Звичайний друк Виконується верстка сторінок…
Папір A4, книжкова орієнтація, поля «Немає», без колонтитулів, масштаб 100%. Сторінки йдуть підряд. Для двостороннього друку виберіть переворот по довгому краю.
1
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
1
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
2
καὶ σὺ υἱὲ ἀνθρώπου, εἰ κρινεῖς τὴν πόλιν τῶν αἱμάτων; καὶ παράδειξον αὐτῇ πάσας τὰς ἀνομίας αὐτῆς
2
и ты́, сы́не человѣ́чь, а́ще суди́ти бу́деши гра́ду крове́й, и яви́ єму́ вся́ беззако́нія єго́,
3
καὶ ἐρεῖς· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ὦ πόλις ἐκχέουσα αἵματα ἐν μέσῳ αὐτῆς τοῦ ἐλθεῖν καιρὸν αὐτῆς καὶ ποιοῦσα ἐνθυμήματα καθ' ἑαυτῆς, τοῦ μιαίνειν αὐτήν,
3
и рече́ши: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: о, гра́де пролива́яй кро́вь средѣ́ себе́, є́же пріити́ вре́мени єго́, и творя́й кумі́ры на себе́, є́же оскверни́тися самому́:
4
ἐν τοῖς αἵμασιν αὐτῶν, οἷς ἐξέχεας, παραπέπτωκας καὶ ἐν τοῖς ἐνθυμήμασί σου, οἷς ἐποίεις, ἐμιαίνου, καὶ ἤγγισας τὰς ἡμέρας σου καὶ ἤγαγες καιρὸν ἐτῶν σου. διὰ τοῦτο δέδωκά σε εἰς ὀνειδισμὸν τοῖς ἔθνεσι, καὶ εἰς ἐμπαιγμὸν πάσαις ταῖς χώραις
4
въ кро́ви и́хъ, ю́же излія́лъ єси́, согрѣши́лъ єси́, и въ кумі́рѣхъ твои́хъ, я́же твори́лъ, оскверни́лся єси́, и сократи́лъ єси́ дни́ твоя́, и приве́дъ вре́мя лѣ́тъ твои́хъ: сего́ ра́ди да́хъ тя́ на укори́зну язы́комъ и на поруга́ніє всѣ́мъ страна́мъ,
5
ταῖς ἐγγιζούσαις πρὸς σὲ καὶ ταῖς μακρὰν ἀπεχούσαις ἀπὸ σοῦ, καὶ ἐμπαίξονται ἐν σοί· ἀκάθαρτος ἡ ὀνομαστὴ καὶ πολλὴ ἐν ταῖς ἀνομίαις.
5
бли́зъ тебе́ и дале́че от тебе́ су́щымъ, и поруга́ются тебѣ́ и возопію́тъ на тя́: о, нечи́стый, преслову́тый и мно́гъ во беззако́ніихъ!
6
ἰδοὺ οἱ ἀφηγούμενοι οἴκου ᾿Ισραήλ, ἕκαστος πρὸς τοὺς συγγενεῖς αὐτοῦ συνανεφύροντο ἐν σοί, ὅπως ἐκχέωσιν αἷμα·
6
се́, старѣ́йшины до́му Ізра́илева, кі́йждо ко свои́мъ у́жикамъ смѣси́шася въ тебѣ́, я́ко да пролію́тъ кро́вь:
7
πατέρα καὶ μητέρα ἐκακολόγουν ἐν σοί, καὶ πρὸς τὸν προσήλυτον ἀνεστρέφοντο ἐν ἀδικίαις ἐν σοί, ὀρφανὸν καὶ χήραν κατεδυνάστευον ἐν σοί·
7
отцу́ и ма́тери злосло́вяху въ тебѣ́ и ко прише́лцу обраща́хуся непра́вдами въ тебѣ́: сироту́ и вдови́цу преоби́дяху въ тебѣ́:
8
καὶ τὰ ἅγιά μου ἐξουθένουν καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλουν ἐν σοί.
