Друк брошурою Виконується верстка сторінок…
Папір A4, альбомна орієнтація, поля «Немає», без колонтитулів. Друкуйте двосторонньо, з переворотом по короткому краю, у масштабі 100%; якщо принтер обрізає край — 98%. Не вмикайте режим «Буклет» у драйвері принтера.
1
ΑΔΑΜ δὲ ἔγνω Εὔαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκε τὸν Κάϊν καὶ εἶπεν· ἐκτησάμην ἄνθρωπον διά τοῦ Θεοῦ.
1
Ада́мъ же позна́ Є́ву жену́ свою́, и заче́нши роди́ Ка́іна и рече́: стяжа́хъ человѣ́ка Бо́гомъ.
2
καὶ προσέθηκε τεκεῖν τὸ ἀδελφὸν αὐτοῦ, τὸν ῎Αβελ. καὶ ἐγένετο ῎Αβελ ποιμὴν προβάτων, Κάϊν δὲ ἦν ἐργαζόμενος τὴν γῆν.
2
И приложи́ роди́ти бра́та єго́, А́веля. И бы́сть А́вель па́стырь ове́цъ, Ка́інъ же бѣ́ дѣ́лаяй зе́млю.
3
καὶ ἐγένετο μεθ᾿ ἡμέρας ἤνεγκε Κάϊν ἀπὸ τῶν καρπῶν τῆς γῆς θυσίαν τῷ Κυρίῳ,
3
И бы́сть по дне́хъ, принесе́ Ка́інъ от плодо́въ земли́ же́ртву Бо́гу:
4
καὶ ῎Αβελ ἤνεγκε καὶ αὐτὸς ἀπὸ τῶν πρωτοτόκων τῶν προβάτων αὐτοῦ καὶ ἀπὸ τῶν στεάτων αὐτῶν. καὶ ἐπεῖδεν ὁ Θεὸς ἐπί ῎Αβελ καὶ ἐπὶ τοῖς δώροις αὐτοῦ,
4
и А́вель принесе́ и то́й от перворо́дныхъ ове́цъ свои́хъ и от ту́ковъ и́хъ. И призрѣ́ Бо́гъ на А́веля и на да́ры єго́:
5
ἐπὶ δὲ Κάϊν καὶ ἐπὶ ταῖς θυσίαις αὐτοῦ οὐ προσέσχε. καὶ ἐλυπήθη Κάϊν λίαν, καὶ συνέπεσε τῷ προσώπῳ αὐτοῦ.
5
на Ка́іна же и на же́ртвы єго́ не вня́тъ. И опеча́лися Ка́інъ зѣло́, и испаде́ лице́ єго́.
6
καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς τῷ Κάϊν· ἵνα τί περίλυπος ἐγένου, καὶ ἵνα τί συνέπεσε τὸ πρόσωπόν σου;
6
И рече́ Госпо́дь Бо́гъ Ка́іну: вску́ю приско́рбенъ бы́лъ єси́? И вску́ю испаде́ лице́ твоє́?
7
οὐκ ἐὰν ὀρθῶς προσενέγκῃς, ὀρθῶς δὲ μὴ διέλῃς, ἥμαρτες; ἡσύχασον· πρὸς σὲ ἡ ἀποστροφὴ αὐτοῦ, καὶ σὺ ἄρξεις αὐτοῦ.
7
Єда́ а́ще пра́во прине́слъ єси́, пра́во же не раздѣли́лъ єси́, не согрѣши́лъ ли єси́? Умо́лкни: къ тебѣ́ обраще́ніє єго́, и ты́ тѣ́мъ облада́єши.
8
καὶ εἶπε Κάϊν πρὸς ῎Αβελ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ· διέλθωμεν εἰς τὸ πεδίον. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι αὐτοὺς ἐν τῷ πεδίῳ, ἀνέστη Κάϊν ἐπὶ ῎Αβελ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ ἀπέκτεινεν αὐτόν.
8
И рече́ Ка́інъ ко А́велю бра́ту своєму́: по́йдемъ на по́ле. И бы́сть внегда́ бы́ти и́мъ на по́ли, воста́ Ка́інъ на А́веля бра́та своєго́ и уби́ єго́.
