Блаже́н муж... 1 Антифон.
Бlжeнъ мyжъ: № ґнтіфHнъ.
На Го́споди, воззва́х... стихири на 8, глас 4. Подібний: Я́ко до́бля...
Я́ко со́лнце возсія́ нам, пресла́вная па́м'ять твоя́, О́льго богому́драя, ма́ти князе́й Ки́євських, Христо́ва мизи́ниця, апо́стольським уче́нієм воспита́на, возмогла́ єси́ на куми́ри, па́че же на дия́вола. Си́лою Свята́го Ду́ха просвіща́єма, от тьми неразу́мія зе́млю всея́ Руси́ і лю́ди к Бо́гу привела́ єси́. Єго́же моли́ о творя́щих твою́ па́м'ять. [Двічі]
В ра́зумі духо́внім, і́мже посрами́ла єси́ врага́ прельсти́вшаго Є́ву, і сего́ ору́жіє сломи́ла єси́, богосажде́нний рай церко́вний создала́ єси́; в не́мже дре́во живо́тноє Крест водрузи́ла єси́, і трапе́зу Бо́жия бра́шна іму́щи, істо́чник неісчерпа́ємий Кро́ве Христо́ви. Єго́же пи́вши нетлі́нна пребива́єши, за вся ни моля́щися при́сно. [Двічі]
Духо́вно возвеселі́теся, лю́ди правосла́внії, па́м'ять чту́ще О́льги богому́дрия, на вся́коє бо вре́м'я мо́литься ко Христу́ с чудотво́рці і му́ченики, помо́щницю іму́щи святу́ю Богоро́дицю, ізба́витися от бід і печа́лей, ві́рою пою́щим ю, і кла́няющимся ра́ці нетлі́ннаго єя́ ті́ла. [Двічі]
Прийді́те, Христоімени́тії лю́діє, возвели́чим во хвале́ніїх прама́тер на́шу, ве́лію му́дрость і му́жество показа́вшую, сла́ву ми́ра презрі́вшую і Христа́ Бо́га І́стиннаго па́че всіх возлюби́вшую, і та́ко к ней воззове́м: о, пресла́вная уго́днице Христо́ва, моли́ о лю́дех Украї́нських, да ні ко́їми ко́зньми вра́жиїми от пра́вия ві́ри отвратя́ться і в благоче́стії непоколеби́мі да пребу́дуть. [Двічі]
Сла́ва, глас 6:
Прийді́те, собо́ри Христоімени́тих, пі́сньми восхва́лим О́льгу прему́друю; прийді́те, ра́зумом богатя́щіїся, ра́зум свой в послуша́ніє ві́ри приводи́ти от нея́ научі́теся; прийді́те, му́жіє, честь жені́ пресла́вній возда́йте; прийді́те, жени́, му́жеству єя́ вели́кому подража́йте; прийді́те, владя́щії, і уразумі́йте вся земна́я превосходя́щую сла́ву нетлі́нную; прийді́те, всі вну́ци єя́, і в день єя́ сві́тло восторжеству́йте, мо́литься бо те́плі ко Го́споду, є́же просвіти́ти ду́ші на́ша.
І ни́ні, Богородичний: Кто Тебе́ не ублажи́ть...
На ГDи, воззвaхъ: стіхи6ры на }, глaсъ д7. Под0бенъ: Ћкw д0блz:
Ћкw с0лнце возсіS нaмъ, преслaвнаz пaмzть твоS, џльго бGомyдраz, мaти кн7зeй кjевскихъ, хrт0ва мизи1ница, ґпcльскимъ ўчeніемъ воспитaна, возмоглA є3си2 на кумjры, пaче же на діaвола. Си1лою с™aгw д¦а просвэщaема, t тьмы2 неразyміz зeмлю всеS руси2, и3 лю1ди къ бGу привелA є3си2. Е#г0же моли2 њ творsщихъ твою2 пaмzть. Двaжды.
Въ рaзумэ д¦0внэмъ, и4мже посрами1ла є3си2 врагA прельсти1вшаго є4vу, и3 сегw2 nрyжіе сломи1ла є3си2, бGосаждeнный рaй цRк0вный создалA є3си2: въ нeмже дрeво жив0тное кrтъ водрузи1ла є3си2, и3 трапeзу б9іz брaшна и3мyщи, и3ст0чникъ неисчерпaемый кр0ве хrт0вы. Е#гHже пи1вши нетлённа пребывaеши, за вс‰ ны2 молsщисz при1снw. Двaжды.
Д¦0внw возвесели1тесz, лю1ди правослaвніи, пaмzть чтyще џльги бGомyдрыz: на всsкое бо врeмz м0литсz ко хrтY съ чудотв0рцы и3 м§ники, пом0щницу и3мyщи с™yю бцdу, и3збaвитисz t бёдъ и3 печaлей, вёрою пою1щымъ ю5, и3 клaнzющымсz рaцэ нетлённагw є3S тёла. Двaжды.
Пріиди1те, хrтоимени1тіи лю1діе, возвели1чимъ во хвалeніихъ прамaтерь нaшу, вeлію мyдрость и3 мyжество показaвшую, слaву мjра презрёвшую и3 хrтA бGа и4стиннаго пaче всёхъ возлюби1вшую, и3 тaкw къ нeй воззовeмъ: q, преслaвнаz ўг0днице хrт0ва, моли2 њ лю1дехъ ўкраjнскихъ, да ни к0ими к0зньми врaжіими t прaвыz вёры tвратsтсz и3 въ бlгочcтіи непоколеби1ми да пребyдутъ. Двaжды.
Слaва, глaсъ ѕ7:
Пріиди1те, соб0ры хrтоимени1тыхъ, пёсньми восхвaлимъ џльгу премyдрую: пріиди1те, рaзумомъ богатsщіисz, рaзумъ св0й въ послушaніе вёры приводи1ти t неS научи1тесz: пріиди1те, мyжіе, чeсть женЁ преслaвнэй воздaйте: пріиди1те, жєны2, мyжеству є3S вели1кому подражaйте: пріиди1те, владsщіи, и3 ўразумёйте вс‰ земн†z превосходsщую слaву нетлённую: пріиди1те, вси2 внyцы є3S, и3 въ дeнь є3S свётлw восторжествyйте, м0литсz бо тeплэ ко гDу, є4же просвэти1ти дш7ы нaшz.
И# нhнэ, бGор0диченъ: Кто2 тебE не ўблажи1тъ:
Вхід.
Прокимен дня і три читання.
Вх0дъ.
Прокjменъ днE и3 чтє1ніz три2.
І приложи́ша си́нове Ізра́їлеви сотвори́ти зло́є пред Го́сподем; і Ао́д у́мре. І отдаде́ їх Госпо́дь в ру́ку Іави́на, царя́ Ханаа́нська, і́же ца́рствова во Асо́рі. І воєво́да си́ли єго́ Сиса́ра, і той жив'я́ше во Арисо́фі язи́ков. І возопи́ша си́нове Ізра́їлеви ко Го́споду, я́ко де́в'ять сот колесни́ць желі́зних бя́ше єму́; і той озло́би Ізра́їля зіло́ літ два́десять. І Девво́ра, жена́ проро́чиця, жена́ Лафидо́фова, сія́ судя́ше Ізра́їлю в то вре́м'я; і сія́ жив'я́ше под фі́ніком Девво́ра между́ Ра́мою і между́ Вефи́лем, в горі́ Єфре́млі; і восхожда́ху си́нове Ізра́їлеви к ней та́мо на суд. І посла́ Девво́ра, і призва́ Вара́ка си́на Авинеє́мля із Кеде́са Неффали́мова, і рече́ к нему́: не запові́да ли тебі́ Госпо́дь Бог Ізра́їлев? І по́йдеши в го́ру Фаво́р, і по́ймеши с собо́ю де́сять ти́сящ муже́й от сино́в Неффали́млих і от сино́в Завуло́них; і приведу́ к тебі́ в водоте́ч Кисо́нь Сиса́ру, воєво́ду си́ли Іави́ни, і колесни́ці єго́, і мно́жество вой єго́, і преда́м єго́ в ру́ки твоя́. І рече́ к ней Вара́к: а́ще по́йдеши со мно́ю, пойду́, і а́ще не по́йдеши со мно́ю, не пойду́; я́ко не вім дне, в о́ньже благоустро́їть Госпо́дь а́нгела со мно́ю. І рече́ Девво́ра к нему́: іду́щи пойду́ с тобо́ю; оба́че віждь, я́ко не бу́деть тебі́ сла́ва на путі́, в о́ньже ти і́деши; поне́же в ру́ку же́нську преда́сть Госпо́дь Сиса́ру. І воста́ Девво́ра і по́йде с Вара́ком до Ка́диса. І воззва́ Вара́к Завуло́на і Неффали́ма до Ка́диса, і пойдо́ша вослі́д єго́ де́сять ти́сящ муже́й, і і́де с ним Девво́ра. І Хаве́р Кине́й отлучи́ся от Ке́ни і от сино́в Іова́ва, у́жика Моїсе́йова; і потче́ ку́щу свою́ под ду́бом почива́ющих, і́же єсть при Кеде́сі. І возвісти́ша Сиса́рі, я́ко взи́де Вара́к, син Авинеє́мль, на го́ру Фаво́р. І созва́ Сиса́ра вся колесни́ці своя́, де́в'ять сот колесни́ць желі́зних, і вся лю́ди, і́же с ним, от Арисо́фа язи́ков в водоте́ч Кисо́нь. І рече́ Девво́ра к Вара́ку: воста́ни, я́ко сей день, в о́ньже предаде́ Госпо́дь Сиса́ру в ру́ку твою́, зане́ Госпо́дь ізи́деть пред тобо́ю. І сни́де Вара́к с гори́ Фаво́р, і де́сять ти́сящ муже́й вслід єго́. І сотре́ Госпо́дь Сиса́ру і вся колесни́ці єго́ і весь полк єго́ о́стрієм меча́ пред Вара́ком. І сни́де Сиса́ра с колесни́ці своєя́ і побіже́ нога́ми свої́ми. І Вара́к гоня́й вслід колесни́ць єго́ і вслід полка́, да́же до дубра́ви язи́ков. І паде́ весь полк Сиса́рин о́стрієм меча́, не оста́ся ні єди́н. І Сиса́ра убіже́ нога́ми свої́ми в ку́щу Іаї́лі, жени́ Хаве́ра Кине́єва; я́ко мир бя́ше между́ Іави́ном, царе́м Асо́рським і между́ до́мом Хаве́ра Кине́єва. І ізи́де Іаї́ль во срі́теніє Сиса́рі і рече́ к нему́: уклони́ся, господи́не мой, уклони́ся ко мні, не бо́йся. І уклони́ся к ней в ку́щу, і покри́ єго́ оде́ждею своє́ю. І рече́ Сиса́ра к ней: напо́й м'я ма́ло води́, я́ко возжажда́х. І отріши́ міх мле́чний, і напої́ єго́, і покри́ єго́. І рече́ к ней Сиса́ра: ста́ни во две́рех ку́щи, і бу́деть а́ще кто при́йдеть к тебі́, і вопро́сить тя, і рече́ть: єсть ли зді муж? І рече́ши: ність. І взя Іаї́ль, жена́ Хаве́рова, кол ку́щний, і взя млат в ру́ку свою́, і вни́де к нему́ ти́хо, і водрузи́ кол во скра́нії єго́, і пронзе́ до землі́; і сей утру́ждся спа́ше, і і́здше. І се, Вара́к гоня́й Сиса́ру. І ізи́де Іаї́ль во срі́теніє єму́ і рече́ єму́: прийди́, і покажу́ тебі́ му́жа, єго́же ти і́щеши. І вни́де к ней, і се, Сиса́ра лежа́ше мертв, і кол во скра́нії єго́. І покори́ Госпо́дь Бог в той день Іави́на, царя́ Ханаа́ня пред си́ни Ізра́їлевими; і хожда́ше рука́ сино́в Ізра́їлевих ходя́щи, і ожесточи́ся на Іави́на, царя́ Ханаа́нська, до́ндеже істреби́ша єго́. І воспі́ Девво́ра і Вара́к, син Авинеє́мов, в той день, і рече́: внегда́ нача́ти вождо́м во Ізра́їлі, в проізволе́нії люді́й, благослові́те Го́спода! Усли́шіте, ца́ріє, і внуші́те, кня́зі: аз Го́сподеві воспою́ і пою́ Бо́гу Ізра́їлеву. Го́споди, во ісхо́ді Твоє́м от Сиї́ра, внегда́ воздвиза́тися Тебі́ от села́ Едо́мова, земля́ потрясе́ся, і не́бо возмути́ся, і о́блаци іска́паша во́ду; го́ри подвиго́шася от лиця́ Го́спода Елої́, та́я Сина́ от лиця́ Го́спода Бо́га Ізра́їлева. Во дні Самега́ра, си́на Ана́фова, во дні Іаї́лі, оскуді́ша путіє́, і ідо́ша в путі́ кри́ви, і ідо́ша в путі́ развраще́нни; оскуді́ша живу́щії во Ізра́їлі, оскуді́ша до́ндеже воста́ Девво́ра, до́ндеже воста́ ма́ти во Ізра́їлі; ізбра́ша бо́ги но́ви, я́ко хліб я́чен, тогда́ воєва́ша гра́ди князе́й; щит не яви́ся, ніже́ копіє́ в чети́редесяти ти́сящах во Ізра́їлі. Се́рдце моє́ на учине́нная во Ізра́їлі; си́льнії люді́й, благослові́те Го́спода! Ї́здящії на осля́тех бі́лих в полу́дне, і сідя́щії на суди́щі, і ходя́щії на путі́ со́нмов, провіща́йте. Глас пле́щущих посреді́ веселя́щихся; та́мо дадя́ть пра́вду. Го́споди, пра́вди укріпи́ во Ізра́їлі; тогда́ разидо́шася во гра́ди своя́ лю́діє Госпо́дні. Воста́ни, воста́ни, Девво́ра! Воста́ни, воста́ни, глаго́ли с пі́снію! Воста́ни, Вара́че, і пліни́ плін твой, си́не Авинеє́мль!
