Звичайний друк Виконується верстка сторінок…
Папір A4, книжкова орієнтація, поля «Немає», без колонтитулів, масштаб 100%. Сторінки йдуть підряд. Для двостороннього друку виберіть переворот по довгому краю.
1
ΣΥΝΕΒΗ δὲ καὶ ἑπτὰ ἀδελφοὺς μετὰ τῆς μητρὸς συλληφθέντας ἀναγκάζεσθαι ὑπὸ τοῦ βασιλέως ἀπὸ τῶν ἀθεμίτων ὑείων κρεῶν ἐφάπτεσθαι μάστιξι καὶ νευραῖς αἰκιζομένους.
1
Слђчи' же ся седми бра'тїи въкђпњ съ мт~рїю ја%тымъ, понђжда'тися эT цр~я ја%сти проти'вђ правилъ мясъ свиныхъ, бича'ми и^ жи'лами волђ'ями мђчими”
2
εἶς δὲ αὐτῶν γενόμενος προήγορος οὕτως ἔφη· τί μέλλεις ἐρωτᾶν καὶ μανθάνειν παρ᾿ ἡμῶν; ἕτοιμοι γὰρ ἀποθνῄσκειν ἐσμὲν ἢ παραβαίνειν τοὺς πατρίους νόμους.
2
Є$ді'нъ же эT нихъ и^же бњ прьвыи та'ко рече. чт^о имаши въпраша'ти эT насъ, и^ чт^о хо'щеши ё^чи'тися” готови б^о е^смы ё^мрњти, нежели престђпи'ти эTч~ескїя законы”
3
ἔκθυμος δὲ γενόμενος ὁ βασιλεὺς προσέταξε τήγανα καὶ λέβητας ἐκπυροῦν.
3
Раꙁгнњва же ся цр~ь и^ повелњ сковрады и^ коно'би раꙁжещи.
4
τῶν δὲ παραχρῆμα ἐκπυρωθέντων, παραχρῆμα τὸν γενόμενον αὐτῶν προήγορον προσέταξε γλωσσοτομεῖν καὶ περισκυθίσαντες ἀκρωτηριάζειν, τῶν λοιπῶν ἀδελφῶν καὶ τῆς μητρὸς συνορώντων.
4
и^мже скоро раꙁжеже'ном# повелњ прьвомђ эT нихъ и^же гл~а раз#сњщи ја^ꙁы'къ, и^ кожђ главнђю съдрати, вы'ше же рђцњ и^ но'ѕњ е^мђ эTсњщи. И$ прочїи е^го бра'тїа и^ мт~и сматря'щи.
5
ἄχρηστον δὲ αὐτὸν τοῖς ὅλοις γενόμενον ἐκέλευσε τῇ πυρᾷ προσάγειν ἔμπνουν καὶ τηγανίζειν. τῆς δὲ ἀτμίδος ἐφ᾿ ἱκανὸν διαδιδούσης τοῦ τηγάνου, ἀλλήλους παρεκάλουν σὺν τῇ μητρὶ γενναίως τελευτᾶν λέγοντες οὕτως·
5
и^ е^гда ё^же неключиM сътворенъ бы'сть, повелњ ѓ^гню` преда'ти. и^ е^ще ды'шђщђ повелњ` пещи` на сковрадњ на не'иже до'лго мђча'шеся” Прочїи въкђпњ съ мт~рїю междђ собо'ю ё^крњпля'хђся ё^мрњти крњпко, рекђщи сице”
6
ὁ Κύριος ὁ Θεὸς ἐφορᾷ καὶ ταῖς ἀληθείαις ἐφ’ ἡμῖν παρακαλεῖται, καθάπερ διὰ τῆς κατὰ πρόσωπον ἀντιμαρτυρούσης ᾠδῆς διεσάφησε Μωυσῆς λέγων· καὶ ἐπὶ τοῖς δούλοις αὐτοῦ παρακληθήσεται.
