Звичайний друк Виконується верстка сторінок…
Папір A4, книжкова орієнтація, поля «Немає», без колонтитулів, масштаб 100%. Сторінки йдуть підряд. Для двостороннього друку виберіть переворот по довгому краю.
1
ΕΝ τῷ ἔτει τῷ δευτέρῳ τῆς βασιλείας Ναβουχοδονόσορ ἐνυπνιάσθη Ναβουχοδονόσορ ἐνύπνιον, καὶ ἐξέστη τὸ πνεῦμα αὐτοῦ, καὶ ὁ ὕπνος αὐτοῦ ἐγένετο ἀπ' αὐτοῦ.
1
Видњнїе, д~” Въ ѓ^смоена'десяте лњто навходоносо'ръ цр~ь сътвори тњло зла'то, высота е^го ћE ла'кт#, а^ широта` е^го, ѕ~ ла'ктъ. и^ посᲄави е& на поли деи^раMстњ въ странњ` вављ=лон#стњ”
2
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς καλέσαι τοὺς ἐπαοιδοὺς καὶ τοὺς μάγους καὶ τοὺς φαρμακοὺς καὶ τοὺς Χαλδαίους τοῦ ἀναγγεῖλαι τῷ βασιλεῖ τὰ ἐνύπνια αὐτοῦ, καὶ ἦλθαν καὶ ἔστησαν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως.
2
И@ посла` навходоносо'ръ цр~ь събра'ти вс^я љ^па'ти, и^ вое^воды, и^ мњсᲄныя кня'ѕя, и^ влDки, и^ мђчи'теля, и^ сђщихъ наD вла'стьми, и^ вс^я кн~ѕя стран#скыя, прїити на ѓ^бновленїе кђми'рђ и^же поста'ви навходоносоръ цр~ь”
3
καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ βασιλεύς· ἠνυπνιάσθην, καὶ ἐξέστη τὸ πνεῦμά μου τοῦ γνῶναι τὸ ἐνύπνιον.
3
И$ събра'шася мᲇстнїи кн~ѕи, и^ љ^па'ты, и^ вое^воды, и^ влDки, и^ мђчителе вели'цїи и^же наD вла'стьми, и^ вс^и кня'ѕи стран#стїи, прїити на ѓ^бновленїе тњла и^же посᲄа'ви навходоносоръ цр~ь. и^ ста'ша преD тњ'ломᲆ е^же постави навходоносор# цр~ь.
4
καὶ ἐλάλησαν οἰ Χαλδαῖοι τῷ βασιλεῖ συριστί· βασιλεῦ, εἰς τοὺς αἰῶνας ζῆθι· σὺ εἰπὸν τὸ ἐνύπνιον τοῖς παισί σου, καὶ τὴν σύγκρισιν ἀναγγελοῦμεν.
4
и^ проповњдникъ вопїаше крњпокᲆ, ваM ся гл~етъ ја^зы'цы, лю'дїе, колњ'на, пле'мена,
5
ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς τοῖς Χαλδαίοις· ὁ λόγος ἀπ' ἐμοῦ ἀπέστη· ἐὰν μὴ γνωρίσητέ μοι τὸ ἐνύπνιον καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ, εἰς ἀπώλειαν ἔσεσθε, καὶ οἱ οἶκοι ὑμῶν διαρπαγήσονται·
5
вон#же часъ и^л^и го'дъ ё^слы'шите гла'сᲆ трђбы, свирњлиn же и^ гђсленъ, пипе'лы и^ пњсньница сам#бикїи^н# же, и^ прегђдничь и^ съгла'сныхъ, и^ всего ро'да мђсикїи^на, па'дающе покланя'итеся тњлђ зла'томђ е^же поста'ви навходоносо'ръ цр~ь.
6
ἐὰν δὲ τὸ ἐνύπνιον καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ γνωρίσητέ μοι, δόματα καὶ δωρεὰς καὶ τιμὴν πολλὴν λήψεσθε παρ' ἐμοῦ· πλὴν τὸ ἐνύπνιον καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ ἀπαγγείλατέ μοι.
