Священник: Благослове́н Бог наш:
І ми промовляємо: Амі́нь. Сла́ва Тебі́, Бо́же наш, сла́ва Тебі́.
Царю́ Небе́сний, Уті́шителю, Ду́ше і́стини, І́же везді́ сий і вся ісполня́яй, Сокро́вище благи́х і жи́зні Пода́телю, прийди́ і всели́ся в ни, і очи́сти ни от вся́кия скве́рни, і спаси́, Бла́же, ду́ші на́ша.
Святи́й Бо́же, Святи́й Крі́пкий, Святи́й Безсме́ртний, поми́луй нас. [Тричі]
Сла́ва Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху, і ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Пресвята́я Тро́йце, поми́луй нас: Го́споди, очи́сти гріхи́ на́ша; Влади́ко, прости́ беззако́нія на́ша; Святи́й, посіти́ і ісціли́ не́мощі на́ша і́мене Твоєго́ ра́ди.
Го́споди, поми́луй. [Тричі] Слава, і нині:
О́тче наш, І́же єси́ на Небесі́х, да святи́ться і́м'я Твоє́, да при́йдеть Ца́рствіє Твоє́, да бу́деть во́ля Твоя́, я́ко на Небесі́, і на землі́. Хліб наш насу́щний даждь нам днесь, і оста́ви нам до́лги на́ша, я́коже і ми оставля́єм должнико́м на́шим; і не введи́ нас во іскуше́ніє, но ізба́ви нас от лука́ваго.
Священник: Я́ко Твоє́ єсть Ца́рство:
І ми: Амі́нь. Го́споди, поми́луй. [12 разів]. Слава, і нині:
Прийді́те, поклоні́мся Царе́ві на́шему Бо́гу.
Прийді́те, поклоні́мся і припаде́м Христу́, Царе́ві на́шему Бо́гу.
Прийді́те, поклоні́мся і припаде́м Самому́ Христу́, Царе́ві і Бо́гу на́шему.
Сщ7eнникъ: Бlгословeнъ бGъ нaшъ:
И# мы2 глаг0лемъ: Ґми1нь. Слaва тебЁ б9е нaшъ, слaва тебЁ.
ЦRю2 нбcный, ўтёшителю, дш7е и4стины, и4же вездЁ сhй и3 вс‰ и3сполнszй, сокр0вище бlги1хъ и3 жи1зни подaтелю, пріиди2 и3 всели1сz въ ны2, и3 њчи1сти ны2 t всsкіz сквeрны, и3 сп7си2 бlже дyшы нaшz.
С™hй б9е, с™hй крёпкій, с™hй безсмeртный, поми1луй нaсъ. три1жды.
Слaва nц7Y и3 сн7у и3 с™0му д¦у, и3 нhнэ и3 при1снw и3 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.
Прес™az трbце, поми1луй нaсъ: гDи, њчи1сти грэхи2 нaшz: вLко, прости2 беззакHніz н†ша: с™hй, посэти2 и3 и3сцэли2 нeмwщи нaшz, и4мене твоегw2 рaди.
ГDи поми1луй, три1жды. Слaва, и3 нhнэ:
Џ§е нaшъ, и4же є3си2 на нб7сёхъ, да свzти1тсz и4мz твоE, да пріи1детъ цrтвіе твоE: да бyдетъ в0лz твоS, ћкw на нб7си2 и3 на земли2. хлёбъ нaшъ насyщный дaждь нaмъ днeсь, и3 њстaви нaмъ д0лги нaшz, ћкоже и3 мы2 њставлsемъ должникHмъ нaшымъ: и3 не введи2 нaсъ во и3скушeніе, но и3збaви нaсъ t лукaвагw.
Сщ7eнникъ: Ћкw твоE є4сть цrтво:
И# мы2: Ґми1нь. ГDи поми1луй, в7i. Слaва, и3 нhнэ:
Пріиди1те, поклони1мсz цReви нaшему бGу.
Пріиди1те, поклони1мсz и3 припадeмъ хrтY, цReви нaшему бGу.
Пріиди1те, поклони1мсz и3 припадeмъ самомY хrтY, цReви и3 бGу нaшему.
