Звичайний друк Виконується верстка сторінок…
Папір A4, книжкова орієнтація, поля «Немає», без колонтитулів, масштаб 100%. Сторінки йдуть підряд. Для двостороннього друку виберіть переворот по довгому краю.
1
ΑΚΟΥΣΑΤΕ μου, νῆσοι, καὶ προσέχετε, ἔθνη· διὰ χρόνου πολλοῦ στήσεται, λέγει Κύριος. ἐκ κοιλίας μητρός μου ἐκάλεσε τὸ ὄνομά μου
1
Послђшаите мене` ѓ%строви, и^ внима'ите страны`. вре'менемъ до'лгомъ ста'виTся, гл~етъ г~ь. эT чре'ва мт~ре мое^я нарече` и^мя мое`.
2
καὶ ἔθηκε τὸ στόμα μου ὡσεὶ μάχαιραν ὀξεῖαν καὶ ὑπὸ τὴν σκέπην τῆς χειρὸς αὐτοῦ ἔκρυψέ με, ἔθηκέ με ὡς βέλος ἐκλεκτὸν καὶ ἐν τῇ φαρέτρᾳ αὐτοῦ ἔκρυψέ με.
2
и^ положи ё^ста` моя` ја%ко ме'чь ѓ%стръ. и^ поD кровомъ рђки` свое^я съкры` м^я. и^ положи м^я ја%ко стрњлђ и^ꙁбра'ннђ, и^ в тђ'лњ свое^мъ съкры` м^я.
3
καὶ εἶπέ μοι· δοῦλός μου εἶ σύ, ᾿Ισραήλ, καὶ ἐν σοὶ δοξασθήσομαι.
3
и^ реq м^и, ра'бъ мои е^си т^ы і^и^л~ю, и^ в тебњ просла'влюся”
4
καὶ ἐγὼ εἶπα· κενῶς ἐκοπίασα, εἰς μάταιον καὶ εἰς οὐδὲν ἔδωκα τὴν ἰσχύν μου· διὰ τοῦτο ἡ κρίσις μου παρὰ Κυρίῳ, καὶ ὁ πόνος μου ἐναντίον τοῦ Θεοῦ μου.
4
А$ꙁ# же реко'хъ, вът#ще` трђди'х#ся и^ всђе, и^ ни в чесо'мъже да'хъ крњ'пость мою. сего ради сђ'дъ мои прDе гм~ъ, и^ трђ'дъ мои прDе бм~ъ мои^мъ”
5
καὶ νῦν οὕτως λέγει Κύριος ὁ πλάσας με ἐκ κοιλίας δοῦλον ἑαυτῷ τοῦ συναγαγεῖν τὸν ᾿Ιακὼβ πρὸς αὐτὸν καὶ ᾿Ισραὴλ — συναχθήσομαι καὶ δοξασθήσομαι ἐναντίον Κυρίου, καὶ ὁ Θεός μου ἔσται μοι ἰσχὺς —
5
И$ нн~њ та'ко гл~етъ г~ь, съꙁда'выи м^я эT чре'ва раба` себњ`, ја%ко събра'ти і^а'кова, і^и^л~я к немђ съберђ. и^ просла'влюся преD гм~ъ, и^ б~ъ мои бђдетъ мн^њ крњ'пость”
6
καὶ εἶπέ μοι· μέγα σοί ἐστι τοῦ κληθῆναί σε παῖδά μου τοῦ στῆσαι τὰς φυλὰς ᾿Ιακὼβ καὶ τὴν διασπορὰν τοῦ ᾿Ισραὴλ ἐπιστρέψαι· ἰδοὺ δέδωκά σε εἰς διαθήκην γένους, εἰς φῶς ἐθνῶν τοῦ εἶναί σε εἰς σωτηρίαν ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς. —
6
И$ реq м^и, ве'лїе т^и е^сть ја%ко прозватися рабђ` мое^мђ, ја%ко въста'вити племена і^а'ковля, и^ ѓ^стан#ки і^и^л~вы ѓ^брати'ти” Се^ да'хъ т^я въ ꙁавTњ ро'домъ и^, въ свњтъ ја^ꙁы'комъ, ја%ко бы'ти тебњ сп~сђ да'же до конца` ꙁемли`”
7
Οὕτως λέγει Κύριος ὁ ρυσάμενός σε, ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ἁγιάσατε τὸν φαυλίζοντα τὴν ψυχὴν αὐτοῦ, τὸν βδελυσσόμενον ὑπὸ τῶν ἐθνῶν τῶν δούλων τῶν ἀρχόντων· βασιλεῖς ὄψονται αὐτὸν καὶ ἀναστήσονται, ἄρχοντες καὶ προσκυνήσουσιν αὐτῷ ἕνεκεν Κυρίου· ὅτι πιστός ἐστιν ὁ ἅγιος ᾿Ισραήλ, καὶ ἐξελεξάμην σε.
