Глаго́лет свяще́нник: Благослове́н Бог наш:
І начина́ют бра́тія: Сла́ва Тебі́, Бо́же наш, сла́ва Тебі́.
Царю́ Небе́сний, Уті́шителю, Ду́ше і́стини, І́же везді́ сий і вся ісполня́яй, Сокро́вище благи́х і жи́зні Пода́телю, прийди́ і всели́ся в ни, і очи́сти ни от вся́кия скве́рни, і спаси́, Бла́же, ду́ші на́ша.
Святи́й Бо́же, Святи́й Крі́пкий, Святи́й Безсме́ртний, поми́луй нас. [Тричі]
Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху, і ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Пресвята́я Тро́йце, поми́луй нас: Го́споди, очи́сти гріхи́ на́ша; Влади́ко, прости́ беззако́нія на́ша; Святи́й, посіти́ і ісціли́ не́мощі на́ша і́мене Твоєго́ ра́ди.
Го́споди, поми́луй. [Тричі] Слава, і нині:
О́тче наш, І́же єси́ на Небесі́х, да святи́ться і́м'я Твоє́, да при́йдеть Ца́рствіє Твоє́, да бу́деть во́ля Твоя́, я́ко на Небесі́ і на землі́. Хліб наш насу́щний даждь нам днесь, і оста́ви нам до́лги на́ша, я́коже і ми оставля́єм должнико́м на́шим; і не введи́ нас во іскуше́ніє, но ізба́ви нас от лука́ваго.
Священник: Я́ко Твоє́ єсть Ца́рство:
І ми: Амі́нь. Потім, Го́споди, поми́луй. [12 разів]. Слава, і нині:
Прийді́те, поклоні́мся Царе́ві на́шему Бо́гу.
Прийді́те, поклоні́мся і припаде́м Христу́, Царе́ві на́шему Бо́гу.
Прийді́те, поклоні́мся і припаде́м Самому́ Христу́, Царе́ві і Бо́гу на́шему.
Якщо перша седмиця Великого посту, починаємо псалом 69: Бо́же, в по́мощ мою́ воньми́; І після цього співаємо великий канон.
Якщо ж ні, починаємо це:
Глаг0летъ сщ7eнникъ: Бlгословeнъ бGъ нaшъ:
И# начинaютъ брaтіz: Слaва тебЁ б9е нaшъ, слaва тебЁ.
ЦRю2 нбcный, ўтёшителю, дш7е и4стины, и4же вездЁ сhй, и3 вс‰ и3сполнszй, сокр0вище бlги1хъ и3 жи1зни подaтелю, пріиди2 и3 всели1сz въ ны2, и3 њчи1сти ны2 t всsкіz сквeрны, и3 сп7си2 бlже, дyшы нaшz.
С™hй б9е, с™hй крёпкій, с™hй безсмeртный, поми1луй нaсъ. три1жды.
Слaва nц7Y и3 сн7у и3 с™0му д¦у, и3 нhнэ и3 при1снw и3 во вёки вэкHвъ, ґми1нь.
Прес™az трbце, поми1луй нaсъ: гDи, њчи1сти грэхи2 нaшz: вLко, прости2 беззакHніz н†ша: с™hй, посэти2 и3 и3сцэли2 нeмwщи нaшz, и4мене твоегw2 рaди.
ГDи поми1луй, три1жды. Слaва, и3 нhнэ:
Џ§е нaшъ, и4же є3си2 на нб7сёхъ, да свzти1тсz и4мz твоE, да пріи1детъ цrтвіе твоE, да бyдетъ в0лz твоS, ћкw на нб7си2 и3 на земли2. хлёбъ нaшъ насyщный дaждь нaмъ днeсь, и3 њстaви нaмъ д0лги нaшz, ћкоже и3 мы2 њставлsемъ должникHмъ нaшымъ: и3 не введи2 нaсъ во и3скушeніе, но и3збaви нaсъ t лукaвагw.
Сщ7eнникъ: Ћкw твоE є4сть цrтво:
И# мы2: Ґми1нь. Тaже, ГDи поми1луй, в7i. Слaва, и3 нhнэ:
Пріиди1те, поклони1мсz цReви нaшему бGу.
Пріиди1те, поклони1мсz и3 припадeмъ хrтY, цReви нaшему бGу.
Пріиди1те, поклони1мсz и3 припадeмъ самомY хrтY, цReви и3 бGу нaшему.
И# ѓбіе, ѓще є4сть пeрваz седми1ца вели1кіz четыредесsтницы, начинaемъ pал0мъ …f: Б9е, въ п0мощь мою2 вонми2: И# и3сп0лнившусz семY, поeмъ вели1кій канHнъ.
Ѓще же ни2, начинaемъ си1це:
Внегда́ призва́ти мі, усли́ша м'я Бог пра́вди моєя́; в ско́рбі распространи́л м'я єси́; уще́дри м'я і усли́ши моли́тву мою́. Си́нове челові́честії, доко́лі тяжкосе́рдії? Вску́ю лю́бите суєту́ і і́щете лжі? І уві́дите, я́ко удиви́ Госпо́дь преподо́бнаго Своєго́. Госпо́дь усли́шить м'я, внегда́ воззва́ти мі к Нему́. Гні́вайтеся, і не согріша́йте, я́же глаго́лете в сердця́х ва́ших, на ло́жах ва́ших умилі́теся; пожрі́те же́ртву пра́вди і упова́йте на Го́спода. Мно́зі глаго́лють: кто яви́ть нам блага́я? Зна́менася на нас світ лиця́ Твоєго́, Го́споди. Дал єси́ весе́ліє в се́рдці моє́м; от плода́ пшени́ці, вина́ і єле́я своєго́ умно́жишася; в ми́рі вку́пі усну́ і почи́ю, я́ко Ти, Го́споди, єди́наго на упова́нії всели́л м'я єси́.
ВнегдA призвaти ми2, ўслhша мS бGъ прaвды моеS: въ ск0рби распространи1лъ мS є3си2: ўщeдри мS и3 ўслhши моли1тву мою2. Сhнове человёчестіи, док0лэ тzжкосeрдіи; вскyю лю1бите суетY и3 и4щете лжи2; И# ўвёдите, ћкw ўдиви2 гDь прпdбнаго своего2. ГDь ўслhшитъ мS, внегдA воззвaти ми2 къ немY. Гнёвайтесz, и3 не согрэшaйте, ±же глаг0лете въ сердцaхъ вaшихъ, на л0жахъ вaшихъ ўмили1тесz: пожри1те жeртву прaвды и3 ўповaйте на гDа. Мн0зи глаг0лютъ: кто2 kви1тъ нaмъ бlг†z; знaменасz на нaсъ свётъ лицA твоегw2, гDи. Дaлъ є3си2 весeліе въ сeрдцы моeмъ: t плодA пшени1цы, вінA и3 є3лeа своегw2 ўмн0жишасz: въ ми1рэ вкyпэ ўснY и3 почjю, ћкw ты2, гDи, є3ди1наго на ўповaніи всели1лъ мS є3си2.
Го́споди, да не я́ростію Твоє́ю обличи́ши мене́, ніже́ гні́вом Твої́м нака́жеши мене́. Поми́луй м'я, Го́споди, я́ко не́мощен єсьм; ізціли́ м'я, Го́споди, я́ко см'ято́шася ко́сті моя́, і душа́ моя́ см'яте́ся зіло́; і Ти, Го́споди, доко́лі? Обрати́ся, Го́споди, ізба́ви ду́шу мою́, спаси́ м'я ра́ди ми́лости Твоєя́; я́ко ність в сме́рті помина́яй Тебе́, во а́ді же кто іспові́сться Тебі́? Утруди́хся воздиха́нієм мої́м, ізми́ю на вся́ку нощ ло́же моє́, слеза́ми мої́ми посте́лю мою́ омочу́. См'яте́ся от я́рости о́ко моє́, обетша́х во всіх вразі́х мої́х. Отступі́те от мене́, всі ді́лающії беззако́ніє, я́ко усли́ша Госпо́дь глас пла́ча моєго́, усли́ша Госпо́дь моле́ніє моє́, Госпо́дь моли́тву мою́ прия́т. Да постидя́ться і см'яту́ться всі вразі́ мої́, да возвратя́ться і устидя́ться зіло́ вско́рі.
ГDи, да не ћростію твоeю њбличи1ши менE, нижE гнёвомъ твои1мъ накaжеши менE. Поми1луй мS, гDи, ћкw нeмощенъ є4смь: и3зцэли1 мz, гDи, ћкw смzт0шасz кHсти мо‰, и3 душA моS смzтeсz ѕэлw2: и3 ты2, гDи, док0лэ; њбрати1сz, гDи, и3збaви дyшу мою2, сп7си1 мz рaди млcти твоеS: ћкw нёсть въ смeрти поминazй тебE, во ѓдэ же кто2 и3сповёстсz тебЁ; ўтруди1хсz воздыхaніемъ мои1мъ, и3змhю на всsку н0щь л0же моE, слезaми мои1ми постeлю мою2 њмочY. Смzтeсz t ћрости џко моE, њбетшaхъ во всёхъ вразёхъ мои1хъ. Tступи1те t менє2, вси2 дёлающіи беззак0ніе, ћкw ўслhша гDь глaсъ плaча моегw2, ўслhша гDь молeніе моE, гDь моли1тву мою2 пріsтъ. Да постыдsтсz и3 смzтyтсz вси2 врази2 мои2, да возвратsтсz и3 ўстыдsтсz ѕэлw2 вск0рэ.
Доко́лі, Го́споди, забу́деши м'я до конця́? Доко́лі отвраща́єши лице́ Твоє́ от мене́? Доко́лі положу́ сові́ти в душі́ моє́й, болі́зні в се́рдці моє́м день і нощ? Доко́лі вознесе́ться враг мой на м'я? При́зри, усли́ши м'я, Го́споди Бо́же мой, просвіти́ о́чі мої́, да не когда́ усну́ в смерть; да не когда́ рече́ть враг мой: укріпи́хся на него́. Стужа́ющії мі возра́дуються, а́ще подви́жуся. Аз же на ми́лость Твою́ упова́х; возра́дується се́рдце моє́ о спасе́нії Твоє́м; воспою́ Го́сподеві благоді́явшему мні і пою́ і́мені Го́спода Ви́шняго.
При́зри, усли́ши м'я, Го́споди Бо́же мой, просвіти́ о́чі мої́, да не когда́ усну́ в смерть; да не когда́ рече́ть враг мой: укріпи́хся на него́.
Сла́ва, і ни́ні: Аллилу́я, аллилу́я, аллилу́я, сла́ва Тебі́, Бо́же. [Тричі]. І покло́ни 3. Го́споди, поми́луй. [Тричі]. Сла́ва, і ни́ні:
Док0лэ, гDи, забyдеши мS до концA; док0лэ tвращaеши лицE твоE t менє2; Док0лэ положY совёты въ души2 моeй, бwлёзни въ сeрдцы моeмъ дeнь и3 н0щь; док0лэ вознесeтсz врaгъ м0й на мS; При1зри, ўслhши мS, гDи б9е м0й: просвэти2 џчи мои2, да не когдA ўснY въ смeрть: да не когдA речeтъ врaгъ м0й: ўкрэпи1хсz на него2. Стужaющіи ми2 возрaдуютсz, ѓще подви1жусz. Ѓзъ же на млcть твою2 ўповaхъ: возрaдуетсz сeрдце моE њ спcніи твоeмъ: воспою2 гDеви бlгодёzвшему мнЁ и3 пою2 и4мени гDа вhшнzгw.
