Моли́твами святи́х оте́ць на́ших, Го́споди Ісу́се Христе́, Бо́же наш, поми́луй нас. Амі́нь.
Сла́ва Тебі́, Бо́же наш, сла́ва Тебі́.
Царю́ Небе́сний, Уті́шителю, Ду́ше і́стини, І́же везді́ сий і вся ісполня́яй, Сокро́вище благи́х і жи́зні Пода́телю, прийди́ і всели́ся в ни, і очи́сти ни от вся́кия скве́рни, і спаси́, Бла́же, ду́ші на́ша.
Святи́й Бо́же, Святи́й Крі́пкий, Святи́й Безсме́ртний, поми́луй нас. [Тричі]
Сла́ва Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху, і ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Пресвята́я Тро́йце, поми́луй нас: Го́споди, очи́сти гріхи́ на́ша; Влади́ко, прости́ беззако́нія на́ша; Святи́й, посіти́ і ісціли́ не́мощі на́ша і́мене Твоєго́ ра́ди.
Го́споди, поми́луй. [Тричі]
Сла́ва Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху, і ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
О́тче наш, І́же єси́ на Небесі́х, да святи́ться і́м'я Твоє́, да при́йдеть Ца́рствіє Твоє́, да бу́деть во́ля Твоя́, я́ко на Небесі́ і на землі́. Хліб наш насу́щний даждь нам днесь; і оста́ви нам до́лги на́ша, я́коже і ми оставля́єм должнико́м на́шим; і не введи́ нас во іскуше́ніє, но ізба́ви нас от лука́ваго.
Го́споди, поми́луй. [12 разів]
Сла́ва Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху, і ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Прийді́те, поклоні́мся Царе́ві на́шему Бо́гу. [Поклон]
Прийді́те, поклоні́мся і припаде́м Христу́, Царе́ві на́шему Бо́гу. [Поклон]
Прийді́те, поклоні́мся і припаде́м Самому́ Христу́, Царе́ві і Бо́гу на́шему. [Поклон]
Свяшчэннік пачынае так:
Благаславёны Бог наш заўжды́, цяпе́р і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амі́нь.
А міранін пачынае так:
Па малі́твах святы́х айцо́ў на́шых, Го́спадзі Іісу́се Хрысце́, Бо́жа наш, памі́луй нас. Амі́нь.
Сла́ва Табе́, Бо́жа наш, сла́ва Табе́.
Цару́ Нябе́сны, Уцяшы́целю, Ду́ху і́сціны, Ты ўсю́ды прысу́тны і ўсё напаўня́еш, Ска́рбніца дабра́ і жыцця́ Пада́целю, прыйдзі́ і ўсялі́ся ў нас, і ачы́сці нас ад уся́кай нечыстаты́ і спасі́, До́бры, ду́шы на́шы.
Святы́ Бо́жа, Святы́ Мо́цны, Святы́ Несмяро́тны, памі́луй нас. (Тройчы)
Сла́ва Айцу́, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху, і цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амі́нь.
Прасвята́я Тро́іца, памі́луй нас; Го́спадзі, ачы́сці грахі́ на́шы; Уладару́, праба́ч беззако́нні на́шы; Святы́, наве́дай і ацалі́ не́мачы на́шы дзе́ля імя́ Твайго́.
Го́спадзі, памі́луй. (Тройчы)
Сла́ва Айцу́, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху, і цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амі́нь.
О́йча наш, Які ёсць на нябёсах! Няха́й свяці́цца імя́ Тваё, няхай пры́йдзе Ца́рства Тваё, няха́й бу́дзе во́ля Твая́ як на не́бе, так і на зямлі́. Хлеб наш надзённы дай нам сёння; і дару́й нам даўгі́ на́шы, як і мы дару́ем даўжніка́м на́шым; і не ўвядзі́ нас у спаку́су, але збаў нас ад зло́га.
Свяшчэннік: Бо Тваё ёсць Ца́рства, і сі́ла, і сла́ва — Айца́, і Сы́на, і Свято́га Ду́ха — цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амі́нь.
Го́спадзі, памі́луй. (12 разоў)
Сла́ва Айцу́, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху, і цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амі́нь.
Прыйдзі́це, пакло́німся Цару́ на́шаму — Бо́гу. (Паклон)
Прыйдзі́це, пакло́німся і прыпадзём да Хрыста́, Цара́ на́шага, Бо́га. (Паклон)
Прыйдзі́це, пакло́німся і прыпадзём да Само́га Хрыста́, Цара́ і Бо́га на́шага. (Паклон)
Госпо́дь пасе́ть м'я, і нічто́же м'я лиши́ть. На мі́сті зла́чні, та́мо всели́ м'я, на воді́ поко́йні воспита́ м'я. Ду́шу мою́ обрати́, наста́ви м'я на стезі́ пра́вди, і́мене ра́ди Своєго́. А́ще бо і пойду́ посреді́ сі́ні сме́ртния, не убою́ся зла, я́ко Ти со мно́ю єси́; жезл Твой і па́лиця Твоя́, та м'я уті́шиста. Угото́вал єси́ предо мно́ю трапе́зу сопроти́в стужа́ющим мні; ума́стил єси́ єле́йом главу́ мою́, і ча́ша Твоя́ упоява́ющи м'я, я́ко держа́вна. І ми́лость Твоя́ пожене́ть м'я вся дні живота́ моєго́; і є́же всели́ти мі ся в дом Госпо́день в долготу́ дній.
Гаспо́дзь — Па́стыр мой; я ні ў чым не бу́ду мець няста́чы: Ён па́свіць мяне́ на зялёных ні́вах, на ці́хія во́ды во́дзіць мяне́, падмацо́ўвае душу́ мае́, накіро́ўвае мяне́ на сце́жкі пра́ўды дзе́ля імя́ Свайго́. Калі́ я пайду́ на́ват далі́наю смяро́тнага це́ню, не збаю́ся зла, бо Ты са мно́ю; Тваё жазло́ і Твой по́сах — яны́ суцяша́юць мяне́. Ты прыгатава́ў для мяне́ трапе́зу на вача́х во́рагаў маі́х; нама́сціў але́ем галаву́ маю́; ча́ша мая́ перапо́ўнена. Так, до́брасць і мі́ласць [Твая] няха́й спадаро́жнічаюць мне ва ўсе дні жыцця́ майго́, і я бу́ду жыць у до́ме Гаспо́днім мно́гія дні.
