глас 6
Ірмо́с: Я́ко по су́ху, пішеше́ствовав Ізра́їль по бе́здні стопа́ми, гони́теля фарао́на ви́дя потопля́єма, Бо́гу побі́дную піснь пої́м, вопія́ше.
Приспів: Поми́луй м'я, Бо́же, поми́луй м'я.
Ни́ні приступи́х аз грі́шний і обремене́нний к Тебі́, Влади́ці і Бо́гу моєму́; не смі́ю же взира́ти на не́бо, то́кмо молю́ся, глаго́ля: даждь мі, Го́споди, ум, да пла́чуся діл мої́х го́рко.
Поми́луй м'я, Бо́же, поми́луй м'я.
О го́ре мні, грі́шному! Па́че всіх челові́к окая́нен єсьм, покая́нія ність во мні; даждь мі, Го́споди, сле́зи, да пла́чуся діл мої́х го́рко.
Сла́ва:* Безу́мне, окая́нне челові́че, в лі́ності вре́м'я губи́ши; поми́сли житіє́ твоє́, і обрати́ся ко Го́споду Бо́гу, і пла́чися о ді́ліх твої́х го́рко.
І ни́ні:* Ма́ти Бо́жия Пречи́стая, воззри́ на м'я, грі́шнаго, і от сі́ті дия́воли ізба́ви м'я, і на путь покая́нія наста́ви м'я, да пла́чуся діл мої́х го́рко.
Ірмос: Ні́бы па су́шы прайшо́ўшы па бе́здані нага́мі і ба́чачы, як то́не гані́цель-фарао́н, Ізра́іль ускліка́ў: запяе́м Бо́гу пе́сню перамо́гі.
Памі́луй мяне́, Бо́жа, памі́луй мяне́.
Цяпе́р прыступі́ў я, грэ́шны і абцяжа́раны, да Цябе́, Уладара́ і Бо́га майго́; але́ не сме́ю глядзе́ць на не́ба, то́лькі малю́ся, ка́жучы: дай мне, Го́спадзі, ро́зум, каб учы́нкі свае́ я апла́каў го́рка.
Памі́луй мяне́, Бо́жа, памі́луй мяне́.
О, го́ра мне, грэ́шнаму! Бо́льш за ўсіх людзе́й акая́нны я, пакая́ння ня́ма ўва мне; дай мне, Го́спадзі, слёзы, каб учы́нкі свае́ я апла́каў го́рка.
Сла́ва Айцу, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху.
Неразу́мны, акая́нны чалаве́к, у ляно́це ты час марну́еш; паду́май пра жыццё тваё, і звярні́ся да Госпада Бо́га, і апла́квай учы́нкі свае́ го́рка.
І цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амінь.
Маці Бо́жая Прачы́стая, глянь на мяне́, грэ́шнага, і ад па́сткі дыя́вала збаў мяне́, і на шлях пакая́ння скіру́й мяне́, каб учы́нкі свае́ я апла́каў го́рка!
Ірмос: Ність свят, я́коже Ти, Го́споди Бо́же мой, вознеси́й рог ві́рних Твої́х, Бла́же, і утверди́вий нас на ка́мені іспові́данія Твоєго́.
Поми́луй м'я, Бо́же, поми́луй м'я.
Внегда́ поста́влені бу́дуть престо́ли на Суди́щі Стра́шнім, тогда́ всіх челові́к діла́ облича́ться; го́ре та́мо бу́деть грі́шним, в му́ку отсила́ємим; і то ві́дущи, душе́ моя́, пока́йся от злих діл твої́х.
Поми́луй м'я, Бо́же, поми́луй м'я.
Пра́ведници возра́дуються, а грі́шнії воспла́чуться, тогда́ нікто́же возмо́жеть помощи́ нам, но діла́ на́ша осу́дять нас; ті́мже пре́жде конця́ пока́йся от злих діл твої́х.
Сла́ва: Уви́ мні, великогрі́шному, і́же ді́ли і ми́сльми оскверни́вся, ні ка́плі слез імі́ю от жестосе́рдія; ни́ні возни́кни от землі́, душе́ моя́, і пока́йся от злих діл твої́х.
