Початок з Богом полунощниці суботньої, звершує священник: Благослове́н Бог наш:
І ми: Сла́ва Тебі́, Бо́же наш, сла́ва Тебі́.
Царю́ Небе́сний, Уті́шителю, Ду́ше і́стини, І́же везді́ сий і вся ісполня́яй, Сокро́вище благи́х і жи́зні Пода́телю, прийди́ і всели́ся в ни, і очи́сти ни от вся́кия скве́рни, і спаси́, Бла́же, ду́ші на́ша.
Святи́й Бо́же, Святи́й Крі́пкий, Святи́й Безсме́ртний, поми́луй нас. [Тричі]
Сла́ва Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху, і ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Пресвята́я Тро́йце, поми́луй нас: Го́споди, очи́сти гріхи́ на́ша; Влади́ко, прости́ беззако́нія на́ша; Святи́й, посіти́ і ісціли́ не́мощі на́ша і́мене Твоєго́ ра́ди.
Го́споди, поми́луй. [Тричі]. Слава, і нині:
О́тче наш, І́же єси́ на Небесі́х, да святи́ться і́м'я Твоє́, да при́йдеть Ца́рствіє Твоє́, да бу́деть во́ля Твоя́, я́ко на Небесі́, і на землі́. Хліб наш насу́щний даждь нам днесь, і оста́ви нам до́лги на́ша, я́коже і ми оставля́єм должнико́м на́шим; і не введи́ нас во іскуше́ніє, но ізба́ви нас от лука́ваго.
Священник: Я́ко Твоє́ єсть Ца́рство:
І ми: Амі́нь. По́тім, Го́споди, поми́луй. [12 разів]
Прийді́те, поклоні́мся Царе́ві на́шему Бо́гу.
Прийді́те, поклоні́мся і припаде́м Христу́, Царе́ві на́шему Бо́гу.
Прийді́те, поклоні́мся і припаде́м Самому́ Христу́, Царе́ві і Бо́гу на́шему.
Начaло съ бGомъ полyнощницы суббHтныz, твори1тъ сщ7eнникъ: Бlгословeнъ бGъ нaшъ:
И# мы2: Слaва тебЁ б9е нaшъ, слaва тебЁ.
ЦRю2 нбcный, ўтёшителю, дш7е и4стины, и4же вездЁ сhй и3 вс‰ и3сполнszй, сокр0вище бlги1хъ и3 жи1зни подaтелю, пріиди2 и3 всели1сz въ ны2, и3 њчи1сти ны2 t всsкіz сквeрны, и3 сп7си2 бlже дyшы нaшz.
С™hй б9е, с™hй крёпкій, с™hй безсмeртный, поми1луй нaсъ. три1жды.
Слaва nц7Y и3 сн7у и3 с™0му д¦у, и3 нhнэ и3 при1снw и3 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.
Прес™az трbце, поми1луй нaсъ: гDи, њчи1сти грэхи2 нaшz: вLко, прости2 беззакHніz н†ша: с™hй, посэти2 и3 и3сцэли2 нeмwщи нaшz, и4мене твоегw2 рaди.
ГDи поми1луй, три1жды. Слaва, и3 нhнэ:
Џ§е нaшъ, и4же є3си2 на нб7сёхъ, да свzти1тсz и4мz твоE, да пріи1детъ цrтвіе твоE: да бyдетъ в0лz твоS, ћкw на нб7си2 и3 на земли2. хлёбъ нaшъ насyщный дaждь нaмъ днeсь, и3 њстaви нaмъ д0лги нaшz, ћкоже и3 мы2 њставлsемъ должникHмъ нaшымъ: и3 не введи2 нaсъ во и3скушeніе, но и3збaви нaсъ t лукaвагw.
Сщ7eнникъ: Ћкw твоE є4сть цrтво:
И# мы2: Ґми1нь. Тaже, ГDи поми1луй, в7i.
Пріиди1те, поклони1мсz цReви нaшему бGу.
Пріиди1те, поклони1мсz и3 припадeмъ хrтY, цReви нaшему бGу.
Пріиди1те, поклони1мсz и3 припадeмъ самомY хrтY, цReви и3 бGу нaшему.
Поми́луй м'я, Бо́же, по вели́цій ми́лості Твоє́й і по мно́жеству щедро́т Твої́х очи́сти беззако́ніє моє́. Найпа́че оми́й м'я от беззако́нія моєго́ і от гріха́ моєго́ очи́сти м'я. Я́ко беззако́ніє моє́ аз зна́ю, і гріх мой предо мно́ю єсть ви́ну. Тебі́ єди́ному согріши́х і лука́воє пред Тобо́ю сотвори́х; я́ко да оправди́шися во словесі́х Твої́х і побіди́ши, внегда́ суди́ти Ті. Се бо в беззако́ніїх зача́т єсьм, і во грісі́х роди́ м'я ма́ти моя́. Се бо і́стину возлюби́л єси́, безві́стная і та́йная прему́дрости Твоєя́ яви́л мі єси́. Окропи́ши м'я іссо́пом, і очи́щуся; оми́єши м'я, і па́че сні́га убілю́ся. Слу́ху моєму́ да́си ра́дость і весе́ліє; возра́дуються ко́сті смире́нния. Отврати́ лице́ Твоє́ от гріх мої́х і вся беззако́нія моя́ очи́сти. Се́рдце чи́сто сози́жди во мні, Бо́же, і дух прав обнови́ во утро́бі моє́й. Не отве́ржи мене́ от лиця́ Твоєго́ і Ду́ха Твоєго́ Свята́го не отими́ от мене́. Возда́ждь мі ра́дость спасе́нія Твоєго́ і Ду́хом влади́чним утверди́ м'я. Научу́ беззако́нния путе́м Твої́м, і нечести́вії к Тебі́ обратя́ться. Ізба́ви м'я от крове́й, Бо́же, Бо́же спасе́нія моєго́; возра́дується язи́к мой пра́вді Твоє́й. Го́споди, устні́ мої́ отве́рзеши, і уста́ моя́ возвістя́ть хвалу́ Твою́. Я́ко а́ще би восхоті́л єси́ же́ртви, дал бих у́бо: всесожже́нія не благоволи́ши. Же́ртва Бо́гу дух сокруше́н; се́рдце сокруше́нно і смире́нно Бог не унічижи́ть. Ублажи́, Го́споди, благоволе́нієм Твої́м Сіо́на, і да сози́ждуться сті́ни Ієрусали́мськія. Тогда́ благоволи́ши же́ртву пра́вди, возноше́ніє і всесожега́ємая; тогда́ возложа́ть на олта́р Твой тельці́.
Поми1луй мS б9е, по вели1цэй млcти твоeй, и3 по мн0жеству щедр0тъ твои1хъ њчи1сти беззак0ніе моE. Наипaче њмhй мS t беззак0ніz моегw2, и3 t грэхA моегw2 њчи1сти мS. Ћкw беззак0ніе моE ѓзъ знaю, и3 грёхъ м0й предо мн0ю є4сть вhну. ТебЁ є3ди1ному согрэши1хъ, и3 лукaвое пред8 тоб0ю сотвори1хъ: ћкw да њправди1шисz во словесёхъ твои1хъ, и3 побэди1ши, внегдA суди1ти ти2. Сe бо въ беззак0ніихъ зачaтъ є4смь, и3 во грэсёхъ роди1 мz мaти моS. Сe бо и4стину возлюби1лъ є3си2, безвBстнаz и3 т†йнаz премyдрости твоеS kви1лъ ми2 є3си2. Њкропи1ши мS v3ссHпомъ, и3 њчи1щусz: њмhеши мS, и3 пaче снёга ўбэлю1сz. Слyху моемY дaси рaдость и3 весeліе: возрaдуютсz кHсти смирє1нныz. Tврати2 лицE твоE t грBхъ мои1хъ, и3 вс‰ беззакHніz мо‰ њчи1сти. Сeрдце чи1сто сози1жди во мнЁ б9е, и3 дyхъ прaвъ њбнови2 во ўтр0бэ моeй. Не tвeржи менє2 t лицA твоегw2, и3 д¦а твоегw2 с™aгw не tими2 t менє2. Воздaждь ми2 рaдость сп7сeніz твоегw2, и3 д¦омъ вLчнимъ ўтверди1 мz. НаучY беззакHнныz путє1мъ твои6мъ, и3 нечести1віи къ тебЁ њбратsтсz. И#збaви мS t кровeй б9е, б9е сп7сeніz моегw2: возрaдуетсz љзhкъ м0й прaвдэ твоeй. ГDи, ўстнЁ мои2 tвeрзеши, и3 ўстA мо‰ возвэстsтъ хвалY твою2. Ћкw ѓще бы восхотёлъ є3си2 жeртвы, дaлъ бhхъ ќбw: всесожжeніz не бlговоли1ши. Жeртва бGу дyхъ сокрушeнъ: сeрдце сокрушeнно и3 смирeнно бGъ не ўничижи1тъ. Ўбlжи2 гDи, бlговолeніемъ твои1мъ сіHна, и3 да сози1ждутсz стёны їеrли6мскіz. ТогдA бlговоли1ши жeртву прaвды, возношeніе и3 всесожегaємаz: тогдA возложaтъ на nлтaрь тв0й тельцы2.