6
Гь~ б~ъ ё^зритъ и%стиннђ. и^ ё^тњшится ѓ^ насъ” І/мже ѓ^браꙁомъ преD лицем# въ свњдњтельство пњсни просвњти мољ=сїя гл~я, и^ ѓ^ рабњхъ свои^хъ ё^тњшится.
7
μεταλλάξαντος δὲ τοῦ πρώτου τὸν τρόπον τοῦτον, τὸν δεύτερον ἦγον ἐπὶ τὸν ἐμπαιγμὸν καὶ τὸ τῆς κεφαλῆς δέρμα σὺν ταῖς θριξὶ περισύραντες ἐπηρώτων· εἰ φάγεσαι πρὸ τοῦ τιμωρηθῆναι τὸ σῶμα κατὰ μέλος;
7
ё^мрьшђ ё^бо прьвомђ. симъ ѓ%бразомъ и^ врота'го и^зводя'хђ на порђга'нїе. и^ ко'жђ съ главы` е^го съ вла'сы съдра'ша, въпраша'хђ, а^ще ја%сть преже неже ё^мђчится все тњло по ё'даX”
8
ὁ δὲ ἀποκριθεὶς τῇ πατρίῳ φωνῇ εἶπεν· οὐχί· διόπερ καὶ οὗτος τὴν ἑξῆς ἔλαβε βάσανον ὡς ὁ πρῶτος.
8
ѓn же эTвњща эTч~ескиM гла'сомъ реq, н^и. тњмже и^ се'и порядђ прїја%ть мђче'нїе ја%ко и^ прьвыи”
9
ἐν ἐσχάτῃ δὲ πνοῇ γενόμενος εἶπε· σὺ μὲν ἀλάστωρ ἐκ τοῦ παρόντος ἡμᾶς ζῆν ἀπολύεις, ὁ δὲ τοῦ κόσμου βασιλεὺς ἀποθανόντας ἡμᾶς ὑπὲρ τῶν αὐτοῦ νόμων εἰς αἰώνιον ἀναβίωσιν ζωῆς ἡμᾶς ἀναστήσει.
9
въ послњднеM же и^здыханїи быs, и^ реq” Ты б^о ѓ^каа^н#нњиши эT настоја%щаго живота` наs погђбля'еши. цр~ь же мира сконча'ныX насъ свои^хъ ради ꙁако'нъ въздви'гнетъ въ воскрsенїе живота` вњчнаго
10
μετὰ δὲ τοῦτον ὁ τρίτος ἐνεπαίζετο καὶ τὴν γλῶσσαν αἰτηθεὶς ταχέως προέβαλε καὶ τὰς χεῖρας εὐθαρσῶς προέτεινε
10
Посем# третїи порђга'шеся, и^ ја%зыk испрошенъ а^бїе възда'сть, и^ рђки дрьꙁостне простре, и^ мђжествене рече.
11
καὶ γενναίως εἶπεν· ἐξ οὐρανοῦ ταῦτα κέκτημαι καὶ διὰ τοὺς αὐτοῦ νόμους ὑπερορῶ ταῦτα καὶ παρ᾿ αὐτοῦ ταῦτα πάλιν ἐλπίζω κομίσασθαι·
11
эT нб~си сїя притяжа'хъ и^ е^го ради ꙁако'на призира'ю сїя. и^ эT него сїя паки ё^пова'ю въспрїяти”
12
ὥστε αὐτὸν τὸν βασιλέα καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ ἐκπλήσσεσθαι τὴν τοῦ νεανίσκου ψυχήν, ὡς ἐν οὐδενὶ τὰς ἀλγηδόνας ἐτίθετο.
12
тако да цр~ь і^ и^же с ниM ё^ди'вля'хђся ю%ношестњ дш~и, ја%ко нивъчто'же полага'ше мђки,
13
καὶ τούτου δὲ μεταλλάξαντος, τὸν τέταρτον ὡσαύτως ἐβασάνιζον αἰκιζόμενοι.
