Звичайний друк Виконується верстка сторінок…
Папір A4, книжкова орієнтація, поля «Немає», без колонтитулів, масштаб 100%. Сторінки йдуть підряд. Для двостороннього друку виберіть переворот по довгому краю.
Κεφάλαιο 1
1
ΤΟ λῆμμα ὃ εἶδεν ᾿Αμβακοὺμ ὁ προφήτης.
1
Вня'тїе е^же ви'дњ а^в#вакђмъ пррoкъ”
2
῞Εως τίνος, Κύριε, κεκράξομαι καὶ οὐ μὴ εἰσακούσῃς; βοήσομαι πρός σε ἀδικούμενος καὶ οὐ σώσεις;
2
доко'лњ г~и въꙁовђ и^ не ё^слы'шиши. въꙁопїю к тебњ ѓ^биди'мъ, и^ не и^ꙁбAви'ши.
3
ἱνατί ἔδειξάς μοι κόπους καὶ πόνους, ἐπιβλέπειν ταλαιπωρίαν καὶ ἀσέβειαν; ἐξεναντίας μου γέγονε κρίσις, καὶ ὁ κριτὴς λαμβάνει.
3
вᲆскђю мнњ` ё^казA трђды и^ болњзни, ё^смотри'ти страсти и^ бесчестїе, проти'вђ мнњ` бы'сть сђдъ, и^ сђдїи възе'млетъ.
4
διὰ τοῦτο διεσκέδασται νόμος, καὶ οὐ διεξάγεται εἰς τέλος κρίμα, ὅτι ὁ ἀσεβὴς καταδυναστεύει τὸν δίκαιον· ἕνεκεν τούτου ἐξελεύσεται τὸ κρίμα διεστραμμένον.
4
сего ради расыпа'ется за'конъ, и^ не и^зво'дится до съвръшенїя сђдъ, ја%ко нечести'выи преѓ^бидитᲆ правди'ваго” сего ради и^зы'идетъ сђдъ ё^кривленъ.
5
ἴδετε, οἱ καταφρονηταί, καὶ ἐπιβλέψατε καὶ θαυμάσατε θαυμάσια καὶ ἀφανίσθητε, διότι ἔργον ἐγὼ ἐργάζομαι ἐν ταῖς ἡμέραις ὑμῶν, ὃ οὐ μὴ πιστεύσητε, ἐάν τις ἐκδιηγῆται.
5
види'те ѓ^бидливїи, смотрите и^ чюди'теся чюдеси і^ и^сче'ꙁнњте. поне'же дњло аZ дњ'лаю въ дн~ехъ ва'шихъ, е^мђже не и%маᲄе вњ'ровати а^ще кт^о и^сповњсть”
6
διότι ἰδοὺ ἐγὼ ἐξεγείρω ἐφ᾿ ὑμᾶς τοὺς Χαλδαίους τοὺς μαχητάς, τὸ ἔθνος τὸ πικρὸν καὶ τὸ ταχινόν, τὸ πορευόμενον ἐπὶ τὰ πλάτη τῆς γῆς τοῦ κατακληρονομῆσαι σκηνώματα οὐκ αὐτοῦ.
6
Зане с^е а^зъ въставлю халдњ'я хра'брыя странђ` бо'рзђю и^ лю'тђю, ходя'щђю на широты` зе'мныя прїя'ти се'ла не са'мъ себњ.
7
φοβερὸς καὶ ἐπιφανής ἐστιν, ἐξ αὐτοῦ τὸ κρίμα αὐτοῦ ἔσται καὶ τὸ λῆμμα αὐτοῦ ἐξ αὐτοῦ ἐξελεύσεται.
7
стра'шенъ н^и ја^вленъ е^сть. эT самого сђдъ е^го бђдетъ, и^ взя'тїе е^го эT него` и^ꙁы'идетъ.
8
καὶ ἐξαλοῦνται ὑπὲρ παρδάλεις οἱ ἵπποι αὐτοῦ καὶ ὀξύτεροι ὑπὲρ τοὺς λύκους τῆς ᾿Αραβίας· καὶ ἐξιππάσονται οἱ ἱππεῖς αὐτοῦ καὶ ὁρμήσουσι μακρόθεν καὶ πετασθήσονται ὡς ἀετὸς πρόθυμος εἰς τὸ φαγεῖν.