И# приложи1ша сhнове ї}лєвы сотвори1ти ѕл0е пред8 гDемъ: и3 ґHдъ ќмре. И# tдадE и5хъ гDь въ рyку їавjна царS ханаaнска, и4же цaрствова во ґсHрэ. И# воев0да си1лы є3гw2 сісaра, и3 т0й живsше во ґрісHfэ kзhкwвъ. И# возопи1ша сhнове ї}лєвы ко гDу, ћкw дeвzть сHтъ колесни1цъ желёзныхъ бsше є3мY: и3 т0й њѕл0би ї}лz ѕэлw2 лётъ двaдесzть. И# деввHра, женA прор0чица, женA лафідHfова, сіS судsше ї}лю въ то2 врeмz: и3 сіS живsше под8 фjнікомъ деввHра междY рaмою и3 междY веfи1лемъ, въ горЁ є3фрeмли: и3 восхождaху сhнове ї}лєвы къ нeй тaмw на сyдъ. И# послA деввHра, и3 призвA варaка сhна ґвінеeмлz и3з8 кедeса нефfалjмова, и3 речE къ немY: не заповёда ли тебЁ гDь бGъ ї}левъ; и3 п0йдеши въ г0ру fавHръ, и3 п0ймеши съ соб0ю дeсzть тhсzщъ мужeй t сынHвъ нефfалjмлихъ и3 t сынHвъ завулHнихъ: и3 приведY къ тебЁ въ водотeчь кісHнь сісaру воев0ду си1лы їавjни, и3 колєсни1цы є3гw2, и3 мн0жество вHй є3гw2, и3 предaмъ є3го2 въ рyки тво‰. И# речE къ нeй варaкъ: ѓще п0йдеши со мн0ю, пойдY, и3 ѓще не п0йдеши со мн0ю, не пойдY: ћкw не вёмъ днE, въ џньже бlгоустр0итъ гDь ѓгGла со мн0ю. И# речE деввHра къ немY: и3дyщи пойдY съ тоб0ю: nбaче вёждь, ћкw не бyдетъ тебЁ слaва на пути2, въ џньже ты2 и4деши: понeже въ рyку жeнску предaстъ гDь сісaру. И# востA деввHра и3 п0йде съ варaкомъ до кaдиса. И# воззвA варaкъ завулHна и3 нефfалjма до кaдиса, и3 поид0ша вослёдъ є3гw2 дeсzть тhсzщъ мужeй, и3 и4де съ ни1мъ деввHра. И# хавeръ кінeй tлучи1сz t кeны и3 t сынHвъ їwвaва, ќжика мwmсeова: и3 потчE кyщу свою2 под8 дyбомъ почивaющихъ, и4же є4сть при кедeсэ. И# возвэсти1ша сісaрэ, ћкw взhде варaкъ сhнъ ґвінеeмль на г0ру fавHръ. И# созвA сісaра вс‰ колєсни1цы сво‰, дeвzть сHтъ колесни1цъ желёзныхъ, и3 вс‰ лю1ди и5же съ ни1мъ, t ґрісHfа kзhкwвъ въ водотeчь кісHнь. И# речE деввHра къ варaку: востaни, ћкw сeй дeнь, въ џньже предадE гDь сісaру въ рyку твою2, занE гDь и3зhдетъ пред8 тоб0ю. И# сни1де варaкъ съ горы2 fавHръ, и3 дeсzть тhсzщъ мужeй в8слёдъ є3гw2. И# сотрE гDь сісaру и3 вс‰ колєсни1цы є3гw2 и3 вeсь п0лкъ є3гw2 џстріемъ мечA пред8 варaкомъ. И# сни1де сісaра съ колесни1цы своеS и3 побэжE ногaми свои1ми. И# варaкъ гонsй в8слёдъ колесни1цъ є3гw2 и3 в8слёдъ полкA, дaже до дубрaвы kзhкwвъ. И# падE вeсь п0лкъ сісaринъ џстріемъ мечA: не њстaсz ни є3ди1нъ. И# сісaра ўбэжE ногaми свои1ми въ кyщу їаи1ли, жены2 хавeра кінeева: ћкw ми1ръ бsше междY їавjномъ царeмъ ґсHрскимъ и3 междY д0момъ хавeра кінeева. И# и3зhде їаи1ль во срётеніе сісaрэ и3 речE къ немY: ўклони1сz, господи1не м0й, ўклони1сz ко мнЁ, не б0йсz. И# ўклони1сz къ нeй въ кyщу: и3 покры2 є3го2 nдeждею своeю. И# речE сісaра къ нeй: нап0й мS мaлw воды2, ћкw возжаждaхъ. И# tрэши2 мёхъ млeчный, и3 напои2 є3го2, и3 покры2 є3го2. И# речE къ нeй сісaра: стaни во двeрехъ кyщи, и3 бyдетъ ѓще кто2 пріи1детъ къ тебЁ, и3 вопр0ситъ тS, и3 речeтъ: є4сть ли здЁ мyжъ; и3 речeши: нёсть. И# взS їаи1ль, женA хавeрова, к0лъ кyщный, и3 взS млaтъ въ рyку свою2, и3 вни1де къ немY ти1хw, и3 водрузи2 к0лъ во скрaніи є3гw2, и3 пронзE до земли2: и3 сeй ўтрyждсz спaше, и3 и4здше. И# сE, варaкъ гонsй сісaру. И# и3зhде їаи1ль во срётеніе є3мY и3 речE є3мY: пріиди2, и3 покажY тебЁ мyжа, є3г0же ты2 и4щеши. И# вни1де къ нeй, и3 сE, сісaра лежaше мeртвъ, и3 к0лъ во скрaніи є3гw2. И# покори2 гDь бGъ въ т0й дeнь їавjна царS ханаaнz пред8 сы6ны ї}левыми: и3 хождaше рукA сынHвъ ї}левыхъ ходsщи, и3 њжесточи1сz на їавjна царS ханаaнска, д0ндеже и3стреби1ша є3го2. И# воспЁ деввHра и3 варaкъ сhнъ ґвінеeмовъ въ т0й дeнь, и3 речE: внегдA начaти вождHмъ во ї}ли, въ произволeніи людjй, блcви1те гDа. Ўслhшите, цaріе, и3 внуши1те, кн‰зи: ѓзъ гDеви воспою2 и3 пою2 бGу ї}леву. ГDи, во и3сх0дэ твоeмъ t сиjра, внегдA воздвизaтисz тебЁ t селA є3дHмова, землS потрzсeсz, и3 нeбо возмути1сz, и3 џблацы и3скaпаша в0ду: г0ры подвиг0шасz t лицA гDа є3лwJ, тaz сінA t лицA гDа бGа ї}лева. Во дни6 самегaра сhна ґнafова, во дни6 їаи1ли, њскудёша путіE, и3 и3д0ша въ пути6 кри6вы, и3 и3д0ша въ пути6 развращє1нны: њскудёша живyщіи во ї}ли, њскудёша д0ндеже востA деввHра, д0ндеже востA мaти во ї}ли: и3збрaша б0ги нHвы, ћкw хлёбъ ћченъ, тогдA воевaша грaды кнzзeй: щи1тъ не kви1сz, нижE копіE въ четhредесzти тhсzщахъ во ї}ли. Сeрдце моE на ўчинє1ннаz во ї}ли: си1льніи людjй, блcви1те гDа. Э$здzщіи на nслsтехъ бёлыхъ въ полyдне, и3 сэдsщіи на суди1щи, и3 ходsщіи на пути6 с0нмwвъ, провэщaйте. Глaсъ плeщущихъ посредЁ веселsщихсz: тaмw дадsтъ прaвду. ГDи, пр†вды ўкрэпи2 во ї}ли: тогдA разыд0шасz во грaды сво‰ лю1діе гDни. Востaни, востaни, деввHра: востaни, востaни, гlг0ли съ пёснію: востaни, варaче, и3 плэни2 плёнъ тв0й, сhне ґвінеeмль.