7
Та'ко гл~етъ г~ь, и^ꙁба'вивыи т^я б~ъ і^и^л~евъ. ѓ^ст~ите хђля'щаго дш~ђ е^го, мерзя'щаго по јазы'коX, рабXњ кня'ж#скиX. цр~їе ё%ꙁряT и&, и^ въстанTђ кн~ѕи, и^ покло'няTся е^мђ г~а ради. ја%ко вњренъ е^сть ст~ыи і^и^л~евъ і^ и^ꙁбра'выи т^я”
8
οὕτως λέγει Κύριος· καιρῷ δεκτῷ ἐπήκουσά σου καὶ ἐν ἡμέρᾳ σωτηρίας ἐβοήθησά σοι καὶ ἔπλασά σε καὶ ἔδωκά σε εἰς διαθήκην ἐθνῶν τοῦ καταστῆσαι τὴν γῆν καὶ κληρονομῆσαι κληρονομίας ἐρήμους,
8
Та'ко гл~етъ г~ь, въ вре'мя прїя'тно послђшаX тебе`, и^ въ дн~ь сп~сенїя помогоX т^и. и^ съᲄвориX т^я, и^ даX т^я въ ꙁавTњ вњчныи стра'наM. ја%ко ё^стро'ити ꙁеMлю, и^ наслњди'ти наслњдїе пђстыня.
9
λέγοντα τοῖς ἐν δεσμοῖς· ἐξέλθετε, καὶ τοῖς ἐν τῷ σκότει· ἀνακαλυφθῆναι. ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς βοσκηθήσονται, καὶ ἐν πάσαις ταῖς τρίβοις ἡ νομὴ αὐτῶν·
9
гл~юще ёZникоM и^ꙁы'идњте, и^же вᲆ тмᲇ эTкрыитеся. на всXњ пђтеX напасђтся, и^ на всњхъ стеѕяX па'житъ иX.
10
οὐ πεινάσουσιν οὐδὲ διψήσουσιν, οὐδὲ πατάξει αὐτοὺς καύσων, οὐδὲ ὁ ἥλιος, ἀλλ᾿ ὁ ἐλεῶν αὐτοὺς παρακαλέσει καὶ διὰ πηγῶν ὑδάτων ἄξει αὐτούς·
10
не въꙁа'лчюT ни въжажTдђ, ни пораꙁиT и^хъ зно'и, н^и слн~це” Но ми'лђя и^хъ ё^тњшит#, и^ скво'ꙁњ и^сто'чники воDныя проведе'тъ я&.
11
καὶ θήσω πᾶν ὄρος εἰς ὁδὸν καὶ πᾶσαν τρίβον εἰς βόσκημα αὐτοῖς.
11
и^ положђ` вся'кђ горђ в# пђть, и^ вся'кђ стеѕю на па'ствђ иM”
12
ἰδοὺ οὗτοι πόρρωθεν ἔρχονται, οὗτοι ἀπὸ βορρᾶ καὶ οὗτοι ἀπὸ θαλάσσης, ἄλλοι δὲ ἐκ γῆς Περσῶν.
