Не вві́ри м'я челові́чеському предста́тельству, Пресвята́я Влади́чице, но прийми́ моле́ніє раба́ Твоєго́: скорб бо обдержи́ть м'я. Терпі́ти не могу́ де́монськаго стріля́нія, покро́ва не і́мам, ніже́ гді прибі́гну окая́нний, всегда́ побіжда́єм, і утіше́нія не і́мам, ра́зві Тебе́, Влади́чице ми́ра, упова́ніє і предста́тельство ві́рних, не пре́зри моле́ніє моє́, поле́зно сотвори́.
Не даруча́й мяне́ чалаве́чай абаро́не, Прасвята́я Улады́чыца, а прымі́ мале́нне раба́ Твайго́; бо няго́ды агарну́лі мяне́, я не магу́ цярпе́ць дэ́манскіх стрэ́л, прыту́лку не ма́ю і нідзе́ не знахо́джу прыста́нішча, няшча́сны я, адусю́ль напада́юць на мяне́, і ўце́хі не ма́ю, акрамя́ Цябе́, Улады́чыца све́ту, надзе́я і абаро́на ве́рных, не пагарджа́й малі́твай маёй і зрабі́ то́е, што кары́сна мне.