Звичайний друк Виконується верстка сторінок…
Папір A4, книжкова орієнтація, поля «Немає», без колонтитулів, масштаб 100%. Сторінки йдуть підряд. Для двостороннього друку виберіть переворот по довгому краю.
1
ΚΑΙ ἐγένετο ὡς συνετέλεσε Σαλωμὼν τοῦ οἰκοδομῆσαι τὸν οἶκον Κυρίου καὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ μετὰ εἴκοσιν ἔτη, τότε ἐξεκκλησίασεν ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν πάντας τοὺς πρεσβυτέρους ᾿Ισραὴλ ἐν Σιὼν τοῦ ἀνενεγκεῖν τὴν κιβωτὸν διαθήκης Κυρίου ἐκ πόλεως Δαυὶδ (αὕτη ἐστὶ Σιὼν)
1
И собра́ ца́рь Соломо́нъ вся́ старѣ́йшины Ізра́илевы, вся́ нача́ла колѣ́нъ, старѣ́йшины оте́чествъ сыно́въ Ізра́илевыхъ къ себѣ́ во Сіо́нъ, є́же пренести́ ківо́тъ завѣ́та Госпо́дня от гра́да Даві́дова: то́й є́сть Сіо́нъ.
2
ἐν μηνὶ ᾿Αθανίν.
2
И собра́шася ко царю́ Соломо́ну вси́ лю́діє Ізра́илевы въ ме́сяцъ Аѳані́мъ въ пра́здникъ: се́й є́сть ме́сяцъ седмы́й.
3
καὶ ᾖραν οἱ ἱερεῖς τὴν κιβωτὸν
3
И пріидо́ша вси́ старѣ́йшины Ізра́илевы, и взя́ша ієре́є ківо́тъ,
4
καὶ τὸ σκήνωμα τοῦ μαρτυρίου καὶ τὰ σκεύη τὰ ἅγια τὰ ἐν τῷ σκηνώματι τοῦ μαρτυρίου,
4
и вознесо́ша ківо́тъ Госпо́день, и ски́нію свидѣ́нія, и вся́ сосу́ды святы́я я́же во ски́ніи свидѣ́нія: и вознесо́ша я́ ієре́є и леві́ти.
5
καὶ ὁ βασιλεὺς καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ ἔμπροσθεν τῆς κιβωτοῦ θύοντες πρόβατα καὶ βόας ἀναρίθμητα.
5
Ца́рь же Соломо́нъ и ве́сь собо́ръ Ізра́илскій, собра́вшеся къ нему́, съ ни́мъ предъ ківо́томъ жря́ху волы́ и о́вцы несочте́нны, безчи́сленны от мно́жества.
6
καὶ εἰσφέρουσιν οἱ ἱερεῖς τὴν κιβωτὸν εἰς τὸν τόπον αὐτῆς εἰς τὸ δαβὶρ τοῦ οἴκου, εἰς τὰ ἅγια τῶν ἁγίων ὑπὸ τὰς πτέρυγας τῶν Χερουβίμ·
6
И внесо́ша ієре́є ківо́тъ завѣ́та Госпо́дня на мѣ́сто єго́ во даві́ръ хра́ма, во свята́я святы́хъ, подъ кри́ла херуві́мовъ.
7
ὅτι τὰ Χερουβὶμ διαπεπετασμένα ταῖς πτέρυξιν ἐπὶ τὸν τόπον τῆς κιβωτοῦ, καὶ περιεκάλυπτον τὰ Χερουβὶμ ἐπὶ τὴν κιβωτὸν καὶ ἐπὶ τὰ ἅγια αὐτῆς ἐπάνωθεν,
7
Херуві́ми бо бѣ́ша распросте́рше крилѣ́ надъ мѣ́стомъ ківо́та: и окрыва́ху херуві́ми надъ ківо́томъ и надъ святы́ми єго́ сверху́.
8
καὶ ὑπερεῖχον τὰ ἡγιασμένα, καὶ ἐνεβλέποντο αἱ κεφαλαὶ τῶν ἡγιασμένων ἐκ τῶν ἁγίων εἰς πρόσωπον τοῦ δαβὶρ καὶ οὐκ ὠπτάνοντο ἔξω.
8
И обдержа́ста освяще́ная: и зря́хуся главы́ освяще́нныхъ от святы́хъ къ лицу́ даві́ра, и не явля́хуся внѣ́.
9
οὐκ ἦν ἐν τῇ κιβωτῷ πλὴν δύο πλάκες λίθιναι, πλάκες τῆς διαθήκης, ἃς ἔθηκεν ἐκεῖ Μωυσῆς ἐν Χωρήβ, ἃς διέθετο Κύριος μετὰ τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἐν τῷ ἐκπορεύεσθαι αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου.
9
Не бѣ́ въ ківо́тѣ то́кмо двѣ́ скрижа́ли ка́менны, скрижа́ли завѣ́та, и́хже положи́ Моисе́й въ Хори́вѣ, я́же завѣща́ Госпо́дь со сына́ми Ізра́илевыми, внегда́ исходи́ти и́мъ от земли́ Єги́петскія.
10
καὶ ἐγένετο ὡς ἐξῆλθον οἱ ἱερεῖς ἐκ τοῦ ἁγίου, καὶ ἡ νεφέλη ἔπλησε τὸν οἶκον·
10
И бы́сть єгда́ изыдо́ша ієре́є изъ святи́лища, и о́блакъ испо́лни хра́мъ Госпо́день,
11
καὶ οὐκ ἠδύναντο οἱ ἱερεῖς στήκειν λειτουργεῖν ἀπὸ προσώπου τῆς νεφέλης, ὅτι ἔπλησε δόξα Κυρίου τὸν οἶκον.
