Хотя́ я́сти, челові́че, Ті́ло Влади́чне, Стра́хом приступи́, да не опали́шися: огнь бо єсть. Боже́ственную же пія́ Кров ко обще́нію, пе́рвіє примири́ся тя опеча́лившим. Та́же дерза́я, та́їнственноє бра́шно яждь.
Калі хочаш, чалавек, есці Цела Уладара,
Са страхам прыступі, каб не апячыся,
бо гэта агонь.
Калі ж п'еш Бажэственную Кроў, прычашчаючыся,
Перш прымірыся з тымі, хто засмуціў цябе.
Пасля гэтага адважся Таемную Ежу есці.
Перад прычашчэннем страшнай ахвяры —
Жыватворнага Цела Уладара —
Такім памаліся чынам з трымценнем: