на БGъ гDь: тропaрь с™hz џльги. Слaва, и4нъ тропaрь.
И# нhнэ, бGор0диченъ по глaсу.
На Бог Госпо́дь... тропар святої Ольги. Сла́ва, інший тропар.
І ни́ні, Богородичний за гласом.
По № стіхосл0віи сэдaленъ, глaсъ G:
Вои1стинну въ женaхъ мудрёйшею показaласz є3си2, џльго слaвнаz, лeсть kзhческую њтвeргши, и3 во хrтA вёровавши, и3 влади1міра къ томY подви1гши: не забyди u5бо, ћкw прамaти, нaсъ, недост0йныхъ ч†дъ твои1хъ, и3 ўтверди2 въ правовёріи и3 бlгочcтіи бGоуг0дными твои1ми мlтвами.
Слaва, и3 нhнэ, бGор0диченъ:
Ѕл0бою њжестBвшаz сердцA нaшz ўмzгчи2, дв7о пречcтаz, печ†ли нaшz ўтоли2, ћкw мнHги скHрби ў кrтA сн7а твоегw2 претерпёвшаz, и3 прошє1ніz н†ша ўслhши, ћкw бlгaz скоропослyшница.
По в7 стіхосл0віи сэдaленъ, глaсъ д7:
T гDа стопы6 чл+ку и3справлsютсz: тёмъ и3 тебЁ, с™az џльго, напрaви сердцA и3спытyzй и3 ўтрHбы къ цrтвію нбcному, є3г0же да не лиши1тъ и3 нaсъ мlтвами твои1ми.
Слaва, и3 нhнэ, бGор0диченъ:
Ўповaніе хrтіaнъ непостhдное и3 стэно2 неwбори1маz, вLчце бцdе, не tри1ни молeній къ тебЁ прибэгaющихъ, но, ћкw бlгaz, заступи2 и3 поми1луй нaсъ.
Після 1-го стихослов'я сідальний, глас 3:
Воі́стину в жена́х мудрі́йшею показа́лася єси́, О́льго сла́вная, лесть язи́чеськую отве́ргши, і во Христа́ ві́ровавши, і Влади́мира к тому́ подви́гши; не забу́ди у́бо, я́ко прама́ти, нас, недосто́йних чад твої́х, і утверди́ в правові́рії і благоче́стії богоуго́дними твої́ми моли́твами.
Сла́ва, і ни́ні, Богородичний:
Зло́бою ожесті́вшая сердця́ на́ша ум'ягчи́, Ді́во Пречи́стая, печа́лі на́ша утоли́, я́ко мно́гі ско́рбі у креста́ Си́на Твоєго́ претерпі́вшая, і проше́нія на́ша усли́ши, я́ко Блага́я Скоропослу́шниця.
Після 2-го стихослов'я сідальний, глас 4:
От Го́спода стопи́ челові́ку ісправля́ються; тім і тебі́, свята́я О́льго, напра́ви сердця́ Іспиту́яй і утро́би к Ца́рствію Небе́сному, єго́же да не лиши́ть і нас моли́твами твої́ми.
Сла́ва, і ни́ні, Богородичний:
Упова́ніє христия́н непости́дноє і стіно́ необори́мая, Влади́чице Богоро́дице, не отри́ни моле́ній к Тебі́ прибіга́ющих, но, я́ко блага́я, заступи́ і поми́луй нас.
Величaніе:
Величaемъ тS, бlжeннаz кн7ги1не џльго, и3 чтeмъ с™yю пaмzть твою2, јдwлы попрaвшую и3 мнHги рyсичи с™hмъ кRщeніемъ просвэти1вшую.
И$но величaніе:
Величaемъ тS, с™az равноапcльнаz кн7ги1не џльго, ћкw зарю2 ќтреннюю въ земли2 нaшей возсіsвшую и3 свётъ вёры правослaвныz нар0ду своемY пред8возвести1вшую.
Pал0мъ и3збрaнный:
№. Бlжeнъ мyжъ боsйсz гDа: в7. Въ зaповэдехъ є3гw2 восх0щетъ ѕэлw2. №. Првdникъ ћкw фjніxъ процвэтeтъ, ћкw кeдръ, и4же въ лівaнэ, ўмн0житсz. в7. Свётъ возсіS првdнику, и3 пр†вымъ сeрдцемъ весeліе. №. Р0дъ прaвыхъ блcви1тсz. в7. Напрaвити н0ги нaшz на пyть ми1ренъ.
Слaва, и3 нhнэ:
Ґллилyіа, ґллилyіа, ґллилyіа, слaва тебЁ, б9е. Три1жды.
Величання:
Велича́єм тя, блаже́нная княги́не О́льго, і чтем святу́ю па́м'ять твою́, і́доли попра́вшую і мно́гі Ру́сичі святи́м креще́нієм просвіти́вшую.
Інше величання:
Велича́єм тя, свята́я равноапо́стольная княги́не О́льго, я́ко зарю́ у́треннюю в землі́ на́шей возсія́вшую і світ ві́ри правосла́вния наро́ду своєму́ предвозвести́вшую.
Вибраний псалом:
1. Блаже́н муж боя́йся Го́спода... 2. В за́повідех Єго́ восхо́щеть зіло́. 1. Пра́ведник я́ко фі́нікс процвіте́ть, я́ко кедр, і́же в Лива́ні, умно́житься. 2. Світ возсія́ пра́веднику, і пра́вим се́рдцем весе́ліє. 1. Род пра́вих благослови́ться. 2. Напра́вити но́ги на́ша на путь ми́рен.
Сла́ва, і ни́ні:
Аллилу́я, аллилу́я, аллилу́я, сла́ва Тебі́, Бо́же. [Тричі]
По поліелeи сэдaленъ, глaсъ є7:
Дост0йнw равноапcльныz цари1цы и4менемъ наречeна є3си2, бlжeннаz, џной бо, кrтъ хrт0въ прилёжнw взыскaвшей, подражaла є3си2, хrтA бGа и4стиннаго взыскaвши и3 кrтъ тогw2 на себє2 возл0жши. Е#г0же моли2 и4го бlг0е кrтA понести2 и3 нaмъ, грэхи2 њбременє1ннымъ, и3 ўповaніе нбcное ўлучи1ти.
