Звичайний друк Виконується верстка сторінок…
Папір A4, книжкова орієнтація, поля «Немає», без колонтитулів, масштаб 100%. Сторінки йдуть підряд. Для двостороннього друку виберіть переворот по довгому краю.
1
Καὶ εἰσῆλθεν πάλιν εἰς Καπερναοὺμ δι’ ἡμερῶν· καὶ ἠκούσθη ὅτι εἰς οἶκόν ἐστιν.
1
И вни'де па'ки в# капернаоу^мъ по' дн~ехᲆ, и^ слы'шано бысᲄь, ја^ко в# домђ е^сть.
2
Καὶ εὐθέως συνήχθησαν πολλοί, ὥστε μηκέτι χωρεῖν μηδὲ τὰ πρὸς τὴν θύραν· καὶ ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον.
2
і^ а^бїе събра'шяся мно'ѕи, ја%коже ктомђ неvмњщатися ни при две'рехъ. и^ гл~аше иM сло'во”
3
Καὶ ἔρχονται πρὸς αὐτόν, παραλυτικὸν φέροντες, αἰρόμενον ὑπὸ τεσσάρων.
3
И$ прїидошя к немђ нося'ще расла'блена жи'лами, носи'ма четырми.
4
Καὶ μὴ δυνάμενοι προσεγγίσαι αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον, ἀπεστέγασαν τὴν στέγην ὅπου ἦν, καὶ ἐξορύξαντες χαλῶσιν τὸν κράββατον ἐφ’ ᾧ ὁ παραλυτικὸς κατέκειτο.
4
и^ не могђщMе прибли'житися к немђ наро'да ради, эTкры'шя покровъ, и^дњже б^њ, и^ прокопавше, свњ'сишя ѓ%дръ, на нем#же расла'бленыи лежа'ше”
5
Ἰδὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν λέγει τῷ παραλυτικῷ, Τέκνον, ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου.
5
Видњв же і%сс~ вњрђ и^хъ, гл~а расла'бленомђ. ча'до, эTпђща'юᲄъ ти ся грњси твои`”
6
Ἦσαν δέ τινες τῶν γραμματέων ἐκεῖ καθήμενοι, καὶ διαλογιζόμενοι ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν,
6
бњхђ же нњцїи эT кни'жникъ, т^ђ сњдя'ще, и^ помышля'юще в# срDцыхъ свои^хъ.
7
Τί οὗτος οὕτως λαλεῖ βλασφημίας; Τίς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας εἰ μὴ εἷς, ὁ θεός;
7
чт^о се'и та'ко гл~етъ хђлы; кт^о можетъ ѓ^ставляти грњхы`, то'кмо е^ді'нъ бг~ъ;
8
Καὶ εὐθέως ἐπιγνοὺς ὁ Ἰησοῦς τῷ πνεύματι αὐτοῦ ὅτι οὕτως αὐτοὶ διαλογίζονται ἐν ἑαυτοῖς, εἶπεν αὐτοῖς, Τί ταῦτα διαλογίζεσθε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν;
8
и^ а^бїе раꙁђмњв# і^с~ дх~омъ свои^мъ, ја%кота'коті'и помышля'ютъ в# себњ`. рече` и^мᲆ: что` сїа помышля'ете в# срDцыхъ вашихъ
9
Τί ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν τῷ παραλυτικῷ, Ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι, ἢ εἰπεῖν, Ἔγειραι, καὶ ἆρόν σου τὸν κράββατον, καὶ περιπάτει;
9
чт^о еs оу^добње рещи расла'бленомђ, эTпђщают# ти ся грњси, и^ли рещи`, вᲆста'ни, и^ възми ѓ%дръ твои, и^ ходи.
10
Ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀφιέναι ἐπὶ τῆς γῆς ἁμαρτίας- λέγει τῷ παραλυτικῷ-
10
н^о да оу^вњ'сте, ја^ко власᲄь и'маT сн~ъ члчsкїи на ꙁемли эTпђщати грњхы, гл~а расла'бленомђ.
11
Σοὶ λέγω, ἔγειραι καὶ ἆρον τὸν κράββατόν σου, καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου.
11
тебњ` гл~ю, вᲆстани и^ въꙁми` ѓ^дръ твой, и^ и^ди` в# домъ твои.