8
и^ ско'чаT па'че ры'си ко'ни и^хъ, и^ быстрњиши вол#къ а^рав#скь. ѓ^бъточа'тъ кон#ницы и^хъ, и^ ё^стремя'тся и^ꙁдалеча, и^ въсперђтъ а^ки ѓ^релъ гото'вᲆ на ја^дь.
9
συντέλεια εἰς ἀσεβεῖς ἥξει, ἀνθεστηκότας προσώποις αὐτῶν ἐξεναντίας καὶ συνάξει ὡς ἄμμον αἰχμαλωσίαν.
9
сконча'нїе на нечести'выя прїидетъ, съпротивя'ющимся преD лицемъ иX проти'вђ. и^ сᲆберетъ ја%ко пњсокъ плњн#ники”
10
καὶ αὐτὸς ἐν βασιλεῦσιν ἐντρυφήσει καὶ τύραννοι παίγνια αὐτοῦ, καὶ αὐτὸς εἰς πᾶν ὀχύρωμα ἐμπαίξεται καὶ βαλεῖ χῶμα καὶ κρατήσει αὐτοῦ.
10
И$ самъ то'и наD цр~и въспита'ется и мђчиᲄели и^гранїе е^го. тожDе же все'и твердњли порђга'ется, и^ посы'плет# прьстїю, и^ ѓ^блада'етъ ею`.
11
τότε μεταβαλεῖ τὸ πνεῦμα καὶ διελεύσεται καὶ ἐξιλάσεται· αὕτη ἡ ἰσχὺς τῷ Θεῷ μου.
11
тогда` премени'тъ дх~ъ, и^ преидетъ т^а крњпость б~ђ мое^мђ”
12
οὐχὶ σὺ ἀπ᾿ ἀρχῆς, Κύριε, ὁ Θεὸς ὁ ἅγιός μου; καὶ οὐ μὴ ἀποθάνωμεν. Κύριε, εἰς κρίμα τέταχας αὐτόν· καὶ ἔπλασέ με τοῦ ἐλέγχειν παιδείαν αὐτοῦ.
12
Нњ'си ли т^ы и^скони г~ь б~ъ ст~ы'и мои, и^ не ё%мреM. г~и на сђдъ ё^чини и&. и^ съꙁда м^я ѓ^блича'ти наказа'нїе е^го.
13
καθαρὸς ὁ ὀφθαλμὸς τοῦ μὴ ὁρᾶν πονηρά, καὶ ἐπιβλέπειν ἐπὶ πόνους οὐ δυνήσῃ· ἵνα τί ἐπιβλέπεις ἐπὶ καταφρονοῦντας; παρασιωπήσῃ ἐν τῷ καταπίνειν ἀσεβῆ τὸν δίκαιον;
13
чи'сто ѓ%ко ја%ко не ви'дњти зл^а, и^ въꙁирати на трђды болњзньныя” въскђю не възира'еши на ѓ^бидя'щая, и^ помол#чава'еши внегда` пожира'етъ нечесᲄи'выи правди'ваго.
14
καὶ ποιήσεις τοὺς ἀνθρώπους ὡς τοὺς ἰχθύας τῆς θαλάσσης καὶ ὡς τὰ ἑρπετὰ τὰ οὐκ ἔχοντα ἡγούμενον;
14
и^ сътвориши чл~кы ја%ко ры'бы мор#скїя, и^ ја%ко га'ды не и^мђща старњ'ишины.
15
συντέλειαν ἐν ἀγκίστρῳ ἀνέσπασε καὶ εἵλκυσεν αὐτὸν ἐν ἀμφιβλήστρῳ καὶ συνήγαγεν αὐτὸν ἐν ταῖς σαγήναις αὐτοῦ.
15
сконча'нїе ё%дою въсхити, и^ привлече и& мре'жею. и^ сᲆбра и& сњтьми свои^ми. сего ради въꙁвесели'тся и^ възра'дђется срDце е^го.
