Друк брошурою Виконується верстка сторінок…
Папір A4, альбомна орієнтація, поля «Немає», без колонтитулів. Друкуйте двосторонньо, з переворотом по короткому краю, у масштабі 100%; якщо принтер обрізає край — 98%. Не вмикайте режим «Буклет» у драйвері принтера.
1
ΚΑΙ ἦν ὁ ἀριθμὸς τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ὡς ἡ ἄμμος τῆς θαλάσσης, ἣ οὐκ ἐκμετρηθήσεται οὐδὲ ἐξαριθμηθήσεται. καὶ ἔσται ἐν τῷ τόπῳ, οὗ ἐρρέθη αὐτοῖς· οὐ λαός μου ὑμεῖς, κληθήσονται καὶ αὐτοὶ υἱοὶ Θεοῦ ζῶντος.
1
Рцњте бра'тђ свое^мђ, лю'дїе мои`. и^ сесᲄрњ свое'и, помилован#ная.
2
καὶ συναχθήσονται υἱοὶ ᾿Ιούδα καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐπὶ τὸ αὐτὸ καὶ θήσονται ἑαυτοῖς ἀρχὴν μίαν καὶ ἀναβήσονται ἐκ τῆς γῆς, ὅτι μεγάλη ἡ ἡμέρα τοῦ ᾿Ιεζραέλ.
2
сђди'те с^и съ ма'терїю свое'ю сђди'те с^и. ја%ко та не жена` моя`, и^ а'зъ не мђжъ е^я`. и^ эTвръгђ блђженїя ея эT лица` свое^го, и^ любодњ'иство ея` эT среды со'сђ ея`.
3
εἴπατε τῷ ἀδελφῷ ὑμῶν· λαός μου καὶ τῇ ἀδελφῇ ὑμῶν· ἠλεημένη.
3
ја%коy съвлекђ ю& на'гђ и^ поста'влю ю& ја%коже и^ въ дн~ь рожDенїа е^я`. и^ положђ ю& ја%ко пђсты'ню, и^ ё^чиню ю& ја%ко ꙁемлю без# воды`, и^ побїю ю& жа'ждею.
4
Κρίθητε πρὸς τὴν μητέρα ὑμῶν, κρίθητε, ὅτι αὕτη οὐ γυνή μου, καὶ ἐγὼ οὐκ ἀνὴρ αὐτῆς. καὶ ἐξαρῶ τὴν πορνείαν αὐτῆς ἐκ προσώπου μου καὶ τὴν μοιχείαν αὐτῆς ἐκ μέσου μαστῶν αὐτῆς,
4
и^ чаD ея` не поми'лђю, ја%ко ча'да блђженїя сђть.
5
ὅπως ἂν ἐκδύσω αὐτὴν γυμνὴν καὶ ἀποκαταστήσω αὐτὴν καθὼς ἡμέρα γενέσεως αὐτῆς. καὶ θήσω αὐτὴν ἔρημον καὶ τάξω αὐτὴν ὡς γῆν ἄνυδρον καὶ ἀποκτενῶ αὐτὴν ἐν δίψει·
5
ја%ко въз#блђди мт~и иX, ѓ^срами роди'вшаяся. рече б^о, да и^дђ въ слDњ хо'тїи свои^хъ да'ющиX мнᲇ хлњбы моя`, и^ водђ мою` и^ ризы моя`, и^ рњчнаа моа, и^ ма'сло мое, и^ вс^е е^же мене достои'тъ”
6
καὶ τὰ τέκνα αὐτῆς οὐ μὴ ἐλεήσω, ὅτι τέκνα πορνείας ἐστίν.
6
Сего ради с^е а%ꙁᲆ заграждђ пђть ея` тернїем#, и^ вᲆꙁгражDђ распђтїа ея`, и^ стеѕя свое'я не ѓ^бря'щетъ.
7
ὅτι ἐξεπόρνευσεν ἡ μήτηρ αὐτῶν, κατῄσχυνεν ἡ τεκοῦσα αὐτά, ὅτι εἶπε· πορεύσομαι ὀπίσω τῶν ἐραστῶν μου τῶν διδόντων μοι τοὺς ἄρτους μου καὶ τὸ ὕδωρ μου καὶ τὰ ἱμάτιά μου καὶ τὰ ὀθόνιά μου, τὸ ἔλαιόν μου καὶ πάντα ὅσα μοι καθήκει.
