Звичайний друк
Виконується верстка сторінок…
Папір A4, книжкова орієнтація, поля «Немає», без колонтитулів, масштаб 100%. Сторінки йдуть підряд. Для двостороннього друку виберіть переворот по довгому краю.
Друкувати / зберегти PDF
Закрити
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
Давньогрецькою
Острозька Біблія, 1581р.
Κεφάλαιο 1
1
ΚΑΙ ἐγένετο μετὰ τὸ αἰχμαλωσθῆναι τὸν ᾿Ισραήλ, καὶ ῾Ιερουσαλὴμ ἐρημωθῆναι, ἐκάθισεν ῾Ιερεμίας κλαίων, καὶ ἐθρήνησε τὸν θρῆνον τοῦτον ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ εἶπε·
1
И$ быs по плᲇненїи і^и^л~вњ, и^ по ѓ^пђстᲇнїи і^ерsли'мли. сњде і^еремїя плача, и^ пла'кася” пла'чь се'и по і^ерsли'мњ” и^ рече. А$лефъ”
К
а'ко сњде е^диn гра'де, ё^мно'женыи люDми. бы'сть ја^ко вдови'ца, ё^мно'женыи въ странах#. владя'и страна'ми, бысть повине'нъ”
1
Πῶς ἐκάθισε μόνη ἡ πόλις ἡ πεπληθυμμένη λαῶν; ἐγενήθη ὡς χήρα πεπληθυμμένη ἐν ἔθνεσιν, ἄρχουσα ἐν χώραις ἐγενήθη εἰς φόρον.
2
Бе'тъ” Плача пла'кася в но'щи, и^ слеꙁы е^го на лани'тђ е^го. и^ нњсть ё^тњша'юща е^го, эT всњхъ любящихъ е^го. вс^и дрђжа'щеся с ни'мᲆ эTвръго'шася е^го, и^ бы'ша е^мђ вра'ѕи”
2
Κλαίουσα ἔκλαυσεν ἐν νυκτί, καὶ τὰ δάκρυα αὐτῆς ἐπὶ τῶν σιαγόνων αὐτῆς, καὶ οὐχ ὑπάρχει ὁ παρακαλῶν αὐτὴν ἀπὸ πάντων τῶν ἀγαπώντων αὐτήν· πάντες οἱ φιλοῦντες αὐτὴν ἠθέτησαν ἐν αὐτῇ, ἐγένοντο αὐτῇ εἰς ἐχθρούς.
3
Ги'мель” Пресели'ся і^ё'да эT смиренїя е^го, и^ эT мно'жесᲄва рабо'ты е^го. сᲇде в# странаX и^ не ѓ^брњте поко'я. вс^и женђще'и е^го пости'гнђша и& среди сᲄђжа'ющиX.
3
Μετῳκίσθη ᾿Ιουδαία ἀπὸ ταπεινώσεως αὐτῆς καὶ ἀπὸ πλήθους δουλείας αὐτῆς· ἐκάθισεν ἐν ἔθνεσιν, οὐχ εὗρεν ἀνάπαυσιν· πάντες οἱ καταδιώκοντες αὐτὴν κατέλαβον αὐτὴν ἀναμέσον τῶν θλιβόντων.
4
да'летъ” Пђтїе сїѓ'ни рыда'ша, ја%ко нњсть ходя'щихъ по нихъ въ празDникъ. вс^я вра'та е^го погђблена, жерцы е^го възды'шют#, дњви'цы е^го ведо'мы, и^ са'мъ ѓ^горчева'я въ себњ`”
4
῾Οδοὶ Σιὼν πενθοῦσι παρὰ τὸ μὴ εἶναι ἐρχομένους ἐν ἑορτῇ· πᾶσαι αἱ πύλαι αὐτῆς ἠφανισμέναι, οἱ ἱερεῖς αὐτῆς ἀναστενάζουσιν, αἱ παρθένοι αὐτῆς ἀγόμεναι, καὶ αὐτὴ πικραινομένη ἐν ἑαυτῇ.
5
Ге” Бы'ша стђжа'ющеи е^мђ въ ꙁача'ло. и вра'ѕи е^го гоб#ꙁъствђ'ютᲆ. ја%ко г~ь смири и&, мно'жествоM нече'стїя е^го. младе'нцы е^го эTи^доша плњне'ни преD лицемъ стђжа'ющаго”
5
᾿Εγένοντο οἱ θλίβοντες αὐτὴν εἰς κεφαλήν, καὶ οἱ ἐχθροὶ αὐτῆς εὐθηνοῦσαν, ὅτι Κύριος ἐταπείνωσεν αὐτὴν ἐπὶ τὸ πλῆθος τῶν ἀσεβειῶν αὐτῆς· τὰ νήπια αὐτῆς ἐπορεύθησαν ἐν αἰχμαλωσίᾳ κατὰ πρόσωπον θλίβοντος.
6
Ва'фъ” И$ эTја%ся эT дщерїи сїѓ'ня вся` лњпота ея`. бы'ша кня'ѕи е^го, ја%ко ѓ%вни не и^мђщеи па'жити. и^ хожDа'хђ не съ крњпостїю преD лице'мъ гоня'щаго”
6
Καὶ ἐξῄρθη ἐκ θυγατρὸς Σιὼν πᾶσα ἡ εὐπρέπεια αὐτῆς· ἐγένοντο οἱ ἄρχοντες αὐτῆς ὡς κριοὶ οὐχ εὑρίσκοντες νομὴν καὶ ἐπορεύοντο ἐν οὐκ ἰσχύϊ κατὰ πρόσωπον διώκοντος.
7
Заи%нъ” Помянђ і^ерsлиM дн~и смиренїя свое^го, и дн~и безако'нїя свое^го, и^ вс^я похо'ти своа, е^же и^мња'ше во' дн~и прьвыя. е^гда` въпаде въ рђ'цњ стђжа'ющаго, и^ не бњ` помага'ющаго е^мђ. видњвше вра'ѕи е^го посмња'шася въ преселе'нїе е^го”
7
᾿Εμνήσθη ῾Ιερουσαλὴμ ἡμερῶν ταπεινώσεως αὐτῆς καὶ ἀπωσμῶν αὐτῆς· πάντα τὰ ἐπιθυμήματα αὐτῆς, ὅσα ἦν ἐξ ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐν τῷ πεσεῖν τὸν λαὸν αὐτῆς εἰς χεῖρας θλίβοντος καὶ οὐκ ἦν ὁ βοηθῶν αὐτῇ, ἰδόντες οἱ ἐχθροὶ αὐτῆς ἐγέλασαν ἐπὶ μετοικεσίᾳ αὐτῆς.
8
Гетъ” Грњхомъ съгрњши` і^ерsли'мъ, того ра'ди въ мятежᲆ бы'сть. вс^и славя'щеи е^го смириша и&, ви'дњша б^о сраM е^го. се'и же въздыха'я ѓ^братися воспятᲆ”
8
῾Αμαρτίαν ἥμαρτεν ᾿Ιερουσαλήμ, διὰ τοῦτο εἰς σάλον ἐγένετο· πάντες οἱ δοξάζοντες αὐτὴν ἐταπείνωσαν αὐτήν, εἶδον γὰρ τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς, καί γε αὐτὴ στενάζουσα καὶ ἀπεστράφη ὀπίσω.
9
Тетъ” Нечистота е^го преD нога'ма е^го, не поменђ послDњнихъ свои^хъ. и^ снесе пресилная, и^ нњсть и^же ё^тњшиT и&” ви'ждь г~и смиренїе мое, ја%ко въꙁвели'чися вра'гъ”
9
᾿Ακαθαρσία αὐτῆς πρὸς ποδῶν αὐτῆς, οὐκ ἐμνήσθη ἔσχατα αὐτῆς· καὶ κατεβίβασεν ὑπέρογκα, οὐκ ἔστιν ὁ παρακαλῶν αὐτήν· ἰδέ, Κύριε, τὴν ταπείνωσίν μου, ὅτι ἐμεγαλύνθη ὁ ἐχθρός.
10
І$ѓ^дъ” Рђ'кђ свою протре стђжа'яи на вся` ё^твари е^го, видњ б^о страни въшеDша въ ст~ыню е^го. и%мже повелњхъ не внити въ собо'ръ тво'и”
10
Χεῖρα αὐτοῦ ἐξεπέτασε θλίβων ἐπὶ πάντα τὰ ἐπιθυμήματα αὐτῆς· εἶδε γὰρ ἔθνη εἰσελθόντα εἰς τὸ ἁγίασμα αὐτῆς, ἃ ἐνετείλω μὴ εἰσελθεῖν αὐτὰ εἰς ἐκκλησίαν σου.
