὐτοῦ γένοιτο εἰρήνη ἕως αἰῶνος παρὰ Κυρίου.
33
и возврати́ся кро́вь и́хъ на главу́ єго́ и на главу́ сѣ́мене єго́ во вѣ́ки: даві́ду же и сѣ́мени єго́, и до́му єго́, и престо́лу єго́ ми́ръ да бу́детъ до вѣ́ка от Го́спода.
34
καὶ ἀνέβη Βαναίας υἱὸς ᾿Ιωδαὲ καὶ ἀπήντησε αὐτῷ καὶ ἐθανάτωσεν αὐτὸν καὶ ἔθαψεν αὐτὸν ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ ἐν τῇ ἐρήμῳ.
34
И взы́де ване́а сы́нъ Іода́євъ и нападе́ на него́, и уби́ єго́, и погребе́ єго́ въ дому́ єго́ въ пусты́ни.
35
καὶ ἔδωκεν ὁ βασιλεὺς τὸν Βαναίου υἱὸν ᾿Ιωδαὲ ἀντ᾿ αὐτοῦ ἐπὶ τὴν στρατηγίαν· καὶ ἡ βασιλεία κατωρθοῦτο ἐν ῾Ιερουσαλήμ· καὶ Σαδὼκ τὸν ἱερέα ἔδωκεν αὐτὸν ὁ βασιλεὺς εἰς ἱερέα πρῶτον ἀντὶ ᾿Αβιάθαρ. 35α Καὶ ἔδωκε Κύριος φρόνησιν τῷ Σαλωμὼν καὶ σοφίαν πολλὴν σφόδρα καὶ πλάτος καρδίας, ὡς ἡ ἄμμος ἡ παρὰ τὴν θάλασσαν. 35β καὶ ἐπληθύνθη ἡ φρόνησις Σαλωμὼν σφόδρα ὑπὲρ τὴν φρόνησιν πάντων υἱῶν ἀρχαίων καὶ ὑπὲρ πάντας φρονίμους Αἰγύπτου. 35γ καὶ ἔλαβε τὴν θυγατέρα Φαραὼ καὶ εἰσήγαγεν αὐτὴν εἰς πόλιν Δαυὶδ ἕως συντελέσαι αὐτὸν οἰκοδομῆσαι τὸν οἶκον αὐτοῦ. καὶ τὸν οἶκον Κυρίου ἐν πρώτοις καὶ τὸ τεῖχος ῾Ιερουσαλὴμ κυκλόθεν· ἐν ἑπτὰ ἔτεσιν ἐποίησε καὶ συνετέλεσε. 35δ καὶ ἦν τῷ Σαλωμὼν ἑβδομήκοντα χιλιάδας αἴροντες ἄρσιν καὶ ὀγδοήκοντα χιλιάδας λατόμων ἐν τῷ ὄρει. 35ε καὶ ἐποίησε Σαλωμὼν τὴν θάλασσαν καὶ τὰ ὑποστηρίγματα καὶ τοὺς λουτῆρας τοὺς μεγάλους καὶ τοὺς στύλους καὶ τὴν κρήνην τῆς αὐλῆς καὶ τὴν θάλασσαν τὴν χαλκῆν. 35ζ καὶ ᾠκοδόμησε τὴν ἄκραν καὶ τὰς ἐπάλξεις αὐτῆς καὶ διέκοψε τὴν πόλιν Δαυίδ· οὕτως θυγάτηρ Φαραὼ ἀνέβαινεν ἐκ τῆς πόλεως Δαυὶδ εἰς τὸν οἶκον αὐτῆς, ὃν ᾠκοδόμησεν αὐτῇ· τότε ᾠκοδόμησε τὴν ἄκραν. 35η καὶ Σαλωμὼν ἀνέφερε τρεῖς ἐν τῷ ἐνιαυτῷ ὁλοκαυτώσεις καὶ εἰρηνικὰς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, ὃ ᾠκοδόμησε τῷ Κυρίῳ, καὶ ἐθυμία ἐνώπιον Κυρίου, καὶ συνετέλεσε τὸν οἶκον. 35θ καὶ οὗτοι οἱ ἄρχοντες οἱ καθεσταμένοι ἐπὶ τὰ ἔργα τοῦ Σαλωμών· τρεῖς χιλιάδες καὶ ἑξακόσιοι ἐπιστάται τοῦ λαοῦ τῶν ποιούντων τὰ ἔργα. 35ι καὶ ᾠκοδόμησε τὴν ᾿Ασσοὺρ καὶ τὴν Μαγδὼ καὶ τὴν Γαζὲρ καὶ τὴν Βαιθωρὼν τὴν ἐπάνω καὶ τὰ Βααλάθ· 35κ πλὴν μετὰ τὸ οἰκοδομῆσαι αὐτὸν τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου καὶ τὸ τεῖχος ῾Ιερουσαλὴμ κύκλῳ, μετὰ ταῦτα ᾠκοδόμησε τὰς πόλεις ταύτας. 