16
ἕνεκεν τούτου εὐφρανθήσεται καὶ χαρήσεται ἡ καρδία αὐτοῦ· ἕνεκεν τούτου θύσει τῇ σαγήνῃ αὐτοῦ καὶ θυμιάσει τῷ ἀμφιβλήστρῳ αὐτοῦ, ὅτι ἐν αὐτοῖς ἐλίπανε μερίδα αὐτοῦ, καὶ τὰ βρώματα αὐτοῦ ἐκλεκτά.
16
сего ради пожреT мре'жи свое'й, и^ кадитъ сњть свою`, ја%ко тњми раZблажи ча'сть свою` и^ пища е^го и^ꙁбран#ныя.
17
διὰ τοῦτο ἀμφιβαλεῖ τὸ ἀμφίβληστρον αὐτοῦ καὶ διὰ παντὸς ἀποκτέννειν ἔθνη οὐ φείσεται.
17
сего ради препина'етъ мре'жђ свою`, да при'сно и^ꙁбивати страны` не пощади'тъ”
Κεφάλαιο 2
1
ΕΠΙ τῆς φυλακῆς μου στήσομαι καὶ ἐπιβήσομαι ἐπὶ πέτραν καὶ ἀποσκοπεύσω τοῦ ἰδεῖν τί λαλήσει ἐν ἐμοὶ καὶ τί ἀποκριθῶ ἐπὶ τὸν ἔλεγχόν μου.
1
На стражбњ свое'и ста'нђ, и^ въꙁлњ'зђ на камы'къ, да смотрю ја%ко ви'дњти чт^о съгл~етъ въ мнњ`, и^ чт^о эTвᲇща'ю до ѓ^бличенїа мое^го”
2
καὶ ἀπεκρίθη πρός με Κύριος καὶ εἶπε· γράψον ὅρασιν καὶ σαφῶς εἰς πυξίον, ὅπως διώκῃ ὁ ἀναγινώσκων αὐτά.
2
И$ эTвњща г~ь къ мнњ`, и^ реq, въпиши видњнїе ја%вњ же во дъскђ, ја%ко да пого'нитъ ю& чты'и.
3
διότι ἔτι ὅρασις εἰς καιρὸν καὶ ἀνατελεῖ εἰς πέρας καὶ οὐκ εἰς κενόν· ἐὰν ὑστερήσῃ, ὑπόμεινον αὐτόν, ὅτι ἐρχόμενος ἥξει καὶ οὐ μὴ χρονίσῃ.
3
зане е^ще` видњнїе въ время, и^ просїяеTся въ соврᲆшенїе а^ не вътще. а^ще ё^медлит# претер#пи е^мђ, ја%ко и^дя'и прїидет# и^ не премеDлитъ”
4
ἐὰν ὑποστείληται, οὐκ εὐδοκεῖ ἡ ψυχή μου ἐν αὐτῷ· ὁ δὲ δίκαιος ἐκ πίστεώς μου ζήσεται.
4
а^ще неп#щђетᲆ не бл~говолиT дш~а моа в немъ. а^ пра'вди'выи мои эT вњры жи'въ бђдетᲆ”
5
ὁ δὲ κατοιόμενος καὶ καταφρονητής, ἀνὴρ ἀλαζών, οὐθὲν μὴ περάνῃ, ὃς ἐπλάτυνε καθὼς ᾅδης τὴν ψυχὴν αὐτοῦ καὶ οὗτος ὡς θάνατος οὐκ ἐμπιπλάμενος καὶ ἐπισυνάξει ἐπ᾿ αὐτὸν πάντα τὰ ἔθνη καὶ εἰσδέξεται πρὸς αὐτὸν πάντας τοὺς λαούς.
5
презоривыи же и^ ѓ^биDливыи мђжъ и^ велича'выи н^ичесоже не сконча'етъ, и^же рас#шири а^ки а^дъ дђшђ свою`, се'и б^о ја%ко и^ смерть не насыщенъ. и^ сᲆберетъ к немђ` вс^я страны`, и^ съберетᲆ к немђ` вс^я лю'ди,
6
οὐχὶ ταῦτα πάντα κατ᾿ αὐτοῦ παραβολὴν λήψονται καὶ πρόβλημα εἰς διήγησιν αὐτοῦ; καὶ ἐροῦσιν· οὐαὶ ὁ πληθύνων ἑαυτῷ τὰ οὐκ ὄντα αὐτοῦ ἕως τίνος; καὶ βαρύνων τὸν κλοιὸν αὐτοῦ στιβαρῶς.