І ни́ні: Се взива́єть, Госпоже́, Син Твой, і поуча́єть нас на до́броє, аз же грі́шний добра́ всегда́ бі́гаю; но Ти, Ми́лостивая, поми́луй м'я, да пока́юся от злих мої́х діл.
Го́споди, поми́луй. [Тричі]
Ірмос: Го́спадзі, няма́ тако́га свято́га, як Ты, Бо́жа мой, Які́ ўзвы́сіў го́днасць ве́руючых у Цябе́, До́бры, і ўмацава́ў нас на ка́мені запаве́ту Твайго́.
Памі́луй мяне́, Бо́жа, памі́луй мяне́.
Калі́ паста́ўлены бу́дуць прасто́лы на Стра́шным Судзе́, тады́ ўчы́нкі ўсіх людзе́й адкры́юцца; го́ра там бу́дзе грэ́шным, на му́ку адпра́ўленым; і ве́даючы гэ́та, душа́ мая́, пака́йся ў злых учы́нках тваі́х.
Памі́луй мяне́, Бо́жа, памі́луй мяне́.
Пра́веднікі ўзра́дуюцца, а грэ́шнікі бу́дуць пла́каць, тады́ ніхто́ не змо́жа дапамагчы́ нам, а ўчы́нкі на́шы асу́дзяць нас; таму́, паку́ль яшчэ́ не кане́ц, пака́йся ў злых учы́нках тваі́х.
Сла́ва Айцу, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху.
Го́ра мне, мнагагрэ́шнаму, апага́ненаму ўчы́нкамі і ду́мкамі, ні кро́плі слёз не ма́ю я, бессардэ́чны; цяпе́р падымі́ся з зямлі́, душа́ мая́, і пака́йся ў злых учы́нках тваі́х.
І цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амінь.
Вось звярта́ецца, Спада́рыня, Сын Твой, і настаўля́е нас на до́брае, а я, грэ́шны, ад дабра́ заўжды́ ўцяка́ю; але Ты, Мі́ласцівая, памі́луй мяне́, каб я пака́яўся ў злых учы́нках маі́х.
Помишля́ю день стра́шний і пла́чуся дія́ній мої́х лука́вих: ка́ко отвіща́ю Безсме́ртному Царю́, іли́ ко́їм дерзнове́нієм воззрю́ на Судію́, блу́дний аз? Благоутро́бний О́тче, Си́не Єдиноро́дний і Ду́ше Святи́й, поми́луй м'я.
Сла́ва Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху, і ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Разважа́ю пра дзень стра́шны і апла́кваю мае́ злыя ўчы́нкі: які́ адка́з дам я пе́рад Бессмяро́тным Царо́м і як адва́жуся глядзе́ць на Суддзю́ я, блу́дны? Міласэ́рны О́йча, Сы́не Адзінаро́дны і Дух Святы́, памі́луй мяне́.
Сла́ва Айцу́, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху, і цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амі́нь.
Св'я́зан мно́гими ни́ні плени́цями гріхо́в і содержи́м лю́тими страстьми́ і біда́ми, к Тебі́ прибіга́ю, моєму́ спасе́нію, і вопію́: помози́ мі, Ді́во, Ма́ти Бо́жия.
Звя́заны цяпе́р мно́гімі ако́вамі грахо́ў і апанава́ны лю́тымі страсця́мі і бе́дамі, да Цябе́ звярта́юся, майго́ рату́нку, і ўскліка́ю: дапамажы́ мне, Дзе́ва, Ма́ці Бо́жая.
Ірмос: Христо́с моя́ си́ла, Бог і Госпо́дь, честна́я Це́рков боголі́пно поє́ть, взива́ющи от сми́сла чи́ста, о Го́споді пра́зднующи.
Поми́луй м'я, Бо́же, поми́луй м'я.
Широ́к путь зді і уго́дний сла́сті твори́ти, но го́рко бу́деть в послі́дній день, єгда́ душа́ от ті́ла разлуча́тися бу́деть: блюди́ся от сих, челові́че, Ца́рствія ра́ди Бо́жия.