11
ка'фъ” Вс^и лю'дїе е^го въꙁдышђще, и%щђтᲆ хлњ'ба. да'ша драга'а своа вᲆ пищђ, ја%ко ѓ^брати'ти дш~ђ. ви'ждь г~и, и^ знамена'и ја%ко быX нечиствова'нъ”
11
Πᾶς ὁ λαὸς αὐτῆς καταστενάζοντες, ζητοῦντες ἄρτον, ἔδωκαν τὰ ἐπιθυμήματα αὐτῆς ἐν βρώσει τοῦ ἐπιτστρέψαι ψυχήν· ἰδέ, Κύριε, καὶ ἐπίβλεψον, ὅτι ἐγενήθη ἠτιμωμένη.
12
Ла'медъ” Вс^и и^же къ вамᲆ проходя'щеи пђть да ся ѓ^бра'тятъ и^ да ви'дят#. а^ще е^сть бо'лњзнь, ја%ко болњꙁнь моя`. поне'же и^ꙁбра` м^я ја^ко винограD, ја^коy гл~а г~ь въ дн~ь ја^рости свое'я”
12
Οἱ πρὸς ὑμᾶς πάντες παραπορευόμενοι ὁδόν, ἐπιστρέψατε καὶ ἴδετε εἰ ἔστιν ἄλγος κατὰ τὸ ἄλγος μου, ὃ ἐγενήθη· φθεγξάμενος ἐν ἐμοὶ ἐταπείνωσέ με Κύριος ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς θυμοῦ αὐτοῦ.
13
Мемъ” С высоты свое'я и^спђсти ѓ%гнь въ кости моя`. и^ наё^чи м^я, и^ препя` сњти нога'мъ мои'мъ, и^ ѓ^брати м^я въспятъ. да'сть м^я г~ь вᲆ погђбленїе ве'сь дн~ь болњꙁнђю'щь”
13
᾿Εξ ὕψους αὐτοῦ ἀπέστειλε πῦρ, ἐν τοῖς ὀστέοις μου κατήγαγεν αὐτό· διεπέτασε δίκτυον τοῖς ποσί μου, ἀπέστρεψέ με εἰς τὰ ὀπίσω, ἔδωκέ με ἠφανισμένην, ὅλην τὴν ἡμέραν ὠδυνωμένην.
14
Нђнъ Оу^бђди'ся и%го на нечествова'нїа моа` въ рђ'кђ мое'ю, съплетошася и^ възыидо'ша на вы'ю мою`. эTнемо'жеся въ мнњ крњпость моя, ја%ко даде г~ь въ рђкђ мое'ю болњꙁнь и^ не воꙁмогђ ста'ти”
14
᾿Εγρηγορήθη ἐπὶ τὰ ἀσεβήματά μου· ἐν χερσί μου συνεπλάκησαν, ἀνέβησαν ἐπὶ τὸν τράχηλόν μου· ἠσθένησεν ἡ ἰσχύς μου, ὅτι ἔδωκε Κύριος ἐν χερσί μου ὀδύνας, οὐ δυνήσομαι στῆναι.
15
Самехъ” Эtя` вс^я крњп#кия моа` г~ь эT среды мое'я. приꙁва` на мя го'дъ, ја%коже съкрђшити и^ꙁбра'нныя моа`. точило и^ꙁбра` г~ь дв~ицы дщери і^ё'динᲇ” А$и'нъ” Сего ради а^зъ пла'чю,
15
᾿Εξῆρε πάντας τοὺς ἰσχυρούς μου ὁ Κύριος ἐκ μέσου μου, ἐκάλεσεν ἐπ’ ἐμὲ καιρὸν τοῦ συντρίψαι ἐκλεκτούς μου· ληνὸν ἐπάτησε Κύριος παρθένῳ θυγατρὶ ᾿Ιούδα, ἐπὶ τούτοις ἐγὼ κλαίω.
16
и^ ѓ'чи мои` и^ꙁлїасᲄњ во'дђ. ја%ко ё^далися эT мене ё^тᲇша'яи м^я и^ ѓ^браща'ай дш~ђ мою и^ погибо'ша сн~ве мои` ја%ко воZможе враh.
16
῾Ο ὀφθαλμός μου κατήγαγεν ὕδωρ, ὅτι ἐμακρύνθη ἀπ’ ἐμοῦ ὁ παρακαλῶν με, ὁ ἐπιστρέφων ψυχήν μου· ἐγένοντο οἱ υἱοί μου ἠφανισμένοι, ὅτι ἐκραταιώθη ὁ ἐχθρός.
17
Фе” Въздњ рђцњ свои` сїѓнъ, и^ нњсть иже ё^тњшитъ и&. ꙁаповњ'да г~ь на і^а'кова, ѓ'крsтъ е^го враги` е^го. и^ бы'сть і^ерsлимъ ја%ко ѓ^скверне'на кровоточе'нїемъ в# нихъ”
17
Διεπέτασε Σιὼν χεῖρας αὐτῆς, οὐκ ἔστιν ὁ παρακαλῶν αὐτήν· ἐνετείλατο Κύριος τῷ ᾿Ιακώβ, κύκλῳ αὐτοῦ οἱ θλίβοντες αὐτόν, ἐγενήθη ῾Ιερουσαλὴμ εἰς ἀποκαθημένην ἀναμέσον αὐτῶν.
18
Ца'ди” Пра'веденъ е^сть г~ь, ја%ко ё^ста` е^го ѓгорчих#. слы'шите ё^бо вси лю'дїе, и^ ви'дњте бо'лњꙁнь мою. двц~а моя и^ ю'ноты эTи^до'ша плњнены”
18
Δίκαιός ἐστι Κύριος, ὅτι τὸ στόμα αὐτοῦ παρεπίκραναν· ἀκούσατε δή, πάντες οἱ λαοί, καὶ ἴδετε τὸ ἄλγος μου· παρθένοι μου καὶ νεανίσκοι μου ἐπορεύθησαν ἐν αἰχμαλωσίᾳ.
19
Ко'фъ” Позва'хъ и^зволеныя моя, и^ тїи же преѓ^бњдиша м^я. жръцы мои` и^ сᲄа'рцы мои` во' градњ ѓ^скђдњша, ја%ко въꙁыска'ша пи'щђ себњ да ё^крњпяT дш~а своя, и^ не ѓбрњто'ша”
19
᾿Εκάλεσα τοὺς ἐραστάς μου, αὐτοὶ δὲ παρελογίσαντό με· οἱ ἱερεῖς μου καὶ οἱ πρεσβύτεροί μου ἐν τῇ πόλει ἐξέλιπον, ὅτι ἐζήτησαν βρῶσιν αὐτοῖς, ἵνα ἐπιστρέψωσι ψυχὰς αὐτῶν, καὶ οὐχ εὗρον.
20
Ре'шъ” Ви'ждь г~и ја%ко пекђся, и^ ё^троба моя смяте'ся въ мнњ. и^ превратиs срDце мое, ја%ко горести и^сполниXся. внњ погђби` мечь, а^ в# домђ смр~ть”
20
᾿Ιδέ, Κύριε, ὅτι θλίβομαι· ἡ κοιλία μου ἐταράχθη, καὶ ἡ καρδία μου ἐστράφη ἐν ἐμοί, ὅτι παραπικραίνουσα παρεπικράνθην· ἔξωθεν ἠτέκνωσέ με μάχαιρα ὥσπερ θάνατος ἐν οἴκῳ.
21
Ши'нъ” Слы'шаша ё^бо въꙁдыха'нїе мое, и^ нњсть ё^тњшителя мнњ. вс^и вра'ѕи мои ё^слы'шавше зла'я моя, и^ пора'довашася, ја%ко т^ы сᲆтвориl е^си. приведи` дн~ь ё^тњше'нїя, и^ бђдђтᲆ подо'бни м^и”
21
᾿Ακούσατε δή, ὅτι στενάζω ἐγώ, οὐκ ἔστιν ὁ παρακαλῶν με· πάντες οἱ ἐχθροί μου ἤκουσαν τὰ κακά μου καὶ ἐχάρησαν, ὅτι σὺ ἐποίησας· ἐπήγαγες ἡμέραν, ἐκάλεσας καιρόν, ἐγένοντο ὅμοιοι ἐμοί.
22
Та'фъ” Да прїидетъ все беꙁако'нїе и^хъ преD тя. и^ погђби` и^хъ ја%коже и^ мене ради всњхъ грњховъ мои^хъ. ја%ко многа сђть стенанїя моя, и^ срDце мое скорби'тъ”
22
Εἰσέλθοι πᾶσα ἡ κακία αὐτῶν κατὰ πρόσωπόν σου, καὶ ἐπιφύλλισον αὐτοῖς, ὃν τρόπον ἐποίησαν ἐπιφυλλίδα περὶ πάντων τῶν ἁμαρτημάτων μου, ὅτι πολλοὶ οἱ στεναγμοί μου, καὶ καρδία μου λυπεῖται.