Тебі́ подоба́єть піснь, Бо́же, в Сіо́ні, і Тебі́ возда́сться моли́тва во Ієрусали́мі. Усли́ши моли́тву мою́; к Тебі́ вся́ка плоть при́йдеть. Словеса́ беззако́нник премого́ша нас; і нече́стія на́ша Ти очи́стиши. Блаже́н, єго́же ізбра́л єси́ і прия́л, всели́ться во дво́ріх Твої́х. Іспо́лнимся во благи́х до́му Твоєго́; свят храм Твой. Ди́вен в пра́вді, усли́ши ни, Бо́же, Спаси́телю наш, Упова́ніє всіх конце́й землі́ і су́щих в мо́рі дале́че; уготовля́яй го́ри крі́постію Своє́ю, препоя́сан си́лою; смуща́яй глубину́ морську́ю, шу́му волн єго́ кто постої́ть? См'яту́ться язи́ци, і убоя́ться живу́щії в конця́х от зна́меній Твої́х; ісхо́ди у́тра і ве́чера украси́ши. Посіти́л єси́ зе́млю і упої́л єси́ ю, умно́жил єси́ обогати́ти ю; ріка́ Бо́жия напо́лнися вод; угото́вал єси́ пи́щу їм, я́ко та́ко (єсть) угото́ваніє. Бразди́ єя́ упо́й, умно́жи жи́та єя́; в ка́плях єя́ возвесели́ться возсія́ющи. Благослови́ши віне́ць лі́та бла́гости Твоєя́, і поля́ Твоя́ іспо́лняться ту́ка; разботі́ють кра́сная пусти́ні, і ра́достію хо́лми препоя́шуться. Оді́яшася о́вні о́вчії, і удо́лія умно́жать пшени́цю; воззову́ть, і́бо воспою́ть.
ТебЁ подобaетъ пёснь, б9е, въ сіHнэ, и3 тебЁ воздaстсz моли1тва во їеrли1мэ. Ўслhши моли1тву мою2: къ тебЁ всsка пл0ть пріи1детъ. СловесA беззакHнникъ премог0ша нaсъ: и3 нечє1стіz н†ша ты2 њчcтиши. Бlжeнъ, є3г0же и3збрaлъ є3си2 и3 пріsлъ, всели1тсz во дв0рэхъ твои1хъ. И#сп0лнимсz во бlги1хъ д0му твоегw2: с™ъ хрaмъ тв0й. Ди1венъ въ прaвдэ, ўслhши ны2, б9е, сп7си1телю нaшъ, ўповaніе всёхъ концeй земли2 и3 сyщихъ въ м0ри далeче: ўготовлszй г0ры крёпостію своeю, препоsсанъ си1лою: смущazй глубинY морскyю, шyму в0лнъ є3гw2 кто2 постои1тъ; смzтyтсz kзhцы, и3 ўбоsтсz живyщіи въ концaхъ t знaменій твои1хъ: и3сх0ды ќтра и3 вeчера ўкраси1ши. Посэти1лъ є3си2 зeмлю и3 ўпои1лъ є3си2 ю5, ўмн0жилъ є3си2 њбогати1ти ю5: рэкA б9іz нап0лнисz в0дъ: ўгот0валъ є3си2 пи1щу и5мъ, ћкw тaкw (є4сть) ўгот0ваніе. Бразды6 є3S ўп0й, ўмн0жи жи6та є3S: въ кaплzхъ є3S возвесели1тсz возсіsющи. Блгcви1ши вэнeцъ лёта блaгости твоеS, и3 полS тво‰ и3сп0лнzтсz тyка: разботёютъ кр†снаz пустhни, и3 рaдостію х0лми препоsшутсz. Њдёzшасz џвни џвчіи, и3 ўдHліz ўмн0жатъ пшени1цу: воззовyтъ, и4бо воспою1тъ.
Воскли́кніте Го́сподеві вся земля́, по́йте же і́мені Єго́, даді́те сла́ву хвалі́ Єго́. Рці́те Бо́гу: коль стра́шна діла́ Твоя́? Во мно́жестві си́ли Твоєя́ со́лжуть Тебі́ вразі́ Твої́. Вся земля́ да покло́ниться Тебі́ і поє́ть Тебі́, да поє́ть же і́мені Твоєму́, Ви́шній. Прийді́те і ви́діте діла́ Бо́жія, коль стра́шен в сові́тіх па́че сино́в челові́чеських. Обраща́яй мо́ре в су́шу, в ріці́ про́йдуть нога́ми; та́мо возвеселі́мся о Нем, влади́чествующем си́лою Своє́ю ві́ком; о́чі Єго́ на язи́ки призира́єті; преогорчева́ющії да не возно́сяться в себі́. Благослові́те, язи́ци, Бо́га на́шего, і усли́шан сотворі́те глас хвали́ Єго́, поло́жшаго ду́шу мою́ в живо́т, і не да́вшаго во см'яте́ніє ног мої́х. Я́ко іскуси́л ни єси́, Бо́же, разже́гл ни єси́, я́коже разжиза́ється сребро́. Ввел ни єси́ в сіть, положи́л єси́ ско́рбі на хребті́ на́шем. Возве́л єси́ челові́ки на глави́ на́ша; пройдо́хом сквозі́ огнь і во́ду, і ізве́л єси́ ни в поко́й. Вни́ду в дом Твой со всесожже́нієм, возда́м Тебі́ моли́тви моя́, я́же ізреко́сті устні́ мої́, і глаго́лаша уста́ моя́ в ско́рбі моє́й. Всесожже́нія ту́чна вознесу́ Тебі́ с кади́лом, і овни́, вознесу́ Тебі́ воли́ с козли́. Прийді́те, усли́шіте, і пові́м вам, всі боя́щіїся Бо́га, єли́ка сотвори́ душі́ моє́й. К Нему́ усти́ мої́ми воззва́х, і вознесо́х под язи́ком мої́м. Непра́вду а́ще узрі́х в се́рдці моє́м, да не усли́шить мене́ Госпо́дь. Сего́ ра́ди усли́ша м'я Бог, внят гла́су моле́нія моєго́. Благослове́н Бог, І́же не отста́ви моли́тву мою́ і ми́лость Свою́ от мене́.
Воскли1кните гDеви всS землS, п0йте же и4мени є3гw2, дади1те слaву хвалЁ є3гw2. Рцhте бGу: к0ль стр†шна дэлA тво‰; во мн0жествэ си1лы твоеS с0лжутъ тебЁ врази2 твои2. ВсS землS да покл0нитсz тебЁ и3 поeтъ тебЁ, да поeтъ же и4мени твоемY, вhшній. Пріиди1те и3 ви1дите дэлA б9іz, к0ль стрaшенъ въ совётэхъ пaче сынHвъ человёческихъ. Њбращazй м0ре въ сyшу, въ рэцЁ пр0йдутъ ногaми: тaмw возвесели1мсz њ нeмъ, вLчествующемъ си1лою своeю вёкомъ: џчи є3гw2 на kзhки призирaетэ: преwгорчевaющіи да не возн0сzтсz въ себЁ. Благослови1те, kзhцы, бGа нaшего, и3 ўслhшанъ сотвори1те глaсъ хвалы2 є3гw2, пол0жшагw дyшу мою2 въ жив0тъ, и3 не дaвшаго во смzтeніе н0гъ мои1хъ. Ћкw и3скуси1лъ ны2 є3си2, б9е, разжeглъ ны2 є3си2, ћкоже разжизaетсz сребро2. Ввeлъ ны2 є3си2 въ сёть, положи1лъ є3си2 скHрби на хребтЁ нaшемъ. Возвeлъ є3си2 человёки на главы6 нaшz: проид0хомъ сквозЁ џгнь и3 в0ду, и3 и3звeлъ є3си2 ны2 въ пок0й. Вни1ду въ д0мъ тв0й со всесожжeніемъ, воздaмъ тебЁ моли6твы мо‰, ±же и3зрек0стэ ўстнЁ мои2, и3 глаг0лаша ўстA мо‰ въ ск0рби моeй. Всесожжє1ніz т{чна вознесY тебЁ съ кади1ломъ, и3 nвны2, вознесY тебЁ волы2 съ козлы6. Пріиди1те, ўслhшите, и3 повёмъ вaмъ, вси2 боsщіисz бGа, є3ли6ка сотвори2 души2 моeй. Къ немY ўсты6 мои1ми воззвaхъ, и3 вознес0хъ под8 љзhкомъ мои1мъ. Непрaвду ѓще ўзрёхъ въ сeрдцы моeмъ, да не ўслhшитъ менє2 гDь. Сегw2 рaди ўслhша мS бGъ, внsтъ глaсу молeніz моегw2. Блгcвeнъ бGъ, и4же не tстaви моли1тву мою2 и3 млcть свою2 t менє2.