Оста́ся же Іуди́ф єди́на в шатрі́, і Олофе́рн пове́ржен на ло́жі своє́м; бя́ше бо преіспо́лнен вино́м. І рече́ Іуди́ф рабі́ своє́й, да стої́ть вні ло́жниці єя́ і да смо́трить ісхо́да єя́ я́коже по всяк день; рече́ бо, я́ко ізи́ти і́мать на моли́тву свою́; і Ваго́ю глаго́ла по словесе́м сим. І отидо́ша всі от лиця́ єя́, і ні єди́н оста́ся в ло́жниці от ма́ла да́же до вели́ка. І ста́вши Іуди́ф при одрі́ єго́, рече́ в се́рдці своє́м: Го́споди, Бо́же всея́ си́ли, при́зри в час сей на діла́ рук мої́х ко возвише́нію Ієрусали́ма, я́ко ни́ні вре́м'я помоществова́ти наслі́дію Твоєму́ і соверши́ти начина́ніє моє́ ко сокруше́нію враго́в, і́же воста́ша на нас. І приступи́вши к сто́лпнику одра́, і́же бя́ше у глави́ Олофе́рнови, снят меч єго́ с него́, і прибли́жившися ко одру́, взя в горсть власи́ глави́ єго́ і рече́: укріпи́ м'я, Го́споди Бо́же Ізра́їлев, в день сей. І уда́ри в ви́ю єго́ два́жди си́лою сво́єю, і от'я́ главу́ єго́ от него́, і отвали́ ті́ло єго́ от посте́лі, і от'я́ заві́су от столпо́в; і по ма́лі ізи́де і предаде́ раби́ні своє́й главу́ Олофе́рнову; і вложи́ ю в міше́ць сні́дей свої́х. І ізидо́сті о́бі ку́пно по оби́чаю своєму́ на моли́тву; і проше́дші полк, обидо́сті дебр о́ную, і взидо́сті на го́ру Ветилу́ї, і прийдо́сті ко врато́м єя́. І рече́ Іуди́ф іздале́ча стрегу́щим на враті́х: отве́рзіте ни́ні, отве́рзіте врата́, с на́ми Бог, Бог наш, сотвори́ти єще́ крі́пость во Ізра́їлі і си́лу на враги́, я́коже і днесь сотвори́. І бисть я́ко усли́шаша му́жіє гра́да того́ глас єя́, потща́шася сни́ти ко врато́м гра́да своєго́ і созва́ша ста́рцев гра́да. І стеко́шася всі от ма́ла да́же до вели́ка, я́ко па́че ча́янія бі їм, є́же прийти́ єй, і отверзо́ша врата́ і восприя́ша їх; і вже́гше огнь во свіще́ніє, окружи́ша їх. Она́ же рече́ к ним гла́сом вели́ким: хвалі́те Бо́га, хвалі́те, хвалі́те Бо́га, І́же не отста́ви ми́лости Своєя́ от до́му Ізра́їлева, но сокруши́ враги́ на́ша руко́ю моє́ю в нощ сію́. І ізе́мши главу́ із мішця́ показа́ і рече́ їм: се глава́ Олофе́рна вождонача́льника си́ли Ассу́рськия, і се, заві́са, за не́юже лежа́ше во пія́нствах свої́х, і порази́ єго́ Госпо́дь руко́ю же́нською; і жив єсть Госпо́дь, І́же сохрани́ м'я в путі́ моє́м, і́мже ходи́х, я́ко прельсти́ єго́ лице́ моє́ в па́губу єго́, і не сотвори́ гріха́ со мно́ю во оскверне́ніє і срамоту́. І ужасо́шася всі лю́діє зіло́, і па́дше поклони́шася Бо́гу, і рі́ша єдиноду́шно: благослове́н єси́, Бо́же наш, унічто́живий в день сей враги́ люді́й Твої́х. І рече́ єй Озі́я: благослове́нна ти єси́, дщи, Бо́гом Ви́шнім па́че всіх жен, я́же на землі́, і благослове́н Госпо́дь Бог, І́же созда́ небеса́ і зе́млю, І́же упра́ви тя на сокруше́ніє глави́ кня́зя враго́в на́ших; я́ко не отста́неть наде́жда твоя́ от се́рдця челові́к, помина́ющих крі́пость Бо́жию, да́же до ві́ка; і да сотвори́ть тебі́ сія́ Бог в возноше́ніє ві́чноє, є́же посіща́ти тя во благи́х, за є́же не пощаді́ла єси́ душі́ твоєя́ смире́нія ра́ди ро́да на́шего, но посо́бствовала єси́ паде́нію на́шему, в правоті́ ходи́вши пред Бо́гом на́шим. І рі́ша всі лю́діє: бу́ди, бу́ди.
Њстaсz же їудjfъ є3ди1на въ шатрЁ, и3 nлофeрнъ повeрженъ на л0жи своeмъ: бsше бо преисп0лненъ він0мъ. И# речE їудjfъ рабЁ своeй, да стои1тъ внЁ л0жницы є3S и3 да см0тритъ и3сх0да є3S ћкоже по всsкъ дeнь: речe бо, ћкw и3зhти и4мать на мlтву свою2: и3 вагHю гlг0ла по словесeмъ си6мъ. И# tид0ша вси2 t лицA є3S, и3 ни є3ди1нъ њстaсz въ л0жницэ t мaла дaже до вели1ка. И# стaвши їудjfъ при nдрЁ є3гw2, речE въ сeрдцы своeмъ: гDи, б9е всеS си1лы, при1зри въ чaсъ сeй на дэлA рyкъ мои1хъ ко возвышeнію їеrли1ма, ћкw нhнэ врeмz помоществовaти наслёдію твоемY и3 соверши1ти начинaніе моE ко сокрушeнію врагHвъ, и5же востaша на нaсъ. И# приступи1вши къ ст0лпнику nдрA, и4же бsше ў главы2 nлофeрновы, снsтъ мeчь є3гw2 съ негw2, и3 прибли1жившисz ко nдрY, взS въ г0рсть власы2 главы2 є3гw2 и3 речE: ўкрэпи1 мz, гDи б9е ї}левъ, въ дeнь сeй. И# ўдaри въ вhю є3гw2 двaжды си1лою св0ею, и3 tS главY є3гw2 t негw2, и3 tвали2 тёло є3гw2 t постeли, и3 tS завёсу t столпHвъ: и3 по мaлэ и3зhде и3 предадE рабhни своeй главY nлофeрнову: и3 вложи2 ю5 въ мэшeцъ снёдей свои1хъ. И# и3зыд0стэ џбэ кyпнw по њбhчаю своемY на мlтву: и3 прошeдшэ п0лкъ, њбыд0стэ дeбрь џную, и3 взыд0стэ на г0ру ветmлyи, и3 пріид0стэ ко вратHмъ є3S. И# речE їудjfъ и3здалeча стрегyщымъ на вратёхъ: tвeрзите нhнэ, tвeрзите вратA, съ нaми бGъ, бGъ нaшъ, сотвори1ти є3щE крёпость во ї}ли и3 си1лу на враги2, ћкоже и3 днeсь сотвори2. И# бhсть ћкw ўслhшаша мyжіе грaда тогw2 глaсъ є3S, потщaшасz сни1ти ко вратHмъ грaда своегw2 и3 созвaша стaрцєвъ грaда. И# стек0шасz вси2 t мaла дaже до вели1ка, ћкw пaче чazніz бЁ и3мъ, є4же пріити2 є4й, и3 tверз0ша вратA и3 воспріsша и5хъ: и3 вжeгше џгнь во свэщeніе, њкружи1ша и5хъ. Nнa же речE къ ни6мъ глaсомъ вели1кимъ: хвали1те бGа, хвали1те: хвали1те бGа, и4же не tстaви млcти своеS t д0му ї}лева, но сокруши2 враги2 нaшz рук0ю моeю въ н0щь сію2. И# и3зeмши главY и3з8 мэшцA показA и3 речE и5мъ: сE, главA nлофeрна вождоначaлника си1лы ґссyрскіz, и3 сE, завёса, за нeюже лежaше во піsнствахъ свои1хъ, и3 порази2 є3го2 гDь рук0ю жeнскою: и3 жи1въ є4сть гDь, и4же сохрани1 мz въ пути2 моeмъ, и4мже ходи1хъ, ћкw прельсти2 є3го2 лицE моE въ пaгубу є3гw2, и3 не сотвори2 грэхA со мн0ю во њсквернeніе и3 срамотY. И# ўжас0шасz вси2 лю1діе ѕэлw2, и3 пaдше поклони1шасz бGу, и3 рёша є3динодyшнw: блcвeнъ є3си2, б9е нaшъ, ўничт0живый въ дeнь сeй враги2 людjй твои1хъ. И# речE є4й nзjа: блcвeна ты2 є3си2, дщи2, бGомъ вhшнимъ пaче всёхъ жeнъ ±же на земли2, и3 блcвeнъ гDь бGъ, и4же создA небесA и3 зeмлю, и4же ўпрaви тS на сокрушeніе главы2 кнsзz врагHвъ нaшихъ: ћкw не tстaнетъ надeжда твоS t сeрдца чlвBкъ, поминaющихъ крёпость б9ію, дaже до вёка: и3 да сотвори1тъ тебЁ сі‰ бGъ въ возношeніе вёчное, є4же посэщaти тS во бlги1хъ, за є4же не пощадёла є3си2 души2 твоеS смирeніz рaди р0да нaшегw, но пос0бствовала є3си2 падeнію нaшему, въ правотЁ ходи1вши пред8 бGомъ нaшимъ. И# рёша вси2 лю1діе: бyди, бyди.
Жену́ до́блю кто обря́щеть, дража́йші єсть ка́менія многоці́ннаго такова́я; дерза́єть на ню се́рдце му́жа єя́; такова́я до́брих кори́стей не лиши́ться; ді́лаєть бо му́жу своєму́ блага́я во все житіє́; обрі́тши во́лну і лен, сотвори́ благопотре́бноє рука́ма свої́ма.
ЖенY д0блю кто2 њбрsщетъ, дражaйши є4сть кaменіz многоцённагw таковaz: дерзaетъ на ню2 сeрдце мyжа є3S: таковaz д0брыхъ корhстей не лиши1тсz: дёлаетъ бо мyжу своемY бlг†z во всE житіE: њбрётши в0лну и3 лeнъ, сотвори2 бlгопотрeбное рукaма свои1ма.
На літії стихира храму. Потім святої, глас 2:
Днесь созива́ються к весе́лію ві́рних собо́ри, наста́ бо па́м'ять прама́тере на́шея, ко сві́ту Христо́ви ві́ри нас приве́дшия, і путь спасе́нія нам показа́вшия, і благостроє́нію держа́ви на́шея нача́ло положи́вшия.
Сла́ва, глас 6:
Днесь да торжеству́єм, бра́тіє, і да пра́зднуєм па́м'ять святи́я О́льги, не пі́сньми то́кмо прама́тер на́шу сла́в'яще, но і ді́ли христия́нськими сла́ву Го́сподеві воздаю́ще, отри́нем про́чеє язи́чеськоє нра́ва на́шего і нечести́воє житія́ на́шего отве́ржем, да не до конця́ прогні́вається Человіколю́бець Госпо́дь гріх ра́ди на́ших.
І ни́ні, Богородичний: Творе́ць і Ізба́витель...
На літjи стіхи1ра хрaма. Тaже с™hz, глaсъ в7:
Днeсь созывaютсz къ весeлію вёрныхъ соб0ры, настa бо пaмzть прамaтере нaшеz, ко свёту хrт0вы вёры нaсъ привeдшіz, и3 пyть спcніz нaмъ показaвшіz, и3 бlгостроeнію держaвы нaшеz начaло положи1вшіz.
Слaва, глaсъ ѕ7:
Днeсь да торжествyемъ, брaтіе, и3 да прaзднуемъ пaмzть с™hz џльги, не пёсньми т0кмw прамaтерь нaшу слaвzще, но и3 дёлы хrтіaнскими слaву гDеви воздаю1ще, tри1немъ пр0чее kзhческое нрaва нaшегw и3 нечести1вое житіS нaшегw tвeржемъ, да не до концA прогнёваетсz чл+колю1бецъ гDь грBхъ рaди нaшихъ.
И# нhнэ, бGор0диченъ: Творeцъ и3 и3збaвитель:
На стиховні стихири, глас 8.
Подібний: О пресла́внаго чудесе́!
О пресла́внаго чудесе́! Жено́ю па́дший род челові́чеський жено́ю возставля́єть пречу́дно Человіколю́бець Госпо́дь і в послі́дняя лі́та жену́ посила́єть на обраще́ніє люді́й Ки́євських, О́льгу пресла́вную, єя́же креще́нієм нача́ло полага́єть просвіще́нію Руси́ Ки́євськия во спасе́ніє душ на́ших.
Стих: Близ Госпо́дь всім призива́ющим Єго́, всім призива́ющим Єго́ во і́стині.
Ра́дуйся, гра́де богоспаса́ємий Ки́єве, всім конце́м землі́ на́шея світ Христо́в істочи́вий і пе́рвую уго́дницю в ней показа́вий, О́льгу пречестну́ю; ра́дуйся, Вишегра́де, наслі́діє єя́ честно́є; ра́дуйся, жен правосла́вних сосло́віє, похвалу́ на́шу да́вшеє во спасе́ніє душ на́ших.
Стих: Во́лю боя́щихся Єго́ сотвори́ть, і моли́тву їх усли́шить, і спасе́ть я.
Возвесели́ся, непло́дная земле́ на́ша, лику́й, нечревоболі́вшая; ни́ні ражда́єши ча́до твоє́, Єле́ну блаже́нную, та же призове́ть ко Го́споду отця́ на́шего Васи́лія і подража́ти себе́ приведе́ть ли́ки уго́дников Єго́, по́двиги свої́ми просла́вити іму́щих гра́ди і де́брі твоя́, во спасе́ніє душ на́ших.