Поми́луй м'я, Бо́же, по вели́цій ми́лості Твоє́й і по мно́жеству щедро́т Твої́х очи́сти беззако́ніє моє́. Найпа́че оми́й м'я от беззако́нія моєго́ і от гріха́ моєго́ очи́сти м'я. Я́ко беззако́ніє моє́ аз зна́ю, і гріх мой предо мно́ю єсть ви́ну. Тебі́ єди́ному согріши́х і лука́воє пред Тобо́ю сотвори́х; я́ко да оправди́шися во словесі́х Твої́х і побіди́ши, внегда́ суди́ти Ті. Се бо в беззако́ніїх зача́т єсьм, і во грісі́х роди́ м'я ма́ти моя́. Се бо і́стину возлюби́л єси́, безві́стная і та́йная прему́дрости Твоєя́ яви́л мі єси́. Окропи́ши м'я іссо́пом, і очи́щуся; оми́єши м'я, і па́че сні́га убілю́ся. Слу́ху моєму́ да́си ра́дость і весе́ліє; возра́дуються ко́сті смире́нния. Отврати́ лице́ Твоє́ от гріх мої́х і вся беззако́нія моя́ очи́сти. Се́рдце чи́сто сози́жди во мні, Бо́же, і дух прав обнови́ во утро́бі моє́й. Не отве́ржи мене́ от лиця́ Твоєго́ і Ду́ха Твоєго́ Свята́го не отими́ от мене́. Возда́ждь мі ра́дость спасе́нія Твоєго́ і Ду́хом влади́чним утверди́ м'я. Научу́ беззако́нния путе́м Твої́м, і нечести́вії к Тебі́ обратя́ться. Ізба́ви м'я от крове́й, Бо́же, Бо́же спасе́нія моєго́; возра́дується язи́к мой пра́вді Твоє́й. Го́споди, устні́ мої́ отве́рзеши, і уста́ моя́ возвістя́ть хвалу́ Твою́. Я́ко а́ще би восхоті́л єси́ же́ртви, дал бих у́бо: всесожже́нія не благоволи́ши. Же́ртва Бо́гу дух сокруше́н; се́рдце сокруше́нно і смире́нно Бог не унічижи́ть. Ублажи́, Го́споди, благоволе́нієм Твої́м Сіо́на, і да сози́ждуться сті́ни Ієрусали́мськія. Тогда́ благоволи́ши же́ртву пра́вди, возноше́ніє і всесожега́ємая; тогда́ возложа́ть на олта́р Твой тельці́.
Поми1луй мS б9е, по вели1цэй млcти твоeй, и3 по мн0жеству щедр0тъ твои1хъ њчи1сти беззак0ніе моE. Наипaче њмhй мS t беззак0ніz моегw2, и3 t грэхA моегw2 њчи1сти мS. Ћкw беззак0ніе моE ѓзъ знaю, и3 грёхъ м0й предо мн0ю є4сть вhну. ТебЁ є3ди1ному согрэши1хъ, и3 лукaвое пред8 тоб0ю сотвори1хъ: ћкw да њправди1шисz во словесёхъ твои1хъ, и3 побэди1ши, внегдA суди1ти ти2. Сe бо въ беззак0ніихъ зачaтъ є4смь, и3 во грэсёхъ роди1 мz мaти моS. Сe бо и4стину возлюби1лъ є3си2, безвBстнаz и3 т†йнаz премyдрости твоеS kви1лъ ми2 є3си2. Њкропи1ши мS v3ссHпомъ, и3 њчи1щусz: њмhеши мS, и3 пaче снёга ўбэлю1сz. Слyху моемY дaси рaдость и3 весeліе: возрaдуютсz кHсти смирє1нныz. Tврати2 лицE твоE t грBхъ мои1хъ, и3 вс‰ беззакHніz мо‰ њчи1сти. Сeрдце чи1сто сози1жди во мнЁ б9е, и3 дyхъ прaвъ њбнови2 во ўтр0бэ моeй. Не tвeржи менє2 t лицA твоегw2, и3 д¦а твоегw2 с™aгw не tими2 t менє2. Воздaждь ми2 рaдость сп7сeніz твоегw2, и3 д¦омъ вLчнимъ ўтверди1 мz. НаучY беззакHнныz путє1мъ твои6мъ, и3 нечести1віи къ тебЁ њбратsтсz. И#збaви мS t кровeй б9е, б9е сп7сeніz моегw2: возрaдуетсz љзhкъ м0й прaвдэ твоeй. ГDи, ўстнЁ мои2 tвeрзеши, и3 ўстA мо‰ возвэстsтъ хвалY твою2. Ћкw ѓще бы восхотёлъ є3си2 жeртвы, дaлъ бhхъ ќбw: всесожжeніz не бlговоли1ши. Жeртва бGу дyхъ сокрушeнъ: сeрдце сокрушeнно и3 смирeнно бGъ не ўничижи1тъ. Ўбlжи2 гDи, бlговолeніемъ твои1мъ сіHна, и3 да сози1ждутсz стёны їеrли6мскіz. ТогдA бlговоли1ши жeртву прaвды, возношeніе и3 всесожегaємаz: тогдA возложaтъ на nлтaрь тв0й тельцы2.
Досто́йно єсть я́ко воі́стину / сла́вити Тя, Бо́га Сло́ва, / Єго́же трепе́щуть і трясу́ться Херуви́ми, / і славосло́в'ять Си́ли Небе́сния, / воскре́сшаго тридне́вно із гро́ба, / Христа́ Жизнода́вця стра́хом просла́вим.
Воспої́м всі боголі́пно пі́сньми Боже́ственними, / Отця́, і Си́на, і Ду́ха Боже́ственнаго, / Триіпоста́сную Держа́ву, Єди́но Ца́рство і Госпо́дство.
Ю́же пою́ть всі земноро́днії, / і славосло́в'ять Си́ли Небе́сния, / от всіх ві́рно покланя́ємую, / Єди́ницю по существу́, Триіпоста́сную.
Господонача́льную Херуви́м, / і Богонача́льную без сравне́нія Серафи́м, / Неразді́льную Тро́йцю во Єди́ниці, / су́щеє Богонача́ліє, Тя велича́єм.
Отцу́ Безнача́льному і Бо́гу, / Собезнача́льному Сло́ву, со Ду́хом покланя́юся; / неразлу́чноє єди́но соєдиня́ємоє Существо́, / тричи́сленную Єди́ницю пі́сньми почті́м.
Лучеза́рния Твоя́ мо́лнія возсія́й мі, / Бо́же мой, Триіпоста́сне Вседі́телю, / і дом м'я покажи́ Твоєя́ непристу́пния сла́ви, / сві́тел, і світоно́сен, і неізмі́нен.
Єго́же трепе́щуть і трясу́ться Херуви́ми, / і славосло́в'ять А́нгельская Во́їнства, / от Ді́ви неізрече́нно вопло́щшагося / Христа́ Жизнода́вця, стра́хом просла́вим.
Потім: Святи́й Бо́же, Святи́й Крі́пкий, Святи́й Безсме́ртний, поми́луй нас. [Тричі]
Сла́ва Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху, і ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Пресвята́я Тро́йце, поми́луй нас: Го́споди, очи́сти гріхи́ на́ша; Влади́ко, прости́ беззако́нія на́ша; Святи́й, посіти́ і ісціли́ не́мощі на́ша і́мене Твоєго́ ра́ди.
Го́споди, поми́луй. [Тричі] Слава, і нині:
О́тче наш, І́же єси́ на Небесі́х, да святи́ться і́м'я Твоє́, да при́йдеть Ца́рствіє Твоє́, да бу́деть во́ля Твоя́, я́ко на Небесі́, і на землі́. Хліб наш насу́щний даждь нам днесь, і оста́ви нам до́лги на́ша, я́коже і ми оставля́єм должнико́м на́шим; і не введи́ нас во іскуше́ніє, но ізба́ви нас от лука́ваго.
Священник: Я́ко Твоє́ єсть Ца́рство: І ми: Амі́нь.
Дост0йно є4сть ћкw вои1стинну, / слaвити тS бGа сл0ва, / є3гHже трепeщутъ и3 трzсyтсz херувjми, / и3 славосл0вzтъ си6лы небє1сныz, / воскрeсшаго триднeвнw и3з8 гр0ба, / хrтA жизнодaвца стрaхомъ прослaвимъ.
Воспои1мъ вси2 бGолёпнw пёсньми б9eственными, / nц7A и3 сн7а и3 д¦а б9eственнаго, / тріmпостaсную держaву, є3ди1но цrтво и3 гDьство.
Ю$же пою1тъ вси2 земнор0дніи, / и3 славосл0вzтъ си6лы нбcныz, / t всёхъ вёрнw покланsемую, / є3ди1ницу по существY, тріmпостaсную.
ГDоначaльную херув‡мъ, / и3 бGоначaльную без8 сравнeніz сераф‡мъ, / нераздёльную трbцу во є3ди1ницэ, / сyщее бGоначaліе, тS величaемъ.
Nц7Y безначaльному и3 бGу, / собезначaльному сл0ву, со д¦омъ покланsюсz: / неразлyчное є3ди1но соединsемое существо2, / тричи1сленную є3ди1ницу пёсньми почти1мъ.
Лучез†рныz тво‰ мHлніz возсіsй ми2, / б9е м0й, тріmпостaсне вседётелю, / и3 д0мъ мS покажи2 твоеS непристyпныz слaвы, / свётелъ и3 свэтон0сенъ и3 неизмёненъ.
Е#гHже трепeщутъ и3 трzсyтсz херувjми, / и3 славосл0вzтъ ѓгGльскаz вHинства, / t дв7ы неизречeннw вопл0щшагосz / хrтA жизнодaвца, стрaхомъ прослaвимъ.
Тaже: С™hй б9е, с™hй крёпкій, с™hй безсмeртный, поми1луй нaсъ. Три1жды.
Слaва nц7Y и3 сн7у и3 с™0му д¦у, и3 нhнэ и3 при1снw и3 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.
Прес™az трbце, поми1луй нaсъ: гDи, њчи1сти грэхи2 нaшz: вLко, прости2 беззакHніz н†ша: с™hй, посэти2 и3 и3сцэли2 нeмwщи нaшz, и4мене твоегw2 рaди.
ГDи поми1луй, три1жды. Слaва, и3 нhнэ:
Џ§е нaшъ, и4же є3си2 на нб7сёхъ, да свzти1тсz и4мz твоE, да пріи1детъ цrтвіе твоE: да бyдетъ в0лz твоS, ћкw на нб7си2 и3 на земли2. хлёбъ нaшъ насyщный дaждь нaмъ днeсь, и3 њстaви нaмъ д0лги нaшz, ћкоже и3 мы2 њставлsемъ должникHмъ нaшымъ: и3 не введи2 нaсъ во и3скушeніе, но и3збaви нaсъ t лукaвагw.
Сщ7eнникъ: Ћкw твоE є4сть цrтво: И# мы2: Ґми1нь.
Глас 1: Разбо́йничо покая́ніє рай окра́де, / плач же мироно́сиць ра́дость возвісти́, / я́ко воскре́сл єси́, Христе́ Бо́же, / подая́й ми́рові ве́лію ми́лость.
Глас 2: По стра́сті ше́дша во гроб жени́, / во є́же пома́зати ті́ло Твоє́, Христе́ Бо́же, / ви́діша А́нгели во гро́бі, і ужасо́шася; / глас бо сли́шаху от них, я́ко воскре́се Госпо́дь, / да́руя ми́рові ве́лію ми́лость.
Глас 3: Удивля́я виді́нієм, / ороша́я глаго́ланії, / блиста́яйся А́нгел мироно́сицям глаго́лаше: / что жива́го і́щете во гро́бі? / Воста́ істощи́вий гро́би. / Тлі Преміни́теля разумі́йте Непремі́ннаго. / Рці́те Бо́гові: коль стра́шна діла́ Твоя́, / я́ко род спасл єси́ челові́чеський!
Глас 4: Я́же Твоєго́ пресла́внаго воста́нія, предте́кша мироно́сиці, / апо́столом пропові́даху, Христе́, / я́ко воскре́сл єси́ я́ко Бог, / подая́ ми́рові ве́лію ми́лость.
Глас 5: А́нгельским зра́ком ум смуща́ющя, / і Бо́же́ственним воста́нієм душе́ю просвіща́єми, / мироно́сиці апо́столом благовіствова́ху: / возвісті́те во язи́ціх воскресе́ніє, / Го́споду соді́йствующу чудеси́, / подаю́щему нам ве́лію ми́лость.
Глас 6: Во́льною і животворя́щею Твоє́ю сме́ртію, Христе́, / врата́ а́дова сокруши́в я́ко Бог, / отве́рзл єси́ нам дре́вній рай і воскре́с із ме́ртвих, / ізба́вил єси́ от тлі́нія живо́т наш.