8
и свята́я моя́ уничижа́ху и суббо́ты моя́ оскверня́ху въ тебѣ́:
9
ἄνδρες λῃσταὶ ἦσαν ἐν σοί, ὅπως ἐκχέωσιν ἐν σοὶ αἷμα, καὶ ἐπὶ τῶν ὀρέων ἤσθιον ἐν σοί, ἀνόσια ἐποίουν ἐν μέσῳ σου.
9
му́жіє разбо́йницы бѣ́ша въ тебѣ́, я́ко да пролію́тъ въ тебѣ́ кро́вь, и на гора́хъ ядя́ху въ тебѣ́ и скве́рны творя́ху въ тебѣ́:
10
αἰσχύνην πατρὸς ἀπεκάλυψαν ἐν σοὶ καὶ ἐν ἀκαθαρσίαις ἀποκαθημένην ἐταπείνουν ἐν σοί·
10
сты́дъ о́тчій откры́ша въ тебѣ́, и въ нечистотѣ́ сѣдя́щую обруга́ша въ тебѣ́:
11
ἕκαστος τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὐτοῦ ἠνομοῦσαν, καὶ ἕκαστος τὴν νύμφην αὐτοῦ ἐμίαινεν ἐν ἀσεβείᾳ, καὶ ἕκαστος τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ θυγατέρα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἐταπείνουν ἐν σοί.
11
кі́йждо на жену́ по́друга своєго́ беззако́нноваша, и кі́йждо невѣ́стку свою́ оскверня́ше въ нече́стіи, и кі́йждо сестру́ свою́, дще́рь отца́ своєго́, обругава́ше въ тебѣ́:
12
δῶρα ἐλαμβάνοσαν ἐν σοί, ὅπως ἐκχέωσιν αἷμα, τόκον καὶ πλεονασμὸν ἐλαμβάνοσαν ἐν σοί· καὶ συνετελέσω συντέλειαν κακίας σου τὴν ἐν καταδυναστείᾳ, ἐμοῦ δὲ ἐπελάθου, λέγει Κύριος.
12
мзды́ взима́ху въ тебѣ́, я́ко да пролію́тъ кро́вь, ли́хву и избы́токъ взима́ху въ тебѣ́: и сконча́лъ єси́ сконча́ніє зло́бы твоєя́ я́же въ наси́ліи, мене́ же забы́лъ єси́, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
13
ἐὰν δὲ πατάξω χεῖρά μου πρὸς χεῖρά μου ἐφ' οἷς συντετέλεσαι, οἷς ἐποίησας, καὶ ἐπὶ τοῖς αἵμασί σου τοῖς γεγενημένοις ἐν μέσῳ σου,
13
Се́ у́бо, уда́рю руко́ю моє́ю о ру́ку мою́ на та́, я́же соверши́лъ єси́ и я́же сотвори́лъ єси́, и на кро́ви твоя́ бы́вшыя посредѣ́ тебе́:
14
εἰ ὑποστήσεται ἡ καρδία σου; εἰ κρατήσουσιν αἱ χεῖρές σου ἐν ταῖς ἡμέραις, αἷς ἐγὼ ποιῶ ἐν σοί; ἐγὼ Κύριος λελάληκα καὶ ποιήσω.
14
а́ще устои́тъ се́рдце твоє́, и а́ще преодолѣ́ютъ ру́цѣ твои́ во дне́хъ, въ ня́же а́зъ творю́ въ тебѣ́? А́зъ Госпо́дь глаго́лахъ, и сотворю́.
15
καὶ διασκορπιῶ σε ἐν τοῖς ἔθνεσι καὶ διασπερῶ σε ἐν ταῖς χώραις, καὶ ἐκλείψει ἡ ἀκαθαρσία σου ἐκ σοῦ,
15
И разсы́плю тя́ во язы́цѣхъ и разсѣ́ю тя́ въ страна́хъ, и оскудѣ́єтъ нечистота́ твоя́ изъ тебе́,
16
καὶ κατακληρονομήσω ἐν σοὶ κατ' ὀφθαλμοὺς τῶν ἐθνῶν· καὶ γνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος. -
16
и владѣ́ти бу́ду тобо́ю предъ очи́ма язы́ковъ, и позна́єши, я́ко а́зъ Госпо́дь.