12
Се^ сїи и^ꙁдале'ча прїидTђ, сїи эT сњ'вера, а^ ѓ'нїи эT мо'ря, а^ дрђѕїи эT ꙁемля` пе'рски”
13
εὐφραίνεσθαι, οὐρανοί, καὶ ἀγαλλιάσθω, ἡ γῆ, ρηξάτωσαν τὰ ὄρη εὐφροσύνην, ὅτι ἠλέησεν ὁ Θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ τοὺς ταπεινοὺς τοῦ λαοῦ αὐτοῦ παρεκάλεσεν. —
13
Ра'дђитеся нб~са, и^ весели'ся ꙁемля. да эTвръзђтъ го'ры весе'лїе и^ хо'лми ра'дость, ја%ко поми'лова б~ъ лю'ди своя, и^ смире'нныя лю'дїи свои^хъ ё^тњшитъ”
14
Εἶπε δὲ Σιών· ἐγκατέλιπέ με Κύριος, καὶ ὁ Κύριος ἐπελάθετό μου.
14
Рече же сїѓ'нъ, ѓ^ста'ви м^я г~ь, и^ б~ъ ꙁабы` м^я.
15
μὴ ἐπιλήσεται γυνὴ τοῦ παιδίου αὐτῆς τοῦ μὴ ἐλεῆσαι τὰ ἔκγονα τῆς κοιλίας αὐτῆς; εἰ δὲ καὶ ταῦτα ἐπιλάθοιτο γυνή, ἀλλ᾿ ἐγὼ οὐκ ἐπιλήσομαί σου, εἶπε Κύριος.
15
е^да` ꙁабђ'детъ мати ѓ^тро'ча свое, ја%ко не поми'ловати и^сча'дїя чре'ва свое^го. а^ще же и^ ꙁабђдетъ т^о жена`, н^о а^ꙁъ не ꙁабђ'дђ тебе` гл~етъ г~ь”
16
ἰδοὺ ἐπὶ τῶν χειρῶν μου ἐζωγράφηκά σου τὰ τείχη, καὶ ἐνώπιόν μου εἶ διαπαντός·
16
Се^ в рђ'кђ мое^ю въписа'хъ гра'ды твоя`, и^ предо мно'ю е^си прsно.
17
καὶ ταχὺ οἰκοδομηθήσῃ ὑφ᾿ ὧν καθῃρέθης, καὶ οἱ ἐρημώσαντές σε ἐξελεύσονται ἐκ σοῦ.
17
и^ въскорњ вᲆз#гради'шися и^миy раꙁори'ся. и^ потребив#шеи т^я и^зы'идђтъ и^с тебе`”
18
ἆρον κύκλῳ τοὺς ὀφθαλμούς σου καὶ ἰδὲ πάντας, ἰδοὺ συνήχθησαν καὶ ἤλθοσαν πρός σε· ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, ὅτι πάντας αὐτοὺς ὡς κόσμον ἐνδύσῃ καὶ περιθήσῃ αὐτοὺς ὡς κόσμον νύμφης.
18
Въз#дви'гни ѓ%крsтъ ѓ%чи твои и^ ви'ждь вся`, с^е събра'шася и^ прїидо'ша к тебњ`” Жи'въ а^ꙁъ гл~етъ г~ь, ја%ко вся я& ѓ^блече'ши. и^ въꙁложи'ши на' ня ја%ко ё^тва'рᲆ невњ'стьскђ. ја%ко
19
ὅτι τὰ ἔρημά σου καὶ τὰ διεφθαρμένα καὶ τὰ πεπτωκότα νῦν στενοχωρήσει ἀπὸ τῶν κατοικούντων, καὶ μακρυνθήσονται ἀπὸ σοῦ οἱ καταπίνοντές σε.
19
и^ пђста'а твоя` и^ расы'паная и^ паDшаася, нн~њ ё^тњснњ'ютъ эT всели'вшихся. и^ ё^даляTся эT тебе` смири'вшеи т^я”
20
ἐροῦσι γὰρ εἰς τὰ ὦτά σου οἱ υἱοί σου, οὓς ἀπολώλεκας· στενός μοι ὁ τόπος, ποίησόν μοι τόπον, ἵνα κατοικήσω.