Κεφάλαιο 2
1
ΠΩΣ ἐγνόφωσεν ἐν ὀργῇ αὐτοῦ Κύριος τὴν θυγατέρα Σιών; κατέρριψεν ἐξ οὐρανοῦ εἰς γῆν δόξασμα ᾿Ισραήλ, καὶ οὐκ ἐμνήσθη ὑποποδίου ποδῶν αὐτοῦ ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς αὐτοῦ.
1
А/лефъ”
К
а'ко ѓ^мрачи въ гнњ'вњ своеM г~ь дще'рь сїѓ'ню. съверже съ нб~се на' ꙁемлю сла'вђ і^и^л~евђ. и^ не помянђ поDно'жїа но'гђ свое^ю въ дн~ь гнњ'ва и^ ја^рости свое^я”
2
Κατεπόντισε Κύριος οὐ φεισάμενος πάντα τὰ ὡραῖα ᾿Ιακώβ, καθεῖλεν ἐν θυμῷ αὐτοῦ τὰ ὀχυρώματα τῆς θυγατρὸς ᾿Ιούδα, ἐκόλλησεν εἰς τὴν γῆν, ἐβεβήλωσε βασιλέα αὐτῆς καὶ ἄρχοντας αὐτῆς.
2
Бе'тъ” Погрђзи г~ь и^ не поща'ди всњ'хъ кра'сныхъ і^а'ковль. раꙁори ја%ростїю све^ю твердњ'ли дще'ри і^ё'дины, и^ꙁверже на' зеMлю, и^ ѓ^скверни цр~я и^ кн~ѕя е^я`”
3
Συνέκλασεν ἐν ὀργῇ θυμοῦ αὐτοῦ πᾶν κέρας ᾿Ισραήλ, ἀπέστρεψεν ὀπίσω δεξιὰν αὐτοῦ ἀπὸ προσώπου ἐχθροῦ καὶ ἀνῆψεν ἐν ᾿Ιακὼβ ὡς πῦρ φλόγα, καὶ κατέφαγε πάντα τὰ κύκλῳ.
3
Ги'мель” Съкрђши въ гнњ'вњ ја%рости свое^я веs ро'гъ і^и^л~евъ. ѓ^брати въспя'ть десни'цђ е^го эT лица` врагђ. и^ раждеже въ і^аковᲇ ја%ко ѓ%гнь пла'мы, и^ поᲄреби вс^е ѓ%крsтъ”
4
᾿Ενέτεινε τόξον αὐτοῦ ὡς ἐχθρός, ἐστερέωσε δεξιὰν αὐτοῦ ὡς ὑπεναντίος καὶ ἀπέκτεινε πάντα τὰ ἐπιθυμήματα τῶν ὀφθαλμῶν μου ἐν σκηνῇ θυγατρὸς Σιών, ἐξέχεεν ὡς πῦρ τὸν θυμὸν αὐτοῦ.
4
Да'летъ” Напряже лђкъ свои ја%ко ра'тникъ, ё^тверди десни'цђ свою ја%ко сђпостаT. і^ и^ꙁби вся кра'снаа ѓ%чїю мое^ю. в селеX дщери сїѓ'ня. раꙁлїя ја^ко ѓ%гнь ја%роs свою`”
5
᾿Εγενήθη Κύριος ὡς ἐχθρός, κατεπόντισεν ᾿Ισραήλ, κατεπόντισε πάσας τὰς βάρεις αὐτῆς, διέφθειρε τὰ ὀχυρώματα αὐτοῦ καὶ ἐπλήθυνε τῇ θυγατρὶ ᾿Ιούδα ταπεινουμένην καὶ τεταπεινωμένην.
5
Ге” Бы'сть г~ь въ врага мњ'сто, погрђꙁи і^и^л~я. погрђꙁи вс^я сн~ы е^го. расы'па вся стњ'ны е^го. и^ ё^мно'жи дще'ри сїѓ'нњ, смире'на и^ смире'нђ”
6
Καὶ διεπέτασεν ὡς ἄμπελον τὸ σκήνωμα αὐτοῦ, διέφθειρεν ἑορτὴν αὐτοῦ· ἐπελάθετο Κύριος ἃ ἐποίησεν ἐν Σιὼν ἑορτῆς καὶ σαββάτου καὶ παρώξυνεν ἐμβριμήματι ὀργῆς αὐτοῦ βασιλέα καὶ ἱερέα καὶ ἄρχοντα.
6
Ва'фъ” И/ простре` ја%ко виногра'дᲆ хра'мы е^го, расы'па празDники е^го. ꙁабы` г~ь е^же сътвори в сїѓ'нᲇ пра'ꙁDники и^ сђбо'ты. и^ раꙁгнњ'ва ꙁапреще'нїемъ гнњ'ва свое^го цр~я и^ кн~ѕя и^ жерца`”
7
᾿Απώσατο Κύριος θυσιαστήριον αὐτοῦ, ἀπετίναξεν ἁγίασμα αὐτοῦ, συνέτριψεν ἐν χειρὶ ἐχθροῦ τεῖχος βάρεων αὐτῆς· φωνὴν ἔδωκαν ἐν οἴκῳ Κυρίου ὡς ἐν ἡμέρᾳ ἑορτῆς.
7
За'инъ” Эtри'нђ г~ь тре'бникъ свои, эTтрясе ст~ыня своя. съкрђши в рђцњ вра'жїи забра'ла гра'да е^я`. глsа въꙁDа'ша вᲆ домђ` гн~и, ја%ко въ дн~ь праꙁDника”
8
Καὶ ἐπέστρεψε Κύριος τοῦ διαφθεῖραι τεῖχος θυγατρὸς Σιών· ἐξέτεινε μέτρον, οὐκ ἀπέστρεψε χεῖρα αὐτοῦ ἀπὸ καταπατήματος, καὶ ἐπένθησε τὸ προτείχισμα, καὶ τεῖχος ὁμοθυμαδὸν ἠσθένησεν.
8
Гетъ” Помы'сли г~ь расы'пати стњ'нђ дще'ри сїѓ'ня. протя'же мњ'рђ. не ѓбрати'ся рђка` е^го эT попра'нїя. и^ сњтова преDгражденїе, и^ гра'дъ въкђ'пњ сњтова'ста”
9
᾿Ενεπάγησαν εἰς γῆν πύλαι αὐτῆς, ἀπώλεσε καὶ συνέτριψε μοχλοὺς αὐτῆς· βασιλέα αὐτῆς καὶ ἄρχοντα αὐτῆς ἐν τοῖς ἔθνεσιν· οὐκ ἔστι νόμος, καί γε προφῆται αὐτῆς οὐκ εἶδον ὅρασιν παρὰ Κυρίου.
9
Те'тъ” Врасто'ша въ ꙁе'млю вра'та е^я`. погђби` и^ съкрђши ве'рїя е^я`, цр~я е^я` и^ кн~ѕи е^я` въ стра'нахъ. нњ'сть в неM ꙁако'на, и^ пррoцы е^я` не ви'дњша видњнїя эT г~а”
10
᾿Εκάθισαν εἰς τὴν γῆν, ἐσιώπησαν πρεσβύτεροι θυγατρὸς Σιών, ἀνεβίβασαν χοῦν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτῶν, περιεζώσαντο σάκκους, κατήγαγον εἰς γῆν ἀρχηγοὺς παρθένους ἐν ῾Ιερουσαλήμ.
10
И$ѓ'дъ” Сњдо'ша на ꙁемли` и^ ё^молко'ша старњ'ишины дще'ри сїѓ'ня. въсыпа'шA пер#сть на главы` своя`, препоя^са'шаs въ врњтища. ѓ^бниꙁиша на ꙁемли` старњ'ишины дще'ри і^ерsлимля”
11
᾿Εξέλιπον ἐν δάκρυσιν οἱ ὀφθαλμοί μου, ἐταράχθη ἡ καρδία μου, ἐξεχύθη εἰς τὴν γῆν ἡ δόξα μου ἐπὶ τὸ σύντριμμα τῆς θυγατρὸς τοῦ λαοῦ μου ἐν τῷ ἐκλείπειν νήπιον καὶ θηλάζοντα ἐν πλατείαις πόλεως.
11
Ка'фъ” Э$скђдњ'ста ѓ%чи мои слеꙁа'ми, смђтиs срDце мое, расы'пася на ꙁемли` сла'ва моя, ѓ^ съкрђше'нїи дще'ри людїи мои^хъ. внегда` ѓ^скђдњ младе'нець и^ с#сы'и, въ сто'гнахъ граDныхъ”
12
Ταῖς μητράσιν αὐτῶν εἶπαν· ποῦ σῖτος καὶ οἶνος; ἐν τῷ ἐκλύεσθαι αὐτοὺς ὡς τραυματίας ἐν πλατείαις πόλεως, ἐν τῷ ἐκχεῖσθαι αὐτοὺς ὡς τραυματίας ἐν πλατείαις πόλεως, ἐν τῷ ἐκχεῖσθαι ψυχὰς αὐτῶν εἰς κόλπον μητέρων αὐτῶν.