11
и не можа́ху ієре́є ста́ти служи́ти от лица́ о́блака, я́ко испо́лни сла́ва Госпо́дня хра́мъ.
14
Καὶ ἀπέστρεψεν ὁ βασιλεὺς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ, καὶ εὐλόγησεν ὁ βασιλεὺς πάντα ᾿Ισραήλ, καὶ πᾶσα ἐκκλησία ᾿Ισραὴλ εἱστήκει·
12
Тогда́ рече́ Соломо́нъ: Госпо́дь рече́ є́же обита́ти во мглѣ́,
15
καὶ εἶπεν· εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ σήμερον, ὃς ἐλάλησεν ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ περὶ Δαυὶδ τοῦ πατρός μου καὶ ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ ἐπλήρωσε λέγων·
13
а́зъ же созда́хъ до́мъ и́мени Твоєму́ свя́тъ Тебѣ́ и гото́въ, и престо́лу твоєму́, є́же обита́ти Тебѣ́ въ не́мъ во вѣ́ки.
16
ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἐξήγαγον τὸν λαόν μου τὸν ᾿Ισραὴλ ἐξ Αἰγύπτου, οὐκ ἐξελεξάμην ἐν πόλει ἐν ἑνὶ σκήπτρῳ ᾿Ισραὴλ τοῦ οἰκοδομῆσαι οἶκον τοῦ εἶναι τὸ ὄνομά μου ἐκεῖ. καὶ ἐξελεξάμην ἐν ῾Ιερουσαλὴμ εἶναι τὸ ὄνομά μου ἐκεῖ· καὶ ἐξελεξάμην τὸν Δαυὶδ τοῦ εἶναι ἐπὶ τὸν λαόν μου τὸν ᾿Ισραήλ.
14
И обрати́ ца́рь лице́ своє́ и благослови́ ца́рь всего́ Ізра́иля: ве́сь же собо́ръ Ізра́илевъ стоя́ше.
17
καὶ ἐγένετο ἐπὶ τῆς καρδίας τοῦ πατρός μου οἰκοδομῆσαι οἶκον τῷ ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ ᾿Ισραήλ.
15
И рече́ (ца́рь): благослове́нъ Госпо́дь Бо́гъ Ізра́илевъ дне́сь, и́же глаго́ла усты́ Свои́ми о Даві́дѣ отцѣ́ моє́мъ и рука́ма Свои́ма испо́лни, глаго́ля:
18
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Δαυὶδ τὸν πατέρα μου· ἀνθ᾿ ὧν ἦλθεν ἐπὶ τὴν καρδίαν σου τοῦ οἰκοδομῆσαι οἶκον τῷ ὀνόματί μου, καλῶς ἐποίησας ὅτι ἐγενήθη ἐπὶ τὴν καρδίαν σου·
16
от дне́ въ о́ньже изведо́хъ лю́ди Моя́ Ізра́иля изъ Єги́пта, не избра́хъ гра́да от всѣ́хъ племе́нъ Ізра́илевыхъ на созда́ніє хра́му, є́же бы́ти и́мени Моєму́ та́мо: но избра́хъ во Ієрусали́мѣ бы́ти и́мени Моєму́ та́мо: и избра́хъ Даві́да бы́ти єму́ властели́ну надъ людьми́ Мои́ми Ізра́илемъ:
19
πλὴν σὺ οὐκ οἰκοδομήσεις τὸν οἶκον, ἀλλ᾿ ἢ ὁ υἱός σου ὁ ἐξελθὼν ἐκ τῶν πλευρῶν σου, οὗτος οἰκοδομήσει τὸν οἶκον τῷ ὀνόματί μου.
17
и бы́сть на се́рдцы отцу́ моєму́ Даві́ду, є́же созда́ти хра́мъ и́мени Го́спода Бо́га Ізра́илева,
20
καὶ ἀνέστησε Κύριος τὸ ρῆμα αὐτοῦ, ὃ ἐλάλησε, καὶ ἀνέστην ἀντὶ Δαυὶδ τοῦ πατρός μου καὶ ἐκάθισα ἐπὶ τοῦ θρόνου ᾿Ισραήλ, καθὼς ἐλάλησε Κύριος, καὶ ᾠκοδόμησα τὸν οἶκον τῷ ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ ᾿Ισραήλ.
18
и рече́ Госпо́дь къ Даві́ду отцу́ моєму́: поне́же взы́де на се́рдце твоє́ є́же созда́ти хра́мъ и́мени Моєму́, до́брѣ сотвори́лъ єси́, я́ко бы́сть на се́рдцы твоє́мъ:
21
καὶ ἐθέμην ἐκεῖ τόπον τῇ κιβωτῷ, ἐν ᾗ ἐστιν ἐκεῖ διαθήκη Κυρίου, ἣν διέθετο Κύριος μετὰ τῶν πατέρων ἡμῶν ἐν τῷ ἐξαγαγεῖν αὐτὸν αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου.