9
καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς πρὸς Κάϊν· ποῦ ἔστιν ῎Αβελ ὁ ἀδελφός σου; καὶ εἶπεν· οὐ γινώσκω· μὴ φύλαξ τοῦ ἀδελφοῦ μου εἰμὶ ἐγώ;
9
И рече́ Госпо́дь Бо́гъ ко Ка́іну: гдѣ́ є́сть А́вель бра́тъ тво́й? И рече́: не вѣ́мъ: єда́ стра́жъ бра́ту моєму́ є́смь а́зъ?
10
καί εἶπε Κύριος· τί πεποίηκας; φωνὴ αἵματος τοῦ ἀδελφοῦ σου βοᾷ πρός με ἐκ τῆς γῆς.
10
И рече́ Госпо́дь: что́ сотвори́лъ єси́ сіє́? Гла́съ кро́ве бра́та твоєго́ вопіє́тъ ко Мнѣ́ от земли́:
11
καὶ νῦν ἐπικατάρατος σὺ ἀπὸ τῆς γῆς, ἣ ἔχανε τὸ στόμα αὐτῆς δέξασθαι τὸ αἷμα τοῦ ἀδελφοῦ σου ἐκ τῆς χειρός σου·
11
и ны́нѣ про́клятъ ты́ на земли́, я́же разве́рзе уста́ своя́ прія́ти кро́вь бра́та твоєго́ от руки́ твоєя́:
12
ὅτε ἐργᾷ τὴν γῆν, καὶ οὐ προσθήσει τὴν ἰσχὺν αὐτῆς δοῦναί σοι· στένων καὶ τρέμων ἔσῃ ἐπὶ τῆς γῆς.
12
єгда́ дѣ́лаєши зе́млю, и не приложи́тъ си́лы своєя́ да́ти тебѣ́: стеня́ и трясы́йся бу́деши на земли́.
13
καὶ εἶπε Κάϊν πρὸς Κύριον τὸν Θεόν· μείζων ἡ αἰτία μου τοῦ ἀφεθῆναί με·
13
И рече́ Ка́інъ ко Го́споду Бо́гу: вя́щшая вина́ моя́, є́же оста́витися ми́:
14
εἰ ἐκβάλλεις με σήμερον ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς καὶ ἀπὸ τοῦ προσώπου σου κρυβήσομαι, καὶ ἔσομαι στένων καὶ τρέμων ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἔσται πᾶς ὁ εὑρίσκων με, ἀποκτενεῖ με.
14
а́ще изго́ниши мя́ дне́сь от лица́ земли́, и от лица́ Твоєго́ скры́юся, и бу́ду стеня́ и трясы́йся на земли́, и бу́детъ, вся́къ обрѣта́яй мя́ убіє́тъ мя́.
15
καὶ εἶπεν αὐτῷ Κύριος ὁ Θεός· οὐχ οὕτως, πᾶς ὁ ἀποκτείνας Κάϊν ἑπτὰ ἐκδικούμενα παραλύσει. καὶ ἔθετο Κύριος ὁ Θεὸς σημεῖον τῷ Κάϊν τοῦ μὴ ἀνελεῖν αὐτὸν πάντα τὸν εὑρίσκοντα αὐτόν.
15
И рече́ єму́ Госпо́дь Бо́гъ: не та́ко: вся́къ уби́вый Ка́іна седми́жды отмсти́тся. И положи́ Госпо́дь Бо́гъ зна́меніє на Ка́інѣ, є́же не уби́ти єго́ вся́кому обрѣта́ющему єго́.
16
ἐξῆλθε δὲ Κάϊν ἀπὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ καὶ ᾤκησεν ἐν γῇ Ναὶδ κατέναντι ᾿Εδέμ.
16
И изы́де Ка́інъ от лица́ Бо́жія и всели́ся въ зе́млю Наі́дъ, пря́мо Єде́му.
17
Καὶ ἔγνω Κάϊν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκε τὸν ᾿Ενώχ. καὶ ἦν οἰκοδομῶν πόλιν καὶ ἐπωνόμασε τὴν πόλιν ἐπὶ τῷ ὀνόματι τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, ᾿Ενώχ.
17
И позна́ Ка́інъ жену́ свою́, и заче́нши роди́ Єно́ха. И бѣ́ зи́ждяй гра́дъ, и именова́ гра́дъ во и́мя сы́на своєго́ Єно́хъ.