17
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
17
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
18
υἱὲ ἀνθρώπου, ἰδοὺ γεγόνασί μοι ὁ οἶκος ᾿Ισραὴλ ἀναμεμειγμένοι πάντες χαλκῷ καὶ σιδήρῳ καὶ κασσιτέρῳ καὶ μολίβῳ, ἐν μέσῳ ἀργυρίου ἀναμεμειγμένος ἐστί.
18
сы́не человѣ́чь, се́, бы́ша мнѣ́ до́мъ Ізра́илевъ смѣ́шани вси́ съ мѣ́дію и желѣ́зомъ, и со о́ловомъ чи́стымъ и со свинце́мъ, средѣ́ пе́щи сребро́ смѣ́шено су́ть.
19
διὰ τοῦτο εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἀνθ' ὧν ἐγένεσθε εἰς σύγκρασιν μίαν, διὰ τοῦτο ἐγὼ εἰσδέχομαι ὑμᾶς εἰς μέσον ῾Ιερουσαλήμ.
19
Сего́ ра́ди рцы́: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: поне́же бы́сте вси́ во смѣше́ніє єди́но, сего́ ра́ди, се́, а́зъ пріиму́ ва́съ во среди́ну Ієрусали́ма:
20
καθὼς εἰσδέχεται ἄργυρος καὶ χαλκὸς καὶ σίδηρος καὶ κασσίτερος καὶ μόλιβος εἰς μέσον καμίνου τοῦ ἐκφυσῆσαι εἰς αὐτὸ πῦρ τοῦ χωνευθῆναι, οὕτως εἰσδέξομαι ἐν ὀργῇ μου καὶ συνάξω καὶ χωνεύσω ὑμᾶς
20
я́коже пріє́млется сребро́ и мѣ́дь, и желѣ́зо и свине́цъ и о́лово чи́стоє во среди́ну пе́щи, є́же ду́нути на ня́ огню́, да слію́тся, та́ко пріиму́ ва́съ во гнѣ́вѣ моє́мъ и въ я́рости моє́й, и соберу́ и слію́ ва́съ,
21
καὶ ἐκφυσήσω ἐφ' ὑμᾶς ἐν πυρὶ ὀργῆς μου, καὶ χωνευθήσεσθε ἐν μέσῳ αὐτῆς.
21
и ду́ну на вы́ во огни́ гнѣ́ва моєго́, и слія́ни бу́дете средѣ́ єго́:
22
ὃν τρόπον χωνεύεται ἀργύριον ἐν μέσῳ καμίνου, οὕτως χωνευθύσεσθε ἐν μέσῳ αὐτῆς· καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος ἐξέχεα τὸν θυμόν μου ἐφ' ὑμᾶς. -
22
я́коже слива́єтся сребро́ средѣ́ пе́щи, та́ко сліє́теся посредѣ́ єго́ и позна́єте, я́ко а́зъ Госпо́дь излія́хъ я́рость мою́ на ва́съ.
23
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
23
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
24
υἱὲ ἀνθρώπου, εἰπὸν αὐτῇ· σὺ εἶ γῆ ἡ οὐ βρεχομένη, οὐδὲ ὑετὸς ἐγένετο ἐπὶ σὲ ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς·
24
сы́не человѣ́чь, рцы́ єму́: ты́ єси́ земля́ неодожди́мая, ниже́ до́ждь бы́сть на тя́ въ де́нь я́рости.
25
ἧς οἱ ἀφηγούμενοι ἐν μέσῳ αὐτῆς ὡς λέοντες ὠρυόμενοι ἁρπάζοντες ἁρπάγματα, ψυχὰς κατεσθίοντες ἐν δυναστείᾳ, καὶ τιμὰς λαμβάνοντες ἐν ἀδικίᾳ, καὶ αἱ χῆραί σου ἐπληθύνθησαν ἐν μέσῳ σου.