Поми́луй м'я, Бо́же, поми́луй м'я.
Почто́ убо́гаго оби́диши, мзду нає́мничу уде́ржуєши, бра́та твоєго́ не лю́биши, блуд і го́рдость го́ниши? Оста́ви у́бо сія́, душе́ моя́, і пока́йся Ца́рствія ра́ди Бо́жия.
Сла́ва: О безу́мний челові́че, доко́лі угліба́єши*, я́ко пчела́, собира́ющи бога́тство твоє́? Вско́рі бо поги́бнеть, я́ко прах і пе́пел; но бо́ліє взищи́ Ца́рствія Бо́жия.
І ни́ні: Госпоже́ Богоро́дице, поми́луй м'я, грі́шнаго, і в доброді́телі укріпи́, і соблюди́ м'я, да на́глая смерть не похи́тить м'я негото́ваго, і доведи́ м'я, Ді́во, Ца́рствія Бо́жия.
Ірмос: “Хрысто́с — мая́ сі́ла, Бог і Гаспо́дзь”, — свята́я Ца́рква богадасто́йна спява́е, ускліка́ючы, ад чы́стага сэ́рца ў го́нар Го́спада святку́ючы.
Памі́луй мяне́, Бо́жа, памі́луй мяне́.
Шыро́кая тут даро́га і прыда́тная, каб раско́шна жыць, але го́рка бу́дзе ў апо́шні дзень, калі́ душа́ з це́лам разлуча́цца бу́дзе; сцеражы́ся гэ́тага, чалаве́к, дзе́ля Ца́рства Бо́жага.
Памі́луй мяне́, Бо́жа, памі́луй мяне́.
Чаму́ бе́днага ты кры́ўдзіш, пла́ту на́йміту затры́мліваеш, бра́та свайго́ не лю́біш, імкне́шся да распу́сты і го́нару? Пакі́нь гэ́та, душа́ мая́, і пака́йся дзе́ля Ца́рства Бо́жага.
Сла́ва Айцу, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху.
О, неразу́мны чалаве́ча, даку́ль ты бу́дзеш вя́знуць, як пчала́, збіра́ючы бага́цце сваё? Яно́ ж ско́ра згі́не, як пыл і по́пел; таму́ лепш імкні́ся да Ца́рства Бо́жага.
І цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амінь.
Спада́рыня Багаро́дзіца, памі́луй мяне́, грэ́шнага, і ў дабрадзе́йнасці ўмацу́й, і ахава́й мяне́, каб рапто́ўная смерць не забра́ла мяне́ негато́вым, і давядзі́ мяне́, Дзе́ва, да Ца́рства Бо́жага.
Ірмос: Бо́жиїм сві́том Твої́м, Бла́же, у́тренюющих Ті ду́ші любо́вію озари́, молю́ся, Тя ві́діти, Сло́ве Бо́жий, і́стиннаго Бо́га, от мра́ка гріхо́внаго взива́юща.
Поми́луй м'я, Бо́же, поми́луй м'я.
Воспом'яни́, окая́нний челові́че, ка́ко лжам, клевета́м, разбо́ю, не́мощем, лю́тим звіре́м, гріхо́в ра́ди порабоще́н єси́; душе́ моя́ грі́шная, того́ ли восхоті́ла єси́?
Поми́луй м'я, Бо́же, поми́луй м'я.
Трепе́щуть мі у́ди, всі́ми бо сотвори́х вину́: очи́ма взира́яй, уши́ма сли́шай, язи́ком зла́я глаго́ляй, всего́ себе́ геє́нні предая́й; душе́ моя́ грі́шная, сего́ ли восхоті́ла єси́?
Сла́ва: Блудника́ і разбо́йника ка́ющася прия́л єси́, Спа́се, аз же єди́н лі́ностію гріхо́вною отягчи́хся і злим діло́м порабо́тихся, душе́ моя́ грі́шная, сего́ ли восхоті́ла єси́?
І ни́ні: Ди́вная і ско́рая помо́щнице всім челові́ком, Ма́ти Бо́жия, помози́ мні, недосто́йному, душа́ бо моя́ грі́шная того́ восхоті́.