7
и^ поже'нетъ хо'ти своя, и^ не пости'гнеT и^хъ. и^ възы'щетъ и^хъ, и^ не ѓ^бря'щетъ. и^ речетъ, да и^дђ и^ въꙁвращђся к# мђжђ свое^мђ прьвомђ, јако добрње м^и б^њ тогда` не'гли нн~њ,
8
διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ φράσσω τὴν ὁδὸν αὐτῆς ἐν σκόλοψι καὶ ἀνοικοδομήσω τὰς ὁδούς, καὶ τὴν τρίβον αὐτῆς οὐ μὴ εὕρῃ·
8
н^о а^зъ не разђмњхъ” А$зъ б^о да'хъ е'й пшени'цю, и вино, и ма'сло, и сребро` ё^мно'жихъ е'и. сїи же сребрени и^ зла'ты сᲆтвори'ша ваа'лови”
9
καὶ καταδιώξεται τοὺς ἐραστὰς αὐτῆς καὶ οὐ μὴ καταλάβῃ αὐτοὺς καὶ ζητήσει αὐτοὺς καὶ οὐ μὴ εὕρῃ αὐτούς· καὶ ἐρεῖ· πορεύσομαι καὶ ἐπιστρέψω πρὸς τὸν ἄνδρα μου τὸν πρότερον, ὅτι καλῶς μοι ἦν τότε ἢ νῦν.
9
Сего ради ѓ^бращђся, и^ воꙁмђ пшени'цю свою въ время ея`, и^ вино свое въ гоD е^го. и^ эTи'мђ ри'зы своя`, и^ рњчная своя`, да не закрыва'етъ стђда свое^го.
10
καὶ αὐτὴ οὐκ ἔγνω ὅτι ἐγὼ ἔδωκα αὐτῇ τὸν σῖτον καὶ τὸν οἶνον καὶ τὸ ἔλαιον, καὶ ἀργύριον ἐπλήθυνα αὐτῇ· αὐτὴ δὲ ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ ἐποίησε τῇ Βάαλ.
10
и^ нн~њ эTкрыю нечистотђ` ея` преD хо'тьми ея`. и^ никтоже эTи'мет# е^я` эT рђки мое'я.
11
διὰ τοῦτο ἐπιστρέψω καὶ κομιοῦμαι τὸν σῖτόν μου καθ᾿ ὥραν αὐτοῦ καὶ τὸν οἶνόν μου ἐν καιρῷ αὐτοῦ καὶ ἀφελοῦμαι τὰ ἱμάτιά μου καὶ τὰ ὀθόνιά μου τοῦ μὴ καλύπτειν τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς.
11
и^ эTвращђ вс^я весе'лїя ея`, и^ празDники ея`, и^ новленїя мsць ея`, и^ сђбо'ты е^я`, и^ вс^я вели'ки дн~и ея`.
12
καὶ νῦν ἀποκαλύψω τὴν ἀκαθαρσίαν αὐτῆς ἐνώπιον τῶν ἐραστῶν αὐτῆς, καὶ οὐδεὶς οὐ μὴ ἐξέληται αὐτὴν ἐκ χειρός μου.
12
и^ погђблю виногра'ды ея`, и^ смоквинїя ея`, вс^е е^ли'ко вњща`, м#зды м^и сђть сїа да'ша мнњ` хо'ти моя`. и^ положђ ю& въ свњдњнїе, и^ поја^дятъ ю& ѕвњрїе по'льстїи, и^ птица нбsныя, и^ га'ди зе'мнїи.
13
καὶ ἀποστρέψω πάσας τὰς εὐφροσύνας αὐτῆς, ἑορτὰς αὐτῆς καὶ τὰς νουμηνίας αὐτῆς καὶ τὰ σάββατα αὐτῆς καὶ πάσας τὰς πανηγύρεις αὐτῆς.
13
и^ м#щђ на не'и дн~и ваа'ловы, в ня'же требы кладя'ше и^мъ. и^ въдња'ше ё^серя'зя своя`, и^ мониста` своя`, и^ хожда'ше въ слњдъ хо'тїи свои^хᲆ а^ мене` забы`, гл~етъ г~ь”
14
καὶ ἀφανιῶ ἄμπελον αὐτῆς καὶ τάς συκᾶς αὐτῆς, ὅσα εἶπε· μισθώματά μου ταῦτά ἐστιν ἃ ἔδωκάν μοι οἱ ἐρασταί μου, καὶ θήσομαι αὐτὰ εἰς μαρτύριον, καὶ καταφάγεται αὐτὰ τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ, καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τὰ ἑρπετὰ τῆς γῆς.