19
оба́че ты́ не сози́ждеши хра́ма, но ра́звѣ сы́нъ тво́й, и́же изы́де изъ чре́слъ твои́хъ, то́й сози́ждетъ хра́мъ и́мени Моєму́:
22
Καὶ ἀνέστη Σαλωμὼν κατὰ πρόσωπον τοῦ θυσιαστηρίου Κυρίου ἐνώπιον πάσης ἐκκλησίας ᾿Ισραὴλ καὶ διεπέτασε τὰς χεῖρας αὐτοῦ εἰς τὸν οὐρανόν,
20
и возста́ви Госпо́дь глаго́лъ Сво́й єго́же глаго́ла: и воста́хъ вмѣ́сто Даві́да отца́ моєго́, и сѣдо́хъ на престо́лѣ Ізра́илевѣ, я́коже глаго́ла Госпо́дь, и созда́хъ хра́мъ и́мени Го́спода Бо́га Ізра́илева,
23
καὶ εἶπε· Κύριε ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, οὐκ ἔστιν ὡς σὺ Θεὸς ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω καὶ ἐπὶ τῆς γῆς κάτω, φυλάσσων διαθήκην καὶ ἔλεος τῷ δούλῳ σου τῷ πορευομένῳ ἐνώπιόν σου ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ,
21
и поста́вихъ та́мо мѣ́сто ківо́ту, въ не́мже є́сть та́мо завѣ́тъ Госпо́день, єго́же завѣща́ Госпо́дь со отцы́ на́шими во извожде́ніи и́хъ изъ земли́ Єги́петскія.
24
ἃ ἐφύλαξας τῷ δούλῳ σου Δαυὶδ τῷ πατρί μου· καὶ γὰρ ἐλάλησας ἐν τῷ στόματί σου καὶ ἐν χερσί σου ἐπλήρωσας ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη.
22
И ста́ Соломо́нъ предъ лице́мъ олтаря́ Госпо́дня предъ всѣ́мъ собо́ромъ Ізра́илевымъ и воздви́же ру́цѣ свои́ на не́бо,
25
καὶ νῦν, Κύριε ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, φύλαξον τῷ δούλῳ σου Δαυὶδ τῷ πατρί μου ἃ ἐλάλησας αὐτῷ λέγων· οὐκ ἐξαρθήσεταί σου ἀνὴρ ἐκ προσώπου μου καθήμενος ἐπὶ θρόνου ᾿Ισραήλ, πλὴν ἐὰν φυλάξωνται τὰ τέκνα σου τὰς ὁδοὺς αὐτῶν τοῦ πορεύεσθαι ἐνώπιόν μου, καθὼς ἐπορεύθης ἐνώπιον ἐμοῦ.
23
и рече́: Го́споди Бо́же Ізра́илевъ, нѣ́сть я́коже ты́ Бо́гъ на небеси́ горѣ́ и на земли́ ни́зу, храня́й завѣ́тъ и ми́лость рабу́ твоєму́ ходя́щему предъ Тобо́ю всѣ́мъ се́рдцемъ свои́мъ,
26
καὶ νῦν, Κύριε ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, πιστωθήτω δὴ τὸ ρῆμά σου τῷ Δαυὶδ τῷ πατρί μου.
24
я́же сохрани́лъ єси́ рабу́ Твоєму́ Даві́ду отцу́ моєму́: и́бо глаго́лалъ єси́ усты́ Твои́ми и рука́ма Твои́ма соверши́лъ єси́, я́коже де́нь се́й:
27
ὅτι εἰ ἀληθῶς κατοικήσει ὁ Θεὸς μετὰ ἀνθρώπων ἐπὶ τῆς γῆς; εἰ ὁ οὐρανὸς καὶ ὁ οὐρανὸς τοῦ οὐρανοῦ οὐκ ἀρκέσουσί σοι, πλὴν καὶ ὁ οἶκος οὗτος, ὃν ᾠκοδόμησα τῷ ὀνόματί σου;
25
и ны́нѣ, Го́споди Бо́же Ізра́илевъ, сохрани́ рабу́ Твоєму́ Даві́ду отцу́ моєму́, я́же ре́клъ єси́ єму́, глаго́ля: не оскудѣ́єтъ му́жъ от лица́ Моєго́ сѣдя́й на престо́лѣ Ізра́илевѣ, то́кмо а́ще сохраня́тъ ча́да твоя́ пути́ своя́, є́же ходи́ти предо Мно́ю, я́коже ходи́лъ єси́ предо Мно́ю:
28
καὶ ἐπιβλέψῃ ἐπὶ τὴν δέησίν μου, Κύριε ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, ἀκούειν τῆς προσευχῆς, ἧς ὁ δοῦλός σου προσεύχεται ἐνώπιόν σου πρός σε σήμερον,
26
и ны́нѣ, Го́споди Бо́же Ізра́илевъ, да увѣ́рится глаго́лъ Тво́й, єго́же ре́клъ єси́ Даві́ду отцу́ моєму́:
29
τοῦ εἶναι τοὺς ὀφθαλμούς σου ἠνεῳγμένους εἰς τὸν οἶκον τοῦτον ἡμέρας καὶ νυκτός, εἰς τὸν τόπον, ὃν εἶπας· ἔσται τὸ ὄνομά μου ἐκεῖ, τοῦ εἰσακούειν τῆς προσευχῆς, ἧς προσεύχεται ὁ δοῦλός σου εἰς τὸν τόπον τοῦτον ἡμέρας καὶ νυκτός.
27
я́ко а́ще и́стинно всели́тся Бо́гъ съ человѣ́ки на земли́? а́ще небо и небо небесе́ не довлѣ́ютъ Ти́, кольми́ па́че хра́мъ се́й, єго́же созда́хъ и́мени Твоєму́?
