Вёмъ гDи, ћкw недост0йнэ причащaюсz пречcтагw твоегw2 тёла и3 чcтнhz твоеS кр0ве: и3 пови1ненъ є4смь, и3 сyдъ себЁ ћмъ и3 пію2, не разсуждaz тёла и3 кр0ве тебє2 хrтA и3 бGа моегw2: но на щедрHты тво‰ дерзaz, прихождY къ тебЁ рeкшему: kдhй мою2 пл0ть, и3 піsй мою2 кр0вь, во мнЁ пребывaетъ, и3 ѓзъ въ нeмъ. Ўмлcрдисz u5бо гDи, и3 не њбличи1 мz грёшнаго, но сотвори2 со мн0ю по млcти твоeй: и3 да бyдутъ ми2 с™†z сі‰ во и3сцэлeніе, и3 њчищeніе, и3 просвэщeніе, и3 сохранeніе, и3 сп7сeніе, и3 во њсщ7eніе души2 и3 тёла: во tгнaніе всsкагw мечтaніz, и3 лукaвагw дэsніz, и3 дёйства діaвольскагw, мhсленнэ во ўдесёхъ мои1хъ дёйствуемагw: въ дерзновeніе и3 люб0вь, ћже къ тебЁ, во и3справлeніе житіS и3 ўтверждeніе, въ возращeніе добродётели и3 совершeнства: во и3сполнeніе зaповэдей, въ д¦а с™aгw nбщeніе, въ напyтіе животA вёчнагw, во tвётъ бlгопріsтенъ на стрaшнэмъ суди1щи твоeмъ: не въ сyдъ и3ли2 во њсуждeніе.
Знаю, Госпаду, што калі нягодна прыйму Найсьвятшае Цела Тваё і Пачэсную Кроў Тваю, то буду вінаватым, спажыву сябе на засуджэньне без належнае развагі аб Целе й Крыві, Цябе, Хрыста й Бога майго. Але, спадзяюся на Тваё міласэрдзе, прыходжу да Цябе, Каторы сказаў: „Хто спажывае Цела Маё, і п'е Кроў Маю, той ува мне прабывае, і Я ў ім“. Таму зьмілуйся, Госпаду, і не засудзі мяне грэшнага, але ўчыні зы мною подле міласьці Твае: і хай будуць мне гэтыя Сьвятасьці на аздараўленьне, і ачышчэньне, і асьвятленьне, і захаваньне, і спасеньне, і на асьвячаньне душы й цела, на разьвеяньне ўсякіх благіх мрыяў і ўплыву нячыстага, што думкаю прыхавана ў маім целе дзее. Хай будзе на спаправу й умацаваньне жыцьця, на рост цнотаў і дасканаласьці, на споўненьне Тваіх запаведаў, на лучнасьць з Духам Сьвятым, успамогай да жыцьця вечнага, на добры адказ на страшным судзе Тваім: а ніколі ня будзе мне ў суд ці засуджэньне. Амін.