При1зри, ўслhши мS гDи б9е м0й, просвэти2 џчи мои2, да не когдA ўснY въ смeрть: да не когдA речeтъ врaгъ м0й: ўкрэпи1хсz на него2.
Слaва, и3 нhнэ: Ґллилyіа, ґллилyіа, ґллилyіа, слaва тебЁ б9е. три1жды. И# покл0ны G. ГDи поми1луй, три1жды. Слaва, и3 нhнэ:
К Тебі́, Го́споди, воздвиго́х ду́шу мою́, Бо́же мой, на Тя упова́х, да не постижу́ся во вік, ніже́ да посмію́тьміся вразі́ мої́; і́бо всі терп'я́щії Тя не постидя́ться. Да постидя́ться беззако́ннующії вотще́. Путі́ Твоя́, Го́споди, скажи́ мі і стезя́м Твої́м научи́ м'я. Наста́ви м'я на і́стину Твою́ і научи́ м'я; я́ко Ти єси́ Бог Спас мой, і Тебе́ терпі́х весь день. Пом'яни́ щедро́ти Твоя́, Го́споди, і ми́лості Твоя́, я́ко от ві́ка суть. Гріх ю́ности моєя́ і неві́дінія моєго́ не пом'яни́; по ми́лості Твоє́й пом'яни́ м'я Ти, ра́ди бла́гости Твоєя́, Го́споди. Благ і прав Госпо́дь, сего́ ра́ди законоположи́ть согріша́ющим на путі́. Наста́вить кро́ткія на суд, научи́ть кро́ткія путе́м Свої́м. Всі путіє́ Госпо́дні ми́лость і і́стина, взиска́ющим заві́та Єго́ і свиді́нія Єго́. Ра́ди і́мене Твоєго́, Го́споди, і очи́сти гріх мой, мног бо єсть. Кто єсть челові́к боя́йся Го́спода? Законоположи́ть єму́ на путі́, єго́же ізво́ли. Душа́ єго́ во благи́х водвори́ться, і сі́м'я єго́ наслі́дить зе́млю. Держа́ва Госпо́дь боя́щихся Єго́, і заві́т Єго́ яви́ть їм. О́чі мої́ ви́ну ко Го́споду, я́ко Той істо́ргнеть от сі́ті но́зі мої́. При́зри на м'я і поми́луй м'я, я́ко єдиноро́д і нищ єсьм аз. Ско́рбі се́рдця моєго́ умно́жишася, от нужд мої́х ізведи́ м'я. Виждь смире́ніє моє́ і труд мой, і оста́ви вся гріхи́ моя́. Виждь враги́ моя́, я́ко умно́жишася, і ненавиді́нієм непра́ведним возненави́діша м'я. Сохрани́ ду́шу мою́ і ізба́ви м'я, да не постижу́ся, я́ко упова́х на Тя. Незло́бивії і пра́вії приліпля́хуся мні, я́ко потерпі́х Тя, Го́споди. Ізба́ви, Бо́же, Ізра́їля от всіх скорбе́й єго́.
Къ тебЁ, гDи, воздвиг0хъ дyшу мою2, б9е м0й, на тS ўповaхъ, да не постыжyсz во вёкъ, нижE да посмэю1тмисz врази2 мои2: и4бо вси2 терпsщіи тS не постыдsтсz. Да постыдsтсz беззак0ннующіи вотщE. Пути6 тво‰, гDи, скажи1 ми и3 стезsмъ твои6мъ научи1 мz. Настaви мS на и4стину твою2 и3 научи1 мz: ћкw ты2 є3си2 бGъ сп7съ м0й, и3 тебE терпёхъ вeсь дeнь. Помzни2 щедрHты тво‰, гDи, и3 млcти тво‰, ћкw t вёка сyть. ГрBхъ ю4ности моеS и3 невёдэніz моегw2 не помzни2: по млcти твоeй помzни1 мz ты2, рaди бlгости твоеS, гDи. Бlгъ и3 прaвъ гDь, сегw2 рaди законоположи1тъ согрэшaющымъ на пути2. Настaвитъ крHткіz на сyдъ, научи1тъ крHткіz путє1мъ свои6мъ. Вси2 путіE гDни млcть и3 и4стина, взыскaющымъ завёта є3гw2 и3 свидёніz є3гw2. Рaди и4мене твоегw2, гDи, и3 њчcти грёхъ м0й, мн0гъ бо є4сть. Кт0 є3сть человёкъ боsйсz гDа; законоположи1тъ є3мY на пути2, є3г0же и3зв0ли. ДушA є3гw2 во благи1хъ водвори1тсz, и3 сёмz є3гw2 наслёдитъ зeмлю. Держaва гDь боsщихсz є3гw2, и3 завётъ є3гw2 kви1тъ и5мъ. Џчи мои2 вhну ко гDу, ћкw т0й и3ст0ргнетъ t сёти н0зэ мои2. При1зри на мS и3 поми1луй мS, ћкw є3динор0дъ и3 ни1щь є4смь ѓзъ. СкHрби сeрдца моегw2 ўмн0жишасz, t нyждъ мои1хъ и3зведи1 мz. Ви1ждь смирeніе моE и3 трyдъ м0й, и3 њстaви вс‰ грэхи2 мо‰. Ви1ждь враги2 мо‰, ћкw ўмн0жишасz, и3 ненавидёніемъ непрaведнымъ возненави1дэша мS. Сохрани2 дyшу мою2 и3 и3збaви мS, да не постыжyсz, ћкw ўповaхъ на тS. Неѕл0бивіи и3 прaвіи прилэплsхусz мнЁ, ћкw потерпёхъ тS, гDи. И#збaви, б9е, ї}лz t всёхъ скорбeй є3гw2.
На Тя, Го́споди, упова́х, да не постижу́ся во вік. Пра́вдою Твоє́ю ізба́ви м'я і ізми́ м'я; Приклони́ ко мні у́хо Твоє́, ускори́ із'я́ти м'я; бу́ди мі в Бо́га Защи́тителя і в дом прибі́жища, є́же спасти́ м'я. Я́ко держа́ва моя́ і Прибі́жище моє́ єси́ Ти; і і́мене Твоєго́ ра́ди наста́виши м'я і препита́єши м'я. Ізведе́ши м'я от сі́ті сея́, ю́же скри́ша мі; я́ко Ти єси́ Защи́титель мой, Го́споди. В ру́ці Твої́ предложу́ дух мой; ізба́вил м'я єси́, Го́споди Бо́же і́стини. Возненави́діл єси́ храня́щия суєти́ вотще́; аз же на Го́спода упова́х. Возра́дуюся і возвеселю́ся о ми́лості Твоє́й, я́ко призрі́л єси́ на смире́ніє моє́, спасл єси́ от нужд ду́шу мою́ і ні́си мене́ затвори́л в рука́х вра́жіїх, поста́вил єси́ на простра́нні но́зі мої́. Поми́луй м'я, Го́споди, я́ко скорблю́; см'яте́ся я́ростію о́ко моє́, душа́ моя́ і утро́ба моя́. Я́ко ізчезе́ в болі́зні живо́т мой, і лі́та моя́ в воздиха́ніїх; ізнемо́же нището́ю крі́пость моя́, і ко́сті моя́ см'ято́шася. От всіх враг мої́х бих поноше́ніє, і сосі́дом мої́м зіло́, і страх зна́ємим мої́м; ви́дящії м'я вон біжа́ша от мене́. Забве́н бих я́ко мертв от се́рдця; бих я́ко сосу́д погубле́н. Я́ко сли́шах гажде́ніє [укоре́ніє] мно́гих живу́щих о́крест, внегда́ собра́тися їм вку́пі на м'я, прия́ти ду́шу мою́ совіща́ша. Аз же на Тя, Го́споди, упова́х, ріх: Ти єси́ Бог мой. В руку́ Твоє́ю жре́бії мої́; ізба́ви м'я із руки́ враг мої́х і от гоня́щих м'я. Просвіти́ лице́ Твоє́ на раба́ Твоєго́; спаси́ м'я ми́лостію Твоє́ю. Го́споди, да не постижу́ся, я́ко призва́х Тя; да постидя́ться нечести́вії і сни́дуть во ад. Ні́ми да бу́дуть устни́ льсти́вия, глаго́лющия на пра́веднаго беззако́ніє, горди́нею і унічиже́нієм. Коль мно́гоє мно́жество бла́гости Твоєя́, Го́споди, ю́же скрил єси́ боя́щимся Тебе́, соді́лал єси́ упова́ющим на Тя, пред си́ни челові́чеськими! Скри́єши їх в та́йні лиця́ Твоєго́ от м'яте́жа челові́чеська, покри́єши їх в кро́ві от преріка́нія язи́к. Благослове́н Госпо́дь, я́ко удиви́ ми́лость Свою́ во гра́ді огражде́нія. Аз же ріх во ізступле́нії моє́м: отве́ржен єсьм от лиця́ о́чію Твоє́ю; сего́ ра́ди усли́шал єси́ глас моли́тви моєя́, внегда́ воззва́х к Тебі́. Возлюбі́те Го́спода, всі преподо́бнії Єго́; я́ко і́стини взиска́єть Госпо́дь і воздає́ть ізли́ше творя́щим горди́ню. Мужа́йтеся, і да кріпи́ться се́рдце ва́ше, всі упова́ющії на Го́спода.