6
не всели'ся ё^бо, притчђ на'нь прїимђть и^ гадAнїе въ по'вњсть е^го. и^ рекђтъ лю'те множа'и в себњ` не сђщая е^го, доколᲇ ѓ^тягча'яй ё%зђ свою` тяж#цᲇ.
7
ὅτι ἐξαίφνης ἀναστήσονται δάκνοντες αὐτόν, καὶ ἐκνήψουσιν οἱ ἐπίβουλοί σου, καὶ ἔσῃ εἰς διαρπαγὴν αὐτοῖς.
7
ја%ко внезапђ въста'нђт# хаплющеи е^го, и^ ё^трезвя'тся мысля'щїи на' тя, и^ бђдеши въ раз#грабленїе и^мъ.
8
διότι σὺ ἐσκύλευσας ἔθνη πολλά, σκυλεύσουσί σε πάντες οἱ ὑπολελειμμένοι λαοὶ δι᾿ αἵματα ἀνθρώπων καὶ ἀσεβείας γῆς καὶ πόλεως καὶ πάντων τῶν κατοικούντων αὐτήν.
8
поне'же т^ы плњни сᲄраны` мно'ги, и^ пленя'тъ т^я вс^и ё^ста'вшїи лю'дїе кро'ви ради чл~ча, и^ нечестїя земля` и^ гра'да и^ всњхъ живђщиX на не'и”
9
ὦ ὁ πλεονεκτῶν πλεονεξίαν κακὴν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ τοῦ τάξαι εἰς ὕψος νοσσιὰν αὐτοῦ τοῦ ἐκσπασθῆναι ἐκ χειρὸς κακῶν.
9
Горе грабя'щимъ грабленїе зло'е до'мови свое^мђ, ё^чини'ти въ высотђ` гнњздо свое`, ја%ко и^стрᲆгнђти эT рђки злыX.
10
ἐβουλεύσω αἰσχύνην τῷ οἴκῳ σου, συνεπέρανας πολλοὺς λαούς, καὶ ἐξήμαρτεν ἡ ψυχή σου·
10
ё^мы'сли стыдњнїе до'мђ свое^мђ, сконча` лю'ди мно'ги, и^ съгрњши дш~а твоа`.
11
διότι λίθος ἐκ τοίχου βοήσεται, καὶ κάνθαρος ἐκ ξύλου φθέγξεται αὐτά.
11
ꙁане камы'къ съ стњны въꙁопїетъ, и^ стђгъ эT древа въꙁ#гл~етъ се'же”
12
οὐαὶ ὁ οἰκοδομῶν πόλιν ἐν αἵμασι καὶ ἑτοιμάζων πόλιν ἐν ἀδικίαις.
12
ёO лю'те градя'и граD кро'вьми, и^ готовля'яй граD непра'вдами,
13
οὐ ταῦτά ἐστι παρὰ Κυρίου παντοκράτορος; καὶ ἐξέλιπον λαοὶ ἱκανοὶ ἐν πυρί, καὶ ἔθνη πολλὰ ὠλιγοψύχησαν.
13
нњсть л^и с^е ё^бо преD гм~ь вс^едръжи'телемъ. и^ ѓ^скђдњша лю'дїе мно'ѕи ѓ^гнемъ, и^ стра'ны мно'ги эTнемого'шася.
14
ὅτι ἐπλησθήσεται ἡ γῆ τοῦ γνῶναι τὴν δόξαν Κυρίου, ὡς ὕδωρ κατακαλύψει αὐτούς.
14
ја%ко напоlнися вс^я земля` раꙁђмњти сла'вђ гн~ю, ја^ко во'да мно'га покры'етъ я&.
15
ὦ ὁ ποτίζων τὸν πλησίον αὐτοῦ ἀνατροπῇ θολερᾷ καὶ μεθύσκων, ὅπως ἐπιβλέπῃ ἐπὶ τὰ σπήλαια αὐτῶν.
15
иO напая'й по'дрђга свое^го сᲆвращенїе мђтно, и^ ё^пїя'айся ја^ко приꙁираеT къ пещера'мъ и^хъ.
