Стaвъ на nбhчномъ своeмъ мёстэ, твори1мъ, три2 покл0ны:
Устаўшы ад сну, перад усякай іншай справай стань благагавейна перад Усёвідушчым Богам і, робячы на сабе знак Крыжа, скажы:
У імя́ Айца́, і Сы́на, і Свято́га Ду́ха. Амінь.
Потым трохі пачакай, пакуль усе пачуцці твае супакояцца і думкі твае пакінуць усё зямное, і тады гавары наступныя малітвы без паспешнасці і з увагай сардэчнай:
б9е млcтивъ бyди мнЁ грёшному [покло1нъ]. создaвыи мS гDи, поми1луй мz [покло1нъ]. бес8числA согрэши1хъ, гDи прости и3 поми1луй мz грэшнаго [покло1нъ].
Бо́жа, будзь мі́ласцівы да мяне грэ́шнага. (Паклон)
/Евангелле паводле Лукі, раздзел 18, верш 13/
За мlтвъ с™hхъ nц7ъ нaшихъ, гDи ї©е хrтE сн7е б9іи, поми1луй мS грёшнаго. ґми1нь [покло1нъ].
Го́спадзі Іісу́се Хрысце́, Сы́не Бо́жы, дзе́ля малі́тваў Прачы́стае Твае́ Ма́ці і ўсіх святы́х, памі́луй нас. Амінь.
Сла́ва Табе́, Бо́жа наш, сла́ва Табе́.
ЦRю нбcныи, ўтёшителю, д1ш7е и4стинныи, и4же вездЁ сhи, и3 всS и3сполнsz, сокр0вище бlги1хъ, и3 жи1зни подaтелю, пріиди2 и3 всели1сz в8ны2. и3 њчи1сти ны t всsкіz сквeрны, и3 спаси2 бlже дш7а нaша.
Цару́ Нябе́сны, Уцяшы́целю, Ду́ху і́сціны, Ты ўсю́ды прысу́тны і ўсё напаўня́еш, Ска́рбніца дабра́ і жыцця́ Пада́целю, прыйдзі́ і ўсялі́ся ў нас, і ачы́сці нас ад уся́кай нечыстаты́ і спасі́, До́бры, ду́шы на́шы.
С™hи б9е, с™hи крёпкіи, с™hи без8смeртныи, поми1луй нaсъ. г•, и3 покл0ны три2.
Слaва nц7у и3 сн7у и3 с™0му д¦у, нhнэ и3 пrнw и3 в0 вэки вэк0мъ, ґми1нь.Святы́ Бо́жа, Святы́ Мо́цны, Святы́ Несмяро́тны, памі́луй нас. (Чытаем тройчы, робячы на сабе знак Крыжа і паясны паклон)
Сла́ва Айцу́, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху, і цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амі́нь.
Прес™az трbце поми1луй нaсъ, гDи њчи1сти грэхи2 нaша. вLко прости2 без8зак0ніz нaша. с™hи посэти2 и3 и3сцэли2 нeмощи нaша, и44мене твоегw2 рaди.
ГDи поми1луй, три1жды.
Слaва nц7у и3 сн7у и3 с™0му д¦у, нhнэ и3 пrнw и3 в0 вэки вэк0мъ, ґми1нь.
Прасвята́я Тро́іца, памі́луй нас; Го́спадзі, ачы́сці грахі́ на́шы; Уладару́, праба́ч беззако́нні на́шы; Святы́, наве́дай і ацалі́ не́мачы на́шы дзе́ля імя́ Твайго́.
Го́спадзі, памі́луй. (Тройчы)
Сла́ва Айцу́, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху, і цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амі́нь.
Џ§е нaшъ, и4же є3си2 нa нб7сэхъ. да с™и1тсz и4мz твоE. да пріи1детъ цrтвіе твоE. да бyдетъ в0лz твоS, ћкw нa нб7си и3 на земли2. хлёбъ нaшъ насyщныи дaждь нaмъ днeсь. и3 њстaви нaмъ д0лги нaша, ћкоже и3 мы2 њставлsемъ должник0мъ нaшимъ. и3 нев8веди2 нaсъ во и3скушeніе, но и3збaви нaсъ t лукaвагw.
О́йча наш, Які ёсць на нябёсах! Няха́й свяці́цца імя́ Тваё, няхай пры́йдзе Ца́рства Тваё, няха́й бу́дзе во́ля Твая́ як на не́бе, так і на зямлі́. Хлеб наш надзённы дай нам сёння; і дару́й нам даўгі́ на́шы, як і мы дару́ем даўжніка́м на́шым; і не ўвядзі́ нас у спаку́су, але збаў нас ад зло́га.