13
и^ се'и ᲄако скончася Такоy и^ четвертаго мђча'хђ мђчители.
14
καὶ γενόμενος πρὸς τὸ τελευτᾶν οὕτως ἔφη· αἱρετὸν μεταλλάσσοντα ὑπ᾿ ἀνθρώπων τὰς ὑπὸ τοῦ Θεοῦ προσδοκᾶν ἐλπίδας πάλιν ἀναστήσεσθαι ὑπ᾿ αὐτοῦ· σοὶ μὲν γὰρ ἀνάστασις εἰς ζωὴν οὐκ ἔσται.
14
и е^гда` ё^же бы'сᲄь къ смр~ти, та'ко рече. ё^бива'емыи эT чл~къ ё^пова'нїа ча'етъ эT б~а, паки и^мъ въскреснђти” Тебњ б^о въскрsнїе въ живо'тъ не бђдетъ”
15
ἐχομένως δὲ τὸν πέμπτον προσάγοντες ᾐκίζοντο.
15
Привед#ше же и^ пя'таго мђчиша, и^ ѓнъ възрњвъ нань рече
16
ὁ δὲ πρὸς αὐτὸν ἰδὼν εἶπεν· ἐξουσίαν ἐν ἀνθρώποις ἔχων φθαρτὸς ὤν, ὃ θέλεις ποιεῖς· μὴ δόκει δὲ τὸ γένος ἡμῶν ὑπὸ τοῦ Θεοῦ καταλελεῖφθαι.
16
власть въ чл~цехъ и%маши тлњненъ сыи е^же хо'щеши твори'ши. не мниy родђ нашемђ эT б~а ѓ^ста'витися.
17
σὺ δὲ καρτέρει καὶ θεώρει τὸ μεγαλεῖον αὐτοῦ κράτος, ὡς σὲ καὶ τὸ σπέρμα σου βασανίσει.
17
ты же тръпи` и^ зри` велїю дръжа'вђ е^го. ка'котебе и^ сњмя твое ё^мђчитъ”
18
μετὰ δὲ τοῦτον ἦγον τὸν ἕκτον, καὶ μέλλων ἀποθνήσκειν ἔφη· μὴ πλανῶ μάτην, ἡμεῖς γὰρ δι᾿ ἑαυτοὺς ταῦτα πάσχομεν ἁμαρτάνοντες εἰς τὸν ἑαυτῶν Θεόν, διὸ ἄξια θαυμασμοῦ γέγονε.
18
ПосеM приведо'ша шестаго и^ тои ё^мрњти начина'ющи ᲄако реq, не прельщаися сђетно. мы б^о себе ради сїя стражDемъ съгрњша'юще къ б~ђ нашемђ, и^ досто'ина ё^дивле'нїя бысть”
19
σὺ δὲ μὴ νομίσῃς ἀθῷος ἔσεσθαι θεομαχεῖν ἐπιχειρήσας.
19
ты же не мнишися пови'ненъ бы'ти, бг~оборъствовати начаl е^си.
20
ὑπεραγόντως δὲ ἡ μήτηρ θαυμαστὴ καὶ μνήμης ἀγαθῆς ἀξία, ἥτις ἀπολλυμένους υἱοὺς ἑπτὰ συνορῶσα μιᾶς ὑπὸ καιρὸν ἡμέρας εὐψύχως ἔφερε διὰ τὰς ἐπὶ Κύριον ἐλπίδας.
20
приведшиy мт~рь ди'внђю и^ бл~ги памяти досто'инђ. ја^же погиба'ющихᲆ седмь сн~овъ е^ді'наго дн~е и^ вре'мени ви'дящи, бл~годш~не приноша'ше ё^пова'нїа г~а ради.
