¹

Τὸν μὲν πρῶτον λόγον ἐποιησάμην περὶ πάντων, ὦ Θεόφιλε, ὧν ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς ποιεῖν τε καὶ διδάσκειν,

¹

(Зач. 1) Пе́рвоє у́бо сло́во сотвори́х о всіх, о Фео́філе, я́же нача́т Ісу́с твори́ти же і учи́ти

²

ἄχρι ἧς ἡμέρας, ἐντειλάμενος τοῖς ἀποστόλοις διὰ πνεύματος ἁγίου οὓς ἐξελέξατο, ἀνελήφθη·

²

да́же до дне, в о́ньже, запові́дав апо́столом Ду́хом Святи́м, ї́хже ізбра́, вознесе́ся;

³

οἷς καὶ παρέστησεν ἑαυτὸν ζῶντα μετὰ τὸ παθεῖν αὐτὸν ἐν πολλοῖς τεκμηρίοις, δι’ ἡμερῶν τεσσαράκοντα ὀπτανόμενος αὐτοῖς, καὶ λέγων τὰ περὶ τῆς βασιλείας τοῦ θεοῦ.

³

пред ни́миже і поста́ви Себе́ жи́ва по страда́нії Своє́м во мно́зіх і́стинних зна́меніїх, де́ньми чети́редесятьми явля́яся їм і глаго́ля я́же о Ца́рствії Бо́жиї;

⁴

Καὶ συναλιζόμενος παρήγγειλεν αὐτοῖς ἀπὸ Ἱεροσολύμων μὴ χωρίζεσθαι, ἀλλὰ περιμένειν τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ πατρός, Ἣν ἠκούσατέ μου·

⁴

с ни́миже і яди́й повелі́ їм от Ієрусали́ма не отлуча́тися, но жда́ти обітова́нія О́тча, є́же сли́шасте от Мене́;

⁵

ὅτι Ἰωάννης μὲν ἐβάπτισεν ὕδατι, ὑμεῖς δὲ βαπτισθήσεσθε ἐν πνεύματι ἁγίῳ οὐ μετὰ πολλὰς ταύτας ἡμέρας.

⁵

я́ко Іоа́нн у́бо крести́л єсть водо́ю, ви же і́мате крести́тися Ду́хом Святи́м не по мно́зіх сих днех.

⁶

Οἱ μὲν οὖν συνελθόντες ἐπηρώτων αὐτὸν λέγοντες, Κύριε, εἰ ἐν τῷ χρόνῳ τούτῳ ἀποκαθιστάνεις τὴν βασιλείαν τῷ Ἰσραήλ;

⁶

Они́ же у́бо соше́дшеся вопроша́ху Єго́, глаго́люще: Го́споди, а́ще в лі́то сіє́ устроя́єши ца́рствіє Ізра́їлево?

⁷

Εἶπεν δὲ πρὸς αὐτούς, Οὐχ ὑμῶν ἐστιν γνῶναι χρόνους ἢ καιροὺς οὓς ὁ πατὴρ ἔθετο ἐν τῇ ἰδίᾳ ἐξουσίᾳ.

⁷

Рече́ же к ним: ність ва́ше разумі́ти времена́ і лі́та, я́же Оте́ць положи́ во Своє́й вла́сті;

⁸

Ἀλλὰ λήψεσθε δύναμιν, ἐπελθόντος τοῦ ἁγίου πνεύματος ἐφ’ ὑμᾶς· καὶ ἔσεσθέ μοι μάρτυρες ἔν τε Ἱερουσαλήμ, καὶ ἐν πάσῃ τῇ Ἰουδαίᾳ καὶ Σαμαρείᾳ, καὶ ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς.

⁸

но при́ймете си́лу, наше́дшу Свято́му Ду́ху на ви, і бу́дете Мі свиді́теліє во Ієрусали́мі же і во всей Іуде́ї і Самарі́ї і да́же до послі́дніх землі́.

⁹

Καὶ ταῦτα εἰπών, βλεπόντων αὐτῶν ἐπήρθη, καὶ νεφέλη ὑπέλαβεν αὐτὸν ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν.

⁹

І сія́ рек, зря́щим їм взя́тся, і о́блак под'я́т Єго́ от о́чію їх.