14
Сего ради с^е а^ꙁъ съблажню ю&, и^ ё^чиню ю& ја%ко пђстыню, и^ воZгл~ю въ срDце ея`,
15
καὶ ἐκδικήσω ἐπ᾿ αὐτὴν τὰς ἡμέρας τῶν Βααλείμ, ἐν αἷς ἐπέθυεν αὐτοῖς καὶ περιετίθετο τὰ ἐνώτια αὐτῆς καὶ τὰ καθόρμια αὐτῆς καὶ ἐπορεύετο ὀπίσω τῶν ἐραστῶν αὐτῆς, ἐμοῦ δὲ ἐπελάθετο, λέγει Κύριος. —
15
и^ дамъ е'й притяжа'нїе е^я` эTтђдђ и^ по'лянђ а%хроѓ^вђ, эTвръсти смы'слъ е^я`. и^ смириTся т^ђ по дн~емъ дTњства е^я`, и^ по дн~емъ и^ꙁведенїя ея` эT земля е^гљ=пет#скы”
16
Διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ πλανῶ αὐτὴν καὶ τάξω αὐτὴν ὡς ἔρημον καὶ λαλήσω ἐπὶ τὴν καρδίαν αὐτῆς
16
И$ бђдетъ въ то'и дн~ь гл~етъ г~ь, приꙁоветъ м^я мQђ мои, а^ не възоветъ мене к#семђ ваа^лимъ.
17
καὶ δώσω αὐτῇ τὰ κτήματα αὐτῆς ἐκεῖθεν καὶ τὴν κοιλάδα ᾿Αχὼρ διανοῖξαι σύνεσιν αὐτῆς, καὶ ταπεινωθήσεται ἐκεῖ κατὰ τὰς ἡμέρας νηπιότητος αὐτῆς καὶ κατὰ τὰς ἡμέρας ἀναβάσεως αὐτῆς ἐκ γῆς Αἰγύπτου.
17
н^иꙁвергђ и^мена` ваа^лимля эT ё'стъ е^я, и^ не въспомянђ`т#ся к#семђ и^мена иX”
18
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει Κύριος, καλέσει με· ὁ ἀνήρ μου, καὶ οὐ καλέσει με ἔτι Βααλείμ·
18
И$ ꙁавњща'ю и^мъ завњтъ в# то'и дн~ь, съ ѕвњр#ми поlскими, и^ сᲆ птицами нбsными, и^ съ га'ды зе'мными. и лђкъ, и^ меq, и^ бра'нь съкрђшђ съ ꙁемли, и^ вселю я& съ ё^пова'нїемъ.
19
καὶ ἐξαρῶ τὰ ὀνόματα τῶν Βααλεὶμ ἐκ στόματος αὐτῆς καὶ οὐ μὴ μνησθῶσιν οὐκ ἔτι τὰ ὀνόματα αὐτῶν.
19
и^ поимђ т^я себњ въ вњкъ. и^ пои^мђ т^я себњ` въ правдђ, и^ въ сђды, и^ въ млsть, и^ въ щедроты.
20
καὶ διαθήσομαι αὐτοῖς διαθήκην ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ μετὰ τῶν θηρίων τοῦ ἀγροῦ καὶ μετὰ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῶν ἑρπετῶν τῆς γῆς· καὶ τόξον καὶ ρομφαίαν καὶ πόλεμον συντρίψω ἀπὸ τῆς γῆς καὶ κατοικιῶ σε ἐπ᾿ ἐλπίδι.
20
и^ поимђ т^я себњ` вᲆ вњрђ, и^ ё^вњси г~а”
21
καὶ μνηστεύσομαί σε ἐμαυτῷ εἰς τὸν αἰῶνα καὶ μνηστεύσομαί σε ἐν δικαιοσύνῃ καὶ ἐν κρίματι καὶ ἐν ἐλέει καὶ ἐν οἰκτιρμοῖς
21
И$ бђдетъ в то'и дн~ь гл~етъ г~ь, послђшаю небесе, и^ ѓ^на` послђшаютъ земли,
22
καὶ μνηστεύσομαί σε ἐμαυτῷ ἐν πίστει, καὶ ἐπιγνώσῃ τὸν Κύριον.
22
и^ земля послђша'етъ п#шени'ца, и^ вина, и^ ма'сла. и^ сїи послђшаютъ і^и^л~я.
23
καὶ ἔσται ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, λέγει Κύριος, ἐπακούσομαι τῷ οὐρανῷ, καὶ αὐτὸς ἐπακούσεται τῇ γῇ,
23
и^ всњ'ю я& себњ на земли`. и^ поми'лђю непоми'лованђю. и^ рекђ не лю'демъ мои^мъ, лю'дїе мои` е^сте в^ы. и^ тїи рекђтъ, г~ь б~ъ наj т^ы е^си”
24
καὶ ἡ γῆ ἐπακούσεται τὸν σῖτον καὶ τὸν οἶνον καὶ τὸ ἔλαιον, καὶ αὐτὰ ἐπακούσεται τῷ ᾿Ιεζραέλ.
25
καὶ σπερῶ αὐτὴν ἐμαυτῷ ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἐλεήσω τὴν Οὐκ-ἠλεημένην καὶ ἐρῶ τῷ Οὐ-λαῷ-μου· λαός μου εἰ σύ, καὶ αὐτὸς ἐρεῖ· Κύριος ὁ Θεός μου εἶ σύ.