12
Καὶ ἠγέρθη εὐθέως, καὶ ἄρας τὸν κράββατον, ἐξῆλθεν ἐναντίον πάντων· ὥστε ἐξίστασθαι πάντας, καὶ δοξάζειν τὸν θεόν, λέγοντας ὅτι Οὐδέποτε οὕτως εἴδομεν.
12
и^ въста` а^бїе, и^ вꙁем# ѓ%дръ, и^зы'де преD всњми, ја%ко диви'тися всњмъ, и^ сла'вити б~а, гл~ющемъ. ја^ко николиже ᲄа'ко видњхоM”
13
Καὶ ἐξῆλθεν πάλιν παρὰ τὴν θάλασσαν· καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἤρχετο πρὸς αὐτόν, καὶ ἐδίδασκεν αὐτούς.
13
И$ і^ꙁыде пакы к# мо'рю, и^ весь народъ и^дяше к# немђ, и^ оу^чаше иX”
14
Καὶ παράγων εἶδεν Λευῒ τὸν τοῦ Ἀλφαίου καθήμενον ἐπὶ τὸ τελώνιον, καὶ λέγει αὐτῷ, Ἀκολούθει μοι. Καὶ ἀναστὰς ἠκολούθησεν αὐτῷ.
14
и^ ми'могряды, видњ левїю а^лфе'ѓва, сњдя'ща на мытници, и^ гл~а е^мђ, по мнњ гряди. и^ в#ставъ, в# слњдъ е^го и^де”
15
Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ κατακεῖσθαι αὐτὸν ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ, καὶ πολλοὶ τελῶναι καὶ ἁμαρτωλοὶ συνανέκειντο τῷ Ἰησοῦ καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· ἦσαν γὰρ πολλοί, καὶ ἠκολούθησαν αὐτῷ.
15
И$ бысть възлежа'щђ е^мђ в домђ е^го, и^ мно'ѕи мытаре и^ грњшницы възлежахђ съ і^с~омъ, и^ съ оу^ченикы е^го. бњхђ б^о мно'ѕи, и^ по немъ и^доша”
16
Καὶ οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι, ἰδόντες αὐτὸν ἐσθίοντα μετὰ τῶν τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν, ἔλεγον τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, Τί ὅτι μετὰ τῶν τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν ἐσθίει καὶ πίνει;
16
И$ книжницы и^ фарїсе'е видњвше е^го ја%дђща с мыᲄари и^ грњшникы, гл~ахђ оу^ченикомъ е^го. что` ја^ко с мытари и^ грњшникы ја%сть и^ пїетъ;
17
Καὶ ἀκούσας ὁ Ἰησοῦς λέγει αὐτοῖς, Οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ἰσχύοντες ἰατροῦ, ἀλλ’ οἱ κακῶς ἔχοντες. Οὐκ ἦλθον καλέσαι δικαίους, ἀλλὰ ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν.
17
и^ слы'шавъ і^с~, гл~а и%мъ. не требђю^тъ ꙁдра'вїи врача, н^о боля'щїи. не прїидохъ приѕва'ти пра'веDникы, н^о грњшникы на покаа'нїе”
18
Καὶ ἦσαν οἱ μαθηταὶ Ἰωάννου καὶ οἱ τῶν Φαρισαίων νηστεύοντες· καὶ ἔρχονται καὶ λέγουσιν αὐτῷ, Διὰ τί οἱ μαθηταὶ Ἰωάννου καὶ οἱ τῶν Φαρισαίων νηστεύουσιν, οἱ δὲ σοὶ μαθηταὶ οὐ νηστεύουσιν;
18
И/ бњхђ оу^чн~цы і^ѓ^а'ннови и^ фарїсе'исᲄїи постящеся, и^ прїидошя и^ гл~ашя е^мђ. почто оу^ченицы і^ѓ^а'ннови и^ фарїсе'истїи посᲄятся, а^ твои` оу^чн~цы не постя'тся;
19
Καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Μὴ δύνανται οἱ υἱοὶ τοῦ νυμφῶνος, ἐν ᾧ ὁ νυμφίος μετ’ αὐτῶν ἐστιν, νηστεύειν; Ὅσον χρόνον μεθ’ ἑαυτῶν ἔχουσιν τὸν νυμφίον, οὐ δύνανται νηστεύειν·
19
и^ рече и%мъ і^с~, е^да мо'гђтъ сн~ове бра'чнїи дондеже жениX с ними е^сть, пости'тися; ели'ко вре'мя с# собо'ю и^мђтъ жениха, не мо'гђтъ пости'тися.
