16
и҆ ѡ҆ все́мъ і҆и҃ли, занѐ не послꙋ́ша ца́рь и҆́хъ. И҆ ѿвѣща́ша лю́дїе ко царю̀, глаго́люще: ка́ѧ на́мъ ча́сть въ даві́дѣ и҆ наслѣ́дїе въ сы́нѣ і҆ессе́евѣ; возврати́сѧ въ жили̑ща твоѧ̑, і҆и҃лю, нн҃ѣ смотрѝ до́мꙋ твоегѡ̀, даві́де. И҆ и҆́де ве́сь і҆и҃ль въ жили̑ща своѧ̑.