30
καὶ εἰσακούσῃ τῆς δεήσεως τοῦ δούλου σου καὶ τοῦ λαοῦ σου ᾿Ισραήλ, ἃ ἂν προσεύξωνται εἰς τὸν τόπον τοῦτον, καὶ σὺ εἰσακούσῃ ἐν τῷ τόπῳ τῆς κατοικήσεώς σου ἐν οὐρανῷ καὶ ποιήσεις καὶ ἵλεως ἔσῃ.
28
и да при́зриши на моли́тву мою́, Го́споди Бо́же Ізра́илевъ, послу́шати моли́твы, є́юже мо́лится ра́бъ Тво́й предъ Тобо́ю къ Тебѣ́ дне́сь,
31
ὅσα ἂν ἁμάρτῃ ἕκαστος τῷ πλησίον αὐτοῦ, καὶ ἐὰν λάβῃ ἐπ᾿ αὐτὸν ἀρὰν τοῦ ἀράσασθαι αὐτόν, καὶ ἔλθῃ καὶ ἐξαγορεύσῃ κατὰ πρόσωπον τοῦ θυσιαστηρίου σου ἐν τῷ οἴκῳ τούτῳ,
29
да бу́дутъ о́чи Твои́ отве́рсты на хра́мъ се́й де́нь и но́щь, на мѣ́сто о не́мже ре́клъ єси́: бу́детъ и́мя Моє́ та́мо на услы́шаніє моли́твы, є́юже мо́лится ра́бъ тво́й на мѣ́стѣ се́мъ де́нь и но́щь:
32
καὶ σὺ εἰσακούσῃ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ποιήσεις καὶ κρινεῖς τὸν λαόν σου ᾿Ισραὴλ ἀνομηθῆναι ἄνομον, δοῦναι τὴν ὁδὸν αὐτοῦ εἰς κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ τοῦ δικαιῶσαι δίκαιον, δοῦναι αὐτῷ κατὰ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ.
30
и услы́шиши моли́тву раба́ Твоєго́ и люді́й Твои́хъ Ізра́иля, о ни́хже помо́лятся на мѣ́стѣ се́мъ: и Ты́ услы́шиши на мѣ́стѣ обита́лища Твоєго́ на небеси́, и сотвори́ши и поми́луєши:
33
ἐν τῷ πταῖσαι τὸν λαόν σου ᾿Ισραὴλ ἐνώπιον ἐχθρῶν, ὅτι ἁμαρτήσονταί σοι, καὶ ἐπιστρέψουσι καὶ ἐξομολογήσονται τῷ ὀνόματί σου καὶ προσεύξονται καὶ δεηθήσονται ἐν τῷ οἴκῳ τούτω,
31
єли́ка а́ще согрѣши́тъ кі́йждо ко и́скреннему своєму́, и а́ще пріи́метъ на него́ кля́тву є́же кля́ти єго́, и пріи́детъ, и исповѣ́сть предъ лице́мъ олтаря́ Твоєго́ въ хра́мѣ се́мъ:
34
καὶ σὺ εἰσακούσῃ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἵλεως ἔσῃ ταῖς ἁμαρτίαις τοῦ λαοῦ σου ᾿Ισραὴλ καὶ ἐπιστρέψεις αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν, ἣν ἔδωκας τοῖς πατράσιν αὐτῶν.
32
и Ты́ услы́шиши от небесе́, и сотвори́ши су́дъ лю́демъ Твои́мъ Ізра́илю: осуди́ти беззако́ннаго, да́ти пу́ть єго́ на главу́ єго́, и оправди́ти пра́веднаго, да́ти єму́ по пра́вдѣ єго́:
35
ἐν τῷ συσχεθῆναι τὸν οὐρανὸν καὶ μὴ γενέσθαι ὑετόν, ὅτι ἁμαρτήσονταί σοι, καὶ προσεύξονται εἰς τὸν τόπον τοῦτον καὶ ἐξομολογήσονται τῷ ὀνόματί σου καὶ ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν ἀποστρέψουσιν, ὅταν ταπεινώσῃς αὐτούς,
33
єгда́ паду́тъ лю́діє Твои́ Ізра́иль предъ враги́, я́ко согрѣша́тъ Ти́, и обратя́тся къ Тебѣ́, и исповѣ́дятся и́мени Твоєму́, и помо́лятся и возглаго́лютъ моли́тву къ Тебѣ́ въ хра́мѣ се́мъ:
36
καὶ εἰσακούσῃ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἵλεως ἔσῃ ταῖς ἁμαρτίαις τοῦ δούλου σου καὶ τοῦ λαοῦ σου ᾿Ισραήλ· ὅτι δηλώσεις αὐτοῖς τὴν ὁδὸν τὴν ἀγαθὴν πορεύεσθαι ἐν αὐτῇ καὶ δώσεις ὑετὸν ἐπὶ τὴν γῆν, ἣν ἔδωκας τῷ λαῷ σου ἐν κληρονομίᾳ.