¹⁰

Καὶ ὡς ἀτενίζοντες ἦσαν εἰς τὸν οὐρανόν, πορευομένου αὐτοῦ, καὶ ἰδοὺ ἄνδρες δύο παρειστήκεισαν αὐτοῖς ἐν ἐσθῆτι λευκῇ,

¹⁰

І єгда́ взира́юще бя́ху на не́бо, іду́щу Єму́, і се му́жа два ста́ста пред ни́ми во оде́жді білі́,

¹¹

οἳ καὶ εἶπον, Ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε ἐμβλέποντες εἰς τὸν οὐρανόν; Οὗτος ὁ Ἰησοῦς, ὁ ἀναληφθεὶς ἀφ’ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανόν, οὕτως ἐλεύσεται ὃν τρόπον ἐθεάσασθε αὐτὸν πορευόμενον εἰς τὸν οὐρανόν.

¹¹

я́же і реко́ста: «Му́жіє галиле́йстії, что стоїте́ зря́ще на не́бо? Сей Ісу́с, вознеси́йся от вас на не́бо, та́кожде при́йдеть, і́мже о́бразом ви́дісте Єго́ іду́ща на не́бо».

¹²

Τότε ὑπέστρεψαν εἰς Ἱερουσαλὴμ ἀπὸ ὄρους τοῦ καλουμένου Ἐλαιῶνος, ὅ ἐστιν ἐγγὺς Ἱερουσαλήμ, σαββάτου ἔχον ὁδόν.

¹²

(Зач. 2) Тогда́ возврати́шася во Ієрусали́м от гори́ нарица́ємия Єлео́н, я́же єсть близ Ієрусали́ма, субо́ти іму́щия путь.

¹³

Καὶ ὅτε εἰσῆλθον, ἀνέβησαν εἰς τὸ ὑπερῷον οὗ ἦσαν καταμένοντες, ὅ τε Πέτρος καὶ Ἰάκωβος καὶ Ἰωάννης καὶ Ἀνδρέας, Φίλιππος καὶ Θωμᾶς, Βαρθολομαῖος καὶ Ματθαῖος, Ἰάκωβος Ἀλφαίου καὶ Σίμων ὁ Ζηλωτής, καὶ Ἰούδας Ἰακώβου.

¹³

І єгда́ внидо́ша, взидо́ша на го́рницю, іді́же бя́ху пребива́юще, Петр же і Іа́ков, і Іоа́нн і Андре́й, Фили́пп і Фома́, Варфоломе́й і Матфе́й, Іа́ков Алфе́йов, і Си́мон Зило́т, і Іу́да Іа́ковль;

¹⁴

Οὗτοι πάντες ἦσαν προσκαρτεροῦντες ὁμοθυμαδὸν τῇ προσευχῇ καὶ τῇ δεήσει, σὺν γυναιξὶν καὶ Μαρίᾳ τῇ μητρὶ τοῦ Ἰησοῦ, καὶ σὺν τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ.

¹⁴

сі́ї всі бя́ху терп'я́ще єдиноду́шно в моли́тві і моле́нії, с жена́ми і Марі́єю, Ма́терію Ісу́совою, і с бра́тією Єго́.

¹⁵

Καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις ἀναστὰς Πέτρος ἐν μέσῳ τῶν μαθητῶν εἶπεν- ἦν τε ὄχλος ὀνομάτων ἐπὶ τὸ αὐτὸ ὡς ἑκατὸν εἴκοσι-

¹⁵

І во дні ти́я воста́в Петр посреді́ учени́к, рече́,

¹⁶

Ἄνδρες ἀδελφοί, ἔδει πληρωθῆναι τὴν γραφὴν ταύτην, ἣν προεῖπεν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον διὰ στόματος Δαυὶδ περὶ Ἰούδα, τοῦ γενομένου ὁδηγοῦ τοῖς συλλαβοῦσιν τὸν Ἰησοῦν.

¹⁶

бі же іме́н наро́да вку́пі я́ко сто і два́десять: «Му́жіє бра́тіє, подоба́ше сконча́тися Писа́нію сему́, є́же предрече́ Дух Святи́й усти́ Дави́довими о Іу́ді, би́вшем вожді́ є́мшим Ісу́са;

¹⁷

Ὅτι κατηριθμημένος ἦν σὺν ἡμῖν, καὶ ἔλαχεν τὸν κλῆρον τῆς διακονίας ταύτης-

¹⁷

я́ко причте́н бі с на́ми і прия́л бя́ше жре́бій слу́жби сея́;

¹⁸

Οὗτος μὲν οὖν ἐκτήσατο χωρίον ἐκ μισθοῦ τῆς ἀδικίας, καὶ πρηνὴς γενόμενος ἐλάκησεν μέσος, καὶ ἐξεχύθη πάντα τὰ σπλάγχνα αὐτοῦ.

