Після благословення священника промовляємо: Амі́нь.
Сла́ва Тебі́, Бо́же наш, сла́ва Тебі́.
Царю́ Небе́сний, Уті́шителю, Ду́ше і́стини, І́же везді́ сий і вся ісполня́яй, Сокро́вище благи́х і жи́зні Пода́телю, прийди́ і всели́ся в ни, і очи́сти ни от вся́кия скве́рни, і спаси́, Бла́же, ду́ші на́ша.
Святи́й Бо́же, Святи́й Крі́пкий, Святи́й Безсме́ртний, поми́луй нас. [Тричі]
Cла́ва Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху, і ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Пресвята́я Тро́йце, поми́луй нас: Го́споди, очи́сти гріхи́ на́ша; Влади́ко, прости́ беззако́нія на́ша; Святи́й, посіти́ і ісціли́ не́мощі на́ша і́мене Твоєго́ ра́ди.
Го́споди, поми́луй, тричі. Сла́ва, і ни́ні:
О́тче наш, і́же єси́ на Небесі́х, да святи́ться і́м'я Твоє́, да при́йдеть Ца́рствіє Твоє́, да бу́деть во́ля Твоя́, я́ко на Небесі́ і на землі́. Хліб наш насу́щний даждь нам днесь, і оста́ви нам до́лги на́ша, я́коже і ми оставля́єм должнико́м на́шим; і не введи́ нас во іскуше́ніє, но ізба́ви нас от лука́ваго.
Священник: Я́ко Твоє́ єсть Ца́рство:
І ми: Амі́нь. Потім, Го́споди, поми́луй, 12 разів. Сла́ва, і ни́ні:
Прийді́те, поклоні́мся Царе́ві на́шему Бо́гу.
Прийді́те, поклоні́мся і припаде́м Христу́, Царе́ві на́шему Бо́гу.
Прийді́те, поклоні́мся і припаде́м Самому́ Христу́, Царе́ві і Бо́гу на́шему.
Потім псалми:
По є4же бlгослови1ти сщ7eннику, глаг0лемъ: Ґми1нь.
Слaва тебЁ б9е нaшъ, слaва тебЁ.
ЦRю2 нбcный, ўтёшителю, дш7е и4стины, и4же вездЁ сhй, и3 вс‰ и3сполнszй, сокр0вище бlги1хъ и3 жи1зни подaтелю, пріиди2 и3 всели1сz въ ны2, и3 њчи1сти ны2 t всsкіz сквeрны, и3 сп7си2 бlже, дyшы нaшz.
С™hй б9е, с™hй крёпкій, с™hй безсмeртный, поми1луй нaсъ. [Три1жды.]
Слaва nц7Y и3 сн7у и3 с™0му д¦у, и3 нhнэ и3 при1снw и3 во вёки вэкHвъ, ґми1нь.
Прес™az трbце, поми1луй нaсъ: гDи, њчи1сти грэхи2 нaшz: вLко, прости2 беззакHніz н†ша: с™hй, посэти2 и3 и3сцэли2 нeмwщи нaшz, и4мене твоегw2 рaди.
ГDи поми1луй, три1жды. Слaва, и3 нhнэ:
Џ§е нaшъ, и4же є3си2 на нб7сёхъ, да свzти1тсz и4мz твоE, да пріи1детъ цrтвіе твоE, да бyдетъ в0лz твоS, ћкw на нб7си2 и3 на земли2. хлёбъ нaшъ насyщный дaждь нaмъ днeсь, и3 њстaви нaмъ д0лги нaшz, ћкоже и3 мы2 њставлsемъ должникHмъ нaшымъ: и3 не введи2 нaсъ во и3скушeніе, но и3збaви нaсъ t лукaвагw.
Сщ7eнникъ: Ћкw твоE є4сть цrтво:
И# мы2: Ґми1нь. Тaже, ГDи поми1луй, в7i. Слaва, и3 нhнэ:
Пріиди1те, поклони1мсz цReви нaшему бGу.
Пріиди1те, поклони1мсz и3 припадeмъ хrтY, цReви нaшему бGу.
Пріиди1те, поклони1мсz и3 припадeмъ самомY хrтY, цReви и3 бGу нaшему.