16
πλησμονὴν ἀτιμίας ἐκ δόξης πίε καὶ σύ, καρδία σαλεύθητι καὶ σείσθητι· ἐκύκλωσεν ἐπὶ σὲ ποτήριον δεξιᾶς Κυρίου καὶ συνήχθη ἀτιμία ἐπὶ τὴν δόξαν σου.
16
мно'жество бес#честное эT сла'вы и^спїи, и^ т^ы срDце поколᲇбли'ся и^ стря'снися. ѓ^бы'де ѓ^ тебњ ча'ша десни'ца гн~я, и^ събрася бесчестїе на славђ твою.
17
διότι ἀσέβεια τοῦ Λιβάνου καλύψει σε, καὶ ταλαιπωρία θηρίων πτοήσει σε δι᾿ αἵματα ἀνθρώπων καὶ ἀσεβείας γῆς καὶ πόλεως καὶ πάντων τῶν κατοικούντων αὐτήν.
17
зане бесчестїе дђбрав#ско покры'етъ т^я, и^ трђдъ ѕвњринᲆ престрашитъ т^я, кро'ви ра'ди чл~чь и^ бесчестїи земльныхъ, и^ града и^ всњхъ живђщихъ на не'и”
18
τί ὠφελεῖ γλυπτόν, ὅτι ἔγλυψαν αὐτό; ἔπλασεν αὐτὸ χώνευμα, φαντασίαν ψευδῆ, ὅτι πέποιθεν ὁ πλάσας ἐπὶ τὸ πλάσμα αὐτοῦ τοῦ ποιῆσαι εἴδωλα κωφά.
18
Чт^о ё^спњеT и^ꙁвая'ныи. ја%ко и^звая'ша и& и^ създа'ша и^ слїанїе прее'лесть л#жђю. ја^ко ё^пова` създа'выи къ създанїю свое^мђ сътвори'ти кђми'ры глђхы.
19
οὐαὶ ὁ λέγων τῷ ξύλῳ· ἔκνηψον, ἐξεγέρθητι, καὶ τῷ λίθῳ· ὑψώθητι· καὶ αὐτό ἐστι φαντασία, τοῦτο δέ ἐστιν ἔλασμα χρυσίου καὶ ἀργυρίου, καὶ πᾶν πνεῦμα οὐκ ἔστιν ἐν αὐτῷ.
19
ёO лю'те гл~ющемђ дре'вђ, ётрезви'ся въста'ни, и^ камы'кђ възвыси'ся. и^ т^оже е^сть пре'лесть. а^ с^е е^сть скова'нїе ꙁла'тное и^ сре'бреное, и^ всего` дђха нњсть в не'мъ. а^
20
ὁ δὲ Κύριος ἐν ναῷ ἁγίῳ αὐτοῦ· εὐλαβείσθω ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ πᾶσα ἡ γῆ.
20
г~ь въ цр~кви ст~њи свое'й, да ся ё^бои'тъ эT лица` е^мђ вс^я ꙁемля`”
Κεφάλαιο 3
1
Προσευχὴ ᾿Αμβακοὺμ τοῦ προφήτου μετὰ ᾠδῆς. ΚΥΡΙΕ, εἰσακήκοα τὴν ἀκοήν σου καὶ ἐφοβήθην·
1
Мл~тва а^в#вакђма пррoка с пњснїю”
2
Κύριε, κατενόησα τὰ ἔργα σου καὶ ἐξέστην. ἐν μέσῳ δύο ζῴων γνωσθήσῃ, ἐν τῷ ἐγγίζειν τὰ ἔτη ἐπιγνωσθήσῃ, ἐν τῷ παρεῖναι τὸν καιρὸν ἀναδειχθήσῃ, ἐν τῷ ταραχθῆναι τὴν ψυχήν μου, ἐν ὀργῇ ἐλέους μνησθήσῃ.
2
Ги~ ёслышахъ слђхъ тво'и, и^ ё^боя'хся. г~и разђмњхᲆ дњла твоа`, и^ ё^жасохся” междђ двњма животома ё^вњ'сися, внегда` приближа'тся лњта поꙁна'ешися, внегда` бђдетᲆ го'дъ пока'жешися, вне'гда смятеTся дш~а моа` въ гнњвњ млsть помяне'ши”
3
ὁ Θεὸς ἀπὸ Θαιμὰν ἥξει, καὶ ὁ ἅγιος ἐξ ὄρους κατασκίου δασέος. (διάψαλμα). ἐκάλυψεν οὐρανοὺς ἡ ἀρετὴ αὐτοῦ, καὶ αἰνέσεως αὐτοῦ πλήρης ἡ γῆ.