Слaва, и3 нhнэ, бGор0диченъ:
Tнhнэ ўбlжaтъ мS вси2 р0ди, реклA є3си2, пречcтаz дв7о, t првdныz є3лісавeтъ цэловaніе пріeмши: тёмъ u5бо и3 мы2 t nтє1цъ нaшихъ, ћкw бцdу и3 м™рь свёта, тS пёти научи1хомсz.
Після полієлею сідальний, глас 5:
Досто́йно равноапо́стольния цари́ці і́менем нарече́на єси́, блаже́нная, о́ной бо, крест Христо́в прилі́жно взиска́вшей, подража́ла єси́, Христа́ Бо́га І́стиннаго взиска́вши і крест Того́ на себе́ возло́жши. Єго́же моли́ і́го благо́є креста́ понести́ і нам, гріхи́ обремене́нним, і упова́ніє небе́сноє улучи́ти.
Сла́ва, і ни́ні, Богородичний:
Отни́ні ублажа́ть М'я всі ро́ди, рекла́ єси́, Пречи́стая Ді́во, от пра́ведния Єлисаве́т цілова́ніє приє́мши; тім у́бо і ми от оте́ць на́ших, я́ко Богоро́дицю і Ма́тер Сві́та, Тя пі́ти научи́хомся.
Степє1нна, № ґнтіфHнъ д7 глaса.
Прокjменъ, глaсъ д7: Во всю2 зeмлю и3зhде вэщaніе и4хъ, и3 въ концы2 вселeнныz гlг0лы и4хъ. Стjхъ: Нб7сA повёдаютъ слaву б9ію, творeніе же рукY є3гw2 возвэщaетъ твeрдь. Всsкое дыхaніе: Е#ђліе t матfeа, зачaло Rд.
Степенні, 1-й антифон 4-го гласу.
Прокимен, глас 4: Во всю зе́млю ізи́де віща́ніє їх, і в конці́ вселе́нния глаго́ли їх. Стих: Небеса́ пові́дають сла́ву Бо́жию, творе́ніє же руку́ Єго́ возвіща́єть твердь. Вся́коє диха́ніє... Євангеліє від Матфея, зачало 104.
По н7-мъ pалмЁ стіхи1ра, глaсъ ѕ7:
Провозвёстницу вёры и3 ко спcнію путеводи1тельницу бGоизбрaнную, џльгу премyдрую восхвaлимъ и3 пёсньми почти1мъ с™yю пaмzть є3S, м0литсz бо со всёми с™hми земли2 нaшеz њ спcніи дш7ъ нaшихъ.
Після 50-го псалма стихира, глас 6:
Провозві́стницю ві́ри і ко спасе́нію путеводи́тельницю богоізбра́нную, О́льгу прему́друю восхва́лим і пі́сньми почті́м святу́ю па́м'ять єя́, мо́литься бо со всі́ми святи́ми землі́ на́шея о спасе́нії душ на́ших.
КанHнъ бцdы: Мн0гими содержи1мь напaстьми: на ѕ7,
и3 канHнъ с™hz џльги, на }, глaсъ є7.
Канон Богородиці: Мно́гими содержи́м напа́стьми... на 6,
І канон святій Ользі, на 8, глас 5.
Їрм0съ: Величaваго фараHна въ м0ри потопи1вша со nрyжіемъ и3 вс†дники, ї}лz же преслaвнw спaсша, и3 по сyху провeдша, поeмъ хrтA, ћкw прослaвисz.
Вели1чіе нaше и3 похвалA ты2 є3си2, џльго бGомyдраz: тоб0ю бо t јдwльскіz лeсти свободи1хомсz, нhнэ моли1сz за р0дъ и3 р0ды, и5хже бGу привелA є3си2, пою1щи хrтA: ћкw прослaвисz.
Величaваго діaвола и3з8 руси2 прогнaла є3си2, нечести6выz кумjры tню1дъ сокруши1вши: вс‰ лю1ди t беззак0ніz свободи1ла є3си2, мyдростію научaющи, пёти хrтA, ћкw прослaвисz.
Чeрность грэх0вную бaнею кRщeніz tню1дъ tмhла є3си2, хrтA возлюби1ла є3си2: є3мyже предстоsщи, моли1сz за рабы6 тво‰, вёрнw слaвzщыz тS.
БGор0диченъ: И#сaіа тS жeзлъ нарицaетъ, пречcтаz, дв7дъ же тS пrт0лъ гDень, ґввакyмъ приwсэнeнную г0ру, купинy же тS мwmсeй: мh же тS м™рь б9ію нарицaемъ.
Катавaсіа: Tвeрзу ўстA мо‰:
Ірмос: Велича́ваго фарао́на в мо́рі потопи́вша со ору́жієм і вса́дники, Ізра́їля же пресла́вно спа́сша, і по су́ху прове́дша, поє́м Христа́, я́ко просла́вися.
Вели́чіє на́ше і похвала́ ти єси́, О́льго богому́драя; тобо́ю бо от і́дольськия ле́сти свободи́хомся, ни́ні моли́ся за род і ро́ди, ї́хже Бо́гу привела́ єси́, пою́щи Христа́; я́ко просла́вися.
Велича́ваго дия́вола із Руси́ прогна́ла єси́, нечести́вия куми́ри отню́д сокруши́вши; вся лю́ди от беззако́нія свободи́ла єси́, му́дростію науча́ющи, пі́ти Христа́, я́ко просла́вися.
Че́рность гріхо́вную ба́нею креще́нія отню́д отми́ла єси́, Христа́ возлюби́ла єси́; Єму́же предстоя́щи, моли́ся за раби́ твоя́, ві́рно сла́в'ящия тя.
Богородичний: Іса́я Тя жезл нарица́єть, пречи́стая, Дави́д же Тя престо́л Госпо́день, Авваку́м приосіне́нную го́ру, купину́ же Тя Моїсе́й; ми же Тя Ма́тер Бо́жию нарица́єм.
Катавасія: Отве́рзу уста́ моя́...