Бо́же, уще́дри ни і благослови́ ни, просвіти́ лице́ Твоє́ на ни і поми́луй ни; позна́ти на землі́ путь Твой, во всіх язи́ціх спасе́ніє Твоє́. Да іспові́дяться Тебі́ лю́діє, Бо́же, да іспові́дяться Тебі́ лю́діє всі. Да возвеселя́ться і да возра́дуються язи́ци; я́ко су́диши лю́дем правото́ю і язи́ки на землі́ наста́виши. Да іспові́дяться Тебі́ лю́діє, Бо́же, да іспові́дяться Тебі́ лю́діє всі. Земля́ даде́ плод свой; благослови́ ни, Бо́же, Бо́же наш, благослови́ ни, Бо́же; і да убоя́ться Єго́ всі конці́ землі́.
Слава, і нині:
Аллилу́я, аллилу́я, аллилу́я, сла́ва Тебі́, Бо́же. [Тричі] Го́споди, поми́луй. [Тричі]
Слава, і нині:
Б9е, ўщeдри ны2 и3 бlгослови1 ны, просвэти2 лицE твоE на ны2 и3 поми1луй ны2: познaти на земли2 пyть тв0й, во всёхъ kзhцэхъ сп7сeніе твоE. Да и3сповёдzтсz тебЁ лю1діе, б9е, да и3сповёдzтсz тебЁ лю1діе вси2. Да возвеселsтсz и3 да возрaдуютсz kзhцы: ћкw сyдиши лю1демъ правот0ю, и3 kзhки на земли2 настaвиши. Да и3сповёдzтсz тебЁ лю1діе, б9е, да и3сповёдzтсz тебЁ лю1діе вси2. ЗемлS дадE пл0дъ св0й: бlгослови1 ны, б9е, б9е нaшъ, бlгослови1 ны, б9е: и3 да ўбоsтсz є3гw2 вси2 концы2 земли2.
Слaва, и3 нhнэ:
Ґллилyіа, ґллилyіа, ґллилyіа, слaва тебЁ б9е. Три1жды. ГDи поми1луй, три1жды.
Слaва, и3 нhнэ:
Да воскре́снеть Бог і расточа́ться вразі́ Єго́, і да біжа́ть от лиця́ Єго́ ненави́дящії Єго́. Я́ко ізчеза́єть дим, да ізче́знуть; я́ко та́єть воск от лиця́ огня́, та́ко да поги́бнуть грі́шници от лиця́ Бо́жия; а пра́ведници да возвеселя́ться, да возра́дуються пред Бо́гом, да насладя́ться в весе́лії. Воспо́йте Бо́гу, по́йте і́мені Єго́; путесотворі́те возше́дшему на за́пади, Госпо́дь — і́м'я Єму́; і ра́дуйтеся пред Ним. Да см'яту́ться от лиця́ Єго́, Отця́ си́рих і Судії́ вдови́ць; Бог в мі́сті святі́м Своє́м. Бог вселя́єть єдиноми́сленния в дом, ізводя́ окова́нния му́жеством, та́кожде преогорчева́ющия живу́щия во гробі́х. Бо́же, внегда́ ісходи́ти Тебі́ пред людьми́ Твої́ми, внегда́ мимоходи́ти Тебі́ в пусти́ні, земля́ потрясе́ся, і́бо небеса́ ка́нуша от лиця́ Бо́га Сина́їна, от лиця́ Бо́га Ізра́їлева. Дождь во́лен отлучи́ши, Бо́же, достоя́нію Твоєму́, і ізнемо́же, Ти же соверши́л єси́ є. Живо́тная Твоя́ живу́ть на ней; угото́вал єси́ бла́гостію Твоє́ю ни́щему, Бо́же. Госпо́дь дасть глаго́л благовіству́ющим си́лою мно́гою; Цар сил возлю́бленнаго, красото́ю до́му разділи́ти кори́сти. А́ще поспите́ посреді́ преді́л, крилі́ голуби́ні посре́брені, і междора́мія єя́ в блеща́нії зла́та; внегда́ ра́знствить Небе́сний царі́ на ней, осніжа́ться в Селмо́ні. Гора́ Бо́жия, гора́ ту́чная, гора́ усире́нная, гора́ ту́чная. Вску́ю непщу́єте, го́ри усире́нния? Гора́, ю́же благоволи́ Бог жи́ти в ней; і́бо Госпо́дь всели́ться до конця́. Колесни́ця Бо́жия тьма́ми тем, ти́сяща гобзу́ющих; Госпо́дь в них в Сина́ї во святі́м. Возше́л єси́ на висоту́, пліни́л єси́ плін; прия́л єси́ дая́нія в челові́ціх, і́бо не покаря́ющияся, є́же всели́тися. Госпо́дь Бог благослове́н, благослове́н Госпо́дь день дне; поспіши́ть нам Бог спасе́ній на́ших. Бог наш — Бог, є́же спаса́ти; і Госпо́дня, Госпо́дня ісхо́дища сме́ртная. Оба́че Бог сокруши́ть глави́ враго́в Свої́х, верх влас преходя́щих в прегріше́ніїх свої́х. Рече́ Госпо́дь: от Васа́на обращу́, обращу́ во глубина́х морськи́х; я́ко да омо́читься нога́ твоя́ в кро́ві, язи́к пес твої́х от враг от него́. Ви́діна би́ша ше́ствія Твоя́, Бо́же, ше́ствія Бо́га моєго́ Царя́, І́же во святі́м. Предвари́ша кня́зі близ пою́щих, посреді́ дів тимпа́нниць. В це́рквах благослові́те Бо́га — Го́спода от істо́чник Ізра́їлевих. Та́мо Веніамі́н юні́йшій во у́жасі, кня́зі Іу́дови влади́ки їх, кня́зі Завуло́ні, кня́зі Неффали́млі. Запові́ждь, Бо́же, си́лою Твоє́ю; укріпи́, Бо́же, сіє́, є́же соді́лал єси́ в нас. От хра́ма Твоєго́ во Ієрусали́м Тебі́ принесу́ть ца́ріє да́ри. Запрети́ звіре́м тро́стним; сонм юне́ць в ю́ницях людськи́х, є́же затвори́ти іскуше́нния сребро́м; расточи́ язи́ки, хотя́щия бра́нем. При́йдуть моли́твенници от Єги́пта; Ефіо́пія предвари́ть ру́ку свою́ к Бо́гу. Ца́рства земна́я, по́йте Бо́гу, воспо́йте Го́сподеві, возше́дшему на не́бо небесе́ на восто́ки; се, дасть гла́су Своєму́ глас си́ли. Даді́те сла́ву Бо́гові; на Ізра́їлі велелі́пота Єго́, і си́ла Єго́ на о́блаціх. Ди́вен Бог во святи́х Свої́х; Бог Ізра́їлев, Той дасть си́лу і держа́ву лю́дем Свої́м. Благослове́н Бог.
Слава, і нині:
Аллилу́я, аллилу́я, аллилу́я, сла́ва Тебі́, Бо́же. [Тричі] Го́споди, поми́луй. [Тричі]
Слава, і нині:
Да воскrнетъ бGъ, и3 расточaтсz врази2 є3гw2, и3 да бэжaтъ t лицA є3гw2 ненави1дzщіи є3го2. Ћкw и3зчезaетъ дhмъ, да и3зчeзнутъ: ћкw тaетъ в0скъ t лицA nгнS, тaкw да поги1бнутъ грBшницы t лицA б9іz: ґ првdницы да возвеселsтсz, да возрaдуютсz пред8 бGомъ, да насладsтсz въ весeліи. Восп0йте бGу, п0йте и4мени є3гw2: путесотвори1те возшeдшему на зaпады, гDь и4мz є3мY: и3 рaдуйтесz пред8 ни1мъ. Да смzтyтсz t лицA є3гw2, nц7A си1рыхъ и3 судіи2 вдови1цъ: бGъ въ мёстэ с™ёмъ своeмъ. БGъ вселsетъ є3диномhслєнныz въ д0мъ, и3зводS њков†нныz мyжествомъ, тaкожде преwгорчевaющыz живyщыz во гробёхъ. Б9е, внегдA и3сходи1ти тебЁ пред8 людьми2 твои1ми, внегдA мимоходи1ти тебЁ въ пустhни, землS потрzсeсz, и4бо небесA кaнуша t лицA бGа сінaина, t лицA бGа ї}лева. Д0ждь в0ленъ tлучи1ши, б9е, достоsнію твоемY, и3 и3знем0же, тh же соверши1лъ є3си2 є5. ЖивHтнаz тво‰ живyтъ на нeй: ўгот0валъ є3си2 бlгостію твоeю ни1щему, б9е. ГDь дaстъ глаг0лъ благовэствyющымъ си1лою мн0гою: цRь си1лъ возлю1бленнагw, красот0ю д0му раздэли1ти кwрhсти. Ѓще поспитE посредЁ предBлъ, крилB голуби6нэ посрeбрєнэ, и3 междор†міz є3S въ блещaніи злaта: внегдA рaзнствитъ нбcный цари6 на нeй, њснэжaтсz въ селмHнэ. ГорA б9іz, горA тyчнаz, горA ўсырeннаz, горA тyчнаz. Вскyю непщyете, г0ры ўсырє1нныz; горA, ю4же бlговоли2 бGъ жи1ти въ нeй: и4бо гDь всели1тсz до концA. Колесни1ца б9іz тмaми тeмъ, тhсzща гобзyющихъ: гDь въ ни1хъ въ сінaи во с™ёмъ. Возшeлъ є3си2 на высотY, плэни1лъ є3си2 плёнъ: пріsлъ є3си2 да‰ніz въ человёцэхъ, и4бо не покарsющыzсz, є4же всели1тисz. ГDь бGъ блгcвeнъ, блгcвeнъ гDь дeнь днE: поспэши1тъ нaмъ бGъ спcній нaшихъ. БGъ нaшъ бGъ є4же сп7сaти: и3 гDнz, гDнz и3схHдища смє1ртнаz. Nбaче бGъ сокруши1тъ главы6 врагHвъ свои1хъ, вeрхъ вл†съ преходsщихъ въ прегрэшeніихъ свои1хъ. РечE гDь: t васaна њбращY, њбращY во глубинaхъ морски1хъ: ћкw да њм0читсz ногA твоS въ кр0ви, љзhкъ пє1съ твои1хъ t вр†гъ t негw2. Ви6дэна бhша шє1ствіz тво‰, б9е, шє1ствіz бGа моегw2 цRS, и4же во с™ёмъ. Предвари1ша кн‰зи бли1з8 пою1щихъ, посредЁ дёвъ тmмпaнницъ. Въ цRквахъ благослови1те бGа, гDа t и3стHчникъ ї}левыхъ. Тaмw веніамjнъ ю3нёйшій во ќжасэ, кн‰зи їyдовы владhки и4хъ, кн‰зи завулw6ни, кнsзи нефfал‡мли. Заповёждь, б9е, си1лою твоeю: ўкрэпи2, б9е, сіE, є4же содёлалъ є3си2 въ нaсъ. T хрaма твоегw2 во їеrли1мъ тебЁ принесyтъ цaріе дaры. Запрети2 ѕвэрє1мъ трHстнымъ: с0нмъ ю3нє1цъ въ ю4ницахъ людски1хъ, є4же затвори1ти и3скушє1нныz сребр0мъ: расточи2 kзhки хотsщыz брaнемъ. Пріи1дутъ моли6твенницы t є3гЂпта: є3fі0піа предвари1тъ рyку свою2 къ бGу. Ц†рства земн†z, п0йте бGу, восп0йте гDеви, возшeдшему на нб7о нб7сE на вост0ки: сE, дaстъ глaсу своемY глaсъ си1лы. Дади1те слaву бGови: на ї}ли велелёпота є3гw2, и3 си1ла є3гw2 на w4блацэхъ. Ди1венъ бGъ во с™hхъ свои1хъ: бGъ ї}левъ, т0й дaстъ си1лу и3 держaву лю1демъ свои6мъ. Блгcвeнъ бGъ.
