По Бlгословeнъ бGъ нaшъ:
И# мы2: Ґми1нь. Тaже, Слaва тебЁ б9е нaшъ, слaва тебЁ.
ЦRю2 нбcный, ўтёшителю, дш7е и4стины, и4же вездЁ сhй и3 вс‰ и3сполнszй, сокр0вище бlги1хъ и3 жи1зни подaтелю, пріиди2 и3 всели1сz въ ны2, и3 њчи1сти ны2 t всsкіz сквeрны, и3 сп7си2 бlже дyшы нaшz.
С™hй б9е, с™hй крёпкій, с™hй безсмeртный, поми1луй нaсъ. [Три1жды.]
Слaва nц7Y и3 сн7у и3 с™0му д¦у, и3 нhнэ и3 при1снw и3 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.
Прес™az трbце, поми1луй нaсъ: гDи, њчи1сти грэхи2 нaшz: вLко, прости2 беззакHніz н†ша: с™hй, посэти2 и3 и3сцэли2 нeмwщи нaшz, и4мене твоегw2 рaди.
ГDи поми1луй. [Три1жды.] Слaва, и3 нhнэ:
Џ§е нaшъ, и4же є3си2 на нб7сёхъ, да свzти1тсz и4мz твоE, да пріи1детъ цrтвіе твоE: да бyдетъ в0лz твоS, ћкw на нб7си2 и3 на земли2. хлёбъ нaшъ насyщный дaждь нaмъ днeсь, и3 њстaви нaмъ д0лги нaшz, ћкоже и3 мы2 њставлsемъ должникHмъ нaшымъ: и3 не введи2 нaсъ во и3скушeніе, но и3збaви нaсъ t лукaвагw.
Сщ7eнникъ: Ћкw твоE є4сть цrтво:
И# мы2: Ґми1нь. Тaже, ГDи поми1луй. [в7i.] Слaва, и3 нhнэ:
Пріиди1те, поклони1мсz цReви нaшему бGу.
Пріиди1те, поклони1мсz и3 припадeмъ хrтY, цReви нaшему бGу.
Пріиди1те, поклони1мсz и3 припадeмъ самомY хrтY, цReви и3 бGу нaшему.
Тaже pалмы2:
По Благослове́н Бог наш:
І ми: Амі́нь. Потім, Сла́ва Тебі́, Бо́же наш, сла́ва Тебі́.
Царю́ Небе́сний, Уті́шителю, Ду́ше і́стини, І́же везді́ сий і вся ісполня́яй, Сокро́вище благи́х і жи́зні Пода́телю, прийди́ і всели́ся в ни, і очи́сти ни от вся́кия скве́рни, і спаси́, Бла́же, ду́ші на́ша.
Святи́й Бо́же, Святи́й Крі́пкий, Святи́й Безсме́ртний, поми́луй нас. [Тричі]
Сла́ва Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху, і ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Пресвята́я Тро́йце, поми́луй нас: Го́споди, очи́сти гріхи́ на́ша; Влади́ко, прости́ беззако́нія на́ша; Святи́й, посіти́ і ісціли́ не́мощі на́ша і́мене Твоєго́ ра́ди.
Го́споди, поми́луй. [Тричі]. Слава, і нині:
О́тче наш, І́же єси́ на Небесі́х, да святи́ться і́м'я Твоє́, да при́йдеть Ца́рствіє Твоє́, да бу́деть во́ля Твоя́, я́ко на Небесі́, і на землі́. Хліб наш насу́щний даждь нам днесь, і оста́ви нам до́лги на́ша, я́коже і ми оставля́єм должнико́м на́шим; і не введи́ нас во іскуше́ніє, но ізба́ви нас от лука́ваго.
Священник: Я́ко Твоє́ єсть Ца́рство:
І ми: Амі́нь. Потім, Го́споди, поми́луй. [12 разів]. Слава, і нині:
Прийді́те, поклоні́мся Царе́ві на́шему Бо́гу.
Прийді́те, поклоні́мся і припаде́м Христу́, Царе́ві на́шему Бо́гу.