Їрм0съ: Держaвною рук0ю и3 си1льнымъ сл0вомъ нб7о и3 зeмлю сотвори1лъ є3си2: ю4же твоeю кр0вію и3скупи1лъ є3си2 цRковь твою2, ±же њ тебЁ ўтверждaетсz зовyщи: ћкw нёсть с™ъ, рaзвэ тебє2, гDи.
Держaвною рук0ю, и3 мyдрыми словесы2, и3 си1льнымъ сл0вомъ, ўчи1ла є3си2 твоего2 сhна зак0ну хrт0ву, и3 лю1демъ возбрани1ла є3си2 жрeти јдwлwмъ, џльго преслaвнаz: въ пaмzть твою2 нhнэ сошeдшесz, тебE прославлsемъ.
Ты2 ћкw пчелA добрY рaзуму далeче цвэтyщіz хrт0вы вёры взыскaла є3си2, и3 ћкw пор0дный мeдъ кRщeніе, въ цaрствующемъ грaдэ њбрётши, твоемY грaду и3 лю1демъ даровaла є3си2: є3г0же вси2 насыщeни, г0рести грэхA tбэгaютъ.
Вeсь похвaльный глaсъ, и3 мольбy ти, џльго, прин0симъ, тоб0ю бо бGа познaхомъ. Е#мyже нhнэ предстои1ши, проси2 ми1ра nтeчеству, и3 на пог†ныz побёды, и3 дш7aмъ нaшымъ њставлeніz грэхHвъ, пою1щымъ тS, пrнобlжeннаz.
БGор0диченъ: Пріsтелище kви1ласz є3си2, дв7о, непристyпнагw бGа, тёмъ тS пою1тъ непрестaннw ѓгGльстіи чи1ни, повинyющесz вLцэ: тh бо родилA є3си2 сл0во џ§ее, собезначaльное, без8 nтцA: q чyдо. С™hй д¦ъ њсэни1 тz.
Ірмос: Держа́вною руко́ю і си́льним сло́вом не́бо і зе́млю сотвори́л єси́; ю́же Твоє́ю кро́вію іскупи́л єси́ це́рков Твою́, я́же о Тебі́ утвержда́ється зову́щи: я́ко ність свят, ра́зві Тебе́, Го́споди.
Держа́вною руко́ю, і му́дрими словеси́, і си́льним сло́вом, учи́ла єси́ твоєго́ си́на зако́ну Христо́ву, і лю́дем возбрани́ла єси́ жре́ти і́долом, О́льго пресла́вная; в па́м'ять твою́ ни́ні соше́дшеся, тебе́ прославля́єм.
Ти, я́ко пчела́, добру́ ра́зуму дале́че цвіту́щия Христо́ви ві́ри взиска́ла єси́, і, я́ко поро́дний мед, креще́ніє, в ца́рствующем гра́ді обрі́тши, твоєму́ гра́ду і лю́дем дарова́ла єси́; єго́же всі насище́ні, го́рести гріха́ отбіга́ють.
Весь похва́льний глас, і мольбу́ ті, О́льго, прино́сим, тобо́ю бо Бо́га позна́хом. Єму́же ни́ні предстої́ши, проси́ ми́ра оте́честву, і на пога́ния побі́ди, і душа́м на́шим оставле́нія гріхо́в, пою́щим тя, присноблаже́нная.
Богородичний: Прия́телище яви́лася єси́, Ді́во, Непристу́пнаго Бо́га, тім Тя пою́ть непреста́нно а́нгельстії чи́ни, повину́ющеся Влади́ці; Ти бо родила́ єси́ Сло́во О́тчеє, Собезнача́льноє, без отця́; о чу́до. Святи́й Дух осіни́ Тя.
И$нъ кондaкъ, глaсъ д7:
Kви1сz днeсь блгdть всёхъ бGа, прослaвльши въ руси2 џльгу бGомyдрую, мlтвами є3S, гDи, лю1демъ подaждь грэхHвъ њставлeніе.
Сэдaленъ, глaсъ G:
П0двигъ тв0й чтeмъ, бlжeннаz, ди1вна бо крёпость дyха твоегw2, въ нeмощи тэлесE ћвльшаzсz: kзhческую лeсть презрёвши, дерзновeннw вёру проповёдала є3си2 хrт0ву, џбразъ нaмъ подаю1щи рeвности њ гDэ.
Слaва, и3 нhнэ, бGор0диченъ:
И$же неизречeннw t чcтыхъ кровeй твои1хъ воплоти1выйсz, пrт0лъ ўгот0ва во чрeвэ твоeмъ, пречcтаz nтрокови1це, ю4же вси2 р0ди, ћкw бцdу, дост0йнw слaвzтъ.
Інший кондак, глас 4:
Яви́ся днесь благода́ть всіх Бо́га, просла́вльши в Русі́ О́льгу богому́друю, моли́твами єя́, Го́споди, лю́дем пода́ждь гріхо́в оставле́ніє.
Сідальний, глас 3:
По́двиг твой чтем, блаже́нная, ди́вна бо крі́пость ду́ха твоєго́, в не́мощі тілесе́ я́вльшаяся; язи́чеськую лесть презрі́вши, дерзнове́нно ві́ру пропові́дала єси́ Христо́ву, о́браз нам подаю́щи ре́вности о Го́споді.
Сла́ва, і ни́ні, Богородичний:
І́же неізрече́нно от чи́стих крове́й Твої́х Воплоти́вийся, престо́л угото́ва во чре́ві Твоє́м, Пречи́стая Отрокови́це, Ю́же всі ро́ди, я́ко Богоро́дицю, досто́йно сла́в'ять.
Їрм0съ: Д¦омъ б9іимъ њчи1щсz прbр0къ дыхaющимъ въ нeмъ, ґввакyмъ бжcтвенный боsсz гlг0лаше: внегдA прибли1жатсz лBта, познaнъ бyдеши, б9е, на спcніе чл+кwвъ.
Д¦ъ б9ій почи2 на тебЁ, ћкw на деввHрэ прbр0чицэ дрeвле: и4мже просвэти1вшисz, ўкрэплsющи влади1міра разyмнаго, сісaру діaвола низложи1ла є3си2 въ сёти є3гw2 кRщeніемъ, ћкw и3 варaкомъ въ пот0цэ кjссwвэ прeжде.