Сла́ва, той самий глас:
Ве́лія сла́ва твоя́ і па́м'ять твоя́ с похвала́ми, О́льго прему́драя, тщету́ і́долов презрі́вши і і́стину Єва́нгельськую уразумі́вши, в сіди́нах ум твой Христу́ в послуша́ніє пліни́ла єси́ і всім родо́м послі́дующим путь і́стинний живота́ показа́ла єси́, моли́ о нас єди́наго Человіколю́бця.
І ни́ні, Богородичний: Безневі́стная Ді́во...
На стіх0внэ стіхи6ры, глaсъ }.
Под0бенъ: Q преслaвнагw чудесE!
Q преслaвнагw чудесE! жен0ю пaдшій р0дъ чл+ческій жен0ю воз8ставлsетъ пречyднw чл+колю1бецъ гDь и3 въ послBднzz лBта женY посылaетъ на њбращeніе людjй кjевскихъ, џльгу преслaвную, є3sже кRщeніемъ начaло полагaетъ просвэщeнію руси2 кjевскіz во спcніе дш7ъ нaшихъ.
Стjхъ: Бли1з8 гDь всBмъ призывaющымъ є3го2, всBмъ призывaющымъ є3го2 во и4стинэ.
Рaдуйсz, грaде бGосп7сaемый кjеве, всBмъ концє1мъ земли2 нaшеz свётъ хrт0въ и3сточи1вый и3 пeрвую ўг0дницу въ нeй показaвый, џльгу пречcтнyю: рaдуйсz, Вышегрaде, наслёдіе є3S чcтн0е: рaдуйсz, жeнъ правослaвныхъ сосл0віе, похвалY нaшу дaвшее во спcніе дш7ъ нaшихъ.
Стjхъ: В0лю боsщихсz є3гw2 сотвори1тъ, и3 мlтву и4хъ ўслhшитъ, и3 сп7сeтъ |.
Возвесели1сz, непл0днаz землE нaша, ликyй, нечревоболёвшаz: нhнэ раждaеши чaдо твоE, є3лeну бlжeнную, тa же призовeтъ ко гDу nтцA нaшего васjліа и3 подражaти себє2 приведeтъ ли1ки ўг0дникwвъ є3гw2, п0двиги свои1ми прослaвити и3мyщихъ грaды и3 дє1бри тво‰, во спcніе дш7ъ нaшихъ.
Слaва, глaсъ т0йже:
Вeліz слaва твоS, и3 пaмzть твоS съ похвалaми, џльго премyдраz, тщетY јдwлwвъ презрёвши и3 и4стину є3ђльскую ўразумёвши, въ сэди1нахъ ќмъ тв0й хrтY въ послушaніе плэни1ла є3си2 и3 всBмъ родHмъ послёдующымъ пyть и4стинный животA показaла є3си2, моли2 њ нaсъ є3ди1наго чл+колю1бца.
И# нhнэ, бGор0диченъ: Безневёстнаz дв7о:
Тропар, глас 1:
Крила́ми богоразу́мія впери́вши твой ум, возлеті́ла єси́ преви́ше ви́димия тва́рі, взиска́вши Бо́га і Творця́ вся́чеських; і Того́ обрі́тши, па́ки рожде́ніє креще́нієм прия́ла єси́; дре́ва живо́тнаго наслажда́ющися, нетлі́нна во ві́ки пребива́єши, О́льго присносла́вная.
Інший тропар, грецький, глас 3:
Свята́я равноапо́стольная ізбра́ннице Христо́ва, княги́не О́льго, наро́д твой слове́сним і чи́стим Христо́вим млеко́м напої́вшая, моли́ся Ми́лостивому Бо́гу, да прегріше́ній оставле́ніє пода́сть душа́м на́шим.
Інший тропар, глас 4:
Оста́вивши лесть і́дольськую, послі́довала єси́ Христу́, Безсме́ртному Жениху́, О́льго богому́драя, в Єго́же черто́зі ра́дующися, непреста́нно моли́ся о чту́щих ві́рою і любо́вію святу́ю па́м'ять твою́.
Інший тропар, глас 8:
В тебі́, богому́драя Єле́но, ізві́стен спасе́нія о́браз бисть в землі́ Ру́стій, я́ко, приі́мши ба́ню свята́го креще́нія, послі́довала єси́ Христу́, творя́щи же і уча́щи, є́же оста́вити і́дольськую пре́лесть, восприя́ти же попече́ніє о душі́, ве́щі безсме́ртній. Ті́мже і со а́нгели ра́дується, равноапо́стольная, дух твой.
Сла́ва, і ни́ні, Богородичний за гласом.
Тропaрь, глaсъ №:
Крилaми бGоразyміz впери1вши тв0й ќмъ, возлетёла є3си2 превhше ви1димыz твaри, взыскaвши бGа и3 творцA всsческихъ: и3 того2 њбрётши, пaки рождeніе кRщeніемъ пріsла є3си2: дрeва жив0тнагw наслаждaющисz, нетлённа во вёки пребывaеши, џльго пrнослaвнаz.
И$нъ тропaрь є4ллинскій, глaсъ G:
С™az равноапcтольнаz и3збрaннице хrт0ва, кн7ги1не џльго, нар0дъ тв0й словeснымъ и3 чи1стымъ хrт0вымъ млек0мъ напои1вшаz, моли1сz млcтивому бGу, да прегрэшeній њставлeніе подaстъ дш7aмъ нaшымъ.
И$нъ тропaрь, глaсъ д7:
Њстaвивши лeсть јдwльскую, послёдовала є3си2 хrтY, безсмeртному женихY, џльго бGомyдраz, въ є3гHже черт0зэ рaдующисz, непрестaннw моли1сz њ чтyщихъ вёрою и3 люб0вію с™yю пaмzть твою2.
И$нъ тропaрь, глaсъ }:
Въ тебЁ, бGомyдраz є3лeно, и3звёстенъ спcніz џбразъ бhсть въ земли2 рyстэй, ћкw, пріи1мши бaню с™aгw кRщeніz, послёдовала є3си2 хrтY, творsщи же и3 ўчaщи, є4же њстaвити јдwльскую прeлесть, воспріsти же попечeніе њ дш7и2, вeщи безсмeртнэй. тёмже и3 со ѓгGлы рaдуетсz, равноапcльнаz, д¦ъ тв0й.
Слaва, и3 нhнэ, бGор0диченъ по глaсу.
На Бог Госпо́дь... тропар святої Ольги. Сла́ва, інший тропар.
І ни́ні, Богородичний за гласом.
на БGъ гDь: тропaрь с™hz џльги. Слaва, и4нъ тропaрь.
И# нhнэ, бGор0диченъ по глaсу.
Після 1-го стихослов'я сідальний, глас 3:
Воі́стину в жена́х мудрі́йшею показа́лася єси́, О́льго сла́вная, лесть язи́чеськую отве́ргши, і во Христа́ ві́ровавши, і Влади́мира к тому́ подви́гши; не забу́ди у́бо, я́ко прама́ти, нас, недосто́йних чад твої́х, і утверди́ в правові́рії і благоче́стії богоуго́дними твої́ми моли́твами.
Сла́ва, і ни́ні, Богородичний:
Зло́бою ожесті́вшая сердця́ на́ша ум'ягчи́, Ді́во Пречи́стая, печа́лі на́ша утоли́, я́ко мно́гі ско́рбі у креста́ Си́на Твоєго́ претерпі́вшая, і проше́нія на́ша усли́ши, я́ко Блага́я Скоропослу́шниця.
Після 2-го стихослов'я сідальний, глас 4:
От Го́спода стопи́ челові́ку ісправля́ються; тім і тебі́, свята́я О́льго, напра́ви сердця́ Іспиту́яй і утро́би к Ца́рствію Небе́сному, єго́же да не лиши́ть і нас моли́твами твої́ми.
Сла́ва, і ни́ні, Богородичний:
Упова́ніє христия́н непости́дноє і стіно́ необори́мая, Влади́чице Богоро́дице, не отри́ни моле́ній к Тебі́ прибіга́ющих, но, я́ко блага́я, заступи́ і поми́луй нас.
По № стіхосл0віи сэдaленъ, глaсъ G:
Вои1стинну въ женaхъ мудрёйшею показaласz є3си2, џльго слaвнаz, лeсть kзhческую њтвeргши, и3 во хrтA вёровавши, и3 влади1міра къ томY подви1гши: не забyди u5бо, ћкw прамaти, нaсъ, недост0йныхъ ч†дъ твои1хъ, и3 ўтверди2 въ правовёріи и3 бlгочcтіи бGоуг0дными твои1ми мlтвами.
Слaва, и3 нhнэ, бGор0диченъ:
Ѕл0бою њжестBвшаz сердцA нaшz ўмzгчи2, дв7о пречcтаz, печ†ли нaшz ўтоли2, ћкw мнHги скHрби ў кrтA сн7а твоегw2 претерпёвшаz, и3 прошє1ніz н†ша ўслhши, ћкw бlгaz скоропослyшница.
По в7 стіхосл0віи сэдaленъ, глaсъ д7:
T гDа стопы6 чл+ку и3справлsютсz: тёмъ и3 тебЁ, с™az џльго, напрaви сердцA и3спытyzй и3 ўтрHбы къ цrтвію нбcному, є3г0же да не лиши1тъ и3 нaсъ мlтвами твои1ми.
Слaва, и3 нhнэ, бGор0диченъ:
Ўповaніе хrтіaнъ непостhдное и3 стэно2 неwбори1маz, вLчце бцdе, не tри1ни молeній къ тебЁ прибэгaющихъ, но, ћкw бlгaz, заступи2 и3 поми1луй нaсъ.
Величання:
Велича́єм тя, блаже́нная княги́не О́льго, і чтем святу́ю па́м'ять твою́, і́доли попра́вшую і мно́гі Ру́сичі святи́м креще́нієм просвіти́вшую.
Інше величання:
Велича́єм тя, свята́я равноапо́стольная княги́не О́льго, я́ко зарю́ у́треннюю в землі́ на́шей возсія́вшую і світ ві́ри правосла́вния наро́ду своєму́ предвозвести́вшую.
Вибраний псалом:
1. Блаже́н муж боя́йся Го́спода... 2. В за́повідех Єго́ восхо́щеть зіло́. 1. Пра́ведник я́ко фі́нікс процвіте́ть, я́ко кедр, і́же в Лива́ні, умно́житься. 2. Світ возсія́ пра́веднику, і пра́вим се́рдцем весе́ліє. 1. Род пра́вих благослови́ться. 2. Напра́вити но́ги на́ша на путь ми́рен.
Сла́ва, і ни́ні:
Аллилу́я, аллилу́я, аллилу́я, сла́ва Тебі́, Бо́же. [Тричі]
Величaніе:
Величaемъ тS, бlжeннаz кн7ги1не џльго, и3 чтeмъ с™yю пaмzть твою2, јдwлы попрaвшую и3 мнHги рyсичи с™hмъ кRщeніемъ просвэти1вшую.
И$но величaніе:
Величaемъ тS, с™az равноапcльнаz кн7ги1не џльго, ћкw зарю2 ќтреннюю въ земли2 нaшей возсіsвшую и3 свётъ вёры правослaвныz нар0ду своемY пред8возвести1вшую.
Pал0мъ и3збрaнный:
№. Бlжeнъ мyжъ боsйсz гDа: в7. Въ зaповэдехъ є3гw2 восх0щетъ ѕэлw2. №. Првdникъ ћкw фjніxъ процвэтeтъ, ћкw кeдръ, и4же въ лівaнэ, ўмн0житсz. в7. Свётъ возсіS првdнику, и3 пр†вымъ сeрдцемъ весeліе. №. Р0дъ прaвыхъ блcви1тсz. в7. Напрaвити н0ги нaшz на пyть ми1ренъ.