Прийді́те, поклоні́мся і припаде́м Самому́ Христу́, Царе́ві і Бо́гу на́шему.
Потім псалми:
К0ль возлю1блєнна селє1ніz тво‰, гDи си1лъ. Желaетъ и3 скончавaетсz душA моS во дворы2 гDни: сeрдце моE и3 пл0ть моS возрaдовастасz њ бз7э жи1вэ. И$бо пти1ца њбрёте себЁ хрaмину, и3 г0рлица гнэздо2 себЁ, и3дёже положи1тъ птенцы2 сво‰, nлтари6 тво‰, гDи си1лъ, цRю2 м0й и3 б9е м0й. Бlжeни живyщіи въ домY твоeмъ: въ вёки вэкHвъ восхвaлzтъ тS. Бlжeнъ мyжъ, є3мyже є4сть заступлeніе є3гw2 ў тебє2: восхождє1ніz въ сeрдцы своeмъ положи2, во ю3д0ль плачeвную, въ мёсто є4же положи2: и4бо блгcвeніе дaстъ законополагazй. П0йдутъ t си1лы въ си1лу: kви1тсz бGъ богHвъ въ сіHнэ. ГDи б9е си1лъ, ўслhши моли1тву мою2, внуши2, б9е їaкwвль. Защи1тниче нaшъ, ви1ждь, б9е, и3 при1зри на лицE хрістA твоегw2. Ћкw лyчше дeнь є3ди1нъ во дв0рэхъ твои1хъ пaче тhсzщъ: и3зв0лихъ приметaтисz въ домY бGа моегw2 пaче, нeже жи1ти ми2 въ селeніихъ грёшничихъ. Ћкw млcть и3 и4стину лю1битъ гDь, бGъ блгdть и3 слaву дaстъ: гDь не лиши1тъ бlги1хъ ходsщихъ неѕл0біемъ. ГDи б9е си1лъ, бlжeнъ человёкъ ўповazй на тS.
Коль возлю́бленна селе́нія Твоя́, Го́споди сил. Жела́єть і скончава́ється душа́ моя́ во двори́ Госпо́дні; се́рдце моє́ і плоть моя́ возра́довастася о Бо́зі жи́ві. І́бо пти́ця обрі́те себі́ хра́мину, і го́рлиця гніздо́ себі́, іді́же положи́ть птенці́ своя́, олтарі́ Твоя́, Го́споди сил, Царю́ мой і Бо́же мой. Блаже́нні живу́щії в дому́ Твоє́м; в ві́ки віко́в восхва́лять Тя. Блаже́н муж, єму́же єсть заступле́ніє єго́ у Тебе́; восхожде́нія в се́рдці своє́м положи́, во юдо́ль плаче́вную, в мі́сто є́же положи́; і́бо благослове́ніє дасть законополага́яй. По́йдуть от си́ли в си́лу; яви́ться Бог бого́в в Сіо́ні. Го́споди, Бо́же сил, усли́ши моли́тву мою́, внуши́, Бо́же Іа́ковль. Защи́тниче наш, виждь, Бо́же, і при́зри на лице́ христа́ Твоєго́. Я́ко лу́чше день єди́н во дво́ріх Твої́х па́че ти́сящ; ізво́лих примета́тися в дому́ Бо́га моєго́ па́че, не́же жи́ти мі в селе́ніїх грі́шничих. Я́ко ми́лость і і́стину лю́бить Госпо́дь, Бог благода́ть і сла́ву дасть; Госпо́дь не лиши́ть благи́х ходя́щих незло́бієм. Го́споди, Бо́же сил, блаже́н челові́к упова́яй на Тя.