БыстринЁ под0бzщисz, џльго бGомyдраz, сокрушeннымъ сeрдцемъ стA молsщисz къ бGу, и3збaвила є3си2 р0дъ твои1хъ людeй t њскорблeніz кумjрскагw, и3 t плэнeніz врaжіz свободи1ла є3си2, хrтA призывaющи на п0мощь нaшу.
Въ нар0читый дeнь с™aгw твоегw2 преставлeніz, рaдостнw прaзднуемъ, пёснь молeбную хrтY возсылaюще, нетлённымъ вэнцeмъ вэнчaвшему тS, џльго бGомyдраz: проси2 нaмъ њставлeніz грэхHвъ, слaвzщымъ тS вёрнw.
БGор0диченъ: ТS t к0рене їессeева процвётшую, и3сaіа ћкоже прbречE, хrтA цвётъ прозsбшую, и3 первоначaльнаго пл0тію носи1вшую и3 жeзлъ б9іz д¦а, хвaлимъ тS, ћкw б9ію м™рь, и3 чcтую дв7у.
Ірмос: Ду́хом Бо́жиїм очи́щся проро́к диха́ющим в нем, Авваку́м боже́ственний боя́ся глаго́лаше: внегда́ прибли́жаться лі́та, позна́н бу́деши, Бо́же, на спасе́ніє челові́ков.
Дух Бо́жий почи́ на тебі́, я́ко на Девво́рі проро́чиці дре́вле; І́мже просвіти́вшися, укріпля́ющи Влади́мира разу́мнаго, Сиса́ру дия́вола низложи́ла єси́ в сі́ті єго́ креще́нієм, я́ко і Вара́ком в пото́ці Ки́ссові пре́жде.
Бистрині́ подо́б'ящися, О́льго богому́драя, сокруше́нним се́рдцем ста моля́щися к Бо́гу, ізба́вила єси́ род твої́х люде́й от оскорбле́нія куми́рськаго, і от пліне́нія вра́жия свободи́ла єси́, Христа́ призива́ющи на по́мощ на́шу.
В наро́читий день свята́го твоєго́ преставле́нія, ра́достно пра́зднуєм, піснь моле́бную Христу́ возсила́юще, нетлі́нним вінце́м вінча́вшему тя, О́льго богому́драя; проси́ нам оставле́нія гріхо́в, сла́в'ящим тя ві́рно.
Богородичний: Тя от ко́рене Ієссе́єва процві́тшую, Іса́я я́коже прорече́, Христа́ Цвіт прозя́бшую, і Первонача́льнаго пло́тію носи́вшую і жезл Бо́жия Ду́ха, хва́лим Тя, я́ко Бо́жию Ма́тер і Чи́стую Ді́ву.
Їрм0съ: Сл0во б9іе всеси1льное, ми1ръ всемY мjру посли2, и3 свётомъ и4стиннымъ њсвэщaz и3 просвэщaz вс‰, и3з8 н0щи тS слaвzщыz.
Ћкw голуби1ца цэломyдреннаz, на фjніxъ добродётелей возшлA є3си2, крилЁ сщ7є1ннэ посрє1бреннэ и3мyщи: и4миже возлетёвши въ рaйстэй пи1щи возгнэзди1ласz є3си2, слaвнаz џльго.
Њ тебЁ поsше соломHнъ прeжде: внЁ віногрaда цaрскаz мaслина процвэтE. Тh бо с™hй грeзнъ кRщeніемъ въ руси2 насади1ла є3си2, творsщи пл0дъ покаsніz, њ нeмже сaмъ хrт0съ весели1тсz.
Ўмилосeрдисz, вLко, на новопросвэщє1нныz лю1ди тво‰, не предaждь нaсъ въ рyки погaныхъ, за мн0жество беззак0ній нaшихъ: но мlтвами настaвницы нaшеz џльги, и3збaви ны2 t всsкіz напaсти.
БGор0диченъ: Кропи1те вси2, ћкоже пи1шетсz, џблацы весє1ліz зємнhмъ: б9ій бо дётищь хrт0съ, њчищazй мjръ t грэхHвъ, воплоти1сz t дв7ы, и3 дaнъ бhсть нaмъ.
Ірмос: Сло́во Бо́жиє Всеси́льноє, мир всему́ ми́ру посли́, і сві́том і́стинним освіща́я і просвіща́я вся, із но́щі Тя сла́в'ящия.
Я́ко голуби́ця цілому́дренная, на фі́нікс доброді́телей возшла́ єси́, крилі́ свяще́нні посре́бренні іму́щи; ї́миже возлеті́вши в ра́йстій пи́щі возгнізди́лася єси́, сла́вная О́льго.
О тебі́ поя́ше Соломо́н пре́жде: вні виногра́да ца́рськая ма́слина процвіте́. Ти бо святи́й грезн креще́нієм в Русі́ насади́ла єси́, творя́щи плод покая́нія, о не́мже Сам Христо́с весели́ться.
Умилосе́рдися, Влади́ко, на новопросвіще́нния лю́ди Твоя́, не преда́ждь нас в ру́ки пога́них, за мно́жество беззако́ній на́ших; но моли́твами наста́вниці на́шея О́льги, ізба́ви ни от вся́кия напа́сти.
Богородичний: Кропі́те всі, я́коже пи́шеться, о́блаци весе́лія земни́м; Бо́жий бо Ді́тищ Христо́с, очища́яй мир от гріхо́в, воплоти́ся от Ді́ви, і дан бисть нам.
Їрм0съ: Въ цRковь нбcную с™yю твою2, да пріи1детъ мlтва моS, вопію1 ти, ћкw їHна, и3з8 глубины2 сeрдца морскaгw: t грBхъ мои1хъ возведи1 мz, молю1сz тебЁ, гDи.
Рeвность с™aгw д¦а въ сeрдцы пріeмши, nтeческое ѕловёріе возненави1дэла є3си2: и3 хrтA и4стиннаго бGа взыскaвши, чaдо свёта kви1ласz є3си2, и3 съ пeрвєнцы с™hхъ на нб7сёхъ ликyеши.