18
ἐγεννήθη δὲ τῷ ᾿Ενὼχ Γαϊδάδ, καὶ Γαϊδὰδ ἐγέννησε τὸν Μαλελεήλ, καὶ Μαλελεὴλ ἐγέννησε τὸν Μαθουσάλα, καὶ Μαθουσάλα ἐγέννησε τὸν Λάμεχ.
18
Роди́ся же Єно́ху Гаіда́дъ: и Гаіда́дъ роди́ Малелеи́ла: и Малелеи́лъ роди́ Маѳуса́ла: Маѳуса́лъ же роди́ Ламе́ха.
19
καὶ ἔλαβεν ἑαυτῷ Λάμεχ δύο γυναῖκας, ὄνομα τῇ μιᾷ ᾿Αδά, καὶ ὄνομα τῇ δευτέρᾳ Σελλά.
19
И взя́ себѣ́ Ламе́хъ двѣ́ жены́: и́мя єди́нѣй Ада́ и и́мя вторѣ́й Селла́.
20
καὶ ἔτεκεν ᾿Αδὰ τὸν ᾿Ιωβήλ· οὗτος ἦν πατὴρ οἰκούντων ἐν σκηναῖς κτηνοτρο‘φων.
20
И роди́ Ада́ Іови́ла: се́й бя́ше оте́цъ живу́щихъ въ селе́ніихъ скотопита́телей.
21
καὶ ὄνομα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ ᾿Ιουβάλ· οὗτος ἦν ὁ καταδείξας ψαλτήριον καὶ κιθάραν.
21
И и́мя бра́ту єго́ Іува́лъ: се́й бя́ше показа́вый пѣвни́цу и гу́сли.
22
Σελλὰ δὲ καὶ αὐτὴ ἔτεκε τὸν Θόβελ, καὶ ἦν σφυροκόπος χαλκεὺς χαλκοῦ καὶ σιδήρου· ἀδελφὴ δὲ Θόβελ Νοεμά.
22
Селла́ же и та́я роди́ Ѳо́вела: се́й бя́ше млатобі́єцъ, кова́чь мѣ́ди и желѣ́за: сестра́ же Ѳо́велова Ноєма́.
23
εἶπε δὲ Λάμεχ ταῖς ἑαυτοῦ γυναιξίν· ᾿Αδὰ καὶ Σελλά, ἀκούσατέ μου τῆς φωνῆς, γυναῖκες Λάμεχ, ἐνωτίσασθέ μου τοὺς λόγους, ὅτι ἄνδρα ἀπέκτεινα εἰς τραῦμα ἐμοὶ καὶ νεανίσκον εἰς μώλωπα ἐμοί·
23
Рече́ же Ламе́хъ свои́мъ жена́мъ: Ада́ и Селла́, услы́шите гла́съ мо́й, жены́ Ламе́ховы, внуши́те моя́ словеса́: я́ко му́жа уби́хъ въ я́зву мнѣ́ и ю́ношу въ стру́пъ мнѣ́:
24
ὅτι ἑπτάκις ἐκδεδίκηται ἐκ Κάϊν, ἐκ δὲ Λάμεχ ἑβδομηκοντάκις ἑπτά.
24
я́ко седми́цею отмсти́ся от Ка́іна, от Ламе́ха же се́дмьдесятъ седми́цею.
25
῎Εγνω δὲ ᾿Αδὰμ Εὔαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκεν υἱόν, καὶ ἐπωνόμασε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Σήθ, λέγουσα· ἐξανέστησε γάρ μοι ὁ Θεὸς σπέρμα ἕτερον ἀντὶ ῎Αβελ, ὃν ἀπέκτεινε Κάϊν.
25
Позна́ же Ада́мъ Є́ву жену́ свою́: и заче́нши роди́ сы́на, и именова́ и́мя єму́ Си́ѳъ, глаго́лющи: воскреси́ бо ми́ Бо́гъ сѣ́мя друго́є, вмѣ́сто А́веля, єго́же уби́ Ка́інъ.
26
καὶ τῷ Σὴθ ἐγένετο υἱός, ἐπωνόμασε δὲ τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ενώς· οὗτος ἤλπισεν ἐπικαλεῖσθα τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ.
26
И Си́ѳу бы́сть сы́нъ: именова́ же и́мя єму́ Єно́съ: се́й упова́ призыва́ти и́мя Го́спода Бо́га.