3
бг~ъ эT ю'га прїидет#, и^ ст~ыи эT горы` присњн#ныя ча'сти” покры` нб~са добродᲇтель е^го, и^ хваленїя е^го и^спо'лнъ земля`”
4
καὶ φέγγος αὐτοῦ ὡς φῶς ἔσται, κέρατα ἐν χερσὶν αὐτοῦ, καὶ ἔθετο ἀγάπησιν κραταιὰν ἰσχύος αὐτοῦ.
4
и^ сїанїе е^го ја%ко свњтъ бђ'детъ, рози въ рђкђ е^го. и^ положи` любо'вь твердђ крњпости свое'я”
5
πρὸ προσώπου αὐτοῦ πορεύσεται λόγος, καὶ ἐξελεύσεται εἰς παιδείαν κατὰ πόδας αὐτοῦ
5
преD лицемъ е^го и^зы'идет# сло'во, і^ и^зы'идетᲆ на' поле за пя'тᲆ но'гђ е^го”
6
ἔστη, καὶ ἐσαλεύθη ἡ γῆ· ἐπέβλεψε, καὶ διετάκη ἔθνη. διεβρύθη τὰ ὄρη βίᾳ, ἐτάκησαν βουνοὶ αἰώνιοι.
6
ста` и^ поDвижа'ся земля`, приꙁрњ і^ и^стаа'ша сᲄраны`” и^ съкрђшаTся го'ры нђждею, і^ и^стаа'ша хол#ми вњчнїи. шесᲄвїя вњчнаа и^хъ
7
πορείας αἰωνίας αὐτοῦ ἀντὶ κόπων εἶδον· σκηνώματα Αἰθιόπων πτοηθήσονται καὶ αἱ σκηναὶ γῆς Μαδιάμ.
7
за трђдъ видњша” села е^џїѓpска ё^боя'тся, и^ хра'ми земля` мадїа'м#ски”
8
μὴ ἐν ποταμοῖς ὠργίσθης, Κύριε, ἢ ἐν ποταμοῖς ὁ θυμός σου; ἢ ἐν θαλάσσῃ τὸ ὅρμημά σου; ὅτι ἐπιβήσῃ ἐπὶ τοὺς ἵππους σου, καὶ ἡ ἱππασία σου σωτηρία.
8
Є$да` в рњкахъ прогнњва'ешися г~и. и^л^и въ рњкахъ ја%рость твоа`. л^и в# мо'ри ё^стремле'нїе твое” ја%ко вся'деши на коня твоа`, и^ ја%жденїе твое спsнїе.
9
ἐντείνων ἐντενεῖς τὸ τόξον σου ἐπὶ σκῆπτρα, λέγει Κύριος. (διάψαλμα). ποταμῶν ραγήσεται γῆ.
9
наляца'я налечеши лђкъ сво'и, на хорђгви, гл~етъ г~ь” рњка'ми рася'дется зеMля`,
10
ὄψονταί σε καὶ ὠδινήσουσι λαοί, σκορπίζων ὕδατα πορείας αὐτοῦ· ἔδωκεν ἡ ἄβυσσος φωνὴν αὐτῆς, ὕψος φαντασίας αὐτῆς.
10
и^ ё'ꙁряT т^я и^ разболяTся лю'дїе” расыпа'я во'ды наше'ствїя е^го, дасть безDна гла'съ свои, и^ высота` вели'чїя своа`”
11
ἐπῄρθη ὁ ἥλιος, καὶ ἡ σελήνη ἔστη ἐν τῇ τάξει αὐτῆς· εἰς φῶς βολίδες σου πορεύσονται, εἰς φέγγος ἀστραπῆς ὅπλων σου.
11
въꙁдви'жеся слн~це, и^ лђна ста` в чи'нђ свое^мъ” въ свTњ стрњлы твоя` по'идђтъ, блиста'нїемъ мо'лнїя ѓ^рђжїя твое^го”
12
ἐν ἀπειλῇ ὀλιγώσεις γῆν καὶ ἐν θυμῷ κατάξεις ἔθνη.