Н0ваz ўчени1ца хrт0ва въ руси2 kви1ласz є3си2, њбходsщи грaды и3 сє1ла, кумjры сокрушaющи, и3 лю1ди ўчaщи є3ди1ному бGу покланsтисz: є3г0же моли2 за пою1щыz тS.
Q бGобlжeннаz џльго, помоли1сz за тво‰ ч†да къ бGу, ми1ръ неподви1жимый nтeчеству нaшему и3спроси2: и3 нaмъ tпущeніе грэхHвъ, при1снw тS прославлsющымъ.
БGор0диченъ: Познaвше тоб0ю неwпи1санное сл0во б9іе, сн7а є3диночaдаго вседержи1телева, вопіeмъ ти2 земнjи: рaдуйсz, блcвeннаz бцdе, ўповaніе дш7ъ нaшихъ.
Ірмос: В Це́рков небе́сную святу́ю Твою́ да при́йдеть моли́тва моя́, вопію́ Ті, я́ко Іо́на, із глубини́ се́рдця морська́го: от гріх мої́х возведи́ м'я, молю́ся Тебі́, Го́споди.
Ре́вность Свята́го Ду́ха в се́рдці приє́мши, оте́чеськоє злові́ріє возненави́діла єси́; і Христа́ Істиннаго Бо́га взиска́вши, ча́до сві́та яви́лася єси́, і с пе́рвенці святи́х на небесі́х лику́єши.
Но́вая учени́ця Христо́ва в Русі́ яви́лася єси́, обходя́щи гра́ди і се́ла, куми́ри сокруша́ющи, і лю́ди уча́щи Єди́ному Бо́гу покланя́тися; Єго́же моли́ за пою́щия тя.
О богоблаже́нная О́льго, помоли́ся за твоя́ ча́да к Бо́гу, мир неподви́жимий Оте́честву на́шему іспроси́, і нам отпуще́ніє гріхо́в, при́сно тя прославля́ющим.
Богородичний: Позна́вше Тобо́ю неопи́санноє Сло́во Бо́жиє, Си́на Єдиноча́даго Вседержи́телева, вопіє́м Ті земні́ї: ра́дуйся, Благослове́нная Богоро́дице, упова́ніє душ на́ших.
Кондaкъ, глaсъ д7.
Под0бенъ: Kви1лсz є3си2 днeсь:
Воспоeмъ днeсь бlгодётелz всёхъ бGа, прослaвльшаго въ руси2 џльгу бGомyдрую, да мlтвами є3S подaстъ дш7aмъ нaшымъ грэхHвъ њставлeніе.
Јкосъ: Хrтіaнъ житіE ви1дzщи и3 непотрeбство kзhческое ўразумэвaющи, си1це въ себЁ реклA є3си2, џльго бGомyдраz: q, бeздна премyдрости и3 блгcти всёхъ творцA! кaкw ўтаи1лсz є3си2 t менє2 досeлэ; кaкw возмогY јдwлы tнhнэ чти1ти; никт0же бо, слaдкаго вкуси1въ, восх0щетъ г0рькаго, сегw2 рaди, ѓще и3 въ стaрости, призови1 мz, с™az трbце, и3 подaждь ми2 грэхHвъ њставлeніе.
Кондак, глас 4.
Подібний: Яви́лся єси́ днесь...
Воспоє́м днесь Благоді́теля всіх Бо́га, просла́вльшаго в Русі́ О́льгу богому́друю, да моли́твами єя́ пода́сть душа́м на́шим гріхо́в оставле́ніє.
Ікос: Христия́н житіє́ ви́дящи і непотре́бство язи́чеськоє уразуміва́ющи, си́це в себі́ рекла́ єси́, О́льго богому́драя: о бе́здна прему́дрости і бла́гости всіх Творця́! Ка́ко утаї́лся єси́ от мене́ досе́лі? Ка́ко возмогу́ і́доли отни́ні чти́ти? Нікто́же бо, сла́дкаго вкуси́в, восхо́щеть го́ркаго, сего́ ра́ди, а́ще і в ста́рості, призови́ м'я, Свята́я Тро́йце, і пода́ждь мі гріхо́в оставле́ніє.
Їрм0съ: Плaмень пeщный пораб0тиша бlгочcти1віи џтроцы, тёмъ свhше њроси2 |, гот0вы пали1мы по є3стествY, но пaче є3стествA мyжески поsху: блcвeнъ є3си2, гDи, на пrт0лэ слaвы цrтвіz твоегw2.
Под0бнw їудjfи сотвори1ла є3си2, посредЁ кумjрскихъ тэли1щь вшeдши, тёхъ начaльника сокруши1ла є3си2, и3 демwночeтцы посрами1ла є3си2, вс‰ же лю1ди научи1ла є3си2 въ чистотЁ вопи1ти хrтY: блcвeнъ є3си2, гDи, на пrт0лэ слaвы цrтвіz твоегw2.
Похвaльными цвёты, ѓки цaрскій вэнeцъ бGомyдрэй твоeй главЁ, въ пaмzть твою2 прин0симъ: ю4же хrт0съ нетлёніемъ вэнчA, џльго досточyднаz, моли1сz за твоE стaдо, и3збaвитисz t всsкагw ѕлA, вопію1щымъ: блcвeнъ є3си2, гDи, на пrт0лэ слaвы цrтвіz твоегw2.
Лівaнскую ли г0ру наречeмъ тS; на тs бо росA нбcнаz сни1де. и3ли2 фіс0нъ рэкY, добрёйшій сапфЂръ кaмень чcтнhй, влади1міра и3мyщую, и4мже просвэти1сz всS рyсь: но моли1тесz за ны2 взывaюще: блcвeнъ є3си2, гDи, на пrт0лэ слaвы цrтвіz твоегw2.
БGор0диченъ: КівHтъ позлащeнъ тS д¦омъ и3менyемъ, спaсшую мjръ t пот0па разyмнагw, дв7о, сп7си2 нaсъ. на тs бо надёемсz, и3 къ тебЁ прибэгaемъ. tч†zнныz въ пучи1нэ t грBхъ и3 напaстей и3збaви вопію1щыz: блcвeнъ є3си2, гDи, на пrт0лэ слaвы цrтвіz твоегw2.