На тS, гDи, ўповaхъ, да не постыжyсz во вёкъ: прaвдою твоeю и3збaви мS и3 и3зми1 мz. Приклони2 ко мнЁ ќхо твоE, ўскори2 и3з8sти мS: бyди ми2 въ бGа защи1тителz и3 въ д0мъ прибёжища, є4же спcти1 мz. Ћкw держaва моS и3 прибёжище моE є3си2 ты2: и3 и4мене твоегw2 рaди настaвиши мS и3 препитaеши мS. И#зведeши мS t сёти сеS, ю4же скрhша ми2: ћкw ты2 є3си2 защи1титель м0й, гDи. Въ рyцэ твои2 предложY дyхъ м0й: и3збaвилъ мS є3си2, гDи б9е и4стины. Возненави1дэлъ є3си2 хранsщыz суєты2 вотщE: ѓзъ же на гDа ўповaхъ. Возрaдуюсz и3 возвеселю1сz њ млcти твоeй, ћкw призрёлъ є3си2 на смирeніе моE, сп7слъ є3си2 t нyждъ дyшу мою2 и3 нёси менE затвори1лъ въ рукaхъ врaжіихъ, постaвилъ є3си2 на прострaннэ н0зэ мои2. Поми1луй мS, гDи, ћкw скорблю2: смzтeсz ћростію џко моE, душA моS и3 ўтр0ба моS. Ћкw и3зчезE въ болёзни жив0тъ м0й, и3 лBта мо‰ въ воздыхaніихъ: и3знем0же нищет0ю крёпость моS, и3 кHсти мо‰ смzт0шасz. T всёхъ вр†гъ мои1хъ бhхъ поношeніе, и3 сосёдwмъ мои6мъ ѕэлw2, и3 стрaхъ знaємымъ мои6мъ: ви1дzщіи мS в0нъ бэжaша t менє2. Забвeнъ бhхъ ћкw мeртвъ t сeрдца: бhхъ ћкw сосyдъ погублeнъ. Ћкw слhшахъ гаждeніе [ўкорeніе] мн0гихъ живyщихъ w4крестъ: внегдA собрaтисz и5мъ вкyпэ на мS, пріsти дyшу мою2 совэщaша. Ѓзъ же на тS, гDи, ўповaхъ, рёхъ: ты2 є3си2 бGъ м0й. Въ рукY твоє1ю жрє1біи мои2: и3збaви мS и3з8 руки2 вр†гъ мои1хъ и3 t гонsщихъ мS. Просвэти2 лицE твоE на рабA твоего2: сп7си1 мz млcтію твоeю. ГDи, да не постыжyсz, ћкw призвaхъ тS: да постыдsтсz нечести1віи, и3 сни1дутъ во ѓдъ. НBмы да бyдутъ ўстны2 льсти6выz, глаг0лющыz на првdнаго беззак0ніе, гордhнею и3 ўничижeніемъ. К0ль мн0гое мн0жество бlгости твоеS, гDи, ю4же скрhлъ є3си2 боsщымсz тебє2, содёлалъ є3си2 ўповaющымъ на тS, пред8 сы6ны человёческими: скрhеши и5хъ въ тaйнэ лицA твоегw2 t мzтeжа человёческа, покрhеши и5хъ въ кр0вэ t прерэкaніz љзы6къ. Блгcвeнъ гDь, ћкw ўдиви2 млcть свою2 во грaдэ њграждeніz. Ѓзъ же рёхъ во и3зступлeніи моeмъ: tвeрженъ є4смь t лицA џчію твоє1ю: сегw2 рaди ўслhшалъ є3си2 глaсъ моли1твы моеS, внегдA воззвaхъ къ тебЁ. Возлюби1те гDа, вси2 прпdбніи є3гw2: ћкw и4стины взыскaетъ гDь и3 воздаeтъ и3зли1ше творsщымъ гордhню. Мужaйтесz, и3 да крэпи1тсz сeрдце вaше, вси2 ўповaющіи на гDа.
Живи́й в по́мощі Ви́шняго, в кро́ві Бо́га Небе́снаго водвори́ться. Рече́ть Го́сподеві: Засту́пник мой єси́ і Прибі́жище моє́, Бог мой, і упова́ю на Него́. Я́ко Той ізба́вить тя от сі́ті ло́вчі і от словесе́ м'яте́жна. Плещма́ Свої́ма осіни́ть тя, і под крилі́ Єго́ наді́єшися. Ору́жієм оби́деть тя і́стина Єго́. Не убої́шися от стра́ха нощна́го, от стріли́ летя́щия во дні, от ве́щі во тьмі преходя́щия, от сря́ща і бі́са полу́деннаго. Паде́ть от страни́ твоєя́ ти́сяща і тьма одесну́ю тебе́, к тебі́ же не прибли́житься: оба́че очи́ма твої́ма смо́триши і воздая́ніє грі́шников у́зриши. Я́ко Ти, Го́споди, Упова́ніє моє́, Ви́шняго положи́л єси́ Прибі́жище твоє́. Не при́йдеть к тебі́ зло, і ра́на не прибли́житься тілесі́ твоєму́. Я́ко а́нгелом Свої́м запові́сть о тебі́ сохрани́ти тя во всіх путе́х твої́х. На рука́х во́зьмуть тя, да не когда́ преткне́ши о ка́мень но́гу твою́. На а́спида і васили́ска насту́пиши і попере́ши льва і змі́я. Я́ко на М'я упова́, і ізба́влю ї, покри́ю ї, я́ко позна́ і́м’я Моє́. Воззове́ть ко Мні, і усли́шу єго́; с ним єсьм в ско́рбі, ізму́ єго́ і просла́влю єго́. Долгото́ю дній іспо́лню єго́, і явлю́ єму́ спасе́ніє Моє́.
Сла́ва, і ни́ні: Аллилу́я, аллилу́я, аллилу́я, сла́ва Тебі́, Бо́же. [Тричі]
Го́споди, поми́луй. [Тричі]. Сла́ва, і ни́ні: Якщо піст — поклони три.
Потім починаємо промовляти стихи, неспішно, голосно.
Перший хор: С на́ми Бог, разумі́йте язи́ци, / і покаря́йтеся: / я́ко с на́ми Бог.
Другий хор, те само. Потім по чину кожен хор свій стих.
Перший хор: Усли́шіте до послі́дніх землі́: / я́ко с на́ми Бог.
Другий хор: Могу́щії, покаря́йтеся: / я́ко с на́ми Бог.
А́ще бо па́ки возмо́жете, / і па́ки побіжде́ні бу́дете: / я́ко с на́ми Бог.
І і́же а́ще сові́т совіщава́єте, / разори́ть Госпо́дь: / я́ко с на́ми Бог.
І сло́во, є́же а́ще возглаго́лете, / не пребу́деть в вас: / я́ко с на́ми Бог.
Стра́ха же ва́шего не убої́мся, / ніже́ смути́мся: / я́ко с на́ми Бог.
Го́спода же Бо́га на́шего Того́ освяти́м, / і Той бу́деть нам в страх: / я́ко с на́ми Бог.
І а́ще на Него́ наді́яся бу́ду, / бу́деть мні во освяще́ніє: / я́ко с на́ми Бог.
І упова́я бу́ду на Него́, / і спасу́ся Ім: / я́ко с на́ми Бог.
Се Аз і ді́ти, я́же мі даде́ Бог: / я́ко с на́ми Бог.
Люди ходя́щії во тьмі, / ви́діша світ ве́лій: / я́ко с на́ми Бог.
Живу́щії во страні́ і сі́ні сме́ртній, / світ возсія́єть на ви: / я́ко с на́ми Бог.
Я́ко Отроча́ роди́ся нам, / Син, і даде́ся нам: / я́ко с на́ми Бог.
Єго́же нача́льство бисть на ра́мі Єго́: / я́ко с на́ми Бог.
І ми́ра Єго́ ність преді́ла: / я́ко с на́ми Бог.
І нарица́ється і́м'я Єго́, / Вели́ка Сові́та А́нгел: / я́ко с на́ми Бог.
Чу́ден Сові́тник: / я́ко с на́ми Бог.
Бог крі́пок, Власти́тель, / Нача́льник ми́ра: / я́ко с на́ми Бог.
Отца́ бу́дущаго ві́ка: / я́ко с на́ми Бог.
Після стихів співається:
С на́ми Бог, разумі́йте, язи́ци, / і покаря́йтеся: / я́ко с на́ми Бог.
І знову від кожного хору.
Сла́ва: Перший лик: с на́ми Бог.
І ни́ні: Другий, те само.
Потім два хори разом: Я́ко с на́ми Бог.
Живhй въ п0мощи вhшнzгw, въ кр0вэ бGа нбcнагw водвори1тсz. Речeтъ гDеви: застyпникъ м0й є3си2, и3 прибёжище моE, бGъ м0й, и3 ўповaю на него2. Ћкw т0й и3збaвитъ тS t сёти л0вчи, и3 t словесE мzтeжна: плещмA свои1ма њсэни1тъ тS, и3 под8 крилB є3гw2 надёешисz. Nрyжіемъ њбhдетъ тS и4стина є3гw2, не ўбои1шисz t стрaха нощнaгw, t стрэлы2 летsщіz во дни2, t вeщи во тьмЁ преходsщіz, t срsща, и3 бёса полyденнагw. Падeтъ t страны2 твоеS тhсzща, и3 тьмA њдеснyю тебє2, къ тебё же не прибли1житсz: nбaче nчи1ма твои1ма см0триши, и3 воздаsніе грёшникwвъ ќзриши. Ћкw ты2 гDи, ўповaніе моE: вhшнzго положи1лъ є3си2 прибёжище твоE. Не пріи1детъ къ тебЁ ѕло2, и3 рaна не прибли1житсz тэлеси2 твоемY. Ћкw ѓгGлwмъ свои6мъ заповёсть њ тебЁ, сохрани1ти тS во всёхъ путeхъ твои1хъ. На рукaхъ в0змутъ тS, да не когдA преткнeши њ кaмень н0гу твою2. На ѓспіда и3 васілjска настyпиши, и3 поперeши львA и3 ѕмjz. Ћкw на мS ўповA, и3 и3збaвлю и5: покрhю и5, ћкw познA и4мz моE. Воззовeтъ ко мнЁ, и3 ўслhшу є3го2: съ ни1мъ є4смь въ ск0рби, и3змY є3го2, и3 прослaвлю є3го2: долгот0ю днjй и3сп0лню є3го2, и3 kвлю2 є3мY сп7сeніе моE.
Слaва, и3 нhнэ: Ґллилyіа, ґллилyіа, ґллилyіа, слaва тебЁ б9е. три1жды.
ГDи поми1луй, три1жды. Слaва, и3 нhнэ: Ѓще є4сть п0стъ, покл0ны три2.
Тaже начинaемъ глаг0лати стіхи2 со сладкопёніемъ, не ск0рw, и3 вели1кимъ глaсомъ.
Пeрвый ли1къ: Съ нaми бGъ, разумёйте kзhцы, / и3 покарsйтесz: / Ћкw съ нaми бGъ.
Вторhй ли1къ, т0жде. Тaже по чи1ну кjйждо ли1къ св0й стjхъ.
Пeрвый ли1къ: Ўслhшите до послёднихъ земли2: / Ћкw съ нaми бGъ.
Вторhй ли1къ: Могyщіи покарsйтесz: / Ћкw съ нaми бGъ.
Ѓще бо пaки возм0жете, / и3 пaки побэждeни бyдете: / Ћкw съ нaми бGъ.
И# и4же ѓще совётъ совэщавaете, / разори1тъ гDь: / Ћкw съ нaми бGъ.
И# сл0во, є4же ѓще возглаг0лете, / не пребyдетъ въ вaсъ: / Ћкw съ нaми бGъ.
Стрaха же вaшегw не ўбои1мсz, / нижE смути1мсz: / Ћкw съ нaми бGъ.
ГDа же бGа нaшего того2 њс™и1мъ, / и3 т0й бyдетъ нaмъ въ стрaхъ: / Ћкw съ нaми бGъ.
И# ѓще на него2 надёzсz бyду, / бyдетъ мнЁ во њсщ7eніе: / Ћкw съ нaми бGъ.
И# ўповaz бyду на него2, / и3 спасyсz и4мъ: / Ћкw съ нaми бGъ.
СE ѓзъ и3 дёти, ±же ми2 дадE бGъ: / Ћкw съ нaми бGъ.
Лю1діе ходsщіи во тьмЁ, / ви1дэша свётъ вeлій: / Ћкw съ нaми бGъ.
Живyщіи во странЁ и3 сёни смeртнэй, / свётъ возсіsетъ на вы2: / Ћкw съ нaми бGъ.
Ћкw nтрочA роди1сz нaмъ, / сн7ъ, и3 дадeсz нaмъ: / Ћкw съ нaми бGъ.
Е#гHже начaльство бhсть на рaмэ є3гw2: / Ћкw съ нaми бGъ.
И# ми1ра є3гw2 нёсть предёла: / Ћкw съ нaми бGъ.