35λ καὶ ἐν τῷ ἔτι Δαυὶδ ζῆν ἐνετείλατο τῷ Σαλωμὼν λέγων· ἰδοὺ μετὰ σοῦ Σεμεΐ υἱὸς Γηρὰ υἱὸς τοῦ σπέρματος τοῦ ᾿Ιεμενὶ ἐκ Χεβρών· 35μ οὗτος κατηράσατό με κατάραν ὀδυνηρὰν ἐν ᾗ ἡμέρᾳ ἐπορευόμην εἰς Παρεμβολάς, 35ν καὶ αὐτὸς κατέβαινεν εἰς ἀπαντὴν μοι ἐπὶ τὸν ᾿Ιορδάνην καὶ ὤμοσα αὐτῷ κατὰ τοῦ Κυρίου λέγων· εἰ θανατωθήσεται ἐν ρομφαίᾳ· 35ξ καὶ νῦν μὴ ἀθωώσῃς αὐτόν, ὅτι ἀνὴρ φρόνιμος σὺ καὶ γνώσῃ ἃ ποιήσεις αὐτῷ, καὶ κατάξεις τὴν πολιὰν αὐτοῦ ἐν αἵματι εἰς ᾅδου.
35
И поста́ви ца́рь Соломо́нъ ване́а сы́на Иода́єва вмѣ́сто єго́ надъ во́инствомъ: ца́рство же управля́шеся во Иєрусали́мѣ. И садо́ка иєре́а даде́ Соломо́нъ ца́рь во иєре́а пе́рваго вмѣ́сто Авіа́ѳара. И даде́ Госпо́дь смы́слъ Соломо́ну и прему́дрость мно́гу зѣло́, и широту́ се́рдца, я́коже песо́къ и́же при мо́ри: и испо́лнися ра́зума Соломо́нъ па́че ра́зума всѣ́хъ дре́внихъ сыно́въ и па́че всѣ́хъ му́дрыхъ Єги́петскихъ. И поя́тъ дще́рь фарао́ню, и введе́ ю́ во гра́дъ дави́довъ, до́ндеже сконча́ себѣ́ зда́ти до́мъ сво́й, и до́мъ Госпо́день въ пе́рвыхъ, и стѣ́ну Иєрусали́ма о́крестъ: въ се́дмь лѣ́тъ сотвори́ и сконча́. И бя́ше у Соломо́на се́дмьдесятъ ты́сящъ [муже́й] нося́щихъ бремена́, и о́смьдесятъ ты́сящъ каменосѣ́чцевъ въ горѣ́. И сотвори́ Соломо́нъ мо́ре, и подкрѣпле́нія, и ба́ни вели́кія, и столпы́, и исто́чникъ дво́рный, и мо́ре мѣ́дяноє: и созда́ краєгра́діє, и забра́ла надъ ни́мъ, и разсѣче́ гра́дъ дави́довъ. Та́ко дщи́ фарао́ня пре́йде от гра́да дави́дова въ до́мъ сво́й, єго́же созда́ є́й: тогда́ созда́ краєгра́діє. И Соломо́нъ возноша́ше три́жды въ лѣ́то всесожже́нія и ми́рная на олта́рь, єго́же созда́ Го́сподеви, и кадя́ше предъ Го́сподемъ, и соверши́ до́мъ. И сі́и старѣ́йшины приста́влени надъ дѣла́ми Соломо́ними, три́ ты́сящы и ше́сть со́тъ приста́вникъ за людьми́ дѣ́лающими дѣ́ло. И созда́ Ассу́ръ, и Магдо́нъ и газе́ръ, и веѳоро́нъ вы́шній и Валала́ѳъ: оба́че по созда́ніи до́му Госпо́дня и стѣны́ Иєрусали́мскія о́крестъ, по си́хъ созда́ гра́ды сія́. И єще́ жи́въ сы́й дави́дъ, заповѣ́да Соломо́ну глаго́ля: се́, съ тобо́ю Семе́й сы́нъ Гира́нь, сы́нъ сѣ́мене Іємені́ина, от Хевро́на: се́й кля́ше мя́ кля́твою укори́зненною, въ де́нь въ о́ньже идо́хъ въ полки́: и то́й сни́де въ срѣ́теніє ми́ на Іорда́нъ, и кля́хся єму́ Го́сподемъ, глаго́ля, я́ко не умерщвлю́ єго́ ору́жіємъ: и ны́нѣ да не обезвини́ши єго́, я́ко му́жъ смы́сленъ єси́ ты́, и разумѣ́єши я́же сотвори́ши єму́, и сведе́ши ста́рость єго́ съ кро́вію во а́дъ.
36
Καὶ ἐκάλεσεν ὁ βασιλεὺς τὸν Σεμεΐ καὶ εἶπεν αὐτῷ· οἰκοδόμησον σεαυτῷ οἶκον ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ κάθου ἐκεῖ καὶ οὐκ ἐξελεύσῃ ἐκεῖθεν οὐδαμοῦ·
36
И посла́въ ца́рь Соломо́нъ, призва́ Семе́а и рече́ єму́: сози́жди себѣ́ до́мъ во Ієрусали́мѣ и сѣди́ та́мо, и не исходи́ отту́ду ника́може:
37
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς ἐξόδου σου καὶ διαβήσῃ τὸν χειμάρρουν Κέδρων, γινώσκων γνώσῃ ὅτι θανάτῳ ἀποθανῇ, τὸ αἷμά σου ἔσται ἐπὶ τὴν κεφαλήν σου. καὶ ὥρκισεν αὐτὸν ὁ βασιλεὺς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ.
37
и бу́детъ въ де́нь исхо́да твоєго́, и пре́йдеши пото́къ ке́дрскій, разумѣ́я разумѣ́й, я́ко сме́ртію у́мреши: кро́вь твоя́ бу́детъ на главѣ́ твоє́й. И закля́тъ єго́ ца́рь въ де́нь то́й.
38
καὶ εἶπε Σεμεΐ πρὸς τὸν βασιλέα· ἀγαθὸν τὸ ρῆμα, ὃ ἐλάλησας, κύριέ μου βασιλεῦ· οὕτω ποιήσει ὁ δοῦλός σου. καὶ ἐκάθισε Σεμεΐ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ τρία ἔτη.
38
И рече́ Семе́й къ царю́: бла́гъ глаго́лъ, єго́же глаго́лалъ єси́, го́споди мо́й царю́: та́ко сотвори́тъ ра́бъ тво́й. И сѣ́де Семе́й во Ієрусали́мѣ три́ лѣ́та.
39
καὶ ἐγενήθη μετὰ τὰ τρία ἔτη καὶ ἀπέδρασαν δύο δοῦλοι τοῦ Σεμεΐ πρὸς ᾿Αγχοὺς υἱὸν Μααχὰ βασιλέα Γέθ, καὶ ἀπηγγέλη τῷ Σεμεΐ λέγοντες· ἰδοὺ οἱ δοῦλοί σου ἐν Γέθ.
39
И бы́сть по тріє́хъ лѣ́тѣхъ, и бѣжа́ста два́ раба́ Семе́ина ко агху́су сы́ну мааха́ину, царю́ ге́ѳску. И возвѣсти́ша Семе́ю, глаго́люще: се́, раби́ твои́ во ге́ѳѣ.