34
и Ты́ услы́шиши съ небесе́, и ми́лостивъ бу́деши о согрѣше́ніихъ люді́й Свои́хъ Ізра́иля, и возврати́ши я́ въ зе́млю, ю́же да́лъ єси́ отце́мъ и́хъ:
37
λιμὸς ἐὰν γένηται, θάνατος ἐὰν γένηται, ὅτι ἔσται ἐμπυρισμός, βροῦχος, ἐρυσίβη ἐὰν γένηται, καὶ ἐὰν θλίψῃ αὐτὸν ὁ ἐχθρὸς αὐτοῦ ἐν μιᾷ τῷν πόλεων αὐτοῦ, πᾶν συνάντημα, πάντα πόνον,
35
внегда́ заключи́тися небеси́ и не бы́ти дождю́, я́ко согрѣша́тъ Ти́, и помо́лятся на мѣ́стѣ се́мъ, и исповѣ́дятся и́мени Твоєму́, и от грѣ́хъ свои́хъ обратя́тся, єгда́ смири́ши и́хъ:
38
πᾶσαν προσευχήν, πᾶσαν δέησιν, ἐὰν γένηται παντὶ ἀνθρώπῳ ὡς ἂν γνῶσιν ἕκαστος ἁφὴν καρδίας αὐτοῦ καὶ διαπετάσῃ τὰς χεῖρας αὐτοῦ εἰς τὸν οἶκον τοῦτον,
36
и услы́шиши съ небесе́, и ми́лостивъ бу́деши о грѣсѣ́хъ раба́ Твоєго́ и люді́й Твои́хъ Ізра́иля: я́ко яви́ши и́мъ пу́ть благі́й ходи́ти по нему́, и да́си до́ждь на зе́млю, ю́же да́лъ єси́ лю́демъ Твои́мъ въ достоя́ніє:
39
καὶ σὺ εἰσακούσῃ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐξ ἑτοίμου κατοικητηρίου σου καὶ ἵλεως ἔσῃ καὶ ποιήσεις καὶ δώσεις ἀνδρὶ κατὰ τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ, καθὼς ἂν γνῷς τὴν καρδίαν αὐτοῦ, ὅτι σὺ μονώτατος οἶδας τὴν καρδίαν πάντων υἱῶν ἀνθρώπων,
37
гла́дъ а́ще бу́детъ, сме́рть а́ще бу́детъ, єгда́ бу́детъ возжже́ніє, гу́сеницы, ржа́ а́ще бу́детъ, и а́ще оскорбя́тъ я́ врази́ и́хъ въ єди́нѣмъ от градо́въ и́хъ: все́ проти́вноє, вся́ка болѣ́знь,
40
ὅπως φοβῶνταί σε πάσας τὰς ἡμέρας, ὅσας αὐτοὶ ζῶσιν ἐπὶ τῆς γῆς, ἧς ἔδωκας τοῖς πατράσιν ἡμῶν.
38
вся́ка моли́тва, вся́ко моле́ніє а́ще бу́детъ вся́кому человѣ́ку от люді́й Ізра́илевыхъ, єгда́ позна́єтъ кі́йждо болѣ́знь се́рдца своєго́, и воздви́гнетъ ру́цѣ свои́ въ хра́мѣ се́мъ:
41
καὶ τῷ ἀλλοτρίῳ, ὃς οὐκ ἔστιν ἀπὸ λαοῦ σου οὗτος,
39
и Ты́ услы́шиши от небесе́, от гото́ваго жили́ща твоєго́, и ми́лостивъ бу́деши, и сотвори́ши, и да́си коєму́ждо по путе́мъ єго́, я́коже увѣ́си се́рдце єго́, я́ко Ты́ єди́нъ то́кмо вѣ́си всѣ́хъ сердца́ сыно́въ человѣ́ческихъ:
42
καὶ ἥξουσι καὶ προσεύξονται εἰς τὸν τόπον τοῦτον,
40
да боя́тся тебе́ вся́ дни́, въ ня́же поживу́тъ на земли́, ю́же да́лъ єси́ отце́мъ на́шымъ:
43
καὶ σὺ εἰσακούσῃ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐξ ἑτοίμου κατοικητηρίου σου καὶ ποιήσεις κατὰ πάντα, ὅσα ἂν ἐπικαλέσηταί σε ὁ ἀλλότριος, ὅπως γνῶσι πάντες οἱ λαοὶ τὸ ὄνομά σου, καὶ φοβῶνταί σε, καθὼς ὁ λαός σου ᾿Ισραήλ, καὶ γνῶσιν ὅτι τὸ ὄνομά σου ἐπικέκληται ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦτον, ὃν ᾠκοδόμησα.
41
и чужде́му, и́же нѣ́сть от люді́й твои́хъ Ізра́иля, то́й а́ще пріи́детъ от земли́ издале́ча ра́ди и́мене твоєго́, зане́ услы́шатъ и́мя твоє́ вели́ко, и ру́ку твою́ крѣ́пкую, и мы́шцу твою́ высо́кую,
44
ὅτι ἐξελεύσεται ὁ λαός σου εἰς πόλεμον ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ ἐν ὁδῷ, ᾗ ἐπιστρέψεις αὐτούς, καὶ προσεύξονται ἐν ὀνόματι Κυρίου ὁδὸν τῆς πόλεως, ἧς ἐξελέξω ἐν αὐτῇ, καὶ τοῦ οἴκου, οὗ ᾠκοδόμησα τῷ ὀνόματί σου,
42
и пріи́детъ, и помо́лится на мѣ́стѣ се́мъ:
45
καὶ σὺ εἰσακούσῃ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ τῆς δεήσεως αὐτῶν καὶ τῆς προσευχῆς αὐτῶν καὶ ποιήσεις τὸ δικαίωμα αὐτοῖς.