И# нарицaетсz и4мz є3гw2, / вели1ка совёта ѓгGлъ: / Ћкw съ нaми бGъ.
Чyденъ совётникъ: / Ћкw съ нaми бGъ.
БGъ крёпокъ, власти1тель, / начaльникъ ми1ра: / Ћкw съ нaми бGъ.
Nц7ъ бyдущагw вёка: / Ћкw съ нaми бGъ.
И#сп0лнившымъ же сz стіхHмъ, ћкw предречeсz, поeтсz:
Съ нaми бGъ, разумёйте kзhцы, / и3 покарsйтесz: / Ћкw съ нaми бGъ.
И# пaки є3ди1ницею t nбою2 ли6ку.
Слaва: Пeрвый ли1къ: Съ нaми бGъ:
И# нhнэ: Вторhй, т0жде.
Тaже двA ли6ка вкyпэ: Ћкw съ нaми бGъ.
Первий хор: День преше́д, благодарю́ Тя, Го́споди, ве́чер, прошу́, с но́щію без гріха́ пода́ждь мі, Спа́се, і спаси́ м'я.
Другий хор. Сла́ва: День преше́д, славосло́влю Тя, Влади́ко, ве́чер, прошу́, с но́щію безсобла́знство пода́ждь мі, Спа́се, і спаси́ м'я.
Два хори. І ни́ні: День преше́д, пісносло́влю Тя, Святи́й, ве́чер, прошу́, с но́щію ненаві́тен пода́ждь мі, Спа́се, і спаси́ м'я.
Разом два хори: Безпло́тноє єстество́ Херуви́мськоє немо́лчними пі́сньми Тя славосло́в'ять. Шестокри́льная живо́тная Серафи́ми, непреста́нними гла́си Тя превозно́сять; А́нгелов же вся Во́їнства трисвяти́ми пі́сньми Тя восхваля́ють. Пре́жде бо всіх єси́ сий Оте́ць, і собезнача́льна і́маши Твоєго́ Си́на; і равноче́стна нося́й Ду́ха жи́зні, Тро́йці явля́єши Неразді́льноє. Пресвята́я Ді́во, Ма́ти Бо́жия, і і́же Сло́ва самови́дці і слуги́; проро́к же і му́ченик всі ли́ци, я́ко безсме́ртну іму́ще жизнь; о всіх молі́теся прилі́жно, я́ко всі єсьми́ в біда́х. Да пре́лести ізба́вльшеся лука́ваго, А́нгельськую вопіє́м піснь: Святи́й, Святи́й, Святи́й, Трисвяти́й Го́споди, поми́луй і спаси́ нас, амі́нь.
Пeрвый ли1къ: Дeнь прешeдъ, бlгодарю1 тz гDи, вeчеръ, прошY, съ н0щію без8 грэхA подaждь ми2 сп7се, и3 сп7си1 мz.
Вторhй ли1къ. Слaва: Дeнь прешeдъ, славосл0влю тS вLко, вeчеръ, прошY, съ н0щію безсоблaзнство подaждь ми2 сп7се, и3 сп7си1 мz.
ДвA ли6ка. И# нhнэ: Дeнь прешeдъ, пэсносл0влю тS с™hй, вeчеръ, прошY, съ н0щію ненавётенъ подaждь ми2 сп7се, и3 спаси1 мz.
Вкyпэ двA ли6ка: Безпл0тное є3стество2 херувjмское, нем0лчными пёсньми тS славосл0вzтъ. Шестокри6льнаz живHтнаz серафjми, непрестaнными глaсы тS превозн0сzтъ: ѓгGлwвъ же вс‰ вHинства трис™hми пёсньми тS восхвалsютъ. Прeжде бо всёхъ є3си2 сhй nц7ъ, и3 собезначaльна и4маши твоего2 сн7а: и3 равночeстна носsй д¦а жи1зни, трbцы kвлsеши нераздёльное. прес™az дв7о м™и б9іz, и3 и5же сл0ва самови1дцы и3 слуги6: прbрHкъ же и3 м§нкъ вси2 ли1цы, ћкw безсмeртну и3мyще жи1знь: њ всёхъ моли1тесz прилёжнw, ћкw вси2 є3смы2 въ бэдaхъ. Да прeлести и3збaвльшесz лукaвагw, ѓгGльскую вопіeмъ пёснь: с™hй, с™hй, с™hй, трис™hй гDи, поми1луй и3 сп7си2 нaсъ, ґми1нь.
Ві́рую во Єди́наго Бо́га Отця́, Вседержи́теля, Творця́ не́бу і землі́, ви́димим же всім і неви́димим. І во Єди́наго Го́спода Ісу́са Христа́, Си́на Бо́жия, Єдиноро́днаго, І́же от Отця́ рожде́ннаго пре́жде всіх вік; Сві́та от Сві́та, Бо́га і́стинна от Бо́га і́стинна, рожде́нна, не сотворе́нна, єдиносу́щна Отцю́, І́мже вся би́ша. Нас ра́ди челові́к і на́шего ра́ди спасе́нія сше́дшаго с Небе́с, і воплоти́вшагося от Ду́ха Свя́та і Марі́ї Ді́ви, і вочелові́чшася. Расп'я́таго же за ни при Понті́йстім Пила́ті, і страда́вша, і погребе́нна, і воскре́сшаго в тре́тій день по Писа́нієм. І возше́дшаго на Небеса́, і сідя́ща одесну́ю Отця́. І па́ки гряду́щаго со сла́вою суди́ти живи́м і ме́ртвим, Єго́же Ца́рствію не бу́деть конця́. І в Ду́ха Свята́го, Го́спода, Животворя́щаго, І́же от Отця́ ісходя́щаго, І́же со Отце́м і Си́ном спокланя́єма і ссла́вима, глаго́лавшаго проро́ки. Во Єди́ну Святу́ю, Собо́рную і Апо́стольськую Це́рков. Іспові́дую єди́но креще́ніє во оставле́ніє гріхо́в. Ча́ю воскресе́нія ме́ртвих, І жи́зні бу́дущаго ві́ка. Амі́нь.
І відразу, Пресвята́я; все промовляється двічі, крім Пресвята́я Влади́чице, що промовляється тричі.
Пресвята́я Влади́чице Богоро́дице, моли́ о нас, грі́шних.
Вся Небе́сния Си́ли святи́х А́нгел і Арха́нгел, молі́те о нас, грі́шних.
Святи́й Іоа́нне проро́че, і Предте́че, і Крести́телю Го́спода на́шего Ісу́са Христа́, моли́ о нас, грі́шних.
Сті́ї сла́внії апо́столи, проро́ци і му́ченици, і всі святі́ї, молі́те о нас, грі́шних.
Преподо́бнії і Богоно́снії отці́ на́ші, па́стиріє і учи́теліє вселе́нния, молі́те о нас, грі́шних.
Тут згадується і святий храму.
Непобіди́мая, і непостижи́мая, і Бо́же́ственная Си́ло Честна́го і Животворя́щаго Креста́, не оста́ви нас, грі́шних.
Бо́же, очи́сти нас, грі́шних.
Бо́же, очи́сти нас, грі́шних, і поми́луй нас.
Потім: Святи́й Бо́же, Святи́й Крі́пкий, Святи́й Безсме́ртний, поми́луй нас. [Тричі]
Сла́ва Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху, і ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Пресвята́я Тро́йце, поми́луй нас: Го́споди, очи́сти гріхи́ на́ша; Влади́ко, прости́ беззако́нія на́ша; Святи́й, посіти́ і ісціли́ не́мощі на́ша і́мене Твоєго́ ра́ди.
Го́споди, поми́луй. [Тричі] Слава, і нині:
О́тче наш, І́же єси́ на Небесі́х, да святи́ться і́м'я Твоє́, да при́йдеть Ца́рствіє Твоє́, да бу́деть во́ля Твоя́, я́ко на Небесі́, і на землі́. Хліб наш насу́щний даждь нам днесь, і оста́ви нам до́лги на́ша, я́коже і ми оставля́єм должнико́м на́шим; і не введи́ нас во іскуше́ніє, но ізба́ви нас от лука́ваго.
Священник: Я́ко Твоє́ єсть Ца́рство: І ми: Амі́нь.
Вёрую во є3ди1наго бGа nц7A вседержи1телz, творцA нб7у и3 земли2, ви6димымъ же всBмъ и3 неви6димымъ. И# во є3ди1наго гDа ї}са хrтA, сн7а б9іz, є3динор0днаго, и4же t nц7A рождeннаго прeжде всёхъ вBкъ: свёта t свёта, бGа и4стинна t бGа и4стинна, рождeнна, не сотворeнна, є3диносyщна nц7Y, и4мже вс‰ бhша. нaсъ рaди человBкъ, и3 нaшегw рaди спасeніz, сшeдшаго съ нб7съ, и3 воплоти1вшагосz t д¦а с™а и3 мRjи дв7ы, и3 вочеловёчшасz. Распsтаго же за ны2 при понтjйстэмъ пілaтэ, и3 страдaвша, и3 погребeнна, и3 воскrшаго въ трeтій дeнь по писaніємъ. И# возшeдшаго на нб7сA, и3 сэдsща њдеснyю nц7A. И# пaки грzдyщаго со слaвою, суди1ти живы6мъ и3 мє1ртвымъ, є3гHже цrтвію не бyдетъ концA. И# въ д¦а с™aго, гDа, животворsщаго, и4же t nц7A и3сходsщаго, и4же со nц7eмъ и3 сн7омъ спокланsема и3 сслaвима, глаг0лавшаго прbр0ки. Во є3ди1ну с™yю соб0рную и3 ґпcльскую цRковь. И#сповёдую є3ди1но кRщeніе, во њставлeніе грэхHвъ. Чaю воскrніz мeртвыхъ: и3 жи1зни бyдущагw вёка. Ґми1нь.
И# ѓбіе, Прес™az: вс‰ глаг0лютсz по двaжды, кромЁ Прес™az вLчце, є4же глаг0летсz три1жды.
Прес™az вLчце бцdе, моли2 њ нaсъ грёшныхъ.
Вс‰ нбcныz си6лы с™hхъ ѓгGлъ и3 ґрх†гGлъ моли1те њ нaсъ грёшныхъ.
С™hй їwaнне прbр0че, и3 п®тeче, и3 кrти1телю гDа нaшегw ї}са хrтA, моли2 њ нaсъ грёшныхъ.
С™jи слaвніи ґпcли, прbр0цы и3 м§нцы, и3 вси2 с™jи, моли1те њ нaсъ грёшныхъ.
Прпdбніи и3 бGон0сніи nтцы2 нaши, пaстыріе и3 ўчи1теліе вселeнныz, моли1те њ нaсъ грёшныхъ.
Здё же глаг0летсz и3 с™hй хрaма.
Непобэди1маz, и3 непостижи1маz, и3 б9eственнаz си1ло чcтнaгw и3 животворsщагw кrтA, не њстaви нaсъ грёшныхъ.
Б9е, њчи1сти нaсъ грёшныхъ.
Б9е, њчи1сти нaсъ грёшныхъ, и3 поми1луй нaсъ.
Тaже: С™hй б9е, с™hй крёпкій, с™hй безсмeртный, поми1луй нaсъ. Три1жды.
Слaва nц7Y и3 сн7у и3 с™0му д¦у, и3 нhнэ и3 при1снw и3 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.