Ірмос: Бажэ́ственным святло́м Тваі́м, До́бры, азары́, малю́ся, ду́шы тых, што звярта́юцца да Цябе́ зра́нку з любо́ўю, каб спазна́лі яны́ Цябе́, Сло́ва Бо́жае, і́сціннага Бо́га, Які́ з це́мры грахо́ўнай да Ся́бе клі́ча.
Памі́луй мяне́, Бо́жа, памі́луй мяне́.
Успо́мні, акая́нны чалаве́ча, як з-за грахо́ў ты стаў рабо́м хлусні́, паклёпу, разбо́ю, хваро́б — лю́тых звяро́ў; душа́ мая́ грэ́шная, ці гэ́тага захаце́ла ты?
Памі́луй мяне́, Бо́жа, памі́луй мяне́.
Трымця́ць мае́ чле́ны, бо ўсі́мі я правіні́ўся: калі́ глядзе́ў вачы́ма, калі́ слу́хаў вуша́мі, калі́ языко́м гавары́ў зло́е, я ўсяго́ сяб́е́ гее́не адда́ў; душа́ мая́ грэ́шная, ці гэ́тага захаце́ла ты?
Сла́ва Айцу, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху.
Блудніка́ і разбо́йніка пакая́нне Ты прыня́ў, Спасі́целю; то́лькі я адзі́н ляно́таю грахо́ўнаю абцяжа́раны і злы́мі ўчы́нкамі заняво́лены; душа́ мая́ грэ́шная, ці гэ́тага захаце́ла ты?
І цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амінь.
Дзі́ўная і ско́рая памо́чніца ўсім лю́дзям, Ма́ці Бо́жая, памажы́ мне, недасто́йнаму, бо душа́ мая́ грэ́шная гэ́тага захаце́ла.
Ірмос: Жите́йськоє мо́ре, воздвиза́ємоє зря напа́стей бу́рею, к ти́хому приста́нищу Твоєму́ прите́к, вопію́ Ті: возведи́ от тлі живо́т мой, Многоми́лостиве.
Поми́луй м'я, Бо́же, поми́луй м'я.
Житіє́ на землі́ блу́дно пожи́х і ду́шу во тьму преда́х, ни́ні у́бо молю́ Тя, Ми́лостивий Влади́ко: свободи́ м'я от рабо́ти сея́ вра́жия і даждь мі ра́зум твори́ти во́лю Твою́.
Поми́луй м'я, Бо́же, поми́луй м'я.
Кто твори́ть такова́я, я́коже аз? Я́коже бо свинія́ лежи́ть в калу́, та́ко і аз гріху́ служу́. Но Ти, Го́споди, істо́ргни м'я от гну́са сего́ і даждь мі се́рдце твори́ти за́повіді Твоя́.
Сла́ва: Воспряни́, окая́нний челові́че, к Бо́гу, воспом'яну́в своя́ согріше́нія, припа́дая ко Творцю́, слезя́ і стеня́; Тойже, я́ко милосе́рд, дасть ті ум зна́ти во́лю Свою́.
І ни́ні: Богоро́дице Ді́во, от ви́димаго і неви́димаго зла сохрани́ м'я, Пречи́стая, і прийми́ моли́тви моя́, і донеси́ я Си́ну Твоєму́, да дасть мі ум твори́ти во́лю Єго́.
Го́споди, поми́луй. [Тричі]
Сла́ва Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху, і ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Ірмос: Жыццёвае мо́ра, усхвалява́нае бу́раю напа́сцей, ба́чачы і да ці́хай пры́стані Тваёй прыплы́ўшы, я клі́чу да Цябе́: вы́ратуй ад гі́белі жыццё маё, Мнагамі́ласцівы.
Памі́луй мяне́, Бо́жа, памі́луй мяне́.
Жыццё на зямлі́ я блу́дна пражы́ў і душу́ ў це́мру адда́ў; цяпе́р жа малю́ Цябе́, Мі́ласцівы Уладару́: вы́звалі мяне́ з гэ́тага ра́бства во́рага і дай мне ро́зум выко́нваць во́лю Тваю́.
