Друк брошурою Виконується верстка сторінок…
Папір A4, альбомна орієнтація, поля «Немає», без колонтитулів. Друкуйте двосторонньо, з переворотом по короткому краю, у масштабі 100%; якщо принтер обрізає край — 98%. Не вмикайте режим «Буклет» у драйвері принтера.
1
Τῇ δὲ μιᾷ τῶν σαββάτων, ὄρθρου βαθέος, ἦλθον ἐπὶ τὸ μνῆμα, φέρουσαι ἃ ἡτοίμασαν ἀρώματα, καί τινες σὺν αὐταῖς.
1
(Зач. 112) Во єди́ну же от суббо́тъ зѣло́ ра́но пріидо́ша на гро́бъ, нося́щя я́же угото́ваша арома́ты: и другі́я съ ни́ми:
2
Εὗρον δὲ τὸν λίθον ἀποκεκυλισμένον ἀπὸ τοῦ μνημείου.
2
обрѣто́ша же ка́мень отвале́нъ от гро́ба,
3
Καὶ εἰσελθοῦσαι οὐχ εὗρον τὸ σῶμα τοῦ κυρίου Ἰησοῦ.
3
и вше́дшя не обрѣто́ша тѣлесе́ Го́спода Іису́са.
4
Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ διαπορεῖσθαι αὐτὰς περὶ τούτου, καὶ ἰδού, ἄνδρες δύο ἐπέστησαν αὐταῖς ἐν ἐσθήσεσιν ἀστραπτούσαις·
4
И бы́сть не домышля́ющымся и́мъ о се́мъ, и се́ му́жа два́ ста́ста предъ ни́ми въ ри́захъ блеща́щихся.
5
ἐμφόβων δὲ γενομένων αὐτῶν, καὶ κλινουσῶν τὸ πρόσωπον εἰς τὴν γῆν, εἶπον πρὸς αὐτάς, Τί ζητεῖτε τὸν ζῶντα μετὰ τῶν νεκρῶν;
5
Пристра́шнымъ же бы́вшымъ и́мъ и покло́ншымъ ли́ца на зе́млю, реко́ста къ ни́мъ: что́ и́щете Жива́го съ ме́ртвыми?
6
Οὐκ ἔστιν ὧδε, ἀλλ’ ἠγέρθη· μνήσθητε ὡς ἐλάλησεν ὑμῖν, ἔτι ὢν ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ,
6
Нѣ́сть здѣ́, но воста́: помяни́те, я́коже глаго́ла ва́мъ, єще́ сы́й въ Галіле́и,
7
λέγων ὅτι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου παραδοθῆναι εἰς χεῖρας ἀνθρώπων ἁμαρτωλῶν, καὶ σταυρωθῆναι, καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστῆναι.
7
глаго́ля, я́ко подоба́єтъ Сы́ну Человѣ́ческому пре́дану бы́ти въ ру́цѣ человѣ́къ грѣ́шникъ, и пропя́ту бы́ти, и въ тре́тій де́нь воскре́снути.
8
Καὶ ἐμνήσθησαν τῶν ῥημάτων αὐτοῦ,
8
И помяну́ша глаго́лы Єго́:
9
καὶ ὑποστρέψασαι ἀπὸ τοῦ μνημείου, ἀπήγγειλαν ταῦτα πάντα τοῖς ἕνδεκα καὶ πᾶσιν τοῖς λοιποῖς.
9
и возвра́щшяся от гро́ба, возвѣсти́ша вся́ сія́ єдиномуна́десяте и всѣ́мъ про́чымъ.
10
Ἦσαν δὲ ἡ Μαγδαληνὴ Μαρία καὶ Ἰωάννα καὶ Μαρία Ἰακώβου, καὶ αἱ λοιπαὶ σὺν αὐταῖς, αἳ ἔλεγον πρὸς τοὺς ἀποστόλους ταῦτα.
10
Бя́ше же Магдали́на Марі́а и Іоа́нна и Марі́а Іа́ковля, и про́чыя съ ни́ми, я́же глаго́лаху ко апо́столомъ сія́.
11
Καὶ ἐφάνησαν ἐνώπιον αὐτῶν ὡσεὶ λῆρος τὰ ῥήματα αὐτῶν, καὶ ἠπίστουν αὐταῖς.
11
И яви́шася предъ ни́ми я́ко лжа́ глаго́лы и́хъ, и не вѣ́роваху и́мъ.