Прес™az трbце, поми1луй нaсъ: гDи, њчи1сти грэхи2 нaшz: вLко, прости2 беззакHніz н†ша: с™hй, посэти2 и3 и3сцэли2 нeмwщи нaшz, и4мене твоегw2 рaди.
ГDи поми1луй, три1жды. Слaва, и3 нhнэ:
Џ§е нaшъ, и4же є3си2 на нб7сёхъ, да свzти1тсz и4мz твоE, да пріи1детъ цrтвіе твоE: да бyдетъ в0лz твоS, ћкw на нб7си2 и3 на земли2. хлёбъ нaшъ насyщный дaждь нaмъ днeсь, и3 њстaви нaмъ д0лги нaшz, ћкоже и3 мы2 њставлsемъ должникHмъ нaшымъ: и3 не введи2 нaсъ во и3скушeніе, но и3збaви нaсъ t лукaвагw.
Сщ7eнникъ: Ћкw твоE є4сть цrтво: И# мы2: Ґми1нь.
Просвэти2 џчи мои2 хrтE б9е, / да не когдA ўснY въ смeрть, / да не когдA речeтъ врaгъ м0й: / ўкрэпи1хсz на него2.
Слaва: Застyпникъ души2 моеS бyди б9е, / ћкw посредЁ хождY сэтeй мн0гихъ, / и3збaви мS t ни1хъ, и3 сп7си1 мz бlже, / ћкw чlвэколю1бецъ.
И# нhнэ, бGор0диченъ: Ћкw не и4мамы дерзновeніz за премнHгіz грэхи2 нaшz, / ты2 и4же t тебE р0ждшагосz моли2, бцdе дв7о: / мн0гw бо м0жетъ молeніе м™рнее ко бlгосeрдію вLки. / не прeзри грёшныхъ мольбы6 всечcтаz, / ћкw млcтивъ є4сть, и3 спасти2 могjй, / и4же и3 страдaти њ нaсъ и3зв0ливый.
Неви1димыхъ вр†гъ мои1хъ неусыпaніе вёси гDи, / и3 nкаsнныz пл0ти моеS неможeніе вёси создaвый мS. / тёмже въ рyцэ твои2 предаю2 дyхъ м0й, / покрhй мS крил0ма твоеS бlгости, / да не когдA ўснY въ смeрть, / и3 ќмныz мои2 џчи просвэти2 / въ наслаждeніе б9eственныхъ словeсъ твои1хъ, / и3 воздви1гни мS во врeмz бlгопотрeбно къ твоемY славосл0вію, / ћкw є3ди1нъ бlгъ и3 чlвэколю1бецъ.
Стjхъ: При1зри, и3 ўслhши мS, гDи б9е м0й:
Ћкw стрaшенъ сyдъ тв0й гDи, ѓгGлwмъ предстоsщымъ, / человёкwмъ вводи6мымъ, кни1гамъ разгибaємымъ, / дэлHмъ и3спытyємымъ, помыслHмъ и3стzзyємымъ: / кjй сyдъ бyдетъ мнЁ зачaтому во грэсёхъ; / кт0 ми плaмень ўгаси1тъ; кт0 ми тьмY просвэти1тъ; / ѓще не ты2 гDи, поми1луеши мS, / ћкw чlвэколю1бецъ.
Слaва: Слeзы ми2 дaждь б9е, / ћкоже и3ногдA женЁ грёшницэ: / и3 спод0би мS њмочи1ти н0зэ твои2, / ±же мS t пути2 прeлести свободи1вшыz, / и3 мЂро бlгоухaніz тебЁ приноси1ти, / житіE чи1сто, покаsніемъ ми2 создaнное, / да ўслhшу и3 ѓзъ желaемый тв0й глaсъ: / вёра твоS сп7сe тz, и3ди2 въ ми1рэ.
И# нhнэ, бGор0диченъ: Непостhдную, бцdе, надeжду твою2 и3мёz, спасyсz, / предстaтельство твоE стzжaвъ, пречcтаz, не ўбою1сz: / поженY враги2 мо‰, и3 побэждY |, во є3ди1нъ њболкjйсz, / ћкw въ бронS кр0въ тв0й, и3 всемогyщую твою2 п0мощь, / молsсz вопію1 ти: / вLчце, сп7си1 мz мlтвами твои1ми, / и3 возстaви мS t мрaчнагw снA къ твоемY славосл0вію, / си1лою и3з8 тебE воплоти1вшагwсz сн7а б9іz.
ГDи поми1луй, м7. Слaва, и3 нhнэ:
ЧCтнёйшую херув‡мъ, / и3 слaвнэйшую без8 сравнeніz сераф‡мъ, / без8 и3стлёніz бGа сл0ва р0ждшую, / сyщую бцdу тS величaемъ.
И$менемъ гDнимъ бlгослови2, џтче.
Їерeй: Мlтвами с™hхъ nтє1цъ нaшихъ, гDи ї}се хrтE б9е нaшъ, поми1луй нaсъ.
И# мы2: Ґми1нь.
ГDи гDи, и3збавлeй нaсъ t всsкіz стрэлы2 летsщіz во дни2, и3збaви нaсъ и3 t всsкіz вeщи во тьмЁ преходsщіz. пріими2 жeртву вечeрнюю рyкъ нaшихъ воздэsніе. спод0би же нaсъ и3 нощн0е п0прище без8 пор0ка прейти2, неискушeны t ѕлhхъ. и3 и3збaви нaсъ t всsкагw смущeніz и3 боsзни, ћже t діaвола нaмъ прибывaющіz. дaруй душaмъ нaшымъ ўмилeніе, и3 помыслHмъ нaшымъ попечeніе, є4же на стрaшнэмъ и3 прaведнэмъ твоeмъ судЁ и3спытaніz. пригвозди2 стрaху твоемY плHти нaшz, и3 ўмертви2 ќды нaшz сyщыz на земли2: да и3 с0ннымъ безм0лвіемъ просвэти1мсz зрёніемъ судeбъ твои1хъ. tими1 же t нaсъ всsкое мечтaніе непод0бное, и3 п0хоть врeдну. возстaви же нaсъ во врeмz моли1твы, ўтверждeны въ вёрэ, и3 преспэвaющыz въ зaповэдехъ твои1хъ, бlговолeніемъ, и3 блaгостію є3динор0днагw сн7а твоегw2: съ ни1мже бlгословeнъ є3си2, съ прес™hмъ, и3 бlги1мъ, и3 животворsщимъ твои1мъ д¦омъ, нhнэ и3 при1снw, и3 во вёки вэкHвъ, ґми1нь.
И# ѓбіе: Пріиди1те, поклони1мсz цReви нaшему бGу.
Пріиди1те, поклони1мсz и3 припадeмъ хrтY, цReви нaшему бGу.
Пріиди1те, поклони1мсz и3 припадeмъ самомY хrтY, цReви и3 бGу нaшему.
И# покл0ны G.
Поми́луй м'я, Бо́же, по вели́цій ми́лості Твоє́й і по мно́жеству щедро́т Твої́х очи́сти беззако́ніє моє́. Найпа́че оми́й м'я от беззако́нія моєго́ і от гріха́ моєго́ очи́сти м'я. Я́ко беззако́ніє моє́ аз зна́ю, і гріх мой предо мно́ю єсть ви́ну. Тебі́ єди́ному согріши́х і лука́воє пред Тобо́ю сотвори́х; я́ко да оправди́шися во словесі́х Твої́х і побіди́ши, внегда́ суди́ти Ті. Се бо в беззако́ніїх зача́т єсьм, і во грісі́х роди́ м'я ма́ти моя́. Се бо і́стину возлюби́л єси́, безві́стная і та́йная прему́дрости Твоєя́ яви́л мі єси́. Окропи́ши м'я іссо́пом, і очи́щуся; оми́єши м'я, і па́че сні́га убілю́ся. Слу́ху моєму́ да́си ра́дость і весе́ліє; возра́дуються ко́сті смире́нния. Отврати́ лице́ Твоє́ от гріх мої́х і вся беззако́нія моя́ очи́сти. Се́рдце чи́сто сози́жди во мні, Бо́же, і дух прав обнови́ во утро́бі моє́й. Не отве́ржи мене́ от лиця́ Твоєго́ і Ду́ха Твоєго́ Свята́го не отими́ от мене́. Возда́ждь мі ра́дость спасе́нія Твоєго́ і Ду́хом влади́чним утверди́ м'я. Научу́ беззако́нния путе́м Твої́м, і нечести́вії к Тебі́ обратя́ться. Ізба́ви м'я от крове́й, Бо́же, Бо́же спасе́нія моєго́; возра́дується язи́к мой пра́вді Твоє́й. Го́споди, устні́ мої́ отве́рзеши, і уста́ моя́ возвістя́ть хвалу́ Твою́. Я́ко а́ще би восхоті́л єси́ же́ртви, дал бих у́бо: всесожже́нія не благоволи́ши. Же́ртва Бо́гу дух сокруше́н; се́рдце сокруше́нно і смире́нно Бог не унічижи́ть. Ублажи́, Го́споди, благоволе́нієм Твої́м Сіо́на, і да сози́ждуться сті́ни Ієрусали́мськія. Тогда́ благоволи́ши же́ртву пра́вди, возноше́ніє і всесожега́ємая; тогда́ возложа́ть на олта́р Твой тельці́.
Поми1луй мS б9е, по вели1цэй млcти твоeй, и3 по мн0жеству щедр0тъ твои1хъ њчи1сти беззак0ніе моE. Наипaче њмhй мS t беззак0ніz моегw2, и3 t грэхA моегw2 њчи1сти мS. Ћкw беззак0ніе моE ѓзъ знaю, и3 грёхъ м0й предо мн0ю є4сть вhну. ТебЁ є3ди1ному согрэши1хъ, и3 лукaвое пред8 тоб0ю сотвори1хъ: ћкw да њправди1шисz во словесёхъ твои1хъ, и3 побэди1ши, внегдA суди1ти ти2. Сe бо въ беззак0ніихъ зачaтъ є4смь, и3 во грэсёхъ роди1 мz мaти моS. Сe бо и4стину возлюби1лъ є3си2, безвBстнаz и3 т†йнаz премyдрости твоеS kви1лъ ми2 є3си2. Њкропи1ши мS v3ссHпомъ, и3 њчи1щусz: њмhеши мS, и3 пaче снёга ўбэлю1сz. Слyху моемY дaси рaдость и3 весeліе: возрaдуютсz кHсти смирє1нныz. Tврати2 лицE твоE t грBхъ мои1хъ, и3 вс‰ беззакHніz мо‰ њчи1сти. Сeрдце чи1сто сози1жди во мнЁ б9е, и3 дyхъ прaвъ њбнови2 во ўтр0бэ моeй. Не tвeржи менє2 t лицA твоегw2, и3 д¦а твоегw2 с™aгw не tими2 t менє2. Воздaждь ми2 рaдость сп7сeніz твоегw2, и3 д¦омъ вLчнимъ ўтверди1 мz. НаучY беззакHнныz путє1мъ твои6мъ, и3 нечести1віи къ тебЁ њбратsтсz. И#збaви мS t кровeй б9е, б9е сп7сeніz моегw2: возрaдуетсz љзhкъ м0й прaвдэ твоeй. ГDи, ўстнЁ мои2 tвeрзеши, и3 ўстA мо‰ возвэстsтъ хвалY твою2. Ћкw ѓще бы восхотёлъ є3си2 жeртвы, дaлъ бhхъ ќбw: всесожжeніz не бlговоли1ши. Жeртва бGу дyхъ сокрушeнъ: сeрдце сокрушeнно и3 смирeнно бGъ не ўничижи1тъ. Ўбlжи2 гDи, бlговолeніемъ твои1мъ сіHна, и3 да сози1ждутсz стёны їеrли6мскіz. ТогдA бlговоли1ши жeртву прaвды, возношeніе и3 всесожегaємаz: тогдA возложaтъ на nлтaрь тв0й тельцы2.