Слaва, и3 нhнэ:
Ґллилyіа, ґллилyіа, ґллилyіа, слaва тебЁ, б9е. Три1жды.
Після полієлею сідальний, глас 5:
Досто́йно равноапо́стольния цари́ці і́менем нарече́на єси́, блаже́нная, о́ной бо, крест Христо́в прилі́жно взиска́вшей, подража́ла єси́, Христа́ Бо́га І́стиннаго взиска́вши і крест Того́ на себе́ возло́жши. Єго́же моли́ і́го благо́є креста́ понести́ і нам, гріхи́ обремене́нним, і упова́ніє небе́сноє улучи́ти.
Сла́ва, і ни́ні, Богородичний:
Отни́ні ублажа́ть М'я всі ро́ди, рекла́ єси́, Пречи́стая Ді́во, от пра́ведния Єлисаве́т цілова́ніє приє́мши; тім у́бо і ми от оте́ць на́ших, я́ко Богоро́дицю і Ма́тер Сві́та, Тя пі́ти научи́хомся.
По поліелeи сэдaленъ, глaсъ є7:
Дост0йнw равноапcльныz цари1цы и4менемъ наречeна є3си2, бlжeннаz, џной бо, кrтъ хrт0въ прилёжнw взыскaвшей, подражaла є3си2, хrтA бGа и4стиннаго взыскaвши и3 кrтъ тогw2 на себє2 возл0жши. Е#г0же моли2 и4го бlг0е кrтA понести2 и3 нaмъ, грэхи2 њбременє1ннымъ, и3 ўповaніе нбcное ўлучи1ти.
Слaва, и3 нhнэ, бGор0диченъ:
Tнhнэ ўбlжaтъ мS вси2 р0ди, реклA є3си2, пречcтаz дв7о, t првdныz є3лісавeтъ цэловaніе пріeмши: тёмъ u5бо и3 мы2 t nтє1цъ нaшихъ, ћкw бцdу и3 м™рь свёта, тS пёти научи1хомсz.
Степенні, 1-й антифон 4-го гласу.
Прокимен, глас 4: Во всю зе́млю ізи́де віща́ніє їх, і в конці́ вселе́нния глаго́ли їх. Стих: Небеса́ пові́дають сла́ву Бо́жию, творе́ніє же руку́ Єго́ возвіща́єть твердь. Вся́коє диха́ніє... Євангеліє від Матфея, зачало 104.
Степє1нна, № ґнтіфHнъ д7 глaса.
Прокjменъ, глaсъ д7: Во всю2 зeмлю и3зhде вэщaніе и4хъ, и3 въ концы2 вселeнныz гlг0лы и4хъ. Стjхъ: Нб7сA повёдаютъ слaву б9ію, творeніе же рукY є3гw2 возвэщaетъ твeрдь. Всsкое дыхaніе: Е#ђліе t матfeа, зачaло Rд.
Після 50-го псалма стихира, глас 6:
Провозві́стницю ві́ри і ко спасе́нію путеводи́тельницю богоізбра́нную, О́льгу прему́друю восхва́лим і пі́сньми почті́м святу́ю па́м'ять єя́, мо́литься бо со всі́ми святи́ми землі́ на́шея о спасе́нії душ на́ших.
По н7-мъ pалмЁ стіхи1ра, глaсъ ѕ7:
Провозвёстницу вёры и3 ко спcнію путеводи1тельницу бGоизбрaнную, џльгу премyдрую восхвaлимъ и3 пёсньми почти1мъ с™yю пaмzть є3S, м0литсz бо со всёми с™hми земли2 нaшеz њ спcніи дш7ъ нaшихъ.
Канон Богородиці: Мно́гими содержи́м напа́стьми... на 6,
І канон святій Ользі, на 8, глас 5.
КанHнъ бцdы: Мн0гими содержи1мь напaстьми: на ѕ7,
и3 канHнъ с™hz џльги, на }, глaсъ є7.
Ірмос: Велича́ваго фарао́на в мо́рі потопи́вша со ору́жієм і вса́дники, Ізра́їля же пресла́вно спа́сша, і по су́ху прове́дша, поє́м Христа́, я́ко просла́вися.
Вели́чіє на́ше і похвала́ ти єси́, О́льго богому́драя; тобо́ю бо от і́дольськия ле́сти свободи́хомся, ни́ні моли́ся за род і ро́ди, ї́хже Бо́гу привела́ єси́, пою́щи Христа́; я́ко просла́вися.
Велича́ваго дия́вола із Руси́ прогна́ла єси́, нечести́вия куми́ри отню́д сокруши́вши; вся лю́ди от беззако́нія свободи́ла єси́, му́дростію науча́ющи, пі́ти Христа́, я́ко просла́вися.
Че́рность гріхо́вную ба́нею креще́нія отню́д отми́ла єси́, Христа́ возлюби́ла єси́; Єму́же предстоя́щи, моли́ся за раби́ твоя́, ві́рно сла́в'ящия тя.
Богородичний: Іса́я Тя жезл нарица́єть, пречи́стая, Дави́д же Тя престо́л Госпо́день, Авваку́м приосіне́нную го́ру, купину́ же Тя Моїсе́й; ми же Тя Ма́тер Бо́жию нарица́єм.
Катавасія: Отве́рзу уста́ моя́...
Їрм0съ: Величaваго фараHна въ м0ри потопи1вша со nрyжіемъ и3 вс†дники, ї}лz же преслaвнw спaсша, и3 по сyху провeдша, поeмъ хrтA, ћкw прослaвисz.
Вели1чіе нaше и3 похвалA ты2 є3си2, џльго бGомyдраz: тоб0ю бо t јдwльскіz лeсти свободи1хомсz, нhнэ моли1сz за р0дъ и3 р0ды, и5хже бGу привелA є3си2, пою1щи хrтA: ћкw прослaвисz.
Величaваго діaвола и3з8 руси2 прогнaла є3си2, нечести6выz кумjры tню1дъ сокруши1вши: вс‰ лю1ди t беззак0ніz свободи1ла є3си2, мyдростію научaющи, пёти хrтA, ћкw прослaвисz.
Чeрность грэх0вную бaнею кRщeніz tню1дъ tмhла є3си2, хrтA возлюби1ла є3си2: є3мyже предстоsщи, моли1сz за рабы6 тво‰, вёрнw слaвzщыz тS.
БGор0диченъ: И#сaіа тS жeзлъ нарицaетъ, пречcтаz, дв7дъ же тS пrт0лъ гDень, ґввакyмъ приwсэнeнную г0ру, купинy же тS мwmсeй: мh же тS м™рь б9ію нарицaемъ.
Катавaсіа: Tвeрзу ўстA мо‰:
Ірмос: Держа́вною руко́ю і си́льним сло́вом не́бо і зе́млю сотвори́л єси́; ю́же Твоє́ю кро́вію іскупи́л єси́ це́рков Твою́, я́же о Тебі́ утвержда́ється зову́щи: я́ко ність свят, ра́зві Тебе́, Го́споди.
Держа́вною руко́ю, і му́дрими словеси́, і си́льним сло́вом, учи́ла єси́ твоєго́ си́на зако́ну Христо́ву, і лю́дем возбрани́ла єси́ жре́ти і́долом, О́льго пресла́вная; в па́м'ять твою́ ни́ні соше́дшеся, тебе́ прославля́єм.
Ти, я́ко пчела́, добру́ ра́зуму дале́че цвіту́щия Христо́ви ві́ри взиска́ла єси́, і, я́ко поро́дний мед, креще́ніє, в ца́рствующем гра́ді обрі́тши, твоєму́ гра́ду і лю́дем дарова́ла єси́; єго́же всі насище́ні, го́рести гріха́ отбіга́ють.
Весь похва́льний глас, і мольбу́ ті, О́льго, прино́сим, тобо́ю бо Бо́га позна́хом. Єму́же ни́ні предстої́ши, проси́ ми́ра оте́честву, і на пога́ния побі́ди, і душа́м на́шим оставле́нія гріхо́в, пою́щим тя, присноблаже́нная.
Богородичний: Прия́телище яви́лася єси́, Ді́во, Непристу́пнаго Бо́га, тім Тя пою́ть непреста́нно а́нгельстії чи́ни, повину́ющеся Влади́ці; Ти бо родила́ єси́ Сло́во О́тчеє, Собезнача́льноє, без отця́; о чу́до. Святи́й Дух осіни́ Тя.
Їрм0съ: Держaвною рук0ю и3 си1льнымъ сл0вомъ нб7о и3 зeмлю сотвори1лъ є3си2: ю4же твоeю кр0вію и3скупи1лъ є3си2 цRковь твою2, ±же њ тебЁ ўтверждaетсz зовyщи: ћкw нёсть с™ъ, рaзвэ тебє2, гDи.
Держaвною рук0ю, и3 мyдрыми словесы2, и3 си1льнымъ сл0вомъ, ўчи1ла є3си2 твоего2 сhна зак0ну хrт0ву, и3 лю1демъ возбрани1ла є3си2 жрeти јдwлwмъ, џльго преслaвнаz: въ пaмzть твою2 нhнэ сошeдшесz, тебE прославлsемъ.
Ты2 ћкw пчелA добрY рaзуму далeче цвэтyщіz хrт0вы вёры взыскaла є3си2, и3 ћкw пор0дный мeдъ кRщeніе, въ цaрствующемъ грaдэ њбрётши, твоемY грaду и3 лю1демъ даровaла є3си2: є3г0же вси2 насыщeни, г0рести грэхA tбэгaютъ.
Вeсь похвaльный глaсъ, и3 мольбy ти, џльго, прин0симъ, тоб0ю бо бGа познaхомъ. Е#мyже нhнэ предстои1ши, проси2 ми1ра nтeчеству, и3 на пог†ныz побёды, и3 дш7aмъ нaшымъ њставлeніz грэхHвъ, пою1щымъ тS, пrнобlжeннаz.
БGор0диченъ: Пріsтелище kви1ласz є3си2, дв7о, непристyпнагw бGа, тёмъ тS пою1тъ непрестaннw ѓгGльстіи чи1ни, повинyющесz вLцэ: тh бо родилA є3си2 сл0во џ§ее, собезначaльное, без8 nтцA: q чyдо. С™hй д¦ъ њсэни1 тz.
Інший кондак, глас 4:
Яви́ся днесь благода́ть всіх Бо́га, просла́вльши в Русі́ О́льгу богому́друю, моли́твами єя́, Го́споди, лю́дем пода́ждь гріхо́в оставле́ніє.
Сідальний, глас 3:
По́двиг твой чтем, блаже́нная, ди́вна бо крі́пость ду́ха твоєго́, в не́мощі тілесе́ я́вльшаяся; язи́чеськую лесть презрі́вши, дерзнове́нно ві́ру пропові́дала єси́ Христо́ву, о́браз нам подаю́щи ре́вности о Го́споді.
Сла́ва, і ни́ні, Богородичний:
І́же неізрече́нно от чи́стих крове́й Твої́х Воплоти́вийся, престо́л угото́ва во чре́ві Твоє́м, Пречи́стая Отрокови́це, Ю́же всі ро́ди, я́ко Богоро́дицю, досто́йно сла́в'ять.
И$нъ кондaкъ, глaсъ д7:
Kви1сz днeсь блгdть всёхъ бGа, прослaвльши въ руси2 џльгу бGомyдрую, мlтвами є3S, гDи, лю1демъ подaждь грэхHвъ њставлeніе.
Сэдaленъ, глaсъ G:
П0двигъ тв0й чтeмъ, бlжeннаz, ди1вна бо крёпость дyха твоегw2, въ нeмощи тэлесE ћвльшаzсz: kзhческую лeсть презрёвши, дерзновeннw вёру проповёдала є3си2 хrт0ву, џбразъ нaмъ подаю1щи рeвности њ гDэ.
Слaва, и3 нhнэ, бGор0диченъ:
И$же неизречeннw t чcтыхъ кровeй твои1хъ воплоти1выйсz, пrт0лъ ўгот0ва во чрeвэ твоeмъ, пречcтаz nтрокови1це, ю4же вси2 р0ди, ћкw бцdу, дост0йнw слaвzтъ.