Бlговоли1лъ є3си2, гDи, зeмлю твою2, возврати1лъ є3си2 плёнъ їaкwвль. Њстaвилъ є3си2 беззакHніz людjй твои1хъ, покрhлъ є3си2 вс‰ грэхи2 и4хъ. Ўкроти1лъ є3си2 вeсь гнёвъ тв0й, возврати1лсz є3си2 t гнёва ћрости твоеS. Возврати2 нaсъ, б9е спcній нaшихъ, и3 tврати2 ћрость твою2 t нaсъ. Е#дA во вёки прогнёваешисz на ны2; и3ли2 прострeши гнёвъ тв0й t р0да въ р0дъ; Б9е, ты2 њбрaщьсz њживи1ши ны2, и3 лю1діе твои2 возвеселsтсz њ тебЁ. Kви2 нaмъ, гDи, млcть твою2, и3 спcніе твоE дaждь нaмъ. Ўслhшу, что2 речeтъ њ мнЁ гDь бGъ: ћкw речeтъ ми1ръ на лю1ди сво‰, и3 на прпdбныz сво‰, и3 на њбращaющыz сердцA къ немY. Nбaче бли1з8 боsщихсz є3гw2 спcніе є3гw2, всели1ти слaву въ зeмлю нaшу. Млcть и3 и4стина срэт0стэсz, прaвда и3 ми1ръ њблобызaстасz: и4стина t земли2 возсіS, и3 прaвда съ нб7сE прини1че: и4бо гDь дaстъ бlгость, и3 землS нaша дaстъ пл0дъ св0й. Прaвда пред8 ни1мъ пред8и1детъ, и3 положи1тъ въ пyть стwпы2 сво‰.
Благоволи́л єси́, Го́споди, зе́млю Твою́, возврати́л єси́ плін Іа́ковль. Оста́вил єси́ беззако́нія люді́й Твої́х, покри́л єси́ вся гріхи́ їх. Укроти́л єси́ весь гнів Твой, возврати́лся єси́ от гні́ва я́рости Твоєя́. Возврати́ нас, Бо́же, спасе́ній на́ших, і отврати́ я́рость Твою́ от нас. Єда́ во ві́ки прогні́ваєшися на ни; Іли́ простре́ши гнів Твой от ро́да в род? Бо́же, Ти обра́щся оживи́ши ни, і лю́діє Твої́ возвеселя́ться о Тебі́. Яви́ нам, Го́споди, ми́лость Твою́, і спасе́ніє Твоє́ даждь нам. Усли́шу, что рече́ть о мні Госпо́дь Бог: я́ко рече́ть мир на лю́ди Своя́ і на преподо́бния Своя́, і на обраща́ющия сердця́ к Нему́. Оба́че близ боя́щихся Єго́ спасе́ніє Єго́, всели́ти сла́ву в зе́млю на́шу. Ми́лость і і́стина сріто́стіся, пра́вда і мир облобиза́стася: і́стина от землі́ возсія́, і пра́вда с небесе́ прини́че. І́бо Госпо́дь дасть бла́гость, і земля́ на́ша дасть плод свой. Пра́вда пред Ним преди́деть і положи́ть в путь стопи́ своя́.
Приклони2, гDи, ќхо твоE, и3 ўслhши мS: ћкw ни1щъ и3 ўб0гъ є4смь ѓзъ. Сохрани2 дyшу мою2, ћкw прпdбенъ є4смь: сп7си2 рабA твоего2, б9е м0й, ўповaющаго на тS. Поми1луй мS, гDи, ћкw къ тебЁ воззовY вeсь дeнь. Возвесели2 дyшу рабA твоегw2: ћкw къ тебЁ взsхъ дyшу мою2. Ћкw ты2, гDи, бlгъ и3 кр0токъ и3 многомлcтивъ всBмъ призывaющымъ тS. Внуши2, гDи, моли1тву мою2 и3 вонми2 глaсу молeніz моегw2. Въ дeнь ск0рби моеS воззвaхъ къ тебЁ, ћкw ўслhшалъ мS є3си2. Нёсть под0бенъ тебЁ въ бозёхъ, гDи, и3 нёсть по дэлHмъ твои6мъ. Вси2 kзhцы, є3ли1ки сотвори1лъ є3си2, пріи1дутъ и3 покл0нzтсz пред8 тоб0ю, гDи, и3 прослaвzтъ и4мz твоE: ћкw вeлій є3си2 ты2 и3 творsй чудесA, ты2 є3си2 бGъ є3ди1нъ. Настaви мS, гDи, на пyть тв0й, и3 пойдY во и4стинэ твоeй: да возвесели1тсz сeрдце моE боsтисz и4мене твоегw2. И#сповёмсz тебЁ, гDи б9е м0й, всёмъ сeрдцемъ мои1мъ и3 прослaвлю и4мz твоE въ вёкъ: ћкw млcть твоS вeліz на мнЁ, и3 и3збaвилъ є3си2 дyшу мою2 t ѓда преисп0днэйшагw. Б9е, законопрест{пницы востaша на мS, и3 с0нмъ держaвныхъ взыскaша дyшу мою2, и3 не предложи1ша тебE пред8 соб0ю. И# ты2, гDи б9е м0й, щeдрый и3 млcтивый, долготерпэли1вый и3 многомлcтивый и3 и4стинный, при1зри на мS и3 поми1луй мS: дaждь держaву твою2 џтроку твоемY и3 сп7си2 сhна рабы2 твоеS. Сотвори2 со мн0ю знaменіе во бlго: и3 да ви1дzтъ ненави1дzщіи мS, и3 постыдsтсz, ћкw ты2, гDи, пом0глъ ми2 и3 ўтёшилъ мS є3си2.
