ГDи вседержи1телю, б9е си1лъ и3 всsкіz пл0ти, въ вhшнихъ живhй, и3 на смирє1нныz призирazй, сердцa же и3 ўтрHбы и3спытyzй, и3 сокровє1ннаz человёкwвъ ћвэ предвёдый, безначaльный и3 присносyщный свёте, ў негHже нёсть премэнeніz, и3ли2 преложeніz њсэнeніе: сaмъ безсмeртный цRю2, пріими2 молє1ніz н†ша, ±же въ настоsщее врeмz, на мн0жество твои1хъ щедр0тъ дерзaюще, t сквeрныхъ къ тебЁ ўстeнъ твори1мъ: и3 њстaви нaмъ прегрэшє1ніz н†ша, ±же дёломъ, и3 сл0вомъ, и3 мhслію, вёдэніемъ и3ли2 невёдэніемъ согрэшє1ннаz нaми, и3 њчи1сти ны2 t всsкіz сквeрны пл0ти и3 дyха. И# дaруй нaмъ б0дреннымъ сeрдцемъ и3 трeзвенною мhслію всю2 настоsщагw житіS н0щь прейти2, њжидaющымъ пришeствіz свётлагw и3 kвлeннагw днE є3динор0днагw твоегw2 сн7а, гDа и3 бGа и3 сп7са нaшегw ї}са хrтA, в0ньже со слaвою судіS всёхъ пріи1детъ, комyждо tдaти по дэлHмъ є3гw2: да не пaдше и3 њблэни1вшесz, но б0дрствующе, и3 воздви1жени въ дёланіе, њбрsщемсz гот0ви, въ рaдость и3 бжcтвенный черт0гъ слaвы є3гw2 совни1демъ, и3дёже прaзднующихъ глaсъ непрестaнный, и3 неизречeннаz слaдость зрsщихъ твоегw2 лицA добр0ту неизречeнную. Тh бо є3си2 и4стинный свётъ, просвэщazй и3 њсщ7azй всsчєскаz, и3 тS поeтъ всS твaрь во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.
Го́спадзі Уседзяржы́целю, Бо́жа сіл * і ўся́кае пло́ці, Ты ў вышы́нях жыве́ш і на нізі́ны * спагляда́еш, сэ́рцы і ду́мкі назіра́еш і я́сна ве́даеш та́йны чалаве́чыя, Беспача́тнае і Вечнаі́снае Святло́, што не ма́е змяне́ння і не дае́ це́ню! Ты Сам, Неўміру́чы Цару́, прымі́ мале́нні на́шы, які́я мы ў цяпе́рашні час, спадзеючы́ся на мно́ства шчо́драсцей Тваіх, нячы́стымі ву́снамі прыно́сім Табе́, і дару́й нам праві́ннасці на́шы, учы́неныя на́мі дзе́яннем, сло́вам і ду́мкаю, свядо́ма ці несвядо́ма; і ачы́сці нас ад уся́кае нечыстаты́ пло́ці і ду́ха. І дай нам з нядрэ́мным сэ́рцам і цвяро́заю ду́мкаю ўсю ноч цяпе́рашняга жыцця́ прайсці́ ў чака́нні прышэ́сця све́тлага і сла́ўнага дня Адзінаро́днага Твайго́ Сы́на, Го́спада і Бо́га і Спасі́целя на́шага Іісу́са Хрыста́, калі́ са сла́ваю Суддзя́ ўсіх пры́йдзе ко́жнаму адда́ць паво́дле ўчы́нкаў яго; каб не ў ляжа́нні і ляно́це, а нядрэ́мнымі і на нага́х, у выкана́нні за́паведзяў Яго * мы былі́ зно́йдзены, гато́выя ўвайсці́ з Ім у ра́дасць і ў Бажэ́ственны хо́рам сла́вы Яго, дзе святку́ючых го́лас несціха́ны і невымо́ўная асало́да сузіра́льнікаў невыка́знага хараства́ аблі́чча Твайго́. Бо Ты — і́сціннае Святло́, Яко́е прасвятля́е і асвяча́е ўсё, і Цябе́ апява́е ўсё стварэ́нне на ве́кі вяко́ў. Амі́нь.