Пріиди1те поклони1мсz цReви нaшему бGу [покл0н8].
Пріиди1те поклони1мсz хrтY цReви и3 бGу нaшему [покл0н8].
Пріиди1те поклони1мсz и3 припадeмъ, к8 самомY гDу ї©у хrтY цReви и3 бGу нaшему [покл0нъ].
Прыйдзі́це, пакло́німся Цару́ на́шаму — Бо́гу. (Паклон)
Прыйдзі́це, пакло́німся і прыпадзём да Хрыста́, Цара́ на́шага, Бо́га. (Паклон)
Прыйдзі́це, пакло́німся і прыпадзём да Само́га Хрыста́, Цара́ і Бо́га на́шага. (Паклон)
Поми1луй мz б9е по вели1цэй млcти твоeй. И# по мн0жеству щедр0тъ твои1хъ, њчи1сти без8зак0ніе моE. Наипaче њмhй мz t без8зак0ніz моегw2, и3 t грэхA моегw2 њчи1сти мz. Ћкw без8зак0ніе моE ѓзъ знaю, и3 грёхъ м0й предо мн0ю є4сть вhну. ТебЁ є3ди1ному согрэши1хъ, и3 лукaвое пред8 тоб0ю сотвори1хъ. Ћкw да њправди1шисz во словесёхъ свои1хъ, и3 побэди1ши внегдA суди1ти. Сeбо въ без8зак0ніихъ зачaтъ є4смь, и3 во грэсёхъ роди1 мz м™и моS. Сeбо и4стину воз8люби1лъ є3си2, без8вёстнаz и3 тaйнаz премyдрости твоеS, kви1лъ ми є3си2. Њкропи1ши мz v3с8с0помъ, и3 њчи1щусz. њмhеши мS, и3 пaче снёга ўбэлю1сz. Слyху моемY дaси рaдость и3 весeліе, воз8рaдуютсz к0сти смирeн-ныz. Tврати2 лицE твоE t грёхъ мои1хъ, и3 всS без8зак0ніz моS њчи1сти. Сeрдце чи1сто сози1жди во мнЁ б9е, и3 д¦ъ прaвъ њб-нови2 во ўтр0бэ моeй. Не tвeрзи менE t лицA твоегw2, и3 д¦а твоегw2 с™aгw не tи3ми2 t менE. Воз8дaждь ми2 рaдость спасeніz твоегw2, и3 д¦омъ вLчномъ ўтверди1 мz. НаучY без8зак0нныz путeмъ твои1мъ, и3 нечести1віи к8 тебЁ њбратsтсz. И#збaви мz t кровjй б9е, б9е спасeніz моегw2, воз8рaдуетсz kзhкъ м0й прaвдэ твоeй. ГDи ўстнЁ мои2 tвeрзеши, и3 ўстA моS воз8вэстsтъ хвалY твою2. Ћкw ѓще бы восхотёлъ жeртвэ, дaлъ бhхъ ќбw. всесожжeніz не бlговоли1ши. Жeртва бGу д¦ъ со-крушeнъ. с®це сокрушeно и3 смирeно бGъ не ўничижи1тъ. Ўбла-жи2 гDи бlговолeніемъ твои1мъ сіHна, и3 да сози1ждутсz стёны їєросали1мскіz. ТогдA бlговоли1ши жeртву прaвдэ, воз8ношeніе и3 всесожегaемаz. ТогдA воз8ложaтъ на nлтaрь тв0й тельцA.
Памі́луй мяне́, Бо́жа, па вялі́кай мі́ласці Тваёй і па мно́ству шчо́драсцей Тваі́х ачы́сці беззако́нні мае́. Зусі́м абмы́й мяне́ ад беззако́ння майго́ і ад граху́ майго́ ачы́сці мяне́. Бо беззако́нне маё я зна́ю і грэх мой пе́рада мно́ю заўжды́. Пе́рад Табо́й адзі́ным я саграшы́ў і зло́е пе́рад Табо́ю ўчыні́ў, так што Ты справядлі́вы ў сло́вах Тваі́х і беззага́нны ў судзе́ Тваі́м. Бо вось у беззако́ннях зача́ты я і ў граха́х нарадзі́ла мяне́ ма́ці мая́. Бо вось ісціну ўзлюбі́ў Ты, невядо́мае і та́йнае з праму́драсці Тваёй адкры́ў Ты мне. Акрапі́ш мяне́ ісо́пам — і бу́ду чы́сты, абмы́еш мяне́ — і бу́ду за снег бяле́йшы. Дасі́ мне пачу́ць ра́дасць і вясяло́сць — і ўзра́дуюцца ко́сці пако́раныя. Адвярні́ аблі́чча Тваё ад грахо́ў маі́х і ўсе беззако́нні мае́ ачы́сці. Сэ́рца чы́стае ствары́ ўва мне, Бо́жа, і дух пра́ўды аднаві́ ўнутры́ мяне́. Не адкі́нь мяне́ ад аблі́чча Твайго́ і Ду́ха Твайго́ Свято́га не адымі́ ад мяне́. Вярні́ мне ра́дасць спасе́ння Твайго́ і Ду́хам улада́рным умацу́й мяне́. Я навучу́ беззако́нных шляха́м Тваі́м, і грэ́шныя да Цябе́ зве́рнуцца. Урату́й мяне́ ад крыві́ *, Бо́жа, Бо́жа спасе́ння майго́, і ўзра́дуецца язы́к мой пра́ўдзе Тваёй. Го́спадзі, ву́сны мае́ адкры́еш, і ву́сны мае́ абвясця́ць хвалу́ Тваю́. Бо калі́ б Ты захаце́ў ахвя́ры, то я даў бы, але ўсеспале́нне не мі́лае Табе́. Ахвя́ра Бо́гу — дух скру́шаны; сэ́рцам скру́шаным і пако́рлівым Бог не пагарджа́е. Ашчаслі́ў, Го́спадзі, з ла́скі Твае́ Сіён, і няха́й збуду́юцца сце́ны Іерусалі́ма. Тады́ мі́лай Табе́ бу́дзе ахвя́ра пра́ўды, прынашэ́нне і ўсеспале́нне; тады́ пакладу́ць на ахвя́рнік Твой цяльцо́ў.
Вёрую во є3ди1наго бGа nц7а вседержи1телz, творцA нб7у и3 земли2, ви1димымъ же всёмъ и3 неви1димымъ. И# во є3ди1наго гDа ї©а хrтA сн7а б9іz, є3динор0днаго, и4же t nц7а рождeннаго прeжде всёхъ вёкъ. Свёта t~ свэта, бGа и4стинна t~ бGа и4стинна, рождeна ґ не сотворeна, є3диносyщна nц7у, и4мже всS бhша. Нaсъ рaди чlкъ, и3 нaшегw рaди спасeніz с8 шeдшагw с8 небeсъ, и3 во-плоти1вшагосz t д¦а с™а, и3 мRjи дв7ы вочlчьшасz. Распsтаго заны2 припонтjйстэмъ пилaтэ, страдaвша и3 погребeна, и3 воскrшаго в8 трeтій дeнь по писaніихъ. И# воз8шeдшаго на нб7сA, и3 сэдsща nдеснyю nц7а. И# пaки грzдyщаго со слaвою, суди1ти живhмъ и3 мeртвымъ, є3г0же цrтвію нёсть концA. И# въ д¦а с™aго гDа и4стиннаго и3 животворsщаго, и4же t nц7а и3сходsщаго, и4же со nц7eмъ и3 сн7омъ с8 поклонsема и3 с8 слaвима, глаг0лавшаго прор0ки. И# во є3ди1ну с™yю соб0рную и3 ґпcльскую цRковь. И#сповёдую є3ди1но кRщeніе, во w3ставлeніе грэх0въ. Чaювоскресeніz мeртвымъ. И# жи1зни бyдущагw вёка, ґми1нь.
1 Ве́рую ў Адзі́нага Бо́га Айца́, Уседзяржы́целя, Тварца́ не́ба і зямлі́, усяго́ ба́чнага і няба́чнага.
2 І ў адзі́нага Го́спада Іісу́са Хрыста́, Сы́на Бо́жага, Адзінаро́днага, ад Айца́ наро́джанага пе́рад усі́мі вяка́мі; Святло́ ад Святла́, Бо́га і́сціннага ад Бога і́сціннага, наро́джанага, не ство́ранага, адзінасу́тнага з Айцо́м, праз Яко́га ўсё ста́лася.
3 Які́ дзе́ля нас, людзе́й, і дзе́ля на́шага спасе́ння сышо́ў з нябёс і ўцяле́сніўся ад Ду́ха Свято́га і Дзе́вы Мары́і, і стаў чалаве́кам.
4 Быў распя́ты за нас пры По́нціі Піла́це, і паку́таваў, і быў пахава́ны.
5 І ўваскрэ́с на трэ́ці дзень зго́дна з Піса́ннем.
6 І ўзышо́ў на нябёсы, і сядзі́ць правару́ч Айца́.
7 І зноў пры́йдзе ў сла́ве судзі́ць жывы́х і мёртвых, і Яго Ца́рству не бу́дзе канца́.
8 І ў Ду́ха Свято́га, Го́спада, Жыватво́рчага, што ад Айца́ зыхо́дзіць, што з Айцо́м і Сы́нам ра́зам пакланя́емы і сла́вімы, што гавары́ў праз праро́каў.
9 У адзі́ную Святу́ю Сабо́рную і Апо́стальскую Царкву́.
10 Вызнаю́ адно́ хрышчэ́нне для адпушчэ́ння грахо́ў.
11 Чака́ю ўваскрасе́ння мёртвых
12 і жыцця́ бу́дучага ве́ку. Амі́нь.
и3 твори1мъ н7 или R покл0новъ в поясъ, по лэстовке, глаг0люще:
гDи ї©е хrтE сн7е б9іи, поми1луй мS грёшнаго.
И# скончaвъ покл0ны, глаг0лемъ: слaва nц7у и3 сн7у и3 с™0му д¦у, нhнэ и3 пrнw и3 в0 вэки вэк0мъ, ґми1нь. ґллилyіz ґллилyіz слaва тебЁ б9е, г•. и3 покл0ны, три2.
гDи поми1луй, г•. слaва nц7у и3 сн7у и3 с™0му д¦у, нhнэ и3 пrнw и3 в0 вэки вэк0мъ, ґми1нь.
Дост0йнw є4сть ћкw вои1стину блажи1ти тz бцdе, при1снw бlжeнную и3 пренепор0чную, и3 м™рь бGа нaшегw. Честнёйшую херуви1мъ, и3 слaвнэйшую вои1стину серафи1мъ, без8 и3стлёніz бGа сл0ва р0ждьшую, сyщую бцdу тS величaемъ [покл0нъ].
слaва nц7у и3 сн7у и3 с™0му д¦у [покл0н8],
и3 нhнэ и3 пrнw и3 в0 вэки вэк0мъ, ґми1нь [покл0н8].
гDи поми1луй, в•. гDи бlгослови [покл0н8].
тaже, tпyстъ:
ГDи ї©е хrтE сн7е б9іи мlтвъ рaди пречcтыz ти2 м™ре, и3 прпdб-ныхъ и3 бGон0сныхъ nц7ъ нaшихъ, и3 всёхъ с™hхъ, поми1луй и3 спаси1 мz грёшнаго, ћкw бlгъ и3 чlколю1бецъ.
Дасто́йна ёсць сапраўды́ ўблажа́ць Цябе, Багаро́дзіцу, заўжды́ блажэ́нную і найчысце́йшую і Ма́ці Бо́га на́шага. Пачэ́снейшую за Херуві́маў і непараўна́льна слаўне́йшую за Серафі́маў, што непару́шанаю нарадзі́ла Бо́га Сло́ва, І́сную Багаро́дзіцу, Цябе веліча́ем.
Ад Пасхі да Узнясення замест «Дастойна ёсць» пяецца:
Ангел ускліка́ў Благада́тнай: Чы́стая Дзе́ва, ра́дуйся! І зноў кажу́: ра́дуйся, Твой Сын уваскрэ́с на трэ́ці дзень з гро́бу, і мёртвых узняў Ён, лю́дзі, весялі́цеся.
Свяціся, свяціся, но́вы Іерусаліме, сла́ва бо Гаспо́дняя на табе́ заззя́ла. Ліку́й сёння і весялі́ся, Сіёне. Ты ж, Чы́стая, ра́дуйся, Багаро́дзіца, аб Уваскрасе́нні Наро́джанага Табо́й.
Сла́ва Айцу́, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху, і цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амінь.
Го́спадзі, памілуй. (Тройчы)
Го́спадзі, Іісу́се Хрысце́, Сы́не Бо́жы, дзе́ля малітваў Прачы́стай Тваёй Ма́ці, прападо́бных і багано́сных айцо́ў на́шых і ўсіх святы́х, памі́луй нас. Амі́нь.