Госпо́дня земля́ і ісполне́ніє єя́, вселе́нная і всі живу́щії на ней. Той на моря́х основа́л ю єсть і на ріка́х угото́вал ю єсть. Кто взи́деть на го́ру Госпо́дню? Іли́ кто ста́неть на мі́сті святі́м Єго́? Непови́нен рука́ма і чист се́рдцем, і́же не прия́т всу́є ду́шу свою́ і не кля́тся ле́стію і́скреннему своєму́. Сей при́йметь благослове́ніє от Го́спода і ми́лостиню от Бо́га Спа́са своєго́. Сей род і́щущих Го́спода, і́щущих лице́ Бо́га Іа́ковля. Возьмі́те, врата́, кня́зі ва́ша, і возьмі́теся, врата́ ві́чная: і вни́деть Цар сла́ви. Кто єсть сей Цар сла́ви? Госпо́дь крі́пок і си́лен, Госпо́дь си́лен в бра́ні. Возьмі́те, врата́, кня́зі ва́ша, і возьмі́теся, врата́ ві́чная: і вни́деть Цар сла́ви. Кто єсть сей Цар сла́ви? Госпо́дь сил, Той єсть Цар сла́ви.
Го́спаду нале́жыць зямля́ і ўсё, што напаўня́е яе́, сусве́т і ўсе жыхары́ яго́, бо Ён заснава́ў яго́ на мо́рах і на рэ́ках усталява́ў яго́. Хто ўзы́дзе на гару́ Гаспо́днюю, або́ хто ста́не на святы́м ме́сцы Яго́? Той, у каго́ ру́кі бязві́нныя і сэ́рца чы́стае, хто не кля́ўся душо́ю сваёю ма́рна і не бажы́ўся лжы́ва [бліжняму свайму], — той атрыма́е благаславе́нне ад Го́спада і мі́ласць ад Бо́га, Спасі́целя свайго́. Такі́ род тых, якія шука́юць Яго, шука́юць аблі́чча Твайго́, Бо́жа Іа́каваў! Падымі́це, бра́мы, вярхі́ свае́, і падымі́цеся, дзве́ры ве́чныя, і ўво́йдзе Цар сла́вы! Хто́ гэ́ты Цар сла́вы? — Гаспо́дзь, мо́цны і ду́жы, Гаспо́дзь, ду́жы ў бі́тве. Падымі́це, бра́мы, вярхі́ свае́, і падымі́цеся, дзве́ры ве́чныя, і ўво́йдзе Цар сла́вы! Хто гэ́ты Цар сла́вы? — Гаспо́дзь сіл, Ён — Цар сла́вы.
Ві́ровах, ті́мже возглаго́лах: аз же смири́хся зіло́. Аз же ріх во ізступле́нії моє́м: всяк челові́к лож. Что возда́м Го́сподеві о всіх, я́же воздаде́ мі? Ча́шу спасе́нія прийму́ і і́м'я Госпо́днє призову́; моли́тви моя́ Го́сподеві возда́м пред всі́ми людьми́ Єго́. Честна́ пред Го́сподем смерть преподо́бних Єго́. О Го́споди, аз раб Твой, аз раб Твой і син раби́ні Твоєя́. Растерза́л єси́ у́зи моя́. Тебі́ пожру́ же́ртву хвали́ і во і́м'я Госпо́днє призову́. Моли́тви моя́ Го́сподеві возда́м пред всі́ми людьми́ Єго́, во дво́ріх до́му Госпо́дня, посреді́ тебе́, Ієрусали́ме.
Я ве́раваў і таму́ каза́ў: я мо́цна прыгне́чаны. Я сказа́ў неабду́мана: уся́кі чалаве́к ілжы́вы. Чым я аддзя́кую Го́спаду за ўсе Яго дабрадзе́йствы мне? Чашу спасе́ння прыму́ і імя́ Гасподняе прызаву. Абяца́нні свае́ Го́спаду я вы́канаю пе́рад усі́м наро́дам Яго. Дарага́я ў вача́х Гаспо́дніх смерць святы́х Яго! О, Го́спадзі! я раб Твой, я раб Твой і сын рабы́ Тваёй; Ты разарва́ў кайданы́ мае́. Табе́ прынясу́ ахвя́ру хвалы́, і імя́ Гаспо́дняе прызаву́. Абяца́нні свае́ Го́спаду я вы́канаю пе́рад усі́м наро́дам Яго́, у двара́х до́ма Гаспо́дняга, пасяро́д цябе́, Іерусалі́ме.
Сла́ва Айцу́, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху, і цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амі́нь.
Алілуія, алілуія, алілуія, слава Табе, Бо́жа. (Тройчы, з паклонамі)
Сла́ва Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху, і ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Аллилу́я, аллилу́я, аллилу́я, сла́ва Тебі́, Бо́же. [Тричі і поклони три]
Беззако́нія моя́ пре́зри, Го́споди, от Ді́ви рожде́йся, і се́рдце моє́ очи́сти, храм то творя́ Пречи́стому Твоєму́ Ті́лу і Кро́ві; ніже́ отри́ни мене́ от Твоєго́ лиця́, без числа́ імі́яй ве́лію ми́лость.
Сла́ва Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху.
Во прича́стіє святи́нь Твої́х ка́ко дерзну́ недосто́йний? А́ще бо дерзну́ к Тебі́ приступи́ти с досто́йними, хіто́н м'я облича́єть, я́ко ність вече́рній, і осужде́ніє ісхода́тайствую многогрі́шній душі́ моє́й. Очи́сти, Го́споди, скве́рну душі́ моєя́, і спаси́ м'я, я́ко Человіколю́бець.
І ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Мно́гая мно́жества мої́х, Богоро́дице, прегріше́ній, к Тебі́ прибіго́х, Чи́стая, спасе́нія тре́буя: посіти́ немощству́ющую мою́ ду́шу, і моли́ Си́на Твоєго́ і Бо́га на́шего да́ти мі оставле́ніє, я́же соді́ях лю́тих, єди́на Благослове́нная.
[Під час Великого посту:
Єгда́ сла́внії ученици́ на умове́нії ве́чері просвіща́хуся, тогда́ Іу́да злочести́вий, сребролю́бієм неду́говав, омрача́шеся, і беззако́нним судія́м Тебе́, Пра́веднаго Судію́, предає́ть. Виждь, імі́ній рачи́телю, сих ра́ди удавле́ніє употреби́вша! Біжи́ неси́тия душі́, Учи́телю такова́я дерзну́вшия. І́же о всіх Благи́й, Го́споди, сла́ва Тебі́.]
На беззако́нні мае́ не зважа́й, Го́спадзі, Ты, што ад Дзе́вы нарадзі́ўся, і сэ́рца маё ачы́сці, тво́рачы яго хра́мам Прачы́стага Твайго́ Це́ла і Крыві́, і не адкі́нь мяне́ ад Твайго́ аблі́чча, ма́ючы бязме́жна вялі́кую мі́ласць.
Сла́ва Айцу́, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху.
Прычасці́цца Святы́нь Тваі́х як адва́жуся я, недасто́йны? Калі́ асме́люся да Цябе́ прыступі́ць з дасто́йнымі, то адзе́нне вы́дасць мяне́, бо яно́ не для Вячэ́ры, і я заслужу́ асуджэ́нне мнагагрэ́шнай душы́ маёй. Ачы́сці, Го́спадзі, ад бру́ду душу́ маю́ і спасі́ мяне́, як Чалавекалю́бец.
І цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амі́нь.
Вялі́кае мно́ства сваі́х саграшэ́нняў ма́ючы, я звярта́юся да Цябе́, Багаро́дзіца Чы́стая, шука́ючы спасе́ння: наве́дай хво́рую маю́ душу́ і малі́ Сы́на Твайго́ і Бо́га на́шага даць мне прабачэ́нне жахлі́вых маі́х учы́нкаў, Адзі́ная Благаславе́нная.
А ў Святую і Вялікую Чатырохдзесятніцу прамаўляй:
Калі́ сла́ўныя ву́чні пры ўмаве́нні на Вячэ́ры прасвятля́ліся, тады́ Іу́да пага́ны, срэбралю́бствам апанта́ны, азмро́чваўся, і беззако́нным су́ддзям ён Цябе́, пра́веднага Суддзю́, выдае́. Паглядзі́, збіра́льнік бага́ццяў, на таго́, хто з‑за іх паве́сіўся; пазбяга́й хці́васці, яка́я Наста́ўніку тако́е зрабі́ць асме́лілася. Да ўсіх до́бры Го́спадзі, сла́ва Табе́.
Поми́луй м'я, Бо́же, по вели́цій ми́лості Твоє́й і по мно́жеству щедро́т Твої́х очи́сти беззако́ніє моє́. Найпа́че оми́й м'я от беззако́нія моєго́ і от гріха́ моєго́ очи́сти м'я. Я́ко беззако́ніє моє́ аз зна́ю, і гріх мой предо мно́ю єсть ви́ну. Тебі́ єди́ному согріши́х і лука́воє пред Тобо́ю сотвори́х; я́ко да оправди́шися во словесі́х Твої́х і побіди́ши, внегда́ суди́ти Ті. Се бо в беззако́ніїх зача́т єсьм, і во грісі́х роди́ м'я ма́ти моя́. Се бо і́стину возлюби́л єси́, безві́стная і та́йная прему́дрости Твоєя́ яви́л мі єси́. Окропи́ши м'я іссо́пом, і очи́щуся; оми́єши м'я, і па́че сні́га убілю́ся. Слу́ху моєму́ да́си ра́дость і весе́ліє; возра́дуються ко́сті смире́нния. Отврати́ лице́ Твоє́ от гріх мої́х і вся беззако́нія моя́ очи́сти. Се́рдце чи́сто сози́жди во мні, Бо́же, і дух прав обнови́ во утро́бі моє́й. Не отве́ржи мене́ от лиця́ Твоєго́ і Ду́ха Твоєго́ Свята́го не отими́ от мене́. Возда́ждь мі ра́дость спасе́нія Твоєго́ і Ду́хом влади́чним утверди́ м'я. Научу́ беззако́нния путе́м Твої́м, і нечести́вії к Тебі́ обратя́ться. Ізба́ви м'я от крове́й, Бо́же, Бо́же спасе́нія моєго́; возра́дується язи́к мой пра́вді Твоє́й. Го́споди, устні́ мої́ отве́рзеши, і уста́ моя́ возвістя́ть хвалу́ Твою́. Я́ко а́ще би восхоті́л єси́ же́ртви, дал бих у́бо: всесожже́нія не благоволи́ши. Же́ртва Бо́гу дух сокруше́н; се́рдце сокруше́нно і смире́нно Бог не унічижи́ть. Ублажи́, Го́споди, благоволе́нієм Твої́м Сіо́на, і да сози́ждуться сті́ни Ієрусали́мськія. Тогда́ благоволи́ши же́ртву пра́вди, возноше́ніє і всесожега́ємая; тогда́ возложа́ть на олта́р Твой тельці́.
Памі́луй мяне́, Бо́жа, па вялі́кай мі́ласці Тваёй і па мно́ству шчо́драсцей Тваі́х ачы́сці беззако́нні мае́. Зусі́м абмы́й мяне́ ад беззако́ння майго́ і ад граху́ майго́ ачы́сці мяне́. Бо беззако́нне маё я зна́ю і грэх мой пе́рада мно́ю заўжды́. Пе́рад Табо́й адзі́ным я саграшы́ў і зло́е пе́рад Табо́ю ўчыні́ў, так што Ты справядлі́вы ў сло́вах Тваі́х і беззага́нны ў судзе́ Тваі́м. Бо вось у беззако́ннях зача́ты я і ў граха́х нарадзі́ла мяне́ ма́ці мая́. Бо вось ісціну ўзлюбі́ў Ты, невядо́мае і та́йнае з праму́драсці Тваёй адкры́ў Ты мне. Акрапі́ш мяне́ ісо́пам — і бу́ду чы́сты, абмы́еш мяне́ — і бу́ду за снег бяле́йшы. Дасі́ мне пачу́ць ра́дасць і вясяло́сць — і ўзра́дуюцца ко́сці пако́раныя. Адвярні́ аблі́чча Тваё ад грахо́ў маі́х і ўсе беззако́нні мае́ ачы́сці. Сэ́рца чы́стае ствары́ ўва мне, Бо́жа, і дух пра́ўды аднаві́ ўнутры́ мяне́. Не адкі́нь мяне́ ад аблі́чча Твайго́ і Ду́ха Твайго́ Свято́га не адымі́ ад мяне́. Вярні́ мне ра́дасць спасе́ння Твайго́ і Ду́хам улада́рным умацу́й мяне́. Я навучу́ беззако́нных шляха́м Тваі́м, і грэ́шныя да Цябе́ зве́рнуцца. Урату́й мяне́ ад крыві́, Бо́жа, Бо́жа спасе́ння майго́, і ўзра́дуецца язы́к мой пра́ўдзе Тваёй. Го́спадзі, ву́сны мае́ адкры́еш, і ву́сны мае́ абвясця́ць хвалу́ Тваю́. Бо калі́ б Ты захаце́ў ахвя́ры, то я даў бы, але ўсеспале́нне не мі́лае Табе́. Ахвя́ра Бо́гу — дух скру́шаны; сэ́рцам скру́шаным і пако́рлівым Бог не пагарджа́е. Ашчаслі́ў, Го́спадзі, з ла́скі Твае́ Сіён, і няха́й збуду́юцца сце́ны Іерусалі́ма. Тады́ мі́лай Табе́ бу́дзе ахвя́ра пра́ўды, прынашэ́нне і ўсеспале́нне; тады́ пакладу́ць на ахвя́рнік Твой цяльцо́ў.
Ірмо́с: Гряді́те, лю́діє, пої́м піснь Христу́ Бо́гу, разді́льшему мо́ре і наста́вльшему лю́ди, я́же ізведе́ із рабо́ти єги́петськия, я́ко просла́вися.