Глас 7: І́же наш зрак восприє́мий, / і претерпі́вий Крест пло́тськи, / спаси́ м'я воскресе́нієм Твої́м, Христе́ Бо́же, / я́ко Человіколю́бець.
Глас 8: Мироно́сиці Жизнода́вця предстоя́щя гро́бу, / Влади́ку іска́ху в ме́ртвих, Безсме́ртнаго, і ра́дость благові́щенія от А́нгела приє́мша, апо́столом возвіща́ху: я́ко воскре́се Христо́с Бог, подая́й ми́рові ве́лію ми́лость.
Го́споди, поми́луй. [40 разів]. Сла́ва, і ни́ні:
Честні́йшую Херуви́м, / і сла́внійшую без сравне́нія Серафи́м, / без істлі́нія Бо́га Сло́ва ро́ждшую, / су́щую Богоро́дицю Тя велича́єм.
Іменем Госпо́днім благослови́, о́тче.
Священник: Бо́же, уще́дри ни, і благослови́ ни: І ми: Амі́нь.
Глaсъ №: Разб0йничо покаsніе рaй њкрaде, / плaчь же мmрон0сицъ рaдость возвэсти2, / ћкw воскrлъ є3си2 хrтE б9е, / подаsй мjрови вeлію млcть.
Глaсъ в7: По стrти шeдшz во гр0бъ жєны2, / во є4же помaзати тёло твоE хrтE б9е, / ви1дэша ѓгGлы во гр0бэ, и3 ўжас0шасz: / глaсъ бо слhшаху t ни1хъ, ћкw воскRсе гDь, / дaруz мjрови вeлію млcть.
Глaсъ G: Ўдивлsz видёніемъ, / њрошaz глаг0ланіи, / блистazйсz ѓгGлъ мmрон0сицамъ глаг0лаше: / что2 живaгw и4щете во гр0бэ; / востA и3стощи1вый гр0бы. / Тли2 премэни1телz разумёйте непремённаго. / Рцhте бGови: к0ль стрaшна дэлA тво‰, / ћкw р0дъ сп7слъ є3си2 человёческій!
Глaсъ д7: Я%же твоегw2 преслaвнагw востaніz, предтeкшz мmронHсицы, / ґпcлwмъ проповёдаху хrтE, / ћкw воскRслъ є3си2 ћкw бGъ, / подаS мjрови вeлію млcть.
Глaсъ є7: ЃгGльскимъ зрaкомъ ќмъ смущaющz, / и3 б9eственнымъ востaніемъ душeю просвэщaемы, / мmронHсицы ґпcлwмъ бlговэствовaху: / возвэсти1те во kзhцэхъ воскrніе, / гDу содёйствующу чудесы2, / подаю1щему нaмъ вeлію млcть.
Глaсъ ѕ7: В0льною и3 животворsщею твоeю смeртію хrтE, / вратA ѓдwва сокруши1въ ћкw бGъ, / tвeрзлъ є3си2 нaмъ дрeвній рaй, и3 воскRсъ и3з8 мeртвыхъ, / и3збaвилъ є3си2 t тлёніz жив0тъ нaшъ.
Глaсъ з7: И$же нaшъ зрaкъ воспріeмый, / и3 претерпёвый кrтъ пл0тски, / сп7си1 мz воскrніемъ твои1мъ хrтE б9е, / ћкw чlвэколю1бецъ.
Глaсъ }: МmронHсицы жизнодaвца предстоsщz гр0бу, / вLку и3скaху въ мeртвыхъ безсмeртнаго, и3 рaдость бlговёщеніz t ѓгGла пріeмшz, ґпcлwмъ возвэщaху: ћкw воскRсе хrт0съ бGъ, подаsй мjрови вeлію млcть.
ГDи поми1луй, м7. Слaва, и3 нhнэ:
ЧCтнёйшую херув‡мъ, / и3 слaвнэйшую без8 сравнeніz сераф‡мъ, / без8 и3стлёніz бGа сл0ва р0ждшую, / сyщую бцdу тS величaемъ.
И$менемъ гDнимъ бlгослови2, џтче.
Сщ7eнникъ: Б9е, ўщeдри ны2, и3 бlгослови2 ны2: И# мы2: Ґми1нь.