Приклони́, Го́споди, у́хо Твоє́, і усли́ши м'я, я́ко нищ і убо́г єсьм аз. Сохрани́ ду́шу мою́, я́ко преподо́бен єсьм; спаси́ раба́ Твоєго́, Бо́же мой, упова́ющаго на Тя. Поми́луй м'я, Го́споди, я́ко к Тебі́ воззову́ весь день. Возвесели́ ду́шу раба́ Твоєго́, я́ко к Тебі́ взях ду́шу мою́. Я́ко Ти, Го́споди, благ і кро́ток і многоми́лостив всім призива́ющим Тя. Внуши́, Го́споди, моли́тву мою́ і воньми́ гла́су моле́нія моєго́. В день ско́рби моєя́ воззва́х к Тебі́, я́ко усли́шал м'я єси́. Ність подо́бен Тебі́ в бозі́х, Го́споди, і ність по діло́м Твої́м. Всі язи́ци, єли́кі сотвори́л єси́, при́йдуть і покло́няться пред Тобо́ю, Го́споди, і просла́в'ять і́м'я Твоє́; я́ко ве́лій єси́ Ти і творя́й чудеса́, Ти єси́ Бог єди́н. Наста́ви м'я, Го́споди, на путь Твой, і пойду́ во і́стині Твоє́й; да возвесели́ться се́рдце моє́ боя́тися і́мене Твоєго́. Іспові́мся Тебі́, Го́споди Бо́же мой, всім се́рдцем мої́м і просла́влю і́м'я Твоє́ в вік; я́ко ми́лость Твоя́ ве́лія на мні, і ізба́вил єси́ ду́шу мою́ от а́да преіспо́днійшаго. Бо́же, законопресту́пници воста́ша на м'я, і сонм держа́вних взиска́ша ду́шу мою́, і не предложи́ша Тебе́ пред собо́ю. І Ти, Го́споди Бо́же мой, ще́дрий і ми́лостивий, долготерпіли́вий і многоми́лостивий і і́стинний, при́зри на м'я і поми́луй м'я; даждь держа́ву Твою́ о́троку Твоєму́ і спаси́ си́на раби́ Твоєя́. Сотвори́ со мно́ю зна́меніє во бла́го; і да ви́дять ненави́дящії м'я, і постидя́ться, я́ко Ти, Го́споди, помо́гл мі і уті́шил м'я єси́.
И$же въ девsтый чaсъ / нaсъ рaди пл0тію смeрть вкуси1вый, / ўмертви2 пл0ти нaшеz мудровaніе / хrтE б9е, и3 сп7си2 нaсъ.
Стjхъ №: Да прибли1житсz мlтва моS пред8 тS гDи, по словеси2 твоемY вразуми1 мz.
Стjхъ в7: Да вни1детъ прошeніе моE пред8 тS гDи, по словеси2 твоемY и3збaви мS.