25
Єго́же старѣ́йшины средѣ́ єго́, я́ко львы́ рыка́юще, восхища́юще восхище́нія, ду́шы изъяда́юще наси́ліємъ, бога́тство и че́сть пріє́млюще, и вдови́цы твоя́ умно́жишася посредѣ́ тебе́:
26
καὶ οἱ ἱερεῖς αὐτῆς ἠθέτησαν νόμον μου καὶ ἐβεβήλουν τὰ ἅγιά μου· ἀναμέσον ἁγίου καὶ βεβήλου οὐ διέστελλον καὶ ἀναμέσον ἀκαθάρτου καὶ τοῦ καθαροῦ οὐ διέστελλον καὶ ἀπὸ τῶν σαββάτων μου παρεκάλυπτον τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν, καὶ ἐβεβηλούμην ἐν μέσῳ αὐτῶν.
26
и жерцы́ єго́ отверго́шася зако́на моєго́ и оскверни́ша свята́я моя́: между́ святы́мъ и скверна́вымъ не разлуча́ху, и между́ нечи́стымъ и чи́стымъ не раздѣля́ху, и от суббо́тъ мои́хъ покрыва́ху о́чи свои́, и оскверня́ху мя́ посредѣ́ себе́:
27
οἱ ἄρχοντες αὐτῆς ἐν μέσῳ αὐτῆς ὡς λύκοι ἁρπάζοντες ἁρπάγματα τοῦ ἐκχέαι αἷμα, ὅπως πλεονεξίᾳ πλεονεκτῶσι.
27
кня́зи єго́ средѣ́ єго́ я́ко во́лцы восхища́юще похище́нія, є́же пролія́ти кро́вь и погуби́ти ду́шы, я́ко да лихои́мствомъ лихои́мствуютъ:
28
καὶ οἱ προφῆται αὐτῆς ἀλείφοντες αὐτοὺς πεσοῦνται, ὁρῶντες μάταια, μαντευόμενοι ψευδῆ, λέγοντες· τάδε λέγει Κύριος, καὶ Κύριος οὐκ ἐλάλησε.
28
и проро́цы єго́ помазу́ющіи и́хъ паду́тъ, ви́дящіи су́єтная, волхву́ющіи ло́жная, глаго́люще: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: а Госпо́дь не глаго́ла.
29
λαὸν τῆς γῆς ἐκπιεζοῦντες ἀδικίᾳ καὶ διαρπάζοντες ἁρπάγματα, πτωχὸν καὶ πένητα καταδυναστεύοντες καὶ πρὸς τὸν προσήλυτον οὐκ ἀναστρεφόμενοι μετὰ κρίματος.
29
Люді́й земли́ утѣсня́юще непра́вдою и восхища́юще восхище́нія, ни́ща и убо́га наси́льствующе и со прише́лцемъ не живу́ще судо́мъ.
30
καὶ ἐζήτουν ἐξ αὐτῶν ἄνδρα ἀναστρεφόμενον ὀρθῶς καὶ ἑστῶτα πρὸ προσώπου μου ὁλοσχερῶς ἐν τῷ καιρῷ τῆς γῆς τοῦ μὴ εἰς τέλος ἐξαλεῖψαι αὐτήν, καὶ οὐχ εὗρον.
30
И иска́хъ от ни́хъ му́жа живу́ща пра́во и стоя́ща цѣ́ло предъ лице́мъ мои́мъ во вре́мя гнѣ́ва моєго́, є́же бы не до конца́ погуби́ти єго́ {гра́дъ Ієрусали́мъ}, и не обрѣто́хъ.
31
καὶ ἐξέχεα ἐπ' αὐτὴν θυμόν μου ἐν πυρὶ ὀργῆς μου τοῦ συντελέσαι· τὰς ὁδοὺς αὐτῶν εἰς κεφαλὰς αὐτῶν δέδωκα, λέγει Κύριος Κύριος.
31
И излія́хъ на́нь я́рость мою́ во огни́ гнѣ́ва моєго́, є́же сконча́ти я́: пути́ и́хъ на главы́ и́хъ да́хъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.