21
ἕκαστον δὲ αὐτῶν παρεκάλει τῇ πατρίῳ φωνῇ γενναίῳ πεπληρωμένη φρονήματι καὶ τὸν θῆλυν λογισμὸν ἄρσενι θυμῷ διεγείρασα, λέγουσα πρὸς αὐτούς·
21
ко'жDо же и^хъ ё^тњша'ше эTч~ескимъ гласом# крњпко, и^сполнена мђдросᲄи. и^ женьская помышле'нїя мђжескою дш~ею възнося'щи рече к нимъ.
22
οὐκ οἶδ᾿ ὅπως εἰς τὴν ἐμὴν ἐφάνητε κοιλίαν, οὐδὲ ἐγὼ τὸ πνεῦμα καὶ τὴν ζωὴν ὑμῖν ἐχαρισάμην, καὶ τὴν ἑκάστου στοιχείωσιν οὐκ ἐγὼ διερρύθμισα.
22
не вњмъ како вᲆ чрево мое ја^ви'стеся, ниже б^о аZ дх~ъ и^ дш~ђ дахъ вамъ и^ живо'тъ. и^ ко'ждо ё^ды не а^ꙁъ соꙁда'хъ,
23
τοιγαροῦν ὁ τοῦ κόσμου κτίστης, ὁ πλάσας ἀνθρώπου γένεσιν καὶ πάντων ἐξευρὼν γένεσιν καὶ τὸ πνεῦμα καὶ τὴν ζωὴν ὑμῖν πάλιν ἀποδώσει μετ᾿ ἐλέους, ὡς νῦν ὑπερορᾶται ἑαυτοὺς διὰ τοὺς αὐτοῦ νόμους.
23
н^о мира творецъ съꙁда'выи родъ чл~чь и^ всњх# и^спытђя роже'нїе и^ дх~ъ, ваM жи'ꙁненъ паки съ млsтїю въꙁдастᲆ ја%ко нн~њ сами себе презира'ете ради зако'на е^го”
24
ὁ δὲ ᾿Αντίοχος οἰόμενος καταφρονεῖσθαι καὶ τὴν ὀνειδίζουσαν ὑφορώμενος φωνήν, ἔτι τοῦ νεωτέρου περιόντος, οὐ μόνον διὰ λόγων ἐποιεῖτο τὴν παράκλησιν, ἀλλὰ καὶ δι᾿ ὅρκων ἐπίστου ἅμα πλουτιεῖν καὶ μακαριστὸν ποιήσειν μεταθέμενον ἀπὸ τῶν πατρίων νόμων καὶ φίλον ἕξειν καὶ χρείας ἐμπιστεύσειν.
24
А$нтїѓ'х же непщђяй ё^ничижи'ти поно'сенъ ви'дњ гла'съ е^ще же ю^нњ'ишђ сђща не то'кмо словесы` моля'шеся, н^о и^ съ клятвою ё^крњпля'ше богата и^ бл~жена сътвори'ти и^ преведена, эT ѓ^ч~ескихъ закон#. и^ дрђга бы'ти и^ вещи требђю^щая е^мђ въꙁда'ти.
25
τοῦ δὲ νεανίου μηδαμῶς προσέρχοντος, προσκαλεσάμενος ὁ βασιλεὺς τὴν μητέρα παρῄνει τοῦ μειρακίου γενέσθαι σύμβουλον ἐπὶ σωτηρίᾳ.
25
н^о на сїя е^гда ю'ноша никакоже ё^клоня'шеся възва` цр~ь мт~рь и^ совњтоваше е'и да ю'ноши сътворитъ на сп~сенїе.
26
πολλὰ δὲ αὐτοῦ παραινέσαντος ἐπεδέξατο πείσειν τὸν υἱόν.
26
е^гда же мно'гими е^го словесы` бысть ё^молена. ѓ^бњща` совњтова'ти сн~ђ свое^мђ.