Приспів: Се́рдце чи́сто сози́жди во мні, Бо́же, і дух прав обнови́ во утро́бі моє́й.
Хліб живота́ ві́чнующаго да бу́деть мі Ті́ло Твоє́ Свято́є, Благоутро́бне Го́споди, і Честна́я Кров, і неду́г многообра́зних ісціле́ніє.
Приспів: Не отве́ржи мене́ от лиця́ Твоєго́ і Ду́ха Твоєго́ Свята́го не отими́ от мене́.
Оскверне́н ді́ли безмі́стними окая́нний, Твоєго́ Пречи́стаго Ті́ла і Боже́ственния Кро́ве недосто́їн єсьм, Христе́, причаще́нія, єго́же м'я сподо́би.
Приспів: Пресвята́я Богоро́дице, спаси́ нас.
Земле́ блага́я, Благослове́нная Богоневі́сто, Клас* прозя́бшая неора́нний і спаси́тельний ми́ру, сподо́би м'я Сей яду́ща спасти́ся.
Прыхо́дзьце, лю́дзі, заспява́ем пе́сню Хрысту́ Бо́гу, Які раздзялі́ў мо́ра і правёў наро́д, вы́звалены Ім з ра́бства егі́пецкага, бо Ён прасла́віўся.
Сэ́рца чы́стае ствары́ ўва мне, Бо́жа, і дух пра́ўды аднаві́ ўнутры́ мяне́.
Хле́бам для жыцця́ ве́чнага і ацале́ннем ад усяля́кіх хваро́б няха́й бу́дуць мне Це́ла Тваё Свято́е, міласэ́рны Го́спадзі, і Пачэ́сная Кроў Твая́.
Не адкі́нь мяне́ ад аблі́чча Твайго́ і Ду́ха Твайго́ Свято́га не адымі́ ад мяне́.
Апага́нены спра́вамі непрысто́йнымі, я, няшча́сны, недасто́йны прычашчэ́ння Твайго́ Прачы́стага Це́ла і Бажэ́ственнай Крыві́, Хрысце́, але спадо́бі мяне́ яго́.
Сла́ва Айцу́, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху, і цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вякоў. Амі́нь.
(Або: Прасвята́я Багаро́дзіца, спасі́ нас).
Багародзічны: Благаславе́нная Боганяве́ста, зямля́ ўрадлі́вая, што ўзрасці́ла для све́ту няўро́блены і спасі́цельны Ко́лас. Спадо́бі мяне́, спажыва́ючы Яго, спасці́ся.
Ірмос: На ка́мені м'я ві́ри утверди́в, разшири́л єси́ уста́ моя́ на враги́ моя́. Возвесели́ бо ся дух мой, внегда́ пі́ти: ність свят я́коже Бог наш, і ність пра́веден па́че Тебе́, Го́споди.
Приспів: Се́рдце чи́сто сози́жди во мні, Бо́же, і дух прав обнови́ во утро́бі моє́й.
Сле́зния мі пода́ждь, Христе́, ка́плі, скве́рну се́рдця моєго́ очища́ющия, я́ко да благо́ю со́вістію очище́н, ві́рою прихожду́ і стра́хом, Влади́ко, ко причаще́нію Боже́ственних Даро́в Твої́х.
Приспів: Не отве́ржи мене́ от лиця́ Твоєго́ і Ду́ха Твоєго́ Свята́го не отими́ от мене́.
Во оставле́ніє да бу́деть мі прегріше́ній Пречи́стоє Ті́ло Твоє́ і Боже́ственная Кров, Ду́ха же Свята́го обще́ніє, і в жизнь ві́чную, Человіколю́бче, і страсте́й і скорбе́й отчужде́ніє.
Приспів: Пресвята́я Богоро́дице, спаси́ нас.
Хлі́ба живо́тнаго Трапе́за Пресвята́я, сви́ше ми́лости ра́ди сше́дшаго і ми́рові но́вий живо́т даю́щаго, і мене́ ни́ні сподо́би, недосто́йнаго, со стра́хом вкуси́ти сего́ і жи́ву би́ти.
На ка́мені ве́ры ўмацава́ўшы мяне́, Ты адкры́ў ву́сны мае́ на во́рагаў маі́х, бо ўзра́даваўся дух мой, спява́ючы: няма́ тако́га свято́га, як Бог наш, і няма́ пра́веднага, акрамя́ Цябе́, Го́спадзі.
Сэ́рца чы́стае ствары́ ўва мне, Бо́жа, і дух пра́ўды аднаві́ ўнутры́ мяне́.
Дай мне, Хрысце́, кро́плі слёз для ачышчэ́ння ад бру́ду майго́ сэ́рца, каб, добрасумле́нна ачы́шчаны, я з ве́раю прыступі́ў і са стра́хам да прычашчэ́ння Бажэ́ственных, Уладару́, Даро́ў Тваі́х.
Не адкі́нь мяне́ ад аблі́чча Твайго́ і Ду́ха Твайго́ Свято́га не адымі́ ад мяне́.
Няха́й бу́дуць мне, Чалавекалю́бец, Прачы́стае Це́ла Тваё і Бажэ́ственная Кроў для адпушчэ́ння саграшэ́нняў, для супо́льнасці са Святы́м Ду́хам, для жыцця́ ве́чнага, для вызвале́ння ад паку́т і бед.
Сла́ва Айцу́, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху, і цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вякоў. Амі́нь.
(Або: Прасвята́я Багаро́дзіца, спасі́ нас).
Багародзічны: Прасвята́я Трапе́за Хле́ба жыцця́, Які з не́ба па мі́ласці сышо́ў і све́ту но́вае жыццё дае́, спадо́бі цяпе́р і мяне́ недасто́йнага са стра́хам спажы́ць Яго́ і быць жывы́м.
Ірмос: Прише́л єси́ от Ді́ви не хода́тай, ні а́нгел, но Сам, Го́споди, вопло́щся і спасл єси́ всего́ м'я, челові́ка. Тім зову́ Ті: сла́ва си́лі Твоє́й, Го́споди.
Приспів: Се́рдце чи́сто сози́жди во мні, Бо́же, і дух прав обнови́ во утро́бі моє́й.
Восхоті́л єси́ нас ра́ди вопло́щся, Многоми́лостиве, закла́н би́ти, я́ко овча́, гріх ра́ди челові́чеських; ті́мже молю́ Тя: і моя́ очи́сти согріше́нія.
Приспів: Не отве́ржи мене́ от лиця́ Твоєго́ і Ду́ха Твоєго́ Свята́го не отими́ от мене́.
Ісціли́ душі́ моєя́ я́зви, Го́споди, і всего́ освяти́; і сподо́би, Влади́ко, я́ко да причащу́ся та́йния Твоєя́ Боже́ственния ве́чері, окая́нний.
Приспів: Пресвята́я Богоро́дице, спаси́ нас.
Уми́лостиви і мні Су́щаго от утро́би Твоєя́, Влади́чице, і соблюди́ м'я нескве́рна, раба́ Твоєго́, і непоро́чна, я́ко да приє́м у́мнаго би́сера, освящу́ся.
Прыйшо́ў не пасла́ннік, не Ангел, а Сам Гаспо́дзь, Які ўцяле́сніўся ад Дзе́вы і спас усяго́ мяне́, чалаве́ка. Таму ўскліка́ю да Цябе́: сла́ва сі́ле Тваёй, Го́спадзі.
Сэ́рца чы́стае ствары́ ўва мне, Бо́жа, і дух пра́ўды аднаві́ ўнутры́ мяне́.
Дзе́ля нас уцяле́сніўшыся, Мнагамі́ласцівы, Ты пажада́ў быць зако́латым, як аве́чка, за грахі́ людскі́я, таму́ малю́ Цябе́: і мае́ ачы́сці саграшэ́нні.
Не адкі́нь мяне́ ад аблі́чча Твайго́ і Ду́ха Твайго́ Свято́га не адымі́ ад мяне́.
Ацалі́ ра́ны душы́ маёй, Го́спадзі, і ўсяго́ асвяці́, і спадо́бі, Уладару́, мяне́, няшча́снага, прычасці́цца Та́йнай Тваёй Бажэ́ственнай Вячэ́ры.
Сла́ва Айцу́, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху, і цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вякоў. Амі́нь.
(Або: Прасвята́я Багаро́дзіца, спасі́ нас).
Багародзічны: Умі́ласціў і да мяне́, Улады́чыца, Наро́джанага Табо́ю, і захава́й мяне́, раба́ Твайго́, чы́стым і беззага́нным, каб, прыма́ючы духо́ўны жэ́мчуг, я асвяці́ўся.
Ірмос: Сві́та Пода́телю і віко́в Тво́рче, Го́споди, во сві́ті Твої́х повелі́ній наста́ви нас; ра́зві бо Тебе́ іно́го бо́га не зна́єм.
Приспів: Се́рдце чи́сто сози́жди во мні, Бо́же, і дух прав обнови́ во утро́бі моє́й.
Я́коже предре́кл єси́, Христе́, да бу́деть у́бо худо́му рабу́ Твоєму́, і во мні пребу́ди, я́коже обіща́лся єси́; се бо Ті́ло Твоє́ ям Боже́ственноє і пію́ Кров Твою́.
Приспів: Не отве́ржи мене́ от лиця́ Твоєго́ і Ду́ха Твоєго́ Свята́го не отими́ от мене́.
Сло́ве Бо́жий і Бо́же, угль Ті́ла Твоєго́ да бу́деть мні, помраче́нному, в просвіще́ніє і очище́ніє оскверне́нной душі́ моє́й Кров Твоя́.
Приспів: Пресвята́я Богоро́дице, спаси́ нас.
Марі́є, Ма́ти Бо́жия, благоуха́нія честно́є селе́ніє, Твої́ми моли́твами сосу́д м'я ізбра́нний соді́лай, я́ко да освяще́ній причащу́ся Си́на Твоєго́.
Святла́ Пада́целю і вяко́ў Тво́рца, Го́спадзі, у святле́ Тваі́х за́паведзяў наста́ў нас, бо апрача́ Цябе́ і́ншага бо́га мы не зна́ем.
Сэ́рца чы́стае ствары́ ўва мне, Бо́жа, і дух пра́ўды аднаві́ ўнутры́ мяне́.
Як сказа́ў Ты, Хрысце́, так няха́й і бу́дзе нікчэ́мнаму рабу́ Твайму́: будзь ува мне, як абяца́ў Ты, бо я ем Тваё Це́ла Бажэ́ственнае і п'ю Кроў Тваю́.
Не адкі́нь мяне́ ад аблі́чча Твайго́ і Ду́ха Твайго́ Свято́га не адымі́ ад мяне́.
Сло́ва Бо́жае і Бо́жа, жар Це́ла Твайго́ няха́й бу́дзе мне, азмро́чанаму, для прасвятле́ння і Кроў Твая́ — для ачышчэ́ння апага́ненай душы́ маёй.
Сла́ва Айцу́, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху, і цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вякоў. Амі́нь.
(Або: Прасвята́я Багаро́дзіца, спасі́ нас).
Багародзічны: Мары́я, Ма́ці Бо́жая, духмя́насці свяшчэ́нная сялі́ба, Тваі́мі малі́твамі зрабі́ мяне́ вы́браным сасу́дам, каб мне прычасці́цца Святы́нь Сы́на Твайго́.
Ірмос: В бе́здні гріхо́вній валя́яся, неізслі́дную милосе́рдія Твоєго́ призива́ю бе́здну: от тлі, Бо́же, м'я возведи́.
Приспів: Се́рдце чи́сто сози́жди во мні, Бо́же, і дух прав обнови́ во утро́бі моє́й.
Ум, ду́шу і се́рдце освяти́, Спа́се, і ті́ло моє́, і сподо́би неосужде́нно, Влади́ко, к Стра́шним Та́йнам приступи́ти.
Приспів: Не отве́ржи мене́ от лиця́ Твоєго́ і Ду́ха Твоєго́ Свята́го не отими́ от мене́.
Да бих устрани́лся от страсте́й і Твоєя́ благода́ті імі́л би приложе́ніє, живота́ же утвержде́ніє причаще́нієм Святи́х, Христе́, Та́їн Твої́х.
Приспів: Пресвята́я Богоро́дице, спаси́ нас.
Бо́жиє, Бо́же, Сло́во Свято́є, всего́ м'я освяти́ ни́ні приходя́щаго к Боже́ственним Твої́м Та́йнам, Святи́я Ма́тере Твоєя́ мольба́ми.
У бе́здані грахо́ў патана́ючы, я клі́чу неспасці́жную бе́здань Тваёй міласэ́рнасці: ад пагі́белі, Бо́жа, урату́й мяне́.
Сэ́рца чы́стае ствары́ ўва мне, Бо́жа, і дух пра́ўды аднаві́ ўнутры́ мяне́.
Ро́зум, душу́ і сэ́рца, а такса́ма і це́ла маё асвяці́, Спасі́цель, і спадо́бі, Уладару́, прыступі́ць да стра́шных Тайн неасу́джана *.
Не адкі́нь мяне́ ад аблі́чча Твайго́ і Ду́ха Твайго́ Свято́га не адымі́ ад мяне́.
Няха́й аддалю́ся я ад страсце́й і атрыма́ю памнажэ́нне Тваёй благада́ці і ўмацава́нне жыцця́ праз прычашчэ́нне Святы́х Тваі́х Тайн, Хрысце́.
Сла́ва Айцу́, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху, і цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вякоў. Амі́нь.