І́же в дев'я́тий час / нас ра́ди пло́тію смерть вкуси́вий, / умертви́ пло́ті на́шея мудрова́ніє, / Христе́ Бо́же, і спаси́ нас.
Стих 1: Да прибли́житься моли́тва моя́ пред Тя, Го́споди, по словесі́ Твоєму́ вразуми́ м'я.
Стих 2: Да вни́деть проше́ніє моє́ пред Тя, Го́споди, по словесі́ Твоєму́ ізба́ви м'я.
И$же нaсъ рaди рождeйсz t дв7ы, / и3 распsтіе претерпёвъ бlгjй, / и3спровeргій смeртію смeрть, и3 воскrніе kвлeй ћкw бGъ, / не прeзри, ±же создaлъ є3си2 рук0ю твоeю: / kви2 чlвэколю1біе твоE млcтиве, / пріими2 р0ждшую тS бцdу молsщуюсz за ны2, / и3 сп7си2 сп7се нaшъ, лю1ди tч†zнныz.
Не предaждь нaсъ до концA, и4мене твоегw2 рaди, / и3 не разори2 завёта твоегw2, / и3 не tстaви млcти твоеS t нaсъ, / ґвраaма рaди возлю1бленнагw t тебE, / и3 за їсаaка рабA твоего2, / и3 ї}лz с™aго твоего2.
Тaже, С™hй б9е, с™hй крёпкій, с™hй безсмeртный, поми1луй нaсъ. Три1жды.
Слaва nц7Y и3 сн7у и3 с™0му д¦у, и3 нhнэ и3 при1снw и3 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.
Прес™az трbце, поми1луй нaсъ: гDи, њчи1сти грэхи2 нaшz: вLко, прости2 беззакHніz н†ша: с™hй, посэти2 и3 и3сцэли2 нeмwщи нaшz, и4мене твоегw2 рaди.
ГDи поми1луй, три1жды. Слaва, и3 нhнэ:
Џ§е нaшъ, и4же є3си2 на нб7сёхъ, да свzти1тсz и4мz твоE, да пріи1детъ цrтвіе твоE: да бyдетъ в0лz твоS, ћкw на нб7си2 и3 на земли2. хлёбъ нaшъ насyщный дaждь нaмъ днeсь, и3 њстaви нaмъ д0лги нaшz, ћкоже и3 мы2 њставлsемъ должникHмъ нaшымъ: и3 не введи2 нaсъ во и3скушeніе, но и3збaви нaсъ t лукaвагw.
Сщ7eнникъ: Ћкw твоE є4сть цrтво: И# мы2: Ґми1нь.
И# ѓще ќбw є4сть прaздникъ, глаг0ли кондaкъ є3гw2.
І́же нас ра́ди рожде́йся от Ді́ви, / і расп'я́тіє претерпі́в, Благи́й, / іспрове́ргий сме́ртію смерть, і воскресе́ніє явле́й я́ко Бог, / не пре́зри, я́же созда́л єси́ руко́ю Твоє́ю; / яви́ человіколю́біє Твоє́, Ми́лостиве, / прийми́ ро́ждшую Тя Богоро́дицю моля́щуюся за ни, / і спаси́, Спа́се наш, лю́ди отча́янния.
Не преда́ждь нас до конця́, і́мене Твоєго́ ра́ди, / і не разори́ заві́та Твоєго́, / і не отста́ви ми́лости Твоєя́ от нас, / Авраа́ма ра́ди возлю́бленнаго от Тебе́, / і за Ісаа́ка, раба́ Твоєго́, / і Ізра́їля, свята́го Твоєго́.
Потім, Святи́й Бо́же, Святи́й Крі́пкий, Святи́й Безсме́ртний, поми́луй нас. [Тричі]
Сла́ва Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху, і ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Пресвята́я Тро́йце, поми́луй нас: Го́споди, очи́сти гріхи́ на́ша; Влади́ко, прости́ беззако́нія на́ша; Святи́й, посіти́ і ісціли́ не́мощі на́ша і́мене Твоєго́ ра́ди.
Го́споди, поми́луй. [Тричі] Слава, і нині.