12
Ὁ δὲ Πέτρος ἀναστὰς ἔδραμεν ἐπὶ τὸ μνημεῖον, καὶ παρακύψας βλέπει τὰ ὀθόνια κείμενα μόνα· καὶ ἀπῆλθεν πρὸς ἑαυτὸν θαυμάζων τὸ γεγονός.
12
(Зач. 113) Пе́тръ же воста́въ тече́ ко гро́бу, и прини́къ ви́дѣ ри́зы єди́ны лежа́щя: и отъи́де, въ себѣ́ дивя́ся бы́вшему.
13
Καὶ ἰδού, δύο ἐξ αὐτῶν ἦσαν πορευόμενοι ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ εἰς κώμην ἀπέχουσαν σταδίους ἑξήκοντα ἀπὸ Ἱερουσαλήμ, ᾗ ὄνομα Ἐμμαούς.
13
И се́ два́ от ни́хъ бѣ́ста иду́ща въ то́йже де́нь въ ве́сь, отстоя́щу ста́дій шестьдеся́тъ от Ієрусали́ма, є́йже и́мя Єммау́съ:
14
Καὶ αὐτοὶ ὡμίλουν πρὸς ἀλλήλους περὶ πάντων τῶν συμβεβηκότων τούτων.
14
и та́ бесѣ́доваста къ себѣ́ о всѣ́хъ си́хъ приклю́чшихся.
15
Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ὁμιλεῖν αὐτοὺς καὶ συζητεῖν, καὶ αὐτὸς ὁ Ἰησοῦς ἐγγίσας συνεπορεύετο αὐτοῖς.
15
И бы́сть бесѣ́дующема и́ма и совопроша́ющемася, и Са́мъ Іису́съ прибли́жився идя́ше съ ни́ма:
16
Οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν ἐκρατοῦντο τοῦ μὴ ἐπιγνῶναι αὐτόν.
16
о́чи же єю́ держа́стѣся, да Єго́ не позна́єта.
17
Εἶπεν δὲ πρὸς αὐτούς, Τίνες οἱ λόγοι οὗτοι οὓς ἀντιβάλλετε πρὸς ἀλλήλους περιπατοῦντες, καί ἐστε σκυθρωποί;
17
Рече́ же къ ни́ма: что́ су́ть словеса́ сія́, о ни́хже стяза́єтася къ себѣ́ иду́ща, и єста́ дря́хла?
18
Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ εἷς, ᾧ ὄνομα Κλεοπᾶς, εἶπεν πρὸς αὐτόν, Σὺ μόνος παροικεῖς Ἱερουσαλήμ, καὶ οὐκ ἔγνως τὰ γενόμενα ἐν αὐτῇ ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις;
18
Отвѣща́въ же єди́нъ, єму́же и́мя Клео́па, рече́ къ Нему́: Ты́ ли єди́нъ пришле́цъ єси́ во Ієрусали́мъ, и не увѣ́дѣлъ єси́ бы́вшихъ въ не́мъ во дни́ сія́?
19
Καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Ποῖα; Οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ, Τὰ περὶ Ἰησοῦ τοῦ Ναζωραίου, ὃς ἐγένετο ἀνὴρ προφήτης δυνατὸς ἐν ἔργῳ καὶ λόγῳ ἐναντίον τοῦ θεοῦ καὶ παντὸς τοῦ λαοῦ·
19
И рече́ и́ма: кі́ихъ? О́на же рѣ́ста Єму́: я́же о Іису́сѣ Назаряни́нѣ, И́же бы́сть му́жъ проро́къ, си́ленъ дѣ́ломъ и сло́вомъ предъ Бо́гомъ и всѣ́ми людьми́:
20
ὅπως τε παρέδωκαν αὐτὸν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ ἄρχοντες ἡμῶν εἰς κρίμα θανάτου, καὶ ἐσταύρωσαν αὐτόν.
20
ка́ко преда́ша Єго́ архієре́и и кня́зи на́ши на осужде́ніє сме́рти, и распя́ша Єго́:
21
Ἡμεῖς δὲ ἠλπίζομεν ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ μέλλων λυτροῦσθαι τὸν Ἰσραήλ. Ἀλλά γε σὺν πᾶσιν τούτοις τρίτην ταύτην ἡμέραν ἄγει σήμερον ἀφ’ οὗ ταῦτα ἐγένετο.