12
Ламедъ” Мт~ремъ свои^мъ реко'ша, гд^њ пшеница и^ вино`. внегда` раслабля'хђ ја%ко ја^ꙁве'ни на сто'гнахъ граDныхъ. вънегда` расыпа'хђся дш~а и^хъ в ло'нњ мт~ре и^хъ”
13
Τί μαρτυρήσω σοι ἢ τί ὁμοιώσω σοι, θύγατερ ῾Ιερουσαλήμ; τίς σώσει σε καὶ παρακαλέσει σε, παρθένος θύγατερ Σιών; ὅτι ἐμεγαλύνθη ποτήριον συντριβῆς σου· τίς ἰάσεταί σε;
13
Ме'мъ” Чт^о ти совњтђ'ю, и^ли чт^о ти ся кленђ дщи і^ерsлиMля. кт^о т^я сп~сеT, и^ли кт^о т^я ё^тњшитъ дв~це дщи сїѓ'ня. ја%ко възвели'чися ча'ша съкрђше'нїя твое^го, и^ кт^о т^я и^сцњлитъ”
14
Προφῆταί σου εἴδοσάν σοι μάταια καὶ ἀφροσύνην καὶ οὐκ ἀπεκάλυψαν ἐπὶ τὴν ἀδικίαν σου τοῦ ἐπιστρέψαι αἰχμαλωσίαν σου, καὶ εἴδοσάν σοι λήμματα μάταια καὶ ἐξώσματα.
14
Нђ'нъ” Пррoцы твои видњша тебњ сђдя'а и^ безђмїе, и^ не ѓ^бличи'ша ѓ^ непра'вдњ твое'и, ја%коже възврати'ти плњн#ники твоя`. и^ ви'дњша тебњ словеса` сђя'а, і^ и^зринове'нїя”
15
᾿Εκρότησαν ἐπὶ σὲ χεῖρας πάντες οἱ παραπορευόμενοι ὁδόν, ἐσύρισαν καὶ ἐκίνησαν τὴν κεφαλὴν αὐτῶν ἐπὶ τὴν θυγατέρα ῾Ιερουσαλήμ· αὕτη ἡ πόλις, ἐροῦσι, στέφανος εὐφροσύνης πάσης τῆς γῆς.
15
Саме'хъ” Въс#плеска'ша рђкама ѓ^ тебњ вс^и минђющеи пђтем#, поꙁвиꙁда'ша и^ покива'ша главою иX, ѓ^ дще'ри і^ерsлим#ли рекђще. с^е ли гра'дъ вњнецъ сла'вњ весе'лїе всея` ꙁемля`”
16
Διήνοιξαν ἐπὶ σὲ στόμα αὐτῶν πάντες οἱ ἐχθροί σου, ἐσύρισαν καὶ ἔβρυξαν ὁδόντας, καὶ εἶπαν· κατεπίομεν αὐτήν, πλὴν αὕτη ἡ ἡμέρα, ἣν προσεδοκῶμεν, εὕρομεν αὐτήν, εἴδομεν.
16
А/и^нъ” Эtверꙁо'ша на' тя ё^ста` своя` вс^и враѕи твои. поꙁвиꙁда'ша и^ поскрежета'ша ꙁђбы свои^ми, и^ рњша, поглоти'мъ ю&. ѓ^ба'че сеи дн~ь е^го'же чая'хомъ, ѓ^брњто'хоM и^ ви'дњхоM”
17
᾿Εποίησε Κύριος ἃ ἐνεθυμήθη, συνετέλεσε ρήματα αὐτοῦ, ἃ ἐνετείλατο ἐξ ἡμερῶν ἀρχαίων, καθεῖλε καί οὐκ ἐφείσατο, καὶ ηὔφρανεν ἐπὶ σὲ ἐχθρόν, ὕψωσε κέρας θλίβοντός σε.
17
Фе” Сътвори г~ь е^же помы'сли, скон#ча словеса` своя`, ја%же ꙁаповњ'да эT дн~еи пе'рвыхъ. раꙁори и^ не пощадњ, и^ въꙁвесели ѓ^ тебњ вра'га, и^ въꙁнесе ро'гъ стђжа'ющаго т^и”
18
᾿Εβόησε καρδία αὐτῶν πρὸς Κύριον· τείχη Σιών, καταγάγετε ὡς χειμάρρους δάκρυα ἡμέρας καὶ νυκτός· μὴ δῷς ἔκνηψιν σεαυτῇ, μὴ σιωπήσαιτο, θύγατερ, ὁ ὀφθαλμός σου.
18
Ца'ди” Възопи срDце и^хъ къ г~ђ на стњнах# дще'ри сїѓ'ня. да и^ꙁлїю'тъ ја%ко и^ водоте'чїя сле'ꙁы дн~ь и^ но'щь. не да'жDь ё^трезве'нїа себњ, и^ да не премолцаеT ѕњни'ца ѓ%чїю твое^ю”
19
᾿Ανάστα, ἀγαλλίασαι ἐν νυκτὶ εἰς ἀρχὰς φυλακῆς σου, ἔκχεον ὡς ὕδωρ καρδίαν σου ἀπέναντι προσώπου Κυρίου, ἆρον πρὸς αὐτὸν χεῖράς σου περὶ ψυχῆς νηπίων σου τῶν ἐκλυομένων λιμῷ ἐπ’ ἀρχῆς πασῶν ἐξόδων.
19
Ко'фъ” Въста'ни стђжи въ но'щи вᲆ нача'лњ страж#бњ твое'и. и^ пролїи ја%ко во'дђ срDце свое, преD лицемъ гн~имъ. и^ въꙁDви'гни к немђ рђцњ свои, ѓ$ дш~ахъ младе'нецъ твои^хъ расла'бленыхъ гла'домъ, эT нача'ла всњхъ и^схоD”
20
᾿Ιδέ, Κύριε, καὶ ἐπίβλεψον τίνι ἐπφφύλλισας οὕτως· εἰ φάγονται γυναῖκες καρπὸν κοιλίας αὐτῶν; ἐπιφυλλίδα ἐποίησε μάγειρος· φονευθήσονται νήπια θηλάζοντα μαστούς; ἀποκτενεῖς ἐν ἁγιάσματι Κυρίου ἱερέα καὶ προφήτην;
20
Ре'шъ” Ви'ждь г~и и^ призри, кого е^си ѓ^требиl си'це. а^ще и^ꙁ#ја^дятъ же'ны пло'дъ ё^тро'бы свое^я, ѓ^требле'нїе сътвори съкачи, и^збїю'тъ младе'нца с#сђщая со'сца. а^ще ё^бїеши въ ст~ыни гн~и жерца и^ пррoки”
21
᾿Εκοιμήθησαν εἰς τὴν ἔξοδον παιδάριον καὶ πρεσβύτης. παρθένοι μου καὶ νεανίσκοι μου ἐπορεύθησαν ἐν αἰχμαλωσίᾳ· ἐν ρομφαίᾳ καὶ ἐν λιμῷ ἀπέκτεινας, ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς σου ἐμαγείρευσας, οὐκ ἐφείσω.
21
Ши'нъ” Оу^спо'ста на и^схо'дехъ зе'мныхъ ѓ%трокъ и^ ста'рецъ, дв~цы мои и^ ю'ноты эTи^до'ша плњне'ны, мече'мъ и^ гла'доM и^зби` въ дн~ь гнњ'ва твое^го, свари и^ не пощадњ”
22
᾿Εκάλεσεν ἡμέραν ἑορτῆς παροικίας μου κυκλόθεν, καὶ οὐκ ἐγένοντο ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς Κυρίου ἀνασῳζόμενος καὶ καταλελειμμένος, ὡς ἐπεκράτησα καὶ ἐπλήθυνα ἐχθρούς μου πάντας.
22
Та'фъ” Призва` ја%ко и^ въ дн~ь пра'ꙁDника ѓ^бита'нїя мое^го ѓ%крsтъ. и^ не бы'сть въ дн~ь гнњ'ва гн~я ё^цњлњваяи, и^ ѓ^ста'вленъ. и^хже въскорми'хъ и^ вᲆздои'хъ, вра'гъ мои погђби'лъ е&”
Κεφάλαιο 3
1
ΕΓΩ ἀνὴρ ὁ βλέπων πτωχείαν ἐν ράβδῳ θυμοῦ αὐτοῦ ἐπ’ ἐμέ·
1
А/лефъ”
А
зъ мђ'жъ видя нищетђ мою, жезлоM ја%рости е^го на' мя.