Тaже pалмы2:
Усли́ши Го́споди, пра́вду мою́, воньми́ моле́нію моєму́, внуши́ моли́тву мою́ не во устна́х льсти́вих. От лиця́ Твоєго́ судьба́ моя́ ізи́деть, о́чі мої́ да ви́дита правоти́. Іскуси́л єси́ се́рдце моє́, посіти́л єси́ но́щію, іскуси́л м'я єси́, і не обрі́теся во мні непра́вда. Я́ко да не возглаго́лють уста́ моя́ діл челові́чеських, за словеса́ усте́н Твої́х, аз сохрани́х путі́ же́стокі. Соверши́ стопи́ моя́ во стезя́х Твої́х, да не подви́жуться стопи́ моя́. Аз воззва́х, я́ко усли́шал м'я єси́, Бо́же, приклони́ у́хо Твоє́ мні, і усли́ши глаго́ли моя́. Удиви́ ми́лості Твоя́, спаса́яй упова́ющия на Тя от проти́в'ящихся десни́ці Твоє́й; сохрани́ м'я, Го́споди, я́ко зі́ницю о́ка; в кро́ві крилу́ Твоє́ю покри́єши м'я, от лиця́ нечести́вих остра́стших м'я. Вразі́ мої́ ду́шу мою́ одержа́ша, тук свой затвори́ша; уста́ їх глаго́лаша горди́ню. Ізгоня́щії м'я ни́ні обидо́ша м'я, о́чі свої́ возложи́ша уклони́ти на зе́млю. Об'я́ша м'я, я́ко лев гото́в на лов, і я́ко ски́мен обита́яй в та́йних. Воскресни́, Го́споди, предвари́ я і запни́ їм; ізба́ви ду́шу мою́ от нечести́ваго, ору́жіє Твоє́ от враг руки́ Твоєя́. Го́споди, от ма́лих от землі́, разділи́ я в животі́ їх, і сокрове́нних Твої́х іспо́лнися чре́во їх. Наси́тишася сино́в, і оста́виша оста́нки младе́нцем свої́м. Аз же пра́вдою явлю́ся лицю́ Твоєму́, наси́щуся, внегда́ яви́ти мі ся сла́ві Твоє́й.
Ўслhши гDи, прaвду мою2, вонми2 молeнію моемY, внуши2 мlтву мою2 не во ўстнaхъ льсти1выхъ. T лицA твоегw2 судьбA моS и3зhдетъ, џчи мои2 да ви1дита правоты6. И#скуси1лъ є3си2 сeрдце моE, посэти1лъ є3си2 н0щію, и3скуси1лъ мS є3си2, и3 не њбрётесz во мнЁ непрaвда. Ћкw да не возглаг0лютъ ўстA мо‰ дёлъ человёческихъ, за словесA ўстeнъ твои1хъ, ѓзъ сохрани1хъ пути6 жeстоки. Соверши2 стwпы2 мо‰ во стезsхъ твои1хъ, да не подви1жутсz стwпы2 мо‰. Ѓзъ воззвaхъ, ћкw ўслhшалъ мS є3си2 б9е, приклони2 ќхо твоE мнЁ, и3 ўслhши глаг0лы мо‰. Ўдиви2 млcти тво‰, сп7сazй ўповaющыz на тS t проти1вzщихсz десни1цэ твоeй. сохрани1 мz гDи, ћкw зёницу џка: въ кр0вэ крилY твоє1ю покрhеши мS, t лицA нечести1выхъ њстрaстшихъ мS. Врази2 мои2 дyшу мою2 њдержaша, тyкъ св0й затвори1ша: ўстA и4хъ глаг0лаша гордhню. И#згонsщіи мS нhнэ њбыд0ша мS, џчи свои2 возложи1ша ўклони1ти на зeмлю. Њб8sша мS ћкw лeвъ гот0въ на л0въ, и3 ћкw скЂменъ њбитazй въ тaйныхъ. Воскrни2 гDи, предвари2 |, и3 запни2 и5мъ: и3збaви дyшу мою2 t нечести1вагw, nрyжіе твоE t вр†гъ руки2 твоеS. ГDи, t мaлыхъ t земли2, раздэли2 | въ животЁ и4хъ, и3 сокровeнныхъ твои1хъ и3сп0лнисz чрeво и4хъ. Насhтишасz сынHвъ, и3 њстaвиша њстaнки младeнцємъ свои6мъ. Ѓзъ же прaвдою kвлю1сz лицY твоемY, насhщусz, внегдA kви1ти ми сz слaвэ твоeй.