Го́споди, усли́ши моли́тву мою́, і вопль мой к Тебі́ да при́йдеть. Не отврати́ лиця́ Твоєго́ от мене́; в о́ньже а́ще день скорблю́, приклони́ ко мні у́хо Твоє́; в о́ньже а́ще день призову́ Тя, ско́ро усли́ши м'я. Я́ко ізчезо́ша, я́ко дим, дні́є мої́, і ко́сті моя́, я́ко суши́ло, сосхо́шася. Уя́звлен бих, я́ко трава́, і і́зсше се́рдце моє́, я́ко заби́х сні́сти хліб мой. От гла́са воздиха́нія моєго́ прильпе́ кость моя́ пло́ті моє́й. Уподо́бихся нея́сити пусти́нній, бих, я́ко нощни́й вран на ни́рищі. Бдіх і бих, я́ко пти́ця осо́б'ящаяся на зді. Весь день поноша́ху мі вразі́ мої́, і хва́лящії м'я мно́ю кленя́хуся. Зане́ пе́пел, я́ко хліб, ядя́х і питіє́ моє́ с пла́чем растворя́х, от лиця́ гні́ва Твоєго́ і я́рости Твоєя́; я́ко возне́с низве́ргл м'я єси́. Дні́є мої́ я́ко сінь уклони́шася, і аз я́ко сі́но ізсхо́х. Ти же, Го́споди, во вік пребива́єши, і па́м'ять Твоя́ в род і род. Ти воскре́с уще́дриши Сіо́на; я́ко вре́м'я уще́дрити єго́, я́ко при́йде вре́м'я. Я́ко благоволи́ша раби́ Твої́ ка́меніє єго́, і персть єго́ уще́дрять. І убоя́ться язи́ци і́мене Госпо́дня, і всі ца́ріє зе́мстії сла́ви Твоєя́; я́ко сози́ждеть Госпо́дь Сіо́на і яви́ться во сла́ві Своє́й. Призрі́ на моли́тву смире́нних і не унічижи́ моле́нія їх. Да напи́шеться сіє́ в род ін, і лю́діє зи́ждемії восхва́лять Го́спода; я́ко прини́че с висоти́ святи́я Своєя́, Госпо́дь с небесе́ на зе́млю призрі́, усли́шати воздиха́ніє окова́нних, разріши́ти си́ни умерщвле́нних; возвісти́ти в Сіо́ні і́м'я Госпо́днє і хвалу́ Єго́ во Ієрусали́мі, внегда́ собра́тися лю́дем вку́пі і царе́м, є́же рабо́тати Го́сподеві. Отвіща́ Єму́ на путі́ крі́пости Єго́; умале́ніє дній мої́х возвісти́ мі; не возведи́ мене́ во преполове́ніє дній мої́х; в ро́ді родо́в лі́та Твоя́. В нача́ліх Ти, Го́споди, зе́млю основа́л єси́, і діла́ руку́ Твоє́ю суть небеса́. Та поги́бнуть, Ти же пребива́єши; і вся, я́ко ри́за, обетша́ють, і, я́ко оде́жду, свіє́ши я, і ізміня́ться. Ти же То́йжде єси́, і лі́та Твоя́ не оскуді́ють. Си́нове раб Твої́х вселя́ться, і сі́м'я їх во вік іспра́виться.
ГDи, ўслhши моли1тву мою2, и3 в0пль м0й къ тебЁ да пріи1детъ. Не tврати2 лицA твоегw2 t менє2: въ џньже ѓще дeнь скорблю2, приклони2 ко мнЁ ќхо твоE: въ џньже ѓще дeнь призовy тz, ск0рw ўслhши мS. Ћкw и3зчез0ша ћкw дhмъ днjе мои2, и3 кHсти мо‰ ћкw суши1ло сосх0шасz. Ўsзвленъ бhхъ ћкw травA, и3 и4зсше сeрдце моE, ћкw забhхъ снёсти хлёбъ м0й. T глaса воздыхaніz моегw2 прильпE к0сть моS пл0ти моeй. Ўпод0бихсz неsсыти пустhннэй, бhхъ ћкw нощнhй врaнъ на нhрищи. Бдёхъ и3 бhхъ ћкw пти1ца њс0бzщаzсz на здЁ. Вeсь дeнь поношaху ми2 врази2 мои2, и3 хвaлzщіи мS мн0ю кленsхусz. ЗанE пeпелъ ћкw хлёбъ kдsхъ и3 питіE моE съ плaчемъ растворsхъ, t лицA гнёва твоегw2 и3 ћрости твоеS: ћкw вознeсъ низвeрглъ мS є3си2. Днjе мои2 ћкw сёнь ўклони1шасz, и3 ѓзъ ћкw сёнw и3зсх0хъ. Тh же, гDи, во вёкъ пребывaеши, и3 пaмzть твоS въ р0дъ и3 р0дъ. Ты2 воскRсъ ўщeдриши сіHна: ћкw врeмz ўщeдрити є3го2, ћкw пріи1де врeмz. Ћкw благоволи1ша раби2 твои2 кaменіе є3гw2, и3 пeрсть є3гw2 ўщeдрzтъ. И# ўбоsтсz kзhцы и4мене гDнz, и3 вси2 цaріе зeмстіи слaвы твоеS: ћкw сози1ждетъ гDь сіHна и3 kви1тсz во слaвэ своeй. ПризрЁ на моли1тву смирeнныхъ и3 не ўничижи2 молeніz и4хъ. Да напи1шетсz сіE въ р0дъ и4нъ, и3 лю1діе зи1ждеміи восхвaлzтъ гDа: ћкw прини1че съ высоты2 с™hz своеS, гDь съ нб7сE на зeмлю призрЁ, ўслhшати воздыхaніе њковaнныхъ, разрэши1ти сhны ўмерщвлeнныхъ: возвэсти1ти въ сіHнэ и4мz гDне и3 хвалY є3гw2 во їеrли1мэ, внегдA собрaтисz лю1демъ вкyпэ и3 царє1мъ, є4же раб0тати гDеви. TвэщA є3мY на пути2 крёпости є3гw2: ўмалeніе днjй мои1хъ возвэсти1 ми: не возведи2 менE во преполовeніе днjй мои1хъ: въ р0дэ родHвъ лBта тво‰. Въ начaлэхъ ты2, гDи, зeмлю њсновaлъ є3си2, и3 дэлA рукY твоє1ю сyть небесA. Т† поги1бнутъ, тh же пребывaеши: и3 вс‰ ћкw ри1за њбетшaютъ, и3 ћкw nдeжду свіeши |, и3 и3змэнsтсz. Тh же т0йжде є3си2, и3 лBта тво‰ не њскудёютъ. Сhнове р†бъ твои1хъ вселsтсz, и3 сёмz и4хъ во вёкъ и3спрaвитсz.
ГDи вседержи1телю, б9е nтє1цъ нaшихъ, ґвраaмовъ, и3 їсаaковъ, и3 їaкwвль, и3 сёмене и4хъ прaведнагw: сотвори1вый нб7о и3 зeмлю со всeю лёпотою и4хъ, свzзaвый м0ре сл0вомъ повелёніz твоегw2, заключи1вый бeздну, и3 запечaтствовавый ю5 стрaшнымъ и3 слaвнымъ и4менемъ твои1мъ, є3г0же вс‰ боsтсz, и3 трепeщутъ t лицA си1лы твоеS ћкw непостоsнно великолёпіе слaвы твоеS , и3 не стерпи1мь гнёвъ, є4же на грёшники прещeніz твоегw2. безмёрна же и3 неизслёдованна ми1лость њбэщaніz твоегw2: тh бо є3си2 гDь вhшній, бlгоутр0бенъ. долготерпэли1въ и3 многоми1лостивъ, и3 кazйсz њ ѕл0бахъ человёческихъ. ты2 гDи, по мн0жеству бlгости твоеS, њбэщaлъ є3си2 покаsніе и3 њставлeніе согрэши1вшымъ тебЁ, и3 мн0жествомъ щедр0тъ твои1хъ, њпредэли1лъ є3си2 покаsніе грёшникwмъ во сп7сeніе. ты2 ќбw гDи б9е си1лъ, не положи1лъ є3си2 покаsніе прaвєднымъ, ґвраaму и3 їсаaку и3 їaкwву, не согрэши1вшымъ тебЁ. но положи1лъ є3си2 покаsніе на мнЁ грёшнэмъ: занE согрэши1хъ пaче числA пескA морскaгw. ўмн0жишасz беззакHніz мо‰, гDи, ўмн0жишасz беззакHніz мо‰: и3 нёсмь дост0инъ воззрёти, и3 ви1дэти высотY нбcную t мн0жества непрaвдъ мои1хъ. слsченъ є4смь мн0гими ќзами желёзными, во є4же не возвести2 главы2 моеS, и3 нёсть ми2 њслаблeніz: занE прогнёвахъ ћрость твою2, и3 лукaвое пред8 тоб0ю сотвори1хъ, не сотвори1вый в0ли твоеS, и3 не сохрани1вый повелёній твои1хъ. и3 нhнэ приклонsю колBна сeрдца, трeбуz t тебE блaгости: согрэши1хъ гDи, согрэши1хъ, и3 беззакHніz мо‰ ѓзъ вёмъ: но прошY молsсz, њслaби ми2 гDи, њслaби ми2, и3 не погуби2 менE со беззак0ньми мои1ми. нижE въ вёкъ враждовaвъ соблюдeши ѕHлъ мои1хъ, нижE њсyдиши мS въ преисп0днихъ земли2. занE ты2 є3си2 б9е, бGъ кaющихсz, и3 на мнЁ kви1ши всю2 бlгость твою2, ћкw недост0йна сyща сп7сeши мS, по мн0зэй ми1лости твоeй, и3 восхвалю1 тz вhну во днeхъ животA моегw2: ћкw тS поeтъ всS си1ла нбcнаz, и3 твоS є4сть слaва во вёки вэкHвъ, ґми1нь.
Тaже: С™hй б9е, с™hй крёпкій, с™hй безсмeртный, поми1луй нaсъ. Три1жды.
Слaва nц7Y и3 сн7у и3 с™0му д¦у, и3 нhнэ и3 при1снw и3 во вёки вэкHвъ. ґми1нь.
Прес™az трbце, поми1луй нaсъ: гDи, њчи1сти грэхи2 нaшz: вLко, прости2 беззакHніz н†ша: с™hй, посэти2 и3 и3сцэли2 нeмwщи нaшz, и4мене твоегw2 рaди.
