Беззако́нія моя́ пре́зри, Го́споди, от Ді́ви рожде́йся, і се́рдце моє́ очи́сти, храм то творя́ Пречи́стому Твоєму́ Ті́лу і Кро́ві; ніже́ отри́ни мене́ от Твоєго́ лиця́, без числа́ імі́яй ве́лію ми́лость.

Сла́ва Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху.

Во прича́стіє святи́нь Твої́х ка́ко дерзну́ недосто́йний? А́ще бо дерзну́ к Тебі́ приступи́ти с досто́йними, хіто́н м'я облича́єть, я́ко ність вече́рній, і осужде́ніє ісхода́тайствую многогрі́шній душі́ моє́й. Очи́сти, Го́споди, скве́рну душі́ моєя́, і спаси́ м'я, я́ко Человіколю́бець.

І ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.

Мно́гая мно́жества мої́х, Богоро́дице, прегріше́ній, к Тебі́ прибіго́х, Чи́стая, спасе́нія тре́буя: посіти́ немощству́ющую мою́ ду́шу, і моли́ Си́на Твоєго́ і Бо́га на́шего да́ти мі оставле́ніє, я́же соді́ях лю́тих, єди́на Благослове́нная.

[Під час Великого посту:

Єгда́ сла́внії ученици́ на умове́нії ве́чері просвіща́хуся, тогда́ Іу́да злочести́вий, сребролю́бієм неду́говав, омрача́шеся, і беззако́нним судія́м Тебе́, Пра́веднаго Судію́, предає́ть. Виждь, імі́ній рачи́телю, сих ра́ди удавле́ніє употреби́вша! Біжи́ неси́тия душі́, Учи́телю такова́я дерзну́вшия. І́же о всіх Благи́й, Го́споди, сла́ва Тебі́.]