Къ тебЁ вLко чlвэколю1бче, t снA востaвъ прибэгaю, и3 на дэлA тво‰ подвизaюсz млcрдіемъ твои1мъ, и3 молю1сz тебЁ: помози2 мнЁ на всsкое врeмz, во всsкой вeщи, и3 и3збaви мS t всsкіz мірскjz ѕлhz вeщи, и3 діaвольскагw поспэшeніz, и3 сп7си1 мz, и3 введи2 въ цrтво твоE вёчное. Тh бо є3си2 м0й сотвори1тель, и3 всsкому бlгу промhсленникъ и3 подaтель: њ тебё же всE ўповaніе моE, и3 тебЁ слaву возсылaю, нhнэ и3 при1снw, и3 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.
Да Цябе́, Уладару́ Чалавекалю́бны, уста́ўшы ад сну, я звярта́юся, і да спраў Тваі́х прыступа́ю па міласэ́рнасці Тваёй, і малю́ся Табе́: памажы́ мне ва ўся́кі час, ва ўся́кай рэ́чы, і захава́й мяне́ ад уся́кай злой рэ́чы ў све́це, і ад дыя́вальскага ўздзе́яння, і спасі́ мяне́, і ўвядзі́ ў Ца́рства Тваё ве́чнае. Бо Ты мой Ствары́цель і ўся́кага дабра́ Прамыслі́цель і Пада́цель, на Цябе́ ўсё спадзява́нне маё, і Табе́ сла́ву ўзно́шу цяпе́р і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амі́нь.