О́тче наш, І́же єси́ на Небесі́х, да святи́ться і́м'я Твоє́, да при́йдеть Ца́рствіє Твоє́, да бу́деть во́ля Твоя́, я́ко на Небесі́, і на землі́. Хліб наш насу́щний даждь нам днесь, і оста́ви нам до́лги на́ша, я́коже і ми оставля́єм должнико́м на́шим; і не введи́ нас во іскуше́ніє, но ізба́ви нас от лука́ваго.
Священник: Я́ко Твоє́ єсть Ца́рство: І ми: Амі́нь.
Якщо свято, промовляй його кондак.
Ви1дz разб0йникъ / начaльника жи1зни на кrтЁ ви1сzща, глаг0лаше: / ѓще не бы2 бGъ бhлъ вопл0щьсz, и4же съ нaми распнhйсz, / не бы2 с0лнце лучы2 сво‰ потаи1ло: / нижE бы землS трепeщущи трzслaсz, / но вс‰ терпsй, помzни1 мz гDи, во цrтвіи твоeмъ.
Слaва: ПосредЁ двою2 разбHйнику, / мёрило прaведное њбрётесz кrтъ тв0й: / џвому ќбw низводи1му во ѓдъ тzгот0ю хулeніz: / друг0му же легчaщусz t прегрэшeній, къ познaнію бGосл0віz: / хrтE б9е, слaва тебЁ.
И# нhнэ: Ѓгнца, и3 пaстырz, и3 сп7са мjра, / на кrтЁ зрsщи р0ждшаz тS, / глаг0лаше слезsщи: / ми1ръ ќбw рaдуетсz, пріeмлz и3збавлeніе: / ўтр0ба же моS гори1тъ, зрsщи твоE распsтіе, / є4же за всёхъ терпи1ши, / сн7е и3 б9е м0й.
ГDи поми1луй, м7.
И$же на всsкое врeмz, и3 на всsкій чaсъ, на нб7си2 и3 на земли2 покланsемый и3 слaвимый хrтE б9е, долготерпэли1ве, многомлcтиве, многобlгоутр0бне, и4же прaвєдныz любsй, и3 грBшныz ми1луzй, и4же вс‰ зовhй ко сп7сeнію њбэщaніz рaди бyдущихъ бл†гъ: сaмъ гDи, пріими2 и3 нaшz въ чaсъ сeй мlтвы, и3 и3спрaви жив0тъ нaшъ къ зaповэдемъ твои6мъ: дyшы нaшz њсвzти2, тэлесA њчи1сти, помышлє1ніz и3спрaви, мы6сли њчи1сти, и3 и3збaви нaсъ t всsкіz ск0рби, ѕHлъ и3 болёзней: њгради2 нaсъ с™hми твои1ми ѓгGлы: да њполчeніемъ и4хъ соблюдaеми и3 наставлsеми, дости1гнемъ въ соединeніе вёры, и3 въ рaзумъ непристyпныz твоеS слaвы, ћкw бlгословeнъ є3си2 во вёки вэкHвъ, ґми1нь.
ГDи поми1луй, три1жды. Слaва, и3 нhнэ:
ЧCтнёйшую херув‡мъ, / и3 слaвнэйшую без8 сравнeніz сераф‡мъ, / без8 и3стлёніz бGа сл0ва р0ждшую, / сyщую бцdу тS величaемъ.
И$менемъ гDнимъ бlгослови2, џтче.
Сщ7eнникъ: Б9е, ўщeдри ны2:
И# мы2 глаг0лемъ: Ґми1нь.
И# ѓще є4сть п0стъ хrт0ва ржcтвA, и3ли2 с™hхъ ґпcлъ, и3з8wбражє1нныz ѕ7i покл0ны за є4же пёти междочaсіе. во с™yю же и3 вели1кую м7-цу т0кмw три2 вели6кіz покл0ны подобaетъ твори1ти.
ГDи и3 вLко животA моегw2, дyхъ прaздности, ўнhніz, любоначaліz и3 праздносл0віz не дaждь ми2. Покл0нъ.
Дyхъ же цэломyдріz, смиреномyдріz, терпёніz и3 любвE, дaруй ми2 рабY твоемY. Покл0нъ.
