Звичайний друк Виконується верстка сторінок…
Папір A4, книжкова орієнтація, поля «Немає», без колонтитулів, масштаб 100%. Сторінки йдуть підряд. Для двостороннього друку виберіть переворот по довгому краю.
1
ΚΑΙ βασιλεὺς Δαρεῖος ἐποίησε δοχὴν μεγάλην πᾶσι τοῖς ὑπ᾿ αὐτὸν καὶ πᾶσι τοῖς οἰκογενέσιν αὐτοῦ καὶ πᾶσι τοῖς μεγιστᾶσι τῆς Μηδίας καὶ τῆς Περσίδος
1
Цр~ь же да`рїи сътвори` вечерю вели'кђ всњмъ и^же поD ни'м#, и^ всњмъ и^же эT до'мђ ро'да е^го, и^ перьсиDскимъ вое^во'дамъ, и^ во'иномъ. и^ всњм# вельможамъ мидїискомъ,
2
καὶ πᾶσι τοῖς σατράπαις καὶ στρατηγοῖς καὶ τοπάρχαις τοῖς ὑπ᾿ αὐτόν, ἀπὸ τῆς ᾿Ινδικῆς μέχρις Αἰθιοπίας ἐν ταῖς ἑκατὸν εἰκοσιεπτὰ σατραπείαις.
2
и^ намњстникомъ и^ сђдїа'мъ. и^ ё^прави'телемъ и^же поD тњми эT и^нъдњи` да'же до е^џїѓ'пїя, на рк~з вое^воD.
3
καὶ ἐφάγοσαν καὶ ἐπίοσαν καὶ ἐμπλησθέντες ἀνέλυσαν. ὁ δὲ Δαρεῖος ὁ βασιλεὺς ἀνέλυσεν εἰς τὸν κοιτῶνα ἑαυτοῦ καὶ ἐκοιμήθη καὶ ἔξυπνος ἐγένετο.
3
и^ е^гда` ја^до'ша и^ пи'ша и^ насыти'вшеся въз#врати'шася” Тогда` да'рїи цр~ь воз#ше'дъ въ ло'жницђ свою`, и^ поспа'въ. и^ въ снњ` бы'сть”
4
τότε οἱ τρεῖς νεανίσκοι οἱ σωματοφύλακες οἱ φυλάσσοντες τὸ σῶμα τοῦ βασιλέως εἶπαν ἕτερος πρὸς τὸν ἕτερον·
4
Тогда` тїи трїе ю%ноша теле'снїи, и^ стра'жи и^же стрежа'хђ тњло цр~ево” Реко'ша дрђ'гъ дрђгђ,
5
εἴπωμεν ἕκαστος ἡμῶν ἕνα λόγον, ὃς ὑπερισχύσει· καὶ οὗ ἐὰν φανῇ τὸ ρῆμα αὐτοῦ σοφώτερον τοῦ ἑτέρου, δώσει αὐτῷ Δαρεῖος ὁ βασιλεὺς δωρεὰς μεγάλας καὶ ἐπινίκια μεγάλα
5
глаго'лемъ е^ді'нъ ко'ждо на'съ сло'во і^ и^же превыси`. и^ е^го'же ја^виTся сло'во мђдрњише дрђга'го. даде` е^мђ цр~ь да'рїи да'ры вели'кїя и^ побњдђ вели'кђ.
6
καὶ πορφύραν περιβαλέσθαι καὶ ἐν χρυσώμασι πίνειν καὶ ἐπὶ χρυσῷ καθεύδεν καὶ ἅρμα χρυσοχάλινον καὶ κίδαριν βυσσίνην καὶ μανιάκην περὶ τὸν τράχηλον,
6
и^ перфирою ѓ^дњя'нъ бђ'детъ и^ въ зла'тњ пи'ти, и^ на зла'тњ да сњди'тъ. и^ колеса` зла'томъ позлащены и^ кида'ръ шидя'ныи, и^ гри'вна ѓ%крsтъ выи`,
7
καὶ δεύτερος καθιεῖται Δαρείου διὰ τὴν σοφίαν αὐτοῦ καὶ συγγενὴς Δαρείου κληθήσεται.
7
и^ въ вто'ромъ мњстњ ся'детъ эT да'рїя, ра'ди премђ'дрости свое'я, и^ племя дарїево прозовеTся”
8
καὶ τότε γράψαντες ἕκαστος τὸν ἑαυτοῦ λόγον ἐσφραγίσαντο καὶ ἔθηκαν ὑπὸ τὸ προσκεφάλαιον Δαρείου τοῦ βασιλέως καὶ εἶπαν·
8
Тогда` въписа'вши е^ді'нъ ко'ждо свое` сло'во знаменова'ша. и^ поDложи'ша поD воз#гла'вїе да'рїа цр~я.
9
ὅταν ἐγερθῇ ὁ βασιλεύς, δώσουσιν αὐτῷ τὸ γράμμα, καὶ ὃν ἂν κρίνῃ ὁ βασιλεὺς καὶ οἱ τρεῖς μεγιστᾶνες τῆς Περσίδος ὅτι οὗ ὁ λόγος αὐτοῦ σοφώτερος, αὐτῷ δοθήσεται τὸ νῖκος καθὼς γέγραπται.
9
и^ реко'ша” Є$гDа воста'нет цр~ь дади'мъ т^о писа'нїе наше. і^ и'же ѓ^сђди'тъ цр~ь, и^ тр^и вельмо'жи перьстїи ја%ко сло'во е^го мђдрњ'ише е^сть. томђ` да да'сться побњда, ја^ко пи'сано е^сть.