20
ἐλεύσονται δὲ ἡμέραι ὅταν ἀπαρθῇ ἀπ’ αὐτῶν ὁ νυμφίος, καὶ τότε νηστεύσουσιν ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις.
20
прїидђтъ же дн~їе, е^гда` эTи'мется эT нихъ жениX, и^ тогда` постя'тся в# ты'и дн~и”
21
Καὶ οὐδεὶς ἐπίβλημα ῥάκους ἀγνάφου ἐπιρράπτει ἐπὶ ἱματίῳ παλαιῷ· εἰ δὲ μή, αἴρει τὸ πλήρωμα αὐτοῦ τὸ καινὸν τοῦ παλαιοῦ, καὶ χεῖρον σχίσμα γίνεται.
21
И$ никто'же приложенїа пла'та небᲇлена пришива'етъ к ри'зњ ветсњ. а%ще лиy н^и, во'зметъ конецъ е^го но'вое эT ветхаго, и^ го'рши дира бђ'детъ”
22
Καὶ οὐδεὶς βάλλει οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς παλαιούς· εἰ δὲ μή, ῥήσσει ὁ οἶνος ὁ νέος τοὺς ἀσκούς, καὶ ὁ οἶνος ἐκχεῖται καὶ οἱ ἀσκοὶ ἀπολοῦνται· ἀλλὰ οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς καινοὺς βλητέον.
22
И$ никтоже влива'етᲆ вина но'ва в мᲇхы ве'тхы. а^ще ли же н^и, просадитъ вино но'вое мњхы, и^ вино пролие'тся, и^ мњ'си погы'бнђтъ. н^о вино но'во в# мᲇхи новы в#лїа'ти”
23
Καὶ ἐγένετο παραπορεύεσθαι αὐτὸν ἐν τοῖς σάββασιν διὰ τῶν σπορίμων, καὶ ἤρξαντο οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ὁδὸν ποιεῖν τίλλοντες τοὺς στάχυας.
23
И/ бысть мимоходити е^мђ в сђбо'ты сквозњ сњ'анїа, и^ нача'шя оу^ченицы е^го пђть творити, въстръꙁа'юще кла'сы”
24
Καὶ οἱ Φαρισαῖοι ἔλεγον αὐτῷ, Ἴδε, τί ποιοῦσιν ἐν τοῖς σάββασιν ὃ οὐκ ἔξεστιν;
24
І$ фарїсе'е гл~ахђ е^мђ. ви'ждь чт^отворятъ в сђбо'ты, е^же не достоитъ;
25
Καὶ αὐτὸς ἔλεγεν αὐτοῖς, Οὐδέποτε ἀνέγνωτε τί ἐποίησεν Δαυίδ, ὅτε χρείαν ἔσχεν καὶ ἐπείνασεν αὐτὸς καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ;
25
и^ то'и гл~аше и%мъ” Нњсте л^и николиже чл^и, чт^о съᲄвори двDъ, е^гда` требованїе и^мњ`, и^ взалка саM, і^ и^же с ни'мъ;
26
Πῶς εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ θεοῦ ἐπὶ Ἀβιάθαρ ἀρχιερέως, καὶ τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως ἔφαγεν, οὓς οὐκ ἔξεστιν φαγεῖν εἰ μὴ τοῖς ἱερεῦσιν, καὶ ἔδωκεν καὶ τοῖς σὺν αὐτῷ οὖσιν;
26
ка'ко вни'де в доM бж~їи, прї а^вїџаа'рњ а'рхїере'и`, и^ хлњбы преDложе'нїа снњсть, и%хже не достоаше ја%сти, токмо і^е^ре'ѓ^мъ, и^ дастъ и^ сђщимъ с нимъ,
27
Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς, Τὸ σάββατον διὰ τὸν ἄνθρωπον ἐγένετο, οὐχ ὁ ἄνθρωπος διὰ τὸ σάββατον·
27
и^ гл~аше и^мъ. сђбо'та чл~ка ради бысть, а^ не чл~къ сђбо'ты ради”
28
ὥστε κύριός ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ σαββάτου.
28
тњмже г~ь е^сть сн~ъ чл~ческїи и^ сђбо'тњ”