Памі́луй мяне́, Бо́жа, памі́луй мяне́.
Хто ро́біць тако́е, як я? Бо як свіння́ ляжы́ць у гра́зі, так і я граху́ служу́. Але́ Ты, Го́спадзі, вы́цягні мяне́ з бру́ду гэ́тага і схілі́ маё сэ́рца выко́нваць за́паведзі Твае́.
Сла́ва Айцу, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху.
Павярні́ся, акая́нны чалаве́ча, да Бо́га, успо́мніўшы свае́ саграшэ́нні, прыпада́ючы да Тварца́ са слязьмі́ і е́нкам; і Ён, бу́дучы міласэ́рным, дасць табе́ ро́зум для пазна́ння во́лі Яго́.
І цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амінь.
Багаро́дзіца Дзе́ва, ад ба́чнага і няба́чнага зла захава́й мяне́, Прачы́стая, і прымі́ малі́твы мае́, і прынясі́ іх Сы́ну Твайму́, каб Ён даў мне ро́зум для выкана́ння во́лі Яго́.
Душе́ моя́, почто́ гріха́ми богаті́єши, почто́ во́лю дия́волю твори́ши, в чесо́м наде́жду полага́єши? Преста́ни от сих і обрати́ся к Бо́гу с пла́чем, зову́щи: милосе́рде Го́споди, поми́луй м'я, грі́шнаго.
Ікос: Поми́сли, душе́ моя́, го́ркий час сме́рти і Стра́шний Суд Творця́ твоєго́ і Бо́га: А́нгели бо гро́знії по́ймуть тя, душе́, і в ві́чний огнь введу́ть; у́бо пре́жде сме́рти пока́йся, вопію́щи: Го́споди, поми́луй м'я, грі́шнаго.
Душа́ мая́, наво́шта ты граха́мі багаце́еш, наво́шта во́лю дыя́вала выко́нваеш, на што надзе́ю ўсклада́еш? Пераста́нь рабі́ць гэ́та і звярні́ся да Бо́га з пла́чам, ускліка́ючы: міласэ́рны Го́спадзі, памі́луй мяне́, грэ́шнага.
Ікас
Паду́май, душа́ мая́, пра го́ркую гадзі́ну сме́рці і Стра́шны Суд Тварца́ твайго́ і Бо́га: бо А́нгелы гро́зныя во́зьмуць цябе́, душа́, і ў ве́чны аго́нь увяду́ць; таму́, паку́ль не прыйшла́ смерць, пака́йся, ускліка́ючы: Го́спадзі, памі́луй мяне́, грэ́шнага.
Ірмос: Росода́тельну у́бо пещ соді́ла А́нгел преподо́бним отроко́м, халде́ї же опаля́ющеє велі́ніє Бо́жиє, мучи́теля увіща́ вопи́ти: благослове́н єси́, Бо́же оте́ць на́ших.
Поми́луй м'я, Бо́же, поми́луй м'я.
Не наді́йся, душе́ моя́, на тлі́нноє бога́тство і на непра́ведноє собра́ніє, вся бо сія́ не ві́си кому́ оста́виши, но возопи́й: поми́луй м'я, Христе́ Бо́же, недосто́йнаго.
Поми́луй м'я, Бо́же, поми́луй м'я.
Не упова́й, душе́ моя́, на тіле́сноє здра́віє і на скоромимоходя́щую красоту́, ви́диши бо, я́ко си́льнії і младі́ї умира́ють; но возопи́й: поми́луй м'я, Христе́ Бо́же, недосто́йнаго.
Сла́ва: Воспом'яни́, душе́ моя́, ві́чноє житіє́, Ца́рство Небе́сноє, угото́ванноє святи́м, і тьму кромі́шнюю, і гнів Бо́жий злим, і возопи́й: поми́луй м'я, Христе́ Бо́же, недосто́йнаго.
І ни́ні: Припади́, душе́ моя́, к Бо́жієй Ма́тері і помоли́ся Той, єсть бо ско́рая помо́щниця ка́ющимся, умо́лить Си́на, Христа́ Бо́га, і поми́луєть м'я, недосто́йнаго.