27
προσκύψασα δὲ αὐτῷ, χλευάσασα τὸν ὠμὸν τύραννον οὕτως ἔφησε τῇ πατρῴᾳ φωνῇ· υἱέ, ἐλέησόν με τὴν ἐν γαστρὶ περιενέγκασάν σε μῆνας ἐννέα καὶ θηλάσασάν σε ἔτη τρία καὶ ἐκθρέψασάν σε καὶ ἀγαγοῦσαν εἰς τὴν ἡλικίαν ταύτην καὶ τροφοφορήσασαν.
27
приклони'вшися е^мђ посмњяся жестокђ мђчи'телю” сице рече эTч~ескимъ гласомъ, сн~е поми'лђи мя носи'вшђю т^я въ чревњ џ~, мsць. и^ дои^вшђю т^я лњта г~, и^ въскорми'вшђю т^я и^ приведшђю въ во'зрастъ се'и.
28
ἀξιῶσε, τέκνον, ἀναβλέψαντα εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ τὰ ἐν αὐτοῖς πάντα ἰδόντα, γνῶναι ὅτι ἐξ οὐκ ὄντων ἐποίησεν αὐτὰ ὁ Θεὸς καὶ τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος οὕτως γεγένηται.
28
молю' тя ча'до да зри'ши на' нб~о и^ зе'млю, и^ на вся` ја%же в нихъ сђть, и^ ё^раꙁђмњ'еши ја%ко эT не сђщихъ сътвори` сїя б~ъ, и^ чл~чь роD та'коже бы'ти.
29
μὴ φοβηθῇς τὸν δήμιον τοῦτον, ἀλλὰ τῶν ἀδελφῶν ἄξιος γενόμενος, ἐπίδεξαι τὸν θάνατον, ἵνα ἐν τῷ ἐλέει σὺν τοῖς ἀδελφοῖς σου κομίσωμαί σε.
29
не ё^бо'ися плоторастерꙁа'теля сего, н^о досᲄо'и^нъ бывъ бра'тїи твоей въспрїими` смр~ть. да въ млsти съ бра'тїею твое'ю въспрїимђ т^я.
30
ἔτι δὲ ταύτης καταλεγούσης ὁ νεανίας εἶπε· τίνα μένετε; οὐχ ὑπακούω τοῦ προστάγματος τοῦ βασιλέως, τοῦ δὲ προστάγματος ἀκούω τοῦ νόμου τοῦ δοθέντος τοῖς πατράσιν ἡμῶν διὰ Μωυσέως.
30
е^ще же сїя е'й гл~ющи, ю%ноша реq. кого потерпиᲄе не послђшаю повелњнїи цр~евыхᲆ. н^о повелњнїя зако'на слђшаю да'ннаго эTц~емъ нашим#, мољ=сїѓмъ.
31
σὺ δὲ πάσης κακίας εὑρετὴς γενόμενος εἰς τοὺς ῾Εβραίους, οὐ μὴ διαφύγῃς τὰς χεῖρας τοῦ Θεοῦ.
31
тыy вся'коя ѕло'бы ѓ^брњта'тель бывый на і^ё^де'а, не ё^бњжи'ши рђкђ бж~їю.
32
ἡμεῖς γὰρ διὰ τὰς ἑαυτῶν ἁμαρτίας πάσχομεν.
32
Мы' бо ꙁа грњхи` наша сїя стражDемᲆ
33
εἰ δὲ χάριν ἐπιπλήξεως καὶ παιδείας ὁ ζῶν Κύριος ἡμῶν βραχέως ἐπώργισται, καὶ πάλιν καταλλαγήσεται τοῖς ἑαυτοῦ δούλοις.
33
а^ще же ради ја%ꙁве'нїя и^ наказа'нїя живы'и г~ь мало прогнњвася. н^о па'ки примњрится рабо'мъ свои^мъ
34
σὺ δέ, ὦ ἀνόσιε καὶ πάντων ἀνθρώπων μιαρώτατε, μὴ μάτην μετεωρίζου φρυαττόμενος ἀδήλοις ἐλπίσιν, ἐπὶ τοὺς δούλους αὐτοῦ ἐπαιρόμενος χεῖρα·
34
ты же ЭO непрпDбныи и^ всњхъ чл~къ сквернавњ'ишїи, не въздвиѕа'ися сђе^тно кичася т#щетнымъ ё^пова'нїемъ, на бнsыя ѓ'троки възнося рђкђ.