К Тебі́ Го́споди, воздвиго́х ду́шу мою́. Бо́же мой, на Тя упова́х, да не постижу́ся во вік, ніже́ да посмію́ть мі ся вразі́ мої́; і́бо всі терп'я́щії Тя не постидя́ться. Да постидя́ться беззако́ннующії вотще́. Путі́ Твоя́, Го́споди, скажи́ мі і стезя́м Твої́м научи́ м'я. Наста́ви м'я на і́стину Твою́ і научи́ м'я; я́ко Ти єси́ Бог Спас мой, і Тебе́ терпі́х весь день. Пом'яни́ щедро́ти Твоя́, Го́споди, і ми́лості Твоя́, я́ко от ві́ка суть. Гріх ю́ности моєя́ і неві́дінія моєго́ не пом'яни́; по ми́лості Твоє́й пом'яни́ м'я Ти, ра́ди бла́гости Твоєя́, Го́споди. Благ і прав Госпо́дь, сего́ ра́ди законоположи́ть согріша́ющим на путі́. Наста́вить кро́ткія на суд, научи́ть кро́ткія путе́м Свої́м. Всі путіє́ Госпо́дні ми́лость і і́стина, взиска́ющим заві́та Єго́ і свиді́нія Єго́. Ра́ди і́мене Твоєго́ Го́споди, і очи́сти гріх мой; мног бо єсть. Кто єсть челові́к боя́йся Го́спода? Законоположи́ть єму́ на путі́, єго́же ізво́ли. Душа́ єго́ во благи́х водвори́ться, і сі́м'я єго́ наслі́дить зе́млю. Держа́ва Госпо́дь боя́щихся Єго́, і заві́т Єго́ яви́ть їм. О́чі мої́ ви́ну ко Го́споду, я́ко Той істо́ргнеть от сі́ті но́зі мої́. При́зри на м'я і поми́луй м'я, я́ко єдиноро́д і нищ єсьм аз. Ско́рбі се́рдця моєго́ умно́жишася, от нужд мої́х ізведи́ м'я. Виждь смире́ніє моє́ і труд мой, і оста́ви вся гріхи́ моя́. Виждь враги́ моя́, я́ко умно́жишася, і ненавиді́нієм непра́ведним возненави́діша м'я. Сохрани́ ду́шу мою́ і ізба́ви м'я, да не постижу́ся, я́ко упова́х на Тя. Незло́бивії і пра́вії приліпля́хуся мні, я́ко потерпі́х Тя, Го́споди. Ізба́ви, Бо́же, Ізра́їля от всіх скорбе́й єго́.
Къ тебЁ гDи, воздвиг0хъ дyшу мою2. Б9е м0й, на тS ўповaхъ, да не постыжyсz во вёкъ, нижE да посмэю1тъ ми сz врази2 мои2: и4бо вси2 терпsщіи тS не постыдsтсz. Да постыдsтсz беззак0ннующіи вотщE. Пути6 тво‰ гDи, скажи1 ми, и3 стезsмъ твои6мъ научи1 мz. Настaви мS на и4стину твою2, и3 научи1 мz: ћкw ты2 є3си2 бGъ сп7съ м0й, и3 тебE терпёхъ вeсь дeнь. Помzни2 щедрHты тво‰ гDи, и3 млcти тво‰, ћкw t вёка сyть. ГрBхъ ю4ности моеS, и3 невёдэніz моегw2 не помzни2: по млcти твоeй помzни1 мz ты2, рaди бlгости твоеS, гDи. Бlгъ и3 прaвъ гDь, сегw2 рaди законоположи1тъ согрэшaющымъ на пути2. Настaвитъ крHткіz на сyдъ, научи1тъ крHткіz путє1мъ свои6мъ. вси2 путіE гDни млcть и3 и4стина, взыскaющымъ завёта є3гw2 и3 свидёніz є3гw2. Рaди и4мене твоегw2 гDи, и3 њчи1сти грёхъ м0й: мн0гъ бо є4сть. Кто2 є4сть человёкъ боsйсz гDа; законоположи1тъ є3мY на пути2, є3г0же и3зв0ли. ДушA є3гw2 во бlги1хъ водвори1тсz, и3 сёмz є3гw2 наслёдитъ зeмлю. Держaва гDь боsщихсz є3гw2, и3 завётъ є3гw2 kви1тъ и5мъ. Џчи мои2 вhну ко гDу, ћкw т0й и3ст0ргнетъ t сёти н0зэ мои2. при1зри на мS, и3 поми1луй мS, ћкw є3динор0дъ и3 ни1щь є4смь ѓзъ. скHрби сeрдца моегw2 ўмн0жишасz, t нyждъ мои1хъ и3зведи1 мz. Ви1ждь смирeніе моE и3 трyдъ м0й, и3 њстaви вс‰ грэхи2 мо‰. Ви1ждь враги2 мо‰, ћкw ўмн0жишасz, и3 ненавидёніемъ непрaведнымъ возненави1дэша мS. Сохрани2 дyшу мою2, и3 и3збaви мS, да не постыжyсz, ћкw ўповaхъ на тS. Неѕл0бивіи и3 прaвіи прилэплsхусz мнЁ, ћкw потерпёхъ тS гDи. И#збaви б9е, ї}лz t всёхъ скорбeй є3гw2.