(Або: Прасвята́я Багаро́дзіца, спасі́ нас).
Багародзічны: Бо́жа, Свято́е Сло́ва Бо́жае, асвяці́ ўсяго́ мяне́, які прыступа́е цяпе́р да Бажэ́ственных Тваі́х Тайн па малі́твах Свято́й Ма́ці Тваёй.
Хліб, Христе́, взя́ти не пре́зри м'я, Ті́ло Твоє́ і Боже́ственную Твою́ ни́ні Кров, Пречи́стих, Влади́ко, і Стра́шних Твої́х Та́їн причасти́тися окая́ннаго; да не бу́деть мі в суд, да бу́деть же мі в живо́т ві́чний і безсме́ртний.
Дасто́йна ёсць сапраўды́ ўблажа́ць Цябе, Багаро́дзіцу, заўжды́ блажэ́нную і найчысце́йшую і Ма́ці Бо́га на́шага. Пачэ́снейшую за Херуві́маў і непараўна́льна слаўне́йшую за Серафі́маў, што непару́шанаю нарадзі́ла Бо́га Сло́ва, І́сную Багаро́дзіцу, Цябе веліча́ем.
Святы́ Бо́жа, Святы́ Мо́цны, Святы́ Несмяро́тны, памі́луй нас. (Тройчы)
Сла́ва Айцу́, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху, і цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амі́нь.
Прасвята́я Тро́іца, памі́луй нас; Го́спадзі, ачы́сці грахі́ на́шы; Уладару́, праба́ч беззако́нні на́шы; Святы́, наве́дай і ацалі́ не́мачы на́шы дзе́ля імя́ Твайго́.
Го́спадзі, памі́луй. (Тройчы)
Сла́ва Айцу́, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху, і цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амі́нь.
О́йча наш, Які ёсць на нябёсах! Няха́й свяці́цца імя́ Тваё, няхай пры́йдзе Ца́рства Тваё, няха́й бу́дзе во́ля Твая́ як на не́бе, так і на зямлі́. Хлеб наш надзённы дай нам сёння; і дару́й нам даўгі́ на́шы, як і мы дару́ем даўжніка́м на́шым; і не ўвядзі́ нас у спаку́су, але збаў нас ад зло́га.
Свяшчэннік: Бо Тваё ёсць Ца́рства, і сі́ла, і сла́ва — Айца́, і Сы́на, і Свято́га Ду́ха — цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амі́нь.
Ірмос: Ті́лу злато́му* прему́дрия ді́ти не послужи́ша, і в пла́мень са́мі пойдо́ша, і бо́ги їх обруга́ша, среди́ пла́мене возопи́ша, і ороси́ я А́нгел: усли́шася уже́ уст ва́ших моли́тва.
Приспів: Се́рдце чи́сто сози́жди во мні, Бо́же, і дух прав обнови́ во утро́бі моє́й.
Істо́чник благи́х, причаще́ніє, Христе́, безсме́ртних Твої́х ни́ні Та́їнств да бу́деть мі світ, і живо́т, і безстра́стіє, і к преспі́янію же і умноже́нію доброді́телі боже́ственнійшия хода́тайственно, єди́не Бла́же, я́ко да сла́влю Тя.
Приспів: Не отве́ржи мене́ от лиця́ Твоєго́ і Ду́ха Твоєго́ Свята́го не отими́ от мене́.
Да ізба́влюся от страсте́й, і враго́в, і ну́жди, і вся́кия ско́рби, тре́петом і любо́вію, со благогові́нієм, Человіколю́бче, приступа́яй ни́ні к Твої́м безсме́ртним і Боже́ственним Та́йнам, і пі́ти Тебі́ сподо́би: благослове́н єси́, Го́споди, Бо́же оте́ць на́ших.
Приспів: Пресвята́я Богоро́дице, спаси́ нас.
Спа́са Христа́ ро́ждшая па́че ума́, Богоблагода́тная, молю́ Тя ни́ні, раб Твой, Чи́стую нечи́стий: хотя́щаго м'я ни́ні к Пречи́стим Та́йнам приступи́ти, очи́сти всего́ от скве́рни пло́ті і ду́ха.
Ірмос: В пещ о́гненную ко отроко́м євре́йським снизше́дшаго і пла́мень в ро́су прело́жшаго Бо́га по́йте, діла́ я́ко Го́спода, і превозносі́те во вся ві́ки.
Приспів: Се́рдце чи́сто сози́жди во мні, Бо́же, і дух прав обнови́ во утро́бі моє́й.
Небе́сних і Стра́шних і Святи́х Твої́х, Христе́, ни́ні Та́їн, і Боже́ственния Твоєя́ і та́йния ве́чері о́бщника би́ти і мене́ сподо́би отча́яннаго, Бо́же, Спа́се мой.
Приспів: Не отве́ржи мене́ от лиця́ Твоєго́ і Ду́ха Твоєго́ Свята́го не отими́ от мене́
Под Твоє́ прибі́г благоутро́біє, Бла́же, со стра́хом зову́ Ті: во мні пребу́ди, Спа́се, і аз, я́коже рекл єси́, в Тебі́; се бо дерза́я на ми́лость Твою́, ям Ті́ло Твоє́ і пію́ Кров Твою́.
Приспів: Пресвята́я Тро́йце, Бо́же наш, сла́ва Тебі́.
Трепе́щу, приє́мля огнь, да не опалю́ся, я́ко воск і я́ко трава́. О́ле стра́шнаго Та́їнства! О́ле благоутро́бія Бо́жия! Ка́ко Боже́ственнаго Ті́ла і Кро́ве бре́ніє причаща́юся і нетлі́нен сотворя́юся?
Ірмос: Безнача́льна Роди́теля Син, Бог і Госпо́дь, вопло́щся от Ді́ви, нам яви́ся омраче́нная просвіти́ти, собра́ти расточе́нная; тім всепі́тую Богоро́дицю велича́єм.
Приспів: Се́рдце чи́сто сози́жди во мні, Бо́же, і дух прав обнови́ во утро́бі моє́й.
Христо́с єсть, вкусі́те і ви́діте: Госпо́дь нас ра́ди, по нам бо дре́вле би́вий, єди́ною Себе́ прине́с, я́ко приноше́ніє Отцю́ своєму́, при́сно закала́ється, освяща́яй причаща́ющияся.
Приспів: Не отве́ржи мене́ от лиця́ Твоєго́ і Ду́ха Твоєго́ Свята́го не отими́ от мене́.
Душе́ю і ті́лом да освящу́ся, Влади́ко, да просвіщу́ся, да спасу́ся, да бу́ду дом Твой причаще́нієм Свяще́нних Та́їн, живу́щаго Тя імі́я в себі́ со Отце́м і Ду́хом, Благоді́телю Многоми́лостиве.