12
преще'нїемъ ё^мали'ши зе'млю, и^ ја%росᲄїю низложиши ја^зы'ки”
13
ἐξῆλθες εἰς σωτηρίαν λαοῦ σου τοῦ σῶσαι τὸν χριστόν σου· ἔβαλες εἰς κεφαλὰς ἀνόμων θάνατον, ἐξήγειρας δεσμοὺς ἕως τραχήλου. (διάψαλμα).
13
и^зы'де въ сп~сенїе лю'демᲆ свои^мъ, спsти` помаза'нныя своа`” вложи въ главы` безако'нныX смр~ть, възDви'же ё%зы твоя` до вы'а въ совер#шенїе”
14
διέκοψας ἐν ἐκστάσει κεφαλὰς δυναστῶν, σεισθήσονται ἐν αὐτῇ· διανοίξουσι χαλινοὺς αὐτῶν ὡς ἐσθίων πτωχὸς λάθρᾳ.
14
Ссњклъ е^си ё^жа'сом# гла'вы си'лныX, сътрясђтся ѓ^ не'и. ѓ^тво'рятᲆ ё%зды своя` а^ки ја%дыи ё^богїи ѓ^та'и.
15
καὶ ἐπεβίβασας εἰς θάλασσαν τοὺς ἵππους σου ταράσσοντας ὕδατα πολλά.
15
и^ наведе на мо'ре коня` своя`, смђща'ющая во'ды мно'ги.
16
ἐφυλαξάμην, καὶ ἐπτοήθη ἡ κοιλία μου ἀπὸ φωνῆς προσευχῆς χειλέων μου, καὶ εἰσῆλθε τρόμος εἰς τὰ ὀστᾶ μου, καὶ ὑποκάτωθέν μου ἐταράχθη ἡ ἕξις μου. ἀναπαύσομαι ἐν ἡμέρᾳ θλίψεως τοῦ ἀναβῆναι εἰς λαὸν παροικίας μου.
16
снабдXњся и^ ё^боя'ся срDце мое` эT гла'са мо'лбы ё^стенъ мои^хъ. и^ вни'де тре'петъ въ ко'сти моя`, и^ вᲆ мнњ` смятеся крњ'пость моа`” почїю въ дн~ь печа'ли мое'я, ја^ко да възы'ти м^и въ лю'ди ѓ^биᲄа'нїя мое^го.
17
διότι συκῆ οὐ καρποφορήσει, καὶ οὐκ ἔσται γενήματα ἐν ταῖς ἀμπέλοις· ψεύσεται ἔργον ἐλαίας, καὶ τὰ πεδία οὐ ποιήσει βρῶσιν· ἐξέλιπον ἀπὸ βρώσεως πρόβατα, καὶ οὐχ ὑπάρχουσι βόες ἐπὶ φάτναις.
17
зане` смокви пло'да не сътво'рятъ, и^ не бђдетъ пло'да въ виноградњхъ” съл#жетъ дњ'ло масли'нно, и^ по'ля не сътворяT ја%ди. ѓ^скђдњша ѓ%вца эT пи'ща, и^ не бђ'детъ воло'въ прї я'слеX”
18
ἐγὼ δὲ ἐν τῷ Κυρίῳ ἀγαλλιάσομαι, χαρήσομαι ἐπὶ τῷ Θεῷ τῷ σωτῆρί μου.
18
А/з же ѓ^ г~њ въꙁра'дђюся, и^ възвеселю'ся ѓ^ бѕ~њ сп~се мое^мъ”
19
Κύριος ὁ Θεὸς δύναμίς μου καὶ τάξει τοὺς πόδας μου εἰς συντέλειαν· ἐπὶ τὰ ὑψηλὰ ἐπιβιβᾷ με τοῦ νικῆσαί με ἐν τῇ ᾠδῇ αὐτοῦ.
19
г~ь б~ъ мо'и, си'ла моя`, и^ ё^чини'тъ но'ѕњ мои` на съвръше'нїе. и^ на высо'кая наводя` м^я, да побњждђ` въ пњснехъ е^го”