Ірмос: Пла́мень пе́щний порабо́тиша благочести́вії о́троци, тім сви́ше ороси́ я, гото́ви пали́ми по єстеству́, но па́че єстества́ му́жеськи поя́ху: благослове́н єси́, Го́споди, на Престо́лі Сла́ви Ца́рствія Твоєго́.
Подо́бно Іуди́фі сотвори́ла єси́, посреді́ куми́рських тіли́щ вше́дши, тіх нача́льника сокруши́ла єси́, і демоноче́тці посрами́ла єси́, вся же лю́ди научи́ла єси́ в чистоті́ вопи́ти Христу́: благослове́н єси́, Го́споди, на Престо́лі Сла́ви Ца́рствія Твоєго́.
Похва́льними цві́ти, а́ки ца́рський віне́ць богому́дрій твоє́й главі́, в па́м'ять твою́ прино́сим; ю́же Христо́с нетлі́нієм вінча́, О́льго досточу́дная, моли́ся за твоє́ ста́до, ізба́витися от вся́каго зла, вопію́щим: благослове́н єси́, Го́споди, на Престо́лі Сла́ви Ца́рствія Твоєго́.
Лива́нськую ли го́ру нарече́м тя? На тя бо роса́ небе́сная сни́де. Іли́ Фісо́н ріку́, добрі́йший сапфі́р ка́мень честни́й, Влади́мира іму́щую, і́мже просвіти́ся вся Русь; но молі́теся за ни взива́юще: благослове́н єси́, Го́споди, на Престо́лі Сла́ви Ца́рствія Твоєго́.
Богородичний: Киво́т позлаще́н Тя Ду́хом імену́єм, спа́сшую мир от пото́па разу́мнаго, Ді́во, спаси́ нас. На Тя бо наді́ємся, і к Тебі́ прибіга́єм. Отча́янния в пучи́ні от гріх і напа́стей ізба́ви вопію́щия: благослове́н єси́, Го́споди, на Престо́лі Сла́ви Ца́рствія Твоєго́.
Їрм0съ: Крёпцыи џтроцы тріE сyще, си1лою њб0лкшесz с™hz трbцы, ўлови1ша и3 побэди1ша халдє1и, и3 ди1внw и3змэни1сz є3стество2: кaкw џгнь въ р0су прелагaшесz, без8 туги2 | сохрани2 ћкw пеленaми. Q проліsвый мyдрость на всёхъ дёлэхъ твои1хъ, б9е, тS превозн0симъ во вёки.
КрэпкA ћкw льви1ца, си1лою с™aгw д¦а њболчeна, є3ди1на ўстреми1сz всю1ду и3стерзaти кумjры, и3 ди1внw на нб7си2 и3 на земли2: кaкw женA прeжде бGа познавaетъ, є4юже и3спeрва всемY р0ду падeніе бhсть, т0ю же нhнэ сп7сeни поeмъ: q проліsвый мyдрость на всёхъ дёлэхъ твои1хъ б9е, тS превозн0симъ во вёки.
Премyдрость б9іz прeжде њ тебЁ написaла є4сть: сE є3си2 д0браz моS и3 прекрaснаz, и3 пор0ка нёсть въ тебЁ. Блeскъ лицA твоегw2 ћкw мЂра њбонsніе, назнaменоваше твоE, џльго, кRщeніе: є4же посредЁ кумjрскіz лeсти на тебЁ њбонS хrт0съ, и3 всёхъ нaсъ t смрaда дeмwнскагw къ покаsнію млcтію своeю привeлъ є4сть.
Помzни2 менE, госпожE џльго, ўб0гаго твоего2 рабA, њкрaденаго t врагA, и3 согрэши1вшаго пaче чlвBкъ: и3 помоли1сz хrтY, подaти ми2 прощeніе њ всёхъ согрэшeніихъ, ±же нечyвственнw содёzхъ nкаsнный, да покаsніемъ вопію2: q проліsвый мyдрость на всёхъ дёлэхъ твои1хъ, б9е, тS превозн0симъ во вёки.
БGор0диченъ: Не прeзри, дв7о, твои1хъ р†бъ мольбы6, њ тебё бо хвaлимсz, твоE мaлое стaдо мы2 є3смы2: потщи1сz въ заступлeніе нaше, и3 и3зми1 ны t вр†гъ нaшихъ, ўщeдри знaющыz тS м™рь б9ію, и3 сн7у твоемY вопію1щыz: q проліsвый мyдрость на всёхъ дёлэхъ твои1хъ, б9е, тS превозн0симъ во вёки.
Ірмос: Крі́пції о́троци тріє́ су́ще, си́лою обо́лкшеся Святи́я Тро́йці, улови́ша і побіди́ша Халде́ї, і ди́вно ізміни́ся єстество́; ка́ко огнь в ро́су прелага́шеся, без туги́ я сохрани́, я́ко пелена́ми. О пролия́вий му́дрость на всіх ді́ліх Твої́х, Бо́же, Тя превозно́сим во ві́ки.
Кріпка́, я́ко льви́ця, си́лою Свята́го Ду́ха оболче́на, єди́на устреми́ся всю́ду істерза́ти куми́ри, і ди́вно на небесі́ і на землі́; ка́ко жена́ пре́жде Бо́га познава́єть, є́юже іспе́рва всему́ ро́ду паде́ніє бисть, то́ю же ни́ні спасе́ни поє́м: о пролия́вий му́дрость на всіх ді́ліх Твої́х Бо́же, Тя превозно́сим во ві́ки.
Прему́дрость Бо́жия пре́жде о тебі́ написа́ла єсть: се єси́ до́брая моя́ і прекра́сная, і поро́ка ність в тебі́. Блеск лиця́ твоєго́ я́ко ми́ра обоня́ніє, назна́меноваше твоє́, О́льго, креще́ніє; є́же посреді́ куми́рськия ле́сти на тебі́ обоня́ Христо́с, і всіх нас от смра́да де́монськаго к покая́нію ми́лостію Своє́ю приве́л єсть.
