Звичайний друк Виконується верстка сторінок…
Папір A4, книжкова орієнтація, поля «Немає», без колонтитулів, масштаб 100%. Сторінки йдуть підряд. Для двостороннього друку виберіть переворот по довгому краю.
1
ΚΑΙ ἐκέλευσεν εἰσαγαγεῖν αὐτὴν οὗ ἐτίθετο τὰ ἀργυρώματα αὐτοῦ καὶ συνέταξε καταστρῶσαι αὐτῇ ἀπὸ τῶν ὀψοποιημάτων αὐτοῦ καὶ τοῦ οἴνου αὐτοῦ πίνειν.
1
Тогда` повелњ` ѓ^лофе'рнъ ѓ%трокомъ свои^мъ, да въведђтъ і^ю^ди'џъ, въ сокро'вищная храни'лища” И$ повелњ` т^ђ пребы'ти е'и, и ё^ста'ви чт^о и^мњша да'ти ја%сти эT стола` е^го,
2
καὶ εἶπεν ᾿Ιουδίθ· οὐ φάγομαι ἐξ αὐτῶν, ἵνα μὴ γένηται σκάνδαλον, ἀλλ᾿ ἐκ τῶν ἠκολουθηκότων μοι χορηγηθήσεται.
2
е^мђже эTвњща` і^ю^ди'џъ и^ рече, нн~њ не възмогђ` ја%сти эT сих# е^же мн^њ повелишъ дая'ти, да не прїидетъ на' мя со'блазнъ, эT сиX и^же принесо'хъ съ собо'ю да ја%мъ.
3
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὴν ᾿Ολοφέρνης· ἐὰν δὲ ἐκλίπῃ τὰ ὄντα μετὰ σοῦ, πόθεν ἐξοίσομέν σοι δοῦναι ὅμοια αὐτοῖς; οὐ γάρ ἐστι μεθ᾿ ἡμῶν ἐκ τοῦ ἔθνους σου.
3
и^ реq е'и ѓ^лофе'рнъ а^ще ѓ^скђдњюT тебњ сїа ја%же принесе'на сђть с тобою, чт^о сътво'риM тебњ.
4
καὶ εἶπεν ᾿Ιουδὶθ πρὸς αὐτόν· ζῇ ἡ ψυχή σου, κύριέ μου, ὅτι οὐ δαπανήσει ἡ δούλη σου τὰ ὄντα μετ᾿ ἐμοῦ, ἕως ἂν ποιήσῃ Κύριος ἐν χειρί μου ἃ ἐβουλεύσατο.
4
и^ рече і^ю^ди'џъ жива` еs дш~а твоя господи'не мои, ја%ко не снњмъ вся` сїя раба` твоя`, до'ндеy сътвори'тъ г~ь б~ъ рђкою мое^ю сїя ја%же помы'слихъ”
5
καὶ ἠγάγοσαν αὐτὴν οἱ θεράποντες ᾿Ολοφέρνου εἰς τὴν σκηνήν, καὶ ὕπνωσε μέχρι μεσούσης τῆς νυκτός· καὶ ἀνέστη πρὸς τὴν ἑωθινὴν φυλακήν,
5
И$ въведоша ея` ѓ%троцы е^го в# жили'ще и^же заповњ'да
6
καὶ ἀπέστειλε πρὸς ᾿Ολοφέρνην λέγουσα· ἐπιταξάτω δὴ ὁ κύριός μου ἐᾶσαι τὴν δούλην σου ἐπὶ προσευχὴν ἐξελθεῖν.