Ірмос: Расада́йнаю зрабіў А́нгел печ святы́м юнака́м, а нака́з Бо́жы, які халдзе́яў апалі́ў, перакана́ў мучы́целя ўсклі́кнуць: благаславёны Ты, Бо́жа айцо́ў на́шых.
Памі́луй мяне́, Бо́жа, памі́луй мяне́.
Не спадзява́йся, душа́ мая́, на тле́ннае бага́цце і на здабы́так няпра́ведны, бо не ве́даеш ты, каму́ пакі́неш усё гэ́та, таму́ ўсклі́кні: памі́луй мяне́, Хрысце́ Бо́жа, недасто́йнага.
Памі́луй мяне́, Бо́жа, памі́луй мяне́.
Не разлі́чвай, душа́ мая́, на цяле́снае здаро́ўе і на прыгажо́сць, яка́я ху́тка зніка́е, ты ж ба́чыш, што ду́жыя і малады́я паміра́юць, таму́ ўсклі́кні: памі́луй мяне́, Хрысце́ Бо́жа, недасто́йнага.
Сла́ва Айцу, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху.
Успо́мні, душа́ мая́, пра ве́чнае жыццё — пра Ца́рства Нябе́снае, прыгатава́нае святы́м, і пра це́мру зне́шнюю і гнеў Бо́жы — злым, і ўсклі́кні: памі́луй мяне́, Хрысце́ Бо́жа, недасто́йнага.
І цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амінь.
Прыпадзі́, душа́ мая́, да Бо́жай Ма́ці і памалі́ся Ёй, бо Яна́ — ско́рая памо́чніца тым, хто ка́ецца, Яна́ ўмо́ліць Сы́на Хрыста́ Бо́га, і Ён памі́луе мяне́, недасто́йнага.
Ірмос: Із пла́мене преподо́бним ро́су істочи́л єси́ і пра́веднаго же́ртву водо́ю попали́л єси́; вся бо твори́ши, Христе́, то́кмо є́же хоті́ти. Тя превозно́сим во вся ві́ки.
Поми́луй м'я, Бо́же, поми́луй м'я.
Ка́ко не і́мам пла́катися, єгда́ помишля́ю смерть, ви́діх бо во гро́бі лежа́ща бра́та моєго́, безсла́вна і безобра́зна? Что у́бо ча́ю і на что наді́юся? То́кмо даждь мі, Го́споди, пре́жде конця́ покая́ніє. [Двічі]
Сла́ва: Ві́рую, я́ко при́йдеши суди́ти живи́х і ме́ртвих, і всі во своє́м чи́ну ста́нуть, ста́рії і младі́ї, влади́ки і кня́зі, ді́ви і свяще́нници; гді обря́щуся аз? Сего́ ра́ди вопію́: даждь мі, Го́споди, пре́жде конця́ покая́ніє.
І ни́ні: Пречи́стая Богоро́дице, прийми́ недосто́йную моли́тву мою́, і сохрани́ м'я от на́глия сме́рти, і да́руй мі пре́жде конця́ покая́ніє.
Ірмос: З по́лымя расу́ для святы́х утвары́ў Ты і ахвя́ру пра́веднага вадо́ю спалі́ў: бо Ты ўсё ро́біш, Хрысце́, як то́лькі захо́чаш. Цябе́ мы праслаўля́ем на ўсе вякі́.
Памі́луй мяне́, Бо́жа, памі́луй мяне́.
Як магу́ не пла́каць я, калі паду́маю пра смерць? Я ж ба́чыў, як у труне́ ляжа́ў брат мой, бяссла́ўны і бры́дкі. Чаго́ я чака́ю і на што спадзяю́ся? То́лькі дай мне, Го́спадзі, паку́ль яшчэ́ не кане́ц, пакая́нне.
Памі́луй мяне́, Бо́жа, памі́луй мяне́.
Як магу́ не пла́каць я, калі паду́маю пра смерць? Я ж ба́чыў, як у труне́ ляжа́ў брат мой, бяссла́ўны і бры́дкі. Чаго́ я чака́ю і на што спадзяю́ся? То́лькі дай мне, Го́спадзі, паку́ль яшчэ́ не кане́ц, пакая́нне.