ГDи поми1луй, три1жды. Слaва, и3 нhнэ:
Џ§е нaшъ, и4же є3си2 на нб7сёхъ, да свzти1тсz и4мz твоE, да пріи1детъ цrтвіе твоE: да бyдетъ в0лz твоS, ћкw на нб7си2 и3 на земли2. хлёбъ нaшъ насyщный дaждь нaмъ днeсь, и3 њстaви нaмъ д0лги нaшz, ћкоже и3 мы2 њставлsемъ должникHмъ нaшымъ: и3 не введи2 нaсъ во и3скушeніе, но и3збaви нaсъ t лукaвагw.
Сщ7eнникъ: Ћкw твоE є4сть цrтво: И# мы2: Ґми1нь.
Поми́луй нас, Го́споди, поми́луй нас; / вся́каго бо отві́та недоумі́юще, / сію́ Ті моли́тву я́ко Влади́ці грі́шнії прино́сим; поми́луй нас.
Сла́ва: Го́споди, поми́луй нас, на Тя бо упова́хом, не прогні́вайся на ни зіло́, ніже́ пом'яни́ беззако́ній на́ших, / но при́зри і ни́ні я́ко Благоутро́бен, / і ізба́ви ни от враг на́ших. Ти бо єси́ Бог наш, і ми, лю́діє Твої́, всі діла́ руку́ Твоє́ю, і і́м'я Твоє́ призива́єм.
І ни́ні: Милосе́рдія две́рі отве́рзи нам, благослове́нная Богоро́дице, наді́ющіїся на Тя да не поги́бнем, но да ізба́вимся Тобо́ю от бід. Ти бо єси́ спасе́ніє ро́да христия́нськаго.
Го́споди, поми́луй. 40 разів. Слава, і нині:
Честні́йшую Херуви́м, / і сла́внійшую без сравне́нія Серафи́м, / без істлі́нія Бо́га Сло́ва ро́ждшую, / су́щую Богоро́дицю Тя велича́єм.
Іменем Госпо́днім благослови́, о́тче.
Священник: Моли́твами святи́х оте́ць на́ших, Го́споди Ісу́се Христе́, Бо́же наш, поми́луй нас.
І ми: Амі́нь.
Поми1луй нaсъ гDи, поми1луй нaсъ: / всsкагw бо tвёта недоумёюще, / сію2 ти2 мlтву ћкw вLцэ грёшніи прин0симъ: / поми1луй нaсъ.
Слaва: ГDи, поми1луй нaсъ, / на тs бо ўповaхомъ, / не прогнёвайсz на ны2 ѕэлw2, / нижE помzни2 беззак0ній нaшихъ: / но при1зри и3 нhнэ ћкw бlгоутр0бенъ, / и3 и3збaви ны2 t вр†гъ нaшихъ. / тh бо є3си2 бGъ нaшъ, / и3 мы2 лю1діе твои2, / вси2 дэлA рукY твоє1ю, / и3 и4мz твоE призывaемъ.
И# нhнэ: Млcрдіz двє1ри tвeрзи нaмъ / бlгословeннаz бцdе, / надёющіисz на тS да не поги1бнемъ, / но да и3збaвимсz тоб0ю t бёдъ: / тh бо є3си2 сп7сeніе р0да хrтіaнскагw.
ГDи поми1луй, м7. Слaва, и3 нhнэ:
ЧCтнёйшую херув‡мъ, / и3 слaвнэйшую без8 сравнeніz сераф‡мъ, / без8 и3стлёніz бGа сл0ва р0ждшую, / сyщую бцdу тS величaемъ.
И$менемъ гDнимъ бlгослови2, џтче.
Сщ7eнникъ: Моли1твами с™hхъ nтє1цъ нaшихъ, гDи ї}се хrтE, б9е нaшъ, поми1луй нaсъ.
И# мы2: Ґми1нь.
Влади́ко Бо́же, О́тче Вседержи́телю, Го́споди, Си́не Єдиноро́дний Ісу́се Христе́, і Святи́й Ду́ше, Єди́но Бо́жество́, Єди́на си́ла, поми́луй м'я, грі́шнаго; і ї́миже ві́си судьба́ми, спаси́ м'я недосто́йнаго раба́ Твоєго́, я́ко Благослове́н єси́ во ві́ки віко́в, амі́нь.
Прийді́те, поклоні́мся Царе́ві на́шему Бо́гу.
Прийді́те, поклоні́мся і припаде́м Христу́, Царе́ві на́шему Бо́гу.
Прийді́те, поклоні́мся і припаде́м Самому́ Христу́, Царе́ві і Бо́гу на́шему.
І якщо перша седмиця Великого Посту, промовляємо: Го́споди, усли́ши моли́тву мою́;
Якщо ні, промовляємо це:
ВLко б9е џ§е вседержи1телю, гDи, сн7е є3динор0дный ї}се хrтE, и3 с™hй дш7е, є3ди1но б9ество2, є3ди1на си1ла, поми1луй мS грёшнаго: и3 и4миже вёси судьбaми, сп7си1 мz недост0йнаго рабA твоего2, ћкw бlгословeнъ є3си2 во вёки вэкHвъ, ґми1нь.
Пріиди1те, поклони1мсz цReви нaшему бGу.
Пріиди1те, поклони1мсz и3 припадeмъ хrтY, цReви нaшему бGу.
Пріиди1те, поклони1мсz и3 припадeмъ самомY хrтY, цReви и3 бGу нaшему.
И# ѓще є4сть пeрваz седми1ца вели1кіz четыредесsтницы, глаг0лемъ: ГDи, ўслhши мlтву мою2:
Ѓще же ни2, глаг0лемъ си1це:
Бо́же, в по́мощ мою́ воньми́, Го́споди, помощи́ мі потщи́ся. Да постидя́ться і посра́м'яться і́щущії ду́шу мою́. Да возвратя́ться всп'ять і постидя́ться хотя́щії мі зла́я. Да возвратя́ться а́біє стидя́щеся, глаго́лющії мі; бла́гоже, бла́гоже. Да возра́дуються і возвеселя́ться о Тебі́ всі і́щущії Тебе́, Бо́же; і да глаго́лють ви́ну, да возвели́читься Госпо́дь, лю́б'ящії спасе́ніє Твоє́. Аз же нищ єсьм і убо́г, Бо́же, помози́ мі; Помо́щник мой і Ізба́витель мой єси́ Ти, Го́споди, не закосни́.
Б9е, въ п0мощь мою2 вонми2, гDи, помощи1 ми потщи1сz. Да постыдsтсz и3 посрaмzтсz и4щущіи дyшу мою2. Да возвратsтсz вспsть, и3 постыдsтсz хотsщіи ми2 ѕл†z. Да возвратsтсz ѓбіе стыдsщесz, глаг0лющіи ми2: бlгоже, бlгоже. да возрaдуютсz и3 возвеселsтсz њ тебЁ вси2 и4щущіи тебE б9е: и3 да глаг0лютъ вhну, да возвели1читсz гDь, лю1бzщіи сп7сeніе твоE. ѓзъ же ни1щъ є4смь и3 ўб0гъ, б9е помози1 ми: пом0щникъ м0й, и3 и3збaвитель м0й є3си2 ты2, гDи не закосни2.
Го́споди, усли́ши моли́тву мою́, внуши́ моле́ніє моє́ во і́стині Твоє́й, усли́ши м'я в пра́вді Твоє́й. І не вни́ди в суд с рабо́м Твої́м, я́ко не оправди́ться пред Тобо́ю всяк живи́й. Я́ко погна́ враг ду́шу мою́, смири́л єсть в зе́млю живо́т мой; посади́л м'я єсть в те́мних, я́ко ме́ртвия ві́ка. І уни́ во мні дух мой, во мні см'яте́ся се́рдце моє́. Пом'яну́х дні дре́внія, поучи́хся во всіх ді́ліх Твої́х, в творе́ніїх руку́ Твоє́ю поуча́хся. Возді́х к Тебі́ ру́ці мої́; душа́ моя́, я́ко земля́ безво́дная, Тебі́. Ско́ро усли́ши м'я, Го́споди, ісчезе́ дух мой; не отврати́ лиця́ Твоєго́ от мене́, і уподо́блюся низходя́щим в ров. Сли́шану сотвори́ мні зау́тра ми́лость Твою́, я́ко на Тя упова́х; скажи́ мні, Го́споди, путь, во́ньже пойду́, я́ко к Тебі́ взях ду́шу мою́. Ізми́ м'я от враг мої́х, Го́споди к Тебі́ прибіго́х, научи́ м'я твори́ти во́лю Твою́, я́ко Ти єси́ Бог мой. Дух Твой Благи́й наста́вить м'я на зе́млю пра́ву. І́мене Твоєго́ ра́ди, Го́споди, живи́ши м'я, пра́вдою Твоє́ю ізведе́ши от печа́лі ду́шу мою́; і ми́лостію Твоє́ю потреби́ши враги́ моя́, і погуби́ши вся стужа́ющия душі́ моє́й, я́ко аз раб Твой єсьм.
ГDи, ўслhши мlтву мою2, внуши2 молeніе моE во и4стинэ твоeй, ўслhши мS въ прaвдэ твоeй: и3 не вни1ди въ сyдъ съ раб0мъ твои1мъ, ћкw не њправди1тсz пред8 тоб0ю всsкъ живhй. ћкw погнA врaгъ дyшу мою2, смири1лъ є4сть въ зeмлю жив0тъ м0й: посади1лъ мS є4сть въ тeмныхъ, ћкw мє1ртвыz вёка. И# ўны2 во мнЁ дyхъ м0й, во мнЁ смzтeсz сeрдце моE. помzнyхъ дни6 дрє1вніz, поучи1хсz во всёхъ дёлэхъ твои1хъ, въ творeніихъ рукY твоє1ю поучaхсz. воздёхъ къ тебЁ рyцэ мои2: душA моS ћкw землS безв0днаz тебЁ. ск0рw ўслhши мS гDи, и3счезE дyхъ м0й: не tврати2 лицA твоегw2 t менE, и3 ўпод0блюсz низходsщымъ въ р0въ. слhшану сотвори2 мнЁ заyтра млcть твою2, ћкw на тS ўповaхъ. скажи2 мнЁ гDи пyть, в0ньже пойдY, ћкw къ тебЁ взsхъ дyшу мою2. И#зми1 мz t вр†гъ мои1хъ, гDи къ тебЁ прибэг0хъ, научи1 мz твори1ти в0лю твою2, ћкw ты2 є3си2 бGъ м0й. Д¦ъ тв0й бlгjй настaвитъ мS на зeмлю прaву. И$мене твоегw2 рaди гDи, живи1ши мS, прaвдою твоeю и3зведeши t печaли дyшу мою2: и3 млcтію твоeю потреби1ши враги2 мо‰, и3 погуби1ши вс‰ стужaющыz души2 моeй, ћкw ѓзъ рaбъ тв0й є4смь.
Слaва въ вhшнихъ бGу, и3 на земли2 ми1ръ, въ человёцэхъ бlговолeніе. хвaлимъ тS, бlгослови1мъ тS, клaнzемъ ти сz, славосл0вимъ тS, бlгодари1мъ тS, вели1кіz рaди слaвы твоеS. гDи цRю2 нбcный, б9е џ§е вседержи1телю, гDи сн7е є3динор0дный ї}се хrтE, и3 с™hй дш7е: гDи б9е, ѓгнче б9ій, сн7е n§ь, взeмлzй грёхъ мjра, поми1луй нaсъ: взeмлzй грэхи2 мjра, пріими2 мlтву нaшу, сэдsй њдеснyю nц7A, поми1луй нaсъ. ћкw ты2 є3си2 є3ди1нъ с™ъ, ты2 є3си2 є3ди1нъ гDь, ї}съ хrт0съ, въ слaву бGа nц7A, ґми1нь.
