Бlжeнъ мyжъ: № ґнтіфHнъ.
Блаже́н муж... 1 Антифон.
На ГDи, воззвaхъ: стіхи6ры на }, глaсъ д7. Под0бенъ: Ћкw д0блz:
Ћкw с0лнце возсіS нaмъ, преслaвнаz пaмzть твоS, џльго бGомyдраz, мaти кн7зeй кjевскихъ, хrт0ва мизи1ница, ґпcльскимъ ўчeніемъ воспитaна, возмоглA є3си2 на кумjры, пaче же на діaвола. Си1лою с™aгw д¦а просвэщaема, t тьмы2 неразyміz зeмлю всеS руси2, и3 лю1ди къ бGу привелA є3си2. Е#г0же моли2 њ творsщихъ твою2 пaмzть. Двaжды.
Въ рaзумэ д¦0внэмъ, и4мже посрами1ла є3си2 врагA прельсти1вшаго є4vу, и3 сегw2 nрyжіе сломи1ла є3си2, бGосаждeнный рaй цRк0вный создалA є3си2: въ нeмже дрeво жив0тное кrтъ водрузи1ла є3си2, и3 трапeзу б9іz брaшна и3мyщи, и3ст0чникъ неисчерпaемый кр0ве хrт0вы. Е#гHже пи1вши нетлённа пребывaеши, за вс‰ ны2 молsщисz при1снw. Двaжды.
Д¦0внw возвесели1тесz, лю1ди правослaвніи, пaмzть чтyще џльги бGомyдрыz: на всsкое бо врeмz м0литсz ко хrтY съ чудотв0рцы и3 м§ники, пом0щницу и3мyщи с™yю бцdу, и3збaвитисz t бёдъ и3 печaлей, вёрою пою1щымъ ю5, и3 клaнzющымсz рaцэ нетлённагw є3S тёла. Двaжды.
Пріиди1те, хrтоимени1тіи лю1діе, возвели1чимъ во хвалeніихъ прамaтерь нaшу, вeлію мyдрость и3 мyжество показaвшую, слaву мjра презрёвшую и3 хrтA бGа и4стиннаго пaче всёхъ возлюби1вшую, и3 тaкw къ нeй воззовeмъ: q, преслaвнаz ўг0днице хrт0ва, моли2 њ лю1дехъ ўкраjнскихъ, да ни к0ими к0зньми врaжіими t прaвыz вёры tвратsтсz и3 въ бlгочcтіи непоколеби1ми да пребyдутъ. Двaжды.
Слaва, глaсъ ѕ7:
Пріиди1те, соб0ры хrтоимени1тыхъ, пёсньми восхвaлимъ џльгу премyдрую: пріиди1те, рaзумомъ богатsщіисz, рaзумъ св0й въ послушaніе вёры приводи1ти t неS научи1тесz: пріиди1те, мyжіе, чeсть женЁ преслaвнэй воздaйте: пріиди1те, жєны2, мyжеству є3S вели1кому подражaйте: пріиди1те, владsщіи, и3 ўразумёйте вс‰ земн†z превосходsщую слaву нетлённую: пріиди1те, вси2 внyцы є3S, и3 въ дeнь є3S свётлw восторжествyйте, м0литсz бо тeплэ ко гDу, є4же просвэти1ти дш7ы нaшz.
И# нhнэ, бGор0диченъ: Кто2 тебE не ўблажи1тъ:
На Го́споди, воззва́х... стихири на 8, глас 4. Подібний: Я́ко до́бля...
Я́ко со́лнце возсія́ нам, пресла́вная па́м'ять твоя́, О́льго богому́драя, ма́ти князе́й Ки́євських, Христо́ва мизи́ниця, апо́стольським уче́нієм воспита́на, возмогла́ єси́ на куми́ри, па́че же на дия́вола. Си́лою Свята́го Ду́ха просвіща́єма, от тьми неразу́мія зе́млю всея́ Руси́ і лю́ди к Бо́гу привела́ єси́. Єго́же моли́ о творя́щих твою́ па́м'ять. [Двічі]
В ра́зумі духо́внім, і́мже посрами́ла єси́ врага́ прельсти́вшаго Є́ву, і сего́ ору́жіє сломи́ла єси́, богосажде́нний рай церко́вний создала́ єси́; в не́мже дре́во живо́тноє Крест водрузи́ла єси́, і трапе́зу Бо́жия бра́шна іму́щи, істо́чник неісчерпа́ємий Кро́ве Христо́ви. Єго́же пи́вши нетлі́нна пребива́єши, за вся ни моля́щися при́сно. [Двічі]
Духо́вно возвеселі́теся, лю́ди правосла́внії, па́м'ять чту́ще О́льги богому́дрия, на вся́коє бо вре́м'я мо́литься ко Христу́ с чудотво́рці і му́ченики, помо́щницю іму́щи святу́ю Богоро́дицю, ізба́витися от бід і печа́лей, ві́рою пою́щим ю, і кла́няющимся ра́ці нетлі́ннаго єя́ ті́ла. [Двічі]
Прийді́те, Христоімени́тії лю́діє, возвели́чим во хвале́ніїх прама́тер на́шу, ве́лію му́дрость і му́жество показа́вшую, сла́ву ми́ра презрі́вшую і Христа́ Бо́га І́стиннаго па́че всіх возлюби́вшую, і та́ко к ней воззове́м: о, пресла́вная уго́днице Христо́ва, моли́ о лю́дех Украї́нських, да ні ко́їми ко́зньми вра́жиїми от пра́вия ві́ри отвратя́ться і в благоче́стії непоколеби́мі да пребу́дуть. [Двічі]
Сла́ва, глас 6:
Прийді́те, собо́ри Христоімени́тих, пі́сньми восхва́лим О́льгу прему́друю; прийді́те, ра́зумом богатя́щіїся, ра́зум свой в послуша́ніє ві́ри приводи́ти от нея́ научі́теся; прийді́те, му́жіє, честь жені́ пресла́вній возда́йте; прийді́те, жени́, му́жеству єя́ вели́кому подража́йте; прийді́те, владя́щії, і уразумі́йте вся земна́я превосходя́щую сла́ву нетлі́нную; прийді́те, всі вну́ци єя́, і в день єя́ сві́тло восторжеству́йте, мо́литься бо те́плі ко Го́споду, є́же просвіти́ти ду́ші на́ша.