43
и ты́ услы́шиши съ небесе́ от гото́ваго жили́ща твоєго́, и сотвори́ши по всѣ́мъ, въ єли́кихъ а́ще призове́тъ тя́ чужді́й, я́ко да уразумѣ́ютъ вси́ лю́діє земні́и и́мя твоє́ и убоя́тся тебе́, я́коже лю́діє твои́ Ізра́иль, и разумѣ́ютъ, я́ко и́мя твоє́ нарече́ся на хра́мѣ се́мъ, єго́же созда́хъ:
46
ὅτι ἁμαρτήσονταί σοι ὅτι οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος, ὃς οὐχ ἁμαρτήσεται καὶ ἐπάξεις αὐτοὺς καὶ παραδώσεις αὐτοὺς ἐνώπιον ἐχθρῶν καὶ αἰχμαλωτιοῦσιν οἱ αἰχμαλωτίζοντες εἰς γῆν μακρὰν καὶ ἐγγύς,
44
єгда́ изы́дутъ лю́діє твои́ на бра́нь на враги́ своя́, путе́мъ и́мже возврати́ши я́, и помо́лятся и́менемъ Госпо́днимъ путе́мъ гра́да, єго́же избра́лъ єси́ себѣ́, и ко хра́му, єго́же а́зъ созда́хъ и́мени твоєму́:
47
καὶ ἐπιστρέψουσι καρδίας αὐτῶν ἐν τῇ γῇ, οὗ μετήχθησαν ἐκεῖ, καὶ ἐπιστρέψουσιν ἐν γῇ μετοικίας αὐτῶν καὶ δεηθῶσί σου λέγοντες· ἡμάρτομεν, ἠδικήσαμεν, ἠνομήσαμεν,
45
и ты́ услы́шиши съ небесе́ моли́тву и́хъ и моле́нія и́хъ, и сотвори́ши оправда́ніє и́мъ:
48
καὶ ἐπιστρέψωσι πρός σε ἐν ὅλῃ καρδίᾳ αὐτῶν καὶ ἐν ὅλῃ ψυχῇ αὐτῶν ἐν τῇ γῇ ἐχθρῶν αὐτῶν, οὗ μετήγαγες αὐτούς, καὶ προσεύξονται πρός σε, ὁδὸν γῆς αὐτῶν, ἧς ἔδωκας τοῖς πατράσιν αὐτῶν, καὶ τῆς πόλεως, ἧς ἐξελέξω, καὶ τοῦ οἴκου, οὗ ᾠκοδόμηκα τῷ ὀνόματί σου,
46
я́ко согрѣша́тъ ти́, я́ко нѣ́сть человѣ́къ, и́же не согрѣши́тъ, и разгнѣ́ваєшися на ня́, и преда́си я́ предъ враги́, и поплѣня́тъ и́хъ плѣня́щіи въ зе́млю дале́че, или́ бли́зъ,
49
καὶ εἰσακούσῃ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐξ ἑτοίμου κατοικητηρίου σου
47
и обратя́тъ сердца́ своя́ въ земли́, а́може пресели́шася, и обратя́тся, и помо́лятся тебѣ́ въ земли́ преселе́нія своєго́, глаго́люще: согрѣши́хомъ, беззако́нновахомъ, непра́вдовахомъ:
50
καὶ ἵλεως ἔσῃ ταῖς ἀδικίαις αὐτῶν, αἷς ἥμαρτόν σοι, καὶ κατὰ πάντα τὰ ἀθετήματα αὐτῶν, ἃ ἠθέτησάν σοι, καὶ δώσεις αὐτοὺς εἰς οἰκτιρμοὺς ἐνώπιον αἰχμαλωτευόντων αὐτούς, καὶ οἰκτειρήσουσιν αὐτούς·
48
и обратя́тся ко тебѣ́ всѣ́мъ се́рдцемъ свои́мъ и все́ю душе́ю своє́ю въ земли́ вра́гъ свои́хъ, а́може преве́лъ єси́ и́хъ, и помо́лятся къ тебѣ́ по пути́ земли́ своєя́, ю́же да́лъ єси́ отце́мъ и́хъ, и ко гра́ду, єго́же избра́лъ єси́, и ко хра́му, єго́же созда́хъ и́мени твоєму́:
51
ὅτι λαός σου καὶ κληρονομία σου, οὓς ἐξήγαγες ἐκ γῆς Αἰγύπτου ἐκ μέσου χωνευτηρίου σιδήρου.