2
παρέλαβέ με καὶ ἀπήγαγέ με εἰς σκότος καὶ οὐ φῶς,
2
поя` м^я и^ веде` въ ᲄмђ а^ не въ свњтъ.
3
πλὴν ἐν ἐμοὶ ἐπέστρεψε χεῖρα αὐτοῦ ὅλην τὴν ἡμέραν.
3
ѓ^ба'че на мнњ ѓ^брати рђ'кђ свою ве'сь дн~ь”
4
᾿Επαλαίωσε σάρκα μου καὶ δέρμα μου, ὀστέα μου συνέτριψεν·
4
Бе'тъ” Э$бет#ши пло'ть мою и^ ко'жђ мою, и^ ко'сти моя съкрђши.
5
ἀῳκοδόμησε κατ’ ἐμοῦ καὶ ἐκύκλωσε κεφαλήν μου καὶ ἐμόχθησεν,
5
съгради на' мя, и^ ѓ^бъя` главђ` мою`, и^ трђдиXся.
6
ἐν σκοτεινοῖς ἐκάθισέ με ὡς νεκροὺς αἰῶνος.
6
въ те'мныX посади м^я ја%ко и^ мр~твеца вњ'чныя”
7
᾿Ανῳκοδόμησε κατ’ ἐμοῦ, καὶ οὐκ ἐξελεύσομαι, ἐβάρυνε χαλκόν μου·
7
Ги'мель” Э$гради м^я и^ не и^зы'идђ, ё^тяж#чи ѓ^ко'вы моа.
8
καί γε κεκράξομαι καὶ βοήσω, ἀπέφραξε προσευχήν μου·
8
се же ја^ко вᲆскричђ и^ возопїю, ѓ^гради мл~твђ мою.
8
καί γε κεκράξομαι καὶ βοήσω, ἀπέφραξε προσευχήν μου·
9
въꙁ#граd пђти моя, загради стеѕя` моя и^ възмяте”
9
ἀνῳκοδόμησεν ὁδούς μου, ἐνέφραξε τρίβους μου, ἐτάραξεν.
10
Далетъ” Бысᲄь ја%ко меDвњдь ловя'и, присᲇдя'и ми ја%ко и^ ле'въ вᲆ съкровеныхъ.
10
῎Αρκος ἐνεδρεύουσα αὐτός μοι, λέων ἐν κρυφαίοις·
11
гна` эTстђпи'вша и^ покои` м^я, и^ положи м^я поги'бша.
11
κατεδίωξεν ἀφεστηκότα καὶ κατέπαυσέ με, ἔθετό με ἠφανισμένην.
12
напряже лђкъ свои, и^ поста'ви м^я ја%ко зна'менїе на стрњлянїе”
12
ἐνέτεινε τόξον αὐτοῦ καὶ ἐστήλωσέ με ὡς σκοπὸν εἰς βέλος.
13
Ге” И/спђсти въ лядвїя моа стрњлы тђла свое^го,
13
Εἰσήγαγεν ἐν τοῖς νεφροῖς μου ἰοὺς φαρέτρας αὐτοῦ·
14
и^ быхъ въ смњхъ всMњ лю'демъ, пњснь и^хъ весь дн~ь.
14
ἐγενήθην γέλως παντὶ λαῷ μου, ψαλμὸς αὐτῶν ὅλην τὴν ἡμέραν·
15
насыти м^я горести, напои^ мя жел#чи.
15
ἐχόρτασέ με πικρίας, ἐμέθυσέ με χολῆς.
16
Вафъ” И/ꙁъя` числомъ зђбы моа`, напиᲄа мя пепеломъ.
16
Καὶ ἐξέβαλε ψήφῳ ὀδόντας μου, ἐψώμισέ με σποδόν·
17
эTринђ эT ми'ра дш~ђ мою`, и^ забыX бл~готы.
17
καὶ ἀπώσατο ἐξ εἰρήνης ψυχήν μου,
18
и^ рњх# поги'бе побыть моа` и^ надежда моя эT г~а”
18
ἐπελαθόμην ἀγαθά, καὶ εἶπα· ἀπώλετο νῖκός μου καὶ ἡ ἐλπίς μου ἀπὸ Κυρίου.
19
Заи'нъ” Помяни нищетђ мою`, и^ ѓ^тогнанїя мое^го.
19
᾿Εμνήσθην ἀπὸ πτωχείας μου καὶ ἐκδιωγμοῦ μου πικρίας καὶ χολῆς μου.
20
го'ресть и^ желчь мою помянђхъ, и^ стђжиT с^и въ мнњ` дш~а моя`.
206
μνησθήσεται καὶ καταδολεσχήσει ἐπ’ ἐμὲ ἡ ψυχή μου·
21
сїя въспомина'я въ срDци моеM на' бг~а надња'тися бђ'дђ”
21
ταύτην τάξω εἰς τὴν καρδίαν μου, διὰ τοῦτο ὑπομενῶ.
22
Гетъ” Млsть гн~я ја%ко не погибо'хомъ, не минђша б^о щедроты е^го.
22
Τὰ ἐλέη Κυρίου, ὅτι οὐκ ἐξέλιπέμε, ὅτι οὐσυνετελέσθησαν οἱ οἰκτιρμοὶ αὐτοῦ· μῆνας εἰς τὰς πρωΐας ἐλέησον, Κύριε, ὅτι οὐ συνετελέσθημεν, ὅτι οὐ συνετελέσθησαν οἱ οἰκτιρμοὶ αὐτοῦ.
23
позна'хъ вᲆ ё%трїи ја%ко мно'га е^сть вᲇра твоа.
23
καινὰ εἰς τὰς πρωΐας, πολλὴ ἡ πίστις σου.
24
ча'сть моа г~ь, реq дш~а моа. сего раd пождђ е^го”
24
μερίς μου Κύριος, εἶπεν ἡ ψυχή μου· διὰ τοῦτο ὑπομενῶ αὐτῷ.
25
Тетъ” Бл~гъ г~ь надњющимся на'нь,
25
᾿Αγαθὸς Κύριος τοῖς ὑπομένουσιν αὐτόν, ψυχὴ ἣ ζητήσει αὐτὸν ἀγαθὸν
26
дш~и ищђщеи е^го. бл~го е^сᲄь надњя'тися съ молча'нїемъ сп~сенїя бж~їя.
26
καὶ ὑπομεννεῖ καὶ ἡσυχάσει εἰς τὸ σωτήριον Κυρίου.
27
бл~го е^сть мђжђ е^гда` въꙁдви'гнетъ ја^реM въ ю%ности свое'и”
27
ἀγαθὸν ἀνδρί, ὅταν ἄρῃ ζυγὸν ἐν νεότητι αὐτοῦ.
28
І$ѓ'дъ” Ся'детъ е^ді'нъ и^ ё^млъкнетъ, ја^ко въꙁдви'гнђ на' ся.
28
Καθήσεται κατὰ μόνας καὶ σιωπήσεται, ὅτι ᾖρεν ἐφ’ ἑαυτῷ·
29
поло'житъ вᲆ пра'хђ ё^ста` своа, е^гда` ка'ко бђдеT надежда.
30
δώσει τῷ παίοντι αὐτὸν σιαγόνα, χορτασθήσεται ὀνειδισμῶν.
30
пода'сть лани'тђ свою` бїю^щемђ, насыти'тися ё^кори'ꙁнᲆ”
31
῞Οτι οὐκ εἰς τὸν αἰῶνα ἀπώσεται Κύριος.
31
Кафъ” ЈА/ко не въ вњкъ эTринетъ г~ь.
32
ὅτι ὁ ταπεινώσας οἰκτειρήσει κατὰ τὸ πλῆθος τοῦ ἐλέους αὐτοῦ·
32
ја^ко смиривыи поми'лђетᲆ по мно'жествђ млsти е^го.
33
ὅτι οὐκ ἀπεκρίθη ἀπὸ καρδίας αὐτοῦ καὶ ἐταπείνωσεν υἱοὺς ἀνδρός.
33
не эTвњща эT срDца свое^го, и^ смири сн~ы мђж'ески”
34
Τοῦ ταπεινῶσαι ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ πάντας δεσμίους γῆς,
34
Ламедъ” ЈА/коже смирити поD ноѕњ е^го вс^я ё%зники ꙁемныя.
35
τοῦ ἐκκλῖναι κρίσιν ἀνδρὸς κατέναντι προσώπου ῾Υψίστου,
35
и^ ё^клонити сђдъ мђж'ескь преD лицемъ вы'шняго.
36
καταδικάσαι ἄνθρωπον ἐν τῷ κρίνεσθαι αὐτὸν Κύριος οὐκ εἶπε.
36
ѓ^сђдити чл~ка е^гда сђдитъ е^мђ г~ь нњсть реклъ”
37
Τίς οὕτως εἶπε, καὶ ἐγενήθη; Κύριος οὐκ ἐνετείλατο.
