Ірмо́с: Во́ду проше́д, я́ко су́шу, і єги́петськаго зла ізбіжа́в, ізра́їльтянин вопія́ше: Ізба́вителю і Бо́гу на́шему пої́м.
Приспів: Пресвята́я Богоро́дице, спаси́ нас.
Мно́гими содержи́м напа́стьми, к Тебі́ прибіга́ю, спасе́нія іски́й; о Ма́ти Сло́ва і Ді́во, от тя́жких і лю́тих м'я спаси́.
Пресвята́я Богоро́дице, спаси́ нас.
Страсте́й м'я смуща́ють прило́зі*, мно́гаго уни́нія іспо́лнити мою́ ду́шу; умири́, Отрокови́це, тишино́ю Си́на і Бо́га Твоєго́, Всенепоро́чная.
Сла́ва: Спа́са ро́ждшую Тя і Бо́га, молю́, Ді́во, ізба́витися мі лю́тих; к Тебі́ бо ни́ні прибіга́я, простира́ю і ду́шу і помишле́ніє.
І ни́ні: Неду́гующа ті́лом і душе́ю, посіще́нія Боже́ственнаго і промишле́нія от Тебе́ сподо́би, єди́на Богома́ти, я́ко блага́я, Блага́го же Роди́тельниця.
Ирмос: Прешавши воду као копно, и побегавши од египатског зла, Израиљац клицаше: Избавитељу и Богу нашем појмо!
Припев: Пресвета Богородице, спаси нас!
Многим напастима опседнут, к Теби прибегавам, иштући спасење; о, Мати Слова и Дјево, спаси ме од тешкоћа и опасности.
Навале страсти смућују ме, да душу моју испуне великом утученошћу; умири, Дјевице, тишином Сина и Бога Твог, Свебеспрекорна!
Слава: Тебе, која си родила Спаса и Бога, молим Дјево, да ме избавиш од мука; јер прибегавајући сада к Теби, пружам и душу и разум.
и сада: Мене, болесног телом и душом, удостоји Твоје божанствене посете и промишљања, једина Богомати, као блага, Родитељка Благога.