6
і^ и^же не паD покло'нится, в то'и ча'съ въверженъ бђдетъ в пе'щъ ѓ^гнемᲆ паля'щђ”
7
ἀπεκρίθησαν δεύτερον καὶ εἶπαν· ὁ βασιλεὺς εἰπάτω τὸ ἐνύπνιον τοῖς παισὶν αὐτοῦ, καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ ἀναγγελοῦμεν.
7
И$ бы'сть е^гда` ё^слы'шаша людїе гласъ трђбенъ, свирњлиn же и^ гђсленъ, сам#бикїи^н# же и^ прегDђничь, и^ съгла'сныхъ, и^ всего ро'да мђсикїина, падающе вс^и лю'дїе, пле'мена, ја^ꙁы'цы покланя'хђся тᲇлђ ꙁла'томђ е^же поста'ви навходоносоръ цр~ь”
8
καὶ ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς καὶ εἶπεν· ἐπ' ἀληθείας οἶδα ἐγὼ ὅτι καιρὸν ὑμεῖς ἐξαγοράζετε, καθότι εἴδετε ὅτι ἀπέστη ἀπ' ἐμοῦ τὸ ρῆμα.
8
Тогда` пристђпи'ша мђжи халде'исᲄи и^ насочи'ша на і^ё^дея.
9
ἐὰν οὖν τὸ ἐνύπνιον μὴ ἀναγγείλητέ μοι, οἶδα ὅτι ρῆμα ψευδὲς καὶ διεφθαρμένον συνέθεσθε εἰπεῖν ἐνώπιόν μου, ἕως οὗ ὁ καιρὸς παρέλθῃ· τὸ ἐνύπνιόν μου εἴπατέ μοι, καὶ γνώσομαι ὅτι τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ ἀναγγελεῖτέ μοι.
9
и^ эTвњща'вше рњша, цр~ю навходоносо'ре. цр~ю въ вњки живи.
10
ἀπεκρίθησαν οἱ Χαλδαῖοι ἐνώπιον τοῦ βασιλέως καὶ λέγουσιν· οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος ἐπὶ τῆς ξηρᾶς, ὅστις τὸ ρῆμα τοῦ βασιλέως δυνήσεται γνωρίσαι, καθότι πᾶς βασιλεὺς μέγας καὶ ἄρχων ρῆμα τοιοῦτον οὐκ ἐπερωτᾷ ἐπαοιδόν, μάγον καὶ Χαλδαῖον·
10
т^ы цр~ю заповњ'да за'повњдь, ве'сь чл~къ и^же а^ще ё^слы'шитъ гла'сᲆ трђбы, пища'лїи же и^ гђслїи, цњвни'ца же и^ прегђдница, и^ пи'скъ, и^ всего ро'да мђсикїина, да падеT
11
ὅτι ὁ λόγος, ὃν ὁ βασιλεὺς ἐπερωτᾷ, βαρύς, καὶ ἕτερος οὐκ ἔστιν, ὃς ἀναγγελεῖ αὐτὸν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως, ἀλλ' οἱ θεοί, ὧν οὐκ ἔστιν ἡ κατοικία μετὰ πάσης σαρκός.
11
и^ поклониTся тњлђ зла'томђ. а^ще ли же н^и, да въвръженъ бђдетъ в# пещъ ѓ^гне'мъ горя'щђ”
12
τότε ὁ βασιλεὺς ἐν θυμῷ καὶ ὀργῇ εἶπεν ἀπολέσαι πάντας τοὺς σοφοὺς Βαβυλῶνος·
12
Сђть ё^бо мђжи і^ё^де'и, и%хже поста'ви наD дњлы ꙁемля вављ=лон#скы, седра'хъ, миса'хъ, и^ а^веDнаго. мђжи тїи не послђшаша за'повњди твое'я цр~ю, и^ бого'мъ твоиM не слђж'атъ, и^ тњлђ зла'томђ е^же поста'ви, не покланя'юTся”
13
καὶ τὸ δόγμα ἐξῆλθε, καὶ οἱ σοφοὶ ἀπεκτέννοντο, καὶ ἐζήτησαν Δανιὴλ καὶ τοὺς φίλους αὐτοῦ ἀνελεῖν.
13
Тогда` навходоносоръ ја%ростїю и^ гнњвомъ реq привести, седра'ха, миса'ха, и^ а^веDнаго. и^ мђжи тїи приведени бы'ша преD цр~я.
14
τότε Δανιὴλ ἀπεκρίθη βουλὴν καὶ γνώμην τῷ ᾿Αριὼχ τῷ ἀρχιμαγείρῳ τοῦ βασιλέως, ὃς ἐξῆλθεν ἀναιρεῖν τοὺς σοφοὺς Βαβυλῶνος·
14
эTвњща'в же навходоносо'рᲆ, и^ рече и^мъ, а^ще вои%сᲄиннђ, седраX, мисах#, и^ а^веDнаго, богоM мои^мъ не слђжите. и^ тњлђ зла'томђ е^же поста'виX не покланя'етеся.
15
ἄρχων τοῦ βασιλέως, περὶ τίνος ἐξῆλθεν ἡ γνώμη ἡ ἀναιδὴς ἐκ προσώπου τοῦ βασιλέως; ἐγνώρισε δὲ ὁ ᾿Αριὼχ τὸ ρῆμα τῷ Δανιήλ.
15
нн~њ ё^бо а%ще е^сте готови, да ја%ко ё^слы'шите гла'сᲆ трђбы, пищалїи же и^ гђслїи, цњвница же и^ прегђдница, и^ пи'скъ и^ всего ро'да мђсикїина, паDше покланя'итеся тњлђ е^же сътворихъ. и^ а^ще л^и не покло'нитеся, в тои го'дъ въвръжени бђдете в# пещъ ѓ^гнемъ горя'щю. и^ кт^о е^сть б~ъ, и^же и^ꙁмеT вы эT рђкђ мое'ю.
16
καὶ Δανιὴλ εἰσῆλθε καὶ ἠξίωσε τὸν βασιλέα, ὅπως χρόνον δῷ αὐτῷ, καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ ἀναγγείλῃ τῷ βασιλεῖ.
16
и^ эTвᲇщаша, седраX миса'хъ, и^ а^веDнаго. гл~юще цр~ю навходоносорђ. не требђ'емъ м^ы ѓ^ гл~њ семъ эTвњщати тебњ`.
17
καὶ εἰσῆλθε Δανιὴλ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ καὶ τῷ ᾿Ανανίᾳ καὶ τῷ Μισαὴλ καὶ τῷ ᾿Αζαρίᾳ τοῖς φίλοις αὐτοῦ τὸ ρῆμα ἐγνώρισε·
17
е^сть б^о б~ъ нашъ на' нб~сехъ е^мђже м^ы слђжиM, си'ленъ и^ꙁя'ти н^ы эT пе'щи ѓ^гнемъ горя'щая, и^ эT рђкђ твое'ю и^ꙁбавити н^ы цр~ю.
18
καὶ οἰκτιρμοὺς ἐζήτουν παρὰ τοῦ Θεοῦ τοῦ οὐρανοῦ ὑπὲρ τοῦ μυστηρίου τούτου, ὅπως ἂν μὴ ἀπόλωνται Δανιὴλ καὶ οἱ φίλοι αὐτοῦ μετὰ τῶν ἐπιλοίπων σοφῶν Βαβυλῶνος.
18
а^ще ли н^и, вњсᲄо да т^и е^сть цр~ю, ја%ко бого'мъ твои^мъ не слђжимъ, и^ тњлђ зла'томђ е^же поста'ви не кланя'емся”
19
τότε τῷ Δανιὴλ ἐν ὁράματι τῆς νυκτὸς τὸ μυστήριον ἀπεκαλύφθη· καὶ εὐλόγησε τὸν Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ Δανιὴλ
19
Тогда` навходоносо'ръ и^сполни'ся ја%рости, и^ ꙁрак# лица е^го ѓ^пђснᲇ на седра'ха, миса'ха и^ а^веDнаго. и^ рече раждежете пе'щъ сеDмижды сеDмицею, дон#деже до концA раждежеTся.
20
καὶ εἶπεν· εἴη τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ εὐλογημένον ἀπὸ τοῦ αἰῶνος καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος, ὅτι ἡ σοφία καὶ ἡ σύνεσις αὐτοῦ ἐστι·
20
и^ мђжеM крњпостїю реq, ѓ^кова'вше седра'ха, миса'ха, и^ а^веDнаго въврещи в пе'щъ ѓ^гнемъ горя'щђ”
21
καὶ αὐτὸς ἀλλοιοῖ καιροὺς καὶ χρόνους, καθιστᾷ βασιλεῖς καὶ μεθιστᾷ, διδοὺς σοφίαν τοῖς σοφοῖς καὶ φρόνησιν τοῖς εἰδόσι σύνεσιν·
21
Тогда` мђжи тїи ѓ^ковав#ше я& съ гащ#ми и^хъ, и^ клобђки, и^ съ насте'гнъвами, и^ съ ѓ^дњнїами и^хъ, въвръгоша я& посредњ пе'щи ѓ^гня` горя'ща.
22
αὐτὸς ἀποκαλύπτει βαθέα καὶ ἀπόκρυφα, γινώσκων τὰ ἐν τῷ σκότει, καὶ τὸ φῶς μετ' αὐτοῦ ἐστι·
22
понеже гл~ъ цр~ь премо'же. и^ пе'щъ раждежена бы'сть и^ꙁли'ха” И$ мђжа т^ы насоч#шая на седра'ха, миса'ха, и^ а^веDнаго и^ждеже и^хъ пла'мень ѓ^гненыи ѓ%крsтъ”
23
σοί, ὁ Θεὸς τῶν πατέρων μου, ἐξομολογοῦμαι καὶ αἰνῶ, ὅτι σοφίαν καὶ δύναμιν δέδωκάς μοι καὶ νῦν ἐγνώρισάς μοι ἃ ἠξιώσαμεν παρὰ σοῦ καὶ τὸ ὅραμα τοῦ βασιλέως ἐγνώρισάς μοι.
23
И$ мђжи трїе тїи, седра'хъ, миса'хъ, и^ а^веDнаго, падоша посредњ пещи ѓ^гнем# горящая ѓ^кова'ни”
24
καὶ ἦλθε Δανιὴλ πρὸς ᾿Αριώχ, ὃν κατέστησεν ὁ βασιλεὺς ἀπολέσαι τοὺς σοφοὺς Βαβυλῶνος, καὶ εἶπεν αὐτῷ· τοὺς σοφοὺς Βαβυλῶνος μὴ ἀπολέσῃς, εἰσάγαγε δέ με ἐνώπιον τοῦ βασιλέως, καὶ τὴν σύγκρισιν τῷ βασιλεῖ ἀναγγελῶ.
24
И$ хождахђ посредњ пла'мене пою'ще б~а, и^ блsвяще г~а.
25
τότε ᾿Αριὼχ ἐν σπουδῇ εἰσήγαγε τὸν Δανιὴλ ἐνώπιον τοῦ βασιλέως καὶ εἶπεν αὐτῷ· εὕρηκα ἄνδρα ἐκ τῶν υἱῶν τῆς αἰχμαλωσίας τῆς ᾿Ιουδαίας, ὅστις τὸ σύγκριμα τῷ βασιλεῖ ἀναγγελεῖ.
25
и^ с ни'ми ставъ а^за'рїя помоли'ся си'це, и^ эTвръꙁъ ё^ста своя` посредњ ѓ^гня`, и^ рече”
26
καὶ ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς καὶ εἶπε τῷ Δανιήλ, οὗ τὸ ὄνομα Βαλτάσαρ· εἰ δύνασαί μοι ἀναγγεῖλαι τὸ ἐνύπνιον, ὃ εἶδον, καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ;
26
Блsвенъ е^си г~и б~е эTц~ь на'шихъ, и^ хвално и^ просла'влено и^мя твое въ вᲇкы.
27
καὶ ἀπεκρίθη Δανιὴλ ἐνώπιον τοῦ βασιλέως καὶ εἶπε· τὸ μυστήριον, ὃ ὁ βασιλεὺς ἐπερωτᾷ, οὐκ ἔστι σοφῶν, μάγων, ἐπαοιδῶν, γαζαρηνῶν ἀναγγεῖλαι τῷ βαασιλεῖ,
27
ја%ко праведенъ е^си ѓ^ всяческихъ ја^же сътвори наM, и^ вс^я дњла твоя` и%стин#на, и^ прави пђтїе твои`. и^ вс^и сђди ᲄвои` и%стин#ни,
28
ἀλλ' ἤ ἐστι Θεὸς ἐν οὐρανῷ ἀποκαλύπτων μυστήρια καὶ ἐγνώρισε τῷ βασιλεῖ Ναβουχοδονόσορ ἃ δεῖ γενέσθαι ἐπ' ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν. τὸ ἐνύπνιόν σου καὶ αἱ ὁράσεις τῆς κεφαλῆς σου ἐπὶ τῆς κοίτης σου, τοῦτό ἐστι.
28
и^ сђд#бы и^стин#ны сътворилъ е^си, по всемъ ја%же наведе на' ны, и^ на гра'дъ ст~ыи эTц~ь на'шихъ і^ерлsи'мъ. ја^ко и^стин#ною и^ сђдомъ наведе сїя вс^я на' ны, грњхъ ради на'шихъ.
29
σύ, βασιλεῦ, οἱ διαλογισμοί σου ἐπὶ τῆς κοίτης σου ἀνέβησαν τί δεῖ γενέσθαι μετὰ ταῦτα, καὶ ὁ ἀποκαλύπτων μυστήρια ἐγνώρισέ σοι ἃ δεῖ γενέσθαι.
29
ја^ко съгрњшихомъ и^ беꙁаконовахомъ эTстђпити эT тебе, и^ и^ прегрњшихомъ ѓ^ всемъ,
30
καὶ ἐμοὶ δὲ οὐκ ἐν σοφίᾳ τῇ οὔσῃ ἐν ἐμοὶ παρὰ πάντας τοὺς ζῶντας τὸ μυστήριον τοῦτο ἀπεκαλύφθη, ἀλλ' ἕνεκεν τοῦ τὴν σύγκρισιν τῷ βασιλεῖ γνωρίσαι, ἵνα τοὺς διαλογισμοὺς τῆς καρδίας σου γνῷς.
30
и^ ꙁа'повњдїи твои^хъ не послђшахомъ. н^и съблюдохомъ, н^и сътворихоM ја^коже заповњ'да намъ, да бл~го намъ бђдетъ.
31
σύ, βασιλεῦ, ἐθεώρεις, καὶ ἰδοὺ εἰκὼν μία, μεγάλη ἡ εἰκὼν ἐκείνη, καὶ ἡ πρόσοψις αὐτῆς ὑπερφερής, ἑστῶσα πρὸ προσώπου σου, καὶ ἡ ὅρασις αὐτῆς φοβερά·
31
и^ вс^е е^ли'ко сътвори на'мъ” и^ вс^е е^ли'ко наведе на' ны, вои%стин#о сђдъ сътвори.
32
εἰκών, ἧς ἡ κεφαλὴ χρυσίου χρηστοῦ, αἱ χεῖρες καὶ τὸ στῆθος καὶ οἱ βραχίονες αὐτῆς ἀργυροῖ, ἡ κοιλία καὶ οἱ μηροὶ χαλκοῖ,
32
и^ преда'сть н^ы въ рђцњ врагъ беꙁаконенъ, ме'рзокъ престђпникъ, и^ цр~ю неправеDнђ и^ лђкавнњ'ишђ паче всея` ꙁемля.
33
αἱ κνῆμαι σιδηραῖ, οἱ πόδες μέρος τι σιδηροῦν καὶ μέρος τι ὀστράκινον.
33
и^ нн~њ нњсть на'мъ эTвръсти ё^стъ, стђдђ и^ поношенїю бы'ша рабомъ тв#оиM, и^ чтђщимъ т^я”
34
ἐθεώρεις ἕως οὗ ἐτμήθη λίθος ἐξ ὄρους ἄνευ χειρῶν καὶ ἐπάταξε τὴν εἰκόνα ἐπὶ τοὺς πόδας τοὺς σιδηροῦς καὶ ὀστρακίνους καὶ ἐλέπτυνεν αὐτοὺς εἰς τέλος.
34
Не преда'и же наs до кон#ца и^мени твое^го ра'ди, и^ не раꙁдрђши завᲇта твое^го,
35
τότε ἐλεπτύνθησαν εἰς ἅπαξ τὸ ὄστρακον, ὁ σίδηρος, ὁ χαλκός, ὁ ἄργυρος, ὁ χρυσός, καὶ ἐγένετο ὡσεὶ κονιορτὸς ἀπὸ ἅλωνος θερινῆς· καὶ ἐξῇρεν αὐτὰ τὸ πλῆθος τοῦ πνεύματος, καὶ τόπος οὐχ εὑρέθη αὐτοῖς· καὶ ὁ λίθος ὁ πατάξας τὴν εἰκόνα ἐγενήθη ὄρος μέγα καὶ ἐπλήρωσε πᾶσαν τὴν γῆν.
35
и^ не ѓ^ста'ви млsти твое'а эT на'съ. а^враа'ма раd возлю'бленаго эT тебе, и^ ꙁа і^саа'ка раба` твое^го, и^ і^ил~я ст~аго твое^го.
36
τοῦτό ἐστι τὸ ἐνύπνιον καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ ἐροῦμεν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως.
36
и%мже гл~а ё^мно'жити сњмя и^хъ, ја%ко ѕвњзды нбsныя, и^ ја%ко пњсокъ въскра'и моря.
37
σύ, βασιλεῦ, βασιλεὺς βασιλέων, ᾧ ὁ Θεὸς τοῦ οὐρανοῦ βασιλείαν ἰσχυρὰν καὶ κραταιὰν καὶ ἔντιμον ἔδωκεν,
37
ја%ко влады'ко ё^малихомся паче всњхᲆ ја^зыкъ. і^ е^смы смирени по все'и ꙁемли дне'сь, грњхᲆ ради нашихъ.
38
ἐν παντὶ τόπῳ, ὅπου κατοικοῦσιν οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων, θηρία τε ἁγροῦ καὶ πετεινὰ οὐρανοῦ καὶ ἰχθύας τῆς θαλάσσης ἔδωκεν ἐν τῇ χειρί σου καὶ κατέστησέ σε κύριον πάντων, σὺ εἶ ἡ κεφαλὴ ἡ χρυσῆ.
38
и^ нњсть въ время с^е кня'ѕя н^и пророка н^и во'жда, н^и всесъж#женїя, н^и жрътвы, н^и приношенїя, н^и кади'ла, н^и мњста пожрњти преD тобою,
39
καὶ ὀπίσω σου ἀναστήσεται βασιλεία ἑτέρα ἥττων σου καὶ βασιλεία τρίτη, ἥτις ἐστὶν ὁ χαλκός, ἣ κυριεύσει πάσης τῆς γῆς.
39
і^ и^ꙁъѓ^брњсти млsть. н^о дш~ею съкрђшен#ною, и^ дх~омъ смирен#ном# да прїя'ты бђдеM,
40
καὶ βασιλεία τετάρτη, ἥτις ἔσται ἰσχυρὰ ὡς σίδηρος· ὃν τρόπον ὁ σίδηρος λεπτύνει καὶ δαμάζει πάντα, οὕτως πάντα λεπτυνεῖ καὶ δαμάσει.
40
ја%ко въ всесож#женїихъ ѓ%вниX и^ юн#чиX, и^ ја^ко въ т#махъ а%гнецъ тђченъ. та'ко да бђдетъ жрътва на'ша преD тобо'ю дне'сь, и^ сконча'емся по ᲄебњ`, ја^ко нњсть стђда ё^пова'ющимъ на' тя.
41
καὶ ὅτι εἶδες τοὺς πόδας καὶ τοὺς δακτύλους μέρος μέν τι ὀστράκινον μέρος δέ τι σιδηροῦν, βασιλεία διῃρημένη ἔσται, καὶ ἀπὸ τῆς ρίζης τῆς σιδηρᾶς ἔσται ἐν αὐτῇ, ὃν τρόπον εἶδες τὸν σίδηρον ἀναμεμειγμένον τῷ ὀστράκῳ·
41
и^ нн~њ въ слњдъ тебе и%демъ всњмъ срDцемъ, и^ бои'м#ся тебе`. і^ и'щемъ лица` твое^го,
42
καὶ οἱ δάκτυλοι τῶν ποδῶν μέρος μέν τι σιδηροῦν μέρος δέ τι ὀστράκινον, μέρος τι τῆς βασιλείας ἔσται ἰσχυρὸν καὶ ἀπ' αὐτῆς ἔσται συντριβόμενον.
42
не посрами наs. н^о сътвори с на'ми по смотренїю твое^мђ, и^ по мно'жествђ млsти твое'я.