Поми́луй м'я, Бо́же, по вели́цій ми́лості Твоє́й і по мно́жеству щедро́т Твої́х очи́сти беззако́ніє моє́. Найпа́че оми́й м'я от беззако́нія моєго́ і от гріха́ моєго́ очи́сти м'я. Я́ко беззако́ніє моє́ аз зна́ю, і гріх мой предо мно́ю єсть ви́ну. Тебі́ єди́ному согріши́х і лука́воє пред Тобо́ю сотвори́х; я́ко да оправди́шися во словесі́х Твої́х і побіди́ши, внегда́ суди́ти Ті. Се бо в беззако́ніїх зача́т єсьм, і во грісі́х роди́ м'я ма́ти моя́. Се бо і́стину возлюби́л єси́, безві́стная і та́йная прему́дрости Твоєя́ яви́л мі єси́. Окропи́ши м'я іссо́пом, і очи́щуся; оми́єши м'я, і па́че сні́га убілю́ся. Слу́ху моєму́ да́си ра́дость і весе́ліє; возра́дуються ко́сті смире́нния. Отврати́ лице́ Твоє́ от гріх мої́х і вся беззако́нія моя́ очи́сти. Се́рдце чи́сто сози́жди во мні, Бо́же, і дух прав обнови́ во утро́бі моє́й. Не отве́ржи мене́ от лиця́ Твоєго́ і Ду́ха Твоєго́ Свята́го не отими́ от мене́. Возда́ждь мі ра́дость спасе́нія Твоєго́ і Ду́хом влади́чним утверди́ м'я. Научу́ беззако́нния путе́м Твої́м, і нечести́вії к Тебі́ обратя́ться. Ізба́ви м'я от крове́й, Бо́же, Бо́же спасе́нія моєго́; возра́дується язи́к мой пра́вді Твоє́й. Го́споди, устні́ мої́ отве́рзеши, і уста́ моя́ возвістя́ть хвалу́ Твою́. Я́ко а́ще би восхоті́л єси́ же́ртви, дал бих у́бо: всесожже́нія не благоволи́ши. Же́ртва Бо́гу дух сокруше́н; се́рдце сокруше́нно і смире́нно Бог не унічижи́ть. Ублажи́, Го́споди, благоволе́нієм Твої́м Сіо́на, і да сози́ждуться сті́ни Ієрусали́мськія. Тогда́ благоволи́ши же́ртву пра́вди, возноше́ніє і всесожега́ємая; тогда́ возложа́ть на олта́р Твой тельці́.
Сла́ва, і ни́ні: Аллилу́я, аллилу́я, аллилу́я, сла́ва Тебі́, Бо́же. [Тричі]
Го́споди, поми́луй. [Тричі]
І якщо Бог Госпо́дь: співається, промовляй: Сла́ва, тропар дня. І ни́ні: Богоро́дице, Ти єси́ лоза́ і́стинная:
Якщо ж Аллилу́я, промовляй цей тропар, глас 6:
Го́споди, і́же Пресвята́го Твоєго́ Ду́ха, / в тре́тій час апо́столом Твої́м низпосла́вий: / Того́, Благи́й, не отими́ от нас, / но обнови́ нас, моля́щих Ті ся.
