ХотS ћсти, человёче, тёло вLчне, Стрaхомъ приступи2, да не њпали1шисz: џгнь бо є4сть. Бжcтвенную же піS кр0вь ко nбщeнію, Пeрвэе примири1сz тS њпечaлившымъ. Тaже дерзaz тaинственное брaшно ћждь.
Калі хочаш, чалавек, есці Цела Уладара,
Са страхам прыступі, каб не апячыся,
бо гэта агонь.
Калі ж п'еш Бажэственную Кроў, прычашчаючыся,
Перш прымірыся з тымі, хто засмуціў цябе.
Пасля гэтага адважся Таемную Ежу есці.
Перад прычашчэннем страшнай ахвяры —
Жыватворнага Цела Уладара —
Такім памаліся чынам з трымценнем: