Беззако́нія моя́ пре́зри, Го́споди, от Ді́ви рожде́йся, і се́рдце моє́ очи́сти, храм то творя́ Пречи́стому Твоєму́ Ті́лу і Кро́ві; ніже́ отри́ни мене́ от Твоєго́ лиця́, без числа́ імі́яй ве́лію ми́лость.
Сла́ва Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху.
Во прича́стіє святи́нь Твої́х ка́ко дерзну́ недосто́йний? А́ще бо дерзну́ к Тебі́ приступи́ти с досто́йними, хіто́н м'я облича́єть, я́ко ність вече́рній, і осужде́ніє ісхода́тайствую многогрі́шній душі́ моє́й. Очи́сти, Го́споди, скве́рну душі́ моєя́, і спаси́ м'я, я́ко Человіколю́бець.
І ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Мно́гая мно́жества мої́х, Богоро́дице, прегріше́ній, к Тебі́ прибіго́х, Чи́стая, спасе́нія тре́буя: посіти́ немощству́ющую мою́ ду́шу, і моли́ Си́на Твоєго́ і Бо́га на́шего да́ти мі оставле́ніє, я́же соді́ях лю́тих, єди́на Благослове́нная.
[Під час Великого посту:
Єгда́ сла́внії ученици́ на умове́нії ве́чері просвіща́хуся, тогда́ Іу́да злочести́вий, сребролю́бієм неду́говав, омрача́шеся, і беззако́нним судія́м Тебе́, Пра́веднаго Судію́, предає́ть. Виждь, імі́ній рачи́телю, сих ра́ди удавле́ніє употреби́вша! Біжи́ неси́тия душі́, Учи́телю такова́я дерзну́вшия. І́же о всіх Благи́й, Го́споди, сла́ва Тебі́.]
БеззакHніz мо‰ прeзри гDи, t дв7ы рождeйсz, и3 сeрдце моE њчи1сти, хрaмъ то2 творS пречcтому твоемY тёлу и3 кр0ви: нижE tри1ни менE t твоегw2 лицA, без8 числA и3мёzй вeлію млcть.
Слaва nц7Y, и3 сн7у, и3 с™0му д¦у.
Во причaстіе с™hнь твои1хъ кaкw дерзнY недост0йный; Ѓще бо дерзнY къ тебЁ приступи1ти съ дост0йными, хітHнъ мS њбличaетъ, ћкw нёсть вечeрній, и3 њсуждeніе и3сходaтайствую многогрёшнэй души2 моeй. Њчи1сти гDи сквeрну души2 моеS, и3 сп7си2 мS, ћкw чlвэколю1бецъ.
И# нhнэ и3 при1снw, и3 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.
МнHгаz мн0жєства мои1хъ, бцdе, прегрэшeній, къ тебЁ прибэг0хъ чcтаz, сп7сeніz трeбуz: посэти2 немощствyющую мою2 дyшу, и3 моли2 сн7а твоего2 и3 бGа нaшего дaти ми2 њставлeніе, ±же содёzхъ лю1тыхъ, є3ди1на бlгословeннаz.
[Во с™yю же и3 вели1кую четыредесsтницу:
Е#гдA слaвніи ўченицы2 на ўмовeніи вeчери просвэщaхусz, тогдA їyда ѕлочести1вый, сребролю1біемъ недyговавъ, њмрачaшесz, и3 беззакHннымъ судіsмъ тебE, првdнаго судію2, предаeтъ. Ви1ждь, и3мёній рачи1телю, си1хъ рaди ўдавлeніе ўпотреби1вша, бэжи2 несhтыz души2, ўчи1телю такwвaz дерзнyвшіz. И$же њ всёхъ бlгjй, гDи, слaва тебЁ.]