Пом'яни́ мене́, госпоже́ О́льго, убо́гаго твоєго́ раба́, окра́денаго от врага́, і согріши́вшаго па́че челові́к; і помоли́ся Христу́ пода́ти мі проще́ніє о всіх согріше́ніїх, я́же нечу́вственно соді́ях окая́нний, да покая́нієм вопію́: о пролия́вий му́дрость на всіх ді́ліх Твої́х, Бо́же, Тя превозно́сим во ві́ки.
Богородичний: Не пре́зри, Ді́во, Твої́х раб мольби́, о Тебі́ бо хва́лимся, Твоє́ ма́лоє ста́до ми єсьми́; потщи́ся в заступле́ніє на́ше, і ізми́ ни от враг на́ших, уще́дри зна́ющия Тя, Ма́тер Бо́жию, і Си́ну Твоєму́ вопію́щия: о пролия́вий му́дрость на всіх ді́ліх Твої́х, Бо́же, Тя превозно́сим во ві́ки.
Їрм0съ: И#з8 є3дeма и3зhде р0дъ нaшъ прaбабы рaди є4vы: при1званъ же тоб0ю, р0ждшею нaмъ н0ваго ґдaма хrтA, во двою2 є3стєствY, дв7о чcтаz, взыгрaсz ґдaмъ прaдэдъ, ћкw и3збhвъ пeрвыz клsтвы: мh же тоб0ю хвaлzщесz, ћкw тебє2 рaди бGа познaхомъ, и3 тебE величaемъ.
Весели1сz є4vо прароди1тельнице, и4же бо тS прельсти1въ и3з8 є3дeма и3зведE, нhнэ же попрaнъ є4сть твои1мъ и3счaдіемъ. Сe бо џльга жив0тное дрeво кrтъ хrт0въ въ руси2 водрузи2, и4мже всBмъ вBрнымъ рaй tвeрзесz: мh же хвaлzщесz, ћкw тоS рaди бGа познaхомъ, со влади1міромъ сію2 величaемъ.
ЖенY по є3стествY нарицaемъ тS, но пaче си1лы жeнскіz подви1гласz є3си2. Тьмы6 твоегw2 злaта и3стощи1ла є3си2, да хrт0въ зак0нъ и3 ўчи1телz приwбрsщеши, и4мже всю2 рyсь просвэти1ла є3си2: мh же тоб0ю хвaлzщесz, ћкw тебє2 рaди бGа познaхомъ, съ м§ники тS величaемъ.
Зак0на настaвнице чcтаz, и3 ўчи1тельнице вёры хrт0вы, пріими2 похвалY t р†бъ недост0йныхъ, и3 мlтву њ нaсъ сотвори2 къ бGу, чeстнw творsщихъ твою2 пaмzть: да t напaстей и3 бёдъ и3 печaлей и3 лю1тыхъ грэхHвъ свободи1мсz: є3щe же и3 мyкъ ждyщихъ нaсъ и3збaви, м0лимсz ти2, тебE непрестaннw величaющіи.
БGор0диченъ: СE цRковь: сE двeрь: сE б9іz горA с™az: сE жeзлъ, и3 сосyдъ злaтъ: сE и3ст0чникъ печaтанъ: сE рaй с™hй н0вагw ґдaма: сE пrт0лъ стрaшный: сE м™и б9іz пречcтаz, застyпница всёхъ нaсъ, пою1щихъ ю5.
Ірмос: Із Еде́ма ізи́де род наш пра́баби ра́ди Є́ви; при́зван же Тобо́ю, ро́ждшею нам но́ваго Ада́ма Христа́, во двою́ єстеству́, Ді́во Чи́стая, взигра́ся Ада́м пра́дід, я́ко ізби́в пе́рвия кля́тви; ми же Тобо́ю хва́лящеся, я́ко Тебе́ ра́ди Бо́га позна́хом, і Тебе́ велича́єм.
Весели́ся Є́во прароди́тельнице, і́же бо тя прельсти́в із Еде́ма ізведе́, ни́ні же попра́н єсть твої́м ісча́дієм. Се бо О́льга живо́тноє дре́во крест Христо́в в Русі́ водрузи́, і́мже всім ві́рним рай отве́рзеся; ми же хва́лящеся, я́ко тоя́ ра́ди Бо́га позна́хом, со Влади́миром сію́ велича́єм.
Жену́ по єстеству́ нарица́єм тя, но па́че си́ли же́нськия подви́глася єси́. Тьми твоєго́ зла́та істощи́ла єси́, да Христо́в зако́н і учи́теля приобря́щеши, і́мже всю Русь просвіти́ла єси́; ми же тобо́ю хва́лящеся, я́ко тебе́ ра́ди Бо́га позна́хом, с му́ченики тя велича́єм.
Зако́на наста́внице чи́стая, і учи́тельнице ві́ри Христо́ви, прийми́ похвалу́ от раб недосто́йних і моли́тву о нас сотвори́ к Бо́гу, че́стно творя́щих твою́ па́м'ять; да от напа́стей, і бід, і печа́лей, і лю́тих гріхо́в свободи́мся; єще́ же і мук жду́щих нас ізба́ви, мо́лимся ті, тебе́ непреста́нно велича́ющії.
Богородичний: Се Це́рков; се двер; се Бо́жия гора́ свята́я; се жезл, і сосу́д злат; се істо́чник печа́тан; се рай святи́й но́ваго Ада́ма; се престо́л стра́шний; се Ма́ти Бо́жия Пречи́стая, Засту́пниця всіх нас, пою́щих Ю.
Свётомъ блгdти б9іей просвэщeннаz, свэти1льникъ вёры и4стинныz во nтeчествіи своeмъ возжглA є3си2, џльго бGомyдраz, и3 џбразъ подалA є3си2 nтцY нaшему влади1міру, и4мже и3 мы t тьмы2 невёденіz къ свёту хrт0ву привед0хомсz.