21
мы́ же надѣ́яхомся, я́ко Се́й є́сть хотя́ изба́вити Ізра́иля: но и надъ всѣ́ми си́ми, тре́тій се́й де́нь є́сть дне́сь, отне́лиже сія́ бы́ша.
22
Ἀλλὰ καὶ γυναῖκές τινες ἐξ ἡμῶν ἐξέστησαν ἡμᾶς, γενόμεναι ὄρθριαι ἐπὶ τὸ μνημεῖον·
22
Но и жены́ нѣ́кія от на́съ ужаси́ша ны́, бы́вшыя ра́но у гро́ба:
23
καὶ μὴ εὑροῦσαι τὸ σῶμα αὐτοῦ, ἦλθον λέγουσαι καὶ ὀπτασίαν ἀγγέλων ἑωρακέναι, οἳ λέγουσιν αὐτὸν ζῇν.
23
и не обрѣ́тшя тѣлесе́ Єго́, пріидо́ша, глаго́лющя, я́ко и явле́ніє А́нгелъ ви́дѣша, и́же глаго́лютъ Єго́ жи́ва.
24
Καὶ ἀπῆλθόν τινες τῶν σὺν ἡμῖν ἐπὶ τὸ μνημεῖον, καὶ εὗρον οὕτως καθὼς καὶ αἱ γυναῖκες εἶπον· αὐτὸν δὲ οὐκ εἶδον.
24
И идо́ша нѣ́цыи от на́съ ко гро́бу, и обрѣто́ша та́ко, я́коже и жены́ рѣ́ша: Самаго́ же не ви́дѣша.
25
Καὶ αὐτὸς εἶπεν πρὸς αὐτούς, Ὦ ἀνόητοι καὶ βραδεῖς τῇ καρδίᾳ τοῦ πιστεύειν ἐπὶ πᾶσιν οἷς ἐλάλησαν οἱ προφῆται·
25
И То́й рече́ къ ни́ма: о несмы́сленная и ко́сная се́рдцемъ, є́же вѣ́ровати о всѣ́хъ, я́же глаго́лаша проро́цы:
26
οὐχὶ ταῦτα ἔδει παθεῖν τὸν χριστόν, καὶ εἰσελθεῖν εἰς τὴν δόξαν αὐτοῦ;
26
не сія́ ли подоба́ше пострада́ти Христу́ и вни́ти въ сла́ву Свою́?
27
Καὶ ἀρξάμενος ἀπὸ Μωσέως καὶ ἀπὸ πάντων τῶν προφητῶν, διηρμήνευεν αὐτοῖς ἐν πάσαις ταῖς γραφαῖς τὰ περὶ ἑαυτοῦ.
27
И наче́нъ от Моисе́а и от всѣ́хъ проро́къ, сказа́ше и́ма от всѣ́хъ Писа́ній я́же о Не́мъ.
28
Καὶ ἤγγισαν εἰς τὴν κώμην οὗ ἐπορεύοντο· καὶ αὐτὸς προσεποιεῖτο πορρωτέρω πορεύεσθαι.
28
И прибли́жишася въ ве́сь, въ ню́же идя́ста: и То́й творя́шеся далеча́йше ити́.
29
Καὶ παρεβιάσαντο αὐτόν, λέγοντες, Μεῖνον μεθ’ ἡμῶν, ὅτι πρὸς ἑσπέραν ἐστίν, καὶ κέκλικεν ἡ ἡμέρα. Καὶ εἰσῆλθεν τοῦ μεῖναι σὺν αὐτοῖς.
29
И ну́ждаста Єго́, глаго́люща: обля́зи съ на́ма, я́ко къ ве́черу є́сть, и приклони́лся є́сть де́нь. И вни́де съ ни́ма облещи́.
30
Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ κατακλιθῆναι αὐτὸν μετ’ αὐτῶν, λαβὼν τὸν ἄρτον εὐλόγησεν, καὶ κλάσας ἐπεδίδου αὐτοῖς.
30
И бы́сть я́ко возлеже́ съ ни́ма, и пріи́мъ хлѣ́бъ благослови́, и преломи́въ дая́ше и́ма:
31
Αὐτῶν δὲ διηνοίχθησαν οἱ ὀφθαλμοί, καὶ ἐπέγνωσαν αὐτόν· καὶ αὐτὸς ἄφαντος ἐγένετο ἀπ’ αὐτῶν.