40
καὶ ἀνέστη Σεμεΐ καὶ ἐπέσαξε τὴν ὄνον αὐτοῦ καὶ ἐπορεύθη εἰς Γὲθ πρὸς ᾿Αγχοὺς τοῦ ἐκζητῆσαι τοὺ δούλους αὐτοῦ, καὶ ἐπορεύθη Σεμεΐ καὶ ἤγαγε τοὺς δούλους αὐτοῦ ἐκ Γέθ.
40
И воста́ Семе́й, и осѣдла́ осля́ своє́, и и́де во ге́ѳъ ко агху́су взыска́ти рабы́ своя́: и по́йде Семе́й, и приведе́ рабы́ своя́ от ге́ѳа.
41
καὶ ἀπηγγέλη τῷ Σαλωμὼν λέγοντες ὅτι ἐπορεύθη Σεμεΐ ἐξ ῾Ιερουσαλὴμ εἰς Γέθ, καὶ ἀπέστρεψε τοὺς δούλους αὐτοῦ,
41
И возвѣсти́ша Соломо́ну, глаго́люще: я́ко Семе́й ходи́ изъ Ієрусали́ма въ ге́ѳъ и возврати́ рабы́ своя́.
42
καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς καὶ ἐκάλεσε τὸν Σεμεΐ καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· οὐχὶ ὥρκισά σε κατὰ τοῦ Κυρίου καὶ ἐπεμαρτυράμην σοι λέγων· ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἐξέλθῃς ἐξ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ πορευθῇς εἰς δεξιὰ ἢ ἀριστερά, γινώσκων γνώσῃ ὅτι θανάτῳ ἀποθανῇ;
42
И посла́ ца́рь и призва́ Семе́а и рече́ къ нему́: не закля́хъ ли тя́ Го́сподемъ, и засвидѣ́телствовахъ тебѣ́, глаго́ля: въ о́ньже а́ще де́нь изы́деши изъ Ієрусали́ма и по́йдеши на де́сно или́ на шу́єє, разумѣ́я разумѣ́й, я́ко сме́ртію у́мреши? и ре́клъ ми́ єси́: бла́гъ глаго́лъ, єго́же слы́шахъ:
43
καὶ τί ὅτι οὐκ ἐφύλαξας τὸν ὅρκον Κυρίου καὶ τὴν ἐντολήν, ἣν ἐνετειλάμην κατὰ σοῦ;
43
и что́ я́ко не сохрани́лъ єси́ кля́твы Госпо́дни и за́повѣди, ю́же заповѣ́дахъ на тя́?
44
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς Σεμεΐ· σὺ οἶδας πᾶσαν τὴν κακίαν σου, ἣν οἶδεν ἡ καρδία σου, ἃ ἐποίησας Δαυὶδ τῷ πατρί μου, καὶ ἀνταπέδωκε Κύριος τὴν κακίαν σου εἰς κεφαλήν σου·
44
И рече́ ца́рь къ Семе́ю: ты́ вѣ́си всю́ зло́бу твою́, ю́же вѣ́сть се́рдце твоє́, я́же сотвори́лъ єси́ даві́ду отцу́ моєму́: и возврати́ Госпо́дь зло́бу твою́ на главу́ твою́:
45
καὶ ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν εὐλογημένος, καὶ ὁ θρόνος Δαυὶδ ἔσται ἕτοιμος ἐνώπιον Κυρίου εἰς τὸν αἰῶνα.
45
и ца́рь Соломо́нъ благослове́нъ, и престо́лъ даві́довъ бу́детъ гото́въ предъ Го́сподемъ во вѣ́ки.