35
οὕπω γὰρ τὴν τοῦ Παντοκράτορος ἐπόπτου Θεοῦ, κρίσιν ἐκπέφευγας.
35
не ё^бо вседръжи'теля и^ всевидца б~а сђда и^ꙁбњглъ е^си.
36
οἱ μὲν γὰρ νῦν ἡμέτεροι ἀδελφοὶ βραχὺν ὑπενέγκαντες πόνον ἀεννάου ζωῆς ὑπὸ διαθήκην Θεοῦ πεπτώκασι· σὺ δὲ τῇ τοῦ Θεοῦ κρίσει δίκαια τὰ πρόστιμα τῆς ὑπερηφανίας ἀποίσῃ.
36
бра'тїя б^о моя мало нн~њ болњꙁни потръпњша по ꙁавњтђ бж~їю вњчнаго живота` полђчи'ша. ты же сђдомъ бж~їимъ пра'вымъ горды'ня твоея мђки въспрїимеши въꙁда'нїе.
37
ἐγὼ δὲ καθάπερ οἱ ἀδελφοί μου καὶ σῶμα καὶ ψυχὴν προδίδωμι περὶ τῶν πατρίων νόμων, ἐπικαλούμενος τὸν Θεὸν ἵλεων ταχὺ τῷ ἔθνει γενέσθαι καὶ σὲ μετὰ ἐτασμῶν καὶ μαστίγων ἐξομολογήσασθαι, διότι μόνος αὐτὸς Θεός ἐστιν,
37
аZ же ја%ко и^ бра'тїя моя дш~ђ и^ тњло мое предаю ꙁа эTч~ескїя ꙁако'ны, възыва'ющи б~а і^и^л~ю въско'рњ млsтива бы'ти. тебе же смђще'нїемъ и^ бие^нїемъ и^сповњда'ти, ꙁане е^ді'нъ то'кмо б~ъ е^сть.
38
ἐν ἐμοὶ δὲ καὶ τοῖς ἀδελφοῖς μου στῆναι τὴν τοῦ Παντοκράτορος ὀργὴν τὴν ἐπὶ τὸ σύμπαν ἡμῶν γένος δικαίως ἐπηγμένην.
38
на мнњ и^ братїи моеи престанетъ вседръжителя гнњвъ, нанесеныи праведно всемђ родђ на'шемђ”
39
ἔκθυμος δὲ γενόμενος ὁ βασιλεύς, τούτῳ παρὰ τοὺς ἄλλους χειρίστως ἀπήντησε πικρῶς φέρων ἐπὶ τῷ μυκτηρισμῷ.
39
Тогда` цр~ь раꙁъја^ри'ся ја%ростїю нань паче всњхъ горчае, нанесенаго ради посмњха горкаго.
40
καὶ οὗτος οὖν καθαρὸς τὸν βίον μετήλλαξε παντελῶς ἐπὶ τῷ Κυρίῳ πεποιθώς.
40
и^ се'и ё^бо чи'сто премњни'ся, по всемђ на г~а ё^пова'я.
41
ἐσχάτη δὲ τῶν υἱῶν ἡ μήτηρ ἐτελεύτησε.
41
послњди же сн~овъ и^ мт~и сконча'ся.
42
τὰ μὲν οὖν περὶ τοὺς σπλαγνισμούς καὶ τὰς ὑπερβαλλούσας αἰκίας ἐπὶ τοσοῦτον δεδηλώσθω.
42
тњмже ѓ^ жрътвахъ и^ ѓ^ находя'щиX ѕло'бахъ толи'ко и^звњстися”