Сла́ва Айцу, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху.
Я ве́ру, што Ты пры́йдзеш судзі́ць жывы́х і мёртвых і ўсе ў сваі́м чы́не ста́нуць, стары́я і малады́я, уладары́ і князі́, дзе́вы і свяшчэ́ннікі; дзе апыну́ся я? Таму́ я ўскліка́ю: дай мне, Го́спадзі, паку́ль яшчэ́ не кане́ц, пакая́нне.
І цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амінь.
Прачы́стая Багаро́дзіца, прымі́ недасто́йную малі́тву маю́, і захава́й мяне́ ад рапто́ўнай сме́рці, і пада́й мне, паку́ль яшчэ́ не кане́ц, пакая́нне.
Ірмос: Бо́га челові́ком невозмо́жно ви́діти, на Него́же не смі́ють чи́ни А́нгельстії взира́ти; Тобо́ю же, Всечи́стая, яви́ся челові́ком Сло́во Воплоще́нно, Єго́же велича́юще, с небе́сними во́ї Тя ублажа́єм.
Поми́луй м'я, Бо́же, поми́луй м'я.
Ни́ні к вам прибіга́ю, А́нгели, Арха́нгели і вся небе́сния си́ли, у Престо́ла Бо́жия стоя́щії, молі́теся ко Творцю́ своєму́, да ізба́вить ду́шу мою́ от му́ки ві́чния.
Поми́луй м'я, Бо́же, поми́луй м'я.
Ни́ні пла́чуся к вам, святі́ї патріа́рсі, ца́ріє і проро́ци, апо́столи і святи́телі і всі ізбра́ннії Христо́ви: помозі́те мі на суді́, да спасе́ть ду́шу мою́ от си́ли вра́жия.
Сла́ва: Ни́ні к вам воздіжу́ ру́ці, святі́ї му́ченици, пусти́нници, ді́вственници, пра́ведници і всі святі́ї, моля́щіїся ко Го́споду за весь мир, да поми́луєть м'я в час сме́рти моєя́.
І ни́ні: Ма́ти Бо́жия, помози́ мі, на Тя си́льні наді́ющемуся, умоли́ Си́на Своєго́, да поста́вить м'я недосто́йнаго одесну́ю Себе́, єгда́ ся́деть судя́й живи́х і ме́ртвих. Амі́нь
Ірмос: Бога лю́дзям немагчы́ма ба́чыць, бо на Яго і чыны́ а́нгельскія глядзе́ць не сме́юць; але́ праз Цябе́, Усячы́стая, ба́чным ста́ла для смяро́тных * Сло́ва ўцяле́сненае; Яго́ веліча́ючы, мы з нябе́снымі во́інствамі Цябе́ ўблажа́ем.
Памі́луй мяне́, Бо́жа, памі́луй мяне́.
Цяпе́р да вас я звярта́юся, А́нгелы, Арха́нгелы і ўсе нябе́сныя сі́лы, які́я каля́ прасто́ла Бо́жага стаіце́: малі́цеся да Тварца́ свайго́, каб Ён зба́віў душу́ маю́ ад му́кі ве́чнае.
Памі́луй мяне́, Бо́жа, памі́луй мяне́.
Цяпе́р з пла́чам я звярта́юся да вас, святы́я патрыя́рхі, цары́ і праро́кі, апо́сталы і свяці́целі, і ўсе выбра́ннікі Хрысто́вы: дапамажы́це мне на Судзе́, каб Ён спас душу́ маю́ ад сі́лы варо́жай.
Сла́ва Айцу, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху.
Цяпе́р да вас я ўзніма́ю ру́кі, святы́я му́чанікі, пустэ́льнікі, няві́ннікі, пра́веднікі і ўсе святы́я, што мо́ліцеся да Го́спада за ўвесь свет: няха́й памі́луе Ён мяне́ ў гадзі́ну сме́рці маёй.
І цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амінь.