37
Мемъ” Кт^о е^сть то'и и^же речетъ быти аще л^и г~ь не повелитъ.
38
ἐκ στόματος ῾Υψίστου οὐκ ἐξελεύσεται τὰ κακὰ καὶ τὸ ἀγαθόν;
38
и^зъ ё'стъ вы'шняго не и^ꙁыидетъ ѕл^о и^ добро.
39
τί γογγύσει ἄνθρωπος ζῶν, ἀνὴρ περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ;
39
чт^о роп#щетъ чл~къ живыи мђжь ѓ^ грњсњ свое^мъ”
40
᾿Εξηρευνήθη ἡ ὁδὸς ἡμῶν καὶ ἠτάσθη, κὶ ἐπιστρέψομεν ἕως Κυρίου·
40
Нђнъ” И$зыска'ся пђть на'шъ і^ и^спыᲄа'ся, и^ да ся наврати'мъ до г~а.
41
ἀναλάβωμεν καρδίας ἡμῶν ἐπὶ χειρῶν πρὸς ὑψηλὸν ἐν οὐρανῷ·
41
въꙁдвигнњмъ срDца наша къ б~ђ высокомђ на рђкђ на'шею.
42
ἡμαρτήσαμεν, ἠσεβήσαμεν, καὶ οὐχ ἱλάσθης.
42
м^ы бо съгрњшихоM и^ нечествова'хомъ. сего ради ты моленїя не ё^слы'шиши”
43
᾿Επεσκέπασας ἐν θυμῷ καὶ ἀπεδίωξας ἡμᾶς· ἀπέκτεινας, οὐκ ἐφείσω.
43
Самехъ” Покры` ја%ростїю и^ эTгна н^ы, ё^би и^ не поща'ди.
44
᾿Επεσκέπασας νεφέλην σεαυτῷ ἕνεκεν προσευχῆς,
44
покрыся ѓ%блакомъ, да не доидетᲆ к тебњ моли'тва.
45
καμμύσαι με καὶ ἀπωσθῆναι ἔθηκας ἡμᾶς ἐν μέσῳ τῶν λαῶν.
45
ѓ^межити м^я и^ эTринђти положи` на средњ людїи”
46
Διήνοιξαν ἐφ’ ἡμᾶς τὸ στόμα αὐτῶν πάντες οἱ ἐχθροὶ ἡμῶν·
46
А$и'нъ” Э/ко мое погрязнђ и^ не ё^мол#кнђ, ја%ко не бы'ти ё^трезвенїю.
47
φόβος καὶ θυμὸς ἐγενήθη ἡμῖν, ἔπαρσις καὶ συντριβή.
47
до'ндеже прикло'нится и^ ви'дитъ г~ь съ нб~се.
48
ἀφέσεις ὑδάτων κατάξει ὁ ὀφθαλμός μου ἐπὶ τὸ σύντριμμα τῆς θυγατρὸς τοῦ λαοῦ μου.
48
ѓ%ко мое ꙁакрыва'ется ѓ^ дш~и мое'и, па'че всњхъ дще'рь граDныхъ”
49
῾Ο ὀφθαλμός μου κατεπόθη, καὶ οὐ σιγήσομαι τοῦ μὴ εἶναι ἔκνηψιν,
49
Фе” Эtверꙁо'ша на' ны ё^сᲄа своя` вс^и вра'ѕи на'ши.
50
ἕως οὗ διακύψῃ καὶ ἴδῃ Κύριος ἐξ οὐρανοῦ·
50
стра'хъ и^ ё'жасъ бы'сть намъ, възDвиженїе и съкрђшенїе.
51
ὁ ὀφθαλμός μου ἐπιφυλλιεῖ ἐπὶ τὴν ψυχήν μου παρὰ πάσας θυγατέρας πόλεως.
51
и^стеченїя воDная и^ꙁлње'тъ ѓ%ко мое ѓ^ съкрђшенїи дще'ри лю'дїи мои^хᲆ”
52
Θηρεύοντες ἐθήρευσάν με ὡς στρουθίον πάντες οἱ ἐχθροί μου δωρεάν,
52
Цади” Ловя'ще ё^ловиша м^я ја%ко п#тицђ враѕи мои` тђне.
53
ἐθανάτωσαν ἐν λάκκῳ ζωήν μου καὶ ἐπέθηκαν λίθον ἐπ’ ἐμοί.
53
ё^мори'ша въ пото'цњ жи'ꙁнь мою`, и^ воꙁложи'ша на' мя камы'къ.
54
ὑπερεχύθη ὕδωρ ἐπὶ τὴν κεφαλήν μου· εἶπα· ἀπῶσμαι.
54
возлїяся вода` вы'ше главы` мое'я, рXњ, эTриновенъ е^смь”
55
᾿Επεκαλεσάμην τὸ ὄνομά σου, Κύριε, ἐκ λάκκου κατωτάτου·
55
Кофъ” ПриꙁваX и^мя твое г~и и^с пото'ка долняго,
56
φωνήν μου ἤκουσας· μὴ κρύψῃς τὰ ὦτά σου εἰς τὴν δέησίν μου.
56
гла'съ мои ё^слы'ша. не покрыи ё%шїю свое'ю на молбђ мою`,
57
εἰς τὴν βοήθειάν μου ἤγγισας ἐν ἡμέρᾳ, ᾗ ἐπεκαλεσάμην σε· εἶπάς μοι· μὴ φοβοῦ.
57
на' помощь мою приближи'ся въ дн~ь вон#же приꙁваX т^я, реq м^и не бо'ися”
58
᾿Εδίκασας, Κύριε, τὰς δίκας τῆς ψυχῆς μου, ἐλυτρώσω τὴν ζωήν μου·
58
Решъ” Сђди г~и прю` дш~а мое'я, и^ꙁба'ви жи'ꙁнь мою`.
59
εἶδες, Κύριε, τὰς ταραχάς μου, ἔκρινας τὴν κρίσιν μου·
59
ви'дњлъ е^си г~и неправDђ и^хъ на мнњ`, расђди сDђ мо'и.
60
εἶδες πᾶσαν τὴν ἐκδίκησιν αὐτῶν εἰς πάντας διαλογισμοὺς αὐτῶν ἐν ἐμοί.
60
вњси все эTмщенїе иX, и^ вс^я помышленїа и^хъ на' мя”
61
῎Ηκουσας τὸν ὀνειδισμὸν αὐτῶν, πάντας τοὺς διαλογισμοὺς αὐτῶν κατ’ ἐμοῦ,
61
Шинъ” Слы'ша ё^коризны и^хъ и^ совњты иX на' мя.
62
χείλη ἐπανισταμένων μοι καὶ μελέτας αὐτῶν κατ’ ἐμοῦ ὅλην τὴν ἡμέραν,
62
ёстенъ воста'ющиX на' мя, и^ поё^ченїе и^хᲆ на' мя ве'сь дн~ь.
63
καθέδραν αὐτῶν καὶ ἀνάστασιν αὐτῶν· ἐπίβλεψον ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν.
63
сњденїе и^хъ и^ въста'нїе и^хъ приꙁри г~и, а%ꙁъ е^смь пњснь и^хъ”
64
᾿Αποδώσεις αὐτοῖς ἀνταπόδομα, Κύριε, κατὰ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτῶν.
64
Та'фъ” Эtдаси и^мъ г~и эTда'нїе по дњ'ломъ рђкђ и^хъ.
65
ἀποδώσεις αὐτοῖς ὑπερασπισμὸν καρδίας, μόχθον σου αὐτοῖας,
65
эTда'си и^мᲆ ꙁастђпленїе срDца мое^го трђдъ.
66
καταδιώξεις ἐν ὀργῇ καὶ ἐξαναλώσεις αὐτοὺς ὑποκάτωθεν τοῦ οὐρανοῦ, Κύριε.
66
т^ы я& прожене'ши въ гнњвњ, и^ потреби'ши я& подъ нб~семъ г~и”
Κεφάλαιο 4
1
ΠΩΣ ἀμαυρωθήσεται χρυσίον, ἀλλοιωθήσεται τὸ ἀργύριον τὸ ἀγαθόν; ἐξεχύθησαν λίθοι ἅγιοι ἀπ’ ἀρχῆς πασῶν ἐξόδων.
1
А/лефъ”
К
а'ко потемнњ зла'то, и^ꙁмњни'ся сребро` до'брое. расыпашася камыцы ст~ни, въ нача'ло всњхъ и^сходъ”
2
Υἱοὶ Σιὼν οἱ τίμιοι, οἱ ἐπῃρμένοι ἐν χρυσίῳ, πῶς ἐλογίσθησαν εἰς ἀγγεῖα ὀστράκινα, ἔργα χειρῶν κεραμέως;
2
Бетъ” Снове сїѓ'ни честнїи, и^ ѓ^дња'нїи ꙁла'тоM прьвыM. ка'ко намњни'шася в# сосђды гли'няны дњло рђкђ скђдел#ничю.