І ни́ні, Богородичний: Кто Тебе́ не ублажи́ть...
Вх0дъ.
Прокjменъ днE и3 чтє1ніz три2.
Вхід.
Прокимен дня і три читання.
И# приложи1ша сhнове ї}лєвы сотвори1ти ѕл0е пред8 гDемъ: и3 ґHдъ ќмре. И# tдадE и5хъ гDь въ рyку їавjна царS ханаaнска, и4же цaрствова во ґсHрэ. И# воев0да си1лы є3гw2 сісaра, и3 т0й живsше во ґрісHfэ kзhкwвъ. И# возопи1ша сhнове ї}лєвы ко гDу, ћкw дeвzть сHтъ колесни1цъ желёзныхъ бsше є3мY: и3 т0й њѕл0би ї}лz ѕэлw2 лётъ двaдесzть. И# деввHра, женA прор0чица, женA лафідHfова, сіS судsше ї}лю въ то2 врeмz: и3 сіS живsше под8 фjнікомъ деввHра междY рaмою и3 междY веfи1лемъ, въ горЁ є3фрeмли: и3 восхождaху сhнове ї}лєвы къ нeй тaмw на сyдъ. И# послA деввHра, и3 призвA варaка сhна ґвінеeмлz и3з8 кедeса нефfалjмова, и3 речE къ немY: не заповёда ли тебЁ гDь бGъ ї}левъ; и3 п0йдеши въ г0ру fавHръ, и3 п0ймеши съ соб0ю дeсzть тhсzщъ мужeй t сынHвъ нефfалjмлихъ и3 t сынHвъ завулHнихъ: и3 приведY къ тебЁ въ водотeчь кісHнь сісaру воев0ду си1лы їавjни, и3 колєсни1цы є3гw2, и3 мн0жество вHй є3гw2, и3 предaмъ є3го2 въ рyки тво‰. И# речE къ нeй варaкъ: ѓще п0йдеши со мн0ю, пойдY, и3 ѓще не п0йдеши со мн0ю, не пойдY: ћкw не вёмъ днE, въ џньже бlгоустр0итъ гDь ѓгGла со мн0ю. И# речE деввHра къ немY: и3дyщи пойдY съ тоб0ю: nбaче вёждь, ћкw не бyдетъ тебЁ слaва на пути2, въ џньже ты2 и4деши: понeже въ рyку жeнску предaстъ гDь сісaру. И# востA деввHра и3 п0йде съ варaкомъ до кaдиса. И# воззвA варaкъ завулHна и3 нефfалjма до кaдиса, и3 поид0ша вослёдъ є3гw2 дeсzть тhсzщъ мужeй, и3 и4де съ ни1мъ деввHра. И# хавeръ кінeй tлучи1сz t кeны и3 t сынHвъ їwвaва, ќжика мwmсeова: и3 потчE кyщу свою2 под8 дyбомъ почивaющихъ, и4же є4сть при кедeсэ. И# возвэсти1ша сісaрэ, ћкw взhде варaкъ сhнъ ґвінеeмль на г0ру fавHръ. И# созвA сісaра вс‰ колєсни1цы сво‰, дeвzть сHтъ колесни1цъ желёзныхъ, и3 вс‰ лю1ди и5же съ ни1мъ, t ґрісHfа kзhкwвъ въ водотeчь кісHнь. И# речE деввHра къ варaку: востaни, ћкw сeй дeнь, въ џньже предадE гDь сісaру въ рyку твою2, занE гDь и3зhдетъ пред8 тоб0ю. И# сни1де варaкъ съ горы2 fавHръ, и3 дeсzть тhсzщъ мужeй в8слёдъ є3гw2. И# сотрE гDь сісaру и3 вс‰ колєсни1цы є3гw2 и3 вeсь п0лкъ є3гw2 џстріемъ мечA пред8 варaкомъ. И# сни1де сісaра съ колесни1цы своеS и3 побэжE ногaми свои1ми. И# варaкъ гонsй в8слёдъ колесни1цъ є3гw2 и3 в8слёдъ полкA, дaже до дубрaвы kзhкwвъ. И# падE вeсь п0лкъ сісaринъ џстріемъ мечA: не њстaсz ни є3ди1нъ. И# сісaра ўбэжE ногaми свои1ми въ кyщу їаи1ли, жены2 хавeра кінeева: ћкw ми1ръ бsше междY їавjномъ царeмъ ґсHрскимъ и3 междY д0момъ хавeра кінeева. И# и3зhде їаи1ль во срётеніе сісaрэ и3 речE къ немY: ўклони1сz, господи1не м0й, ўклони1сz ко мнЁ, не б0йсz. И# ўклони1сz къ нeй въ кyщу: и3 покры2 є3го2 nдeждею своeю. И# речE сісaра къ нeй: нап0й мS мaлw воды2, ћкw возжаждaхъ. И# tрэши2 мёхъ млeчный, и3 напои2 є3го2, и3 покры2 є3го2. И# речE къ нeй сісaра: стaни во двeрехъ кyщи, и3 бyдетъ ѓще кто2 пріи1детъ къ тебЁ, и3 вопр0ситъ тS, и3 речeтъ: є4сть ли здЁ мyжъ; и3 речeши: нёсть. И# взS їаи1ль, женA хавeрова, к0лъ кyщный, и3 взS млaтъ въ рyку свою2, и3 вни1де къ немY ти1хw, и3 водрузи2 к0лъ во скрaніи є3гw2, и3 пронзE до земли2: и3 сeй ўтрyждсz спaше, и3 и4здше. И# сE, варaкъ гонsй сісaру. И# и3зhде їаи1ль во срётеніе є3мY и3 речE є3мY: пріиди2, и3 покажY тебЁ мyжа, є3г0же ты2 и4щеши. И# вни1де къ нeй, и3 сE, сісaра лежaше мeртвъ, и3 к0лъ во скрaніи є3гw2. И# покори2 гDь бGъ въ т0й дeнь їавjна царS ханаaнz пред8 сы6ны ї}левыми: и3 хождaше рукA сынHвъ ї}левыхъ ходsщи, и3 њжесточи1сz на їавjна царS ханаaнска, д0ндеже и3стреби1ша є3го2. И# воспЁ деввHра и3 варaкъ сhнъ ґвінеeмовъ въ т0й дeнь, и3 речE: внегдA начaти вождHмъ во ї}ли, въ произволeніи людjй, блcви1те гDа. Ўслhшите, цaріе, и3 внуши1те, кн‰зи: ѓзъ гDеви воспою2 и3 пою2 бGу ї}леву. ГDи, во и3сх0дэ твоeмъ t сиjра, внегдA воздвизaтисz тебЁ t селA є3дHмова, землS потрzсeсz, и3 нeбо возмути1сz, и3 џблацы и3скaпаша в0ду: г0ры подвиг0шасz t лицA гDа є3лwJ, тaz сінA t лицA гDа бGа ї}лева. Во дни6 самегaра сhна ґнafова, во дни6 їаи1ли, њскудёша путіE, и3 и3д0ша въ пути6 кри6вы, и3 и3д0ша въ пути6 развращє1нны: њскудёша живyщіи во ї}ли, њскудёша д0ндеже востA деввHра, д0ндеже востA мaти во ї}ли: и3збрaша б0ги нHвы, ћкw хлёбъ ћченъ, тогдA воевaша грaды кнzзeй: щи1тъ не kви1сz, нижE копіE въ четhредесzти тhсzщахъ во ї}ли. Сeрдце моE на ўчинє1ннаz во ї}ли: си1льніи людjй, блcви1те гDа. Э$здzщіи на nслsтехъ бёлыхъ въ полyдне, и3 сэдsщіи на суди1щи, и3 ходsщіи на пути6 с0нмwвъ, провэщaйте. Глaсъ плeщущихъ посредЁ веселsщихсz: тaмw дадsтъ прaвду. ГDи, пр†вды ўкрэпи2 во ї}ли: тогдA разыд0шасz во грaды сво‰ лю1діе гDни. Востaни, востaни, деввHра: востaни, востaни, гlг0ли съ пёснію: востaни, варaче, и3 плэни2 плёнъ тв0й, сhне ґвінеeмль.