31
о́нѣма же отверзо́стѣся о́чи, и позна́ста Єго́: и То́й неви́димь бы́сть и́ма.
32
Καὶ εἶπον πρὸς ἀλλήλους, Οὐχὶ ἡ καρδία ἡμῶν καιομένη ἦν ἐν ἡμῖν, ὡς ἐλάλει ἡμῖν ἐν τῇ ὁδῷ, καὶ ὡς διήνοιγεν ἡμῖν τὰς γραφάς;
32
И реко́ста къ себѣ́: не се́рдце ли на́ю горя́ бѣ́ въ на́ю, єгда́ глаго́лаше на́ма на пути́ и єгда́ ска́зоваше на́ма Писа́нія?
33
Καὶ ἀναστάντες αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ὑπέστρεψαν εἰς Ἱερουσαλήμ, καὶ εὗρον συνηθροισμένους τοὺς ἕνδεκα καὶ τοὺς σὺν αὐτοῖς,
33
И воста́вша въ то́й ча́съ, возврати́стася во Ієрусали́мъ, и обрѣто́ста совоку́пленныхъ єдинона́десяте и и́же бя́ху съ ни́ми,
34
λέγοντας ὅτι Ἠγέρθη ὁ κύριος ὄντως, καὶ ὤφθη Σίμωνι.
34
глаго́лющихъ, я́ко вои́стинну воста́ Госпо́дь и яви́ся Сі́мону.
35
Καὶ αὐτοὶ ἐξηγοῦντο τὰ ἐν τῇ ὁδῷ, καὶ ὡς ἐγνώσθη αὐτοῖς ἐν τῇ κλάσει τοῦ ἄρτου.
35
И та́ повѣ́даста, я́же бы́ша на пути́, и я́ко позна́ся и́ма въ преломле́ніи хлѣ́ба.
36
Ταῦτα δὲ αὐτῶν λαλούντων, αὐτὸς ὁ Ἰησοῦς ἔστη ἐν μέσῳ αὐτῶν, καὶ λέγει αὐτοῖς, Εἰρήνη ὑμῖν.
36
(Зач. 114) Сія́ же и́мъ глаго́лющымъ, (и) Са́мъ Іису́съ ста́ посредѣ́ и́хъ, и глаго́ла и́мъ: ми́ръ ва́мъ.
37
Πτοηθέντες δὲ καὶ ἔμφοβοι γενόμενοι ἐδόκουν πνεῦμα θεωρεῖν.
37
Убоя́вшеся же и пристра́шни бы́вше, мня́ху ду́хъ ви́дѣти:
38
Καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Τί τεταραγμένοι ἐστέ, καὶ διὰ τί διαλογισμοὶ ἀναβαίνουσιν ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν;
38
и рече́ и́мъ: что́ смуще́ни єсте́? И почто́ помышле́нія вхо́дятъ въ сердца́ ва́ша?
39
Ἴδετε τὰς χεῖράς μου καὶ τοὺς πόδας μου, ὅτι αὐτὸς ἐγώ εἰμι· ψηλαφήσατέ με καὶ ἴδετε, ὅτι πνεῦμα σάρκα καὶ ὀστέα οὐκ ἔχει, καθὼς ἐμὲ θεωρεῖτε ἔχοντα.
39
Ви́дите ру́цѣ Мои́ и но́зѣ Мои́, я́ко Са́мъ А́зъ є́смь: осяжи́те Мя́ и ви́дите: я́ко ду́хъ пло́ти и ко́сти не и́мать, я́коже Мене́ ви́дите иму́ща.
40
Καὶ τοῦτο εἰπὼν ἐπέδειξεν αὐτοῖς τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας.
40
И сіє́ ре́къ, показа́ и́мъ ру́цѣ и но́зѣ.
41
Ἔτι δὲ ἀπιστούντων αὐτῶν ἀπὸ τῆς χαρᾶς καὶ θαυμαζόντων, εἶπεν αὐτοῖς, Ἔχετέ τι βρώσιμον ἐνθάδε;
41
Єще́ же невѣ́рующымъ и́мъ от ра́дости и чудя́щымся, рече́ и́мъ: и́мате ли что́ снѣ́дно здѣ́?
42
Οἱ δὲ ἐπέδωκαν αὐτῷ ἰχθύος ὀπτοῦ μέρος, καὶ ἀπὸ μελισσίου κηρίου.