Всемогу́щая і Животворя́щая Свята́я Тро́йце, і світонача́льная, я́же ми́рную вся́кую і преми́рную твар, за єди́ну бла́гость от не су́щих приведи́й, і промишля́я, і содержа́щи, і́же по про́чих Твої́х неізрече́нних о земно́м ро́ді благодія́ніїх, і покая́ніє нам, ра́ди плотська́го неможе́нія, до сме́рти дарова́вий; не оста́ви нас, окая́нних, в лука́вих на́ших дія́ніїх умре́ти, ніже́ злонача́льнику і зави́стцю і губи́телю посмі́шство би́ти; зри́ши бо, Благосе́рде, єли́к у́бо о́наго на нас наві́т і вражда́, єли́ко же і на́ше страстова́ніє, і сла́бость, і небреже́ніє. Но неоску́дния Твоя́ благості соді́лай на нас, мо́лим на вся́кий день і час прогні́вающії Тя, честни́х і животво́рних за́повідей преступле́нієм. І вся у́бо всего́ преше́дшаго живота́ на́шего, і до ни́нішняго часа́ согріше́нная на́ми, в дія́ніїх іли́ глаго́ланіїх іли́ в помишле́ніїх, оста́ви і прости́. Сподо́би же нас про́чеє сконча́ти житіє́ в покая́нії, і умиле́нії, і соблюде́нії святи́х Твої́х повелі́ній. А́ще у́бо сла́достію прельсти́вшеся, многообра́зні согріши́хом, іли́ ме́рзькими похотьми́ неполе́зними і вре́дними обольсти́вшеся препроводи́хом; а́ще гні́вом і я́ростію подви́гшеся безслове́сною, кого́ бра́та на́шего оскорби́хом; а́ще язи́ком неізбі́жних і стро́потних, і крі́пких сіте́й об'я́хомся; а́ще ко́їм чувств на́ших, іли́ всі́ми, во́лею, іли́ нево́лею, ві́дуще іли́ не ві́дуще, от восхище́нія іли́ поуче́нія, безу́мно поползо́хомся; а́ще же лука́вими по́мисли і су́єтними со́вість оскверни́хом; а́ще ли ко́їм други́м о́бразом прегріши́хом от предприя́тія і оби́чая томи́ми зла́го, прости́ нам і оста́ви вся, Всеще́дре, Преблаже і Многоми́лостиве. І да́руй нам про́чеє бо́дрость і си́лу, во є́же твори́ти во́лю Твою́ бла́гу, і благоуго́дну, і соверше́нну; да нощна́го і мра́чнаго зла, світови́дним покая́нієм премі́ншеся, і я́ко во дні благообра́зно ходя́ще, і очище́ні об'яви́мся милосе́рдію Твоєму́, недосто́йнії, воспіва́юще Тя і велича́юще во ві́ки, амі́нь.
Священник: Сла́ва Тебі́, Христе́ Бо́же, упова́ніє на́ше, сла́ва Тебі́.
І ми: Слава, і нині: Го́споди, поми́луй. [Тричі]. Благослови́.
Всемогyщаz и3 животворsщаz с™az трbце, и3 свэтоначaльнаz, ћже мjрную всsкую и3 премjрную твaрь, за є3ди1ну бlгость t не сyщихъ приведhй, и3 промышлsz, и3 содержaщи, и4же по пр0чихъ твои1хъ неизречeнныхъ њ земн0мъ р0дэ бlгодэsніихъ, и3 покаsніе нaмъ, рaди плотскaгw неможeніz, до смeрти даровaвый: не њстaви нaсъ nкаsнныхъ въ лукaвыхъ нaшихъ дэsніихъ ўмрeти, нижE ѕлоначaльнику и3 зави1стцу и3 губи1телю посмёшство бhти: зри1ши бо, бlгосeрде, є3ли1къ u5бо џнагw на нaсъ навётъ и3 враждA, є3ли1ко же и3 нaше страстовaніе и3 слaбость и3 небрежeніе. Но неwск{дныz тво‰ бlгwсти