6
і^ и^спроси'ла е^гда вни'де, да дае'тся е'и свобода` в# нощи прежде свњтлости и^сходи'ти во'нъ на мл~твђ и^ помоли'тися г~ђ б~ђ”
7
καὶ προσέταξεν ᾿Ολοφέρνης τοῖς σωματοφύλαξι μὴ διακωλύειν αὐτήν. καὶ παρέμεινεν ἐν τῇ παρεμβολῇ ἡμέρας τρεῖς, καὶ ἐξεπορεύετο κατὰ νύκτα εἰς τὴν φάραγγα Βαιτυλούα καὶ ἐβαπτίζετο ἐν τῇ παρεμβολῇ ἐπὶ τῆς πηγῆς τοῦ ὕδατος·
7
И$ заповњ'да ѓ^лофе'рнъ стра'жемъ свои^мъ, да ја%ко ё^го'дно бђдетъ е'и и^зы'идеT и^ вни'деT, помоли'тися г~ђ б~ђ свое^мђ потри дн~и” І$ и^схожDаше в но'щи въ ё^до'л# къ веџђлїи, и^ ё^мыва'шеся въ и^сто'чницњ
8
καὶ ὡς ἀνέβη, ἐδέετο τοῦ Κυρίου Θεοῦ ᾿Ισραὴλ κατευθῦναι τὴν ὁδὸν αὐτῆς εἰς ἀνάστημα τῶν υἱῶν τοῦ λαοῦ αὐτοῦ.
8
жи'вемъ” И$ ја%ко въсхожDаше моля'ше г~а б~а і^и^л~ева, да и^спра'виT пђть е^я` на и^збавле'нїе лю'демъ своиM.
9
καὶ εἰσπορευομένη καθαρὰ παρέμενε τῇ σκηνῇ, μέχρις οὗ προσηνέγκατο τὴν τροφὴν αὐτῆς πρὸς ἑσπέραν.
9
и^ входя'щи чи'ста пребыва'ше в# жили'щи, до'ндеже прїиметъ пи'щђ свою въ ве'черъ”
10
καὶ ἐγένετο ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τετάρτῃ, ἐποίησεν ᾿Ολοφέρνης πότον τοῖς δούλοις αὐτοῦ μόνοις καὶ οὐκ ἐκάλεσεν εἰς τὴν χρῆσιν οὐδένα τῶν πρὸς ταῖς χρείαις.
10
И$ бы'сть въ четве'ртыи дн~ь, сътвори` ѓ^лофе'рнъ вече'рю рабо'мъ свои^мъ,
11
καὶ εἶπε Βαγώᾳ τῷ εὐνούχῳ, ὃς ἦν ἐφεστηκὼς ἐπὶ πάντων τῶν αὐτοῦ· πεῖσον δὴ πορευθεὶς τὴν γυναῖκα τὴν ῾Εβραίαν ἥ ἐστι παρὰ σοί, τοῦ ἐλθεῖν πρὸς ἡμᾶς καὶ φαγεῖν καὶ πιεῖν μεθ᾿ ἡμῶν·
11
и^ рече къ вага'вђ е^внђ'хђ свое^мђ, и^ди` и^ моли` е^вре'яныню, да во'лею и^зво'литъ ѓ^бита'ти со мно'ю”
12
ἰδοὺ γὰρ αἰσχρὸν τῷ προσώπῳ ἡμῶν, εἰ γυναῖκα τοιαύτην παρήσομεν οὐχ ὁμιλήσαντες αὐτῇ, ὅτι ἐὰν ταύτην μὴ ἐπισπασώμεθα, καταγελάσεται ἡμῶν.
12
Поно'сно б^о е^сть преD а^сљ=рїаны, а^ще жена посмњ'етъ мђжа недњ'юща, и^ неѓ^сяза'на эT него и^зыидет#”
13
καὶ ἐξῆλθε Βαγώας ἀπὸ προσώπου ᾿Ολοφέρνου καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτὴν καὶ εἶπε· μὴ ὀκνησάτω δὴ ἡ παιδίσκη ἡ καλὴ αὕτη ἐλθοῦσα πρὸς τὸν κύριόν μου δοξασθῆναι κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ καὶ πιεῖν μεθ᾿ ἡμῶν εἰς εὐφροσύνην οἶνον καὶ γενηθῆναι ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ ὡς θυγάτηρ μία τῶν υἱῶν ᾿Ασσούρ, αἳ παρεστήκασιν ἐν οἴκῳ Ναβουχοδονόσορ.