46
καὶ ἐνετείλατο ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν τῷ Βαναίᾳ υἱῷ ᾿Ιωδαέ, καὶ ἐξῆλθε καὶ ἀνεῖλεν αὐτὸν καὶ ἀπέθανε. 46α Καὶ ἦν ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν φρόνιμος σφόδρα, καὶ σοφός, καὶ ᾿Ιούδα καὶ ᾿Ισραὴλ πολλοὶ σφόδρα, ὡς ἡ ἄμμος ἡ ἐπὶ τῆς θαλάσσης εἰς πλῆθος, ἐσθίοντες καὶ πίνοντες καὶ χαίροντες. 46β καὶ Σαλωμὼν ἦν ἄρχων ἐν πάσαις ταῖς βασιλείαις, καὶ ἦσαν προσφέροντες δῶρα καὶ ἐδούλευον τῷ Σαλωμὼν πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτοῦ. 46γ καὶ Σαλωμὼν ἤρξατο ἀνοίγειν τὰ δυναστεύματα τοῦ Λιβάνου, 46δ καὶ αὐτὸς ᾠκοδόμησε τὴν Θερμαὶ ἐν τῇ ἐρήμω. 46ε καὶ τοῦτο τὸ ἄριστον τῷ Σαλωμών· τριάκοντα κόροι σεμιδάλεως καὶ ἑξήκοντα κόροι ἀλεύρου κεκοπανισμένου, δέκα μόσχοι ἐκλεκτοὶ καὶ εἴκοσι βόες νομάδες καὶ ἑκατὸν πρόβατα, ἐκτὸς ἐλάφων καὶ δορκάδων καὶ ὀρνίθων ἐκλεκτῶν νομάδων· 46ζ ὅτι ἦν ἄρχων ἐν παντὶ πέραν τοῦ ποταμοῦ ἀπὸ Ραφὶ ἕως Γάζης, ἐν πᾶσι τοῖς βασιλεῦσι πέραν τοῦ ποταμοῦ· 46η καὶ ἦν αὐτῷ εἰρήνη ἐκ πάντων τῶν μερῶν αὐτοῦ κυκλόθεν, καὶ κατῴκει ᾿Ιούδα καὶ ᾿Ισραὴλ πεποιθότες ἕκαστος ὑπὸ τὴν ἄμπελον αὐτοῦ καὶ ὑπὸ τὴν συκῆν αὐτοῦ, ἐσθίοντες καὶ πίνοντες καὶ ἑορτάζοντες ἀπὸ Δὰν καὶ ἕως Βηρσαβεὲ πάσας τὰς ἡμέρας Σαλωμών. 46θ καὶ οὗτοι οἱ ἄρχοντες τοῦ Σαλωμών· ᾿Αζαρίου υἱὸς Σαδὼκ τοῦ ἱερέως καὶ ᾿Ορνίου υἱὸς Νάθαν ἄρχων τῶν ἐφεστηκότων καὶ ᾿Εδρὰμ ἐπὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ καὶ Σουβὰ γραμματεὺς καὶ Βασὰ υἱὸς ᾿Αχιθαλὰμ ἀναμιμνήσκων καὶ ᾿Αβὶ υἱὸς ᾿Ιωὰβ ἀρχιστράτηγος καὶ ᾿Αχιρὲ υἱὸς ᾿Εδραΐ ἐπὶ τὰς ἄρσεις καὶ Βαναίας υἱὸς ᾿Ιωδαὲ ἐπὶ τῆς αὐλαρχίας καὶ ἐπὶ τοῦ πλινθίου καὶ Ζαχοὺρ υἱὸς Νάθαν ὁ σύμβουλος. 46ι καὶ ἦσαν τῷ Σαλωμὼν τεσσαράκοντα χιλιάδες τοκάδες ἵπποι εἰς ἅρματα καὶ δώδεκα χιλιάδες ἵππων. 46κ καὶ ἦν ἄρχων ἐν πᾶσι τοῖς βασιλεῦσιν ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ καὶ ἕως γῆς ἀλλοφύλων καὶ ἕως ὁρίων Αἰγύπτου. 46λ καὶ Σαλωμὼν υἱὸς Δαυὶδ ἐβασίλευσεν ἐπὶ ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδα ἐν ῾Ιερουσαλήμ.
46
И заповѣ́да ца́рь Соломо́нъ ване́ю сы́ну Іода́єву: и изы́де, и уби́ єго́, и у́мре [семе́й].