Ма́ці Бо́жая, дапамажы́ мне, я ве́льмі спадзяю́ся на Цябе́, умалі́ Сы́на Свайго́, каб Ён паста́віў мяне́, недасто́йнага, спра́ва ад Сябе́, калі ся́дзе і бу́дзе судзі́ць жывы́х і мёртвых. Амі́нь.
Влади́ко Христе́ Бо́же, І́же страстьми́ Твої́ми стра́сті моя́ ісціли́вий і я́звами Твої́ми я́зви моя́ уврачева́вий, да́руй мні, мно́го Тебі́ прегріши́вшему, сле́зи умиле́нія; сраствори́ моєму́ ті́лу от обоня́нія Животворя́щаго Ті́ла Твоєго́ і наслади́ ду́шу мою́ Твоє́ю Честно́ю Кро́вію от го́рести, є́юже м'я сопроти́вник напої́; возви́си мой ум к Тебі́, до́лу пони́кший, і возведи́ от про́пасти поги́белі; я́ко не і́мам покая́нія, не і́мам умиле́нія, не і́мам слези́ уті́шительния, возводя́щия ча́да ко своєму́ наслі́дію. Омрачи́хся умо́м в жите́йських страсте́х, не могу́ воззрі́ти к Тебі́ в болі́зні, не могу́ согрі́тися слеза́ми, я́же к Тебі́ любве́. Но, Влади́ко Го́споди Ісу́се Христе́, Сокро́вище благи́х, да́руй мні покая́ніє всеці́лоє і се́рдце люботру́дноє во взиска́ніє Твоє́, да́руй мні благода́ть Твою́ і обнови́ во мні зра́ки Твоєго́ о́браза. Оста́вих Тя, не оста́ви мене́; ізи́ди на взиска́ніє моє́, возведи́ к па́житі Твоє́й і сопричти́ м'я овця́м ізбра́ннаго Твоєго́ ста́да, воспита́й м'я с ни́ми от зла́ка Боже́ственних Твої́х Та́їнств, моли́твами Пречи́стия Твоєя́ Ма́тере і всіх святи́х Твої́х. Амі́нь.
Уладару́ Хрысце́ Бо́жа, Ты паку́тамі Тваі́мі мяне́ ад паку́т пазба́віў і ра́намі Тваі́мі мае́ ра́ны загаі́ў, пада́й мне, які́ мно́га пе́рад Табо́ю награшы́ў, слёзы жа́лю; раствары́ ў маі́м це́ле пах Жыватво́рчага Це́ла Твайго́, і дай асало́ду душы́ маёй Тваёю Кашто́ўнаю Крывёю заме́ст той го́рычы, яко́ю праці́ўнік мяне́ напаі́ў; ро́зум мой, да долу пані́клы, узвы́сь да Сябе́ і адвядзі́ ад про́рвы пагі́бельнай, бо няма́ ў мяне́ пакая́ння, няма́ жа́лю, няма́ слязы́ суцяша́льнай, яка́я прыво́дзіць дзяце́й да і́хняй спа́дчыны. Я азмро́чыў сво́й ро́зум жыце́йскімі страсця́мі, не магу́ скірава́ць на Цябе́ свой по́гляд у час хваро́бы, не магу́ сагрэ́цца сляза́мі любо́ві да Цябе́. Але́ Ты, Уладару́ Го́спадзі Іісу́се Хрысце́, Ска́рбніца дабра́, пада́й мне пакая́нне ўсяцэ́лае і сэ́рца руплі́вае, каб шука́ць Цябе́; пада́й мне благада́ць Тваю́ і аднаві́ ўва мне ры́сы Твайго́ во́браза. Я пакі́нуў Цябе́, але́ Ты не пакі́нь мяне́; вы́йдзі на по́шукі мяне́; прывядзі́ на па́шу Тваю́ і далучы́ мяне́ да аве́чак вы́бранага Твайго́ ста́да; узгаду́й мяне́ з і́мі, жы́вячы Бажэ́ственнымі Тваі́мі Таі́нствамі, па малі́твах Прачы́стай Тваёй Ма́ці і ўсіх святы́х Тваі́х. Амі́нь.