Стих 1: Се́рдце чи́сто сози́жди во мні, Бо́же, і Дух прав обнови́ во утро́бі моє́й.
Стих 2: Не отве́ржи мене́ от лиця́ Твоєго́, і Ду́ха Твоєго́ Свята́го не отими́ от мене́.
К сим же стіхо́м припіва́єм: Го́споди, і́же Пресвята́го Твоєго́ Ду́ха: весь до кінця, і поклоняємся по одному разу.
Поми1луй мS, б9е, по вели1цэй млcти твоeй, и3 по мн0жеству щедр0тъ твои1хъ њчcти беззак0ніе моE. Наипaче њмhй мS t беззак0ніz моегw2 и3 t грэхA моегw2 њчcти мS: ћкw беззак0ніе моE ѓзъ знaю, и3 грёхъ м0й предо мн0ю є4сть вhну. ТебЁ є3ди1ному согрэши1хъ и3 лукaвое пред8 тоб0ю сотвори1хъ: ћкw да њправди1шисz во словесёхъ твои1хъ и3 побэди1ши, внегдA суди1ти ти2. Сe бо, въ беззак0ніихъ зачaтъ є4смь, и3 во грэсёхъ роди1 мz мaти моS. Сe бо, и4стину возлюби1лъ є3си2, безвBстнаz и3 т†йнаz премdрости твоеS kви1лъ ми2 є3си2. Њкропи1ши мS v3ссHпомъ, и3 њчи1щусz: њмhеши мS, и3 пaче снёга ўбэлю1сz. Слyху моемY дaси рaдость и3 весeліе: возрaдуютсz кHсти смирє1нныz. Tврати2 лицE твоE t грBхъ мои1хъ и3 вс‰ беззакHніz мо‰ њчcти. Сeрдце чи1сто сози1жди во мнЁ, б9е, и3 дyхъ прaвъ њбнови2 во ўтр0бэ моeй. Не tвeржи менє2 t лицA твоегw2 и3 д¦а твоегw2 с™aгw не tими2 t менє2. Воздaждь ми2 рaдость сп7сeніz твоегw2 и3 д¦омъ вLчнимъ ўтверди1 мz. НаучY беззакHнныz путє1мъ твои6мъ, и3 нечести1віи къ тебЁ њбратsтсz. И#збaви мS t кровeй, б9е, б9е сп7сeніz моегw2: возрaдуетсz љзhкъ м0й прaвдэ твоeй. ГDи, ўстнЁ мои2 tвeрзеши, и3 ўстA мо‰ возвэстsтъ хвалY твою2. Ћкw ѓще бы восхотёлъ є3си2 жeртвы, дaлъ бhхъ ќбw: всесожжє1ніz не бlговоли1ши. Жeртва бGу дyхъ сокрушeнъ: сeрдце сокрушeнно и3 смирeнно бGъ не ўничижи1тъ. Ўбlжи2, гDи, бlговолeніемъ твои1мъ сіHна, и3 да сози1ждутсz стёны їеrли6мскіz: тогдA бlговоли1ши жeртву прaвды, возношeніе и3 всесожегaємаz: тогдA возложaтъ на nлтaрь тв0й телцы2.
Слaва, и3 нhнэ: Ґллилyіа, ґллилyіа, ґллилyіа, слaва тебЁ б9е. три1жды.
ГDи поми1луй, три1жды.
И# ѓще ќбw БGъ гDь поeтсz, глаг0ли: Слaва, днE тропaрь. И# нhнэ: Бцdе, ты2 є3си2 лозA и4стиннаz:
Ѓще же ґллилyіа, глаг0ли настоsщій тропaрь, во глaсъ ѕ7:
ГDи, и4же прес™aго твоего2 д¦а, / въ трeтій чaсъ ґпcлwмъ твои6мъ низпослaвый: / тогw2 бlгjй, не tими2 t нaсъ, / но њбнови2 нaсъ молsщихъ ти сz.
Стjхъ №: Сeрдце чи1сто сози1жди во мнЁ б9е, и3 д¦ъ прaвъ њбнови2 во ўтр0бэ моeй.