3
Καί γε δράκοντες ἐξέδυσαν μαστούς, ἐθήλασαν σκύμνοι αὐτῶν· θυγατέρες λαοῦ μου εἰς ἀνίατον ὡς στρουθίον ἐν ἐρήμῳ.
3
Гимель” Сеже ꙁмїеве съвлеко'ша със#цы, въздои'ша скљ=мни иX. дще'ря лю'дїи моиX в# неи^сцњленїе ја%ко и^ птица в# пђсᲄыни
4
᾿Εκολλήθη ἡ γλῶσσα θηλάζοντες πρὸς τὸν φάρυγγα αὐτοῦ ἐν δίψει· νήπια ᾔτηησαν ἄρτον, ὁ διακλῶν οὐκ ἔστιν αὐτοῖς.
4
Далетъ” Прилпе ја%ꙁыкъ с#сђщаго къ горта'ни его жа'жды ради. младн#ецы проси'шA хлњба, и^ нњсть иM раꙁламля'ющаh”
5
Οἱ ἔσθοντες τὰς τρυφὰς ἠφανίσθησαν ἐν ταῖς ἐξόδοις, οἱ τιθηνούμενοι ἐπὶ κόκκων περιεβάλλοντο κοπρίας.
5
Ге” ЈА/дђще и^ пїюще погибошA во и^сходXњ. кормимїи зерны, ѓ^дњшася в# гнои`.
6
Καὶ ἐμεγαλύνθη ἀνομία θυγατρὸς λαοῦ μου ὑπὲρ ἀνομίας Σοδόμων τῆς κατεστραμμένης ὥσπερ σπουδῇ, καὶ οὐκ ἐπόνεσαν ἐν αὐτῇ χεῖρας.
6
Вафъ” И/ въꙁвели'чися беꙁаконїе дще'ри лю'дїи моиX, паче безаконїя содо'м#ска, раꙁореныхъ въ ѓ^ко м#гновенїи, и^ не пои^маша и^хъ рђцы”
7
᾿Εκαθαριώθησαν Ναζιραῖοι αὐτῆς ὑπὲρ χιόνα, ἔλαμψαν ὑπὲρ γάλα, ἐπυρώθησαν ὑπὲρ λίθους σαπφείρου τὸ ἀπόσπασμα αὐτῶν.
7
Заи'нъ” Э$чисти'шася наꙁаряне ея` па'че снᲇга, и^ просвњти'шася па'че мле'ка. краснњ'иши ко'сти слоно'вы старыя, и^ ја%снњиши па'че камыка сапфира ё^сњденїе и^хъ”
8
᾿Εσκότασεν ὑπὲρ ἀσβόλην τὸ εἶδος αὐτῶν, οὐκ ἐπεγνώσθησαν ἐν ταῖς ἐξόδοις· ἐπάγη δέρμα αὐτῶν ἐπὶ τὰ ὀστέα αὐτῶν, ἐξηράνθησαν, ἐγενήθησαν ὥσπερ ξύλον.
8
Гетъ” Потемнњ па'че сажь ѓ%браꙁъ и^хъ, не поꙁна'ни бы'ша въ и^сходњхъ, прил#пе ко'жа и^хъ ко'стехъ и^хъ, и^с#ше и^ быша ја%ко дре'во”
9
Καλοὶ ἦσαν οἱ τραυματίαι ρομφαίας ἢ οἱ τραυματίαι λιμοῦ· ἐπορεύθησαν ἐκκεκεντημένοι ἀπὸ γεννημάτων ἀγρῶν.
9
Тетъ” Добрњи б^њ ја%ꙁвенымᲆ мечеM, нежели погђбле'ныM гла'домъ. сїи б^о сътлњша эT жажди неплоDносᲄи ради зеMли”
10
Χεῖρες γυναικῶν οἰκτριρμόνων ἥψησαν τὰ παιδία αὐτῶν, ἐγενήθησαν εἰς βρῶσιν αὐταῖς ἐν τῷ συννντρίμματι τῆς θυγατρὸς τοῦ λαοῦ μου.
10
І$ѓ'дъ” Рђцы женъ ще'дрыхъ свари'ста дњти и^хъ, бы'ша ја%дь и^мъ, въ сокрђшенїе дще'ри лю'дїи мои^хъ”
11
Συνετέλεσε Κύριος θυμὸν αὐτοῦ, ἐξέχεε θυμὸν ὀργῆς αὐτοῦ καὶ ἀνῆψε πῦρ ἐν Σιών, καὶ κατέφαγε τὰ θεμέλια αὐτῆς.
11
Кафъ” Скон#ча г~ь ја%рость свою`, и^ꙁлїя ја%рость гнњ'ва сое^го. и^ въꙁгори'ся ѓ%гнь в# сїѓ'нњ, и^ поја^де ѓ^снова'нїа еh”
12
Οὐκ ἐπίστευσαν βασιλεῖς γῆς, πάντες οἱ κατοικοῦντες τὴν οἰκουμένην, ὅτι εἰσελεύσεται ἐχθρὸς καὶ ἐκθλίβων διὰ τῶν πυλῶν ῾Ιερουσαλήμ.
12
Ламедъ” Не вњ'роваша цр~їе земъстїи, и^ вси` живђщеи въ вселен#нњи. ја%ко внїиде вра'гъ и^ стђжа'яи вра'ты і^ерsлиMли”
13
᾿Εξ ἁμαρτιῶν προφητῶν αὐτῆς, ἀδικιῶν ἱερέων αὐτῆς τῶν ἐκχεόντων αἷμα δίκαιον ἐν μέσῳ αὐτῆς.
13
Мемъ” Эt грњхъ пррoкъ е^го, и^ неправDъ жреw е^го, и^же проливаюT кро'вь правеDнђ”
14
᾿Εσαλεύθησαν ἐγρήγοροι αὐτῆς ἐν ταῖς ἐξόδοις, ἐμολύνθησαν ἐν αἵματι· ἐν τῷ μὴ δύνασθαι αὐτοὺς ἥψαντο ἐνδυμάτων αὐτῶν.
14
Нђнъ” Блђди'ли сђть слњпїи на сто'гнахъ, и ѓ^скверни'шася въ кро'вњ. внегда` не можа'хђ прикаса'шася ѓ^деждаX своиX.
15
᾿Απόστητε ἐκαθάρτων —καλέσατε αὐτούς— ἀπόστητε, ἀπόστητε, μὴ ἅπτεσθε, ὅτι ἀνήφθησαν καί γε ἐσαλεύθησαν· εἴπατε ἐν τοῖς ἔθνεσιν· οὐ μὴ προσθῶσι τοῦ παροικεῖν.
15
Самехъ” Эtстђпи'те нечи'стїи, рњша и^мᲆ эTстђпи'те эTстђпи'те, и^ не прикаса'итеся. ја%ко свари'шаs и^ въсколњба'шеся. реко'ша въ странахᲆ, не прило'жатъ ја%коже ѓ^бита'ти с ни'ми”
16
Πρόσωπον Κυρίου μερὶς αὐτῶν, οὐ προσθήσει ἐπιβλέπψαι αὐτοῖς· πρόσωπον ἱερέων οὐκ ἔλαβον, πρεσβύτας οὐκ ἠλέησαν.
16
А$и'нъ” Лице гн~е ча'сть и^хъ не приложи'тъ приꙁрити и^мᲆ. лица жреческа не ё^стыдњшаs, старыX не поми'ловашA.
17
῎Ετι ὄντων ἡμῶν ἐξέλιπον οἱ ὀοφθαλμοὶ ἡμῶν εἰς τὴν βοήθειαν ἡμῶν μάταια· ἀποσκοπευόντων ἡμῶν ἀπεσκοπεύσαμεν εἰς ἔθνος οὐ σῷζον.
17
Фе” Є/ще сђщемъ намъ, ѓ^скђдњсᲄе ѓ%чи наши на по'мощь на'шђ всђе сматря'щемъ на'мъ, внегда` надња'хомся странњ не сп~са'ющеи”
18
᾿Εθηρεύσαμεν μικροὺς ἡμῶν τοῦ μὴυ προεύεσθαι ἐν ταῖς πλατείαις ἡμῶν·
18
Цади” По'лзᲆки бы'ша сᲄопы на'ша на пђти` сто'гнъ на'шихъ. приспњ конець на'шъ, скон#чашася дн~їе на'ши”
19
ἤγγικεν ὁ καιρὸς ἡμῶν, ἐκπληρώθησαν αἱ ἡμέραι ἡμῶν, πάρεστιν ὁ καιρὸς ἡμῶν. Κοῦφοι ἐγένοντο οἱ διώκοντες ἡμᾶς ὑπὲρ ἀετοὺς οὐρανοῦ, ἐπὶ τῶν ὀρέων ἐξέπτησαν, ἐν ἐρήμῳ ἐνύδρευσαν ἡμᾶς.