Слaва, и3 нhнэ:
Ґллилyіа, ґллилyіа, ґллилyіа, слaва тебЁ б9е. Три1жды. ГDи поми1луй, три1жды.
Слaва, и3 нhнэ:
Спаси́ м'я, Бо́же, я́ко внидо́ша во́ди до душі́ моєя́. Углібо́х в тимі́нії глубини́, і ність постоя́нія; прийдо́х во глубини́ морські́я, і бу́ря потопи́ м'я. Утруди́хся зови́й, ізмолче́ горта́нь мой; ісчезо́сті о́чі мої́, от є́же упова́ти мі на Бо́га моєго́. Умно́жишася па́че влас глави́ моєя́ ненави́дящії м'я ту́не; укріпи́шася вразі́ мої́, ізгоня́щії м'я непра́ведно; я́же не восхища́х, тогда́ воздая́х. Бо́же, Ти уві́діл єси́ безу́міє моє́, і прегріше́нія моя́ от Тебе́ не утаї́шася. Да не постидя́ться о мні терп'я́щії Тебе́, Го́споди, Го́споди сил; ніже́ да посра́м'яться о мні і́щущії Тебе́, Бо́же Ізра́їлев. Я́ко Тебе́ ра́ди претерпі́х поноше́ніє, покри́ срамота́ лице́ моє́. Чуждь бих бра́тії моє́й і стра́нен синово́м ма́тере моєя́; я́ко ре́вность до́му Твоєго́ сніде́ м'я, і поноше́нія понося́щих Ті нападо́ша на м'я. І покри́х посто́м ду́шу мою́, і бисть в поноше́ніє мні; і положи́х одія́ніє моє́ вре́тище, і бих їм в при́тчу. О мні глумля́хуся сідя́щії во враті́х, і о мні поя́ху пію́щії вино́. Аз же моли́твою моє́ю к Тебі́, Бо́же; вре́м'я благоволе́нія, Бо́же; во мно́жестві ми́лости Твоєя́ усли́ши м'я, во і́стині спасе́нія Твоєго́. Спаси́ м'я от бре́нія, да не углі́бну; да ізба́влюся от ненави́дящих м'я і от глубо́ких вод. Да не потопи́ть мене́ бу́ря водна́я, ніже́ да пожре́ть мене́ глубина́, ніже́ сведе́ть о мні рове́нник уст свої́х. Усли́ши м'я, Го́споди, я́ко бла́га ми́лость Твоя́; по мно́жеству щедро́т Твої́х при́зри на м'я. Не отврати́ лиця́ Твоєго́ от о́трока Твоєго́, я́ко скорблю́; ско́ро усли́ши м'я. Воньми́ душі́ моє́й і ізба́ви ю; враг мої́х ра́ди ізба́ви м'я. Ти бо ві́си поноше́ніє моє́, і студ мой, і срамоту́ мою́; пред Тобо́ю всі оскорбля́ющії м'я. Поноше́ніє ча́яше душа́ моя́ і страсть; і ждах соскорб'я́щаго, і не бі, і утіша́ющих, і не обріто́х. І да́ша в снідь мою́ желчь, і в жа́жду мою́ напої́ша м'я о́цта. Да бу́деть трапе́за їх пред ни́ми в сіть, і в воздая́ніє, і в собла́зн. Да помрача́ться о́чі їх, є́же не ви́діти, і хребе́т їх ви́ну сляци́. Проли́й на ня гнів Твой, і я́рость гні́ва Твоєго́ да пости́гнеть їх. Да бу́деть двор їх пуст, і в жили́щих їх да не бу́деть живи́й. Зане́ єго́же Ти порази́л єси́, ті́ї погна́ша, і к болі́зні язв мої́х приложи́ша. Приложи́ беззако́ніє к беззако́нію їх, і да не вни́дуть в пра́вду Твою́. Да потреб'я́ться от кни́ги живи́х, і с пра́ведними да не напи́шуться. Нищ і боля́й єсьм аз; спасе́ніє Твоє́, Бо́же, да при́йметь м'я. Восхвалю́ і́м'я Бо́га моєго́ с пі́снію, возвели́чу Єго́ во хвале́нії; і уго́дно бу́деть Бо́гу па́че тельця́ ю́на, ро́ги ізнося́ща і па́знокти. Да у́зрять ни́щії і возвеселя́ться; взищі́те Бо́га, і жива́ бу́деть душа́ ва́ша. Я́ко усли́ша убо́гія Госпо́дь, і окова́нния Своя́ не унічижи́. Да восхва́лять Єго́ небеса́ і земля́, мо́ре і вся живу́щая в нем. Я́ко Бог спасе́ть Сіо́на, і сози́ждуться гра́ди Іуде́йстії, і вселя́ться та́мо і наслі́дять ї; і сі́м'я рабо́в Твої́х удержи́ть ї, і лю́б'ящії і́м'я Твоє́ вселя́ться в нем.
