Звичайний друк Виконується верстка сторінок…
Папір A4, книжкова орієнтація, поля «Немає», без колонтитулів, масштаб 100%. Сторінки йдуть підряд. Для двостороннього друку виберіть переворот по довгому краю.
1
ΑΙΝΕΣΙΣ ΣΟΦΙΑΣ.— ῾Η σοφία αἰνέσει ψυχὴν αὐτῆς καὶ ἐν μέσῳ λαοῦ αὐτῆς καυχήσεται.
1
Треми ё^красихся, и^ стахъ красна преD гм~ъ и^ чл~кы.
2
ἐν ἐκκλησίᾳ ῾Υψίστου στόμα αὐτῆς ἀνοίξει καὶ ἔναντι δυνάμεως αὐτοῦ καυχήσεται·
2
съвокђпленїемᲆ братїи, и^ любовїю и^скренихᲆ” и^ мђжъ и^ жена сами себњ` съе^ді'нени”
3
ἐγὼ ἀπὸ στόματος ῾Υψίστου ἐξῆλθον, καὶ ὡς ὁμίχλη κατεκάλυψα γῆν·
3
Три же виды возненавидњ дш~а моя, и^ ѕњло м^и ѓ^меrꙁᲇ живоT иX.
4
ἐγὼ ἐν ὑψηλοῖς κατεσκήνωσα, καὶ ὁ θρόνος μου ἐν στύλῳ νεφέλης·
4
ё^бога горда, богата л#жива, и^ сᲄара преблђдодњ'я ё^маля'ющагося ё^моM.
5
γῦρον οὐρανοῦ ἐκύκλωσα μόνη καὶ ἐν βάθει ἀβύσσων περιεπάτησα·
5
е^гоже въ ю'ности не събра'лъ е^си, т^о како мо'жеши ѓ^брњсти вᲆ ста'рости свое'и.
6
ἐν κύμασι θαλάσσης καὶ ἐν πάσῃ τῇ γῇ καὶ ἐν παντὶ λαῷ καὶ ἔθνει ἐκτησάμην.
6
коль е^сть кра'сенъ сњдинамъ сђдъ, и^ старцеM разђмњти совTњ”
7
μετὰ τούτων πάντων ἀνάπαυσιν ἐζήτησα καὶ ἐν κληρονομίᾳ τίνος αὐλισθήσομαι.
7
ПрославленыM съраꙁђмњнїе и^ совTњ.
8
τότε ἐνετείλατό μοι ὁ κτίστης ἁπάντων, καὶ ὁ κτίσας με κατέπαυσε τὴν σκηνήν μου καὶ εἶπεν· ἐν ᾿Ιακὼβ κατασκήνωσον καὶ ἐν ᾿Ισραὴλ κατακληρονομήθητι.
8
вњнецъ старцемъ много различно и^скђство, и^ похваленїе иX страX гн~ь”
9
πρὸ τοῦ αἰῶνος ἀπ᾿ ἀρχῆς ἔκτισέ με, καὶ ἕως αἰῶνος οὐ μὴ ἐκλίπω.
9
девять помышленїи бл~женыхъ въ срDцы мое^мъ, а^ десятое и^ꙁрекђ ја%ꙁы'комъ”
10
ἐν σκηνῇ ἁγίᾳ ἐνώπιον αὐτοῦ ἐλειτούργησα καὶ οὕτως ἐν Σιὼν ἐστηρίχθην·
10
Чл~къ веселя'ися ѓ^ чадехъ живяи, и^ ꙁря` нападанїя врагъ”
11
ἐν πόλει ἠγαπημένῃ ὁμοίως με κατέπαυσε, καὶ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ ἡ ἐξουσία μου·
11
Бл~женъ и^же живетъ съ женою разђмною. і^ и^же ја^ꙁы'комъ свои^мъ не поплъꙁнеся. і^ и^же не работа достойномђ себњ”
12
καὶ ἐρρίζωσα ἐν λαῷ δεδοξασμένῳ, ἐν μερίδι Κυρίου κληρονομίας αὐτοῦ.
12
бл~женъ и^же ѓ^брњте мђдрость. и^ пода'я въ ё%ши послђша'ющиX.
13
ὡς κέδρος ἀνυψώθην ἐν τῷ Λιβάνῳ καὶ ὡς κυπάρισσος ἐν ὄρεσιν ᾿Αερμών·
13
ја%ко великъ и^же мђдрость ѓ^брњте, н^о нњсть паче боа'щагося г~а.
14
ὡς φοῖνιξ ἀνυψώθην ἐν αἰγιαλοῖς καὶ ὡς φυτὰ ρόδου ἐν ῾Ιεριχώ, ὡς ἐλαία εὐπρεπὴς ἐν πεδίῳ, καὶ ἀνυψώθην ὡς πλάτανος.
14
страхъ гн~ь паче всего преспњ, и^ дръжа'и е^го комђ ё^подобится”
15
ὡς κιννάμωμον καὶ ἀσπάλαθος ἀρωμάτων δέδωκα ὀσμὴν καὶ ὡς σμύρνα ἐκλεκτὴ διέδωκα εὐωδίαν, ὡς χαλβάνη καὶ ὄνυξ καὶ στακτὴ καὶ ὡς λιβάνου ἀτμὶς ἐν σκηνῇ.
15
Всякђ ја%ꙁвђ и^ не ја%ꙁвђ срDчнђю. и^ вся'кого лђкав#ства и^ не лђкав#ства же'ньскаго.
16
ἐγὼ ὡς τερέμινθος ἐξέτεινα κλάδους μου, καὶ οἱ κλάδοι μου κλάδοι δόξης καὶ χάριτος.