Приспів: Возда́ждь мі ра́дость спасе́нія Твоєго́ і Ду́хом Влади́чним утверди́ м'я.
Я́коже огнь да бу́деть мі і я́ко світ Ті́ло Твоє́ і Кров, Спа́се мой, Пречестна́я, опаля́я гріхо́вноє вещество́, сжига́я же страсте́й те́рніє і всего́ м'я просвіща́я покланя́тися Божеству́ Твоєму́.
Приспів: Пресвята́я Богоро́дице, спаси́ нас.
Бог воплоти́ся от чи́стих крове́й Твої́х, ті́мже вся́кий род поє́ть Тя, Влади́чице, у́мная же мно́жества сла́в'ять, я́ко Тобо́ю я́ві узрі́ша всі́ми Влади́чествующаго, осуществова́вшагося челові́чеством.
Досто́йно єсть я́ко воі́стину блажи́ти Тя, Богоро́дицю, Присноблаже́нную і Пренепоро́чную і Ма́тер Бо́га на́шего. Честні́йшую Херуви́м і сла́внійшую без сравне́нія Серафи́м, без істлі́нія Бо́га Сло́ва ро́ждшую, су́щую Богоро́дицю Тя велича́єм.
Святи́й Бо́же, Святи́й Крі́пкий, Святи́й Безсме́ртний, поми́луй нас. [Тричі]
Сла́ва Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху, і ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Пресвята́я Тро́йце, поми́луй нас: Го́споди, очи́сти гріхи́ на́ша; Влади́ко, прости́ беззако́нія на́ша; Святи́й, посіти́ і ісціли́ не́мощі на́ша і́мене Твоєго́ ра́ди.
Го́споди, поми́луй. [Тричі]
Сла́ва Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху, і ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
О́тче наш, І́же єси́ на Небесі́х, да святи́ться і́м'я Твоє́, да при́йдеть Ца́рствіє Твоє́, да бу́деть во́ля Твоя́, я́ко на Небесі́ і на землі́. Хліб наш насу́щний даждь нам днесь; і оста́ви нам до́лги на́ша, я́коже і ми оставля́єм должнико́м на́шим; і не введи́ нас во іскуше́ніє, но ізба́ви нас от лука́ваго.
Калі нядзеля, то трапар нядзельны адпаведнага гласа. Калі не, то наступныя трапары, глас 6-ты:
Памі́луй нас, Го́спадзі, памі́луй нас; бо, нія́кага апраўда́ння не знахо́дзячы, гэ́тую малі́тву Табе́ як Уладару́ мы, грэ́шныя, прыно́сім: памі́луй нас.
Сла́ва Айцу́, і Сы́ну, і Свято́му Духу.
Го́спадзі, памі́луй нас, бо мы на Цябе́ спадзяёмся *; не загне́вайся на нас ве́льмі і не ўспаміна́й беззако́нняў на́шых, а паглядзі́ і цяпе́р, як міласэ́рны, і збаў нас ад во́рагаў на́шых; бо Ты Бог наш і мы лю́дзі Твае́, усе — стварэ́нне рук Тваі́х і імя́ Тваё прызыва́ем.
І цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амі́нь.
Міласэ́рнасці дзве́ры адчыні́ нам, благаславе́нная Багаро́дзіца, каб мы, ма́ючы надзе́ю на Цябе́, не загі́нулі, а каб пазба́віліся праз Цябе́ ад бед, бо Ты — спасе́нне ро́ду хрысція́нскага.
Го́спадзі, памі́луй. (40 разоў)
І паклоны, колькі хочаш.
Якщо свята немає — цей тропар, глас 6:
Поми́луй нас, Го́споди, поми́луй нас; вся́каго бо отві́та недоумі́юще, сію́ Ті моли́тву я́ко Влади́ці грі́шнії прино́сим: поми́луй нас.
Сла́ва Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху.
Го́споди, поми́луй нас, на Тя бо упова́хом; не прогні́вайся на ни зіло́, ніже́ пом'яни́ беззако́ній на́ших, но при́зри і ни́ні я́ко Благоутро́бен, і ізба́ви ни от враг на́ших; Ти бо єси́ Бог наш, і ми, лю́діє Твої́, всі діла́ руку́ Твоє́ю, і і́м'я Твоє́ призива́єм.
І ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Милос́ердія две́рі отве́рзи нам, благослове́нная Богоро́дице, наді́ющіїся на Тя да не поги́бнем, но да ізба́вимся Тобо́ю от бід: Ти бо єси́ спасе́ніє ро́да христия́нськаго.
Го́споди, поми́луй. [40 разів]
І поклони, скільки бажаєш.
Калі хочаш, чалавек, есці Цела Уладара,
Са страхам прыступі, каб не апячыся,
бо гэта агонь.
Калі ж п'еш Бажэственную Кроў, прычашчаючыся,
Перш прымірыся з тымі, хто засмуціў цябе.
Пасля гэтага адважся Таемную Ежу есці.
Перад прычашчэннем страшнай ахвяры —
Жыватворнага Цела Уладара —
Такім памаліся чынам з трымценнем:
Хотя́ я́сти, челові́че, Ті́ло Влади́чне, Стра́хом приступи́, да не опали́шися: огнь бо єсть. Боже́ственную же пія́ Кров ко обще́нію, пе́рвіє примири́ся тя опеча́лившим. Та́же дерза́я, та́їнственноє бра́шно яждь.