Сп7си1 мz, б9е, ћкw внид0ша в0ды до души2 моеS. Ўглэб0хъ въ тимёніи глубины2, и3 нёсть постоsніz: пріид0хъ во глубины6 морск‡z, и3 бyрz потопи1 мz. Ўтруди1хсz зовhй, и3змолчE гортaнь м0й: и3счез0стэ џчи мои2, t є4же ўповaти ми2 на бGа моего2. Ўмн0жишасz пaче вл†съ главы2 моеS ненави1дzщіи мS тyне: ўкрэпи1шасz врази2 мои2, и3згонsщіи мS непрaведнw: ±же не восхищaхъ, тогдA воздаsхъ. Б9е, ты2 ўвёдэлъ є3си2 безyміе моE, и3 прегрэшє1ніz мо‰ t тебє2 не ўтаи1шасz. Да не постыдsтсz њ мнЁ терпsщіи тебE, гDи, гDи си1лъ: нижE да посрaмzтсz њ мнЁ и4щущіи тебE, б9е ї}левъ. Ћкw тебє2 рaди претерпёхъ поношeніе, покры2 срамотA лицE моE. Чyждь бhхъ брaтіи моeй и3 стрaненъ сыновHмъ мaтере моеS: ћкw рeвность д0му твоегw2 снэдe мz, и3 поношє1ніz поносsщихъ ти2 напад0ша на мS. И# покрhхъ пост0мъ дyшу мою2, и3 бhсть въ поношeніе мнЁ: и3 положи1хъ њдэsніе моE врeтище, и3 бhхъ и5мъ въ при1тчу. Њ мнЁ глумлsхусz сэдsщіи во вратёхъ, и3 њ мнЁ поsху пію1щіи віно2. Ѓзъ же моли1твою моeю къ тебЁ, б9е: врeмz бlговолeніz, б9е: во мн0жествэ млcти твоеS ўслhши мS, во и4стинэ спcніz твоегw2. Сп7си1 мz t брeніz, да не ўглёбну: да и3збaвлюсz t ненави1дzщихъ мS и3 t глуб0кихъ в0дъ. Да не потопи1тъ менE бyрz воднaz, нижE да пожрeтъ менE глубинA, нижE сведeтъ њ мнЁ ровeнникъ ќстъ свои1хъ. Ўслhши мS, гDи, ћкw бlга млcть твоS: по мн0жеству щедр0тъ твои1хъ при1зри на мS. Не tврати2 лицA твоегw2 t џтрока твоегw2, ћкw скорблю2: ск0рw ўслhши мS. Вонми2 души2 моeй и3 и3збaви ю5: вр†гъ мои1хъ рaди и3збaви мS. Тh бо вёси поношeніе моE, и3 стyдъ м0й, и3 срамотY мою2: пред8 тоб0ю вси2 њскорблsющіи мS. Поношeніе чazше душA моS и3 стрaсть: и3 ждaхъ соскорбsщагw, и3 не бЁ, и3 ўтэшaющихъ, и3 не њбрэт0хъ. И# дaша въ снёдь мою2 жeлчь, и3 въ жaжду мою2 напои1ша мS џцта. Да бyдетъ трапeза и4хъ пред8 ни1ми въ сёть и3 въ воздаsніе и3 въ соблaзнъ. Да помрачaтсz џчи и4хъ, є4же не ви1дэти, и3 хребeтъ и4хъ вhну слzцы2. Пролjй на нS гнёвъ тв0й, и3 ћрость гнёва твоегw2 да пости1гнетъ и5хъ. Да бyдетъ дв0ръ и4хъ пyстъ, и3 въ жили1щихъ и4хъ да не бyдетъ живhй. ЗанE є3г0же ты2 порази1лъ є3си2, тjи погнaша, и3 къ болёзни ћзвъ мои1хъ приложи1ша. Приложи2 беззак0ніе къ беззак0нію и4хъ, и3 да не вни1дутъ въ прaвду твою2. Да потребsтсz t кни1ги живhхъ, и3 съ првdными да не напи1шутсz. Ни1щъ и3 болsй є4смь ѓзъ: спcніе твоE, б9е, да пріи1метъ мS. Восхвалю2 и4мz бGа моегw2 съ пёснію, возвели1чу є3го2 во хвалeніи: и3 ўг0дно бyдетъ бGу пaче телцA ю4на, р0ги и3зносsща и3 пaзнwкти. Да ќзрzтъ ни1щіи и3 возвеселsтсz: взыщи1те бGа, и3 живA бyдетъ душA вaша. Ћкw ўслhша ўбHгіz гDь, и3 њков†нныz сво‰ не ўничижи2. Да восхвaлzтъ є3го2 нб7сA и3 землS, м0ре и3 вс‰ жив{щаz въ нeмъ. Ћкw бGъ сп7сeтъ сіHна, и3 сози1ждутсz грaди їудeйстіи, и3 вселsтсz тaмw и3 наслёдzтъ и5: и3 сёмz рабHвъ твои1хъ ўдержи1тъ и5, и3 лю1бzщіи и4мz твоE вселsтсz въ нeмъ.
Бо́же, в по́мощ мою́ воньми́; Го́споди, помощи́ мі потщи́ся. Да постидя́ться і посра́м'яться і́щущії ду́шу мою́, да возвратя́ться всп'ять і постидя́ться хотя́щії мі зла́я; да возвратя́ться а́біє стидя́щеся глаго́лющії мі: бла́гоже, бла́гоже! Да возра́дуються і возвеселя́ться о Тебі́ всі і́щущії Тебе́, Бо́же; і да глаго́лють ви́ну: «Да возвели́читься Госпо́дь!», лю́б'ящії спасе́ніє Твоє́. Аз же нищ єсьм і убо́г, Бо́же, помози́ мі; Помо́щник мой і Ізба́витель мой єси́ Ти, Го́споди, не закосни́.
Сла́ва, і ни́ні: Аллилу́я, аллилу́я, аллилу́я, сла́ва Тебі́, Бо́же. [Тричі]
Б9е, въ п0мощь мою2 вонми2: гDи, помощи1 ми потщи1сz. Да постыдsтсz и3 посрaмzтсz и4щущіи дyшу мою2, да возвратsтсz вспsть и3 постыдsтсz хотsщіи ми2 ѕл†z: да возвратsтсz ѓбіе стыдsщесz глаг0лющіи ми2: блaгоже, блaгоже. Да возрaдуютсz и3 возвеселsтсz њ тебЁ вси2 и4щущіи тебE, б9е: и3 да глаг0лютъ вhну, да возвели1читсz гDь, лю1бzщіи спcніе твоE. Ѓзъ же ни1щъ є4смь и3 ўб0гъ, б9е, помози1 ми: пом0щникъ м0й и3 и3збaвитель м0й є3си2 ты2, гDи, не закосни2.
Слaва, и3 нhнэ: Ґллилyіа, ґллилyіа, ґллилyіа, слaва тебЁ б9е. Три1жды.
Ві́рую во Єди́наго Бо́га Отця́, Вседержи́теля, Творця́ не́бу і землі́, ви́димим же всім і неви́димим. І во Єди́наго Го́спода Ісу́са Христа́, Си́на Бо́жия, Єдиноро́днаго, І́же от Отця́ рожде́ннаго пре́жде всіх вік; Сві́та от Сві́та, Бо́га і́стинна от Бо́га і́стинна, рожде́нна, не сотворе́нна, єдиносу́щна Отцю́, І́мже вся би́ша. Нас ра́ди челові́к і на́шего ра́ди спасе́нія сше́дшаго с Небе́с, і воплоти́вшагося от Ду́ха Свя́та і Марі́ї Ді́ви, і вочелові́чшася. Расп'я́таго же за ни при Понті́йстім Пила́ті, і страда́вша, і погребе́нна, і воскре́сшаго в тре́тій день по Писа́нієм. І возше́дшаго на Небеса́, і сідя́ща одесну́ю Отця́. І па́ки гряду́щаго со сла́вою суди́ти живи́м і ме́ртвим, Єго́же Ца́рствію не бу́деть конця́. І в Ду́ха Свята́го, Го́спода, Животворя́щаго, І́же от Отця́ ісходя́щаго, І́же со Отце́м і Си́ном спокланя́єма і ссла́вима, глаго́лавшаго проро́ки. Во Єди́ну Святу́ю, Собо́рную і Апо́стольськую Це́рков. Іспові́дую єди́но креще́ніє во оставле́ніє гріхо́в. Ча́ю воскресе́нія ме́ртвих, І жи́зні бу́дущаго ві́ка. Амі́нь.
Святи́й Бо́же, Святи́й Крі́пкий, Святи́й Безсме́ртний, поми́луй нас. [Тричі]
Сла́ва Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху, і ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Пресвята́я Тро́йце, поми́луй нас: Го́споди, очи́сти гріхи́ на́ша; Влади́ко, прости́ беззако́нія на́ша; Святи́й, посіти́ і ісціли́ не́мощі на́ша і́мене Твоєго́ ра́ди.
Го́споди, поми́луй. [Тричі]. Слава, і нині:
О́тче наш, І́же єси́ на Небесі́х, да святи́ться і́м'я Твоє́, да при́йдеть Ца́рствіє Твоє́, да бу́деть во́ля Твоя́, я́ко на Небесі́, і на землі́. Хліб наш насу́щний даждь нам днесь, і оста́ви нам до́лги на́ша, я́коже і ми оставля́єм должнико́м на́шим; і не введи́ нас во іскуше́ніє, но ізба́ви нас от лука́ваго.
Священник: Я́ко Твоє́ єсть Ца́рство: І ми: Амі́нь.
Вёрую во є3ди1наго бGа nц7A вседержи1телz, творцA нб7у и3 земли2, ви6димымъ же всBмъ и3 неви6димымъ. И# во є3ди1наго гDа ї}са хrтA, сн7а б9іz, є3динор0днаго, и4же t nц7A рождeннаго прeжде всёхъ вBкъ: свёта t свёта, бGа и4стинна t бGа и4стинна, рождeнна, не сотворeнна, є3диносyщна nц7Y, и4мже вс‰ бhша. Нaсъ рaди человBкъ, и3 нaшегw рaди спасeніz, сшeдшаго съ нб7съ, и3 воплоти1вшагосz t д¦а с™а и3 мRjи дв7ы, и3 вочеловёчшасz. Распsтаго же за ны2 при понтjйстэмъ пілaтэ, и3 страдaвша, и3 погребeнна, и3 воскrшаго въ трeтій дeнь по писaніємъ. И# возшeдшаго на нб7сA, и3 сэдsща њдеснyю nц7A. И# пaки грzдyщаго со слaвою, суди1ти живы6мъ и3 мє1ртвымъ, є3гHже цrтвію не бyдетъ концA. И# въ д¦а с™aго, гDа, животворsщаго, и4же t nц7A и3сходsщаго, и4же со nц7eмъ и3 сн7омъ спокланsема и3 сслaвима, глаг0лавшаго прbр0ки. во є3ди1ну с™yю соб0рную и3 ґпcльскую цRковь. И#сповёдую є3ди1но кRщeніе, во њставлeніе грэхHвъ. Чaю воскrніz мeртвыхъ: и3 жи1зни бyдущагw вёка. Ґми1нь.