Слaва, и3 нhнэ, бGор0диченъ:
Во тьмЁ беззак0ній сyщіи и3 нечистот0ю грэх0вною њсквернeнніи, тS путеводи1тельницу къ свёту невечeрнему и4мамы: тёмъ и3 мою2 њкаsнную дш7у къ нбcнэй чистотЁ возведи2 всеси1льнымъ предстaтельствомъ твои1мъ, дв7о пречcтаz.
Сві́том благода́ті Бо́жиєй просвіще́нная, світи́льник ві́ри і́стинния во оте́чествії своє́м возжгла́ єси́, О́льго богому́драя, і о́браз подала́ єси́ отцю́ на́шему Влади́миру, і́мже і ми от тьми неві́денія к сві́ту Христо́ву приведо́хомся.
Сла́ва, і ни́ні, Богородичний:
Во тьмі беззако́ній су́щії і нечистото́ю гріхо́вною оскверне́ннії, Тя, Путеводи́тельницю к сві́ту невече́рнему і́мами; тім і мою́ окая́нную ду́шу к небе́сній чистоті́ возведи́ всеси́льним предста́тельством Твої́м, Ді́во Пречи́стая.
На хвали1техъ стіхи6ры, глaсъ G:
Восхвaлимъ, q брaтіе, сп7са нaшего и3 гDа за превели6каz бlгодэ‰ніz є3гw2: т0й бо, чл+колю1бецъ сhй, въ сeрдце прамaтере нaшеz џльги вложи2 џгнь любвE бжcтвенныz и3 по нeй въ земли2 нaшей kви2 сёzніz своегw2 плоды2 пребог†тыz: въ кнzзёхъ нaшихъ къ цrтвію г0рнему вожди6 нелє1стныz, во ґрхіерeехъ настaвники м{дрыz ко спcнію и3 во всsкомъ ли1цэ прпdбныхъ столпы2 вёры и3 бlгочcтіz, и4хже мlтвами сп7сaетъ t смeрти дш7ы нaшz. Двaжды.
Восп0йте гDви пёснь н0ву, дубр†вы и3 дHли земли2 нaшеz, въ пaмzть настaвницы нaшеz, и3 воскли1кните бGу глaсомъ рaдованіz, г0ры и3 х0лми, јдwльскими жeртвами дрeвле њскверни1вшіисz и3 поги1бели nтє1цъ нaшихъ служи1вшіи, нhнэ же рос0ю блгdти творцA своегw2 њкропи1вшіисz, и3 кrт0мъ сн7а є3гw2 њсэнeнніи, и3 спокл0ншіисz съ нaми сп7сaющему дш7ы нaшz.
По грэхHмъ нaшымъ ўмн0жишасz въ нaсъ безyмніи, и5же не т0кмw гlг0лютъ въ сердцaхъ свои1хъ нёсть бGъ, но и3 проповёдуютъ нaмъ ўчє1ніz поги1бєльнаz и3 развращє1ннаz, малод{шныz t с™hz цRкве tторг†ющаz, nбaче t си1хъ, мlтвами бlжeнныz џльги, да сп7сeтъ гDь дш7ы нaшz.
Слaва, глaсъ }:
Q мaти нaша возлю1бленнаz, рцы2 нaмъ, кaкw блгdтію вhшнzгw вс‰ кHзни вр†жіz препобэди1ла є3си2, да и3 мы2, тоб0ю научeнніи, и3скyсни kви1мсz сп7сaти дш7ы нaшz.
И# нhнэ, бGор0диченъ:
Бцdе, м™и безневёстнаz, ты2 нaмъ прибёжище и3 си1ла, ты2 є3си2 ўповaніе нaше и3 стэнA неруши1маz, не tвeрзи нaсъ t твоегw2 лицA, но моли2 сн7а твоего2 и3 бGа нaшего, да сп7сeтъ тоб0ю дш7ы нaшz.
Славосл0віе вели1кое.
На хвалітніх стихири, глас 3:
Восхва́лим, о бра́тіє, Спа́са на́шего і Го́спода за превели́кая благодія́нія Єго́; Той бо, Человіколю́бець сий, в се́рдце прама́тере на́шея О́льги вложи́ огнь любве́ боже́ственния і по ней в землі́ на́шей яви́ сі́янія Своєго́ плоди́ пребога́тия; в князі́х на́ших к Ца́рствію го́рнему вожді́ неле́стния, во архієре́єх наста́вники му́дрия ко спасе́нію і во вся́ком ли́ці преподо́бних столпи́ ві́ри і благоче́стія, ї́хже моли́твами спаса́єть от сме́рти ду́ші на́ша. Двічі.
Воспо́йте Го́сподеві піснь но́ву, дубра́ви і до́ли землі́ на́шея, в па́м'ять наста́вниці на́шея, і воскли́кніте Бо́гу гла́сом ра́дованія, го́ри і хо́лми, і́дольськими же́ртвами дре́вле оскверни́вшіїся і поги́белі оте́ць на́ших служи́вшії, ни́ні же росо́ю благода́ті Творця́ своєго́ окропи́вшіїся, і кресто́м Си́на Єго́ осіне́ннії, і спокло́ншіїся с на́ми Спаса́ющему ду́ші на́ша.
По гріхо́м на́шим умно́жишася в нас безу́мнії, і́же не то́кмо глаго́лють в сердця́х свої́х "ність Бог", но і пропові́дують нам уче́нія поги́бельная і развраще́нная, малоду́шния от святи́я це́ркве отторга́ющая, оба́че от сих, моли́твами блаже́нния О́льги, да спасе́ть Госпо́дь ду́ші на́ша.
Сла́ва, глас 8:
О ма́ти на́ша возлю́бленная, рци нам, ка́ко благода́тію Ви́шняго вся ко́зні вра́жія препобіди́ла єси́, да і ми, тобо́ю науче́ннії, іску́сні яви́мся спаса́ти ду́ші на́ша.
І ни́ні, Богородичний:
Богоро́дице, Ма́ти Безневі́стная, Ти нам Прибі́жище і Си́ла, Ти єси́ упова́ніє на́ше і стіна́ неруши́мая, не отве́рзи нас от Твоєго́ лиця́, но моли́ Си́на Твоєго́ і Бо́га на́шего, да спасе́ть Тобо́ю ду́ші на́ша.
Велике славослов'я.