49
и услы́шиши от небесе́, от гото́ваго жили́ща твоєго́ моли́тву и́хъ и моле́ніє и́хъ, и сотвори́ши оправда́ніє и́мъ,
52
καὶ ἔστρωσαν οἱ ὀφθαλμοί σου καὶ τὰ ὦτά σου ᾐνεῳγμένα εἰς τὴν δέησιν τοῦ δούλου σου καὶ εἰς τὴν δέησιν τοῦ λαοῦ σου ᾿Ισραὴλ εἰσακούειν αὐτῶν ἐν πᾶσιν, οἷς ἂν ἐπικαλέσωνταί σε,
50
и ми́лостивъ бу́деши непра́вдамъ и́хъ, и́миже согрѣши́ша ти́, и по всѣ́мъ отмета́ніємъ и́хъ, и́миже отверго́шася тебе́, да да́си и́хъ въ щедро́ты предъ плѣни́вшими и́хъ, и уще́дрятъ я́:
53
ὅτι σὺ διέστειλας αὐτοὺς σεαυτῷ εἰς κληρονομίαν ἐκ πάντων τῶν λαῶν τῆς γῆς, καθὼς ἐλάλησας ἐν χειρὶ δούλου σου Μωυσῆ ἐν τῷ ἐξαγαγεῖν σε τοὺς πατέρας ἡμῶν ἐκ γῆς Αἰγύπτου, Κύριε Κύριε. 53α Τότε ἐλάλησε Σαλωμὼν ὑπὲρ τοῦ οἴκου, ὡς συνετέλεσε τοῦ οἰκοδομῆσαι αὐτόν, ῞Ηλιον ἐγνώρισεν ἐν οὐρανῷ Κύριος, εἶπε τοῦ κατοικεῖν ἐν γνόφῳ· οἰκοδόμησον οἶκόν μου, οἶκον εὐπρεπῆ σεαυτῷ, τοῦ κατοικεῖν ἐπὶ καινότητος. οὐκ ἰδοὺ αὕτη γέγραπται ἐν βιβλίῳ τῆς ᾠδῆς;
51
я́ко лю́діє твои́ и наслѣ́діє твоє́ су́ть, и́хже изве́лъ єси́ изъ земли́ Єги́петскія от среды́ пе́щи желѣ́зныя:
54
Καὶ ἐγένετο ὡς συνετέλεσε Σαλωμὼν προσευχόμενος πρὸς Κύριον ὅλην τὴν προσευχὴν καὶ τὴν δέησιν ταύτην, καὶ ἀνέστη ἀπὸ προσώπου τοῦ θυσιαστηρίου Κυρίου ὀκλακὼς ἐπὶ τὰ γόνατα αὐτοῦ καὶ αἱ χεῖρες αὐτοῦ διαπεπετασμέναι εἰς τὸν οὐρανόν.
52
и да бу́дутъ у́ши твои́ и о́чи твои́ отве́рсты на моли́тву раба́ твоєго́ и къ моле́нію люді́й твои́хъ Ізра́иля, послу́шати и́хъ о всѣ́хъ, о ни́хже призову́тъ тя́,
55
καὶ ἔστη καὶ εὐλόγησε πᾶσαν ἐκκλησίαν ᾿Ισραὴλ φωνῇ μεγάλῃ λέγων·
53
я́ко ты́ избра́лъ єси́ я́ себѣ́ въ наслѣ́діє от всѣ́хъ люді́й земли́, я́коже глаго́лалъ єси́ руко́ю раба́ твоєго́ Моисе́а, внегда́ извести́ тебѣ́ отцы́ на́шя изъ земли́ Єги́петскія, Го́споди Го́споди. Тогда́ глаго́ла Соломо́нъ о хра́мѣ, єгда́ соверши́ созида́ти єго́: со́лнце позна́но сотвори́ на небеси́: Госпо́дь рече́ пребыва́ти во мглѣ́: сози́жди хра́мъ мо́й, хра́мъ благолѣ́пный себѣ́, є́же пребыва́ти въ но́вости: не сіє́ ли пи́сано въ кни́гахъ пѣ́сни?
56
εὐλογητὸς Κύριος σήμερον, ὃς ἔδωκε κατάπαυσιν τῷ λαῷ αὐτοῦ ᾿Ισραὴλ κατὰ πάντα, ὅσα ἐλάλησεν· οὐ διεφώνησε λόγος εἷς ἐν πᾶσι τοῖς λόγοις αὐτοῦ τοῖς ἀγαθοῖς, οἷς ἐλάλησεν ἐν χειρὶ δούλου αὐτοῦ Μωυσῆ.
54
И бы́сть єгда́ сконча́ Соломо́нъ моля́ся ко Го́споду все́ю моли́твою и моле́ніємъ си́мъ, и воста́ от лица́ олтаря́ Госпо́дня припа́дъ на колѣ́на своя́, и ру́цѣ свои́ воздѣ́ на не́бо,
57
γένοιτο Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν μεθ᾿ ἡμῶν, καθὼς ἦν μετὰ τῶν πατέρων ἡμῶν· μὴ ἐγκαταλίποιτο ἡμᾶς μηδὲ ἀποστρέψοιτο ἡμᾶς,
55
и ста́, и благослови́ ве́сь собо́ръ Ізра́илевъ, гла́сомъ ве́ліимъ глаго́ля:
58
ἐπικλῖναι καρδίας ἡμῶν ἐπ᾿ αὐτὸν τοῦ πορεύεσθαι ἐν πάσαις ὁδοῖς αὐτοῦ καὶ φυλάσσειν πάσας ἐντολὰς αὐτοῦ καὶ τὰ προστάγματα αὐτοῦ, ἃ ἐνετείλατο τοῖς πατράσιν ἡμῶν.
56
благослове́нъ Госпо́дь [Бо́гъ] дне́сь, и́же даде́ поко́й лю́демъ свои́мъ Ізра́илю, по всѣ́мъ єли́ка глаго́ла: не премѣни́ся сло́во ни єди́но во всѣ́хъ словесѣ́хъ єго́ благи́хъ, и́миже глаго́ла руко́ю Моисе́а раба́ своєго́:
59
καὶ ἔστρωσαν οἱ λόγοι οὗτοι, ὡς δεδέημαι ἐνώπιον Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν, ἐγγίζοντες πρὸς Κύριον Θεὸν ἡμῶν ἡμέρας καὶ νυκτός, τοῦ ποιεῖν τὸ δικαίωμα τοῦ δούλου σου καὶ τὸ δικαίωμα λαοῦ ᾿Ισραὴλ ρῆμα ἡμέρας ἐν ἡμέρᾳ ἐνιαυτοῦ,
57
да бу́детъ Госпо́дь Бо́гъ на́шъ съ на́ми, я́коже бѣ́ со отцы́ на́шими: да не оста́витъ на́съ, ниже́ да отврати́тъ на́съ,
60
ὅπως γνῶσιν πάντες οἱ λαοὶ τῆς γῆς, ὅτι Κύριος ὁ Θεός, αὐτὸς Θεὸς καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι.