І приложи́ша си́нове Ізра́їлеви сотвори́ти зло́є пред Го́сподем; і Ао́д у́мре. І отдаде́ їх Госпо́дь в ру́ку Іави́на, царя́ Ханаа́нська, і́же ца́рствова во Асо́рі. І воєво́да си́ли єго́ Сиса́ра, і той жив'я́ше во Арисо́фі язи́ков. І возопи́ша си́нове Ізра́їлеви ко Го́споду, я́ко де́в'ять сот колесни́ць желі́зних бя́ше єму́; і той озло́би Ізра́їля зіло́ літ два́десять. І Девво́ра, жена́ проро́чиця, жена́ Лафидо́фова, сія́ судя́ше Ізра́їлю в то вре́м'я; і сія́ жив'я́ше под фі́ніком Девво́ра между́ Ра́мою і между́ Вефи́лем, в горі́ Єфре́млі; і восхожда́ху си́нове Ізра́їлеви к ней та́мо на суд. І посла́ Девво́ра, і призва́ Вара́ка си́на Авинеє́мля із Кеде́са Неффали́мова, і рече́ к нему́: не запові́да ли тебі́ Госпо́дь Бог Ізра́їлев? І по́йдеши в го́ру Фаво́р, і по́ймеши с собо́ю де́сять ти́сящ муже́й от сино́в Неффали́млих і от сино́в Завуло́них; і приведу́ к тебі́ в водоте́ч Кисо́нь Сиса́ру, воєво́ду си́ли Іави́ни, і колесни́ці єго́, і мно́жество вой єго́, і преда́м єго́ в ру́ки твоя́. І рече́ к ней Вара́к: а́ще по́йдеши со мно́ю, пойду́, і а́ще не по́йдеши со мно́ю, не пойду́; я́ко не вім дне, в о́ньже благоустро́їть Госпо́дь а́нгела со мно́ю. І рече́ Девво́ра к нему́: іду́щи пойду́ с тобо́ю; оба́че віждь, я́ко не бу́деть тебі́ сла́ва на путі́, в о́ньже ти і́деши; поне́же в ру́ку же́нську преда́сть Госпо́дь Сиса́ру. І воста́ Девво́ра і по́йде с Вара́ком до Ка́диса. І воззва́ Вара́к Завуло́на і Неффали́ма до Ка́диса, і пойдо́ша вослі́д єго́ де́сять ти́сящ муже́й, і і́де с ним Девво́ра. І Хаве́р Кине́й отлучи́ся от Ке́ни і от сино́в Іова́ва, у́жика Моїсе́йова; і потче́ ку́щу свою́ под ду́бом почива́ющих, і́же єсть при Кеде́сі. І возвісти́ша Сиса́рі, я́ко взи́де Вара́к, син Авинеє́мль, на го́ру Фаво́р. І созва́ Сиса́ра вся колесни́ці своя́, де́в'ять сот колесни́ць желі́зних, і вся лю́ди, і́же с ним, от Арисо́фа язи́ков в водоте́ч Кисо́нь. І рече́ Девво́ра к Вара́ку: воста́ни, я́ко сей день, в о́ньже предаде́ Госпо́дь Сиса́ру в ру́ку твою́, зане́ Госпо́дь ізи́деть пред тобо́ю. І сни́де Вара́к с гори́ Фаво́р, і де́сять ти́сящ муже́й вслід єго́. І сотре́ Госпо́дь Сиса́ру і вся колесни́ці єго́ і весь полк єго́ о́стрієм меча́ пред Вара́ком. І сни́де Сиса́ра с колесни́ці своєя́ і побіже́ нога́ми свої́ми. І Вара́к гоня́й вслід колесни́ць єго́ і вслід полка́, да́же до дубра́ви язи́ков. І паде́ весь полк Сиса́рин о́стрієм меча́, не оста́ся ні єди́н. І Сиса́ра убіже́ нога́ми свої́ми в ку́щу Іаї́лі, жени́ Хаве́ра Кине́єва; я́ко мир бя́ше между́ Іави́ном, царе́м Асо́рським і между́ до́мом Хаве́ра Кине́єва. І ізи́де Іаї́ль во срі́теніє Сиса́рі і рече́ к нему́: уклони́ся, господи́не мой, уклони́ся ко мні, не бо́йся. І уклони́ся к ней в ку́щу, і покри́ єго́ оде́ждею своє́ю. І рече́ Сиса́ра к ней: напо́й м'я ма́ло води́, я́ко возжажда́х. І отріши́ міх мле́чний, і напої́ єго́, і покри́ єго́. І рече́ к ней Сиса́ра: ста́ни во две́рех ку́щи, і бу́деть а́ще кто при́йдеть к тебі́, і вопро́сить тя, і рече́ть: єсть ли зді муж? І рече́ши: ність. І взя Іаї́ль, жена́ Хаве́рова, кол ку́щний, і взя млат в ру́ку свою́, і вни́де к нему́ ти́хо, і водрузи́ кол во скра́нії єго́, і пронзе́ до землі́; і сей утру́ждся спа́ше, і і́здше. І се, Вара́к гоня́й Сиса́ру. І ізи́де Іаї́ль во срі́теніє єму́ і рече́ єму́: прийди́, і покажу́ тебі́ му́жа, єго́же ти і́щеши. І вни́де к ней, і се, Сиса́ра лежа́ше мертв, і кол во скра́нії єго́. І покори́ Госпо́дь Бог в той день Іави́на, царя́ Ханаа́ня пред си́ни Ізра́їлевими; і хожда́ше рука́ сино́в Ізра́їлевих ходя́щи, і ожесточи́ся на Іави́на, царя́ Ханаа́нська, до́ндеже істреби́ша єго́. І воспі́ Девво́ра і Вара́к, син Авинеє́мов, в той день, і рече́: внегда́ нача́ти вождо́м во Ізра́їлі, в проізволе́нії люді́й, благослові́те Го́спода! Усли́шіте, ца́ріє, і внуші́те, кня́зі: аз Го́сподеві воспою́ і пою́ Бо́гу Ізра́їлеву. Го́споди, во ісхо́ді Твоє́м от Сиї́ра, внегда́ воздвиза́тися Тебі́ от села́ Едо́мова, земля́ потрясе́ся, і не́бо возмути́ся, і о́блаци іска́паша во́ду; го́ри подвиго́шася от лиця́ Го́спода Елої́, та́я Сина́ от лиця́ Го́спода Бо́га Ізра́їлева. Во дні Самега́ра, си́на Ана́фова, во дні Іаї́лі, оскуді́ша путіє́, і ідо́ша в путі́ кри́ви, і ідо́ша в путі́ развраще́нни; оскуді́ша живу́щії во Ізра́їлі, оскуді́ша до́ндеже воста́ Девво́ра, до́ндеже воста́ ма́ти во Ізра́їлі; ізбра́ша бо́ги но́ви, я́ко хліб я́чен, тогда́ воєва́ша гра́ди князе́й; щит не яви́ся, ніже́ копіє́ в чети́редесяти ти́сящах во Ізра́їлі. Се́рдце моє́ на учине́нная во Ізра́їлі; си́льнії люді́й, благослові́те Го́спода! Ї́здящії на осля́тех бі́лих в полу́дне, і сідя́щії на суди́щі, і ходя́щії на путі́ со́нмов, провіща́йте. Глас пле́щущих посреді́ веселя́щихся; та́мо дадя́ть пра́вду. Го́споди, пра́вди укріпи́ во Ізра́їлі; тогда́ разидо́шася во гра́ди своя́ лю́діє Госпо́дні. Воста́ни, воста́ни, Девво́ра! Воста́ни, воста́ни, глаго́ли с пі́снію! Воста́ни, Вара́че, і пліни́ плін твой, си́не Авинеє́мль!
