ГDи б9е м0й, вёмъ, ћкw нёсмь дост0инъ, нижE дов0ленъ, да под8 кр0въ вни1деши хрaма души2 моеS, занeже вeсь пyстъ и3 пaлсz є4сть, и3 не и4маши во мнЁ мёста дост0йна, є4же главY подклони1ти: но ћкоже съ высоты2 нaсъ рaди смири1лъ є3си2 себE, смири1сz и3 нhнэ смирeнію моемY. и3 ћкоже воспріsлъ є3си2 въ вертeпэ и3 въ ћслехъ безсловeсныхъ возлещи2: си1це воспріими2 и3 въ ћслехъ безсловeсныz моеS души2, и3 во њсквернeнное моE тёло вни1ти. и3 ћкоже не неудост0илъ є3си2 вни1ти, и3 свечерsти со грёшники въ домY сjмwна прокажeннагw: тaкw и3зв0ли вни1ти и3 въ д0мъ смирeнныz моеS души2, прокажeнныz и3 грёшныz. и3 ћкоже не tри1нулъ є3си2 под0бную мнЁ блудни1цу и3 грёшную, пришeдшую и3 прикоснyвшуюсz тебЁ: си1це ўмлcрдисz и3 њ мнЁ грёшнэмъ, приходsщемъ и3 прикасaющемъ ти сz. и3 ћкоже не возгнушaлсz є3си2 сквeрныхъ є3S ќстъ и3 нечи1стыхъ, цэлyющихъ тS: нижE мои1хъ возгнушaйсz сквeрншихъ џныz ќстъ и3 нечи1стшихъ, нижE мeрзкихъ мои1хъ и3 нечи1стыхъ ўстeнъ, и3 сквeрнагw и3 нечи1стэйшагw моегw2 љзhка. но да бyдетъ ми2 ќгль прес™aгw твоегw2 тёла, и3 чcтнhz твоеS кр0ве, во њсщ7eніе, и3 просвэщeніе, и3 здрaвіе смирeннэй моeй души2 и3 тёлу, во њблегчeніе тsжестей мн0гихъ мои1хъ согрэшeній, въ соблюдeніе t всsкагw діaвольскагw дёйства, во tгнaніе и3 возбранeніе ѕлaгw моегw2 и3 лукaвагw nбhчаz, во ўмерщвлeніе страстeй, въ снабдёніе зaповэдей твои1хъ, въ приложeніе бжcтвенныz твоеS бlгодaти, и3 твоегw2 цrтвіz присвоeніе. не бо2 ћкw презирazй прихождY къ тебЁ хrтE б9е, но ћкw дерзaz на неизречeнную твою2 бlгость: и3 да не на мн0зэ ўдалszйсz nбщeніz твоегw2, t мhсленнагw в0лка ѕвэроуловлeнъ бyду. Тёмже молю1сz тебЁ: ћкw є3ди1нъ сhй с™ъ вLко, њс™и2 мою2 дyшу и3 тёло, ќмъ и3 сeрдце, чревесA и3 ўтрHбы, и3 всег0 мz њбнови2, и3 вкорени2 стрaхъ тв0й во ўдесёхъ мои1хъ, и3 њсщ7eніе твоE неteмлемо t менє2 сотвори2: и3 бyди ми2 пом0щникъ и3 застyпникъ, њкормлsz въ ми1рэ жив0тъ м0й, сподоблsz мS и3 њдеснyю тебє2 предстоsніz, со с™hми твои1ми: мlтвами и3 молeньми пречcтыz твоеS м™ре, невещeственныхъ твои1хъ служи1телей и3 пречcтыхъ си1лъ, и3 всёхъ с™hхъ, t вёка тебЁ бlгоугоди1вшихъ. Ґми1нь.
Го́спадзі Бо́жа мой, ве́даю, што недасто́йны я і нява́рты, каб Ты ўвайшо́ў пад дах до́ма душы́ маёй, бо ўвесь ён спусто́шаны і разва́лены, і не ма́еш Ты ўва мне прысто́йнага ме́сца, каб галаву́ прытулі́ць. Але як дзе́ля нас Ты прыні́зіў Сябе́, сышо́ўшы з вышыні́, так і цяпер зраўня́йся з маёй мізэ́рнасцю. І як Ты пажада́ў узле́гчы ў пячо́ры і ў я́слях для неразу́мных жывёл, так зрабі́ ла́ску ўвайсці́ ў я́слі неразу́мнае мае́ душы́ і ў апага́ненае маё це́ла. І як Ты не пагрэ́баваў увайсці́ і павячэ́раць з грэ́шнікамі ў до́ме Сі́мана пракажо́нага, так зрабі́ ла́ску ўвайсці́ і ў дом прыгне́чанай душы́ маёй, чалаве́ка пракажо́нага і грэ́шнага. І як Ты не адкі́нуў падо́бную на мяне распу́сніцу і грэ́шніцу, якая прыйшла́ і дакрану́лася да Цябе́, так змі́луйся і нада мно́ю, грэ́шным, які прыхо́дзіць і дакрана́ецца да Цябе́. І як не пагрэ́баваў Ты пага́нымі яе і нячы́стымі ву́снамі, што цалава́лі Цябе́, так не пагрэ́буй і маі́мі ву́снамі, яшчэ́ больш пага́нымі і нячы́стымі, чым у яе, і бры́дкім і нячы́стым ро́там маі́м, і мярзо́тным і яшчэ́ больш нячы́стым языко́м маі́м. Але няха́й бу́дзе мне жар Прасвято́га Твайго́ Цела і Пачэ́снай Тваёй Крыві́ на асвячэ́нне і прасвятле́нне і здаро́ўе прыгне́чанай маёй душы́ і це́ла, на аблягчэ́нне цяжа́ру мно́гіх маіх саграшэ́нняў, на ахава́нне ад уся́кага дыя́вальскага ўздзе́яння, на выдале́нне і спыне́нне маіх дрэ́нных і гане́бных звы́чак, на ўмярцве́нне страсце́й, на выкана́нне за́паведзяў Тваі́х, на прымнажэ́нне Бажэ́ственнай Тваёй благада́ці і на здабыццё Ца́рства Твайго́. Бо я прыхо́джу да Цябе́, Хрысце́ Бо́жа, не нядба́йна, а са спадзява́ннем на невымо́ўную Тваю́ до́брасць, і няха́й я, далёка адда́лены ад супо́льнасці з Табо́ю, духо́ўным во́ўкам зло́ўлены не бу́ду. Таму́ малю́ся Табе́: як Адзі́ны Святы́, асвяці́, Уладару́, маю́ душу́ і це́ла, ро́зум і сэ́рца, ду́мкі і пачу́цці *, і ўсяго́ мяне́ абнаві́, і ўкарані́ страх Твой ва ўсіх ча́стках це́ла майго́, і асвячэ́нне Тваё непазбы́ўным зрабі́ ўва мне, і будзь мне памо́чнікам і засту́пнікам, накіро́ўваючы ў мі́рнае рэ́чышча жыццё маё, каб спадо́біўся я стаць па пра́вую руку́ ад Цябе́ са святы́мі Тваі́мі, па малі́твах і хада́йніцтвах Усепрачы́стай Тваёй Ма́ці, бяспло́тных Тваі́х служы́целяў і прачы́стых сіл і ўсіх святы́х, якія адве́ку Табе́ дагадзі́лі. Амі́нь.