Стjхъ в7: Не tвeржи менE t лицA твоегw2, и3 д¦а твоегw2 с™aгw не tими2 t менE.
Къ си6мъ же стіхHмъ припэвaемъ: ГDи, и4же прес™aго твоего2 д¦а: вeсь до концA, и3 покланsемсz по є3ди1ножды.
Богоро́дице, Ти єси́ Лоза́ І́стинная, / возрасти́вшая нам Плод живота́, / Тебі́ мо́лимся, / моли́ся Влади́чице со святи́ми апо́столи, / поми́ловати ду́ші на́ша.
Госпо́дь Бог благослове́н, / благослове́н Госпо́дь день дне, / поспіши́ть нам Бог спасе́ній на́ших: / Бог наш, Бог спаса́ти.
Потім, Святи́й Бо́же, Святи́й Крі́пкий, Святи́й Безсме́ртний, поми́луй нас. [Тричі]
Сла́ва Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху, і ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Пресвята́я Тро́йце, поми́луй нас: Го́споди, очи́сти гріхи́ на́ша; Влади́ко, прости́ беззако́нія на́ша; Святи́й, посіти́ і ісціли́ не́мощі на́ша і́мене Твоєго́ ра́ди.
Го́споди, поми́луй, тричі. Сла́ва, і ни́ні:
О́тче наш, І́же єси́ на Небесі́х, да святи́ться і́м'я Твоє́, да при́йдеть Ца́рствіє Твоє́, да бу́деть во́ля Твоя́, я́ко на Небесі́, і на землі́. Хліб наш насу́щний даждь нам днесь, і оста́ви нам до́лги на́ша, я́коже і ми оставля́єм должнико́м на́шим; і не введи́ нас во іскуше́ніє, но ізба́ви нас от лука́ваго.
Священник: Я́ко Твоє́ єсть Ца́рство: І ми: Амі́нь.
Кондак дня святого або свята.
Бцdе, ты2 є3си2 лозA и4стиннаz, / возрасти1вшаz нaмъ пл0дъ животA, / тебЁ м0лимсz, / моли1сz вLчце со с™hми ґпcлы, / поми1ловати дyшы нaшz.
ГDь бGъ бlгословeнъ, / бlгословeнъ гDь дeнь днE, / поспэши1тъ нaмъ бGъ сп7сeній нaшихъ: / бGъ нaшъ, бGъ сп7сaти.
Тaже, С™hй б9е, с™hй крёпкій, с™hй безсмeртный, поми1луй нaсъ. Три1жды.
Слaва nц7Y и3 сн7у и3 с™0му д¦у, и3 нhнэ и3 при1снw и3 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.
Прес™az трbце, поми1луй нaсъ: гDи, њчи1сти грэхи2 нaшz: вLко, прости2 беззакHніz н†ша: с™hй, посэти2 и3 и3сцэли2 нeмwщи нaшz, и4мене твоегw2 рaди.
ГDи поми1луй, три1жды. Слaва, и3 нhнэ:
Џ§е нaшъ, и4же є3си2 на нб7сёхъ, да свzти1тсz и4мz твоE, да пріи1детъ цrтвіе твоE: да бyдетъ в0лz твоS, ћкw на нб7си2 и3 на земли2. хлёбъ нaшъ насyщный дaждь нaмъ днeсь, и3 њстaви нaмъ д0лги нaшz, ћкоже и3 мы2 њставлsемъ должникHмъ нaшымъ: и3 не введи2 нaсъ во и3скушeніе, но и3збaви нaсъ t лукaвагw.
Сщ7eнникъ: Ћкw твоE є4сть цrтво: И# мы2: Ґми1нь.
Кондaкъ днE с™aгw, и3ли2 прaздника.
Благослове́н єси́, Христе́ Бо́же наш, / і́же прему́дри ловці́ явле́й, / низпосла́в їм Ду́ха Свята́го, / і ті́ми уловле́й вселе́нную, / Человіколю́бче, сла́ва Тебі́.