Њстaсz же їудjfъ є3ди1на въ шатрЁ, и3 nлофeрнъ повeрженъ на л0жи своeмъ: бsше бо преисп0лненъ він0мъ. И# речE їудjfъ рабЁ своeй, да стои1тъ внЁ л0жницы є3S и3 да см0тритъ и3сх0да є3S ћкоже по всsкъ дeнь: речe бо, ћкw и3зhти и4мать на мlтву свою2: и3 вагHю гlг0ла по словесeмъ си6мъ. И# tид0ша вси2 t лицA є3S, и3 ни є3ди1нъ њстaсz въ л0жницэ t мaла дaже до вели1ка. И# стaвши їудjfъ при nдрЁ є3гw2, речE въ сeрдцы своeмъ: гDи, б9е всеS си1лы, при1зри въ чaсъ сeй на дэлA рyкъ мои1хъ ко возвышeнію їеrли1ма, ћкw нhнэ врeмz помоществовaти наслёдію твоемY и3 соверши1ти начинaніе моE ко сокрушeнію врагHвъ, и5же востaша на нaсъ. И# приступи1вши къ ст0лпнику nдрA, и4же бsше ў главы2 nлофeрновы, снsтъ мeчь є3гw2 съ негw2, и3 прибли1жившисz ко nдрY, взS въ г0рсть власы2 главы2 є3гw2 и3 речE: ўкрэпи1 мz, гDи б9е ї}левъ, въ дeнь сeй. И# ўдaри въ вhю є3гw2 двaжды си1лою св0ею, и3 tS главY є3гw2 t негw2, и3 tвали2 тёло є3гw2 t постeли, и3 tS завёсу t столпHвъ: и3 по мaлэ и3зhде и3 предадE рабhни своeй главY nлофeрнову: и3 вложи2 ю5 въ мэшeцъ снёдей свои1хъ. И# и3зыд0стэ џбэ кyпнw по њбhчаю своемY на мlтву: и3 прошeдшэ п0лкъ, њбыд0стэ дeбрь џную, и3 взыд0стэ на г0ру ветmлyи, и3 пріид0стэ ко вратHмъ є3S. И# речE їудjfъ и3здалeча стрегyщымъ на вратёхъ: tвeрзите нhнэ, tвeрзите вратA, съ нaми бGъ, бGъ нaшъ, сотвори1ти є3щE крёпость во ї}ли и3 си1лу на враги2, ћкоже и3 днeсь сотвори2. И# бhсть ћкw ўслhшаша мyжіе грaда тогw2 глaсъ є3S, потщaшасz сни1ти ко вратHмъ грaда своегw2 и3 созвaша стaрцєвъ грaда. И# стек0шасz вси2 t мaла дaже до вели1ка, ћкw пaче чazніz бЁ и3мъ, є4же пріити2 є4й, и3 tверз0ша вратA и3 воспріsша и5хъ: и3 вжeгше џгнь во свэщeніе, њкружи1ша и5хъ. Nнa же речE къ ни6мъ глaсомъ вели1кимъ: хвали1те бGа, хвали1те: хвали1те бGа, и4же не tстaви млcти своеS t д0му ї}лева, но сокруши2 враги2 нaшz рук0ю моeю въ н0щь сію2. И# и3зeмши главY и3з8 мэшцA показA и3 речE и5мъ: сE, главA nлофeрна вождоначaлника си1лы ґссyрскіz, и3 сE, завёса, за нeюже лежaше во піsнствахъ свои1хъ, и3 порази2 є3го2 гDь рук0ю жeнскою: и3 жи1въ є4сть гDь, и4же сохрани1 мz въ пути2 моeмъ, и4мже ходи1хъ, ћкw прельсти2 є3го2 лицE моE въ пaгубу є3гw2, и3 не сотвори2 грэхA со мн0ю во њсквернeніе и3 срамотY. И# ўжас0шасz вси2 лю1діе ѕэлw2, и3 пaдше поклони1шасz бGу, и3 рёша є3динодyшнw: блcвeнъ є3си2, б9е нaшъ, ўничт0живый въ дeнь сeй враги2 людjй твои1хъ. И# речE є4й nзjа: блcвeна ты2 є3си2, дщи2, бGомъ вhшнимъ пaче всёхъ жeнъ ±же на земли2, и3 блcвeнъ гDь бGъ, и4же создA небесA и3 зeмлю, и4же ўпрaви тS на сокрушeніе главы2 кнsзz врагHвъ нaшихъ: ћкw не tстaнетъ надeжда твоS t сeрдца чlвBкъ, поминaющихъ крёпость б9ію, дaже до вёка: и3 да сотвори1тъ тебЁ сі‰ бGъ въ возношeніе вёчное, є4же посэщaти тS во бlги1хъ, за є4же не пощадёла є3си2 души2 твоеS смирeніz рaди р0да нaшегw, но пос0бствовала є3си2 падeнію нaшему, въ правотЁ ходи1вши пред8 бGомъ нaшимъ. И# рёша вси2 лю1діе: бyди, бyди.
Оста́ся же Іуди́ф єди́на в шатрі́, і Олофе́рн пове́ржен на ло́жі своє́м; бя́ше бо преіспо́лнен вино́м. І рече́ Іуди́ф рабі́ своє́й, да стої́ть вні ло́жниці єя́ і да смо́трить ісхо́да єя́ я́коже по всяк день; рече́ бо, я́ко ізи́ти і́мать на моли́тву свою́; і Ваго́ю глаго́ла по словесе́м сим. І отидо́ша всі от лиця́ єя́, і ні єди́н оста́ся в ло́жниці от ма́ла да́же до вели́ка. І ста́вши Іуди́ф при одрі́ єго́, рече́ в се́рдці своє́м: Го́споди, Бо́же всея́ си́ли, при́зри в час сей на діла́ рук мої́х ко возвише́нію Ієрусали́ма, я́ко ни́ні вре́м'я помоществова́ти наслі́дію Твоєму́ і соверши́ти начина́ніє моє́ ко сокруше́нію враго́в, і́же воста́ша на нас. І приступи́вши к сто́лпнику одра́, і́же бя́ше у глави́ Олофе́рнови, снят меч єго́ с него́, і прибли́жившися ко одру́, взя в горсть власи́ глави́ єго́ і рече́: укріпи́ м'я, Го́споди Бо́же Ізра́їлев, в день сей. І уда́ри в ви́ю єго́ два́жди си́лою сво́єю, і от'я́ главу́ єго́ от него́, і отвали́ ті́ло єго́ от посте́лі, і от'я́ заві́су от столпо́в; і по ма́лі ізи́де і предаде́ раби́ні своє́й главу́ Олофе́рнову; і вложи́ ю в міше́ць сні́дей свої́х. І ізидо́сті о́бі ку́пно по оби́чаю своєму́ на моли́тву; і проше́дші полк, обидо́сті дебр о́ную, і взидо́сті на го́ру Ветилу́ї, і прийдо́сті ко врато́м єя́. І рече́ Іуди́ф іздале́ча стрегу́щим на враті́х: отве́рзіте ни́ні, отве́рзіте врата́, с на́ми Бог, Бог наш, сотвори́ти єще́ крі́пость во Ізра́їлі і си́лу на враги́, я́коже і днесь сотвори́. І бисть я́ко усли́шаша му́жіє гра́да того́ глас єя́, потща́шася сни́ти ко врато́м гра́да своєго́ і созва́ша ста́рцев гра́да. І стеко́шася всі от ма́ла да́же до вели́ка, я́ко па́че ча́янія бі їм, є́же прийти́ єй, і отверзо́ша врата́ і восприя́ша їх; і вже́гше огнь во свіще́ніє, окружи́ша їх. Она́ же рече́ к ним гла́сом вели́ким: хвалі́те Бо́га, хвалі́те, хвалі́те Бо́га, І́же не отста́ви ми́лости Своєя́ от до́му Ізра́їлева, но сокруши́ враги́ на́ша руко́ю моє́ю в нощ сію́. І ізе́мши главу́ із мішця́ показа́ і рече́ їм: се глава́ Олофе́рна вождонача́льника си́ли Ассу́рськия, і се, заві́са, за не́юже лежа́ше во пія́нствах свої́х, і порази́ єго́ Госпо́дь руко́ю же́нською; і жив єсть Госпо́дь, І́же сохрани́ м'я в путі́ моє́м, і́мже ходи́х, я́ко прельсти́ єго́ лице́ моє́ в па́губу єго́, і не сотвори́ гріха́ со мно́ю во оскверне́ніє і срамоту́. І ужасо́шася всі лю́діє зіло́, і па́дше поклони́шася Бо́гу, і рі́ша єдиноду́шно: благослове́н єси́, Бо́же наш, унічто́живий в день сей враги́ люді́й Твої́х. І рече́ єй Озі́я: благослове́нна ти єси́, дщи, Бо́гом Ви́шнім па́че всіх жен, я́же на землі́, і благослове́н Госпо́дь Бог, І́же созда́ небеса́ і зе́млю, І́же упра́ви тя на сокруше́ніє глави́ кня́зя враго́в на́ших; я́ко не отста́неть наде́жда твоя́ от се́рдця челові́к, помина́ющих крі́пость Бо́жию, да́же до ві́ка; і да сотвори́ть тебі́ сія́ Бог в возноше́ніє ві́чноє, є́же посіща́ти тя во благи́х, за є́же не пощаді́ла єси́ душі́ твоєя́ смире́нія ра́ди ро́да на́шего, но посо́бствовала єси́ паде́нію на́шему, в правоті́ ходи́вши пред Бо́гом на́шим. І рі́ша всі лю́діє: бу́ди, бу́ди.
ЖенY д0блю кто2 њбрsщетъ, дражaйши є4сть кaменіz многоцённагw таковaz: дерзaетъ на ню2 сeрдце мyжа є3S: таковaz д0брыхъ корhстей не лиши1тсz: дёлаетъ бо мyжу своемY бlг†z во всE житіE: њбрётши в0лну и3 лeнъ, сотвори2 бlгопотрeбное рукaма свои1ма.
Жену́ до́блю кто обря́щеть, дража́йші єсть ка́менія многоці́ннаго такова́я; дерза́єть на ню се́рдце му́жа єя́; такова́я до́брих кори́стей не лиши́ться; ді́лаєть бо му́жу своєму́ блага́я во все житіє́; обрі́тши во́лну і лен, сотвори́ благопотре́бноє рука́ма свої́ма.
На літjи стіхи1ра хрaма. Тaже с™hz, глaсъ в7:
Днeсь созывaютсz къ весeлію вёрныхъ соб0ры, настa бо пaмzть прамaтере нaшеz, ко свёту хrт0вы вёры нaсъ привeдшіz, и3 пyть спcніz нaмъ показaвшіz, и3 бlгостроeнію держaвы нaшеz начaло положи1вшіz.
Слaва, глaсъ ѕ7:
Днeсь да торжествyемъ, брaтіе, и3 да прaзднуемъ пaмzть с™hz џльги, не пёсньми т0кмw прамaтерь нaшу слaвzще, но и3 дёлы хrтіaнскими слaву гDеви воздаю1ще, tри1немъ пр0чее kзhческое нрaва нaшегw и3 нечести1вое житіS нaшегw tвeржемъ, да не до концA прогнёваетсz чл+колю1бецъ гDь грBхъ рaди нaшихъ.
И# нhнэ, бGор0диченъ: Творeцъ и3 и3збaвитель:
На літії стихира храму. Потім святої, глас 2:
Днесь созива́ються к весе́лію ві́рних собо́ри, наста́ бо па́м'ять прама́тере на́шея, ко сві́ту Христо́ви ві́ри нас приве́дшия, і путь спасе́нія нам показа́вшия, і благостроє́нію держа́ви на́шея нача́ло положи́вшия.
Сла́ва, глас 6:
Днесь да торжеству́єм, бра́тіє, і да пра́зднуєм па́м'ять святи́я О́льги, не пі́сньми то́кмо прама́тер на́шу сла́в'яще, но і ді́ли христия́нськими сла́ву Го́сподеві воздаю́ще, отри́нем про́чеє язи́чеськоє нра́ва на́шего і нечести́воє житія́ на́шего отве́ржем, да не до конця́ прогні́вається Человіколю́бець Госпо́дь гріх ра́ди на́ших.
І ни́ні, Богородичний: Творе́ць і Ізба́витель...
На стіх0внэ стіхи6ры, глaсъ }.
Под0бенъ: Q преслaвнагw чудесE!
Q преслaвнагw чудесE! жен0ю пaдшій р0дъ чл+ческій жен0ю воз8ставлsетъ пречyднw чл+колю1бецъ гDь и3 въ послBднzz лBта женY посылaетъ на њбращeніе людjй кjевскихъ, џльгу преслaвную, є3sже кRщeніемъ начaло полагaетъ просвэщeнію руси2 кjевскіz во спcніе дш7ъ нaшихъ.
Стjхъ: Бли1з8 гDь всBмъ призывaющымъ є3го2, всBмъ призывaющымъ є3го2 во и4стинэ.
Рaдуйсz, грaде бGосп7сaемый кjеве, всBмъ концє1мъ земли2 нaшеz свётъ хrт0въ и3сточи1вый и3 пeрвую ўг0дницу въ нeй показaвый, џльгу пречcтнyю: рaдуйсz, Вышегрaде, наслёдіе є3S чcтн0е: рaдуйсz, жeнъ правослaвныхъ сосл0віе, похвалY нaшу дaвшее во спcніе дш7ъ нaшихъ.
Стjхъ: В0лю боsщихсz є3гw2 сотвори1тъ, и3 мlтву и4хъ ўслhшитъ, и3 сп7сeтъ |.
Возвесели1сz, непл0днаz землE нaша, ликyй, нечревоболёвшаz: нhнэ раждaеши чaдо твоE, є3лeну бlжeнную, тa же призовeтъ ко гDу nтцA нaшего васjліа и3 подражaти себє2 приведeтъ ли1ки ўг0дникwвъ є3гw2, п0двиги свои1ми прослaвити и3мyщихъ грaды и3 дє1бри тво‰, во спcніе дш7ъ нaшихъ.
Слaва, глaсъ т0йже:
Вeліz слaва твоS, и3 пaмzть твоS съ похвалaми, џльго премyдраz, тщетY јдwлwвъ презрёвши и3 и4стину є3ђльскую ўразумёвши, въ сэди1нахъ ќмъ тв0й хrтY въ послушaніе плэни1ла є3си2 и3 всBмъ родHмъ послёдующымъ пyть и4стинный животA показaла є3си2, моли2 њ нaсъ є3ди1наго чл+колю1бца.
И# нhнэ, бGор0диченъ: Безневёстнаz дв7о:
На стиховні стихири, глас 8.
Подібний: О пресла́внаго чудесе́!