¹⁸

сей у́бо стяжа́ село́ от мзди непра́ведния, і ниць бив просі́деся посреді́, і ізлія́ся вся утро́ба єго́;

¹⁹

Καὶ γνωστὸν ἐγένετο πᾶσιν τοῖς κατοικοῦσιν Ἱερουσαλήμ, ὥστε κληθῆναι τὸ χωρίον ἐκεῖνο τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ αὐτῶν Ἀκελδαμά, τοῦτ’ ἔστιν, χωρίον αἵματος-

¹⁹

і разу́мно бисть всім живу́щим во Ієрусали́мі, я́ко нарещи́ся селу́ тому́ свої́м їх язи́ком «Акелдама́», є́же єсть «Село́ кро́ве»;

²⁰

Γέγραπται γὰρ ἐν βίβλῳ Ψαλμῶν, Γενηθήτω ἡ ἔπαυλις αὐτοῦ ἔρημος, καὶ μὴ ἔστω ὁ κατοικῶν ἐν αὐτῇ· καί, Τὴν ἐπισκοπὴν αὐτοῦ λάβοι ἕτερος.

²⁰

пи́шеться бо в кни́зі Псало́мстій: «Да бу́деть двор єго́ пуст, і да не бу́деть живу́щаго в нем, і єпи́скопство єго́ да при́йметь ін»;

²¹

Δεῖ οὖν τῶν συνελθόντων ἡμῖν ἀνδρῶν ἐν παντὶ χρόνῳ ἐν ᾧ εἰσῆλθεν καὶ ἐξῆλθεν ἐφ’ ἡμᾶς ὁ κύριος Ἰησοῦς,

²¹

подоба́єть у́бо от сходи́вшихся с на́ми муже́й во вся́ко лі́то, в не́же вни́де і ізи́де в нас Госпо́дь Ісу́с,

²²

ἀρξάμενος ἀπὸ τοῦ βαπτίσματος Ἰωάννου, ἕως τῆς ἡμέρας ἧς ἀνελήφθη ἀφ’ ἡμῶν, μάρτυρα τῆς ἀναστάσεως αὐτοῦ γενέσθαι σὺν ἡμῖν ἕνα τούτων.

²²

наче́н от креще́нія Іоа́ннова да́же до дне, в о́ньже вознесе́ся (на не́бо) от нас, свиді́телю воскресе́нія Єго́ би́ти с на́ми єди́ному от сих».

²³

Καὶ ἔστησαν δύο, Ἰωσὴφ τὸν καλούμενον Βαρσαβᾶν, ὃς ἐπεκλήθη Ἰοῦστος, καὶ Ματθίαν.

²³

І поста́виша два, Іо́сифа, нарица́ємаго Варса́ву, і́же нарече́н бисть Іу́ст, і Матфі́я,

²⁴

Καὶ προσευξάμενοι εἶπον, Σὺ κύριε καρδιογνῶστα πάντων, ἀνάδειξον ὃν ἐξελέξω, ἐκ τούτων τῶν δύο ἕνα

²⁴

і помоли́вшеся рі́ша: «Ти, Го́споди, Сердцеві́дче всіх, покажи́, єго́же ізбра́л єси́ от сею́ двою́ єди́наго,

²⁵

λαβεῖν τὸν κλῆρον τῆς διακονίας ταύτης καὶ ἀποστολῆς, ἐξ ἧς παρέβη Ἰούδας, πορευθῆναι εἰς τὸν τόπον τὸν ἴδιον.

²⁵

прия́ти жре́бій служе́нія сего́ і апо́стольства, із него́же іспаде́ Іу́да, іти́ в мі́сто своє́».

²⁶

Καὶ ἔδωκαν κλήρους αὐτῶν, καὶ ἔπεσεν ὁ κλῆρος ἐπὶ Ματθίαν, καὶ συγκατεψηφίσθη μετὰ τῶν ἕνδεκα ἀποστόλων.

²⁶

І да́ша жре́бія ї́ма, і паде́ жре́бій на Матфі́я, і причте́н бисть ко єдинона́десяти апо́столом.