Сла́ва: Ско́роє і ізві́стноє даждь утіше́ніє рабо́м Твої́м, Ісу́се, / внегда́ унива́ти духо́м на́шим, / не разлуча́йся от душ на́ших в ско́рбіх, / не удаля́йся от ми́слей на́ших во обстоя́ніїх; но при́сно нас предвари́. / Прибли́жися нам, прибли́жися везді́ сий, / я́коже со апо́столи Твої́ми всегда́ єси́; / си́це і Тебе́ жела́ющим соєдини́ Себе́, Ще́дре, да совоку́плені Тебе́ поє́м / і славосло́вим Всесвята́го Ду́ха Твоєго́.
І ни́ні: Наде́жда і Предста́тельство і Прибі́жище христия́н, необори́мая Стіна́, / ізнемога́ющим Приста́нище небу́рноє, Ти єси́, Богоро́дице Пречи́стая; / но я́ко мир спаса́ющая непреста́нною Твоє́ю моли́твою, / пом'яни́ і нас, Ді́во Всепі́тая.
Го́споди, поми́луй, 40 разів.
І́же на вся́коє вре́м'я, і на вся́кий час, на Небесі́ і на землі́ покланя́ємий і сла́вимий, Христе́ Бо́же, долготерпіли́ве, Многоми́лостиве, Многоблагоутро́бне: і́же пра́ведния люб'я́й і грі́шния ми́луяй, і́же вся зови́й ко спасе́нію, обіща́нія ра́ди бу́дущих благ. Сам, Го́споди, прийми́ і на́ша в час сей моли́тви, і іспра́ви живо́т наш к за́повідем Твої́м. Ду́ші на́ша освяти́, тілеса́ очи́сти, помишле́нія іспра́ви, ми́слі очи́сти, і ізба́ви нас от вся́кия ско́рби, зол і болі́зней, огради́ нас святи́ми Твої́ми а́нгели, да ополче́нієм їх соблюда́ємі і наставля́ємі, дости́гнем в соєдине́ніє ві́ри і в ра́зум непристу́пния Твоєя́ сла́ви; я́ко Благослове́н єси́ во ві́ки віко́в, амі́нь.
Го́споди, поми́луй, тричі. Сла́ва, і ни́ні:
Честні́йшую Херуви́м, / і сла́внійшую без сравне́нія Серафи́м, / без істлі́нія Бо́га Сло́ва ро́ждшую, / су́щую Богоро́дицю Тя велича́єм.
Іменем Госпо́днім благослови́, о́тче.
Священник: Моли́твами святи́х оте́ць на́ших, Го́споди Ісу́се Христе́, Бо́же наш, поми́луй нас.
І ми: Амі́нь.
Якщо піст і на утрені замість «Бог – Господь» співається «Аллилу́я», священик промовляє молитву св. Єфрема Сиріна з поклонами, поділяючи її на три частини:
Го́споди і Влади́ко живота́ моєго́, дух пра́здности, уни́нія, любонача́лія і праздносло́вія не даждь мі. [Поклін]
Дух же цілому́дрія, смиренному́дрія, терпі́нія і любве́ да́руй мі, рабу́ Твоєму́. [Поклін]
Єй, Го́споди, Царю́, да́руй мі зрі́ти моя́ прегріше́нія і не осужда́ти бра́та моєго́, я́ко благослове́н єси́ во ві́ки віко́в. [Поклін]
Також 12 малих поклонів із молитвою: Бо́же, очи́сти м'я, грі́шнаго.
І знову всю молитву: Го́споди і Влади́ко живота́ моєго́: і поклін один великий. Після завершення поклонів, промовляємо:
Бlгословeнъ є3си2 хrтE б9е нaшъ, / и4же премyдры ловцы2 kвлeй, / низпослaвъ и5мъ д¦а с™aго, / и3 тёми ўловлeй вселeнную, / чlвэколю1бче, слaва тебЁ.
Слaва: Ск0рое и3 и3звёстное дaждь ўтэшeніе рабHмъ твои6мъ ї}се, / внегдA ўнывaти духHмъ нaшымъ, / не разлучaйсz t дyшъ нaшихъ въ ск0рбехъ, / не ўдалsйсz t мhслей нaшихъ во њбстоsніихъ: но при1снw нaсъ предвари2. / Прибли1жисz нaмъ, прибли1жисz вездЁ сhй, / ћкоже со ґпcлы твои1ми всегдA є3си2: / си1це и3 тебE желaющымъ соедини2 себE щeдре, да совокyплени тебE поeмъ / и3 славосл0вимъ всес™aго д¦а твоего2.
И# нhнэ: Надeжда и3 предстaтельство и3 прибёжище хrтіaнъ, неwбори1маz стэнA, / и3знемогaющымъ пристaнище небyрное, ты2 є3си2 бцdе пречcтаz: / но ћкw мjръ сп7сaющаz непрестaнною твоeю мlтвою, / помzни2 и3 нaсъ дв7о всепётаz.
ГDи поми1луй, м7.
И$же на всsкое врeмz, и3 на всsкій чaсъ, на нб7си2 и3 на земли2 покланsемый и3 слaвимый, хrтE б9е, долготерпэли1ве, многомлcтиве, многобlгоутр0бне: и4же прaвєдныz любsй и3 грBшныz ми1луzй, и4же вс‰ зовhй ко сп7сeнію, њбэщaніz рaди бyдущихъ бл†гъ. Сaмъ гDи, пріими2 и3 нaшz въ чaсъ сeй мlтвы, и3 и3спрaви жив0тъ нaшъ къ зaповэдемъ твои6мъ. Дyшы нaшz њсвzти2, тэлесA њчи1сти, помышлє1ніz и3спрaви, мы6сли њчи1сти, и3 и3збaви нaсъ t всsкіz ск0рби, ѕHлъ и3 болёзней, њгради2 нaсъ с™hми твои1ми ѓгGлы, да њполчeніемъ и4хъ соблюдaеми и3 наставлsеми, дости1гнемъ въ соединeніе вёры, и3 въ рaзумъ непристyпныz твоеS слaвы: ћкw бlгословeнъ є3си2 во вёки вэкHвъ, ґми1нь.
ГDи поми1луй, три1жды. Слaва, и3 нhнэ:
ЧCтнёйшую херув‡мъ, / и3 слaвнэйшую без8 сравнeніz сераф‡мъ, / без8 и3стлёніz бGа сл0ва р0ждшую, / сyщую бцdу тS величaемъ.
И$менемъ гDнимъ бlгослови2, џтче.
Сщ7eнникъ: Мlтвами с™hхъ nтє1цъ нaшихъ, гDи ї}се хrтE б9е нaшъ, поми1луй нaсъ.
И# мы2: Ґми1нь.
И# ѓще є4сть ґллилyіа, твори1мъ покл0ны три2 вели6кіz, глаг0люще мlтву сію2 тaйнw с™aгw є3фрeма, раздэлsюще ю5 въ три2 ч†сти:
ГDи и3 вLко животA моегw2, дyхъ прaздности, ўнhніz, любоначaліz и3 праздносл0віz не дaждь ми2. Покл0нъ.
Дyхъ же цэломyдріz, смиреномyдріz, терпёніz и3 любвE, дaруй ми2 рабY твоемY. Покл0нъ.
Е$й гDи цRю2, дaруй ми2 зрёти мо‰ прегрэшє1ніz, и3 не њсуждaти брaта моегw2: ћкw бlгословeнъ є3си2 во вёки вэкHвъ. Покл0нъ.
Тaже мaлыхъ в7i, глаг0люще на кjйждо покл0нъ: Б9е, њчи1сти мS грёшнаго.
И# пaки послэди2 мlтву всю2: ГDи и3 вLко животA моегw2: и3 покл0нъ є3ди1нъ вели1кій. По скончaніи же покл0нwвъ, глаг0лемъ:
Влади́ко Бо́же О́тче Вседержи́телю, Го́споди Си́не Єдиноро́дний Ісу́се Христе́, і Святи́й Ду́ше, Єди́но Бо́жество́, Єди́на си́ла, поми́луй м'я, грі́шнаго, і ї́миже ві́си судьба́ми, спаси́ м'я, недосто́йнаго раба́ Твоєго́; я́ко Благослове́н єси́ во ві́ки віко́в, амі́нь.
Кінець третього часу.
ВLко б9е џ§е вседержи1телю, гDи сн7е є3динор0дный ї}се хrтE, и3 с™hй дш7е, є3ди1но б9ество2 є3ди1на си1ла, поми1луй мS грёшнаго, и3 и4миже вёси судьбaми, сп7си1 мz недост0йнаго рабA твоего2: ћкw бlгословeнъ є3си2 во вёки вэкHвъ, ґми1нь.
Конeцъ трeтіzгw часA.