О пресла́внаго чудесе́! Жено́ю па́дший род челові́чеський жено́ю возставля́єть пречу́дно Человіколю́бець Госпо́дь і в послі́дняя лі́та жену́ посила́єть на обраще́ніє люді́й Ки́євських, О́льгу пресла́вную, єя́же креще́нієм нача́ло полага́єть просвіще́нію Руси́ Ки́євськия во спасе́ніє душ на́ших.
Стих: Близ Госпо́дь всім призива́ющим Єго́, всім призива́ющим Єго́ во і́стині.
Ра́дуйся, гра́де богоспаса́ємий Ки́єве, всім конце́м землі́ на́шея світ Христо́в істочи́вий і пе́рвую уго́дницю в ней показа́вий, О́льгу пречестну́ю; ра́дуйся, Вишегра́де, наслі́діє єя́ честно́є; ра́дуйся, жен правосла́вних сосло́віє, похвалу́ на́шу да́вшеє во спасе́ніє душ на́ших.
Стих: Во́лю боя́щихся Єго́ сотвори́ть, і моли́тву їх усли́шить, і спасе́ть я.
Возвесели́ся, непло́дная земле́ на́ша, лику́й, нечревоболі́вшая; ни́ні ражда́єши ча́до твоє́, Єле́ну блаже́нную, та же призове́ть ко Го́споду отця́ на́шего Васи́лія і подража́ти себе́ приведе́ть ли́ки уго́дников Єго́, по́двиги свої́ми просла́вити іму́щих гра́ди і де́брі твоя́, во спасе́ніє душ на́ших.
Сла́ва, той самий глас:
Ве́лія сла́ва твоя́ і па́м'ять твоя́ с похвала́ми, О́льго прему́драя, тщету́ і́долов презрі́вши і і́стину Єва́нгельськую уразумі́вши, в сіди́нах ум твой Христу́ в послуша́ніє пліни́ла єси́ і всім родо́м послі́дующим путь і́стинний живота́ показа́ла єси́, моли́ о нас єди́наго Человіколю́бця.
І ни́ні, Богородичний: Безневі́стная Ді́во...
Тропaрь, глaсъ №:
Крилaми бGоразyміz впери1вши тв0й ќмъ, возлетёла є3си2 превhше ви1димыz твaри, взыскaвши бGа и3 творцA всsческихъ: и3 того2 њбрётши, пaки рождeніе кRщeніемъ пріsла є3си2: дрeва жив0тнагw наслаждaющисz, нетлённа во вёки пребывaеши, џльго пrнослaвнаz.
И$нъ тропaрь є4ллинскій, глaсъ G:
С™az равноапcтольнаz и3збрaннице хrт0ва, кн7ги1не џльго, нар0дъ тв0й словeснымъ и3 чи1стымъ хrт0вымъ млек0мъ напои1вшаz, моли1сz млcтивому бGу, да прегрэшeній њставлeніе подaстъ дш7aмъ нaшымъ.
И$нъ тропaрь, глaсъ д7:
Њстaвивши лeсть јдwльскую, послёдовала є3си2 хrтY, безсмeртному женихY, џльго бGомyдраz, въ є3гHже черт0зэ рaдующисz, непрестaннw моли1сz њ чтyщихъ вёрою и3 люб0вію с™yю пaмzть твою2.
И$нъ тропaрь, глaсъ }:
Въ тебЁ, бGомyдраz є3лeно, и3звёстенъ спcніz џбразъ бhсть въ земли2 рyстэй, ћкw, пріи1мши бaню с™aгw кRщeніz, послёдовала є3си2 хrтY, творsщи же и3 ўчaщи, є4же њстaвити јдwльскую прeлесть, воспріsти же попечeніе њ дш7и2, вeщи безсмeртнэй. тёмже и3 со ѓгGлы рaдуетсz, равноапcльнаz, д¦ъ тв0й.
Слaва, и3 нhнэ, бGор0диченъ по глaсу.
Тропар, глас 1:
Крила́ми богоразу́мія впери́вши твой ум, возлеті́ла єси́ преви́ше ви́димия тва́рі, взиска́вши Бо́га і Творця́ вся́чеських; і Того́ обрі́тши, па́ки рожде́ніє креще́нієм прия́ла єси́; дре́ва живо́тнаго наслажда́ющися, нетлі́нна во ві́ки пребива́єши, О́льго присносла́вная.
Інший тропар, грецький, глас 3:
Свята́я равноапо́стольная ізбра́ннице Христо́ва, княги́не О́льго, наро́д твой слове́сним і чи́стим Христо́вим млеко́м напої́вшая, моли́ся Ми́лостивому Бо́гу, да прегріше́ній оставле́ніє пода́сть душа́м на́шим.
Інший тропар, глас 4:
Оста́вивши лесть і́дольськую, послі́довала єси́ Христу́, Безсме́ртному Жениху́, О́льго богому́драя, в Єго́же черто́зі ра́дующися, непреста́нно моли́ся о чту́щих ві́рою і любо́вію святу́ю па́м'ять твою́.
Інший тропар, глас 8:
В тебі́, богому́драя Єле́но, ізві́стен спасе́нія о́браз бисть в землі́ Ру́стій, я́ко, приі́мши ба́ню свята́го креще́нія, послі́довала єси́ Христу́, творя́щи же і уча́щи, є́же оста́вити і́дольськую пре́лесть, восприя́ти же попече́ніє о душі́, ве́щі безсме́ртній. Ті́мже і со а́нгели ра́дується, равноапо́стольная, дух твой.
Сла́ва, і ни́ні, Богородичний за гласом.