С™hй б9е, с™hй крёпкій, с™hй безсмeртный, поми1луй нaсъ. Три1жды.
Слaва nц7Y и3 сн7у и3 с™0му д¦у, и3 нhнэ и3 при1снw и3 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.
Прес™az трbце, поми1луй нaсъ: гDи, њчи1сти грэхи2 нaшz: вLко, прости2 беззакHніz н†ша: с™hй, посэти2 и3 и3сцэли2 нeмwщи нaшz, и4мене твоегw2 рaди.
ГDи поми1луй, три1жды. Слaва, и3 нhнэ:
Џ§е нaшъ, и4же є3си2 на нб7сёхъ, да свzти1тсz и4мz твоE, да пріи1детъ цrтвіе твоE: да бyдетъ в0лz твоS, ћкw на нб7си2 и3 на земли2. хлёбъ нaшъ насyщный дaждь нaмъ днeсь, и3 њстaви нaмъ д0лги нaшz, ћкоже и3 мы2 њставлsемъ должникHмъ нaшымъ: и3 не введи2 нaсъ во и3скушeніе, но и3збaви нaсъ t лукaвагw.
Сщ7eнникъ: Ћкw твоE є4сть цrтво: И# мы2: Ґми1нь.
Несозда́нноє Єстество́, всіх Зижди́телю, / устні́ на́ша отве́рзи, / я́ко да возвісти́м хвалу́ Твою́, вопію́ще: / Свят, Свят, Свят єси́, Бо́же, Богоро́дицею поми́луй нас.
Сла́ва: Ви́шнія си́ли подража́юще на землі́, / побі́дную піснь прино́сим Ті, Бла́же: / Свят, Свят, Свят єси́, Бо́же, Богоро́дицею поми́луй нас.
І ни́ні: От одра́ і сна воздви́гл м'я єси́, Го́споди, / ум мой просвіти́ і се́рдце, / і устні́ мої́ отве́рзи, / во є́же пі́ти Тя, Свята́я Тро́йце: / Свят, Свят, Свят єси́, Бо́же, Богоро́дицею поми́луй нас.
Го́споди, поми́луй. [40 разів]
І́же на вся́коє вре́м'я, і на вся́кий час, на Небесі́ і на землі́, покланя́ємий і сла́вимий, Христе́ Бо́же, долготерпіли́ве, многоми́лостиве, многоблагоутро́бне, І́же пра́ведния люб'я́й і грі́шния ми́луяй, І́же вся зови́й ко спасе́нію обіща́нія ра́ди бу́дущих благ; Сам, Го́споди, прийми́ і на́ша в час сей моли́тви, і іспра́ви живо́т наш к за́повідем Твої́м, ду́ші на́ша освяти́, тілеса́ очи́сти, помишле́нія іспра́ви, ми́слі очи́сти, і ізба́ви нас от вся́кия ско́рби, зол і болі́зней. Огради́ нас святи́ми Твої́ми а́нгели, да ополче́нієм їх соблюда́ємі і наставля́ємі, дости́гнем в соєдине́ніє ві́ри, і в ра́зум непристу́пния Твоєя́ сла́ви; я́ко Благослове́н єси́ во ві́ки віко́в, амі́нь.
Го́споди, поми́луй. [Тричі]. Слава, і нині:
Честні́йшую Херуви́м, / і сла́внійшую без сравне́нія Серафи́м, / без істлі́нія Бо́га Сло́ва ро́ждшую, / су́щую Богоро́дицю Тя велича́єм.
Іменем Госпо́днім благослови́, о́тче.
Священник: Бо́же, уще́дри ни, і благослови́ ни;
І ми промовляємо: Амі́нь.
Несоздaнное є3стество2, всёхъ зижди1телю, / ўстнЁ н†ша tвeрзи, / ћкw да возвэсти1мъ хвалY твою2, вопію1ще: / с™ъ, с™ъ, с™ъ є3си2 б9е, бцdею поми1луй нaсъ.
Слaва: Вы6шніz си6лы подражaюще на земли2, / побёдную пёснь прин0симъ ти2, бlже: / с™ъ, с™ъ, с™ъ є3си2 б9е, бцdею поми1луй нaсъ.
И# нhнэ: T nдрA и3 сна воздви1глъ мS є3си2 гDи, / ќмъ м0й просвэти2 и3 сeрдце, / и3 ўстнЁ мои2 tвeрзи, / во є4же пёти тS с™az трbце: / с™ъ, с™ъ, с™ъ є3си2 б9е, бцdею поми1луй нaсъ.
ГDи поми1луй, м7.
И$же на всsкое врeмz, и3 на всsкій чaсъ, на нб7си2 и3 на земли2, покланsемый и3 слaвимый хrтE б9е, долготерпэли1ве, многоми1лостиве, многобlгоутр0бне, и4же прaвєдныz любsй, и3 грBшныz ми1луzй, и4же вс‰ зовhй ко спасeнію њбэщaніz рaди бyдущихъ бл†гъ: сaмъ гDи, пріими2 и3 нaшz въ чaсъ сeй моли6твы, и3 и3спрaви жив0тъ нaшъ къ зaповэдемъ твои6мъ, дyшы нaшz њсвzти2, тэлесA њчи1сти, помышлє1ніz и3спрaви, мы6сли њчи1сти, и3 и3збaви нaсъ t всsкіz ск0рби, ѕHлъ и3 болёзней. њгради2 нaсъ свzтhми твои1ми ѓгGлы, да њполчeніемъ и4хъ соблюдaеми и3 наставлsеми, дости1гнемъ въ соединeніе вёры, и3 въ рaзумъ непристyпныz твоеS слaвы: ћкw бlгословeнъ є3си2 во вёки вэкHвъ, ґми1нь.
ГDи поми1луй, три1жды. Слaва, и3 нhнэ:
ЧCтнёйшую херув‡мъ, / и3 слaвнэйшую без8 сравнeніz сераф‡мъ, / без8 и3стлёніz бGа сл0ва р0ждшую, / сyщую бцdу тS величaемъ.
И$менемъ гDнимъ бlгослови2, џтче.
Сщ7eнникъ: Б9е, ўщeдри ны2, и3 бlгослови2 ны2:
И# мы2 глаг0лемъ: Ґми1нь.
Влади́ко Бо́же О́тче Вседержи́телю, Го́споди Си́не Єдиноро́дний Ісу́се Христе́, і Святи́й Ду́ше, Єди́но Бо́жество́, Єди́на си́ла, поми́луй м'я, грі́шнаго, і ї́миже ві́си судьба́ми, спаси́ м'я, недосто́йнаго раба́ Твоєго́; я́ко Благослове́н єси́ во ві́ки віко́в, амі́нь.
ВLко б9е џ§е вседержи1телю, гDи сн7е є3динор0дный ї}се хrтE, и3 с™hй дш7е, є3ди1но б9ество2, є3ди1на си1ла, поми1луй мS грёшнаго, и3 и4миже вёси судьбaми, сп7си1 мz недост0йнаго рабA твоего2: ћкw бlгословeнъ є3си2 во вёки вэкHвъ, ґми1нь.
Велича́я велича́ю Тя, Го́споди, я́ко призрі́л єси́ на смире́ніє моє́ і ні́си мене́ затвори́л в рука́х вра́жіїх; но спасл єси́ от нужд ду́шу мою́. І ни́ні, Влади́ко, да покри́єть м'я рука́ Твоя́, і да при́йдеть на м'я ми́лость Твоя́, я́ко см'яте́ся душа́ моя́, і болі́зненна єсть во ісхожде́нії своє́м, от окая́ннаго моєго́ і скве́рнаго тілесе́ сего́; да не когда́ лука́вий сопоста́та сові́т сря́щеть і препне́ть ю во тьмі, за неві́домия і ві́домия в житії́ сем би́вшия мі гріхи́, ми́лостив бу́ди мі, Влади́ко, і да не у́зрить душа́ моя́ мра́чнаго взо́ра лука́вих де́монов; но да при́ймуть ю а́нгели Твої́ сві́тлії і пресві́тлії. Даждь сла́ву і́мені Твоєму́ свято́му і Твоє́ю си́лою возведи́ м'я на Боже́ственноє Твоє́ суди́ще. Внегда́ суди́тися мі, да не при́йметь м'я рука́ кня́зя ми́ра сего́, є́же істо́ргнути м'я грі́шника во глубину́ а́дову, но предста́ни мі і бу́ди мі Спас і Засту́пник; тіле́сная бо і сія́ муче́нія весе́лія суть рабо́м Твої́м. Поми́луй, Го́споди, оскверни́вшуюся страстьми́ житія́ сего́ ду́шу мою́ і чи́сту ю покая́нієм і іспові́данієм прийми́, я́ко Благослове́н єси́ во ві́ки віко́в, амі́нь.
Потім: Прийді́те, поклоні́мся Царе́ві на́шему Бо́гу.
Прийді́те, поклоні́мся і припаде́м Христу́, Царе́ві на́шему Бо́гу.