10
ὁ εἷς ἔγραψεν, ὑπερισχύει ὁ οἶνος.
10
е^ді'нъ написа`. си'лно е^сть вино`.
11
ὁ ἕτερος ἔγραψεν, ὑπερισχύει ὁ βασιλεύς.
11
и^ дрђгїи написа` силнњ'и е^сть цр~ь.
12
ὁ τρίτος ἔγραψεν, ὑπερισχύουσιν αἱ γυναῖκες, ὑπὲρ δὲ πάντα νικᾷ ἡ ἀλήθεια.
12
тре'тїи написа` силнњ'ише сђть же'ны. на всњ'х же побњжда'етъ и%стинна”
13
καὶ ὅτε ἐξηγέρθη ὁ βασιλεύς, λαβόντες τὸ γράμμα ἔδωκαν αὐτῷ, καὶ ἀνέγνω.
13
Є$гда въста` цр~ь. взя'ша писа'нїя своя и^ да'ша е^мђ, и^ прочте` я&.
14
καὶ ἐξαποστείλας ἐκάλεσε πάντας τοὺς μεγιστᾶνας τῆς Περσίδος καὶ τῆς Μηδείας καὶ τοὺς σατράπας καὶ στρατηγοὺς καὶ τοπάρχας καὶ ὑπάτους καὶ ἐκάθισεν ἐν τῷ χρηματιστηρίῳ, καὶ ἀνεγνώσθη τὸ γράμμα ἐνώπιον αὐτῶν.
14
и^ посла` съзва` всњхъ вельмо'жъ ми'д#скиX и^ прьскихъ вое^во'дъ, и^ намњстниk и^ ё^правителеи.
15
καὶ εἶπε· καλέσατε τοὺς νεανίσκους, καὶ αὐτοὶ δηλώσουσι τοὺς λόγους ἑαυτῶν· καὶ ἐκλήθησαν καὶ εἰσήλθοσαν.
15
и^ сњдо'ша въ собо'рњ и^ чте'на сђть пи'сма преD ни'ми”
16
καὶ εἶπαν αὐτοῖς· ἀπαγγείλατε ἡμῖν περὶ τῶν γεγραμμένων.
16
И$ реq позови'те ю%ношъ. и^ тїи и^звестяT словеса` своя. и^ зва'ни сђть и^ внидо'ша.
17
Καὶ ἤρξατο ὁ πρῶτος ὁ εἴπας περὶ τῆς ἰσχύος τοῦ οἴνου καὶ ἔφη οὕτως· ἄνδρες, πῶς ὑπερισχύει ὁ οἶνος; πάντας τοὺς ἀνθρώπους τοὺς πιόντας αὐτὸν πλανᾷ τὴν διάνοιαν·
17
и^ рече и^мъ възвњсти'те нам# ѓ^ тњхъ и^же пи'сана сђть” И$ нача` прьвыи и^же гл~а эT крњпости вина`.
18
τοῦ τε βασιλέως καὶ τοῦ ὀρφανοῦ ποιεῖ τὴν διάνοιαν μίαν, τήν τε τοῦ οἰκέτου καὶ τὴν τοῦ ἐλευθέρου, τήν τε τοῦ πένητος καὶ τὴν τοῦ πλουσίου.
18
и^ рече си'це, ЭO мђжи коль премагаеT вино` всњхъ чл~къ, и^же пїютъ е^го. эTлђ'читъ эT ё^ма`.
19
καὶ πᾶσαν διάνοιαν μεταστρέφει εἰς εὐωχίαν καὶ εὐφροσύνην καὶ οὐ μέμνηται πᾶσαν λύπην καὶ πᾶν ὀφείλημα.
19
паки же и^ цр~ю сътворя'етъ ё'мъ сђ'етенъ, паки рабомъ свобо'днымъ, и^ ё^богимъ и^ бога'тымъ,
20
καὶ πάσας καρδίας ποιεῖ πλουσίας καὶ οὐ μέμνηται βασιλέα οὐδὲ σατράπην καὶ πάντα διὰ ταλάντων ποιεῖ λαλεῖν.
20
и^ всMњ ё'мы ѓ^братиT безъстра'шны и^ ве'селы. и^ не памятђ'етъ в#сея ско'рби и^ долго'въ,
21
καὶ οὐ μέμνηται, ὅταν πίνωσι, φιλιάζειν φίλοις καὶ ἀδελφοῖς, καὶ μετ᾿ οὐ πολὺ σπῶνται τὰς μαχαίρας·
21
и^ вс^я срDца сотворя'етъ бога'ты, и^ не памятђ'етъ цр~я ни вельмо'жи. и^ все потала'н#томъ гл~ати сътвориT
22
καὶ ὅταν ἀπὸ τοῦ οἴνου ἐγερθῶσιν, οὐ μέμνηνται ἃ ἔπραξαν.
22
и^ не памятђ'етъ е^гда` пїютъ дрђж#бы ни бра'тъства. н^о немно'го пото'мъ прїимђтъ ме'чи,
23
ὦ ἄνδρες, οὐχ ὑπερισχύει ὁ οἶνος, ὅτι οὕτως ἀναγκάζει ποιεῖν; καὶ ἐσίγησεν οὕτως εἴπας.
23
и^ е^гда` эT ви'н#ного. потопле'нїя въста'нђтъ. не по'мнятъ чт^о сътвори'ша,