19
Кофъ” Скорњиши быша гоня'щеи н^ы па'че ѓрелъ нбsныхъ. на горахъ гоня'хђ на'съ, вᲆ пђсты'ни пресњдо'ша наM”
20
Πνεῦμα προσώπου ἡμῶν χριστὸς Κυρίου συνελήφθη ἐν ταῖς διαφθοραῖς αὐτῶν, οὗ εἴπαμεν· ἐν τῇ σκιᾷ αὐτοῦ ζησόμεθα ἐν τοῖς ἔθνεσι.
20
Решъ” Дх~ъ преD лицемъ на'шимъ бл~гъ, г~ь јатъ бы'сть в расы'паныX на'шиX. е^гоy рњхоM в# сњни е^го поживеM въ сᲄрана'хъ”
21
Χαῖρε καὶ εὐφραίνου, θύγατερ ᾿Ιδουμαίας ἡ κατοικοῦσα ἐπὶ γῆς· καί γε ἐπὶ σὲ διελε‘ύσεται τὸ ποτήριον Κυρίου καὶ μεθυσθήσῃ καὶ ἀποχεεῖς.
21
Шинъ” Радђ'ися и^ веселђ'и дщ^и и^дђме'иска, живђщїя на земли. а^ на т^я прїидеT ча'ша гн~я и^ ё^пїешиs и^ ё^же лњеши”
22
᾿Εξέλιπεν ἡ ἀνομία σου, θύγατερ Σιών, οὐ προσθήσει τοῦ ἀποικίσαι σε. ἐπεσκέψατο ἀνομίας σου, θύγατερ ᾿Εδώμ· ἀπεκάλυψεν ἐπὶ τὰ ἀσεβήματά σου.
22
Тафъ” И/сполни'ся безако'нїе твое дщ^и сїѓ'ня. и^ не приложђ ктомђ пресели'ти т^я. посњти'лъ е^сть непра'вость твою дщ'и е^до'мля, эTкры нечесᲄвованїя твоея`”
Κεφάλαιο 5
1
ΜΝΗΣΘΗΤΙ, Κύριε, ὅ,τι ἐγενήθη ἡμῖν· ἐπίβλεψον καὶ ἰδὲ τὸν ὀνειδισμὸν ἡμῶν.
1
Моли'тва і^еремїи пророка”
П
омяни г~и что бы'сть наM. призри и^ ви'ждь ё^кори'знђ на'шђ.
2
κληρονομία ἡμῶν μετεστράφη ἀλλοτρίοις, οἱ οἶκοι ἡμῶν ξένοις.
2
достоа'нїе на'ше ѓ^бра'тися къ чю'ждимъ, и^ до'мы на'ша къ и^ноплемеnникомъ”
3
ὀρφανοὶ ἐγενήθημεν, οὐχ ὑπάρχει πατήρ· μητέρες ἡμῶν ὡς αἱ χῆραι.
3
Сири бы'хомъ безъ эTц~а. мт~ри на'ша ја%ко вдовы.
4
ὕδωρ ἡμῶν ἐν ἀργυρίῳ ἐπίομεν, ξύλα ἡμῶν ἐν ἀλλάγματι ἦλθεν ἐπὶ τὸν τράχηλον ἡμῶν.
4
во'дђ на'шђ за сребро` пи'хомъ, дрова на'ша за цњнђ кђповахом#
5
ἐδιώχθημεν, ἐκοπιάσαμεν, οὐκ ἀνεπαύθημεν.
5
на вы'я на'ша. эTгна'ни бы'хомъ, трђди'хомся и^ не почи'хомъ.
6
Αἴγυπτος ἔδωκε χεῖρα, ᾿Ασσοὺρ εἰς πλησμονὴν αὐτῶν.
6
е^гљ=птяномъ пода'хомъ рђци и^ а^сљ=ряном#, да насы'тятъ ны хлњба.
7
οἱ πατέρες ἡμῶν ἥμαρτον, οὐχ ὑπάραχουσιν· ἡμεῖς τὰ ἀνομήματα αὐτῶν ὑπέσχομεν.
7
эTцы на'ши съгрњши'ша, и^ нњсть и^хъ, мы' же безаконїя и^хъ поDја%хомъ.
8
δοῦλοι ἐκυρίευσαν ἡμῶν, λυτρούμενος οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῶν.
8
раби` ѓ^блада'ша на'ми, и^збавля'ющаго нњсть эT рђкђ и^хъ
9
ἐν ταῖας ψυχαῖς ἡμῶν, εἰσοίσομεν ἄρτον ἡμῶν, ἀπὸ προσώπου ρομφαίας τῆς ἐρήμου.
9
В погибели дш~ь на'шихъ принесохом# хлbњ на'шъ, эT лица мечю въ пђстыни”
10
τὸ δέρμα ἡμῶν ὡς κλίβανος ἐπελιώθη, συνεσπάσθησαν ἀπὸ προσώπου καταιγίδων λιμοῦ.
10
Ко'жа на'ша ја%ко пещъ ѓ^ ча'дњ ё^жасошася эT лица бђрнаго гла'да.
11
γυναῖκας ἐν Σιὼν ἐταπείνωσαν, παρθένους ἐν πόλεσιν ᾿Ιούδα.
11
же'ны въ сїѓ'нњ смири'ша, дв~ица въ' градњхъ і^ё'динњхъ.
12
ἄρχοντες ἐν χερσὶν αὐτῶν, ἐκρεμάσθησαν, πρεσβύτεροι οὐκ ἐδοξάσθησαν.
12
кня'ѕи за' рђкђ и^хъ повњси'шася, ста'рцы не прослави'шася.
13
ἐκλεκτοὶ κλαυθμὸν ἀνέλαβον, καὶ νεανίσκοι ἐν ξύλῳ ἠσθένησαν.
13
и^збран#нїи пла'чь поDя'ша, и^ ю'ноша въ кла'дњ эTнемогошася,
14
καὶ πρεσβύται ἀπὸ πύλης κατέπαυσαν, ἐκλεκτοὶ ἐκ ψαλμῶν αὐτῶν κατέπαυσαν.
14
и^ ста'рцы эT враT премол#кнђша” Расы'пася ра'дость срDць нашиX. и^збраннїи эT пњснїи свои^хъ ё^молко'ша.
15
κατέλυσε χαρὰ καρδίας ἡμῶν, ἐστράφη εἰς πένθος ὁ χορὸς ἡμῶν,
15
ѓ^брати'ся въ пла'чь лиk на'шъ.
16
ἔπεσεν ὁ στέφανος ἡμῶν τῆς κεφαλῆς· οὐαὶ δὴ ἡμῖν, ὅτι ἡμάρτομεν.
16
спаде` вњнецъ з# главы` на'шея. го'ре намъ ја%ко съгрњши'хомъ.
17
περὶ τούτου ἐγενήθη ὀδυνηρὰ ἡ καρδία ἡμῶν, περὶ τούτου ἐσκότασαν οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν.
17
ѓ^ семъ смђтися срDце на'ше, и^ помръкнђста ѓ%чи на'ши,
18
ἐπ’ ὄρος Σιών, ὅτι ἠφανίσθη, ἀλώπεκες διῆλθον ἐν αὐτῇ.
18
по горњ сїѓ'нњ ја%ко погы'бе, лиси'ца прои^до'ша ю&.
19
σὺ δέ, Κύριε, εἰς τὸν αἰῶνα κατοικήσεις, ὁ θρόνος σου εἰς γενεὰν καὶ γενεάν.
19
Ты' же г~и въ вњки всели'шися, прsтлъ тво'и в роD и^ роD”
20
ἱνατί εἰς νῖκος ἐπιλήσῃ ἡμῶν, καταλείψεις ἡμᾶς εἰς μακρότητα ἡμερῶν;
20
Въскђю въ вњки забыва'еши на'съ, ѓ^ста'виши насъ въ продлъженїе дн~и.
21
ἐπίστρεψον ἡμᾶς, Κύριε, πρός σε, καὶ ἐπιστραφησόμεθα· καὶ ἀνακαίνισον ἡμέρας ἡμῶν καθὼς ἔμπροσθεν.
21
ѓ^брати н^ы г~и къ себњ, и^ ѓ^братиMся. понови` дн~и на'ша ја^коже и^ прежде.
22
ὅτι ἀπωθούμενος ἀπώσω ἡμᾶς, ὠργίσθης ἐφ’ ἡμᾶς ἕως σφόδρα.
22
чт^о эTрњва'я эTрине'ши наs, раZгнњвася на' ны ѕњ'ло”
Для підготовки друку потрібно ввімкнути JavaScript у браузері.