Прийді́те, поклоні́мся і припаде́м Самому́ Христу́, Царе́ві і Бо́гу на́шему.
Величaz величaю тS гDи, ћкw призрёлъ є3си2 на смирeніе моE, и3 нёси менE затвори1лъ въ рукaхъ врaжіихъ: но спaслъ є3си2 t нyждъ дyшу мою2. И# нhнэ вLко, да покрhетъ мS рукA твоS, и3 да пріи1детъ на мS ми1лость твоS, ћкw смzтeсz душA моS, и3 болёзненна є4сть во и3схождeніи своeмъ, t nкаsннагw моегw2 и3 сквeрнагw тэлесE сегw2: да не когдA лукaвый сопостaта совётъ срsщетъ и3 препнeтъ ю5 во тьмЁ, за невёдwмыz и3 вёдwмыz въ житіи2 сeмъ бhвшыz ми2 грэхи2, млcтивъ бyди ми2 вLко, и3 да не ќзритъ душA моS мрaчнагw вз0ра лукaвыхъ дeмонwвъ: но да пріи1мутъ ю5 ѓгGли твои2 свётліи и3 пресвётліи. Дaждь слaву и4мени твоемY с™0му, и3 твоeю си1лою возведи1 мz на б9eственное твоE суди1ще. ВнегдA суди1тисz ми2, да не пріи1метъ мS рукA кнsзz мjра сегw2, є4же и3ст0ргнути мS грёшника во глубинY ѓдову, но предстaни ми2, и3 бyди ми2 сп7съ и3 застyпникъ: тэлє1снаz бо и3 сі‰ мучє1ніz весeліz сyть рабHмъ твои6мъ. Поми1луй гDи, њскверни1вшуюсz страстьми2 житіS сегw2, дyшу мою2, и3 чи1сту ю5 покаsніемъ и3 и3сповёданіемъ пріими2, ћкw бlгословeнъ є3си2 во вёки вэкHвъ, ґми1нь.
Тaже: Пріиди1те, поклони1мсz цReви нaшему бGу.
Пріиди1те, поклони1мсz и3 припадeмъ хrтY, цReви нaшему бGу.
Пріиди1те, поклони1мсz и3 припадeмъ самомY хrтY, цReви и3 бGу нaшему.
Возведо́х о́чі мої́ в го́ри, отню́дуже при́йдеть по́мощ моя́. По́мощ моя́ от Го́спода, сотво́ршаго не́бо і зе́млю. Не даждь во см'яте́ніє ноги́ твоєя́, ніже́ воздре́млеть храня́й тя; се, не воздре́млеть, ніже́ у́снеть храня́й Ізра́їля. Госпо́дь сохрани́ть тя, Госпо́дь — покро́в твой на ру́ку десну́ю твою́. Во дні со́лнце не ожже́ть тебе́, ніже́ луна́ но́щію. Госпо́дь сохрани́ть тя от вся́каго зла, сохрани́ть ду́шу твою́ Госпо́дь. Госпо́дь сохрани́ть вхожде́ніє твоє́ і ісхожде́ніє твоє́ от ни́ні і до ві́ка.
Возвед0хъ џчи мои2 въ г0ры, tню1дуже пріи1детъ п0мощь моS. П0мощь моS t гDа, сотв0ршагw нeбо и3 зeмлю. Не дaждь во смzтeніе ноги2 твоеS, нижE воздрeмлетъ хранsй тS: сE, не воздрeмлетъ, нижE ќснетъ хранsй ї}лz. ГDь сохрани1тъ тS, гDь покр0въ тв0й на рyку деснyю твою2. Во дни2 с0лнце не њжжeтъ тебE, нижE лунA н0щію. ГDь сохрани1тъ тS t всsкагw ѕлA, сохрани1тъ дyшу твою2 гDь: гDь сохрани1тъ вхождeніе твоE и3 и3схождeніе твоE, t нhнэ и3 до вёка.
Се, ни́ні благослові́те Го́спода, всі раби́ Госпо́дні, стоя́щії в хра́мі Госпо́дні, во дво́ріх до́му Бо́га на́шего. В но́щех воздіжі́те ру́ки ва́ша во свята́я і благослові́те Го́спода. Благослови́ть тя Госпо́дь от Сіо́на, сотвори́вий не́бо і зе́млю.
Слава, і нині:
Святи́й Бо́же, Святи́й Крі́пкий, Святи́й Безсме́ртний, поми́луй нас. [Тричі]
Сла́ва Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху, і ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Пресвята́я Тро́йце, поми́луй нас: Го́споди, очи́сти гріхи́ на́ша; Влади́ко, прости́ беззако́нія на́ша; Святи́й, посіти́ і ісціли́ не́мощі на́ша і́мене Твоєго́ ра́ди.
Го́споди, поми́луй. [Тричі]. Слава, і нині:
О́тче наш, І́же єси́ на Небесі́х, да святи́ться і́м'я Твоє́, да при́йдеть Ца́рствіє Твоє́, да бу́деть во́ля Твоя́, я́ко на Небесі́, і на землі́. Хліб наш насу́щний даждь нам днесь, і оста́ви нам до́лги на́ша, я́коже і ми оставля́єм должнико́м на́шим; і не введи́ нас во іскуше́ніє, но ізба́ви нас от лука́ваго.
Священник: Я́ко Твоє́ єсть Ца́рство: І ми: Амі́нь.
СE, нhнэ благослови1те гDа, вси2 раби2 гDни, стоsщіи въ хрaмэ гDни, во дв0рэхъ д0му бGа нaшегw. въ н0щехъ воздэжи1те рyки вaшz во с™†z и3 благослови1те гDа. бlгослови1тъ тS гDь t сіHна, сотвори1вый нeбо и3 зeмлю.
Слaва, и3 нhнэ:
С™hй б9е, с™hй крёпкій, с™hй безсмeртный, поми1луй нaсъ. Три1жды.
Слaва nц7Y и3 сн7у и3 с™0му д¦у, и3 нhнэ и3 при1снw и3 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.
Прес™az трbце, поми1луй нaсъ: гDи, њчи1сти грэхи2 нaшz: вLко, прости2 беззакHніz н†ша: с™hй, посэти2 и3 и3сцэли2 нeмwщи нaшz, и4мене твоегw2 рaди.
ГDи поми1луй, три1жды. Слaва, и3 нhнэ:
Џ§е нaшъ, и4же є3си2 на нб7сёхъ, да свzти1тсz и4мz твоE, да пріи1детъ цrтвіе твоE: да бyдетъ в0лz твоS, ћкw на нб7си2 и3 на земли2. хлёбъ нaшъ насyщный дaждь нaмъ днeсь, и3 њстaви нaмъ д0лги нaшz, ћкоже и3 мы2 њставлsемъ должникHмъ нaшымъ: и3 не введи2 нaсъ во и3скушeніе, но и3збaви нaсъ t лукaвагw.
Сщ7eнникъ: Ћкw твоE є4сть цrтво: И# мы2: Ґми1нь.
Пом'яни́ Го́споди, я́ко Благ, раби́ Твоя́, / і єли́ка в житії́ согріши́ша, прости́; / нікто́же бо безгрі́шен, то́кмо Ти / моги́й і преста́вленним да́ти поко́й.
Глубино́ю му́дрости человіколю́бно вся стро́яй, / і поле́зноє всім подава́яй, / єди́не Соді́телю, упоко́й Го́споди, ду́ші раб Твої́х; / на Тя бо упова́ніє возложи́ша, / Творця́, і Зижди́теля, і Бо́га на́шего.
Сла́ва, кондак: Со святи́ми упоко́й, / Христе́, ду́ші раб Твої́х, / іді́же ність болі́знь, ні печа́ль, / ні воздиха́ніє, / но жизнь безконе́чная.
І ни́ні, Богородичний: Блажи́м Тя всі ро́ди, Богоро́дице Ді́во; / в Тя бо Невмісти́мий Христо́с Бог наш вмісти́тися благоволи́. / Блаже́нні єсьми́ і ми, предста́тельство Тя іму́ще; / день бо і нощ мо́лишися о нас. / Тім воспіва́юще вопіє́м Ті: / ра́дуйся, Благода́тная, Госпо́дь с Тобо́ю!
Го́споди, поми́луй. [12 разів]
Помzни2 гDи, ћкw бlгъ рабы6 тво‰, / и3 є3ли6ка въ житіи2 согрэши1ша, прости2: / никт0же бо безгрёшенъ, т0кмw ты2 / могjй и3 престaвлєннымъ дaти пок0й.
Глубин0ю мyдрости чlвэколю1бнw вс‰ стр0zй, / и3 полeзное всBмъ подавazй, / є3ди1не содётелю, ўпок0й гDи, дyшы р†бъ твои1хъ: / на тs бо ўповaніе возложи1ша, / творцA и3 зижди1телz, и3 бGа нaшего.
Слaва, кондaкъ: Со с™hми ўпок0й / хrтE, дyшы р†бъ твои1хъ, / и3дёже нёсть болёзнь, ни печaль, / ни воздыхaніе, / но жи1знь безконeчнаz.