20
Рекђтъ б^о въ ё%ши твои сн~ове твои` и^хъже погђби`, тњ'сно намъ е^сть мњ'сто, сътвори м^и мњ'сто да ся вселю`”
21
καὶ ἐρεῖς ἐν τῇ καρδίᾳ σου· τίς ἐγέννησέ μοι τούτους; ἐγὼ δὲ ἄτεκνος καὶ χήρα, τούτους δὲ τίς ἐξέθρεψέ μοι; ἐγὼ δὲ κατελείφθην μόνη, οὗτοι δέ μοι ποῦ ἦσαν;
21
И$ рече'ши въ срDцы свое^мъ, кт^о м^и породи я&, кт^о л^и я& въскорми мн^њ, а^ꙁъ б^о без#ча'дъ, и^ въ вдо'в#ствњ ѓ^ста'хъ е^ді'нъ. сїи же мнњ` гд^њ бы'ша.
22
Οὕτως λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ αἴρω εἰς τὰ ἔθνη τὴν χεῖρά μου καὶ εἰς τὰς νήσους ἀρῶ σύσσημόν μου, καὶ ἄξουσι τοὺς υἱούς σου ἐν κόλπῳ, τὰς δὲ θυγατέρας σου ἐπ᾿ ὤμων ἀροῦσι,
22
та'ко гл~етъ г~ь” Се^ въꙁдви'гнђ въ страны рђ'кђ мою, и^ въ ѓ%стровы ꙁна'менїе мое. и^ прїимђтъ сн~ы твоя в ло'нњ, и^ дще'ри твоя на пле'щђ во'ꙁмђтъ.
23
καὶ ἔσονται βασιλεῖς τιθηνοί σου, αἱ δὲ ἄρχουσαι τροφοί σου· ἐπὶ πρόσωπον τῆς γῆς προσκυνήσουσί σε καὶ τὸν χοῦν τῶν ποδῶν σου λείξουσι· καὶ γνώσῃ ὅτι ἐγὼ Κύριος, καὶ οὐκ αἰσχυνθήσονται οἱ ὑπομένοντές με.
23
и^ бђдTђ цр~е дои^теле твои, и^ княги'ня коръми'теле твои. и^ до ꙁемля` ни'цы покло'няT ти ся, и^ пра'хъ но'гђ твое^ю ѓ^бли'жђтъ. и^ ё^вњ'си ја%ко а^ꙁъ г~ь б~ъ и^ не посрамяTся ё^пова'ющеи на' мя”
24
μὴ λήψεταί τις παρὰ γίγαντος σκῦλα; καὶ ἐὰν αἰχμαλωτεύσῃ τις ἀδίκως, σωθήσεται;
24
Є$да во'ꙁмеT кто эT щђ'да плњн#, и^л^и а^ще кт^о плњниT непра'веDнњ сп~сет# л^и ся.
25
οὕτως λέγει Κύριος· ἐάν τις αἰχμαλωτεύσῃ γίγαντα, λήψεται σκύλα· λαμβάνων δὲ παρὰ ἰσχύοντος σωθήσεται· ἐγὼ δὲ τὴν κρίσιν σου κρινῶ, καὶ ἐγὼ τοὺς υἱούς σου ρύσομαι·
25
зане` та'ко гл~етъ г~ь” А$ще кт^о плњниT щђда да по'имеT плњнᲆ, прїемля же эT крњ'пкаго сп~сеT л^и ся” А$з# же прю` твою раз#сђжю, и^ а'ꙁъ сн~ы твоя` и^ꙁба'влю.
26
καὶ φάγονται οἱ θλίψαντές σε τὰς σάρκας αὐτῶν καὶ πίονται ὡς οἶνον νέον τὸ αἷμα αὐτῶν καὶ μεθυσθήσονται, καὶ αἰσθανθήσεται πᾶσα σάρξ ὅτι ἐγὼ Κύριος ὁ ρυσάμενός σε καὶ ἀντιλαμβανόμενος ἰσχύος ᾿Ιακώβ.
26
и^ ꙁазли'вшїи тебе` и^з#ја^дяT пло'ть свою`, і^ и^спїю'тᲆ ја%ко вино` но'во кро'вь свою, и^ ё^пїю'тся. и^ ё^вᲇ'сть вся'ка плоT, ја%ко а^ꙁᲆ и^ꙁба'вивыи т^я, и^ поDемля'и крњ'пость і^а'ковлю”