42
Они́ же да́ша Єму́ ры́бы пече́ны ча́сть и от пче́лъ со́тъ.
43
Καὶ λαβὼν ἐνώπιον αὐτῶν ἔφαγεν.
43
И взе́мъ предъ ни́ми яде́,
44
Εἶπεν δὲ αὐτοῖς, Οὗτοι οἱ λόγοι οὓς ἐλάλησα πρὸς ὑμᾶς ἔτι ὢν σὺν ὑμῖν, ὅτι δεῖ πληρωθῆναι πάντα τὰ γεγραμμένα ἐν τῷ νόμῳ Μωσέως καὶ προφήταις καὶ ψαλμοῖς περὶ ἐμοῦ.
44
рече́ же и́мъ: сія́ су́ть словеса́, я́же глаго́лахъ къ ва́мъ єще́ сы́й съ ва́ми, я́ко подоба́єтъ сконча́тися всѣ́мъ напи́саннымъ въ зако́нѣ Моисе́овѣ и проро́цѣхъ и псалмѣ́хъ о Мнѣ́.
45
Τότε διήνοιξεν αὐτῶν τὸν νοῦν, τοῦ συνιέναι τὰς γραφάς·
45
Тогда́ отве́рзе и́мъ у́мъ разумѣ́ти Писа́нія
46
καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὅτι Οὕτως γέγραπται, καὶ οὕτως ἔδει παθεῖν τὸν χριστόν, καὶ ἀναστῆναι ἐκ νεκρῶν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ,
46
и рече́ и́мъ, я́ко та́ко пи́сано є́сть, и та́ко подоба́ше пострада́ти Христу́ и воскре́снути от ме́ртвыхъ въ тре́тій де́нь,
47
καὶ κηρυχθῆναι ἐπὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ μετάνοιαν καὶ ἄφεσιν ἁμαρτιῶν εἰς πάντα τὰ ἔθνη, ἀρξάμενον ἀπὸ Ἱερουσαλήμ.
47
и проповѣ́датися во и́мя Єго́ покая́нію и отпуще́нію грѣхо́въ во всѣ́хъ язы́цѣхъ, наче́нше от Ієрусали́ма:
48
Ὑμεῖς δέ ἐστε μάρτυρες τούτων.
48
вы́ же єсте́ свидѣ́теліє си́мъ:
49
Καὶ ἰδού, ἐγὼ ἀποστέλλω τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ πατρός μου ἐφ’ ὑμᾶς· ὑμεῖς δὲ καθίσατε ἐν τῇ πόλει Ἱερουσαλήμ, ἕως οὗ ἐνδύσησθε δύναμιν ἐξ ὕψους.
49
и се́, А́зъ послю́ обѣтова́ніє Отца́ Моєго́ на вы́: вы́ же сѣди́те во гра́дѣ Ієрусали́мстѣ, до́ндеже облече́теся си́лою свы́ше.
50
Ἐξήγαγεν δὲ αὐτοὺς ἔξω ἕως εἰς Βηθανίαν· καὶ ἐπάρας τὰς χεῖρας αὐτοῦ εὐλόγησεν αὐτούς.
50
Изве́дъ же и́хъ во́нъ до Виѳа́ніи и воздви́гъ ру́цѣ Свои́, [и] благослови́ и́хъ.
51
Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εὐλογεῖν αὐτὸν αὐτούς, διέστη ἀπ’ αὐτῶν, καὶ ἀνεφέρετο εἰς τὸν οὐρανόν.
51
И бы́сть єгда́ благословля́ше и́хъ, отступи́ от ни́хъ и возноша́шеся на не́бо.
52
Καὶ αὐτοὶ προσκυνήσαντες αὐτόν, ὑπέστρεψαν εἰς Ἱερουσαλὴμ μετὰ χαρᾶς μεγάλης·
52
И ті́и поклони́шася Єму́ и возврати́шася во Ієрусали́мъ съ ра́достію вели́кою:
53
καὶ ἦσαν διὰ παντὸς ἐν τῷ ἱερῷ, αἰνοῦντες καὶ εὐλογοῦντες τὸν θεόν. Ἀμήν.
53

и бя́ху вы́ну въ це́ркви, хва́ляще и благословя́ще Бо́га. Ами́нь.

Коне́цъ є́же от Луки́ свята́го Єва́нгеліа: и́мать въ себѣ́ главы́ 24, зача́лъ же церко́вныхъ 114.