Уладару́, Го́спадзі Іісу́се Хрысце́, Бо́жа наш, крыні́ца жыцця́ і бессмяро́тнасці, усяго́ стварэ́ння ба́чнага і няба́чнага Тво́рца, беспача́тнага Айца́ роўнаве́чны і такса́ма беспача́тны Сы́не, Ты па бязме́рнай до́брасці ў апо́шнія дні плоць успрыня́ў і быў распя́ты і пахава́ны за нас, няўдзя́чных і неразу́мных, і Сваёю Крывёю абнаві́ў зняве́чаную грахо́м прыро́ду нашу; Сам, Бессмяро́тны Цару́, прымі́ і ад мяне́, грэ́шнага, пакая́нне, і нахілі́ ву́ха Тваё да мяне́, і пачу́й сло́вы мае́. Бо саграшы́ў я, Го́спадзі, саграшы́ў су́праць Не́ба і пе́рад Табо́ю, і недасто́йны я ўзве́сці во́чы мае́ на вышыню́ сла́вы Тваёй; бо я ўгняві́ў Тваю́ до́брасць, пару́шыўшы Твае́ за́паведзі і не паслу́хаўшы Тваі́х нака́заў. Але Ты, Го́спадзі, незласлі́вы, доўгацярплі́вы і мнагамі́ласцівы, не даў мне загі́нуць з беззако́ннямі маі́мі, заўсёды чака́ючы майго́ навярта́ння. Бо Ты сказа́ў, Чалавекалю́бец, праз праро́ка Твайго́: Я не жада́ю сме́рці грэ́шніка, а жада́ю, каб ён навярну́ўся і быў жывы́. Не хо́чаш Ты, Уладару́, каб загі́нула стварэ́нне рук Тваі́х, і непрыхі́льна ста́вішся да пагі́белі людзе́й, а жада́еш, каб усе спаслі́ся і да пазна́ння і́сціны прыйшлі́. Таму́ і я, хаця́ і недасто́йны ні не́ба, ні зямлі́, ні само́га гэ́тага міну́чага жыцця́, бо ўсяго́ сябе́ я пакары́ў граху́ і адда́ў у няво́лю пачуццёвым асало́дам і апага́ніў у сабе́ Твой во́браз, але, бу́дучы Тваі́м стварэ́ннем і вы́рабам, я, няшча́сны, не адча́йваюся ў сваі́м спасе́нні і асме́льваюся прыступі́ць да Тваёй бязме́рнай міласэ́рнасці. Прымі́ ж і мяне́, Чалавекалю́бны Го́спадзі, як распу́сніцу, як разбо́йніка, як мы́тара і як блу́днага сы́на, і здымі́ з мяне́ цяжа́р грахо́ў, бо Ты бярэ́ш на Сябе́ грэх све́ту і не́мачы людскі́я ацаля́еш, знясі́леных і прыгне́чаных да Сябе́ клі́чаш і заспако́йваеш, бо Ты прыйшо́ў заклі́каць да пакая́ння не пра́веднікаў, а грэ́шнікаў. І ачы́сці мяне́ ад уся́кай нечыстаты́ пло́ці і ду́ху і навучы́ мяне́ право́дзіць свято́е жыццё ў стра́ху Тваі́м, каб я, прыма́ючы з чы́стым све́дчаннем сумле́ння свайго́ часці́нку Святы́нь Тваі́х, злучы́ўся са Святы́м Це́лам Тваі́м і Крывёю і каб Ты жыў і прабыва́ў ува Мне з Айцо́м і Святым Тваім Ду́хам. Так, Го́спадзі Іісусе Хрысце, Бо́жа мой, не на асуджэ́нне няха́й бу́дзе мне прычашчэ́нне Прачы́стых і Жыватво́рных Тайн Тваіх, і няха́й не зраблю́ся я не́мачным душо́ю і це́лам ад недасто́йнага іх прычашчэ́ння, а дай мне да апо́шняга майго́ дыха́ння неасу́джана прыма́ць часці́нку Святы́нь Тваі́х для супо́льнасці з Ду́хам Святы́м, для падтры́мкі ў жыцці́ ве́чным і для нале́жнага адка́зу на Стра́шным Судзе́ Тваі́м, каб і я з усі́мі абра́ннікамі Тваі́мі стаў удзе́льнікам паўнаты́ Тваі́х дабро́т, прыгатава́ных Табо́ю тым, хто лю́біць Цябе́, Го́спадзі, у якіх Ты прасла́ўлены наве́кі. Амі́нь.
Пре́жде прича́стія стра́шния же́ртви, Животворя́щаго Ті́ла Влади́чня, Сим помоли́ся о́бразом со тре́петом.
Го́спадзі Бо́жа мой, ве́даю, што недасто́йны я і нява́рты, каб Ты ўвайшо́ў пад дах до́ма душы́ маёй, бо ўвесь ён спусто́шаны і разва́лены, і не ма́еш Ты ўва мне прысто́йнага ме́сца, каб галаву́ прытулі́ць. Але як дзе́ля нас Ты прыні́зіў Сябе́, сышо́ўшы з вышыні́, так і цяпер зраўня́йся з маёй мізэ́рнасцю. І як Ты пажада́ў узле́гчы ў пячо́ры і ў я́слях для неразу́мных жывёл, так зрабі́ ла́ску ўвайсці́ ў я́слі неразу́мнае мае́ душы́ і ў апага́ненае маё це́ла. І як Ты не пагрэ́баваў увайсці́ і павячэ́раць з грэ́шнікамі ў до́ме Сі́мана пракажо́нага, так зрабі́ ла́ску ўвайсці́ і ў дом прыгне́чанай душы́ маёй, чалаве́ка пракажо́нага і грэ́шнага. І як Ты не адкі́нуў падо́бную на мяне распу́сніцу і грэ́шніцу, якая прыйшла́ і дакрану́лася да Цябе́, так змі́луйся і нада мно́ю, грэ́шным, які прыхо́дзіць і дакрана́ецца да Цябе́. І як не пагрэ́баваў Ты пага́нымі яе і нячы́стымі ву́снамі, што цалава́лі Цябе́, так не пагрэ́буй і маі́мі ву́снамі, яшчэ́ больш пага́нымі і нячы́стымі, чым у яе, і бры́дкім і нячы́стым ро́там маі́м, і мярзо́тным і яшчэ́ больш нячы́стым языко́м маі́м. Але няха́й бу́дзе мне жар Прасвято́га Твайго́ Цела і Пачэ́снай Тваёй Крыві́ на асвячэ́нне і прасвятле́нне і здаро́ўе прыгне́чанай маёй душы́ і це́ла, на аблягчэ́нне цяжа́ру мно́гіх маіх саграшэ́нняў, на ахава́нне ад уся́кага дыя́вальскага ўздзе́яння, на выдале́нне і спыне́нне маіх дрэ́нных і гане́бных звы́чак, на ўмярцве́нне страсце́й, на выкана́нне за́паведзяў Тваі́х, на прымнажэ́нне Бажэ́ственнай Тваёй благада́ці і на здабыццё Ца́рства Твайго́. Бо я прыхо́джу да Цябе́, Хрысце́ Бо́жа, не нядба́йна, а са спадзява́ннем на невымо́ўную Тваю́ до́брасць, і няха́й я, далёка адда́лены ад супо́льнасці з Табо́ю, духо́ўным во́ўкам зло́ўлены не бу́ду. Таму́ малю́ся Табе́: як Адзі́ны Святы́, асвяці́, Уладару́, маю́ душу́ і це́ла, ро́зум і сэ́рца, ду́мкі і пачу́цці *, і ўсяго́ мяне́ абнаві́, і ўкарані́ страх Твой ва ўсіх ча́стках це́ла майго́, і асвячэ́нне Тваё непазбы́ўным зрабі́ ўва мне, і будзь мне памо́чнікам і засту́пнікам, накіро́ўваючы ў мі́рнае рэ́чышча жыццё маё, каб спадо́біўся я стаць па пра́вую руку́ ад Цябе́ са святы́мі Тваі́мі, па малі́твах і хада́йніцтвах Усепрачы́стай Тваёй Ма́ці, бяспло́тных Тваі́х служы́целяў і прачы́стых сіл і ўсіх святы́х, якія адве́ку Табе́ дагадзі́лі. Амі́нь.