Улады́ка Уседзяржы́целю, Святы́ Цару́, Ты кара́еш, але́ не ўмярцвля́еш, падтры́мліваеш тых, хто па́дае, і тых, хто ўпаў, падыма́еш, цяле́сныя паку́ты чалаве́чыя ацаля́еш. Мо́лімся Табе́, Бо́жа наш, наве́дай Тваёю мі́ласцю раба́ Твайго́ (імя), які́ паку́туе не́маччу, дару́й яму́ ўсяля́кае саграшэ́нне, во́льнае і міжво́льнае. Го́спадзі! Пашлі́ з нябёс ацаля́ючую сі́лу Тваю́, дакрані́ся да яго́ це́ла, пагасі́ ў ім гара́чку, спыні́ паку́ты і ацалі́ ўсяля́кую ў ім не́мач; будзь урачо́м раба́ Твайго́ (імя) і падымі́ яго́ з ло́жа хваро́бы, з ло́жа паку́ты цэ́лым і зусі́м здаро́вым; зрабі́ яго́ здо́льным дагаджа́ць Царкве́ Тваёй і выко́нваць во́лю Тваю́. Бо ў Тваёй ула́дзе мі́лаваць і спаса́ць нас, Бо́жа наш, і мы ўзно́сім Табе́ сла́ву — Айцу́, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху, цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амі́нь.
Ск0рый въ заступлeніи є3ди1нъ сhй хrтE, ск0рое свhше покажи2 посэщeніе стрaждущымъ рабHмъ твои6мъ [и3ли2: стрaждущему рабY твоемY, стрaждущей рабЁ твоeй], и3 и3збaви t нед{гъ и3 г0рькихъ болёзней, и3 воздви1гни во є4же пёти тS, и3 слaвити непрестaннw, мlтвами бцdы, є3ди1не чlвэколю1бче.
На nдрЁ болёзни лежaщихъ [и3ли2: лежaщаго, лежaщую], и3 смeртною рaною ўsзвленныхъ [и3ли2: ўsзвленнаго, ўsзвленную], ћкоже и3ногдA воздви1глъ є3си2 сп7се, петр0ву тeщу, и3 разслaбленнаго на nдрЁ носи1маго: си1це и3 нhнэ млcрде, стрaждущихъ [и3ли2: стрaждущаго, стрaждущую] посэти2 и3 и3сцэли2: тh бо є3ди1нъ є3си2 недyги и3 болBзни р0да нaшегw понесhй, и3 вс‰ могjй ћкw многомлcтивъ.
ВLко вседержи1телю, с™hй цRю2, наказyzй и3 не ўмерщвлszй, ўтверждazй низпaдающыz, и3 возводsй низвeржєнныz, тэлє1сныz человёкwвъ скHрби и3справлszй, м0лимсz тебЁ б9е нaшъ, рабHвъ твои1хъ [и3ли2: рабA твоего2, рабY твою2], [и4м>къ], немощствyющихъ [и3ли2: немощствyюща, немощствyющу] посэти2 млcтію твоeю, прости2 и5мъ [и3ли2: є3мY, є4й] всsкое согрэшeніе в0льное и3 нев0льное. Е$й, гDи, врачeбную твою2 си1лу съ нб7сE низпосли2, прикосни1сz тэлеси2, ўгаси2 nгнeвицу, ўкроти2 стрaсть и3 всsкую нeмощь таsщуюсz: бyди врaчь рабHвъ твои1хъ [и3ли2: рабA твоегw2, рабы2 твоеS], [и4м>къ], воздви1гни и5хъ [и3ли2: є3го2, ю5] t nдрA болёзненнагw, и3 t л0жа њѕлоблeніz цёлыхъ и3 всесовершeнныхъ [и3ли2: цёла и3 всесовершeнна, цёлу и3 всесовершeнну], дaруй и5хъ [и3ли2: є3го2, ю5] цRкви твоeй бlгоугождaющихъ и3 творsщихъ [и3ли2: бlгоугождaюща и3 творsща, бlгоугождaющу и3 творsщу] в0лю твою2. Твоe бо є4сть, є4же ми1ловати и3 сп7сaти ны2, б9е нaшъ, и3 тебЁ слaву возсылaемъ, nц7Y, и3 сн7у, и3 с™0му д¦у, нhнэ и3 при1снw, и3 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.