Е$й гDи цRю2, дaруй ми2 зрёти мо‰ прегрэшє1ніz, и3 не њсуждaти брaта моегw2: ћкw бlгословeнъ є3си2 во вёки вэкHвъ. Покл0нъ.
Ви́дя разбо́йник / Нача́льника Жи́зні на Кресті́ ви́сяща, глаго́лаше: / а́ще не би Бог бил вопло́щся, І́же с на́ми распни́йся, / не би со́лнце лучі́ своя́ потаї́ло; / ніже́ би земля́ трепе́щущи трясла́ся, / но вся терп'я́й, пом'яни́ м'я, Го́споди, во Ца́рствії Твоє́м.
Сла́ва: Посреді́ двою́ разбо́йнику, / мі́рило пра́ведноє обрі́теся Крест Твой; / о́вому у́бо низводи́му во ад тягото́ю хуле́нія; / друго́му же легча́щуся от прегріше́ній, к позна́нію богосло́вія; / Христе́ Бо́же, сла́ва Тебі́.
І ни́ні: А́гнця, і Па́стиря, і Спа́са ми́ра, / на Кресті́ зря́щи Ро́ждшая Тя, / глаго́лаше слезя́щи: / мир у́бо ра́дується, приє́мля ізбавле́ніє, / утро́ба же Моя́ гори́ть, зря́щи Твоє́ расп'я́тіє, / є́же за всіх терпи́ши, / Си́не і Бо́же Мой.
Го́споди, поми́луй. [40 разів]
І́же на вся́коє вре́м'я, і на вся́кий час, на Небесі́ і на землі́ покланя́ємий і сла́вимий, Христе́ Бо́же, Долготерпіли́ве, Многоми́лостиве, Многоблагоутро́бне, І́же пра́ведния люб'я́й, і грі́шния ми́луяй, І́же вся зови́й ко спасе́нію обіща́нія ра́ди бу́дущих благ; Сам, Го́споди, прийми́ і на́ша в час сей моли́тви, і іспра́ви живо́т наш к за́повідем Твої́м; ду́ші на́ша освяти́, тілеса́ очи́сти, помишле́нія іспра́ви, ми́слі очи́сти і ізба́ви нас от вся́кия ско́рби, зол і болі́зней; огради́ нас святи́ми Твої́ми А́нгели; да ополче́нієм їх соблюда́ємі і наставля́ємі дости́гнем в соєдине́ніє ві́ри і в ра́зум непристу́пния Твоєя́ сла́ви, я́ко Благослове́н єси́ во ві́ки віко́в, амі́нь.
Го́споди, поми́луй. [Тричі] Слава, і нині.
Честні́йшую Херуви́м / і сла́внійшую без сравне́нія Серафи́м, / без істлі́нія Бо́га Сло́ва ро́ждшую, / су́щую Богоро́дицю Тя велича́єм.
Іменем Госпо́днім благослови́, о́тче.
Священник: Бо́же, уще́дри ни.
І ми глаго́лем: Амі́нь.