И# нhнэ, бGор0диченъ: Бlжи1мъ тS вси2 р0ди, бцdе дв7о: / въ тs бо невмэсти1мый хrт0съ бGъ нaшъ вмэсти1тисz бlговоли2. / бlжeни є3смы2 и3 мы2, предстaтельство тS и3мyще: / дeнь бо и3 н0щь м0лишисz њ нaсъ. / тёмъ воспэвaюще вопіeмъ ти2: / рaдуйсz бlгодaтнаz, гDь съ тоб0ю.
ГDи поми1луй, в7i.
Пом'яни́, Го́споди, в наде́жді воскресе́нія жи́зні ві́чния усо́пшия отці́ і бра́тію на́шу, і вся во благоче́стії і ві́рі сконча́вшияся; і прости́ їм вся́коє согріше́ніє, во́льноє же і нево́льноє, сло́вом іли́ ді́лом, іли́ помишле́нієм согріше́нноє ї́ми. І всели́ я в мі́ста сві́тла, в мі́ста прохла́дна, в мі́ста поко́йна, отню́дуже отбіже́ вся́кая болі́знь, печа́ль і воздиха́ніє, іді́же присіща́єть світ лиця́ Твоєго́, весели́ть вся і́же от ві́ка святи́я Твоя́; да́руй їм і нам Ца́рствіє Твоє́ і прича́стіє неізрече́нних і ві́чних Твої́х благ, і Твоєя́ безконе́чния і блаже́нния жи́зні наслажде́ніє. Ти бо єси́ жизнь, і воскресе́ніє, і поко́й усо́пших рабо́в Твої́х, Христе́ Бо́же наш, і Тебі́ сла́ву возсила́єм со Безнача́льним Твої́м Отце́м, і Пресвяти́м, і Благи́м, і Животворя́щим Твої́м Ду́хом, ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в, амі́нь.
Пресла́вная Присноді́во, Ма́ти Христа́ Бо́га, принеси́ на́шу моли́тву Си́ну Твоєму́ і Бо́гу на́шему, да спасе́ть Тобо́ю ду́ші на́ша.
Упова́ніє моє́ — Оте́ць, прибі́жище моє́ — Син, покро́в мой — Дух Святи́й; Тро́йце свята́я, сла́ва Тебі́.
Священник: Сла́ва Тебі́, Христе́ Бо́же, упова́ніє на́ше, сла́ва Тебі́.
І ми: Слава, і нині: Го́споди, поми́луй. [Тричі]. Благослови́.
Помzни2 гDи, въ надeжди воскrніz жи1зни вёчныz, ўс0пшыz nтцы2 и3 брaтію нaшу, и3 вс‰ во бlгочeстіи и3 вёрэ скончaвшыzсz: и3 прости2 и5мъ всsкое согрэшeніе, в0льное же и3 нев0льное, сл0вомъ и3ли2 дёломъ, и3ли2 помышлeніемъ согрэшeнное и4ми. И# всели2 | въ мBста свBтла, въ мBста прохл†дна, въ мBста покHйна, tню1дуже tбэжE всsкаz болёзнь, печaль и3 воздыхaніе, и3дёже присэщaетъ свётъ лицA твоегw2, весели1тъ вс‰ и5же t вёка с™ы6z тво‰: дaруй и5мъ и3 нaмъ цrтвіе твоE и3 причaстіе неизречeнныхъ и3 вёчныхъ твои1хъ бл†гъ, и3 твоеS безконeчныz и3 бlжeнныz жи1зни наслаждeніе. тh бо є3си2 жи1знь и3 воскrніе и3 пок0й ўс0пшихъ рабHвъ твои1хъ, хrтE б9е нaшъ, и3 тебЁ слaву возсылaемъ, со безначaльнымъ твои1мъ nц7eмъ, и3 прес™hмъ, и3 бlги1мъ, и3 животворsщимъ твои1мъ д¦омъ, нhнэ и3 при1снw, и3 во вёки вэкHвъ, ґми1нь.
Преслaвнаz приснодв7о, м™и хrтA бGа, принеси2 нaшу мlтву сн7у твоемY и3 бGу нaшему, да сп7сeтъ тоб0ю дyшы нaшz.
Ўповaніе моE nц7ъ, прибёжище моE сн7ъ, покр0въ м0й д¦ъ с™hй, трbце с™az, слaва тебЁ.
Сщ7eнникъ: Слaва тебЁ, хrтE б9е, ўповaніе нaше, слaва тебЁ.
И# мы2: Слaва, и3 нhнэ: ГDи поми1луй, три1жды. Бlгослови2.
Христо́с, і́стинний Бог наш, моли́твами Пречи́стия Своєя́ Ма́тере, преподо́бних і богоно́сних оте́ць на́ших, і всіх святи́х поми́луєть і спасе́ть нас, я́ко Благ і Человіколю́бець.
І ми: Амі́нь.
Хrт0съ и4стинный бGъ нaшъ, мlтвами пречcтыz своеS м™ре, прпdбныхъ и3 бGон0сныхъ nтє1цъ нaшихъ, и3 всёхъ с™hхъ, поми1луетъ и3 спасeтъ нaсъ, ћкw блaгъ и3 чlвэколю1бецъ.
И# мы2: Ґми1нь.
Предстоятель, звершивши земний поклін, промовляє братії:
Благослові́те, отці́ святі́ї, прості́те мі, грі́шному.
І братія: Бог прости́ть ті, о́тче святи́й.
Священник промовляє: Помо́лимся о господи́ні і отці́ на́шем Блаже́ннійшем Митрополи́ті [або: Святі́йшем Патріа́рсі*] [ім'я], і о господи́ні на́шем високопреосвяще́ннійшем митрополи́ті [або: архієпи́скопі, або: преосвяще́ннійшем єпи́скопі] [ім'я].
І ми: Го́споди, поми́луй. ча́сто.
О богохрани́мій страні́ на́шей [Україні], власті́х і во́їнстві єя́. О отці́ на́шем, [ім'я], і всей во Христі́ бра́тії на́шей. О ненави́дящих і лю́б’ящих нас. О ми́лующих і служа́щих нам. О запові́давших нам недосто́йним моли́тися о них. О ізбавле́нії пліне́нних. О отше́дших отці́х і бра́тіях на́ших. О в мо́рі пла́вающих. О в не́мощех лежа́щих. Помо́лимся і о ізоби́лії плодо́в земни́х. І о вся́кой душі́ христия́н правосла́вних. Ублажи́м правосла́вния архієре́ї, і кти́тори свята́го хра́ма сего́ [або: святи́я оби́телі сея́]. Роди́телі на́ша і вся пре́жде отше́дшия отці́ і бра́тію на́шу, зді лежа́щия і повсю́ду правосла́вния.
Предстоя́тель: Рцем і о себі́ самі́х.
І ми: Го́споди, поми́луй. [Тричі]
І свяще́нник: Моли́твами святи́х оте́ць на́ших, Го́споди Ісу́се Христе́, Бо́же наш, поми́луй нас.
І ми: Амі́нь.
Предстоsтель сотвори1въ покл0нъ на зeмлю, глаг0летъ брaтіи:
Бlгослови1те nтцы2 с™jи, прости1те ми2 грёшному.
И# брaтіz: БGъ прости1тъ ти2, џтче с™hй.
Сщ7eнникъ глаг0летъ: Пом0лимсz њ господи1нэ и3 nтцЁ нaшемъ бlжeннэйшемъ митрополjтэ [и3ли2: с™ёйшемъ патріaрсэ*] [и4м>къ], и3 њ господи1нэ нaшемъ высокопреwсщ7eннэйшемъ митрополjтэ [и3ли2: ґрхіепcкпэ, и3ли2: преwсщ7eннэйшемъ є3пcкпэ] [и4м>къ].
И# мы2: ГDи поми1луй, чaстw.
Њ богохрани1мэй странЁ нaшей [ўкраи1нэ], властёхъ и3 в0инствэ є3S. Њ nтцЁ нaшемъ, [и4м>къ], и3 всeй во хrтЁ брaтіи нaшей. Њ ненави1дzщихъ и3 лю1бzщихъ нaсъ. Њ ми1лующихъ и3 служaщихъ нaмъ. Њ заповёдавшихъ нaмъ недостHйнымъ моли1тисz њ ни1хъ. Њ и3збавлeніи плэнeнныхъ. Њ tшeдшихъ nтцёхъ и3 брaтіzхъ нaшихъ. Њ въ м0ри плaвающихъ. Њ въ нeмощехъ лежaщихъ. Пом0лимсz и3 њ и3з8oби1ліи плодHвъ земнhхъ. И# њ всsкой души2 хrтіaнъ правослaвныхъ. Ўбlжи1мъ правосл†вныz ґрхіерeи, и3 кти1торы с™aгw хрaма сегw2 [и3ли2: с™hz nби1тели сеS]. Роди1тели нaшz, и3 вс‰ прeжде tшeдшыz nтцы2 и3 брaтію нaшу, здЁ лежaщыz и3 повсю1ду правосл†вныz.
Предстоsтель: Рцeмъ и3 њ себЁ самёхъ.
И# мы2: ГDи поми1луй, три1жды.
И# сщ7eнникъ: Мlтвами с™hхъ nтє1цъ нaшихъ, гDи ї}се хrтE б9е нaшъ, поми1луй нaсъ.
И# мы2: Ґми1нь.