Услади́л м'я єси́ любо́вію, Христе́, і ізміни́л м'я єси́ Боже́ственним Твої́м раче́нієм; но попали́ огне́м невеще́ственним гріхи́ моя́ і наси́титися є́же в Тебі́ наслажде́нія сподо́би, да лику́я возвелича́ю, Бла́же, два прише́ствія Твоя́.
Во сві́тлостех Святи́х Твої́х ка́ко вни́ду, недосто́йний? А́ще бо дерзну́ совни́ти в черто́г, оде́жда м'я облича́єть, я́ко ність бра́чна, і св'я́зан ізве́ржен бу́ду от а́нгелов. Очи́сти, Го́споди, скве́рну душі́ моєя́ і спаси́ м'я, я́ко Человіколю́бець
Ўслади1лъ мS є3си2 люб0вію хrтE, и3 и3змэни1лъ мS є3си2 бжcтвеннымъ твои1мъ рачeніемъ: но попали2 nгнeмъ невещeственнымъ грэхи2 мо‰, и3 насhтитисz є4же въ тебЁ наслаждeніz спод0би, да ликyz возвеличaю бlже, двA пришє1ствіz тво‰.
Во свётлостехъ с™hхъ твои1хъ кaкw вни1ду недост0йный; ѓще бо дерзнY совни1ти въ черт0гъ, nдeжда мS њбличaетъ, ћкw нёсть брaчна, и3 свsзанъ и3звeрженъ бyду t ѓгGлwвъ: њчи1сти гDи, сквeрну души2 моеS, и3 сп7си1 мz, ћкw чlвэколю1бецъ.