содёлай на нaсъ, м0лимъ на всsкій дeнь и3 чaсъ прогнёвающіи тS, чтcнhхъ и3 животв0рныхъ зaповэдей преступлeніемъ. И# вс‰ ќбw всегw2 прешeдшагw животA нaшегw, и3 до нhнэшнzгw часA согрэшє1ннаz нaми, въ дэsніихъ и3ли2 глаг0ланіихъ и3ли2 въ помышлeніихъ, њстaви и3 прости2. Спод0би же нaсъ, пр0чее скончaти житіE въ покаsніи, и3 ўмилeніи, и3 соблюдeніи с™hхъ твои1хъ повелёній. Ѓще ќбw слaдостію прельсти1вшесz, многоwбрaзнэ согрэши1хомъ, и3ли2 мeрзкими похотьми2 неполeзными и3 врeдными њбольсти1вшесz препроводи1хомъ: ѓще гнёвомъ и3 ћростію подви1гшесz безсловeсною, кого2 брaта нaшего њскорби1хомъ: ѓще љзhкомъ неизбёжныхъ и3 стр0потныхъ, и3 крёпкихъ сэтeй њб8sхомсz: ѓще к0имъ чyвствъ нaшихъ, и3ли2 всёми, в0лею, и3ли2 нев0лею, вёдуще и3ли2 не вёдуще, t восхищeніz и3ли2 поучeніz, безyмнw пополз0хомсz: ѓще же лукaвыми п0мыслы и3 сyетными с0вэсть њскверни1хомъ: ѓще ли к0имъ други1мъ w4бразомъ прегрэши1хомъ t предпріsтіz и3 nбhчаz томи1ми ѕлaгw, прости2 нaмъ и3 њстaви вс‰ всещeдре, пребlже и3 многомлcтиве. И# дaруй нaмъ пр0чее б0дрость и3 си1лу, во є4же твори1ти в0лю твою2 бlгу, и3 бlгоуг0дну, и3 совершeнну: да нощнaгw и3 мрaчнагw ѕлA, свэтови1днымъ покаsніемъ премёншесz, и3 ћкw во дни2 бlгоwбрaзнw ходsще, и3 њчищeни њб8zви1мсz чlвэколю1бію твоемY недост0йніи, воспэвaюще тS и3 величaюще во вёки, ґми1нь.
Сщ7eнникъ: Слaва тебЁ, хrтE б9е, ўповaніе нaше, слaва тебЁ.
И# мы2: Слaва, и3 нhнэ: ГDи поми1луй, три1жды. Бlгослови2.
Воскреси́й із ме́ртвих, Христо́с, і́стинний Бог наш, моли́твами Пречи́стия Своєя́ Ма́тере, преподо́бних і богоно́сних оте́ць на́ших, і всіх святи́х, поми́луєть і спасе́ть нас, я́ко Благ і Человіколю́бець.
І ми: Амі́нь.
Воскресhй и3з8 мeртвыхъ, хrт0съ и4стинный бGъ нaшъ, мlтвами пречcтыz своеS м™ре, прпdбныхъ и3 бGон0сныхъ nтє1цъ нaшихъ, и3 всёхъ с™hхъ, поми1луетъ и3 спасeтъ нaсъ, ћкw блaгъ и3 чlвэколю1бецъ.
И# мы2: Ґми1нь.
Предстоятель сотворивши земний поклін, промовляє братії:
Благослові́те, отці́ святі́ї, прості́те мі, грі́шному.
І братія: Бог прости́ть ті, о́тче святи́й.
Предстоsтель сотвори1въ покл0нъ на зeмлю, глаг0летъ брaтіи:
Бlгослови1те nтцы2 с™jи, прости1те ми2 грёшному.
И# брaтіz: БGъ прости1тъ ти2, џтче с™hй.
Помо́лимся о господи́ні і отці́ на́шем:
Ми же: Го́споди, поми́луй, кротким і тихим голосом.
І після виконання ектенії, промовляє предстоятель:
Моли́твами святи́х оте́ць на́ших, Го́споди Ісу́се Христе́, Бо́же наш, поми́луй нас.
Ми же: Амі́нь.
Кінець полунощниці.
Пом0лимсz њ господи1нэ и3 nтцЁ нaшемъ:
Мh же: ГDи поми1луй, кр0ткимъ и3 ти1химъ глaсомъ.
И# по и3сполнeніи тоS, глаг0летъ предстоsтель:
Мlтвами с™hхъ nтє1цъ нaшихъ, гDи ї}се хrтE б9е нaшъ, поми1луй нaсъ.
Мh же: Ґми1нь.
Конeцъ полyнощницъ.