13
Тогда вни'де вага'въ къ і^ю^ди'џњ и^ рече, не ё^сра'мися блага'я ѓ^трокови'це вни'ти къ господи'нђ мое^мђ, да прїимеши честь преD лице'мъ е^го, и^ яси` с ни'мъ и^ пїеши вино` въ весе'лїи”
14
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ᾿Ιουδίθ· καὶ τίς εἰμι ἐγὼ ἀντεροῦσα τῷ κυρίῳ μου; ὅτι πᾶν, ὃ ἔσται ἐν τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ ἀρεστόν, σπεύσασα ποιήσω, καὶ ἔσται τοῦτο ἀγαλλίαμα ἕως ἡμέρας θανάτου μου.
14
Є$мђже і^ю^ди'џъ эTвњща`, ка'я е^смь да проти'влюся господи'нђ мое^мђ, все е^же бђдетъ преD ѓ^чи'ма е^го бл~го и^ ё^го'дно сътворю`. а^ е'же чт^о люби'мо е^мђ т^о и^ мн^њ бђдетъ прїятно вс^я дн~и живота` мое^го.
15
καὶ διαναστᾶσα ἐκοσμήθη τῷ ἱματισμῷ καὶ παντὶ τῷ κόσμῳ τῷ γυναικείῳ, καὶ προσῆλθεν ἡ δούλη αὐτῆς καὶ ἔστρωσεν αὐτῇ κατέναντι ᾿Ολοφέρνου χαμαὶ τὰ κώδια, ἃ ἔλαβε παρὰ Βαγώου εἰς τὴν καθημερινὴν δίαιταν αὐτῆς, εἰς τὸ ἐσθίειν κατακλινομένην ἐπ᾿ αὐτῶν.
15
и^ въста` ё^краси'ся ѓ^дњја%нїемъ свои^м#,
16
καὶ εἰσελθοῦσα ἀνέπεσεν ᾿Ιουδίθ, καὶ ἐξέστη ἡ καρδία ᾿Ολοφέρνου ἐπ᾿ αὐτήν, καὶ ἐσαλεύθη ἡ ψυχὴ αὐτοῦ, καὶ ἦν κατεπίθυμος σφόδρα τοῦ συγγενέσθαι μετ᾿ αὐτῆς· καὶ ἐτήρει καιρὸν τοῦ ἀπατῆσαι αὐτὴν ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας εἶδεν αὐτήν.
16
и^ вшеDши ста` преD лицемъ е^го. срDце же ѓ^лофе'рново смђщено б^њ, зане възгорњся по'хоть е^го.
17
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὴν ᾿Ολοφέρνης· πίε δὴ καὶ γενήθητι μεθ᾿ ἡμῶν εἰς εὐφροσύνην.
17
и^ рече к не'и ѓ^лофе'рнъ, пїи нн~њ и^ я'жъ въ блгsти, ја%ко ѓ^брњ'ла е^си ми'лость предо мною.
18
καὶ εἶπεν ᾿Ιουδίθ· πίομαι δή, κύριε, ὅτι ἐμεγαλύνθη τὸ ζῆν μου ἐν ἐμοὶ σήμερον παρὰ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς γενέσεώς μου.
18
и^ реq і^ю^ди'џъ пи'ти и%мамъ господи'не, ја^ко възвели'чена е^сть дш~а моя днsь паче всњхъ дн~їи мои^хъ.
19
καὶ λαβοῦσα ἔφαγε καὶ ἔπιε κατέναντι αὐτοῦ ἃ ἡτοίμασεν ἡ δούλη αὐτῆς.
19
и^ взя` и^ ја%сть и^ пи'тъ пред ни'мъ, ё^гото'ван#ная е'и эT рабы'ня ея`”
20
καὶ ηὐφράνθη ᾿Ολοφέρνης ἀπ᾿ αὐτῆς καὶ ἔπιεν οἶνον πολὺν σφόδρα, ὅσον οὐκ ἔπιε πώποτε ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ ἀφ᾿ οὗ ἐγεννήθη.
20
И$ въжделњ'нъ бы'сть ѓ^лофе'рнъ к не'и, пиT же вина` мно'го ѕњло, ја%кота'ко никогда` пи'тъ въ животњ` свое^мъ”