58
преклони́ти сердца́ на́ша къ нему́, є́же ходи́ти во всѣ́хъ путе́хъ єго́ и храни́ти вся́ за́повѣди єго́ и повелѣ́нія єго́ и оправда́нія єго́, я́же заповѣ́да отце́мъ на́шымъ:
61
καὶ ἔστρωσαν οἱ καρδίαι ἡμῶν τέλειαι πρὸς Κύριον Θεὸν ἡμῶν καὶ ὁσίως πορεύεσθαι ἐν τοῖς προστάγμασιν αὐτοῦ καὶ φυλάσσειν ἐντολὰς αὐτοῦ ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη.
59
и да бу́дутъ словеса́ сія́, и́миже моли́хся предъ Го́сподемъ Бо́гомъ на́шимъ дне́сь, приближа́ющеся Го́споду Бо́гу на́шему де́нь и но́щь, є́же твори́ти оправда́нія рабу́ твоєму́ и оправда́нія лю́демъ твои́мъ Ізра́илю во вся́ дни́:
62
Καὶ ὁ βασιλεὺς καὶ πάντες οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἔθυσαν θυσίαν ἐνώπιον Κυρίου.
60
я́ко да разумѣ́ютъ вси́ лю́діє земли́, я́ко Госпо́дь Бо́гъ то́й са́мъ Бо́гъ, и нѣ́сть ина́го,
63
καὶ ἔθυσεν ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν τὰς θυσίας τῶν εἰρηνικῶν, ἃς ἔθυσε τῷ Κυρίῳ, βοῶν δύο καὶ εἴκοσι χιλιάδας καὶ προβάτων ἑκατὸν καὶ εἴκοσι χιλιάδας· καὶ ἐνεκαίνισε τὸν οἶκον Κυρίου ὁ βασιλεὺς καὶ πάντες οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ.
61
и да бу́дутъ сердца́ на́ша соверше́нна ко Го́споду Бо́гу на́шему преподо́бно ходи́ти въ повелѣ́ніихъ єго́ и храни́ти за́повѣди єго́, я́коже де́нь се́й.
64
τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἡγίασεν ὁ βασιλεὺς τὸ μέσον τῆς αὐλῆς τὸ κατὰ πρόσωπον τοῦ οἴκου Κυρίου· ὅτι ἐποίησεν ἐκεῖ τὴν ὁλοκαύτωσιν καὶ τὰς θυσίας καὶ τὰ στέατα τῶν εἰρηνικῶν, ὅτι τὸ θυσιαστήριον τὸ χαλκοῦν τὸ ἐνώπιον Κυρίου μικρόν· τοῦ μὴ δύνασθαι τὴν ὁλοκαύτωσιν καὶ τὰς θυσίας τῶν εἰρηνικῶν ὑπενεγκεῖν.
62
И ца́рь и вси́ сы́нове Ізра́илевы пожро́ша же́ртву предъ Го́сподемъ.
65
καὶ ἐποίησε Σαλωμὼν τὴν ἑορτὴν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ μετ᾿ αὐτοῦ, ἐκκλησία μεγάλη ἀπὸ τῆς εἰσόδου ῾Ημὰθ ἕως ποταμοῦ Αἰγύπτου, ἐνώπιον Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν ἐν τῷ οἴκῳ, ᾧ ᾠκοδόμησεν, ἐσθίων καὶ πίνων καὶ εὐφραινόμενος ἐνώπιον Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν ἑπτὰ ἡμέρας.
63
И пожре́ ца́рь Соломо́нъ же́ртвы ми́рныя, я́же пожре́ Го́споду, воло́въ два́десять двѣ́ ты́сящы и ове́цъ сто́ и два́десять ты́сящъ. И обнови́ ца́рь хра́мъ Госпо́день и вси́ сы́нове Ізра́илевы.
66
καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ ἐξαπέστειλε τὸν λαὸν καὶ εὐλόγησαν τὸν βασιλέα, καὶ ἀπῆλθεν ἕκαστος εἰς τὰ σκηνώματα αὐτοῦ χαίροντες καὶ ἀγαθῇ καρδίᾳ ἐπὶ τοῖς ἀγαθοῖς, οἷς ἐποίησε Κύριος τῷ Δαυὶδ δούλῳ αὐτοῦ καὶ τῷ ᾿Ισραὴλ λαῷ αὐτοῦ.
64
Въ то́й де́нь освяти́ ца́рь [соломо́нъ] среди́ну двора́, я́же предъ лице́мъ хра́ма Госпо́дня: я́ко сотвори́ та́мо всесожже́ніє и да́ры, и же́ртвы и ту́чная ми́рныхъ, я́ко олта́рь мѣ́дяный, и́же предъ Го́сподемъ, ма́лъ бѣ́, є́же не возмощи́ вмѣсти́ти всесожже́нія даро́въ и же́ртвы ми́рныхъ.