16
и^ всякого нанесенїя и^ не нанесенїя ненави'дящихᲆ, и^ всякого мщенїя и^ не мщенїя вра'гъ”
17
ἐγὼ ὡς ἄμπελος βλαστήσασα χάριν, καὶ τὰ ἄνθη μου καρπὸς δόξης καὶ πλούτου. [
17
Нњсть главы` паче главы` змїины, и нњсть ја%рости паче ја%рости вра'жїя”
18
ἐγὼ μήτηρ τῆς ἀγαπήσεως τῆς καλῆς, καὶ φόβου καὶ γνώσεως καὶ τῆς ὁσίας ἐλπίδος, δίδομαι οὖν πᾶσι τοῖς τέκνοις μου, ἀειγενὴς τοῖς λεγομένοις ὑπ’ αὐτοῦ].
18
Жити лђче со львомъ и^ ꙁмїеM нежели съ женою лђкавою.
19
προσέλθετε πρός με οἱ ἐπιθυμοῦντές μου, καὶ ἀπὸ τῶν γεννημάτων μου ἐμπλήσθητε·
19
лђкаvство жены` и^ꙁмњня'етъ зра'къ ея`, и^ ѓ^мрачитъ лице свое` ја%ко меDведица
20
τὸ γὰρ μνημόσυνόν μου ὑπὲρ τὸ μέλι γλυκύ, καὶ ἡ κληρονομία μου ὑπὲρ μέλιτος κηρίον.
20
средъ и^скренихъ свои^хъ. въꙁляжеT мђжъ ея`, и^ слы'шавъ въꙁдохнетъ го'рко”
21
οἱ ἐσθίοντές με ἔτι πεινάσουσι, καὶ οἱ πίνοντές με ἔτι διψήσουσιν.
21
Мала е^сть всяка ꙁлоба противђ зло'бњ же'ньстеи, жребїи грњшника спаде на ню`”
22
ὁ ὑπακούων μου οὐκ αἰσχυνθήσεται, καὶ οἱ ἐργαζόμενοι ἐν ἐμοὶ οὐχ ἁμαρτήσουσι.
22
Въсхожденїе пњска поD ногама старчема, та'ко жена` ја^ꙁы'чна мђжђ молчаливђ”
23
ταῦτα πάντα βίβλος διαθήκης Θεοῦ ῾Υψίστου, νόμον ὃν ἐνετείλατο ἡμῖν Μωυσῆς κληρονομίαν συναγωγαῖς ᾿Ιακώβ. [
23
Не сматря'и на красотђ женьскђ, и^ женњ в добротњ не въсхощи`.
24
μὴ ἐκλύεσθε ἰσχὺν ἐν Κυρίῳ, κολλᾶσθε δὲ πρὸς αὐτόν, ἵνα κραταιώσῃ ὑμᾶς, Κύριος παντοκράτωρ Θεὸς μόνος ἐστί, καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι πλὴν αὐτοῦ σωτήρ].
24
гнњвъ и^ бестђдїе и^ срамота велика” а^ще жена` приѓ^брњта'емъ мђжђ свое^мђ.
25
ὁ πιμπλῶν ὡς Φεισὼν σοφίαν καὶ ὡς Τίγρις ἐν ἡμέραις νέων,
25
срDце смирено и^ лице сњтова'но, и^ ја%ꙁва срDчна, жена` лђкава”
26
ὁ ἀναπληρῶν ὡς Εὐφράτης σύνεσιν καὶ ὡς ᾿Ιορδάνης ἐν ἡμέραις θερισμοῦ,
26
Рђцњ не'мощнїи и^ колᲇни ѓ^слабленїи, и^ жена` и^же не бл~жиT мђж'а свое^го”
27
ὁ ἐκφαίνων ὡς φῶς παιδείαν, ὡς Γηὼν ἐν ἡμέραις τρυγητοῦ.
27
эT жены` нача'токъ грњха, и^ тою` ё^мираеM вс^и.
28
οὐ συνετέλεσεν ὁ πρῶτος γνῶναι αὐτήν, καὶ οὕτως ὁ ἔσχατος οὐκ ἐξιχνίασεν αὐτήν·
28
не дажDь водњ` прохода, н^и женᲇ лђкавњ дръзновенїа.
29
ἀπὸ γὰρ θαλάσσης ἐπληθύνθη διανόημα αὐτῆς καὶ ἡ βουλὴ αὐτῆς ἀπὸ ἀβύσσου μεγάλης.
29
а^ще не походиT подъ рђкою т^и, эTсњци ю& эT плоти твое'я”
30
κἀγὼ ὡς διῶρυξ ἀπὸ ποταμοῦ καὶ ὡς ὑδραγωγὸς ἐξῆλθον εἰς παράδεισον·
31
εἶπα· ποτιῶ μου τὸν κῆπον καὶ μεθύσω μου τὴν πρασιάν· καὶ ἰδοὺ ἐγένετό μοι ἡ διῶρυξ εἰς ποταμόν, καὶ ὁ ποταμός μου ἐγένετο εἰς θάλασσαν.
32
ἔτι παιδείαν ὡς ὄρθρον φωτιῶ καὶ ἐκφανῶ αὐτὰ ἕως εἰς μακράν·
33
ἔτι διδασκαλίαν ὡς προφητείαν ἐκχεῶ καὶ καταλείψω αὐτὴν εἰς γενεὰς αἰώνων.
34
ἴδετε ὅτι οὐκ ἐμοὶ μόνῳ ἐκοπίασα, ἀλλὰ πᾶσι τοῖς ἐκζητοῦσιν αὐτήν.