43
ὅτι εἶδες τὸν σίδηρον ἀναμεμειγμένον τῷ ὀστράκῳ, συμμειγεῖς ἔσονται ἐν σπέρματι ἀνθρώπων καὶ οὐκ ἔσονται προσκολλώμενοι οὗτος μετὰ τούτου, καθὼς ὁ σίδηρος οὐκ ἀναμείγνυται μετὰ τοῦ ὀστράκου.
43
і^ и^зми н^ы по чюдесеM твоиM, и^ да'ждь сла'вђ и^мени твое^мђ г~и.
44
καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις τῶν βασιλέων ἐκείνων ἀναστήσει ὁ Θεὸς τοῦ οὐρανοῦ βασιλείαν, ἥτις εἰς τοὺς αἰῶνας οὐ διαφθαρήσεται, καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ λαῷ ἑτέρῳ οὐχ ὑπολειφθήσεται· λεπτυνεῖ καὶ λικμήσει πάσας τὰς βασιλείας, καὶ αὐτὴ ἀναστήσεται εἰς τοὺς αἰῶνας.
44
и^ да срамяTся вс^и ја^вля'ющеи рабо'мъ твои^мъ зла'я. и^ постыдя'тся эT вся'коя си'лы, и^ крњпости и^хъ да сᲆкрђшатся.
45
ὃν τρόπον εἶδες ὅτι ἀπὸ ὄρους ἐτμήθη λίθος ἄνευ χειρῶν καὶ ἐλέπτυνε τὸ ὄστρακον, τὸν σίδηρον, τὸν χαλκόν, τὸν ἄργυρον, τὸν χρυσόν, ὁ Θεὸς ὁ μέγας ἐγνώρισε τῷ βασιλεῖ ἃ δεῖ γενέσθαι μετὰ ταῦτα, καὶ ἀληθινὸν τὸ ἐνύπνιον, καὶ πιστὴ ἡ σύγκρισις αὐτοῦ.
45
и^ разђмњ'ютъ ја%ко т^ы е^си г~ь б~ъ е^ді'нъ, и^ сла'венъ по все'и в#селен#нњи”
46
τότε ὁ βασιλεὺς Ναβουχοδονόσορ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον καὶ τῷ Δανιὴλ προσεκύνησε καὶ μαναὰ καὶ εὐωδίας εἶπε σπεῖσαι αὐτῷ.
46
И$ не преста'ша въмњта'юще я& слђги цр~евы, ж#гђще пеu нафџою и^ смоло'ю, і^ и^ꙁгрњбъми и^ ло'зїемъ.
47
καὶ ἀποκριθεὶς ὁ βασιλεὺς εἶπε τῷ Δανιήλ· ἐπ' ἀληθείας ὁ Θεὸς ὑμῶν αὐτός ἐστι Θεὸς θεῶν καὶ κύριος τῶν βασιλέων καὶ ἀποκαλύπτων μυστήρια, ὅτι ἠδυνήθης ἀποκαλύψαι τὸ μυστήριον τοῦτο.
47
и^ распала'шеся пла'мень наD пещїю, на м~џ ла'ктъ.
48
καὶ ἐμεγάλυνεν ὁ βασιλεὺς τὸν Δανιὴλ καὶ δόματα μεγάλα καὶ πολλὰ ἔδωκεν αὐτῷ καὶ κατέστησεν αὐτὸν ἐπὶ πάσης χώρας Βαβυλῶνος καὶ ἄρχοντα σατραπῶν ἐπὶ πάντας τοὺς σοφοὺς Βαβυλῶνος.
48
и^ ѓ^быиде и^ пож#же ја%же ѓ^брњте ѓ^ пещи халде'истњи.
49
καὶ Δανιὴλ ᾐτήσατο παρὰ τοῦ βασιλέως, καὶ κατέστησεν ἐπὶ τὰ ἔργα τῆς χώρας Βαβυλῶνος τὸν Σεδράχ, Μισὰχ καὶ ᾿Αβδεναγώ· καὶ Δανιὴλ ἦν ἐν τῇ αὐλῇ τοῦ βασιλέως.
49
а^гг~лъ же гн~ь сни'де кђпно съ а^ꙁарїиною ча'дїю. в# пе'щъ,