На всsку н0щь бlгословлю1 тz, и3 восхвалю2 и4мz твоE во вёки, и3 въ вёкъ вёка.
ГDи, прибёжище бhлъ є3си2 нaмъ въ р0дъ и3 р0дъ. ѓзъ рёхъ: гDи, поми1луй мS, и3сцэли2 дyшу мою2, ћкw согрэши1хъ тебЁ. гDи, къ тебЁ прибэг0хъ, научи1 мz твори1ти в0лю твою2, ћкw ты2 є3си2 бGъ м0й: ћкw ў тебE и3ст0чникъ животA, во свётэ твоeмъ ќзримъ свётъ. пробaви млcть твою2 вёдущымъ тS.
Тaже: Спод0би гDи въ н0щь сію2 без8 грэхA сохрани1тисz нaмъ. бlгословeнъ є3си2 гDи, б9е nтє1цъ нaшихъ, и3 хвaльно, и3 прослaвлено и4мz твоE во вёки, ґми1нь.
Бyди гDи, млcть твоS на нaсъ, ћкоже ўповaхомъ на тS. бlгословeнъ є3си2 гDи, научи1 мz њправдaніємъ твои6мъ. бlгословeнъ є3си2 вLко, вразуми1 мz њправдaніємъ твои6мъ. бlгословeнъ є3си2 с™hй, просвэти1 мz њправдaніи твои1ми. гDи, млcть твоS во вёкъ, дёлъ рукY твоє1ю не прeзри. тебЁ подобaетъ хвалA, тебЁ подобaетъ пёніе, тебЁ слaва подобaетъ, nц7Y и3 сн7у и3 с™0му д¦у, нhнэ и3 при1снw и3 во вёки вэкHвъ, ґми1нь.
Посeмъ глаг0лемъ канHнъ рzдовhй с™0му, и3ли2 бцdэ. И# по и3сполнeніи канHна и3 тропарeй: Дост0йно є4сть: Трис™0е. По Џ§е нaшъ: Сщ7eнникъ: Ћкw твоE є4сть цrтво: И# мы2: Ґми1нь.
Го́споди сил, с на́ми бу́ди, / іно́го бо ра́зві Тебе́ / Помо́щника в ско́рбіх не і́мами; / Го́споди сил, поми́луй нас.
Другий хор повторює. І співає перший хор:
Стих 1: Хвалі́те Бо́га во святи́х Єго́, хвалі́те Єго́ во утверже́нії си́ли Єго́; / Го́споди сил, с на́ми бу́ди:
Другий хор:
Стих 2: Хвалі́те Єго́ на си́лах Єго́, / хвалі́те Єго́ по мно́жеству вели́чествія Єго́. / Го́споди сил, с на́ми бу́ди:
Стих 3: Хвалі́те Єго́ во гла́сі тру́бнім, хвалі́те Єго́ во псалти́рі і гу́слех; / Го́споди сил, с на́ми бу́ди:
Стих 4: Хвалі́те Єго́ в тимпа́ні і ли́ці, хвалі́те Єго́ во стру́нах і орга́ні; / Го́споди сил, с на́ми бу́ди:
Стих 5: Хвалі́те Єго́ в кимва́ліх доброгла́сних, хвалі́те Єго́ в кимва́ліх восклица́нія. Вся́коє диха́ніє да хва́лить Го́спода. / Го́споди сил, с на́ми бу́ди:
Потім обидва хори разом:
Хвалі́те Бо́га во святи́х Єго́, хвалі́те Єго́ во утверже́нії си́ли Єго́.
Го́споди сил, с на́ми бу́ди, / іно́го бо ра́зві Тебе́ / Помо́щника в ско́рбіх не і́мами; / Го́споди сил, поми́луй нас.
Сла́ва: Го́споди, а́ще не би́хом святи́я Твоя́ імі́ли моли́твенники, / і благости́ню Твою́ ми́лующую нас, / ка́ко смі́лі би́хом, Спа́се, пі́ти Тя, / Єго́же славосло́в'ять непреста́нно А́нгели? / Сердцеві́дче, пощади́ ду́ші на́ша.
І ни́ні: Мно́гая мно́жества мої́х, Богоро́дице, прегріше́ній, / к Тебі́ прибіго́х, Чи́стая, спасе́нія тре́буя. Посіти́ немощству́ющую мою́ ду́шу, і моли́ Си́на Твоєго́ і Бо́га на́шего да́ти мі оставле́ніє, я́же соді́ях лю́тих, єди́на Благослове́нная.
Всесвята́я Богоро́дице, во вре́м'я живота́ моєго́ не оста́ви мене́, челові́чеському предста́тельству не вві́ри м'я, но Сама́ заступи́ і поми́луй м'я.
Все упова́ніє моє́ на Тя возлага́ю, Ма́ти Бо́жия, сохрани́ м'я под кро́вом Твої́м.
Го́споди, поми́луй. [40 разів]
І́же на вся́коє вре́м'я і на вся́кий час, на Небесі́ і на землі́ покланя́ємий і сла́вимий, Христе́ Бо́же, Долготерпіли́ве, Многоми́лостиве, Многоблагоутро́бне, І́же пра́ведния люб'я́й і грі́шния ми́луяй, І́же вся зови́й ко спасе́нію обіща́нія ра́ди бу́дущих благ. Сам, Го́споди, прийми́ і на́ша в час сей моли́тви, і іспра́ви живо́т наш к за́повідем Твої́м; ду́ші на́ша освяти́, тілеса́ очи́сти, помишле́нія іспра́ви, ми́слі очи́сти, і ізба́ви нас от вся́кия ско́рби, зол і болі́зней; огради́ нас святи́ми Твої́ми А́нгели, да ополче́нієм їх соблюда́ємі і наставля́ємі, дости́гнем в соєдине́ніє ві́ри, і в ра́зум непристу́пния Твоєя́ сла́ви; я́ко Благослове́н єси́ во ві́ки віко́в, амі́нь.
Го́споди, поми́луй. [Тричі] Слава, і нині:
Честні́йшую Херуви́м, / і сла́внійшую без сравне́нія Серафи́м, / без істлі́нія Бо́га Сло́ва ро́ждшую, / су́щую Богоро́дицю Тя велича́єм.
Іменем Госпо́днім благослови́, о́тче.
Священник: Бо́же, уще́дри ни; І ми промовляємо: Амі́нь.
ГDи си1лъ съ нaми бyди, / и3н0гw бо рaзвэ тебE / пом0щника въ ск0рбехъ не и4мамы: / гDи си1лъ, поми1луй нaсъ.
И# tвэщaетъ т0жде другjй ли1къ. И# поeтъ начeншій ли1къ:
Стjхъ №: Хвали1те бGа во с™hхъ є3гw2, / хвали1те є3го2 во ўтвержeніи си1лы є3гw2. / ГDи си1лъ, съ нaми бyди:
Вторhй ли1къ:
Стjхъ в7: Хвали1те є3го2 на си1лахъ є3гw2, / хвали1те є3го2 по мн0жеству вели1чествіz є3гw2. / ГDи си1лъ, съ нaми бyди:
Стjхъ G: Хвали1те є3го2 во глaсэ трyбнэмъ, / хвали1те є3го2 во pалти1ри и3 гyслехъ. / ГDи си1лъ, съ нaми бyди:
Стjхъ д7: Хвали1те є3го2 въ тmмпaнэ и3 ли1цэ, / хвали1те є3го2 во стрyнахъ и3 nргaнэ. / ГDи си1лъ, съ нaми бyди:
Стjхъ є7: Хвали1те є3го2 въ кmмвaлэхъ доброглaсныхъ, / хвали1те є3го2 въ кmмвaлэхъ восклицaніz: / всsкое дыхaніе да хвaлитъ гDа. / ГDи си1лъ, съ нaми бyди:
Тaже џба ли6ка вкyпэ:
Хвали1те бGа во с™hхъ є3гw2, / хвали1те є3го2 во ўтвержeніи си1лы є3гw2.
ГDи си1лъ, съ нaми бyди, / и3н0гw бо рaзвэ тебE / пом0щника въ ск0рбехъ не и4мамы: / гDи си1лъ, поми1луй нaсъ.
Слaва: ГDи, ѓще не бhхомъ с™ы6z тво‰ и3мёли мlтвенники, / и3 бlгостhню твою2 ми1лующую нaсъ: / кaкw смёли бhхомъ сп7се, пёти тS, / є3г0же славосл0вzтъ непрестaннw ѓгGли; / сердцевёдче, пощади2 дyшы нaшz.
И# нhнэ: МнHгаz мн0жєства мои1хъ бцdе прегрэшeній, / къ тебЁ прибэг0хъ чи1стаz, сп7сeніz трeбуz. / Посэти2 немощствyющую мою2 дyшу, / и3 моли2 сн7а твоего2 и3 бGа нaшего, / дaти ми2 њставлeніе, / ±же содёzхъ лю1тыхъ, / є3ди1на бlгословeннаz.
Всес™az бцdе, / во врeмz животA моегw2 не њстaви менE, / человёческому предстaтельству не ввёри мS: / но самA заступи2, и3 поми1луй мS.
ВсE ўповaніе моE / на тS возлагaю, / м™и б9іz, / сохрани1 мz под8 кр0вомъ твои1мъ.
ГDи поми1луй, м7.
И$же на всsкое врeмz и3 на всsкій чaсъ, на нб7си2 и3 на земли2 покланsемый и3 слaвимый хrтE б9е, долготерпэли1ве, многомлcтиве, многобlгоутр0бне, и4же прaвєдныz любsй и3 грBшныz ми1луzй, и4же вс‰ зовhй ко сп7сeнію њбэщaніz рaди бyдущихъ бл†гъ. сaмъ гDи, пріими2 и3 нaшz въ чaсъ сeй мlтвы, и3 и3спрaви жив0тъ нaшъ къ зaповэдемъ твои6мъ: дyшы нaшz њсвzти2, тэлесA њчи1сти, помышлє1ніz и3спрaви, мы6сли њчи1сти, и3 и3збaви нaсъ t всsкіz ск0рби, ѕHлъ и3 болёзней: њгради2 нaсъ с™hми твои1ми ѓгGлы, да њполчeніемъ и4хъ соблюдaеми и3 наставлsеми, дости1гнемъ въ соединeніе вёры, и3 въ рaзумъ непристyпныz твоеS слaвы: ћкw бlгословeнъ є3си2 во вёки вэкHвъ, ґми1нь.
ГDи поми1луй, три1жды. Слaва, и3 нhнэ:
ЧCтнёйшую херув‡мъ, / и3 слaвнэйшую без8 сравнeніz сераф‡мъ, / без8 и3стлёніz бGа сл0ва р0ждшую, / сyщую бцdу тS величaемъ.
И$менемъ гDнимъ бlгослови2, џтче.
Сщ7eнникъ: Б9е, ўщeдри ны2: И# мы2 глаг0лемъ: Ґми1нь.