Якщо піст і співали «Аллилу́я», священник вимовляє молитву св. Єфрема Сиріна з 3 (Великим постом) або з 16 поклонами:
Го́споди і Влади́ко живота́ моєго́, дух пра́здности, уни́нія, любонача́лія і праздносло́вія не даждь мі. [Поклін]
Дух же цілому́дрія, смиренному́дрія, терпі́нія і любве́ да́руй мі, рабу́ Твоєму́. [Поклін]
Єй, Го́споди, Царю́, да́руй мі зрі́ти моя́ прегріше́нія і не осужда́ти бра́та моєго́, я́ко благослове́н єси́ во ві́ки віко́в. [Поклін]
ВLко гDи, ї}се хrтE б9е нaшъ, долготерпёвый њ нaшихъ согрэшeніихъ, и3 дaже до нhнэшнzгw часA приведhй нaсъ, в0ньже на животворsщемъ дрeвэ ви1сz, бlгоразyмному разб0йнику, и4же въ рaй путесотвори1лъ є3си2 вх0дъ, и3 смeртію смeрть разруши1лъ є3си2, њчи1сти нaсъ грёшныхъ и3 недост0йныхъ р†бъ твои1хъ. Согрэши1хомъ бо и3 беззак0нновахомъ, и3 нёсмы дост0йни возвести2 nчесA н†ша и3 воззрёти на высотY нбcную: занE њстaвихомъ пyть прaвды твоеS, и3 ходи1хомъ въ в0лzхъ сердeцъ нaшихъ. Но м0лимъ твою2 безмёрную бlгость, пощади2 нaсъ гDи, по мн0жеству млcти твоеS, и3 сп7си2 нaсъ и4мене твоегw2 рaди с™aгw, ћкw и3счез0ша въ суетЁ днjе нaши, и3зми2 нaсъ и3з8 руки2 сопроти1внагw, и3 њстaви нaмъ грэхи2 нaшz, и3 ўмертви2 плотск0е нaше мудровaніе, да вeтхаго tложи1вше человёка, въ н0ваго њблецeмсz: и3 тебЁ поживeмъ нaшему вLцэ, и3 бlгодётелю, и3 тaкw твои6мъ послёдующе повелёніємъ, въ вёчный пок0й дости1гнемъ, и3дёже є4сть всёхъ веселsщихсz жили1ще, тh бо є3си2 вои1стинну и4стинное весeліе и3 рaдость лю1бzщихъ тS хrтE б9е нaшъ, и3 тебЁ слaву возсылaемъ, со безначaльнымъ твои1мъ nц7eмъ, и3 прес™hмъ, и3 бlги1мъ, и3 животворsщимъ твои1мъ д¦омъ, нhнэ и3 при1снw, и3 во вёки вэкHвъ, ґми1нь.
Слaва, и3 нhнэ: ГDи поми1луй, три1жды. Бlгослови2.
И# tпyстъ.
Вёдомо бyди, ћкw во ґfHнской горЁ, и3 въ пр0чихъ монастырёхъ, девsтый чaсъ въ пaперти глаг0лютъ.
Влади́ко Го́споди, Ісу́се Христе́ Бо́же наш, долготерпі́вий о на́ших согріше́ніїх, і да́же до ни́нішняго часа́ приведи́й нас, во́ньже на Животворя́щем Дре́ві ви́ся, благоразу́мному разбо́йнику, і́же в рай путесотвори́л єси́ вход, і сме́ртію смерть разруши́л єси́, очи́сти нас, грі́шних і недосто́йних раб Твої́х. Согріши́хом бо і беззако́нновахом, і ні́сьми досто́йні возвести́ очеса́ на́ша і воззрі́ти на висоту́ небе́сную; зане́ оста́вихом путь пра́вди Твоєя́ і ходи́хом в во́лях серде́ць на́ших. Но мо́лим Твою́ безмі́рную бла́гость, пощади́ нас, Го́споди, по мно́жеству ми́лости Твоєя́, і спаси́ нас і́мене Твоєго́ ра́ди свята́го, я́ко ісчезо́ша в суєті́ дні́є на́ші, ізми́ нас із руки́ сопроти́внаго, і оста́ви нам гріхи́ на́ша, і умертви́ плотсько́є на́ше мудрова́ніє, да ве́тхаго отложи́вше челові́ка, в но́ваго облеце́мся; і Тебі́ поживе́м, на́шему Влади́ці, і Благоді́телю, і та́ко Твої́м послі́дующе повелі́нієм, в ві́чний поко́й дости́гнем, іді́же єсть всіх веселя́щихся жили́ще, Ти бо єси́ воі́стину і́стинноє весе́ліє і ра́дость лю́б’ящих Тя, Христе́ Бо́же наш, і Тебі́ сла́ву возсила́єм, со Безнача́льним Твої́м Отце́м, і Пресвяти́м, і Благи́м, і Животворя́щим Твої́м Ду́хом, ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в, амі́нь.
Слава, і нині: Го́споди, поми́луй. [Тричі] Благослови́.
І відпуст.
І починаємо вечірню або, якщо пост, Зображальні.