Ірмос: Ду́хом Бо́жиїм очи́щся проро́к диха́ющим в нем, Авваку́м боже́ственний боя́ся глаго́лаше: внегда́ прибли́жаться лі́та, позна́н бу́деши, Бо́же, на спасе́ніє челові́ков.
Дух Бо́жий почи́ на тебі́, я́ко на Девво́рі проро́чиці дре́вле; І́мже просвіти́вшися, укріпля́ющи Влади́мира разу́мнаго, Сиса́ру дия́вола низложи́ла єси́ в сі́ті єго́ креще́нієм, я́ко і Вара́ком в пото́ці Ки́ссові пре́жде.
Бистрині́ подо́б'ящися, О́льго богому́драя, сокруше́нним се́рдцем ста моля́щися к Бо́гу, ізба́вила єси́ род твої́х люде́й от оскорбле́нія куми́рськаго, і от пліне́нія вра́жия свободи́ла єси́, Христа́ призива́ющи на по́мощ на́шу.
В наро́читий день свята́го твоєго́ преставле́нія, ра́достно пра́зднуєм, піснь моле́бную Христу́ возсила́юще, нетлі́нним вінце́м вінча́вшему тя, О́льго богому́драя; проси́ нам оставле́нія гріхо́в, сла́в'ящим тя ві́рно.
Богородичний: Тя от ко́рене Ієссе́єва процві́тшую, Іса́я я́коже прорече́, Христа́ Цвіт прозя́бшую, і Первонача́льнаго пло́тію носи́вшую і жезл Бо́жия Ду́ха, хва́лим Тя, я́ко Бо́жию Ма́тер і Чи́стую Ді́ву.
Їрм0съ: Д¦омъ б9іимъ њчи1щсz прbр0къ дыхaющимъ въ нeмъ, ґввакyмъ бжcтвенный боsсz гlг0лаше: внегдA прибли1жатсz лBта, познaнъ бyдеши, б9е, на спcніе чл+кwвъ.
Д¦ъ б9ій почи2 на тебЁ, ћкw на деввHрэ прbр0чицэ дрeвле: и4мже просвэти1вшисz, ўкрэплsющи влади1міра разyмнаго, сісaру діaвола низложи1ла є3си2 въ сёти є3гw2 кRщeніемъ, ћкw и3 варaкомъ въ пот0цэ кjссwвэ прeжде.
БыстринЁ под0бzщисz, џльго бGомyдраz, сокрушeннымъ сeрдцемъ стA молsщисz къ бGу, и3збaвила є3си2 р0дъ твои1хъ людeй t њскорблeніz кумjрскагw, и3 t плэнeніz врaжіz свободи1ла є3си2, хrтA призывaющи на п0мощь нaшу.
Въ нар0читый дeнь с™aгw твоегw2 преставлeніz, рaдостнw прaзднуемъ, пёснь молeбную хrтY возсылaюще, нетлённымъ вэнцeмъ вэнчaвшему тS, џльго бGомyдраz: проси2 нaмъ њставлeніz грэхHвъ, слaвzщымъ тS вёрнw.
БGор0диченъ: ТS t к0рене їессeева процвётшую, и3сaіа ћкоже прbречE, хrтA цвётъ прозsбшую, и3 первоначaльнаго пл0тію носи1вшую и3 жeзлъ б9іz д¦а, хвaлимъ тS, ћкw б9ію м™рь, и3 чcтую дв7у.
Ірмос: Сло́во Бо́жиє Всеси́льноє, мир всему́ ми́ру посли́, і сві́том і́стинним освіща́я і просвіща́я вся, із но́щі Тя сла́в'ящия.
Я́ко голуби́ця цілому́дренная, на фі́нікс доброді́телей возшла́ єси́, крилі́ свяще́нні посре́бренні іму́щи; ї́миже возлеті́вши в ра́йстій пи́щі возгнізди́лася єси́, сла́вная О́льго.
О тебі́ поя́ше Соломо́н пре́жде: вні виногра́да ца́рськая ма́слина процвіте́. Ти бо святи́й грезн креще́нієм в Русі́ насади́ла єси́, творя́щи плод покая́нія, о не́мже Сам Христо́с весели́ться.
Умилосе́рдися, Влади́ко, на новопросвіще́нния лю́ди Твоя́, не преда́ждь нас в ру́ки пога́них, за мно́жество беззако́ній на́ших; но моли́твами наста́вниці на́шея О́льги, ізба́ви ни от вся́кия напа́сти.
Богородичний: Кропі́те всі, я́коже пи́шеться, о́блаци весе́лія земни́м; Бо́жий бо Ді́тищ Христо́с, очища́яй мир от гріхо́в, воплоти́ся от Ді́ви, і дан бисть нам.
Їрм0съ: Сл0во б9іе всеси1льное, ми1ръ всемY мjру посли2, и3 свётомъ и4стиннымъ њсвэщaz и3 просвэщaz вс‰, и3з8 н0щи тS слaвzщыz.
Ћкw голуби1ца цэломyдреннаz, на фjніxъ добродётелей возшлA є3си2, крилЁ сщ7є1ннэ посрє1бреннэ и3мyщи: и4миже возлетёвши въ рaйстэй пи1щи возгнэзди1ласz є3си2, слaвнаz џльго.
Њ тебЁ поsше соломHнъ прeжде: внЁ віногрaда цaрскаz мaслина процвэтE. Тh бо с™hй грeзнъ кRщeніемъ въ руси2 насади1ла є3си2, творsщи пл0дъ покаsніz, њ нeмже сaмъ хrт0съ весели1тсz.
Ўмилосeрдисz, вLко, на новопросвэщє1нныz лю1ди тво‰, не предaждь нaсъ въ рyки погaныхъ, за мн0жество беззак0ній нaшихъ: но мlтвами настaвницы нaшеz џльги, и3збaви ны2 t всsкіz напaсти.
БGор0диченъ: Кропи1те вси2, ћкоже пи1шетсz, џблацы весє1ліz зємнhмъ: б9ій бо дётищь хrт0съ, њчищazй мjръ t грэхHвъ, воплоти1сz t дв7ы, и3 дaнъ бhсть нaмъ.
Ірмос: В Це́рков небе́сную святу́ю Твою́ да при́йдеть моли́тва моя́, вопію́ Ті, я́ко Іо́на, із глубини́ се́рдця морська́го: от гріх мої́х возведи́ м'я, молю́ся Тебі́, Го́споди.
Ре́вность Свята́го Ду́ха в се́рдці приє́мши, оте́чеськоє злові́ріє возненави́діла єси́; і Христа́ Істиннаго Бо́га взиска́вши, ча́до сві́та яви́лася єси́, і с пе́рвенці святи́х на небесі́х лику́єши.
Но́вая учени́ця Христо́ва в Русі́ яви́лася єси́, обходя́щи гра́ди і се́ла, куми́ри сокруша́ющи, і лю́ди уча́щи Єди́ному Бо́гу покланя́тися; Єго́же моли́ за пою́щия тя.
О богоблаже́нная О́льго, помоли́ся за твоя́ ча́да к Бо́гу, мир неподви́жимий Оте́честву на́шему іспроси́, і нам отпуще́ніє гріхо́в, при́сно тя прославля́ющим.
Богородичний: Позна́вше Тобо́ю неопи́санноє Сло́во Бо́жиє, Си́на Єдиноча́даго Вседержи́телева, вопіє́м Ті земні́ї: ра́дуйся, Благослове́нная Богоро́дице, упова́ніє душ на́ших.
Їрм0съ: Въ цRковь нбcную с™yю твою2, да пріи1детъ мlтва моS, вопію1 ти, ћкw їHна, и3з8 глубины2 сeрдца морскaгw: t грBхъ мои1хъ возведи1 мz, молю1сz тебЁ, гDи.
Рeвность с™aгw д¦а въ сeрдцы пріeмши, nтeческое ѕловёріе возненави1дэла є3си2: и3 хrтA и4стиннаго бGа взыскaвши, чaдо свёта kви1ласz є3си2, и3 съ пeрвєнцы с™hхъ на нб7сёхъ ликyеши.
Н0ваz ўчени1ца хrт0ва въ руси2 kви1ласz є3си2, њбходsщи грaды и3 сє1ла, кумjры сокрушaющи, и3 лю1ди ўчaщи є3ди1ному бGу покланsтисz: є3г0же моли2 за пою1щыz тS.
Q бGобlжeннаz џльго, помоли1сz за тво‰ ч†да къ бGу, ми1ръ неподви1жимый nтeчеству нaшему и3спроси2: и3 нaмъ tпущeніе грэхHвъ, при1снw тS прославлsющымъ.
БGор0диченъ: Познaвше тоб0ю неwпи1санное сл0во б9іе, сн7а є3диночaдаго вседержи1телева, вопіeмъ ти2 земнjи: рaдуйсz, блcвeннаz бцdе, ўповaніе дш7ъ нaшихъ.
Кондак, глас 4.
Подібний: Яви́лся єси́ днесь...
Воспоє́м днесь Благоді́теля всіх Бо́га, просла́вльшаго в Русі́ О́льгу богому́друю, да моли́твами єя́ пода́сть душа́м на́шим гріхо́в оставле́ніє.
Ікос: Христия́н житіє́ ви́дящи і непотре́бство язи́чеськоє уразуміва́ющи, си́це в себі́ рекла́ єси́, О́льго богому́драя: о бе́здна прему́дрости і бла́гости всіх Творця́! Ка́ко утаї́лся єси́ от мене́ досе́лі? Ка́ко возмогу́ і́доли отни́ні чти́ти? Нікто́же бо, сла́дкаго вкуси́в, восхо́щеть го́ркаго, сего́ ра́ди, а́ще і в ста́рості, призови́ м'я, Свята́я Тро́йце, і пода́ждь мі гріхо́в оставле́ніє.
Кондaкъ, глaсъ д7.
Под0бенъ: Kви1лсz є3си2 днeсь:
Воспоeмъ днeсь бlгодётелz всёхъ бGа, прослaвльшаго въ руси2 џльгу бGомyдрую, да мlтвами є3S подaстъ дш7aмъ нaшымъ грэхHвъ њставлeніе.
Јкосъ: Хrтіaнъ житіE ви1дzщи и3 непотрeбство kзhческое ўразумэвaющи, си1це въ себЁ реклA є3си2, џльго бGомyдраz: q, бeздна премyдрости и3 блгcти всёхъ творцA! кaкw ўтаи1лсz є3си2 t менє2 досeлэ; кaкw возмогY јдwлы tнhнэ чти1ти; никт0же бо, слaдкаго вкуси1въ, восх0щетъ г0рькаго, сегw2 рaди, ѓще и3 въ стaрости, призови1 мz, с™az трbце, и3 подaждь ми2 грэхHвъ њставлeніе.
Ірмос: Пла́мень пе́щний порабо́тиша благочести́вії о́троци, тім сви́ше ороси́ я, гото́ви пали́ми по єстеству́, но па́че єстества́ му́жеськи поя́ху: благослове́н єси́, Го́споди, на Престо́лі Сла́ви Ца́рствія Твоєго́.
Подо́бно Іуди́фі сотвори́ла єси́, посреді́ куми́рських тіли́щ вше́дши, тіх нача́льника сокруши́ла єси́, і демоноче́тці посрами́ла єси́, вся же лю́ди научи́ла єси́ в чистоті́ вопи́ти Христу́: благослове́н єси́, Го́споди, на Престо́лі Сла́ви Ца́рствія Твоєго́.
Похва́льними цві́ти, а́ки ца́рський віне́ць богому́дрій твоє́й главі́, в па́м'ять твою́ прино́сим; ю́же Христо́с нетлі́нієм вінча́, О́льго досточу́дная, моли́ся за твоє́ ста́до, ізба́витися от вся́каго зла, вопію́щим: благослове́н єси́, Го́споди, на Престо́лі Сла́ви Ца́рствія Твоєго́.
Лива́нськую ли го́ру нарече́м тя? На тя бо роса́ небе́сная сни́де. Іли́ Фісо́н ріку́, добрі́йший сапфі́р ка́мень честни́й, Влади́мира іму́щую, і́мже просвіти́ся вся Русь; но молі́теся за ни взива́юще: благослове́н єси́, Го́споди, на Престо́лі Сла́ви Ца́рствія Твоєго́.
Богородичний: Киво́т позлаще́н Тя Ду́хом імену́єм, спа́сшую мир от пото́па разу́мнаго, Ді́во, спаси́ нас. На Тя бо наді́ємся, і к Тебі́ прибіга́єм. Отча́янния в пучи́ні от гріх і напа́стей ізба́ви вопію́щия: благослове́н єси́, Го́споди, на Престо́лі Сла́ви Ца́рствія Твоєго́.
Їрм0съ: Плaмень пeщный пораб0тиша бlгочcти1віи џтроцы, тёмъ свhше њроси2 |, гот0вы пали1мы по є3стествY, но пaче є3стествA мyжески поsху: блcвeнъ є3си2, гDи, на пrт0лэ слaвы цrтвіz твоегw2.
Под0бнw їудjfи сотвори1ла є3си2, посредЁ кумjрскихъ тэли1щь вшeдши, тёхъ начaльника сокруши1ла є3си2, и3 демwночeтцы посрами1ла є3си2, вс‰ же лю1ди научи1ла є3си2 въ чистотЁ вопи1ти хrтY: блcвeнъ є3си2, гDи, на пrт0лэ слaвы цrтвіz твоегw2.
Похвaльными цвёты, ѓки цaрскій вэнeцъ бGомyдрэй твоeй главЁ, въ пaмzть твою2 прин0симъ: ю4же хrт0съ нетлёніемъ вэнчA, џльго досточyднаz, моли1сz за твоE стaдо, и3збaвитисz t всsкагw ѕлA, вопію1щымъ: блcвeнъ є3си2, гDи, на пrт0лэ слaвы цrтвіz твоегw2.
Лівaнскую ли г0ру наречeмъ тS; на тs бо росA нбcнаz сни1де. и3ли2 фіс0нъ рэкY, добрёйшій сапфЂръ кaмень чcтнhй, влади1міра и3мyщую, и4мже просвэти1сz всS рyсь: но моли1тесz за ны2 взывaюще: блcвeнъ є3си2, гDи, на пrт0лэ слaвы цrтвіz твоегw2.
БGор0диченъ: КівHтъ позлащeнъ тS д¦омъ и3менyемъ, спaсшую мjръ t пот0па разyмнагw, дв7о, сп7си2 нaсъ. на тs бо надёемсz, и3 къ тебЁ прибэгaемъ. tч†zнныz въ пучи1нэ t грBхъ и3 напaстей и3збaви вопію1щыz: блcвeнъ є3си2, гDи, на пrт0лэ слaвы цrтвіz твоегw2.
Ірмос: Крі́пції о́троци тріє́ су́ще, си́лою обо́лкшеся Святи́я Тро́йці, улови́ша і побіди́ша Халде́ї, і ди́вно ізміни́ся єстество́; ка́ко огнь в ро́су прелага́шеся, без туги́ я сохрани́, я́ко пелена́ми. О пролия́вий му́дрость на всіх ді́ліх Твої́х, Бо́же, Тя превозно́сим во ві́ки.
Кріпка́, я́ко льви́ця, си́лою Свята́го Ду́ха оболче́на, єди́на устреми́ся всю́ду істерза́ти куми́ри, і ди́вно на небесі́ і на землі́; ка́ко жена́ пре́жде Бо́га познава́єть, є́юже іспе́рва всему́ ро́ду паде́ніє бисть, то́ю же ни́ні спасе́ни поє́м: о пролия́вий му́дрость на всіх ді́ліх Твої́х Бо́же, Тя превозно́сим во ві́ки.
Прему́дрость Бо́жия пре́жде о тебі́ написа́ла єсть: се єси́ до́брая моя́ і прекра́сная, і поро́ка ність в тебі́. Блеск лиця́ твоєго́ я́ко ми́ра обоня́ніє, назна́меноваше твоє́, О́льго, креще́ніє; є́же посреді́ куми́рськия ле́сти на тебі́ обоня́ Христо́с, і всіх нас от смра́да де́монськаго к покая́нію ми́лостію Своє́ю приве́л єсть.
Пом'яни́ мене́, госпоже́ О́льго, убо́гаго твоєго́ раба́, окра́денаго от врага́, і согріши́вшаго па́че челові́к; і помоли́ся Христу́ пода́ти мі проще́ніє о всіх согріше́ніїх, я́же нечу́вственно соді́ях окая́нний, да покая́нієм вопію́: о пролия́вий му́дрость на всіх ді́ліх Твої́х, Бо́же, Тя превозно́сим во ві́ки.
Богородичний: Не пре́зри, Ді́во, Твої́х раб мольби́, о Тебі́ бо хва́лимся, Твоє́ ма́лоє ста́до ми єсьми́; потщи́ся в заступле́ніє на́ше, і ізми́ ни от враг на́ших, уще́дри зна́ющия Тя, Ма́тер Бо́жию, і Си́ну Твоєму́ вопію́щия: о пролия́вий му́дрость на всіх ді́ліх Твої́х, Бо́же, Тя превозно́сим во ві́ки.
Їрм0съ: Крёпцыи џтроцы тріE сyще, си1лою њб0лкшесz с™hz трbцы, ўлови1ша и3 побэди1ша халдє1и, и3 ди1внw и3змэни1сz є3стество2: кaкw џгнь въ р0су прелагaшесz, без8 туги2 | сохрани2 ћкw пеленaми. Q проліsвый мyдрость на всёхъ дёлэхъ твои1хъ, б9е, тS превозн0симъ во вёки.
КрэпкA ћкw льви1ца, си1лою с™aгw д¦а њболчeна, є3ди1на ўстреми1сz всю1ду и3стерзaти кумjры, и3 ди1внw на нб7си2 и3 на земли2: кaкw женA прeжде бGа познавaетъ, є4юже и3спeрва всемY р0ду падeніе бhсть, т0ю же нhнэ сп7сeни поeмъ: q проліsвый мyдрость на всёхъ дёлэхъ твои1хъ б9е, тS превозн0симъ во вёки.
Премyдрость б9іz прeжде њ тебЁ написaла є4сть: сE є3си2 д0браz моS и3 прекрaснаz, и3 пор0ка нёсть въ тебЁ. Блeскъ лицA твоегw2 ћкw мЂра њбонsніе, назнaменоваше твоE, џльго, кRщeніе: є4же посредЁ кумjрскіz лeсти на тебЁ њбонS хrт0съ, и3 всёхъ нaсъ t смрaда дeмwнскагw къ покаsнію млcтію своeю привeлъ є4сть.
Помzни2 менE, госпожE џльго, ўб0гаго твоего2 рабA, њкрaденаго t врагA, и3 согрэши1вшаго пaче чlвBкъ: и3 помоли1сz хrтY, подaти ми2 прощeніе њ всёхъ согрэшeніихъ, ±же нечyвственнw содёzхъ nкаsнный, да покаsніемъ вопію2: q проліsвый мyдрость на всёхъ дёлэхъ твои1хъ, б9е, тS превозн0симъ во вёки.
БGор0диченъ: Не прeзри, дв7о, твои1хъ р†бъ мольбы6, њ тебё бо хвaлимсz, твоE мaлое стaдо мы2 є3смы2: потщи1сz въ заступлeніе нaше, и3 и3зми1 ны t вр†гъ нaшихъ, ўщeдри знaющыz тS м™рь б9ію, и3 сн7у твоемY вопію1щыz: q проліsвый мyдрость на всёхъ дёлэхъ твои1хъ, б9е, тS превозн0симъ во вёки.
Ірмос: Із Еде́ма ізи́де род наш пра́баби ра́ди Є́ви; при́зван же Тобо́ю, ро́ждшею нам но́ваго Ада́ма Христа́, во двою́ єстеству́, Ді́во Чи́стая, взигра́ся Ада́м пра́дід, я́ко ізби́в пе́рвия кля́тви; ми же Тобо́ю хва́лящеся, я́ко Тебе́ ра́ди Бо́га позна́хом, і Тебе́ велича́єм.
Весели́ся Є́во прароди́тельнице, і́же бо тя прельсти́в із Еде́ма ізведе́, ни́ні же попра́н єсть твої́м ісча́дієм. Се бо О́льга живо́тноє дре́во крест Христо́в в Русі́ водрузи́, і́мже всім ві́рним рай отве́рзеся; ми же хва́лящеся, я́ко тоя́ ра́ди Бо́га позна́хом, со Влади́миром сію́ велича́єм.
Жену́ по єстеству́ нарица́єм тя, но па́че си́ли же́нськия подви́глася єси́. Тьми твоєго́ зла́та істощи́ла єси́, да Христо́в зако́н і учи́теля приобря́щеши, і́мже всю Русь просвіти́ла єси́; ми же тобо́ю хва́лящеся, я́ко тебе́ ра́ди Бо́га позна́хом, с му́ченики тя велича́єм.
Зако́на наста́внице чи́стая, і учи́тельнице ві́ри Христо́ви, прийми́ похвалу́ от раб недосто́йних і моли́тву о нас сотвори́ к Бо́гу, че́стно творя́щих твою́ па́м'ять; да от напа́стей, і бід, і печа́лей, і лю́тих гріхо́в свободи́мся; єще́ же і мук жду́щих нас ізба́ви, мо́лимся ті, тебе́ непреста́нно велича́ющії.
Богородичний: Се Це́рков; се двер; се Бо́жия гора́ свята́я; се жезл, і сосу́д злат; се істо́чник печа́тан; се рай святи́й но́ваго Ада́ма; се престо́л стра́шний; се Ма́ти Бо́жия Пречи́стая, Засту́пниця всіх нас, пою́щих Ю.
Їрм0съ: И#з8 є3дeма и3зhде р0дъ нaшъ прaбабы рaди є4vы: при1званъ же тоб0ю, р0ждшею нaмъ н0ваго ґдaма хrтA, во двою2 є3стєствY, дв7о чcтаz, взыгрaсz ґдaмъ прaдэдъ, ћкw и3збhвъ пeрвыz клsтвы: мh же тоб0ю хвaлzщесz, ћкw тебє2 рaди бGа познaхомъ, и3 тебE величaемъ.
Весели1сz є4vо прароди1тельнице, и4же бо тS прельсти1въ и3з8 є3дeма и3зведE, нhнэ же попрaнъ є4сть твои1мъ и3счaдіемъ. Сe бо џльга жив0тное дрeво кrтъ хrт0въ въ руси2 водрузи2, и4мже всBмъ вBрнымъ рaй tвeрзесz: мh же хвaлzщесz, ћкw тоS рaди бGа познaхомъ, со влади1міромъ сію2 величaемъ.
ЖенY по є3стествY нарицaемъ тS, но пaче си1лы жeнскіz подви1гласz є3си2. Тьмы6 твоегw2 злaта и3стощи1ла є3си2, да хrт0въ зак0нъ и3 ўчи1телz приwбрsщеши, и4мже всю2 рyсь просвэти1ла є3си2: мh же тоб0ю хвaлzщесz, ћкw тебє2 рaди бGа познaхомъ, съ м§ники тS величaемъ.
Зак0на настaвнице чcтаz, и3 ўчи1тельнице вёры хrт0вы, пріими2 похвалY t р†бъ недост0йныхъ, и3 мlтву њ нaсъ сотвори2 къ бGу, чeстнw творsщихъ твою2 пaмzть: да t напaстей и3 бёдъ и3 печaлей и3 лю1тыхъ грэхHвъ свободи1мсz: є3щe же и3 мyкъ ждyщихъ нaсъ и3збaви, м0лимсz ти2, тебE непрестaннw величaющіи.
БGор0диченъ: СE цRковь: сE двeрь: сE б9іz горA с™az: сE жeзлъ, и3 сосyдъ злaтъ: сE и3ст0чникъ печaтанъ: сE рaй с™hй н0вагw ґдaма: сE пrт0лъ стрaшный: сE м™и б9іz пречcтаz, застyпница всёхъ нaсъ, пою1щихъ ю5.
Сві́том благода́ті Бо́жиєй просвіще́нная, світи́льник ві́ри і́стинния во оте́чествії своє́м возжгла́ єси́, О́льго богому́драя, і о́браз подала́ єси́ отцю́ на́шему Влади́миру, і́мже і ми от тьми неві́денія к сві́ту Христо́ву приведо́хомся.
Сла́ва, і ни́ні, Богородичний:
Во тьмі беззако́ній су́щії і нечистото́ю гріхо́вною оскверне́ннії, Тя, Путеводи́тельницю к сві́ту невече́рнему і́мами; тім і мою́ окая́нную ду́шу к небе́сній чистоті́ возведи́ всеси́льним предста́тельством Твої́м, Ді́во Пречи́стая.
Свётомъ блгdти б9іей просвэщeннаz, свэти1льникъ вёры и4стинныz во nтeчествіи своeмъ возжглA є3си2, џльго бGомyдраz, и3 џбразъ подалA є3си2 nтцY нaшему влади1міру, и4мже и3 мы t тьмы2 невёденіz къ свёту хrт0ву привед0хомсz.
Слaва, и3 нhнэ, бGор0диченъ:
Во тьмЁ беззак0ній сyщіи и3 нечистот0ю грэх0вною њсквернeнніи, тS путеводи1тельницу къ свёту невечeрнему и4мамы: тёмъ и3 мою2 њкаsнную дш7у къ нбcнэй чистотЁ возведи2 всеси1льнымъ предстaтельствомъ твои1мъ, дв7о пречcтаz.
На хвалітніх стихири, глас 3:
Восхва́лим, о бра́тіє, Спа́са на́шего і Го́спода за превели́кая благодія́нія Єго́; Той бо, Человіколю́бець сий, в се́рдце прама́тере на́шея О́льги вложи́ огнь любве́ боже́ственния і по ней в землі́ на́шей яви́ сі́янія Своєго́ плоди́ пребога́тия; в князі́х на́ших к Ца́рствію го́рнему вожді́ неле́стния, во архієре́єх наста́вники му́дрия ко спасе́нію і во вся́ком ли́ці преподо́бних столпи́ ві́ри і благоче́стія, ї́хже моли́твами спаса́єть от сме́рти ду́ші на́ша. Двічі.
Воспо́йте Го́сподеві піснь но́ву, дубра́ви і до́ли землі́ на́шея, в па́м'ять наста́вниці на́шея, і воскли́кніте Бо́гу гла́сом ра́дованія, го́ри і хо́лми, і́дольськими же́ртвами дре́вле оскверни́вшіїся і поги́белі оте́ць на́ших служи́вшії, ни́ні же росо́ю благода́ті Творця́ своєго́ окропи́вшіїся, і кресто́м Си́на Єго́ осіне́ннії, і спокло́ншіїся с на́ми Спаса́ющему ду́ші на́ша.
По гріхо́м на́шим умно́жишася в нас безу́мнії, і́же не то́кмо глаго́лють в сердця́х свої́х "ність Бог", но і пропові́дують нам уче́нія поги́бельная і развраще́нная, малоду́шния от святи́я це́ркве отторга́ющая, оба́че от сих, моли́твами блаже́нния О́льги, да спасе́ть Госпо́дь ду́ші на́ша.
Сла́ва, глас 8:
О ма́ти на́ша возлю́бленная, рци нам, ка́ко благода́тію Ви́шняго вся ко́зні вра́жія препобіди́ла єси́, да і ми, тобо́ю науче́ннії, іску́сні яви́мся спаса́ти ду́ші на́ша.
І ни́ні, Богородичний:
Богоро́дице, Ма́ти Безневі́стная, Ти нам Прибі́жище і Си́ла, Ти єси́ упова́ніє на́ше і стіна́ неруши́мая, не отве́рзи нас от Твоєго́ лиця́, но моли́ Си́на Твоєго́ і Бо́га на́шего, да спасе́ть Тобо́ю ду́ші на́ша.
Велике славослов'я.
На хвали1техъ стіхи6ры, глaсъ G:
Восхвaлимъ, q брaтіе, сп7са нaшего и3 гDа за превели6каz бlгодэ‰ніz є3гw2: т0й бо, чл+колю1бецъ сhй, въ сeрдце прамaтере нaшеz џльги вложи2 џгнь любвE бжcтвенныz и3 по нeй въ земли2 нaшей kви2 сёzніz своегw2 плоды2 пребог†тыz: въ кнzзёхъ нaшихъ къ цrтвію г0рнему вожди6 нелє1стныz, во ґрхіерeехъ настaвники м{дрыz ко спcнію и3 во всsкомъ ли1цэ прпdбныхъ столпы2 вёры и3 бlгочcтіz, и4хже мlтвами сп7сaетъ t смeрти дш7ы нaшz. Двaжды.
Восп0йте гDви пёснь н0ву, дубр†вы и3 дHли земли2 нaшеz, въ пaмzть настaвницы нaшеz, и3 воскли1кните бGу глaсомъ рaдованіz, г0ры и3 х0лми, јдwльскими жeртвами дрeвле њскверни1вшіисz и3 поги1бели nтє1цъ нaшихъ служи1вшіи, нhнэ же рос0ю блгdти творцA своегw2 њкропи1вшіисz, и3 кrт0мъ сн7а є3гw2 њсэнeнніи, и3 спокл0ншіисz съ нaми сп7сaющему дш7ы нaшz.
По грэхHмъ нaшымъ ўмн0жишасz въ нaсъ безyмніи, и5же не т0кмw гlг0лютъ въ сердцaхъ свои1хъ нёсть бGъ, но и3 проповёдуютъ нaмъ ўчє1ніz поги1бєльнаz и3 развращє1ннаz, малод{шныz t с™hz цRкве tторг†ющаz, nбaче t си1хъ, мlтвами бlжeнныz џльги, да сп7сeтъ гDь дш7ы нaшz.
Слaва, глaсъ }:
Q мaти нaша возлю1бленнаz, рцы2 нaмъ, кaкw блгdтію вhшнzгw вс‰ кHзни вр†жіz препобэди1ла є3си2, да и3 мы2, тоб0ю научeнніи, и3скyсни kви1мсz сп7сaти дш7ы нaшz.
И# нhнэ, бGор0диченъ:
Бцdе, м™и безневёстнаz, ты2 нaмъ прибёжище и3 си1ла, ты2 є3си2 ўповaніе нaше и3 стэнA неруши1маz, не tвeрзи нaсъ t твоегw2 лицA, но моли2 сн7а твоего2 и3 бGа нaшего, да сп7сeтъ тоб0ю дш7ы нaшz.
Славосл0віе вели1кое.
Блаженні від канону, пісні 3 і 6.
Прокимен, глас 8: Во всю зе́млю ізи́де віща́ніє їх, і в конці́ вселе́нния глаго́ли їх. Стих: Небеса́ пові́дають сла́ву Бо́жию, творе́ніє же руку́ Єго́ возвіща́єть твердь.
Апостол із Діянь святих апостолів, зачало 37.
Алилуя, глас 1: Іспові́дять небеса́ чудеса́ Твоя́, Го́споди, і́бо і́стину Твою́ в це́ркві святи́х. Стих: Бог прославля́єм в сові́ті святи́х.
Причасний: Нікто́же мо́жеть прийти́ ко Мні, а́ще не Оте́ць, посла́вий М'я, привлече́ть єго́, рече́ Госпо́дь.
Бlжє1нна t канHна, пBсни G и3 ѕ7.
Прокjменъ, глaсъ }: Во всю2 зeмлю и3зhде вэщaніе и4хъ, и3 въ концы2 вселeнныz гlг0лы и4хъ. Стjхъ: Нб7сA повёдаютъ слaву б9ію: творeніе же рукY є3гw2 возвэщaетъ твeрдь.
Ґпcлъ въ дэsніихъ с™hхъ ґпcлъ, зачaло lз.
Ґллилyіа, глaсъ №: И#сповёдzтъ нб7сA чудесA тво‰, гDи, и4бо и4стину твою2 въ цRкви с™hхъ. Стjхъ: БGъ прославлsемь въ совётэ с™hхъ.
Причaстенъ: Никт0же м0жетъ пріити2 ко мнЁ, ѓще не nц7ъ, послaвый мS, привлечeтъ є3го2, речE гDь.
О свята́я равноапо́стольная княги́не О́льго, первоуго́днице Ки́євськая і всея́ Руси́, те́плая о нас пред Бо́гом хода́тайце і моли́твеннице; к тебі́ прибіга́єм с ві́рою і мо́лимся с любо́вію: бу́ди нам ко бла́гу помо́щниця і споспі́шниця і, я́коже во вре́менній жи́зні тща́лася єси́ просвіти́ти пра́отці на́ша сві́том святи́я ві́ри і наста́вити їх твори́ти во́лю Госпо́дню, та́ко і ни́ні, в небе́сній пребива́ющи сві́тлості, благоприя́тними твої́ми к Бо́гу моли́твами вспомоществу́й нам в просвіще́нії ума́ і се́рдця на́шего сві́том Єва́нгелія Христо́ва, да преуспіва́єм в ві́рі, благоче́стії і любві́ Христо́ві. В нищеті́ і ско́рбі су́щия уті́ши, бі́дствующим пода́ждь ру́ку по́мощі, оби́димия і напа́ствуємия заступи́, заблу́дшия от пра́вия ві́ри і є́ресьми осліпле́нния вразуми́, і іспроси́ нам у Всеще́драго Бо́га вся блага́я і поле́зная жи́зні вре́менній і ві́чній, да та́ко богоуго́дні зді пожи́вше, сподо́бимся наслі́дія благ ві́чних в безконе́чнім Ца́рствії Христа́ Бо́га на́шего, Єму́же со Отце́м і Святи́м Ду́хом подоба́єть вся́кая сла́ва, честь і поклоне́ніє всегда́, ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Q с™az равноапcльнаz кн7ги1не џльго, первоуг0днице кjевскаz и3 всеS руси2, тeплаz њ нaсъ пред8 бGомъ ходaтаице и3 мlтвеннице: къ тебЁ прибэгaемъ съ вёрою и3 м0лимсz съ люб0вію: бyди нaмъ ко бlгу пом0щница и3 споспёшница и3 ћкоже во врeменнэй жи1зни тщaласz є3си2 просвэти1ти прaoтцы нaшz свётомъ с™hz вёры и3 настaвити и4хъ твори1ти в0лю гDню, тaкw и3 нhнэ, въ нбcнэй пребывaющи свётлости бlгопріsтными твои1ми къ бGу мlтвами, вспомоществyй нaмъ въ просвэщeніи ўмA и3 сeрдца нaшегw свётомъ є3ђліа хrт0ва, да преуспэвaемъ въ вёрэ, бlгочcтіи и3 любви2 хrт0вэ. Въ нищетЁ и3 ск0рби сyщыz ўтёши, бёдствующымъ подaждь рyку п0мощи, њби6димыz и3 напaствуємыz заступи2, заблyдшыz t прaвыz вёры и3 є4ресьми њслэплє1нныz вразуми2, и3 и3спроси2 нaмъ ў всещeдрагw бGа вс‰ бlг†z и3 полє1знаz жи1зни врeменнэй и3 вёчнэй, да тaкw бGоуг0днэ здЁ пожи1вше, спод0бимсz наслёдіz бlгъ вёчныхъ въ безконeчнэмъ цrтвіи хrтA бGа нaшегw, є3мyже со nц7eмъ и3 с™hмъ д¦омъ подобaетъ всsкаz слaва, чeсть и3 поклонeніе всегдA, нhнэ и3 при1снw и3 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.